장음표시 사용
91쪽
ausim, ne DomIn famulam omponere signum; Ex minimis sed traκde suum valuit Patre opse Conjectare homine . quibus ardua visere non est. Parvorum speeuis non nullicta notamus, Et datur occultum e prox ma quaerere verum. II. Sed , ut ad Augustinum revertamur , hei iterum inculcandum est quando hie nee dividi nee separari posse Sanctam Trinitatem tam diserto Iraedicat, quod saepius in suis voluminibus repetit, quemadmodum &ecisse Nicaenos , aliosque Patres iam Vidimus , eam persaepe ,- considerate quidem διαλιπον enuntiantes in jam nullum amplius ambigendi i cum relinqui , quin iis omnibus ne in mentem quidem venerit trium eadem sorma substantiarum; quas si vel cogitassan , nonnisi invicem divisas atque secretas primore adspectu comprehendissent , quod notio ipsa individuorum prae se fert, ut jam ex Porphmio demonstravimus, & apud omnes in conlata est . Qui , quod superius sermone ipso Fasidio Ariani probavimus; non esse iussum is numero esse unum et idem apud Patres in Sancta Trinitate censeri Quid, quod idem liquido constat e Patrum testimoniis, quae hactenus, diverse quidem, suo tamen quodque loco , pro-quximus rursus, ut abunde probatum sit isthuc ipsum confirmet δε- rillus Alexandrinus, qui luculenter quidem, quo pacto, Trinitatis αδ- τον intelligerent scriptores orthodox Libro I. Thesaur Cap. VII. osten
bro VII ejusdem operis Cap. l. Λdi pariter, si lubet, Rufinum in κροβιο- a II 'Laudata γνιli verba tantam imis sensibus oblivionem diffundi ores nunt, ut, veluti per tenue vestigium, verborum elegantissimorum septimi memoria non redeat , quae quod Alexandrinus Antistes recte a. pienteroue commentata , mirabiliter inlustrant ' nostram lentantiam vehementer juvant ebnfirmant M. VId quum tacitus, inquit ille adversus Praxean declamans, recum ιρse congreder/ ratione, hoc num agi intra te, oceurνente ea tib eum sermone ad om em cogitatus tu motum, ad omnem sensus
quem loqueris cogitaηdo, e per quem uita loquoro, ινμμ --γm suanto ergo plendus o ultur in Deo oujus tu quoque mago infimititudo A nostis Guod habeat a se etiam taeendo alionem , ει ι ratione sermonem finuiI Quum igitur r APatres , ut supra traditum esto frustra prorsus excisio , dum in Vita Irusebi animadversum vult , Puttaam quoque Filium a primo Deoia e Diqiliae by Orale
92쪽
Bono minim separatum adserere, adfirmantem summum Ens spiritiis naturam genuisse , sine qu illud esse non magis posse , quam solem sine splendore . Non posse quoque spiritum sine illo μος ι , hoc est exsistere . Nec unum ab alio separari χωριθ-αι , quum nihil eis intereedat quemadmodum nihil ei inter spiritum' animam sed quum certum exploratumque habeamus tres divinas Hypostases juxta Plotin placita , diversa Qinaequali natura censeri, non esse omnigenam earum conjunctionem illic patet , quae disssimilium substantiarum diversitate atque intervallo dirimitur . Consulendum inserius a XX li II si III l. Non olum enim Pa. trem Filium , dc Spiritum Sanctum simul cohaerere , atque indivisa continuitate copulari contendimus : Et Ephyreja aera compacta , Et ctrum unitum consistere dicimus nec in prioribus metalla inter se confusa discerni neve in posteriori temperatum aurum ab argento separari rnam est quaedam rerum dissimilium conjunctim nec essentiae dissimilitudo prohibet, u in in unam summam multa' diversa coalescant. Homines quoque , hominumque Spiritus in arcanis literis adhaerere Deo quam doque perhibentur, Qverissimum est Λpostoli de Deo loquentis effatum di quo Divimus movemur, ει fumus . Sed tunc numerati, & abs tutissimae unitati, diversitatis naturarum notitia praejudicat quemadmodum e regione dum a nostris divinarum Hypostaseon Ἀμαι- adseritur, & conjunctio indiscreta praedicatur , nonnisi ea unitas, quae numeri est , in Divinitate concipitur . deundum , si vacat, inserius Cap. XXIX. I. Loei tractum is distantiae intervallum vacuitatis spatia , mediarumque interpositum interjediumque naturarum a substantiis illis , quae principii rationem habent, Plotinus quidem removet abscinditque sed immanis tamen hiatus intercapedinem , immensum prope separationis discrimen reis linquit , dum naturarum iis diversitatem & differentiam interserit . Ad rem mirificet seve inus Boetius Libro Quomodo νιηιtas si unus Deus Caput Il. Omnino magna regulae est verita , In rebus neorporalibus distam
ita esse dis reatIis, non sic s. Sed de his alias pluribus.
