장음표시 사용
111쪽
8 S i M p LI cII COMMENTA RIus δεις τοῦπις ως λωι δε γνομυοις ἐγ- quisquam tamen est , qui male ista κολει. m ειγε κατ' Οἰτα μονα neri arguat. Itaque si per se sola ν τα σωματω, 'U: δαρος ροδ ἐν client corpora, nec eorum quae his των .Ha aάτα σε οπινοντων M accidunt quicquam ad humanos τμ ανθρωπι--ανεμε re, animos pertinerez: nihil prosecto
βολῶ πιίτων καἈν ὀνομQM. ἐ- li crederetur. Sed quia etiam ani-πειδώ. 6 υἰ ψ - ηρον mae corporibus insunt: omnis expintri αι αλογοι συμπιφυκῆαι eo querela nascitur . Quarum σοῖς σωμα atri e μένων ὐαι γ- tamen brutae cum corporibus co-αε ,-D Gκεινοις , . sul μετ haerent, elique vitam impertiunt,
κεινων τLστε έσίαν εχουμι 6 Qv atque in illis & cum illis suam de δίαυαμιν S δί εργειαν ' αἰ 3 naturam di vim & efiicaciam h λογαπι , κ, ἐθρηεεαι κατα ψυ- bent. Rationis vero participes,& natura seiunctae, ac plane separabiles a corporibus , tum per se
tem habent, & appetitiones atque κτ -' αἰ-αλογοι, affectus suo arbitratu moderat ει Hiu μηδὲ, μι-δὲ iων ἔχμαν tur, ut supra ostensum est. Br αυ κινηστας , μηδε ορεξιν ἔνδοD Tas autem contra , siquidem ne; μι-οὐ Mνη ν , αλα τελεως vestigium quidem proprii siti mo-
των σκιων. Εἰ li του ' ταις των tignatam,quae una cum eorum m ευτων ζωας Ἀλαλοῦν cro κή , dio tionibus afficiatur, habere, ut an- ' κατε ριμ α εβ , 'E ,1- tea de umbra est dictum Quod simως ε νη ras , ' κινη-ως των τῆ stirpium vitae magis convenis, quae E ορμῆ - σμον- eo radices deorsum egerunt,ac sen- των , ταθαλογα νι τουτου ετυ- su carent & motu , cum appeti-χεν,ει- ip τας τωναλογων tione & concitatione animi co iuncto, quae res brutis etiam contigerunt e pecudum animae,
112쪽
IN EpreTE UI E Ne HIRIDION. 8sγέας ς ας ζώων, των τε καπινι- inter animas stirpium . corpori- γεώ ων τοις σωμαm , υκ των πι- bus inhaerentium , & eas quae λεως - ι ψυMν ,ο λελυμ ων secundum naturam .absoliatae ac 'γωνητων , εχειν τι ορεξεως per se mobiles iunt, mediae , ali- θ' -ο μῆς ἔνδολεν ἀπ' ara in quod vestigium habent appetitio- των πιτε - .' κα- nis, intrinsecus in ipsis excitatae, - φυ rix Mδυς νωνουε δον ως quae alias pro natura sui generis
οτρων ο λεων συμμετον - ειδει moveatur . ut cum leo modera- τον Θυμοὼ εχει ' ποτε d tam in suo genere habet iram , τρο ιν ελειποντ . Και κατα -υ- alias effervescat aut deficiat. Ita-- , ἀξίας tum 2Dφορους, ζέ que dignitatem quoque imparem,. βίον οἰνομοιοτα- ο ἐς τῆ νων, Sci vitam dissimilimam habent aetiis εἰμαρμ - - ἐπι , δε- fato attributam : quam sic obti-.
