장음표시 사용
61쪽
Alioquin, nisi Ita res se habuisset, nec criminandi ansam praebvissent ala versariis ; nec ipsi nisi stolide atque imprudenter , eos e contra illitis eti- minis reos agere potuissent , cujus se non magis expertes purosque sentirent, πολυθεια videlicet . Illos autem omnes minime sese invicem Intelia lexisse ait Oerare , quod hi qui . Μαύσιον recipere detrectabant , in diis
vina tantum unitate haerentes , animum ad as υ πο radicti di stinctionem non advertebant, quum utrumque orthodoxi reet sapienterque confiterentur atque es regione, qui in ὀμοοι ιον tuebantur, rem minus adcurat e subtiliter examinantes, πολυβεόωντα ab Arianis invehi existimabant, qui tamen unum tantum vere δε natura Deum esse passim & constanter edoeebant Λdeundus Gregorius Nazianzerrus oratione XXXV.
III. Quod autem diximus , idem πολυθε ἰαι flagitium in orthodoxos re sundi pariter ac retorqueri potuisse ab adversariis, si tres aequales in di vinitate substantias credere Medicere substinuissent, Wipsi quidem σω, scebant , neque disntebantur mei ne illud mal ni at ηψι in κροβιικὸ
TIRA CORPORUmaceivir , fas- n euitare, NE, UT GENTEI, DEORUM MULTI TUDINEWinducamus . Quamquamis adeo frontem riani perfrieuerint , ut desultoria levitate huc atque illuc trajicientes raceri minandi libidine currentes in contraria , nos etiam πο θεῖαι stultei atisque insipienter insimulaverint, ut videre est in serius CapXXIlI. IV. Ex his, quae disseruimus, intelligere est orthodoxum Nicaenae Syn-hodi de Divinitate decretum, medium inter Sabellianismum, Polythei iamum ambigere , quod QCleruum acri , quo pollet , ingenii acumine Part.III. art. CνIt Epim II quod nec in vita Gregori Naaianeten dissite. tur, animadvertisse gaudemus. Id enim nil alia ratione verum esse notest, nisi quia -υ---- numeralem unitatem Divinae Naturae cum a. bellio coniessi sunt , quamquam non ei tantam vestigia pressere , sub . si teruntque numerum mulitudinemque αν σε. cum Ethnicis adseruerunt , d si , multiplicando Divinitatem, eorum erroribus adquiescere exhorruere. Consulendus Dion Petavius Lib.IV. Ga Initate Cap.XlU.
V. Non me quidem praeterit, virum dostum, d eloquentiae gloria praecellentem Gregorium Nazianzenum, inter Sabelis placita id consulta Arianorum medium nos iter tenere , verbis disertissimis adseverasse , earum
quas elegantia singulari , d admirabili facundia composuit , rationum XXXVII. ita scribentem : .m Dio ὀ Ti. Πα- , γα Πα- ,
Iius es Pater , unus enim es iste , sed quod Pater ne spirarus es Duus , lita ex Deo est , unus enJm unigenitur . sed quod Filius e tria haec unum, Did ηItatem spectes, e virum tr/a , θνρον elatum rationem abeas ut nec unum Sabellio faveat , ne tria pesserae division , quae hae te e- sate viget . Eadem insinuat etiam oratione XXIX. in quam sententiam
pedibus pariter ivit Thomas Λquinas L I. Quaest. XXXI. Att.II. Sed quum
62쪽
exploratum habeamus . vere Deorum multitudinem ab Arianu indue , quod eadem oratione Idem Gregorias luculenter exequitur 3 inferius Caspite XXIII opportuno comprobatur is manifestissimet etiam Ilicet ex sola an bodie Synhodi ediolanensis ad Constantinum ui ouarum, quae habetur initio sextae Synhodi ' ex ejusdem Concilii Con essione Fides. Ladi, si Iubet , in serius Cap. XXXII si nihil aliud indieare dicendus est. Gregaror, quam orthodoxorum de Trinitate consultum de Unione Sabelli , de multitudine Polytheitarum participare, quod quidem enucleatius expresserat oratione XXIII. hisce verbis usus M. et , inquit, se με M -- ἔνα - Kλλ ι νώ - πολυβιον - μοι μίαν μῶν , ουδαλ- ι σέ-