Tertullianus , contra quam Clericus opInetur in sos de aeterna Ureb
generatione , quemadmodum Hales veteres Parret . Praee u autem rudentius. HI uisu vates at omni calumnsa Inae ratur. Cur Chrsus Uerbigena a Prudentio diris. Recti Alexandri Alexandrin doctr a demon-frii tu . Propositio : Filius , antequam generaretur , non sui , quo sensu a Patribus IeaenIs reprobbr. λογοι ἐνδιαθετο , λόγος - --κοι . Duae
Ureb disint generationes . FIlιu exsistens est in Patris sinu . Cleri danae eaelumniae ex Patrum dictis confutatio manifestissima is praesertim ex
Philastrii, e Λugustini. I. Uum praesignia , in detersario sormidolosa Tertuli an verba C
βpite antecedente protulerim, mihi temperare non possum quo mi-
nus adrepta, quae se mihi ultro obtulit , occasione , iisdem diutius insistam ' quamvis ab instituto itinere aberrare aliquantisper re tigredi videar, . tquaen uri alia Nicaena Fidei parte a calumniis om
93쪽
nibus vindieanda ad manus cum ab παλ. e re niua venire eompellor
Numquam enim passurus sum, ut suis strophus , offuciisque verborum clarissimis Scriptoris Eminentissim dactis tenedras obfundere de more suo tentet, quasi eo loci Tertullianus suam haeresin expresserit, Uerbum non nisi paulo ante mundi effectionem generatione prolatum fuisse, quum antea modo quodam incomprehensibili in Deo ejus natura , nondum exsistens , delituisset opinantem Id enim somniare , an delirare verius sit ignoro , quando tam diserteis explicate , Deum , init, ante Univerbrana
consiιtitionem OLUM non fui, , habentem In SEΜETIPs proiade rati.-vem, o in ratione sermonem, quem ECUNDUM amfaceret vitando ImTRA SE . Igitur hei agit si urens de verbo adhuc in aere intime insistente, , ωθων - tamen Patrem non fuisse solum id temporis adfirmat , de Sermonem suisse secundum a Patre r quod quidem fieri non
posset, si quae ludit dversarius, vel imaginem saltem umbramque veri tatis haberent Iactat in ea sententia fuisse plerosque vetustissimorum Patrum, quae censet, Verbum a Deo, quum mundum efficere cc creare ad gressurus esset , primia in suisse generatum quod praedicent interdum ab hoc ipso Deo, quum mundum e nihilo educturus esset, sermonem Filiuin ve prolatum suisse, per quem serent universa , ut Athenagoram Tatianum, Theophilum , Tretavianum , Lactantium , de quibus videndi viri eruditissimi Georgius ultus in Defensone Fide Nicaenae is uolo Nour uua in Adparatu ad Ibliothecam aximam Patrum . Sed toto Caelo aberrat Cleiarieus, dum haec ita se habere opinatur , quod quidem omne late demonia strarulum susciperem, nisi actum agere videri possiem, qutun ante jam fuerit haec provincia a viris magna doctrinae laude praecellentibus Pata . In adserenda tamen circa isthuc ipsum Aurri, dentis fidei mritate nonnihil immorabor , ut cominus , o direct Claru 3ugulum petam in ejus vel oscitantiam , vel fraudem rati Patrum scriptis evolvendis , sensisqne exponendis in propatulo collocem , atque interim Nicaenam idem omni crimine absolvam. Il Hic igitur in ita Aur. Prudentu, quae habetur omo XII. Biblio Mecae Universalis. varia Poetae elegantissimi calumniatus , memorati fla-pitii viro ὀρθομο σν invidiam imponit, primumque quum, ut sibi blanditur, quid castigandum reperisse in Hymno tertio Καθημευνων , ubi ru--ntius Iesum Christum Verbigenam adpellat, cujus quidem vocabuli significatum, qxendo, g artum esse vult alterum deinde ejusdem vatis locum ad prioris explicationem profert, qui exstat in Hymno l. pariter Κωθο- in quo Poeta Christum compellans canit.
