장음표시 사용
131쪽
io SIMPLICII COMMENT ARIus Q co Ara σωφροσυν- , άλ' ἐγ- temperantiam, quia cum iis qui adhuc erudiuntur sermo institutus ες,ν ,1 o) est;) in quibus commoventur qui-Mνειπη- τὰ et 1 κ, οἰ urcητει dem affectus, & cum ratione ce τει λυν ' η si mi b οταν η tant; sed vincuntur, si ratio efficax Κοia τοῦτο ε fuerit. Atque hoc est continens
MD πις τῆς ωςο- vitae genus . quemadmodum cum 'το- γε ιτν -ο λο non vincit affectum ratio , sed ipsai et eis ἡ-vincitur: is habitus incontinens di-
mν -κλινομ/ον, ' Ωἰ-πω ον cum ab affectibus subigitur, ab eis-
2π' αὐτων ' ζωον ἴμενει E ολοκλη- que discerpitur : viva vero manet
ψον, Gπερευντων et θων. προς 3 & integra, cum affectiones supe-τα g πονα ' τα λυπη Mις A rat. Ad res porro laboriosas &πε-ιδα οις οἰνομα κεον,ουδε molestas eruditis fortitudo praesto παρελθειν εισιο --ς λυχῆς cre3- est , quae dolorem ne ad vestibu-εύρων συγχωρῆ- λυ- , άλοι τοὶ tum quidem animi accedere pati e smναι - α ιός γε απιον OG τῆ tur, sed omnia a era tanquam e ιγον , αλ ' οἰ - ercitationis ergo sibi obiecta, sine ρως -απνῆα. mis 5 -δαο νοις molestia & afflictatione perserat. καρ ωα , ωυς τα συμcα νον- Iis autem qui erudiuntur toleran-- λυπηροὶ γενικως οἰν, μη , t tia succurrit, abiectis molestiis ge-mιῆα μη καmmρειν τυ nerose resistens, atque efficiens ne γlia, οἱ α μάχεδεος , - --ε- animus concidat , sed pugnet &ιγα τας - λυπης πληγάς. η propulset doloris ictus. Nam a se εν ανγ --cris tolerantiae adversatio victo
ξις, τον λογον σπιει νικαν, riam rationi confert , perturbam τουτου πολλοι- tioni cladem. Quae si saepe adhibitam; fa φρονησεως, σια εθι- cum prudentia fuerit, perturbatio
132쪽
ον. - α επι Hεια τον λυ- que iam opus est , ut cum molem μενον καρπρῶν . o. λυπειms stia toleretur aliquid. Neque enirn ἔm O . D. μ ορεγε- qui talis cst, adhuc dolet. Ne-
ται πινγ, tar 'ανει , ου- que enim appetit quicquam, ne-τε -υάνει τἰ ω Πῖ que frustratur ulla re , neque de-- I λυπη Fri τουπις συμἔπινει ' clinat quicquam in quod incidit. σοὶ θ λοιδοριαν φηm ν ίρηστις Omnis autem dolor hisce de cau- πιδύω αἰρι τυμον ἀ- ανεξικα- sis excitatur. Ad convitium por--ν . λ μ αμνὶ Θ λία ιν ro propulsandum patientia prae- ' τῆ ἐαυτῆς φυσυ ἡ λοιδορύια mis sto erit. Neque enim laborem, λοιδοροώ οις , αλλα το δογμα, neque amictationem suapte nam eo ἡρον ἡ κενοδοξον ἡ Θυμοει- tura convitium iis qui id audiunt δές ' mr ν θ μονον muta κατα- inseri, sed decretum quod in no- γινωσιειν τοῦ Ιορο τ P . δεα, bis est sive vanum , uve iracun- ουν μη μευ, et Θους ἡμεπιρα κα- dum . Illud quidem tantum fa-- ωρος , 1τη , γνω-ειν cit ut improbet convitiatorem et ' τοῦ λοιδορο-το- κα- Ne igitur ex affectu nostro impro-κιαν. ὁ ς λοιδο εῖ, ἡ δi' batio illa fiat e cognoscenda qui- ἔχων πινα ' ανεχε. 1 2 αὐ- dem est convitiatoris improbitas. εις ως ζόεν ημας βλαβή ς ' -- aut enim falso conuitiatur , aut χα θ εις εδ ι' κακιους τοῦ λοιδο- ob simultatem aliquam ) ipsum
οτι - ἰς ο βεζλαμεύς ,εβν ο nihil nobis noceat. Quid ve-Qω εαυτοῦ προαιρεαν , ταυτον 3 ro si convitiatoris improbitas vel εἰπειν , ἐαυτον κακAM . Mia 3 hac de causa , quod is ipse laedi- τῆς λοιδορμας ώφελειοῖν πιν- tur , serenda est , qui volunt τως' cre=φανως-, ει ει,1 ιιι- tem suam , hoc est , qui se ipsum δής ' εἰδευη αληΘης - , Om -- contaminarit E convitio autemm των η λεπιρων κακων, eliu fructus aliquis est capien-ἀrοήμυον παρ' ημων, ἡ γινωσκο- dus , isque haud dubius , si fal-μ γ u.', νορυνε λον θ λανθαν ν sum id fuerit. Atque adeo etiam
c*-. ἰκανον με εο τλου si verum fuerit , quod malum ι --ιδο , edra, aliquod nostrum retegit, aut nobis ignotum, aut ut notum sit,eiusmodi tamen,quod latere alios putemus.magnam enim hoc vim habet ad tirones eruditionis cohibendos,
133쪽
