장음표시 사용
211쪽
et paruulis. Suscipiturq; hoe medium, eum baptismus suscipitur: ut Diuus Augui inus exponit, libro primo, De baptismo paruulorum, eapite uigessimo, et locis quoque
paulo ante citatis: ae, Diuus Τhomas tertia parte, quaestione, septuagessima tertia, articulo tertio. Sacrament lis autem manducatio non hoe modo est de necessitate sa- Iutis, sicut baptismus: uidelieet, quia Baptisinus est neeessarius, non solum necessitate praecepti, uerum etiam, ut medium, sine quo salus non eonitat ..At sacramentalis eucharistiae manducatio soldm est necessaria, ut praeceptum: ae proinde solis adultis: quibus duntaxat praeceptum imponitur. Quod autem haec si mens Diui Thomae, colligere positanus ex tertia parte, quaest. 6 s. articulo quarto, et quaestione. 8o art. I i. Quid autem in causa sit, quam ob
rem similibus uerbis nonῖmilis necessitas praescribatur, non faeith dicituri nisi ad ecclesiae sensum nostras intellia
gentias reseramus: quae sacramentalem eucharistiae sumptionem nunquam intellexit esse medium ad salutem n celsarium: poenitem iam esse intellexit, uel utrumque sacramentum necessarium cst in re uel in uoto, sed aliter tamen utrumlibet: nam uotum eucharistiae in baptismo continetur: uotum autem poenitentiae in nullo alio sacromento. Quo fit, ut uotum eucharistiae satis sit implicitum, uotum poenitentiae requiratur explicitum. Atq; id sorstam est ad. D. Thomae sensum accomodatius. Ad sextum argumentum respondetur, quod Nectarius antecessor Chrysostomi conseisionem secretam de medio sustulerat,ut illo eapite Soχomenus tradit. Quamobrem, Chrysostomus Nectario succedens, de consessione hac auriculari, populo uerba facere noluit, quia enim nondum scandalum sedatum erat,quod in eciles a Constantinop
litana per occasionem tecretae consessionis fuerat exortur non est ausus, eam resti tuere: quam, scilicet, uir probatae fidei apud Constantinopolitano, abiecerat. Nec apud Graecos cons. ssio quae sacerdotibus in aurem fit, tam estvecepta, quam apud Latinos, unde Soetomenus loco illocitato,a Iud occidentale, eeelisias ritum coi. sessionis asse-11t maxime coraduum et metitum. Sed ci des innite
212쪽
eta, distinctione prima capitu. finali Theodorus dieit. Graeeos exi stimare solum taeo esse confitenda peccata. Quemadmodum itaque baptismus non statim a passione Christi coepit esse medium omnibus necessarium ad salutem,sed post iussi eientem euangelii et baptismi euulgati
nem : ita et consessionis sacramentum ex eo tempore cc
pit omnibus hominibus esse necessarium, etiam de peccatis steretis, quo suffcienter promulgatum est. Quo fit, ut Graeci ante plenam invulgationem sine peccatorum e6sessione occultorum saluari potuerint . Iuriscon uultis v xo. ae nonnullis etiam Theologis sane parcendum est. quod in quaestione perobscura, et quae eo tempore nondum erat satis explicata ac definita, ignoranter erraus
Sed quoniam plus nimio longa facta est disputatio, iam
ad partem relectionis postremam pergamus. In qua illud quaerebatur, An de poenitentiae saeramento diuinum praeeeptum sit . et quoniam primam huius saeramenti paetem, hoe est eontritionem cordis,quemadmodum in pra cepto diuino esset, ostendimus. Reliqua sunt duae, de quibus nobis instituenda est disputatio ) eonsessio uideliaeet oris, et satisfactio operis: nam alterius praeceptum ha Tetiei negant, alterius etiam catholici. Ad illud igitur explicandum prius aggrediamur, Anconsessio, quae sacerdotibus inaurem sit, euangelieo iu- Te fit praecepta. Suadetur enim non esse. Primum, quia tale praeceptum diuini iuris nnllo faerarum literarum I co reperitur. Quod si