Ex ore quamlibet Patris XI orrus , et verbo editus
Famen paterno In pectore sopbi ealleba prius Quae promta Coelum convivit, in 'Caelum , diemque , e cetera. Et hele suae criminationis fundamenta aett. sed quod primum adtinet ut de id obiter notemus , advertendum est rudentium in laudat Hymno III ideo obigenam Christum nuncupare , quod Filii aetem teneratio per loquutionis speciem, ut plurimum exhibeariir; nam vere graviterqiam
Praedicat Augustinua UNXI. Cons. Cap. VII. Verbum Dei esse Deum astia Deum a Dissiliae by Orale
94쪽
Deiam , quod sempiterηd dicitur et eose Iterne dicunta omnIa. Sed objicIatur: in Μαν tuena est , qui a Marte proiluxit, & propagatus ex ita κατ' ἀναλογίαν κεν uena, qui es genitus est . SU, quidni potius divinus Filius, Verbiam eouum esse ea loquendi ratione significatur, prout , quum Μ. πιών Libra de Universeate vitanam mundum vocat , quod solus ac unus iit
Ide ire , inquit, straularem Deu mundum, atque unigenam procreavit, quasi di κerit Unum genitum . Quare non statim in Chamillardum Prudentii Scholiasten virgula censor iumenda est, qui Verbgenam, Verbum generaeum exposu, inlisi tamen urgeatqtie Clerisus a Prudentia alibi Christum πινει evitum proclamari, sed statim replicare est , Verbo evitur si aliud apud Prudentium sonare quam Verbum editum Sicut enim verum est Filium loquendo esse generatum, ut sermo nonnisi loquendo producitur ita quoque verum cst Verbum verbo eo editam , idem εο ipso , quὸ Vrebum enuntiatum es, verbum ex sere . Nec alium sensum rvidenti versus reti. pere possunt secus enim sibi non constaret Uates, qui perspicuet ait, /ιium ex ore staem porrum, ex ore autem nonnisi ermo profertur omisne autem aliud quod sermone fit atque producitur , ex ore prodiisse eis quaquam dicitur, inliter omnia, quae caeli Terraeque compage continentur, ex Dei ore emersisse dici pallent, nam Ipse dixit, e acta sunt; pse mandavit, e creata funt. Id autem absonam, QScriptoribus Ecclesiasticis prorsus insuetum Λdde quod in Apotheosi idem lacer Poeta canit: me Versum es quod Graium Patrιι re benigno, Quod si ita edigerendus esset ille locus, ut Filius verbo editus, quemas modum res aliae Dei verbo essectae sunt , intelligatura tunc Arianismiansimulandus veniet Poeta , injuria quidem' immerito sed ipse etiam ita se explicari non patitur , nam in eadem potheo de verbo divino
CUI NON PRINCIPIM DE TEΜPORE . sed super um
Tempus, o ante dum majestas eum Patre fummo, Immo animus Patris, Ratio e ma Consiliorum,
Guae non fari DEI NEC UOCE CRE aTA IUBENTU
Sed Λrianismi eum quoque absolvit Claraeus. Quyrsum igitur illae voeam crimulationes ' Profecto , ut sibi viam sterneret ad Poetam non minoris impietatis postulandum : nam si iussu verboque Patris it jus gessitus est
saltem insinuari sortassis autumat eum in tempore suisse generatum quod luculenter deinde enuntiatum praedicat, ubi rudemiu lubuit et Tamen paterno in pectore sophia eallebas prius.
