장음표시 사용
51쪽
Dionysii Alexandria recta soleatia amplius emaastratis. I 'Edis exempla, quibus ad Filii generationem dilucid , quatenus es' i patitii ,- luculenter explicandam Dion us utitur apud Ar nasium Epist. de seirent. I-ν1 I. XV XUI. XVIII. cum fluminis ex fonte proin
manantis, tum emicantis de hic splendoris is fruticis de radice suberescentis , quae iam Tertulli amis expresserat , evidentissimer demonstrant imam illum numero is dividuam trium divinarum πος-εων natura inredi a sapienter credidisse . Quaret non longo pol remporis intervallo ejus crediit itatis errrulator tueanisus in προβιση Fides praedicabat
Neque tres h ps se peris ipsis divisas , ut in bom dii bur pra natura o porum accivit , fas es In Deo cogitare, ne, ut Gentes, deorum multitud nem/nducamus sed sic ut fluvius , qui fore gemitra, ab orim non separamur quamvis duae sint Illorum figurae , ruove nomina . Hein eamdem ac D ct fidem profitentes Nicaeni Patres, eodem arbam teste assiduo Libro a Dηbodiscis XXIII. Titium απαυγασώα ηγγελίσαντα πανσης , να
splendorem omnes esse dixerunt , ιν αν proprie o fine vidi ηe, ex st ria esse, ei que eum Parre nitatem Rus irent . Vide inserio Cap.XXIV a II d Iob Damasceatim Lib. I. ab Id. Orthodoxa Cap. VIII. QM RI in Expositione Sambon . Sed de aliam fluminis similitudinem a Nic ex 'Synhodo adhibitam fuisse testatur idem Athonafas Epistola as Afror . Ad eundum Caput XL. 6 III. QV. mihi nostrae Dissertistionis
Dionysiis Romanus umeratem Iaaectae νInitreris in Ninem V nesset repere ffime . O. us ejus ingenti apud Arisana sum. v T, si Alexandrino adstipulatu cognominis eoaevus Episcopus' .LI D. O vs Romanus, tam aperte in ineluctabili impetu caussae οι Cleri. l, ceter. irrumque cum eo consentientium jugulum petens et ut sol inshabere negaturiis sim , si , pol quam eius decretoria verba protulero , ' scere adhuc' mutire ausi fuerint . Exstat insigne gravissimi hujus criptoris fragmentum apud Athanasium de Decret soanhod Nicaenae 3 .XX in quo eos erroris redarguit , qui , ut impia' fallacia Sabelli dogmax evitarent, in contraria vitia currebant , , quum Deum singularem esset Tecte: sapienterque negarent, tres aequales eos, ct sua quemque Circum scriptione separatos , stulter atque imprudenter inserebant . Non ei ter
52쪽
Trinitati adserenti in opinionem refutet, rejiei atque Diem ι; nam quum haec fuerit rianorum haeresis,' eorum, qui Arianis praeiverunt ea ille peculiariterin nomin tim diris omnibus, parte monumenti interiore devovet, aliam diversamque esse indicans ab illa, quam, qui SabelII sorte resistere studebant , incauti inconsultique Veritatis propugnatores invexerant. Quinin perspicu e id etiam adparet ex eo, quod illos dicit in errorem, sabini decretis diametro contrarium turpiter lapsos e contrarius enim error memorati Haeresiarchae fabulameritis ille est , qui opinatae ab ipso praedicataeque Dei singularitati , tres numero diversas substa tias, tresque discretas scparatasque personas opponit . Singularitatis uia, contrarium, non naturae distrepantia ex sed numeri tantum disserentia atque diversitas: Quod si athanas ius Libro a Sententia Diom si s XIII imtelligi censet a Dionum Romano eo , qui ejusdem opinionis errore a Veis ritate excidebant , qua impium te inde dogma ν ur, c ejus sectatores nistulerunt , id vel e eo arbitratur , quod hunc errorem postmodum laudatus Ιου improba atque detestatur vel quod eo magis ria rumhaeresis ab eo damnata , qua ad immanius peccatum pectabant , intelli
II. t jam tempus est ut venerabile Antiquitatis monumentum , veritatis tamen seribus formidolosum atque fatale prosermus quatenus adirem , qua de agitur , pertinere dignoscitur , quod quidem ita se habet
53쪽
t docer . Non minus autem ut culpana sunt , qu FiDum opus esse existimant , Dominum factum esse sent unt , quasi videtire unum esset ex his quae ver facta sunt,e. Atque ita quidem ille, cujus verba clariora sunt, uuam Λdversariorum alumniis obnoxia esse possint.
