장음표시 사용
261쪽
Jam vero inter traditiones divinas proprie dictas ,& pure apostolicas istud intercedit essentiale discrimen , quod postremae istae non constituunt per seipsas aliquam fidei regulam, sicut illam semper constituunt traditiones divinae proprie dictae : nam universim illa sola traditio potest esse fidei regula , per quam immediate cognoscimus aliquid , quod a Deo revelatum est ; at vero per traditiones pure apostolicas non cognoscimus immediate quae a Deo rc velata sunt, sed ad summum subinde mediate tantum, nimirum hoc sensu , quatenus traditiones hujusmodi possunt esse , & sunt aliquando indicium veritatum illarum , quae divinitus revelatae fuerunt, idest quatenus subinde manifestant doctrinam aliquam Divino Dominicam, vel Divino Apostolicam : sicuti est cu-lebratio Paschatis die Dominica sequente ad diem l .
Lunae Martii, in quo non amplius Agni typici, sed
eo quia in una qualibet revera
continetur tam cibus quain potus t atque hine est quod Ecclesia naodo unum , modo alte rum observavit modum praebendi
fidelibus Corpus , & Sanguinem Christi, semper tamen libere , S sine aliqua obligatione ad
alterutrum Observandum , S licet apud primos Christianos
vigue. it consuetudo , ut liteles communicarent sub utraque spe Cie , attamen consuetudo ista neque vigali semper , neque init unquam commanis , &universalis , . nam moribundis
dabatae in primitiva Ecclesia sola speetes panis, S eum perurgebat persecutio non deportabant domum , neque domi sumebant Eucharistiam , nisi sub specie panis, ut patet ex Tertulliano, ex Clemetue Alexandrino , ex Cypriano, & aliis: praeterea insantibus dabatur subis inde sola species vini r ut te.
statur S. Cyprianus In Serm. de Baptis. ex quibus iit perspicuum , quod etiam hdeles primitivae Ecclesiae crediderint modum sumendi Eucharistiam Ecclesiae relictum suisse I ac proinde tam a Concilio Constantiensi Sess. i 3. quam a Tridentino luce ae merito di hialtum fuit Laicis communionem sub
utraque specie non esse neces asariam a
262쪽
Sectio II. Cap. I. 2 3 Christi , qui Pascha nostrum immolatus est, mysteria sacra recoluntur.
Nunc, ut ad traditiones humanas progrediamur, istae nihil aliud sunt, quam notitiae & instituta majorum ab homictibus minime divinitus inspiratis ore ictius S sine scripto testimonio ad posteros derivatae r& di ψiduntur in Ecclesiasticas , & civiles , seu poἰiticas , prout nimirum vel ab Ecclesiastica, vel a civili , & politica auctoritate originem habent. Traditiones Ecclesiasticae sunt institutiones , & observantiae majorum nostrorum, vel ab Ecclesiae auctoritate , vel ab usu fidelium ab Ecclesia probato circa res sacras, & religiosas primitus introductae; sicuti est v. g. observatio plurium dierum sestorum in honorem diversorum Sanctorum , & jejunium in illorum vigiliis r item abstinentia ab esu carnium in diebus Veneris, & Sabathi a atque etiam mos consecrandi Ecclesias , & Altaria per Sanctas Martyrum Reliquias , de quo more tu Concilio Ull. Generali Cau. 7. praecipitur qui autem templum consecravit sine Sanctis Reliquias deρonatur, tit qui EccleSiα- sticas traditiones transgressus sit. Traditiones civiles suu politicae continent res gestas , S adjuncta illarum , quae ad rem, vel publicam , Vel privatam Regnorum , Civitatum , domorum vel familiarum pertinent.
extra quadragesimam , et qua tuor jejΜniorum tempora abstineatiam a earnibus Sabatho non
fuisse praeceptam , inde liquet , quod nullus , 3i nou fallor , υeterum ejus meminit . Ita doctissimus Mabillonius in Praes. ad saeui. U. Benedict. 6.
num. I s. ubi etiam paulo ante notaverat eodem secul O X. inmemoriam, & honorem Bea
tissima Virginis Mariae paulati iuinstituta fuisse ; primo abstinentiam predictam a carnibus in die Sabathi r seeundo Osficium , quod parvum nominatur r& alia ejusdem generis.