ita est, ut certe uidetur esse,non est eur diuini iuris praereptum esse fingamus. Deinde: Si consessio diuinae institutionis ellet, eius quoque integritas ab euangelico iure proficisceretur: unde fieret ut et Poenisens omnium peccatorum et species et numeros dicem, et consessor solicite utrumque interrogare deberet, quod esset re uera molestissimum. Ac praeterea non licevet ecclesiae ulla ex causa consessionem partiri. At parti in ur ut, cum sunt casus reseruati, absoluit Romanus Pontifex ab illis: pro alijq uero non reseruatis remittuntur pς micat ad proprios sacerdotes. Non igitur d: uuiae iu-H 1 sinutiυi. λ
213쪽
stitutionis est omnia simul peceata sacerdoti eonfiteri iPraeterea. Si hoc praeceptum Euangelicum tu illet, tune non obstante damno, uel proprio, uel alieno, eo nateriteneremur, sicut et baptizari. At asserunt doctores, iacturam, aut meam, aut alterius idoneam esse caulam, eur ego non debeam confiteri: non est ergo diuini irini obli
Praeterea. Si Christus dominus consessionem iussit , certe eam iussit quae medium est necessarium ad salutem, scilicet, formatam. Quamobrem, qui praestaret consessionem insorinem. ςam iterum facere teneretur, quod eiasti profecto durissimum. Praeterea. Si praeceptum de consessione diuinum esset,
mutus hac etiam lege constringeretur. Id uero tam est absurdum, quam esset absurda consedio, quae a muto proficiscere ur. Item et absens per epistolam eoufiteri de eret absenti sacerdoti, at que adeo peccator ignotae linguae praesenti per interpretem. Σaς Ad haee. Eadem ratione Dei praeceptum esset, solis proprijs sacerdotibus confiteri: cum soli sint, a Deo iudices constitu ti, unde et i n capit. Firmiter, De summa uinatate, claues solis apostolis, et eorum iuccessoribus dicuntur esse collatae. Postremo. Si mandatum hoc ex euangelio posset haberi: id uel maxime ex illo Ioannis. 2 o. capite.
sum remiseritis peccata, remittuntur pis: et quorum retinueritis retenta sunt. At inde non habetur, pari enim ratione oportet, uenialia eonfitcri: cum de illis etiam ibidem sermo fit, alias confessio uenialium ad hoe sacramentum non pertineret, et s de utrisque loquitur Christus, cum ait, Quorum remiseritis peccata, ad utraque etiam pertineε, quod dicit, Quorum retinueritis, die. Com-
.Pertum igitur uidetur este, aut utrorumque, aut neutrorum consessionem in praecepto diuino esse. In contrarium est, quod Dcramentum poenitentiae ad salutem necessarium eii, ut ante docuimus. Quod utilsacramentum citra consessionem constare non potest: quae, uidelicet, eli praec tua huius sacramcnti materia. Cum
214쪽
etaret itaq; peecata mortalia eonfiterK opus sit ad saluteniri efficitur manifeste, de eonfessione diuinum.esse praeceptum. In hae eontrouersia, post ea , quae in superiore des nita: sunt, uix quicquam superest, quod adiicere debeamus. Quippe certum' et persuasum nobis ella d bet, omnem exteriorem uirtuti si actum ad salutem ex e ivina institutione neeessarium t ex eadem quoque institutione in prae-eepto esse. Faetamus enim hominem peceat' rem contritionem habere peccati sui. Tune quaeritur. an hic tene tur confiteri ex diuino iure,neene. Si tenetur,id fides e tholica docet ν id nos in praesentia eonficer i uolumus. Sin non tenetum sine peccato mortali pomeit consessionem omittere. Quare per solam eontri ionem saluabitur ae proinde consessionis sacramentur, non est ad sal tem necessarium. Praeterea, ut reliqua argumenta praetereamus, quae modd repetere molestum negotium esset in definitio illa Concili j Complutensis sub . Reuerendissimo Archiepiscopo Tolletano Almoso Carrillo, manifeste conuincit noti solum confessionem diuina Iege iussam eta, uerum etiam