tens νι ρν ne ρι eon tuamus , ne n GENTILEΜ DEOR Μ Μ L-ΥΙΤ DINEWιMIdamus . re ruris unum qu dem , IUDAIC Μ quod. am , et angustum , atque uvidum imbecillum rore, vel De talem in seipsam abfumodo , quemadmodum scilicet trista It ou Filium qu d. me paιre 'o eunt eumdem antem rursum n Patrem resolvunt QIνα disjiciendo , atque a m nitate Dexando , ut sapientibus hujus tempor svidetur . Ieruum autem in ita hujus Gregori non moror , qui nequie- quam ideo nos media via incedere inter Iudaeos Ethnicosque censet juxta Gregorium, quἰ nec unum Deum tantum, ut illi, ne innumeros ut hi sed tres solam angusto pluralitatis spatio circumscriptos inseramusci quod ridens an stomachans retulerim nestio, quando vel duorum numerus mulis titudinem apud omnes inducit is in tribus πολυθε a Patres consideraverunt , ut e superius dictis adparet . Colophonem addat albana si ratione v adversus Arianos si X. εἰ γαρ , inquit , ο λέγων δυο , ἐλλίως . σύ - ο λι ων ἔν , Σαβελ ἱζω . Nam Folle , qui IeIt duos lentura sequι. ruri uitur, ea unum Me t Sabellium evr mlt.
Λugustinus etiam novit Oribodoxum deeratum fabeIIIan μι - οἰ λιμι esse metum . Clericus D. um Λugustini perperam Interpretatus eastigatu . Verus ejusdem De sensus tradita . Patres non aliud de sancta TrinItate sensere, aliud locuti sunt . Insignis Mustini Deus ad Id eo robandum suam nulla subsit ea sa testa Patribus adfingendi . Tertulliani Ioeus explicatur Ex Gregorio disseno vera redulitas Inter memoratos errores me via consistere demonstratur.
LX Ane de Deo rectam orthodoxorum opinionem extrema SabeIII &LI Ethnicorum placita confinio quodam utrinque eontingere , sensit etiam vir summo ingenio exquisitaque doctrina augus/nus . Cum enim Lib. X. de Civitate De Cap. XXIII. de inconsiderata loquendi libertate qua , quum de rebus divinis agerent , Graecorum Philosophi perniciosdabutebantur , sermonem haberet , hisee verbis usus scribit LiberIs exim verbu loquuntur Philosoph , nee n rebus adcintelluendum di IIIImis , o tensionem eugisserum aurium pertimescam Nobis aurem aduertam regulam
63쪽
ιο ut fas est , a verborum IIcentia et am de rebus , quae ιν figa ficantur Iam gignas opIaiorem . Nos Itaque non ulmus duo vel reia νιηeιρι , quum de Deo Io uisuri, Mut ne duos Dei oves Dei nob/s I ritum est die re quamul in unoquoque loquenter , vel e Patre , vel Fuι , vel SpIν tu sancto , etiam vulum quemque Deum esse fateamur . Ne die mas tantum
quod haeret et FabellIam , eumdem esse Patrem , qui es e Filius is eumdem esse spiritum Sanctum qu es, Patre, Finus; sed Patrem esse F
m Patrem; Fulum, afris Filium per Patretiis Filii υ ritum sanctam nee Patrem esse nee Imrm. iII. Nunc calumnia Graic detegenda est, nequicquam in Gas partes invitum trahentis Augustuum. Si enim descriptus viri doctissim juxta ac Sanctissimi locus, quem in suae cauisae patrocinium superio Cap. l. MI noster αντιπάλος laudaverat, pensiculata consideretur , atque expendatur deuratius eam plano fuisse Scriptoris eximii mentem deprehendemus, quave in id tantum incumberet , ut Ethnicorum . de Divinitate de et , dc a. b. Ilι errorem aeque improbaret atque refelleret. & ab eorum commentix Christianam doctrinam prorsus abhorrere demonstraret si enim dice udum est et , ut videtur Curico , Musinam iis , quae laudarimus , verbis non pbscurei indicares, re quidem Christianos , qui recta opinione censentur