iς , nis animus per se mobilis, &a ἀώ προωρο- ' θ τω petitionis atque affectionis suae
τῆ , iniuis 3 αυτ,i δίως μετα- ctus ab eo , &supra id eminens: δελ- . - το άλγειν , tum noxae corporis impediunt ani- τω μέλει -- ἔλεγον ο θειος Σω- mi actiones quae per corpus fi-
σωμα πλέον ζ διεοντ' , ουχ mum assiciunt malis ia Nam do-ώς πια- εm , άλ' ως lorem in pede manere , divinus αυτης Ma ρυατρατη , ' μαλλον Socrates asserebat. Si vero ma- ως εο M , tr- α ri iore quam par est necessitudine cum corpore contracta , id non iam ut instrumentum , sed ut sui partem, ac potius ut semet ipsum amplexatus : tum cum eo & . . L 3 pcr
113쪽
per id affectibus agitatus & obbruri
tescens, & iracundiae atque cupidulatis appetiones, sitas elle ratus, Η-lisque inserviens, rationesque subiiciens quibus illa desideria expleat tur:& prorsus corrumpitur,& mo bis animi laborat, egetque medicina qua illis liberetur. Solent autem
contraria curari contrariis. Debet igitur animus appetitu voluptatis& suavitatis, atq; amore corpoxum, opum, honorum, potentiae, si mi liumque rerum vitiatus, earundem
rerum frustratione de puniri & s nari , in primis vero corporis doloribus, quod est animo propinquius, cuiusque cruciatus magis sentiuntur.Cum enim animus & Deum &se ipsum deseruerit , seque totum corpori dc rebus externis dediderit, eaque se ipsum esse putarit,&Qui bonum in illis quaeuerit, eaque ratione depravatus aegrotarit: quonaalio modo ista aspernaretur & ad seipsum & Deum converteretur, Scin his bonum Quin quaereret, nisi praeter noxam ista etiam molesta experireturὶ Nam quia propter voluptatem ad ea vergit., spe in eis&cum eis illa potiundri dum illa voluptate fruitur , assixus illis deliquescit. Nullus enim claζus est, qui ita fortiter assigat de agglutinet animos, ut voluptas, & illecebrae voluptatis. Bonus igitur ille medicus , ea quibus inhiat animus cum
114쪽
mi αυπιῶν. Uum m. αν αλυπως το ς quamvis noxiis, ex animo ab iis a
χρμη ρντως, ac με γειεν αν άπ' αυ- more doloris maioris abstinentia,
ανοητως-οις, εἰς το διαζλο visa, quibus vehementer assicimur: Fνα areῖς ταυτα οῖς σφοδρως συμ- posteaque naturam corum consi- πεπινθαμ ' Eτο λοιπον Hu τε φυ- derantes, ea, praeterquam quod no-Mν τουτων καταμανθανονος , Om xia sint, multo etia plus habere mo-
115쪽
οἶμαι, ταδυ-μφυτα 'χὶ ipsum & alios observarit , madverterit : is facile nimirum
o MMENT ARIussitum esse deprehendentes , non autem in corpore , aut rebus externis, atque similitudinem nostri quandam cum Deo sentientes eamqQ honorantes , iam non metu , sed scientia & virtute vitam naturae consentaneam amplectamur. Nam & pueri quae prius declinabant & prosequebantur metu, post aucta prudentia ultro
faciunt. Et hunc scopum propositum habet curator noster Deus, ut rationis particeps' animus neque adhaerescat corpori & rebus externis, neque his metu, sed iudicio abstineat : tanquam bono& malo nostro in appetitione &declinatione sitis. Et ad hunc finem providentiae medicina contendit , ut reducat animum ad amplectendam vitam naturae consentaneam et quemadmodum etiam
optimus quisque medicus sectionibus & ustionibus naturalem h bitum corporibus restituit, ut naturalibus actionibus fungantur :estque improbitatis medicina pC na : & eum usum liabent mala, ut habentur quae nobis eveniunt. Ut autem medicis succensemus, ustiones & sectiones & molesta remedia adhibentibus : sic homines vaecordes & puerili sententia , haec moleste ferunt.