T σώσουσιον quo sensu effectum a Patribu AntIoeben Pauli samosaten, errores . Hilarii locus expensus . alte ejusdem explicatus.
I. Ed illii stre etiam de hac eadem fide, doctrinaque postoliea est m o nium LXX. Antistites, is habet Athanasius de Dabovis . Llli. ut ver mlaνius Libro pariter de Srnbovis . LXXX vi scribit , LXXX. quamquam Diaconus aliiquemonachi in libello, quem in Ephetino Concilio obtulerunt, CLXXX recensent Eusebius autem Lib Vll. Hsον. Eccles Cap.XXI prope innumerabiles Aiisse dicit qui anno Christi CCLXVIII. adversus Paulum Samosatensem secundum Antiochiae convenerant , perhibuerunt . commonitraruntque apertissim , si quidem v c.κοώσουσιν tres aliquo modo substantias inveheret , magnam faciendam esse inepti absurdique vocabuli detestationem. Parius enim Samosatensis Episcopus res Sabellianas secutus , tria in divinitate eonfiteri deintrectabat , contendebatque pertinaciter eam in reis subsistentes personas nulla ratione distingui . Resistentibus, veramque Ecclesiae doctrinam opponentibus Episcopis, ita frivolais inani argutiola veterator ille respondebat M. α άνθρωπα γέγον die M ,--οώσωσι ἐς ταιΠαyi , ε αναγκη τως σίας μναι, ἰών ἐν--.γ-ἰνι , - δἰ δυο α --ι.s Christus non ex homine Detis factus es, ere. OGUaηtiam es Patrι, atque hine necesse es tres esse substant as unam prIOrem, duas ver ex illa pr eedentes . Author Albanasius Libro de SanhOG .XLV. II. Hei Paulus , Grammaticum Ic Sophistam agens , cum Christum esse Moουσιον Patri praeleeisset, excommuniis vulgaria illius vocabuli Inificatione deducere eonabatur , tres esse debere consequenter necesse ario substantias, ex quarum priore geminas parilesque Patris' itu naturas diductas abscissasque adserebat. Duo autem immanἰter peccabat Pau- Ius dum ista effutiebat. Primum, quod divinam substantiam quam veluti materiam praecessure stulta comminiscebatur , secaret' partes atque divideret, cujus rei testis etiam est certissimus Alexander lexandriae piscopus in Epistola ad Cognominem Alexandrum Constantinopolitanum
uuam videre est apud Theodoretum Liba resor. Eeeles Cap.IV. Secundum quod , ita disserendis , non unum Deum adstrueret , sed tres res , quam quam
54쪽
euam non disertae naturae ' duos pariter deos induceret , aequalitatemque eis vindicaret, qualem in eiusdem speciei individuis intelligere est Ad id comprobandum Hiωνι auctoritate ungimur, qui Libro de 31ηhοῶν I. LX v m. pravos vocis ia-σἰ sensus exponens, ita scribit praetereacerro hi trirtius , ut eum unius substantiae Pater er Filius esse reatu .Hη fear existimetu subsantia prior . quam inter se DUO PAR Es habe tri ae M TRES REF sermo eas et subsantiam unum , duos πιο substant ae velut obaeredes . Ut enim cibaeredes duo sunt is haereditas nurio est cujus duo sunt cohaeredes : ia unius substantIae anter/oris DUO PAR Espossunt 1dν esse confortes Videndus item Albanastu de anhod. III. Non diffiteor eo tantum sensu vocem ὀμοώσιον primore adspectu videri a Patribus reprobatam suisse , quo totam illam solidamque errorum massam . quam Samosa tensis ingerebat , conjunctum significare