cum Porphurio seu Putino de his enim eo capite agitur ceterisque Platonicis
convenires refugere tamen iisdem uti locutionibus, quas illi adhibere consueverunt jus quoque iam fasque erit Λntistitem Hipponensem Λrianismi veneno insectum fuisse adseverare, quando Platonicos huic sectae praeivi Dis non dubitat idem Clericus is Part. II. Art. Critie. Sem. Cap.XU nu e. ro XII quod quidem ver παρδοξον - portenti instar haberi posset Item ex Augu In verbis illud suum consectarium deduci confidenter jactita Λdversarius: Ipse eodem iure eum cum Sabellianis haereticis sacere' Iudaicae credulitatis argui et regione contendam , quum non magis de Platonicis locutionibus & formulis agat , quam de Sabellianis eorumque haeresi ματαιοφρονι verba faciat is ilIorum φύσει , Uerborumque praestigias ejiciat averseturque undes licet tam diversa - frontihus adversis pugnantia Quae Cire Augustatim in lata varias eodem tempore facies, vultusque induit Num ille, Proteus, qui Omnia tranformat sese in miracula rerum, Ignemque , horribilemque feram , fluviumque Diquentem λiii, Quis igitur est Aurasin verborum sensui Hic planei obvius atque expeditus . ubamquam, inquit, cum Platonicis aliquatenus convenire videamur de tribus enim Hypostasibus . quae Principii rationem habent iuxta Plotinum Porph,riumque locutus fuerat is unamquamque Sanctae Trinitatis personam Deum esse sateamur tamen tres deos, vel tria principia dicere religioni ducimus ut enim verior est incorruptior Criristianorum orthodoxorum sententia, ita quoque debet.esse verborum usus, loquendi censura castigatior . Quemadmodii cum saselmo in confessione . Diyinae nitatis sontentientes , non tamen Deum μονοεροσώπον esse adhrmamusci distamus enim ab eius errore quamplurimum , quum Divinam Unitatem In reis personas . subfictentIasque distinguimus . Faciunt quae superius. Ca III. s. v I & seqq. haud intempestiud proseo , nequς
, Ila I. Heic tamen Ierie confidentiam 4 audaciam si e qui: gravius
64쪽
diram minimo serendam satis mirari nequeo, dum tantum fraudis .im postulae flagitium Viris docbinae o Sanojtatis laude praestantibus adfingere tentat, ut nullus dubitet, quin aliud animo Wclandestina cogitatio. ii de Veritate sentirent, aliud eloquerentur in vulgus , tres deos indubitanter agnoscerent ' unum contra conscientiam pertinaciter , dc dolose praedicarent . At immane dictu est , quanta imprudentia , quanta injuria in Maximinum Arianorum Episcopum invehatur Augustinus is debacche- tu quodammodo , dum illum ejus criminis arguit , cujus se non minus reum peragi posse sentiebat, dum ab eo incepto totis viribus desistere hoe eatur . in quo perpetuum perstare ipse decreverat ; si quae CurIcus effutit, vera sunt . Sed quibus verbis Hipponensis Theologus cum Maximino congrediatur , videamus . De Mobus GIs, inquit LihIl Cap. I. quae ipse Maeoli , ego erae respondens verbii tuis , Mnasi , a vobI unum Deum co-I , consequens es , ηquam , ut , aut non eoiatis Chrorum , aut non unum Deum colasti, Ied duos . Ad hoc tu reoondere conatus . multum quIdem locurus es , adserans , quod e Chrsum Deum colatis , sed duos Deos a vobiscol , quamvι non negaveri , tamen non ausus es confiter , se st enim duos deos esse cokndos , Ch Mianas Mes ferre non posse . O quam de ρνοκι-m te corruere SI TIΜERES CREDERE QUOD DICERE TIΜUUTI suum enim clamat e Apostolus , CORDE CREDITUR aD IUSTITIAM ORE FIT CONFES FIO AD FALUTEM SI AD IUsTITIAΜ PUTA PEκ-TINERE UOD CREDIS, CUR HOC AD SALUTE Μ ETIAM ORE NON