aque affectiones animorum ani- intelliget, molesta ista velut ansam
116쪽
ENCHIRIDI om 89 praebere animo corporis de rerum externarum, aut ut Epicteti nostri more loquamur eorum quae in nostra potestate sita non sunt , contemtionem. Ut autem corporum medicina duplex est , de eius una
pars aegrota corpora curat dc per contraria corrigit :. altera victus ratione & exercitationibus sanitatem tuetur, confrinat,auget:quaedamque exercitationes sunt valde
laboriosae, nec nisi viris sortibus&constantibus tolerabiles : Sic &animorum auxiliator, non aegrotantes tantum vitae difficultatibus curat, sed & sanos exercet, ac saniores & sortiores facit,eorumque virtutem ad imitationem aliorum illustriorem reddit. Nam etiam s nos hominum animos, ut & valentia corpora, indigere exercitationibus , in promtu est. Motio enim confirmat, ignavia vero labefacit, ut inquit Hippocrates. Cur Quia ea quae suam persectione semper obtinent , & naturae suae convenientes actiones:easdem paratas semper atque in promtu habent. Quae vero nihil agunt, exercitatione egent ad . imitatione perpetuae motionis: ne per ignavia actionis oblita de velut emortua, cum tempus necessitasq; postularit,suo muneri desint.Quod enim alias actuosum, alias otiolum est,idq; ob imbecillitatem, actione confirmandu est. Omnis auic exemcitatio risdem rebus perficitur, per
117쪽
quas principalis actio ad quam
exercemur. Nam exercitatio ad luctam , iugi luctatione fit ἐμ ad Car stum , crebro dimicando di verbeiaribus assuescendo. Sic etiam ad bellum exercebere si colluior hostem imitetur: quoque ii qui una
tirocinium faciunt maiores robustioresque fuerint, eo magis exemcitatio metam suam attinget. It
que si quis ad id etiam exerceatur,
ut voluptatem contemnat: eum rebus iucundis tractandis ad earum contemtum alluescere neceste erit. Si ad serendum molestiam , Opus est ut molestiarum sit particeps. Si ad timorem , ut in res timendas conficiatur. Si ad cruciatus, ut nobilium Lacedaemone adolescentum flagellationis certamen aemuletur, & omnes eas exercitationes doloris plenas quae ad id certamen referuntur: aut Salustium,qui nostra aetate vivum cat nem femori impositum sufflando pericli-him faciebat, quam diu ardorem illum tolerare posset. Nam exemcitationes a principalibus actionibus ipso genere non differunt, sed paulo maiore facilitate, & desinendi, cum nobis visum fuerit, facultate . Quoniam igitur qui hum nos animos nascendi causa d mittit Deus , vires etiam eis addidit, quibus instructi absque noxa uti rebus terrenis tam allici-ciatibua quam terrentibus, easque
118쪽
superare possent: eas vires exer- cens idem Deus, ne per ignaviam laxiores & remissiores fierent, neve usum carum tempore postillantecellarent, certamina multa proponit animis. Neque Hercules aut Theseus aut Diogenes aut Socrates in tales viros evasissent, nec humanae virtutis magnitudo quousque progredi posset eluxiliet , nisi & illos cum bestiis immanioribus & sceleratis hominibus commisisset, & hos summa victus tenuitate ad vitam naturae consentaneam compulisset. Illud quoque attentis non est obscurum eos qui res adversas generose pertulerint, sortiores evadere in posterum. Si enim rerum maxime formidabilium horrorem alluefactio ludum & jocum facit, ut in eiusmodi certamen nonnulli ob cxiguam stipem ultro descendant: quo pacto fieri potest, quin rerum leviorum exercitatio esticiat, ut ea contemnantur, quae inexercitatis per
molesta videantur 3 Qto igitur dif
ficultates & aerumnae habciatur, hae quia sive ut curationes aegrotantium, sive ut valentium exercitationes animis adhibentur, malae cis esse non possunt. Alioqui eodem modo de medicamenta de gymnasia corporibus gravia, m la diceremus. Cum autem pro dignitate tum naturae tum voluntatis
119쪽
si si MPLI cII COMMENTARIus vir ἀξίαν , δίιυμον ' το ο δi- pro dignitate fit , iustum est: quod μον , ἀγαμ .-άδε πις iustum, bonum. Ac ne corpori-