III. Quis autem hujusmodi naeniis aurem praebeat, modo semel Prudemeia versus legerit e Nonne quo modo e Λpotneo protulimus , os , vel soli adversario obstruere possent eis lubet eum apertissimis sanae, quam Hispanus Uates habuit , credulitatis adtestationibus obruere . Audiat igitur quid suis modulationibus insonet in Praefatione I. Λ οθωσι- , nulis tum calumniis c cavillationibus locum relinquens.
Nam sapiens RETRO SEMPER DEUS EDIDT EX SE
Per quod semper reae, genenda ad Demia verbum Et quod iterum in ,οθια- ima ingerit ad controversiam nἰendam
95쪽
Iuum fit ine lis, a noscere prine piorum
semina , cu dabitur mortali exquirere quidnam ultra principIum Deus egre is aut ouo pacto
EDIDERI T VERBUWIUOD PRINCIPIO CARET OMNI
me solum se mus quὸd traditur esse Deus, quem
Non genitus Genitor generaverit, unus e unum,
Integer ntegrum, NON COEPTUM sed tamen ortum, A cOMPERPETU PATRI RETRO sed Patre natum. obloquitur tamen Clerieus objectatque eatenus Patri comperpetuum, coaeternum is sine ullo Principio dici Verbum: quatenus eius natura semper in Patre sui . Ejus verba e Gallico Idiomate in Latinum versa
sunt . Ita ut ex eorum hoc est, Patrum Nicaenorum sententia, natura Filia De non tantism ante uod confluumnem easιυνI , verum etIam propri loquendo, Deo eoaeterna fit , quum ejus Personalitas non fit aeterna squatenus ante tempus exsilit, hoc est, utequam esse mundus neυreet Credo hune emunctae naris, si Deo placet Criticum, naturam Filii , quam 'garrit in Patre ante generationem juxta Nicaeno Patres fuisse, eamdem esse eum Patris Natura, stilacet μανσιον secundum illorum placita pariter existimare alioquin illos ipsos, qui Arium damnaverunt orianum in-s mularet, qua nihil ineptius, stultiusque enuntiari posset. Credo igitur de Filii substantiam tunc temporis cum Patris substantia confusam fuisse ita ut unum numero, tunc saltem constitueret. Sed si hac de causa Filius diei potest Patri coaeternus & comperpetuus , quidni de hominis filius Patri coaevus dici possit,is mortales omnes primo omnium parenti Λdamo con- temporales . Sic res quaelibet retro semper exstiterit, I si mundi principia repetantur ; nam ejus materia in iplo rerum exordio a Deo conditore creata est . Quid autem impudentius , quam hasce ineptias' deliramenta
Patribus Nicaenis adfingere is quibus ihil aliud , quam eiusmodi siculis
gerris vaniora decretum esse atque stabilitum duersiarius onfidentissimdadfirmat , ubi diris omnibus devoverunt eos, qui adserebant Filium , an-requam generaretur , non fuisse . Quasi vera hi non dicerent , si vera ensent , quae ter cur altissimo sopore stertens imaginatur . Num salsum
est , Filium non esse, antequam a Patre procreetur Nat salsum hoc esse dicat,
Candidos sol i radios negabit. IV. sed ut amplius evineamus nihil esse ChrIeo , dum hae estulit , ut cum Plauto loquar, mendaciloquius, meon fidentiloquius, ita sermo instituendus est . Quum nondum Filii subsistent a in ut CDν eur loquitur Personalitas exsisteret , Deus Pater esse non poteratri Pater enim refertur ad Filium prout Deus non erat reator antequam mundum conderet . Rursus si non ab aeterno generatus est Filius ergo post aeterna tempora , κserias , quam Pater , exstitit , quanquam ante Universitatis effectionem Sed utrumque negat refellitque rudemIus rem sapienterque ratiocinatus di eum Nicaenorum Patrum vestigiis insistere Clericus non diffitetur nomigitur
96쪽
igitur verum est , quod hic nequicquam adprobandum recipiendumque esse
contendit. Sed iam Sacrum Vatem audiamus, qui, quum verbum Lumen , dc Fulgorem adpellet, canit: suando autem lumes fine lumine λ quando refulgens Lux fulgore caren quando es ut proditus unis Ignem deminuat ANDO PATER ET DEUI, ET LUX
NON LUCI DEUS, ET PATER EsT IUIO PATER OLIM NON FUTT, ET IERUΜ GENUI T POST TEMPORE NAT IFIT NOUUS INAUE NOUUMIULPROFICIT ut unquam
Plenu proflat, qui non eget Incremento.