CONFLTERII o ausom duos deos colendos ad faturem non pertinet anf-
LI CREDULITATE cor tuum p Tene cum Cathol ea fidem rectam , non esuriat emendare perversam Prosecto nisi quis in Antyciram navigare opus habeat , vel spiritus vertigine laboret , nunquam inticias ierit nihil aliud ΜaximIn AugustInum suadere conatum esse, quam illud quod in toto mor. talis hujus vitae curriculo servavit ipse constantissimet , ncera enim in sustiκι des, spectatissimus candor, morumque probitas snsularis alitee de ejus fionitiset oratione judicari nequaquam patiuntur. 3V. Qui non mendaci tantum d impollura crimen in Patres conjicit clerIeus, quum illa iis adfingit , quae memoravimus verum etiam igno rantiae, dc ut ita dixerim, eos nota stupiditatis innuit quasi , quum Dei unitatem singularem , eximiam , omnigenam prorsus admirabilem embis luculenti Mimis praedicaverint, ea incogitantia eorum ei es ea ligaverit, ut quum unum esse Deum constanti semper professione proclamarent , non. nisi unum vere ella posse , sana rectaque comprehensione . intellige, rent . Numqua adeo crassa mi em . hebetique ingenio fuerunt, ut nunquam ad illud artimum a serterent 7 ouod docte acti teque , eruditus diser. tussiue Scriptor severiuat nou . deinde tradidit eo libello , qui inscribi. tur suomodo Trinita est .nus Deus Nilum enim rectet sapienterque Capite I firmasset , Prisciριum IuralitatIs alterItatem effeci praeter alterita.
ιιm enim, ne piaraula quid fir ruressu posse,in eorum, qui ejusdem p
et ei sunt , dissuentiam accidentium varietate fieri ἔ Nam re homine . .
que genere, neque sperae , sed suis arrident bus sanes: Deinde πη IV .
orationem ad de Deo agendum convertens 'Nulia in eo, inquit, iis est Ni nulla ex diversare pla vetare , nulla ex Me δεηνibas vitimis catas
65쪽
quum Patre is Filius '' mritus sanctu nuncuatur ἰ tres unitates non faciuκ pluralitatem numer ι eo quod Asa Dηt. Haec enim unitatum reperitio, teratio potis es , quam numeratiora velut ista dicamus, En, Μucro, Gladius, repetitis quaedam es ejusdem non numeratis diversorum nissit fi Meam BD, sia, sol non tres sues effecerim , sed unum totus Haed caverim mactenus oetius. Verum ad haec advertisse, eaque animo penitus explorata habuisse Veteres , vel ex DIphanto constat . qui Hare
fi LXVIIII. g. LXXVII. Christum ait ἀναγαγών ἐμῶν πολλάνοιαν ι ἱκν
Θιο - γιον Πνwia , - ου -- . οὐδε γαρ o inruet is a. . Etenim utim Mum, Patrem nomInamus duo , duos deos non dicimus et siqvIaem unus nobis est Deus , ut beatus Ue adserit , Dominus Deus tuus , Dominus unus est . uare Deum Patrem , Deum Filium , Deum p ritum sanctum , non eos adpellamus. Nam niata est in Deo, multitudo eorum Sed adeo constat e teres Patres unum tantum esse Deum numeralemque Trinitatis unitatem credidisse is linguam eorum animi interpretem n