id negare, haereticum esse. . , I
Prima igitur conelusio Petri Oxomensis ibidem damnata, sic habet; Peccata mortalia, quantum ad culpam,et pinam alterius saeculi delentur per solam cordis contriti nem sine ordine ad claues . Secunda conclufio. Quod eonsessio de peceatis in speacie fuerit ex aliquo statuto uniuersalis ecclesiae, non de iu
Tertiate elusio . Quδd prauae eositationes consteri non debent, sed sola displicentia delentur sine ordine ad
Quarta eoneIusso. Quδd consessio non debet esse s
ereta. Has omnes et singulas haereticas esse synodus definiuit. Est autem eongregata autoritate Sixti Marti: et confirmata postea ab eodem Sixto in Extrauaganti, cuius retro mentionem fecimus rubi d nuo condemnantur ta
fuam haereticae tuae propositiones. Quo fit, ut qua asse
215쪽
runt hune errorem esse temerarium, aut haeres m apere Phane Sixti definitionem minime uiderint : quam non pi- fuit semel atque iterum sumere, ut frequentius ob oculos
posita perenni memoria teneatur in P
Ad primum argumentum. Iam ostendimus Ioeum ita
euangelio Ioannis, unde consessionis praeceptum aucitura Nam quod Caietanus in commentariis super hunc locum allerit: institutionem sacramenti poenitentiae inde haberi, non praeceptum: certissmae saluabitur. Habetur enim neccssitas comparendi coram Iudicibus a Christia constituistis, atque ex consequemi praeccptum contessionis i sine qua peccata nostra a sacerdotivus iuste ae prudenter discerni , iudicariq; non possunt. Iam, quod haeretici tradunt, Innocentium tertium fuisse consessonis auricularis autorem , imprudentur ex rant. Leo si quidem Papa multis annis ante Innocentium praecepit consessionem , non
publice fieri, sed occulte. Quin etiam asseruit eontra apostolicam regulam publicam consessionem postularit ut patet epistola. s . ad.episcopos Campaniae: et. 69. ad Theodorum episcopum. Huius etiam iudici j sacramentalis apud sacerdotes. meminit innocentius primus in epistola ad Decentium capi. Sed et Clemens in I. epistol ad Iaeobum fratrem domini, Petrum aposiolum tradidisse refert, cogitationes etiam malas oportere Christia nos mox ad Christum illidere, et sacerdotious domini manifestare. Eius etiam est mentio apud Hieronymum in illud heelesiast. io. Si mordeat serpens in silentio, &c. Nam quod super Pial 8 . referri solet, sors tan reiicietur, quod commentaria illa, an D. Hieronymi sint, incertum est: quemadmodum lib. secundus. De uisitatione infrmorum: et libellus Ad eo mitem, et liber De uera et salsa poenitentia, D. Augustini esse negantur. Sed est tamen in Augustino Iocus, quem euertere ne E astrus quidem potast in lib 3. De baptismo contra Donati m capit. I et I 8. ubi nititur iudicium hoc sacerdotale eodem hoe ipso Ioannis asserere testimonio uide etia, tractatu 1. in Ρlal Ior. super illud, Ut audiret gemitus compeditorum. Cypria
nus quoq; 2rmone. s. De Iapsis, etiam eos, qui eorde tarp. inm
216쪽
rum lapsi sunt, docet , hoe ipsum, apud sacerdotes Dei dolenter debere confiteri. Poenitentiae huius insuper, quaelapud sacerdotes fit, mentionem secit Tertulianus in libro, De poenitentia. Ambrosius autem lib. I. De poeni-itentia cap. I. hanc sententiam eodem, quo et nos Ioannis testimonio eoo firmat. Nam alia, qua .solent afferri, ut est illud Iaco s . Confitemini alterutrum, &c. Et illud Lucae. . Item ostendite vos sacerdotibuΑ &c. non adeo firma uidentur aduersus haereticos testimonia, tametsi dici etiam facile poterat, quod licet ex lacra scriptura huiuia
modi preceo tum n9D .haberetum h/betur tamen ex tradia.