intelligitur . exum si an mum Ulerter advertimus , de pensi eulatet adducta' - νιι veris exa animui. - ομοoiae litos exectatos esse deprehendemus. quoties res plures , quamquam unius ejusde inque substantiae , aequabile l-que designata nihil enim aliud ille subindieat ubi erraticum hujus vocabuli intellectum esse ait, si dies ei serm Agnificet, unamque substantiam quam uter se a paνe habeant . Sed nullum ambigendi locum, qui res ita se habeat , relinquit albanorus , qui tum demum - ωοοισιον Patribu Antiochenis displieulge liquid adfirmat, quum σωματως eo pisai modo eo videlicer mores, quo res orporales a tensiles uaοὐσ- 8 ejusdem eis substantiae denotam iis . ad modos πάρξ - in Divinitate , eorumque naturam significandam usurpatur. Non enim, ille inquit , μως Eo τι
e maxim de Deo consubstantIal ratem are ρIendam esse . Quid quod e Spiastola pia Synhodica Concilii ntiochen ad Paulis Samosatensem vi
dentissime elucet, dum eonsubstantiales Deos, ut negotium orthodoxis P tribus facesseret , invehi , admissa vera Catholicorum sententia , conten disse Iam Uatenum, at oue adeo a Gu ούσι, a laudata Synhodo fuisse reje
ctum aeque exculeatum 'quatenus titheltarum haeresim aliquatenus in duceret Eo enim semper senti reorobantur verba , quo absurdae Dii qeque opinioni, Apioque lites lectui suffragari noscuntur verba merisoraxae
55쪽
I laus Antisthena, de qua loquuti sumus . eadem doctri. placitaque apud Christiam vigeba .maae docueraetapostoli siqviem M vidimus. Qui contra kra reve, Ecclesiasticae censurae obnoxii erant. Nec ι dive sim pedias die sententiam acres Nicaeni Pot erunt , ne non magis ari. tam fidem e pertera , Quam adversas novitios Arianorum errores s Mic
videreritur , qua de Te ubi re sinunt Boi ur Dimontis . re ρι--achi in proxime laudato libello, quem Synhodo sin I 'It terunt Num si Ἀκομιιν , vocem ab Antiocheno ConcMi rep-,3 MExculcatar ue receperunt, Qui rianorum deliramenta refellerentur, se usurpare proseis sane, quod bene prospereque cessit, sulla at Tmanis & mortalibus aecipiendam esse cognoverunt
II. Huiusce Te testis es uocuplati inimo , saepius a nobis io m
- , ritu sensilium corporaliumque retum, divin s Hymasibus diris oranibxis de voeit execrata est non est ambigendi locus. ' op stolorum coasilia, re veram de Sancia Trinitate sententiam imiter rela
56쪽
tein liquido e stat non alis sensu Filium Patri ἐ--ων venerabit ea iu os Antistites enuncia se, quam quia auiu is ejusdem Utaraiae , est α uhstantia Patris διαί-- , α est in Patre quemadmodum sate in eo, non alia ratione, aniam is endo in luce sic alio videlicet nomine declarantes esse Patri iluim --- , quam ea cor reae sint , hominesque
inter se , una numero substantia diviso Perinna inseparabilitea ozojuc, IV. PoreMe reis per me arae ipsarumque Sancta Synbodus suismee
verbis unitatem, quae an σι est 3 Divinitate coostituisse linteat nul