263쪽
Si Traditiones considerentur ratione materiae, idest penes doctrinam ipsam, quam continent; tunc dividuntur in sacras, & profanas , prout res vel sacras vel pro sanas reSpiciunt. . Traditiones sacrae , nam de profanis hic nihil agimus , vel respiciunt res fidei & tunc vocantur dogmaticae ; vel vitam recte agendam secundum Dei legem , & tune nominantur traditiones moriam ; vel denique habent pro objecto res agendas , idest ritus& observantias Ecclesiasticas; & tunc dicuntur traditiones disciplinares. Traditiones dogmaticae sunt doctrinae illae omnes , qu is Apostoli circa ea, qu e credenda sunt, viva Voce potius, quam scripto testimonio, Vel absolute, vel m.igis explicite Ecclesiam docuerunt . Dictum est vel obsolute, vel magis explieite, quia inter hujusmodi traditiones aliae sunt Q quae in
Scriptura nullatenus continentur, aliae vero quae licet in ea contineantur, egent tamen etiam orati Magisterio , ut extra omnem controversiam repo
inter illas autem praeeipuae, & quas Theologus
ignorare nullatenus debet , Sunt Sequentes, nempe Prima dari in Deo Trinitatem personarum in ejusdem essentiae seu naturae unitate subsistentium , &Proinde sibi consubstantialium , sicuti definitum fuit primo in Synodo Alexandrina anno gl9. contra Sabellium : postea in Concilio Stumenico Niceno I. anno 32s. contra Ariam, ac tandem etiam in Concilio Genetrali Constantinopolitano I. contra Macedonium anno 382'. Tametsi enim articulus istu de unitate naturae, & Trinitate personarum in divinis satis clare hahea 'or in Scriptura Sacra expreSsus,
nu libi tamen hoc fit ita dilucide , ut haereticorum
264쪽
Metio II. Cap. I. 2 ssophismata penitus diluta maneant, nisi in subsidium
Sacrae Scripturae vocetur traditio 3 . Secunda Traditio dogmatica est Spiritum Sanctum a Patre, & Filio procedere tanquam ab uno principio : ut dusinitum fuit primo a Nicolao I. Summo Pontifice, contra schisma graecorum cujns auctor fuit Photius Constantinopolitante Patriarchalis Sedis invasor anno 86s., & deinde magis explicite a Co cilio vicumenico Lugdunensi II .. anno I 276. ac tandem etiam a Concilio Generali Florentino sub Eugenio IV. Summo Pontifice anno i 438 Tertia Iustos ex hac vita sine ullo reatu culpae aut pcenae decedentes mox consequi aeternam beatitudinem, S assumi ad intuitivam Dei visionem : sicuti
definitum fuit a Concilio praedicto Lugdunensi Il. In Prosessione Fidei, & deinde etiam a Flotentino in
Decreto Fidei, ac tandem a Tridentino Sess. El. c. 2 ubi breviter notandum est, quod .Joannes XXII. Summus Pontifex , qui etiam ipse inter alios sui temporis doctores huic dogmati contrariam sertur tenuisse sententiam , morti proximus illam retractaverit; ut testatur Raynaldus continuator Baronii ad annum 3 Quod lite dieitur de mysterio Trinitatis , intelligi de- .het de omnibus sere nostrae fidei mysteriis , nam revera vix ullum plane est, quod non ejuraverint vel antiquior' vel recentiores haeretici, ut Obser vatum fuit Sess. r. cap. R. in Probat. ad primam Propositionem , ad quod proinde ὸilucide
statuendum necesse non sit ad traditionem descendere t ac pro
inde jure vernardus iamr in suo Apparatu Bibli eo lib. 2.