tione Christi et apostolorum : quς madmodum et alia pleraque naturae fidei documenta. Quod si rara apud antia quos secretae consessionis mentio eli frequens uerδ publi-icae, ut in Concilio Niceno ea. 9 et aliis item plurimis, id sane nihil nostrae huic definitioni aduersatur. Ostensum est si quidem, non solum ex traditione maiorum , uera
etiam ex euangelico testimonio: consessionem peccatorum sacerdoti heri debere: quod quidem e ii de necessit . te sacramenti. Secretam vero, aut publicam consessionem fieri, prudentiae est naturali relibum, quae dictat, ut occulta peccata occulte, publica, publice iudicentur. 3Ad secundum argumentum, non postumus breuiter respondere: quoniam rei grauitas et utilitas multa nos dic ire eompellunt. quae praeter iri nulla ratione debent. Primum igitur, conscisionem integrana esse debere, apud Theologos explorati mimum est: ut patet in . dist. Io. et I . ubi ea de re ab scholasticis Theologis disseritur. Habetur autem manifeste huius assertionis desinitio in Concilio I lorentino: ubi, posteaquam decretum est, consessionem esse huius sacramenti materiam: ad consessione id pertinere definitur, ut quis omnia peccata sua, qu rum memoriam habet, integre consteatur: et concilium Lateranense, in capi. Omnis utriusq; sexus, De poeuitenti js et remissionibus: Omnia cinquit peccata sua proprio lacerdoti confiteatur. Quod etiam usu totius ecclesiae declarari sacile potest: nam, qui tacet aliquod peccatum mortale, eum communi consensu fideles damnant. a
217쪽
Diuus quoque Tho. . d. t et q 3. arti q. t. rationibu hoc suadere conatur. irima, quod eoia sessio mutila, non est consessio , sed consessionis simulatio : non enim uete uult sanari ab illis morbis, quos explicat modico, qui alios tacet: cum medicina fit eadem omnibus sanandis institutae quae ratio sumitur ex August. De uera et salsa poeniten. cap Is. Quidam ait uni coetant, quae alii manifesta eo seruant. Quod est ud hypochrysim tendere et semper cavere uenia , ad quam totam per frustra putant peruenire . Secunda, quod consessio fit sacerdoti uire Dei eum spe ueniae eonsequendae t sed impium est , a Deo dimidiatam sperare ueniam, Deuera et falsa poenitentia capi. 9. Ergo et a constore impium est dimidiatam peccatorum remissionem expectare. Quae eadem est ratio Augustini in tu
Τertia, quod sacramentum Boe ordinatur ad medicianam omnium peccatorum mortalium, quibus sacerdos curationem adhibiturus est. Quod nisi cognoscat mediacus aegri totam habitudinem, non potest prudenter media cinam apponere . Nam, quae uni morbo competit, alteri affert quandoque perniciem. Quae ratio sumitur ex cap. Omnis utriusque sexus: ubi. Sacerdos more periti medicit Innocentius ait diligenter inquirat peecatorum ei cunstantias et peceati: quibus prudenter intel ligat, quale debeat ei praebere consilium, et cuiusmodi remedium adhibere, diuersis experimentis utendo ad saluandum a
grorum . . t i. Durandus tamen. d. Ir. q. Is . hane qu4dem rationem calumniatur, sed eam tuetur Paludanus. q. s. eiusdem dianmctionis: ac multo etiam magis Adrianus. q . DC co fossione. Nos vero fatemur, conclusionem mathematica
demonstratione plane exploratam haberi non posse: sed fide posita, afferuntur argumenta, quae probant, conse taneum eise, ita fieri oportere. Ac re uera, cum huius sacramenti finis, non tam uindieare sit, quam sanare non enim uenit filius hominis in mundum, ut iudicet mundu ,
sed ut salvetur mundus per ipsum, Ioannis 3 notitia, n cessaria iudici ad hoe salutare iudicium, ex tali fines lutis
218쪽
lutis depromenda est. Tantum itaque criminum poenitens confessori debet manifestare, quantum opus erit ad salubre poenitentis iudicium, atque uindictam. Et quo madmodum leges coiis derant, quod plerumque necesse est: raros autem euentu& negligere solent: sic et rationes Iegis in ea spectant, quae plurimum accidere solent: quae uero rarenter incidunt, nec legem, nec rationem legis infirmant Compertum sit igitur , confessionem peccatorum integram esse oportere. Sed , an id sit de iure diu imno, in dubium uertitur. Cui tamen ne Iongas moras trahamus breviter respondetur, consessionis integritatem
ex diuina in stitutione suisse. Qui enim consessionem instituit, non maneam et mutilam, sed integram instituit. Dei quippe persccta sunt opera . . Deinde,materia sacramenti ex diuina institutione suit. At eonfessio integra est materia huius sacrameli, ut Concilio Florentino definitur. Imo adeo, perspicum est,cum. sormae absolutionis consessio mutila et dimidiata repugnet .i Non enim absoluit ligatum:multis senibus, quin- num praescindit, aliis non praecisis. Denique Ioannis. 2o Sacerdotes iudices constituuntura domino ad remittenda peccaΦa loco Dei. Si ergo sacerdos partem peccatorum remitteret , p rtem non remitteret, quod paulo ante ratiocinabamur. et Deus quoquo partim absolueret, partim non ablolueret, quod impium est . Cumq; omnium peccatorum mortalium sint iudices: si quibusdam cognitis, alijs neglectis, reus absolus retur: procul dubio iudicium, non solum imprudens esset,