σύ- ν , αἰνωι -ς Mιθ' ι τἀ bus quidem suapte natura sensus I , -κρν est το τεμνεβν ηὐε- expertibus , malum est secari autorus ' εἰ μ εἰς τα άπλα άναλυ- uri. Nam composito, in sua sim-mς ά καυνίτω -γέτω . εἰ ουν plicia resolutio non est malum . et w των σωμιατων Ιαπικώ γυρι- Quod ii corporum medicinam ναζουσαν, e μουσουν, ἀι --τεί- exercentem , urentem , intcn- νουσαν , ε ργα του ρουσαν , dentem , membra resecantem , alvi τα αυτα πις α φειδως Ἀλα- & plane saevos carnifices imitan-OMν ἀνθρώπιις πιι λα- , ου κα- tem , malum non dicimus , sed
υν λεγώ. ἀλλ' αγαR , i i χα- bonum : si medicis cum gratiam
άμ m:κως , ουδὶ παρ ἀξίων , ουδ' cunde , nec vindictae cupiditate , EU βλαπν απιῶ eti τουτων ο nec praeter meritum , neque no-αλλ' ἰαπιγμὰ , m κηδεμονικως, cendi causa quicquam horum fa-
φελέοι, mi θκει φοίνα , νωιτα ratoris & parentis , & ad maxi- .lis' γεέαν πιαλτητα. Πολυειδης mam utilitatem nostram, & quo λ ἐον ἡ ζ λου ἰατεγκέ ir uia uno verbo rem complecti totam νοσις, η πενια , η άπυίαις ' ir licet in pro sua divina bonitate .d λιμοἰς, η συσροῖς, η rκλυα- Multiformis autem est Dei medi-Mν , 31 ναυαγίοις , ἡ πιλέμοις, ἡ cina, ut qui alios morbis, inopia, άνθρωmνως υλααMν taricουσα. ignominia : alios pestilentia, fa-
ου κα- ουν ἀ λ' Qαθὼ -υτα , ει- me , terraemotu , Inundatione ,
περ το ἰαπίε η αγων. εἰδά- naufragio, bello : alios poenis hu-τς ταυ- μῆ αξιοτ καλῶν άγαθί, manitus inflictis , medicetur. Ne-το μη ειν --ά- que vero mala haec sunt, sed b ρετοὶ, οῖα τα κυροίως οἰγΘα na : siquidem medicari bonum iam , μὰ κακα Lyυς αὐτῶ κα- est . Si quis autem est qui haec λειται , ά ' άναγκῶα λανυς et ' T dicenda cile bona haud censeat,oντως αγαθοῦ γ ῆσυ λαγρος ἔν ἐξ ἀνά - quod non praecipue sint expeten-κης τουτων δερμο οι, αἰρουμεθα-τα da : qualia ea, quae proprie bona sent,esse oportet: non statim ea mala vocet,sed ad verum bonu acqui rendum necellaria: quam ad rem ea necessario requirimus, & propter
120쪽
σεις ἰαπικας, ν - τοι-τα ουδές nes. dc ustiones medicas, dc id ge- προπουμνως, άλα τῆς υ- nus alia nemo praecipue spectat: γεώ- ἐψιέμιοι αἱρουαε , -- , ης sed desiderio sanitatis illa admitti- αναγκη G τουτων M M κα- mus , quam per ea consequi ne-λως οἰναγκουα ταυ κεκληκαπιν οἱ cesse habemus. Ac recte illa ne- ψοἰ, απερ ἀναγκm παν-- cessaria vocarunt sapientes e quae φθῆναι, το omnia necesse est adhiberi, si bo-νεd . AγΘαψ Σὸνταυη - τα, no potiri studeamus : quae qui-ειπερ ω 3ς--πιλει' - AH dem & ipsa bona sent, siquidem προς σωματικώ υγείαν, τα θ ad bonum conducunt, partim ad νυχικM , 'φει a π Valetudinem corporis, partim ad μων α αθων ' μα αυζαλον- animi sanitatem, inferiora tamen τες απιτα οἰ- κακα νομιζου ri, principalibus bonis: cum quibus
άναγκη ἔ αγαθοῦ - τουτων istimant, male utique sentientes: ci MM τ πίειν. Εἰ τοίν--τα squidem per haec consequi ea Gam πρ ιντ προταθεν α λε- quae bona sunt , cst necesse. Si λυetras, mri τα γνο ια 'πι κῶ igitur propositae dubitationes pro- - , istis, τα τῆς Φυπως, nigatae sunt, & ea quae fiunt om-ταο τῆς προαιρεσεως, in ἐπ'ωφε- nia , pro dignitate partim natu-
λεια si us i me λῆ Rλονοm rae , partim voluntatis fiunt , dc πῶς G φρονων, b λλοι αν μνε quidem utilitatis causa fiunt a Deo: τα γνο Ψα , εἰπεs μὴ φλνῶ mis dubio procul quivis cordatus ho-λκα -οις ri im ἰα- οις, mo de volet ea fieri quae fiunt, ' τον τοιουπν ἰαπον oces Gi eti- nisi invideat iis quibus ius suum
ια E Φιλει γη ως , se tribuitur , aut medicina adhibe-ορίζεται . Α μ' om μ τα συαζαί- tur) & talem medicum colet, ve- νοντα ταύτα δυρ se τος ανγεω- nerabitur, syncereque diliget , &πτις , ἰαπῶπι etiνάς iam , κγ' ο- bene mereri statuet. Ac eas quae eti m tam Prus πεῖς δεο ιις obiiciuntur hominibus disticultam' σωμαm αραμ ἐo, συγ- tes, quasdam esse medicinas , de χωμοιεν αν πις , λ οἶμαι αὐ- eam medicationem eorum qui hac τὸ δε τοι το νοσειν κατα σωμα egent, & corporibus de animis pro- ' κατα ιυχta , ' δῶρ ἡ τοιαυ- deste,quivis,ut opinor, concellerit. πης ἰαπει- c πονου sconui es c, Ipsam vero seu animi seu corporis aegrotatione,& medicationis tam molestae & dolorificae necessitatem,