Leontes confusioηem M DIUisIONEM MU/ηarum MFabilis, se iis illi DIanatu . Nisi plan iam constaret ea, quae Liberari, siri u a Cay XL ad XXIV. habentur , abutamenea esse ostias qua militaria a de minconsulendi DII mis Histor. Der ser/M. Emis Me-- . ela - Pin Tom LV. Ibnoth. Novae rimae. Eccis findaueam tamen Ae en hima quaedam , quae si minus Nieaeuomim Patrum sententum pleni probant utpote quae bistolica fide periclytantura credulitatem saltem rectam de ovis thodoxam nori mineis , Quam Inpraesentiarum , Dias aetatem A. sed cet CCCCLXXV L. viguisse luculente Ostendunt. Λ ud eum igitur Caispite memcirati j hii XX l. idem Christianorum Antistitum comvecti per Episcopum Leontism evidam Philo hae divinitatic cana expones. m. tesaeere jussum veram de sancta Trinuam fidem insinuat , actib a sinu litudine, quam ad eamdem veritatem adstrinen an explicandamquo vinea fere Patres ut, quoad fieri potest , idoneam, usurpavprum civ suam e Synhodo phaeuisse supra etiam e Araas o indicavimus , quamque adias diutius urgebimus . Verba Leonti Philosophum erudientis ita se habent i
57쪽
tu , et quae nulliguntur , e eoelo1bus creaturis , ex his quae In terra vel sub eo sum , infere nesinan3 cumGII increata, lxeomprehensibiti, fir mmortati Dei subsantia r nihilominus amen oecurrentem militudinem pr feremus isti nos aequabilem, ad utilitatem tamen deIιter suscipientium, ana fuse e rem pietatis nor nem 'νaebeatii consorine volentibus . DU.
58쪽
;us : Cur plenitudo iv nitatis habitare a Christo Corporalite Leatur ab Aposοis . Eusebii artanismu in Iearent is es. Ed etsi nobis ratiocinatio ulla suppetit , ea adsumendo , quae a Ni- aena Synhodo deo reta esse , ac stabilita apud Onanes in consessci haud insequenter prosecto , sed deducto legitime, consectari , illuit unum θεοφιλεσατ ordini placuita e colligemus , quod etiam hae tempe: a- te de unitate Sanctae Trinitatis individua , errori nunquam obnoxa do-ee Eeelesia . E Epistola enim ipsius Synhodi ad Ecclesiam lexandrinam apud Foerarem Lib. I. Mis Eccles Cap. IX. Compertum habemus eam statuisse Filium Dei non esse ortum ex th ut μοντες te ex a-.tre Patrisque substantia esse genitum, auctore inter ceteros EusebI Caesariens, Eoistola ad Caesariense apud Albanoώm Libro de etaetIs Sanβο- II leaenae, useratem Lib. I. ωον Eeeles Cap. VIII videantur, 'aca quae supra Cap.Il. g. iii ex Epistola Melet ι δ EusebI Samosaten. is adtulimus . Constat instipes indubitate eandem Synhodum ita illud ex. f.bsani a i οὐσίαι intelleκisse , ut signifiearet quidem esse ex Patre Filium, non tamen portionem esse illius substantiae, quod Filii divini generatio, cujuscumque alius generationis modum excedat . Διὸ ν , inquit laudata Epistola Eusebius , μη ναι κοπῶν τοῖ δἰ αὐτῶ γε μένοι ὁμοιον μιτοτον, δνα κ .. ποiημα τυγχανειν σἰαι - κ α M
- - Πατρο ουσίαι - έ --εω . Ac mesna eum σε esse facturam Hs quae facta fuat , Immum, sed sue praestantior ι, reliquas creaurat os substantiae . Quam quidem ex Patre esse divIno docens ora IQ, Mean quo a generat onis modo, qui ne verbis exprim , nec intelligens a eo rehendi ab uva possit ereatura . II ei iam illud Consubsta otialem esse Filiu in Patri , quam adlat 1 rat1onibus viscussum fuisset couverit NON IUXTAE CORPORUM MODUM NEsUE 'ITAE ORTILIU ANIΜANTIUMaecipi