Porrδ, si omnia hare argumenta defuissent: usiis Ecelesiae usique ab apostolis receptus id satis ostendit: semper enim intellexit Gelasa confessionem, quam a Christo aecepit, integram esse debere IIVeruntamen adhuc dubium est, An satis sit eonfiteri
omnia peccata, quorum quis sorte memoriam habet: an oporteat etiam adii bere diligentiam, ut peccata in memoriam reuocentur. Nam uidetur, illud prius satis esse rquoniam in concilio Florentino dicitur, ad consessione n
219쪽
pertinere, ut omnia peccata, quorum homo memoriat habet, Integre confiteatur. In contrarium est communis sententia Theologorum: atque adeo communis usus p
Pro huius rei explicatione, cumprimis aduertendun est, unum, idemq: praeceptum esse de confessione, de eius integritate, de examine conscientiae, ac peccatorum inquisitione. Nam , ob id tenetur homo integrε eonfiteri, que a tcnetur confiteri, et Idcirco examinare conscientiam, et peccata quae secit inquirere, quia debet integri- , talem in consessione seruare. Illud deinde eommemorandum est, quod alias sepe diximus huius iudicii sacramentalis finem . non tam puniationem, et uindicationem iustitiae esse, quam uindieationem salutarem. Ex qub fit: ut, licet in iudicio pure vindicativo exacta eulparum cognitio requiratur, ut uidelicet tanta si poena,quanta quis per culpas meritus est: at in iudicio hoc sacramentati non exigitur exacta cognitio peccatorum: sed qualisi et quanta necessaria est ad euratio
vem, et salutem poenitentis, haec enim huius iudici j finis est. Quae quidem doctrina habetur ex cap. Omnis, de poehitentiis, et remissionibus. Ibi, More periti medici sa-eerdos diligenter inquirat peccatoris circunstantias et, peceaticte. Idem traditur ab eodem Innocentio, in cap. Deus qui: eodem titulo: Cum poenitentia inquit non tam secundum quantitatem exeestus,quam poenitenti seontritionem per discreti sacerdotis arbitrium sit moderanda, pensata, qualitate personarum , et consideratis eircunsaniijs omnibus, pro ut saluti eorum uiderit expedire. His animaduersis, prima concluso sit. Non tenetur quis omnem operam, quam potest, dare: ut omnia peccata , quae secerit, in memoria conseruet a uidelicet, ut postea tempore consessionis nullum intermittatur. Hanceonclusionem, uel eo solo argumento 'amplectr deberemus. ne Christi iugum insuave, imo adeo importabile hominibus redderetur: ne Germani merito possint obi jcere quod quidam illorum impudenter doctores schol sticos, homines nimium argutos, consessionem hodie t
220쪽
Iem reddidisse, ut iuxta illorum aetherosin impossibile sit Confiteri. Praeterea . Pauci admodum eorum, qui semeIin anno
confitentur , memoria tenent uniuersa peccata mortalia omnes circun stantias, omnesq; cogitationes: et tamen
si peceator simul atque peccat, scriberet peccatum, obli 'uiosi certe frequenti limae mederetur. Non igitur quancunque poteli curam impendere homo tenetur, ut Onania
peccata memoria istucat, nisi uelimus ad hane scribendi serupulosam diligentiam homines obligare..esItem . Quidnam P, faciut, qui literas nectit Num I eis et fignas peccata denotabit; ut eo pacto memoriae Imbecillitati succurrat λ Μinam e gentium. Age uero, quid cum ruiticis agemu', si h*c senimia uera non ei Nempe nih1 l aliud, quam eos Obligare, ut non semel modo, uerum etiam eenties in anno confiteantur, si quiequid ua lant praestare tenentur, ne ullius peccatii obliuistantur. Et , euin ex duobus iactio fundamentis haee conelusio mλ-xime constet, non est cur nos in ea probanda amplius im
Secunda eonclusio . Tempore. quis quis tenetur eonia teri , aliquam diligentiam adhibere debet peccatis omniabus, quae commisi c. inquirendis, Tenetur enim integram confessionem facere: quod nulla adhibita diligentia moraliter impossibile. Idem etiam patet ex Meeon honis, siue quatenuabiudicium uoluntarium est, siue ii quantum est iudicium medicinale . Tertia propositio. Qui adhibet humanam uel medi erem dilisentiam qualein uidelicet priestare solent uiri, medioeriter timente, Deum, quisque iuxta conditionem pradus et ordinis sui uere implet legem de consessione integre sacienda. Vurbi gratia; si ego adhibui aliquam di ligem iam, et per paruam ulteriorem, probabiliter ex stimo aliqua mortalia fore in memoriam reuotanda, te neor ulterius inquirere- Quod si puto nullum aliud preeatum uenturum in mentem, nisi forsitam iugenti quadam oriculione , et magni temporis inquisitione , non oportet