cerum Wingenuum egisseri ut non solum Deum unum diserte atque incessanter profitentes , ita vere rem se habere existimam censendi sint Sed , etiam tres Deos Sanctae Trinitatis Hypostases adpellitassent, tamen eos a recta orthodoxaque fide excidisse arbitrari e fas esset , ut e compertum habemus ex iis , quae superilis Cap. III. L XU. disseruiiuus Adeoque eorum cautelam suspiciemus , qui forma ἰcendi sibi interdixerunt, qua simplices facit in errorem induci potuissent, vel indocti cla profani calumniandi ansam accipere , eaque abuti . Ex quo patet cur Terruitianus inter caussas non pronunciandi Esse νυ Deos , d eam recensue xit, quam adversus Praxea Capite XIII his verbis exponit : Ceterum fiex conscient ι , qua scimus De nomen e Domin , et Patri, F Do e υι-
ritu convenis , eos, Domiποι nominaremur , extinxissemus faces Uναν etiam ad maνυν a timidiores , quibus evadend quaque patet oceas, Iurant bus fatim per eos, o nos , ut quidam haeretie , quorum aeri Hures. UI. Sed ut eo revertatur unde huc defluxit oratio, omnium optime Greis xretv Nyssenus Libro περὶ - Α'γίαι τι δο ε ο Πνἀώστου Ἀων , κτλ.Siquidem ναονι hie liber, non VII potius, cujus Epistolarum numerum octogesimum explet, adjudicandus est , orthodoxam de Trinitate
sententiam intra memoratorum errorum confinia fluctuare jamdudum confirmaverat , frustra nitentium Arianorum oppugnationes enarran : τρεισο - , inquit, ἀρεσβ ιθαι παρήμων ωτιων - . κώ πενηκοῶσι - κοα '
66쪽
hub quidem fieri non pinv ς ς' - ' 'i ... HypostasE; unum esse
numero constanter reoς ς 3 P Uri id quod intendimus
sensi quo conindi inus probare elaboriimus,ccipiendum me
67쪽
sit fi Meam Moses, sol, an tres sues effecerim , sed unum totus Maeae caversm . Hactenus Boetius. Verum ad haec advertisse, eaque animo penitus explorata habuisse Veteres , vel ex Epiphanis constat , qui Hare I, XVIIII. g. LXXVII. Christum ait ἀναγαγειν μων σει διανοι- εἰ μίαν M. i. ιο τοι ΠαFδι, ε ἰος, ἐ- ω Πν. ατος, ἐ- ω πιεισμοῦι,
utim Fulum, Patrem nominamur Deum , duos δε, non dicimus siquι- om unus nobis es Deus , ut beatus os adserit , Dominus Deus tuus ,
Dominus unus est .asiuare Deum Patrem , Deum Filiam , Deum pDλιum sanctum , non eos adpeIlamus. Nam nun est In Deo multatu da eorum . Sed adeo constat Veteres Patres unum tantam esse eum, numeratimque Trinitatis unitatem redidisse is linguam eorum animi interpretem liniscerum Ac ingenuum egi me ut non solum Deum unum diserte atque incess ante profitentes , ita vere rem se habere existimasse censendi sint Sed , etiamsi tres Deos Sanctae Trinitatis Hypostases adpellitassent, tamen eos a recta orthodoxaque fide excidisse arbitrari nefas esset , ut vescompertum habemus ex iis , quae superius Cap. III. L XU. disseruimus .Adeoque eorum cautelam suspiciemus , qui forma dicendi sibi interdixerunt, qua simplices facilet in errorem indue potuissent , vel indoctiis profani calumniandi ansam accipere , eaque abuti . Ex quo patet cur eris tulitanus inter caussas non pronunciandi Esse rνe Deos , d eam recensuerit, quam adversus Praxea Capite XII his verbis exponit : Ceterum fiex conscientia , qua scimus De nomen, Domin ,, Patri et III μυι-
ritu conven re , eos es Domus nomInaremus , extinxissemus faces nostro etiam ad martyr a timidiores , quibus evadendi quaque patet occasio, Iurantibus flatim per eos, o nos , ut qu/dam haeretici, quorum age Uures. VI. Sed ut eo revertatur unde huc defluxit oratio, omnium optim Gregorius Nyssenus Libro πιρὶ - Λ, ἱα τιαλι ε ΠνLMατορια πιν , κτλ.Siquidem Gregor o hic liber, Et non Basilio potius, cujus Epistolarum numerum octogesimum explet, adjudicandus est , orthodoxam de Trinitate