cap. g. inter regulas , quibus Sacrae Seripturae Lector , ad ve- tum illius sensum deducitur , primam & p cipuam omnium
esse statuit illam nimirum et Extraditione , veι interpretatione Sancta Ecclesice , ex decretis Conciliorum , ex consensu Sanetorum Patrum intelligenda sunt illa seripturarum loca , in quibas dogmata fidei Christiana
265쪽
I 334. num. 37. Si tamen verum est quod narratur , sunt enim qui de facto isto valde dubitant, aiuntque Ioannem XXII. fuisse quidem proeliviorcinin illam sententiam, quae assirmabat iustis deserendam
esse beatitudinem usque ad suturam corporum resurrectionem , nihil tamen determinatum de ea restatuiSSe. Traditio Quarta dogmatica est Parvulos omnes etiam ex Christianis Parentibus natos vere contrahere peccatum originale , ac proinde eosdem baptiEandos esse etiam ante usum rationis, ut capaces fiant consequendae aeternae salutis si forte moriantur : ut definit Concilium Tridentinum Sess. 4. de Peccato Originali contra Anabaptistas. Quinta traditio dogmatica est existere Purgatorium , & animas ibi detentas suffragiis fidelium ita hac vita viventium adjuvari: ut iterum definivit Concilium Tridentinum edoctum ex sacris literis , ct antiqua Patriam traditione ut legitur Sess. as. in decreto de Purgatorio adversus Lutheranos , & Calvinistas. Sexta Traditio dogmatica est Ecclesiam Christi esse infallibilem in omnibus fidei, & morum controversiis
definiendis r ut constat ex tota antiquitate, & constanti fidelium omnium consensione. Septima est Beatissimam Dei genitricem Mariam perpetuo Virginem permansisse, non Solum ante, sed etiam in partu, & post partum: ut itcrum conmstat ex tota antiquitate, & unanimi Sanctorum Patrum consensu: Sane enim ut alios taceamus. S. A
brosius in lib. de Instit. Virginum cap 6. R I. contrariam opinionem vocat socrilegam , & in Piom. &blasphesnam & S. Epiphamus haeres. 78. vhi e OS , qui eandem poSi partum Salvatoris ex Joseph alios SuscepiSSe liberos affirmabant, cum Helvidio , & alijs
266쪽
S elio II. COP. I. 247 antiquioribus quibusdam haereticis , appellat Antidicomarianitos O .
Octava est Beatissimam Virginem Mariam ab omni actuali peccato suisse semper immunem: ut constat cx Concit. Trident. Sess. 6. c. 23. ubi legimus rNmni neva Posse in tota vita Peccata Omnia etiam
venialia vitare, nisi ex sρeciali Dei privilegio querno odum de Beata Virgine tenet Ecclesia, &ex S. P. Augustino in lib. de Nat. , & Grat. cap. ῖ6. ubi ait de Virgine Maria prvter honorem Domini , ubi de Peccatis agitur, nullam Prorsus OOIQhabere quaestioneIn . Traditio nona est Sanctos cum Christo regnantes orationes suas pro nobis Deo offerre: ac propterea
bonum esse , & utile illos invocare : item illorum
Adversus traditionem istam visum est quibusdam sacere . quod s. Basilius scribit in homil. in Sanetam Cbristi re. nerationem l ubi expendens illa verba Math. cap. t. vers. ultimo non enim eognoscebataeam , donee peperit filiam stium primogenitum de Beatissima Vir. sine Maria inquit iam autem
hine initur suspicio Mariam . posteaquβm generritioni Domin peν Spiritum Sanctum sacrae pu re inservitat, tum dammm eon sueta nuptiarum opera non de.
.ega1re ἔ ad quae Uerba ejusdem S. Doctoris Patres Ma uintini in editione operum ejus anni. I 11. Tom. a. pag. 6OO. apponi curarunt in marginem postillam istam , nempe caute ιesendμm ἔ verum si Omnia , quae ibidem profert Sanctus iste mctor non separatim , sed conjunctim expendantur, videatur valde probabile, quod Italocutus sit , non in propria, sed In aliena sententiae siquidem sta tini ibidem post laudata verba nulla prorsus interposita mora , & quasi de sensu suo pronuntians subjungit dicens Nos autem etiamsi hoe pietatis doctrinam nihil ι.edit,aiquidem ad dispensationis usque ministerium necersaria erat Virginitas , quod vero post eυenit, id ratio ministerii eaeνio 3ius inqmirere non eogit I eum tamen Christi amantes audire non sustineant , quod Deipara aliquando desieνie esse Virro . testimonia illa sine era arbitramur , profecto enim inter eos .