ET DEUS, ET GENITOR , LUMENQUE ET GLORIA SEΜPER ILLE FUTT NEC POIT IBI CONTULIT UT PATER EssET.
VIGad Μar Victorinus de Homoousio recipiendo , et Ioh Damascenus de Fide Orthodoxa C VIII. si s ut aeternum credamus eum Patre Cbrisum uis auctore fatum , vi nullus praefuit auctor. Si adhue hiscere Clericu ausit, os illum non habere liquid & sancti iuraverim . Tamen ut lucem adhue Soli addam , verba lucentissima νus ανι Narianzeni ex ratione XXVI illi in medium ponam, in quibus Ni caenorum Patrum integra atque incorrupta Fides vitro pellucidior ad pareat is factiosum insolentemque titiquitatis sollicitatorem confundat atque proculcet : - μηδns, inquit, πηρεαζἐτν ν λεγν , οὐ γαρ ς- -- Πατοι Φημ - Tn υπάρχεεν - σν Πατε, προορον ον- , αξ δι --
set . Non enim ιIιum t ex Patre exsistere vie , O II IN PATREPRI IDEM FUERIT , OsTEA AUTEΜ IN EIS PRODIERIT Neque enim Imperfectum prius, ae postea refectum dico, qu/madmodum fertis vostrae rennation L. Haec sunt eorum, qui Mirectatione ει alumniti gaudent: haec Hrum, qui adversas omnIa quae dicuntur, promt i Danti Cleric picturam habes Nos autem non ita sentimus, non ιta censemus verum hoc docemus, profitemuν, quod mul atque Pater uenit modo erat femper autem erat nec enim eum aliquando non fuisse eone ρι mens nostra quas-rumvι se altissim efferas ET FILIUS QUOQUE GENITO ODO ERAT. ITA PATRI EssENTIA CUM UNIGENITI GENERATIONE CONCURRIT . Nec mirum quidem est ita sentire Meloqui NazianZenum , quum
eam fuisse Nicaenorum Patrum fidem, praeter communem ceter rum Omnium traditionem, ab ipso etiam Alexaxis Λlexandriae rint isti te didicini potuit. Hi enim in Epistola ad Cognominem Episcopum Constantinopolitanum, quae exstat apud Theodoretum Lib.Lissior. Eceles a IU imis pia Arii is Achillae deliramenta impugnans scribit Ἀνάγκη - Πατέρα - ναι Πασέρα am δἰ Παάρ παροντος - ἰού mua σίγ Παάρ. λἰ
97쪽
T.όν. Necessam virendum est Patrem semper fuisse Patrem Patre autem est praesente semper Filio, ob κem icuur Pater asture rea quam se e praesens fit Filius , semper est Pater perfectus , nulla re desiturus In bona , qua non ἐκ tempore , neque EX INTERVALLO , neque δ non extant bas ηIeum Νιum genuit . at nunc Clerim , iactetque in suae Historiae Ecclesiasti- eae notis ad An. CLXUL Num XIV. olligi ex dictis Merennis Λlexandi inimicenis Patribus,robatum fuisse Filium quum ab aeterno exsistentiam in Patre tantum naberet, paulo ante mundi effectionem, ut propria ρξ exsisteret, de Patre emerssse quemnam unquam reperire est, qui huiusmodi somniis fidem abhibiturus sit λ Profert quidem e Epistola νιι ad Eusebium Nicomediensem quae pariter habetur apud laudatum Theodo-νvum Lib. I. HIsis. Eccles Cap. V. dicta quaedam Alexandri , eaque mird