sententiam intra memoratorum errorum confinia fluctuare jamdudum confirmaverat , frustra nitentium Amanorum oppugnationes enarran freti
68쪽
ilata Capitibus Superiori bassi saerat WGνρι Natianaesi verba ET . si ibi. Atianorum eriminationes, quibus no tam
ta Fil/um . Ne aliter profecto u , quam sensu , quo contendimus , dc probare elaboramus accipiendum
69쪽
adversarios antevertendo , dissae atque dissolvit . at ver , Inouit Ἀσι. M ,-- incomprebo Eo is babet contraictiones multas ia.ηι- --M , e Irii ingenuus ora ἐμνησω , quomodo alter quomodo has Patre , alius ιι Ius Q, quomodo alius passus est , auus non i ua enim αρνυassian . sed quoniam De voluntate inquirit omnia , ea quae , spretius, qu in nobis inhabitat , Invenietur οὐ divinae reaera rIOn s, juxta quem εο ovσω, aifestabitur, et illa exterminabuntur. Nil explieatius dici poterat, quod nostram intentionem evidentissime eompm baret, consuli poterit etiam idem auctor Libro H. Husdem armi nenti. III. Sed rem magis magisque quidam is manifestam faciat fidus Atii sectator Fasidiosus, tu certe eo termone, qui una cum Fulgeaeu Ruspen scoperibus circumfertur, Qqui a Fustentio egregie resellitur ac confuta tur, tam perspicue , tam diserti numeralem unitatem divinis Hypostasbui ab orthodo κi vindieari adseverat, ut illius mentem Cymmeriis tenebris atriorem eme dixerim , qui in tanta luce testificationem non videat aperiatissimam . Item , inquit ille , inseparabilem atque individuam , ut super uidictum es, adserunt Trinitatem. Et si Filia de quo Euangens disit, ver bum caro factam est. Whabitavit in nobis , obcaelata paulioe GoIηIta iis potentia , balamam virginalii uter solus ingresurrist, proculdubI sepaeatus a Patre, ριν tu sancto est . sed ab uno nullatenus potvi HIηιιοι separam , quam constat omnino non divid , secu dum usorum absurditatem Ergo tota νιnitas carnem adsumsit , o a Trinitas ρα num i urias se taria ni Ita in sepulcra Iacuit, tota Trinita inferos penetravit, rata νιηι tas tertia die a maintuis resurrexit , tota Trinitas qua agesima die in Cin aseno . Et ac jin dexteram tota Trinitas sedec, ve quem υλν tam M. Penee ea tota Trinitas in Apostolos fit, ut cui de tota Tr/nitas in Coe I dicere potuit , Deus Deus meus , quare des liqvuli me Vel eu Pisiν ista Trinita a e Pater in manus tuas commendo Spiritum meum, possun evicant . si a fi icere nequeant, is se μορτυι Iaculis erimunt, ustTνInvatem Iaseparabilem esse es tendunt. Atque ita quidem Fasid osus, qua dum veritatem blasphemus 3 ealumniator impugnat, de . veritate testimon vini perhibet, veramque Ob omnium oculos. Ponit opinionem, quam Ni caenae Synhodi decreti inhaerem Vir Catholici . QUI Saeculo te iurebant tropugnabantque in ic etiam notandum, dubitari ampIius non posse inesti Infeparabiis et Invividuas , ubi de Sancta Trinitate abir thodoxi agitur numeralem trinae divi vitati unitatem perpetuum destia