267쪽
Reliquias venerandas esset atque imagines Christi, Deiparae Virginis, & aliorum Sanctorum retinendas, eisque debitum honorem , & religiosam venerationem exhibendam esse: quae omnia definita suerunt a Concilio Tridentino Sess. et s. in decreto de Inooeation σSanctorum , & quod ad Imagines pertinet Concilium
Nicoenum II., seu VII. generale Can. 7. ita concludit : Regiam Oiam incedentes , ct Sanctorum Patrum doctrinae insistentes , ct catholicae Ecclesiae , in qua Spiritus Sanctus inhabitat, traditionem observantes desinimus eum omni diligentia, ct cura veneriandas
' Decima est Septem esse novae legis vere , & proprie dicta Sacramenta: eaque omnia a Christo ipso instituta fuisse: ut definit Concilium Tridentinum SeSs. 7. Can. I. de Sacramentis in genere.
qui Christi amantes sunt , &qui audire non sustinent, quod Deipara aliquando desierit exisse Uirgo numerari debet S. Ba. allius ipse ἔ atque ut nemini de hac sua propria fide remaneret aliquis ambigendi locus explicat, paulo post verba alla ta , etiam particulam donee in praeeitato Mathaei.loco , ostendens eandem aecipi debete de tempore indefinito, non autem de delinita , ita ut per eam significari doceat, quod a Ioseph
Beatissima Virgo nunquam carnaliter cognita suetit, dum ibidem prosequitur quod quidem attinet ad νιιωd sunt Uerba S. Doctoris non cognoscebat eam donec peperit βιium ιuum , respondemus in νἐ iliud donee
multis locis aliquod quidem tempus definitum indirare ; sed e meis indefinitum vere significat. q.aιe est , quod dictum est a
Domino, c, eree ego vobiseum sum usque ad consummationem sceeuia et non enim 'turum erat, ut Domu ins rost Me sine ulum non ampι ius eum sanctis ver saretur ἔ sed Promis is r.ese eis denotat 'erpetuitatem , no
reseindit futurism r eodem igitur modo bie e iam illud doueeaeceptum fuisse dicimus ς quibus manifeste demonstrat , quod idem intelligere voluerit, quod S. Hieronymus Comm. In cap. r. Math. dicens Scriptura quod factum non sit ostendit.
268쪽
Undecima vero : Ad cujuslibet Sacramenti valorem.& effeaciam requiriri determinatam materiam, Scverborum formam una cum intentione Ministri faciendi quod facit Ecclesia : ut iterum definit Concit. Trident. loco citato . Duodecima denique ex praecipuis dogmaticis traditionibus est, quod omnia, & singula peccata modi talia in Sacramento Poenitentiae necessario Sacerdoti aperiri debeant; & quod Consessio auricularis sit divinae institutionis ; sicut definivit praedictum Concilium Sess. 34. c. 6. & 7. contra Novatores, qui confessionem laudatam , sicut a Coucilio ΙU. Lateranensi anno letis. praecepta fuit ab omnibus Christi.fide- Iibus semel in anno iacienda, ita etiam tunc primum iustitutam fuisse assirmant. Traditiones morum sunt practica quaedam instituta majorum, quae ad mores, & vitam recte agendam pertinent sine scripto testimonio ad posteros derivata , ut est , v. g. Abstinentia ab operibus. se
vilibus in diebus festivise item inclinatio capitis, &alia signa reverentiae religiosae dum transimus ante
essigiem Christi crucifixi , & genuflexio, ante Sanctissimum Altaris Sacramentum. Traditiones disciplinares sunt institutiones majorum , quae ad ritus in sacris peragendis , & Sacra mentis administrandis, aliasque Ecclesiae, & Ecclesiasticorum virorum eceremonias, S Observantias pertinent , sicuti est v. g. Trina, vel immersio baptirandi , vel infusio aquae super eum in collatione Baptism
tis ; item tonsura, ct habitus Clericalis; benedicti nes domorum ; &sunt caetera hujusmodi plura , tam ad