-οάγε ο εο O . ει Θιὸς TA . Triun sum agere se arbitratur Clericu , quod dicat Alexander Filium Patri coexsistere γ νά- ratione uenit ἰ ipse vero amnem vim eius argumenti dissolvo reponens , dicipariter ab eodem Filium αώγωνε semper Iealtum. Quid igitur contraria ferme efferendo sibi vult laxandem Certe id, quod deinde sequitur , Filium αγ-νο-γυῶ esse , hoc est, Ingendi genisum. Nulla autem alia de causa ita ille loquitur , nisi ut Ariomandarum Strophiasin cavillationes refellat qui ex eo quod Filius rexitus γίννήτοι diceretur, principium habuisse contendebant . Neque Aim, illi, ait Ambr ut Libro de Incaruat onIsmasterIo Capite IX. Discreti em saeIunt ingenit est Inoperat ; neque santum -- essecime genitum et croatum a mori u Creaturam F lium dicax . Errori etiam favebat unus γέννησον interdum de γένητον confundendi , 4e-nIt vocabulo propterea, etiam factum intelligendi. Ut omnem igitur ambiguitatem de medio tollat laxandre, omnemque aditum impiae rit doctrinae praecludat, uenit'genituis et Filium adpellat, Geten ta ratI ne se habere adfirmat , ut nullo modo genit nomine id, quod in tempore genitum est de exsistere caepit , intelligatur eum Λrianis , qui adserebant ἔτι lis πο et , et οὐκ οἶ ο ιοι το λαῖ , ε γέγονεν eam . ---ρων κλύου χων , fuisse videlicet tempus , quo non erat Filius De . Θ postea factum euum ore non exsisteret , quae sunt verba reserentis Alexandν . Genltum tamen semper addit esse istum, ut de Patre eum profluere intelligamus, non enim Filium Gi-το, vi , ut idem ait , ἐν γήρ γέννητον ἡ Πασέν Heine est quod non os in in supra memoratis literis , versim etiam in iis, quas ad omnes Ecclesiae Episcopos dedit, e quas apud Soeratem Libro I. HImr Eccles Cap. II l. videre est , eos damnatis κecratur , quἰ blasphemo ore effutire non verentn , Deum non semper D sse Patrem . ea exsitisse te με, quo Deus non erat Pater . ου ἡ Θιλ α ιν οδ αλλ' Grais ἡ Θιοι Πα . u. M. Quare non video cur quomodo in suas partes invitum Alexandrum trahere velit Λdversarius , quum omnimodis renitatur di ipsi contraria luculenter: perspicu doceat. Nunquid vero ρθοδοξότατα Ago ἐν verba ex verbis Eusebi Caesariensis interpretari velit , qui in Epistola ad suos Caesarienses Deum semper fuisse Patrem dicit , quam moram adhuc uiui non haberet, potestate videlicet atque habitu , prout ita
98쪽
αὐτοι uuandoquidem pris uam actu fuisset genitur , potent ceratra Patre, ratisne Ingenua, quum ster semper fuerit Pater, ut, Ren semper semper servator, quum..tentia omn/a sis , semper e eodem modo , et similIte se habeat . Sed si discrimen ullum inter Alexano Eusebia fidem, constituit Ierieus ' Eusebium Arianum adgnoscit , quod certe in suis Epistolis , quae Λrti Criticae subnectuntur , facies, non eodem sensa potuit uterque loqui , sed plane contrario qirisque loquuti sint necem eii Si igitur δώ-μω tantum Patrem aliquando suisse Patrem , de διω-ω ἐ-lium in Patre, atque γυ al,quando fuisse Eusebis adfirmat, ut Arianum sensum Nicaenis Decretis adcommodet , quem Antistitis aes riensis morem jam ipse Ierieus adversus Gavies Caveum stylum stri gens recti npta vitri quod nam aliud consectarium exsistet , quam , aliter omnino Hexandrum M o reo intellexi me , diversaque prorsus sentet tia Patrem semper sui me Patrem adsevera ira Et ut amplias hune locum urgeam , quid aliud sibi volunt illa , quae hic habet in Epistola ad AI xandrum Constantinopolitanum, ubi ait insani apitis eme, praedicare Filium smκ ἔχον- τα PoBOLHm Qui quum , t Verbi generati