IIII. Sed quando arduum iteris salebrosum infelici illi veritatis oppi gnator esse videtur, quod ad notitiam divinae οἰκονο uiae t ducit, immo consecta impossibile diffflauitatem omnem amoliatur volo septi retulisis alde viam Nanam iacilem sterna , dum breu nec importuna diptesIione operi varietatem adsecto , intentum legentium studium remi silaus adlevaturusque ali rus divertieuli amaenitate laborem . Iste igitur Icti pio praestantissi nus , quasi tardum hebesque Arianorum c RUMI, In genium praesensisset , quum strenue cum Praxe e Periretur , paucis sed fignificantissimi verbis , E eleganti producta simitu an dilucidi ostendit , quomodo nihil obstat numeli inuitas, i omin vi Filiu tantiam huma in naturam adsumtisse , insanda perpessus , mortuus demum esse recti
70쪽
surbalent a contaminarur uamquam ulla subsant a d fonte decur nec,
serenatur a fonte , tamen udi triaria n- μνιι,-it Dinum QE Iicet: a ua fonti βιve patratur a fumo , dum non vi fonte patitur . ea n avio, non om pati tu , sed fluviu , qui ex fonte est . Quae quidem septimI verba eo libentius in medium adtulia quo exploratior ex us habe-.tur ejusdem de Sancta Trinitate ereduluas, non qu ea diveri hquam modo tuemur . Secus enim, quid opus erat , ut eam sibi dimoulta tem diruendam proponeret .manifesta res docuisset, si Filius aptum, 'minem induerat, impossibile fuisse Patrem a Filio separatum una cum Fi-.Iio perpeti, mortem obir V. Et heic opportunἡ.admirari subit Iob. Cis eum in Vita aure P doti adeo se in Theologici studiis , rerumque divinarum commentati cibus infeliciter versatum prodere, ut, indoctius orici an confidentias adfirmet , juxta uice fori ob logorum ut laum Amat , quae Prudenrius in Ἀρθιώσω adversus Patripastianos Noet o mores de Filii Dei praesentiis laesimulanterquei disputat , itarma admodum a sutilia esse, atque minus consistere non enim Filium adspectabilem conspicuumque seri potuisse, quinin Pater smul visibus humanis obnoxius continuo evaderet , quando una timer utriusque est natura re essentia Muidquid sit sunt verba curae de Gallina Lingua ad Latinas aures translata Tru
επι movi argumenr- se admodum infirmum juxta nafra recentioris heg Dgiae consulia . Post emo enim MFilii essens M. ab se Iesu Hosa Οὐ--αὶ , adspectabui aliquabat in effecta est , arris quoque Marina v-ratiam oculti eodem re ore patefacta est , quando videm amborum in es numero essentia . At dum praeceps acsententiam de alieni scriptis serendam ruit
Cur eur, multa raneonsiderard ac temere effutit , tantamque in gitantiam Praeseseri, ut ueteratori calliditas videri possit, quale spm Mase fides γρminem, atque ampinea e Midentem veluti digito monstret. Quum arripansi an Noetum , ejusque in lanam doctrinam amplexatqs consitabdi p.ram laboremque rudemtiuiniscepisset , ne trapsversum qu det unguem a Majorum suorum vestigiis de linare ubi inuit sed Iustinummarisνam , IN
piente , se confecturum arbitratus est , si Filium tantum antiquis Patris bus manifestum se praebuisse demonstraret motum est enim eos inter se al,qua proprietate distingui, quos acha atque mores nonnulla ratione distin- mi ac separati discernunt. Et quemadmodum verum indubitatumque est Filium tantum , non autem Patrem , aut Spiritum Sanctum , humanam adsumsisse naturam i ita verum esse potest Filium tantum , ob certam quam Theologi notant, convenientiam, sua homines vetustissimis temporibus identidem dignatum esse praesentia , eorumque obtutibus se mani sum subjecisse . videndus rerum divinarum peritissimus Thomas III. Part. summae Theolog. Quaest. III. Λrt. Iv. qui cert recentioribus Theorogis iuxta Clericum , adcensendus est . Nam eadem numero, communisque ensentia non efficit , ut cujus rei aliqua divinarum Hypostaseo terminus