debere. Nam neque per divi nem substantiae, aeque per abscissionem neque per MUTATIONEM PATERNAE CENSENTIAE isqvi Birtuus Is posse consare . Iam igitur haud cunctanter fatendum est non ex nihilo Filius ortus est si ex substantia Patris , sed neque per divisonem , neque per abscivionem , neque per juidem substantiae mutationem , genitus eum de Patre , communicata universae substantiae plenituditi , propaga tum fuisse . Quod commune fit , nee dividi, nec abscindi, nec ulla ratiMne separari opus habet Quod nulli muta toto est obnox um , nec ab uni ea te ad numerum plurativum traduci se patitur Egregi Rufinus qui le- ensis in Expositione Symboli : Ne in umerum . inquit , loralem U
59쪽
GENER/NTE SEPARATUR . Uncus est , ut ment sensus is solent a
Φau vivinvaluissaeporaliter μμ ιεans plenuada fi , memenso Apostolum noueaeer Qualem enim quae in vili bilia sunt ejux , a constitutione mundi per ea quae tacta sunt . intellecta conspiciuntur , aeterna quoque ejus virtus , αἰ illinitas minus loque ιν in taceoveram is Chrso es , nomen par sed tota ς neque portio e , sed plentiu ITA CORPORALITERNAENEN UT UNUM sINT. Λtque ita quidem ille
IlI. Sedelasseum quis canat, de exutium noles argumento machinetur Ita sermonem instituen , An non potuere Nicaeci Patres eam nativitatem
Fili, intelligere , quae Filium constitueret lacundam a Patre substantiam larem et omni tamen de aequabilem perinde ae et eiusdem speciei inici duum . sine ulla divisione aut abscissivine , aut mutatione , aut diminutione substantiae Paternae Id quidem captum humanum excedit , scd hujus ouus rationem esse incomprehensibilem ipsi Nicaen, Patres saepius sita sunt, ut e laudatis Eusebi verbis peribicuum est, qua de re videndus etiam ναον ius Nariantenus oratione XX l X. Q XU. Sed meΗ-ste est huiusmodi oblςctum linare psorius o evertere , e colento .no ix veret cla se lente adfirmatum fuiss , ibi murationem ulla d προ-
d, ubi unitati numerus, singularitat phtoalitas superstruitur, sed si cumque sta opponite, ne mutire debuisset, quando luis ipsa vesbis e v viri perae torua exceptione repellitur modo enim, s --Ρrche v bilem, e humana intelligenti lablimiorem esse vietinae Nativitatis πιο dum Patres Nicaeni testat sunt, eum, quem importuno nobi hae cunκη ait , secum animo versare potuerunti Inscitum hele indictumque nem s os eatenus Ueb L Caesariensis verba, testimonia prostris , qua e v β uda historiae fides i iis elucere gnoscitur a quoeumque sensu dec e . at a Synhod Nicaenae sententiam ille interpretatus sit 'ontroverium
. nim lucri trianismum i medio relinquimus, nee riuisodi uem nostr n
60쪽
Eectines Episcoporum vulgus Mola in contraria scissum. Illi Ariarinis civebant, vide inlaetias in X v. de xv. hi ab Orthodoxorum pae ibus stabant . in is reficiebant caveris bauriιr cui crivim tam amplexi fuerant , non sine ea uunnia , fabrilianismi insimulabant, traducebantque Unde nempe quia unam μη ra tantum in trino Deo substantiam se credere palam, ut par erat , ibantur, atque ita Mn videbarim ---ἀπ- , quod de pluribus personis distinctis tantum