Personas quam ad res pertinentia. Rursus traditiones in genere spectatae, & quatenus sunt doctrinae a majoribus nostris, sine scripto testimonio ad uos derivatae possunt , di solent
269쪽
a plerisque expendi primo ratione loci, & extensionis e & vocantur, vel tiniversales, Vel Particu
Traditiones universales sunt, quae ex instituto maiorum ad universam Ecclesiam pertinent, Seu quae fideles ubilibet existentus ex aequo afficiunt, Sicuti est, v. g. Traditio , ut a jejunis accipiatur Sanctissimum Corpus Christi ordinarie loquendo . Particu lares autem Sunt, quae eX instituto majorum . vel Ecclesias, vel coetus tantum particularbs respiciunt; sicuti est v. g. In Ecclesia latina traditio conficiendi Eucharistiam in pane azymo- Secundo traditiones expendi etiam possunt ratione modi, quo fideles tangunt: & sic vocantur, vel
necessariae, Vel liberoe . .. Νecessariae sunt, quae ex instituto majorum ex praecepto innotescunt, circa ea quae agenda, & Observanda sunt: sicuti est, v. g. admixtio aquae cum vino in consecratione calicis, qua secundum mySticorum interpretationem significatur unio humauitatis cum divinitate in Christo , S de qua Sanctus Martyr Cyprianus in Epist. 63. inquit : Admonitos
nos scias , ut in calice Osserendo dominiea traditio servetur, ut calix mixtus pino osseratur. Li- hercle vero Sunt, quae ex instituto majorum innotescunt circa illa, quae sunt liberae devotionis, neque praecepto , sed consilio tantum commendantur , sicuti est, v. g. Ritus aspergendi seontem aqua lustra.
Ji benedicta in ingressu Ecclesiae , item usus recitandi numeratas preces in honorem, S devotiovem Beatae Mariae Virginis , idest Coronam vel Rosarium. Tertio expendi possunt etiam ratione temporis sidest ratione durationis illarum: & tunc dicuntur, vel Perpetuae, Vel temPOrales. Traditiones Perpetuae sunt instituta majorum circa
270쪽
Melio II. cost. L. MIilla, quae semper in Ecclesia observari possunt, a debent; sicuti est, V. g. Celebratio Paschalis, quam ab Apostolis institutam fuisse supra dictum est, ac propterea ex instituto. S traditione majorum agendam esse in Ecclesia Christi die dominica proxime
sequenti ad lunam decimamquartam Solemni decreto statuit Concilium Nicaenum I. ut non Iudaeorum , sed Christianum Pascha celebrare videamur. TemPOrat autem sunt, quae respiciunt Observantias ex instituto majorum ad certum tempus limitatas. & definitas r sicut erant in Exordio Ecclesiae legalia , quorum observatio ab Apostolis permissa sirit, antequam Evangelium esset sussicienter promulgatum & sicuti nunc sunt collectae , huae ad certum tempus ab a ctoritate Ecclesiae fieri iubentur. Postremo expendii quoque possunt per respectum ad intrinsecam illarum naturam , ct constituta onem: dc tunc dicuntur, vel immutabiles , vel mutabiles.
Traditiones immutabiles sunt statuta majorum, quae pertinent, vel ad rectum Ecclesae statum, vel
ad dogma aliquod fidei ab intrinseco , & ex integro
constituendum , aut confirmandum: sicuti est, V. g. Ordo Hierarchicus ministrorum Ecclesae , sine quo ministerium ipsum persectum nec esse, nec consistere poteSt: item commutatio sanctificationis Sabathi in diem Dominicam, in qua novae creationis, &completae redemptionis humani generis mysterium inmemoriam revocatur: mutabiles autem sunt Statuta
majorum circa eas observantias , quae pro temporum , Iocorum , S personarum circumstantijs utiles sunt,& salutares, sicuti sunt omnes illi ritus, caremGniae , & observantiae minus essentiales , quae ad decorem magis, quam ad essentiale constitutivum E clesiae , vel etiam ad constituendum, & confirmandum ab extrinseco tantum dogmata fidei aliquo pa