per ipsum facta esse , - ωιque aevum, is tempus, o ιum omne illud aliouando, couinrison fuisse reperitur, per Usum acta esse . Ea quomodo absurdum non fit, viis qui e ora, di saecula, ac re sates auere Es enm alienam a sensu, o inisue pissum Ucιtia, eum it αἰ are auctor fit , eam re posteriorem ad maν .rlam , Datium tempori , quo cim , Filium Dra non ex Illis ex P νὸμaecessit aptixtiam Dei omnium rerum conditricem : mentiturque secun osso scrveara , vae mmrogenuum maia creaturae illum vocat. Haec omnia
vere dici non possunt , nisi ab eo, qui ante omnia tempor de ab aeterno Filium reipsa genitum satis credit . Nam potestate exsistere , non est generatari nec sum cit ut conditor creatam effectamque rem tantum atque habitu praecedat adeoque ei non πιε - , sed vera generatione , de adi sermo est . Lubet hisce adnectere κ
99쪽
G νυονι disertissimis verbis orthodoxam Catholicae Ecclesiae sententiam usque ab antiquis temporibus vigentem luculentet demonstravimus , quam insuper evidenter probat vetusta Fidei profitendae formula , quae exstat apud Monachum eruditissimum μ. Marten Lib. I. de ant quIs celsae xιιιbus Cap. I. rei XVII ex qua sequentia verba huc translata subjici mus : Non autem, quia duimus genItum a Patre Filium, divinae MD-bιl generatIon aliquod tempus ascribimus , sed nec Patrem aliquando astias is , nee tirum usu enim aliter possumus eo ter aeternum Patrem , Geonfiteamur erIam coaeternum Filium , EX FILIO ENIM PATER Dici
LIUM . V. Sed qu exponendus est rudenthu , vereeundior jam factus dicturus uideri posset Adversarius, ubi Filium, antequam ex ore Patris prodiret, in ejusdem sinu requievisse sophianque fuisse pronuntiat pluamquam i Is qui scriptorum Veterum Lectioni diutius' adtentius incubuerunt , nee hujusmodi interrogatione , nec nostra responsione opus est tamen quia Clis es hospitem in his literis & peregrinum agit in in meridie se minim videre simulat , rem paucis diducam, rationemque expediam brevi. ter, sola sere laudatissimi Poetae auctoritate functurus , ut qui vulnus inprudens' invitus inflixit , remedium pariter adseratis salutam , quam. quam excusatio Prudentio praesto est illis elegantibus secundae inop theosin Praefationis verseulis:
Lapis ecce nos o fixus fonsacuis es
Hunc renu , Ilium vir et t. Dum plura tenta eaeeus ηcerto gradu Ineurrit Id , quod obvium es Igitur duplici modo νδε ν λογον considerari a Patribus animadvertendum est ' prout est in Patre , veluti in secreto intimoque recessu , propter illam σιοχώρησιν, derat a quaedam Cap. XIX, praelibavimus , hoe et , prout est λογοι ἐνδιαο τοι, mus, videlicet, ρ tu et refidens prout est λογος νοσεουκος, hoc est, ad hanc rerum universitatem condendam velu-ri prolatu ,- ad externa opera peragenda adgrediens . Per eum enim Deus ut astu inquit, secit saeculauis omnium est artifex sapientia λογοι Iutem -οσφν-. intellectus est , quia Ue inducit conditorem rerum omnium Deum jubentem, ciussionis verba proserentem non quod vere proferret re humano more loqueretur, vel aliterquam antea fecisset, uuemadmodum nec tunc aliter verbum suum protulit, quam ab aeterno