qui nondum propter solum bonum, sed & ex ambitione sordidi res affectus moderantur . Utilis enim est ad affectuum qui in nobis
vigent, correctionem ambitio.Unde extrema tunica perturbationum
ambitio dicitur, quod reliquis perturbationibus ipsa adiutrice exutus animus, hanc postremam exuit, ut tandem ad ipsum bonum nudus perveniat. Non debemus igitur inquit a quolibet externo casu nos ad res externas trahente ; st tim allentiri viso eius, quo id quod accidit bonum malumve dicitur, neque appetitionem. aut declinationem statim commovere: sed iis auxiliis,qine intra nos habemus,a
citis & adhibitis, quicquid inciderit propulsare. C A p. XV. Q Vnqua n te quicquam perdidisse: dicito, seed reddidisse. Filiolus obiitὶ Redditus est. Praedium est ereptum t Annon id quoque. es redditum λ At imbr bus es qui eripuit. uuid id tua refert,
per quem v qui dederat, abs te reperteritiSed quantu concesserit, tanquam
alienum, id curato,ut cauponam Plator. COMMENTARIu S.
tu locutus, & ut rebus oblatis tam suavibus quam molestis utendii sit: nunc quemadmodum iis amissis
134쪽
affecti esse debeamus, docet. Ut autem is qui sua se retur amittere, non doleat, & ereptorem accuset, fieri nequit. Qui vero aliena reddit, nisi plane sit iniurius, neque dolet, neque succenset sea repetenti. Res
extornae porro nostrae non sinu, eoque nec in potestate nostra sitae: sed sola haec nostra sunt, desiderium. appetitio S declinatio , in quibus bonum & malum nostrum situm est. Quae cum ita sint, plane persuasum atque in promtu habere debemus, res Omnes externas nobis esse
alienas. Erit autem in promtu , si non verbolenus duntaxat pro alienis ea habuerimus, sed nos ad rem ipsam consuefecerimus. Qui igitur filio mortuo plorat, coque se Privatum queritur : eum apparet sic affectum esse, quasi eum prius suum suille sensisset. eaque de causa amissionem vocat restitutionem, eamque moleste fert: nec obscurum est, talem, si posset, ulturum esse ereptorem. Qui vero se alienum restituis te putat, nec se ipsit imam igit, nec cum accusat qui repetiit id quod dederat. Observabis autem quid nobis per haec ostendat Epictetus: quod non modo cogitatio suam astectionem orationi quae ab ea prosertur imprimat, sed etiam verbis excitentur cogitationes, atque assiciantur. Sunt igitur inquit res externae alienae appelladae, ut ipsis nominibus admonitio 1 ως
135쪽
misi H Nn αελῶα μα- sunt : curandae sunt illae quidem,
των,έχ, ραθυμῶν πο - ου Gm non negligendae : led. non ita cu-ιὰ ἰδίων ουδ' ι- άναφαιρετων , αλά randae, quasi propriae, quaeque eri - ἔ που δορο ου οἰ QBρύες , αθ.ο- pi nequeant : sed ut diversorium πιον τε αυτὸ )Mετ α ιν viatores, qui & alienum id esse no- , πλειπειν ἐλπιονης πι τό, εως δ runt, seque statim id relicturos co- ' αν- της C; ηος ω τοῦ si gitant, dum vero adsunt,commo-το δ ατὸν φροντί ντες. Καλως b, ditatis eius pro virili rationem h
εως αν δεδω , ειπεν ' ἴνοι στοχειρον bent. Praeclare autem, DE-
λα τουδε πιυτο ,α α χη PB leste feras, quod is qui dederat, per. πυδeα φύλ.Em, Utim τον δεδωw- hunc illud, non autem per alaumo καθ ρν πόπιν, Gi οἰνα- eripuerit. Enimvero cum qui suo λαύειν eo εζουλε σπεπει. Καὶ αυ- arbitratu dedit, etiam suo arbitra- τος ἰ κτητο At των τας Hs- tu repetere decet. Exempli autem. M tmium: θειας κινο- o , -κ ras loco protulit Erictetus ea quae in γναετῆς μιη- τον λίγν ' ximam commiserationem movent, παρς α ι ἔαλοψ α τα α α, Gi liberos, uxorem: cum quibus reli- των τυχόντων καταφρονῶ- qua comparata, vel a quibuslibet l. α , οπεραντος ή πότερον ει- contemnuntur.Sed quod ipse prius
πε, υ- , τοῖς ἐρει ., S- των dixit, quodque post repetet, a pa wMων αρχε M His. ἔκλειε mς vis auspicandum est. Furatus est alia' το κερμίτον, αφε - τον οιώ- quis pecuniam : ademit servulum