catur; ideo Patres tune prolatum esse verbum, quum antea in Patris sinu inesset . edixerunt , ut ab intrinseca operatione ad extrinsecam pro remum eme gnificarent . deoque duas veluti generationes Verbi concipiebant quarum prima dicitur a TretulDan ad Cogitatum, quod cogitatione Deus ab aeterno per suam rationem sophianv cun a , quae cre
anda erant , disposuerit τ altera adcifectum, quod per Verbum suum a
100쪽
Principio tempori juxta rationes , quas aeterna cogitatione paraverat retum universitatem effecerit atque molitus sit , Nam ut prImum, inquit adversus Praxea Cap. I. Deus voluit ea, quaecum sophiae ratIonee serismon disposuerat atra se in substant aloe specie fuas edere, Dum primismirotuis sermonem, habentemonse individua suas ratione sopblam , ut peris ipsum errat universa, per quem erant cogitata atque disposita , immo e facta iam , quantum in De sensu. Hoc enim I dederat , ut cream quoque in suis speciebus atque subsantii cognoscerentur e tenerentur. Tunc uita erIam ipse sermo speciem, ornatum suum fumi , senum e vocem , quum ineu Deus Flat lux. Haec est nativitas perfecta sermon=3, dum e Deo procedit 1 σοnvitus ab eo pνImum ad euitatum in nomise sophiae Dominus condidI mo a tremis arum. Debine generarus ad effectum svum pararet caelum, δε- νam Ili fimul. Et ei opportune observandum est , Filium Dei non adpellari sermonem saltem persectum c absolutum, is septimio, nisi postquam a Deo mundum emergere e nihilo atque emicare imperante τοκprolata est is rerum jussa productiori ante enim potius Rationisis sapientiae nomine venit apud egregium Scriptorem , quod nondum ad exterIora, quod Verbi proprium est , veluti procedentem Onciperet . Tum enim erbuin veri Wperfecte est, quando quod mente concipitur, instrepente vocis sonitu in auras effunditur , secundum quam imaginem est illud Tune ultu etiam ipse sermo speciem is ornatum suum sumit , ovum vvorem , quum vicit Deus e via tu . Hae es at vita perfecta sermonis dum ex Deo praeevit. Ceterumin ante hane secundam προβολο Sermonem a Deo distinctum verer exstitisse' ipsum fuisse Deum, juxta Theologi Carthaginiensis placita, satis superque constat cum exhisce, tum e iis ouae paulo ante retulimus, eiusdem verbis. Non alio, quam Drtuli anus . sensu nudeatius loquutus est, quum inquit:
Ex ore tiamlibet Patr=ssi ortus , e verbo editus Tamen paterno In pectore soli eallebas prIus Et a Prurinti non negari, etiam ante hanc secundam probationem , ἐ-lium vere exsistentem a Patre genitum suisse, eo magis elueet atque eminet, quod ipse manifestissime indieat hane secundam emanationem aut te. nerationem dici tamum modo respectu creationis faciendae . liter enim
Ioplia Hubas prius Ita intelligendum esset , ut vere tune temporis ἔκν συνάρξεω νμπνFllius non exsisteret post absolutam mundi fabri eam exsistere iterum destitisse iuxta eundem Poetam dicendus esset . nata post memoratos vel sic dolos statim sithdit: tuto Ureb cfecta sunt