136쪽
aut aedes, atque etiam rem familiarem publicavit; ne dicas ea tepem
didille, sed reddidisse. C A p. XVI. SI proficere indes, istiustinori cogita
tiones missasfacito: Si mea neglex ro, non erit unde virum. Nise puerum castigaro, malus erit. Praestat enim pertre fame , timoris ac molestia experrem: quam copiis omnium rerum circum en- rem, anImst vivere perturbato. Et pus
rum malum esse praestat, quam re infel cem. A parvis igitur austicare.Oleum effundituri villam surripitur'Subiice tibi: Tanis Paenit tranquillitas, tanti constantia: gratis autem nihil acquiritur. Cum vero puerum voca fleri posse cogita, ut pram nonsit: ct , ut fit, nihil agiit exanimi misententia. Neque vero ei tam benesit, ut tuarum perturbationum habeat ille potestatem.
RE3 externas pro alienis curandas esse, & ut diverserium a praetereuntibus , Praecepit. Audit autem dicere quoidam : Si mea ne glexero, non erit unde vivam. Nisi castigaro servuin , improbus erit. His respondet, primum sermonis institutum observans , quo bonum & malum nostrum in rebus quae in nostra potestate sitae sunt
collocatur, non autem in corpore, neque in rebus externis. Pertinet autem ad eos oratio qui adhuc eru-
137쪽
ut simul de seipsos & res externas
citra noxam curare possint. Hoc enim eruditorum est qui in tuto collocati, brutam sui partem rationi obedientem praebuerunt: neque iam verentur , ne forte foras prominentes, ab rivis appetitionibus
ad res externas Pertrahantur , c rumque confusionem & perturbationem admittant. Hi enim cum intra sese maneant, res etiam externas suo ordine moderantur. In quibus autem appetitus adhuc fervet, iis periculum est, ne ad externa coi vertantur. Nam brutae appetiones illis cognatae fiant; nec dum moderatae aut rationi subiectae, eam detrahunt &demergunt in res extemnas , nondum sua gubernacula tenentem. Quid ergo faciendum est, ne is qui eruditur, rebus necellariis egeat 3 Dici quidem potuillet, eius qui instituatur frugalitatem detrimentis rei familiaris ab incuria o tis facile polle opponi, cum eum paucis contentu esse in primis conveniat. Si vero ne haec quide suppetant,no defore qui de paucis conte- tu,& ob sui ipsius curam rei familia
ris contemtorem alere velint. Licuisset igitur, ut dixi, talibus verbis respondere,ac vere. At is,talibus rationibus, tanqua mollibus,&nervos virtutis incidentibus, eiusq: puritatem contaminantibus, si omnibus
138쪽
nem & adiumenta desideret, praetermissis, ad summum ipsius comparationis ascendit: praestare fame emori doloris & timoris expertem, suamque perfectionem consec
tum, quam animo perturbato copiis omnium rerum circumfluere. Quae enim copiae rerum externarum utilitas ei est, qui naturae congruenter vivit, cum potius illis laedatur 3 Quis usus est sumtuosarum&.variarum epularum, ei qui Per valetudinem citra noxam illis frui nequit 3 Illud etiam praestat, cota rumpi puerum, quam te fieri ins licem. Nam si neri posset, ut Qmul & te ipsum conservares , dc puerum curares : nihil esset hoc pulcrius. Sin id fieri nequit,duabus de causis, tum quod ipse ineruditus alium erudire nequit, tum quod sine ullo fructu pueri ipse maxima detrimenta capit: reliquum est, ut illum improbitati suae relinquamus, & nosinet ipsos curemus. Sic eum qui eruditur ad summa perductum cogit, ut fame perire malit,
quam ob externarum rerum curam
manere ineruditus . Est igitur Mpueri improbitas negligenda potius , quam mihi calamitas accipi enda. In ipsa vero comparatione monet,a parvis incipiendum. Nam& ipsius rei naturam,& tironis vires acute cosiderat. Moderata enim,&accommodata viribus exercitatio,
139쪽
111 SIM phici I COMMENTARI usim ἀσφαλει Eo xvi mi . A ut tuta, ita etiam essicax est. Si λε πις των μῖ' cmμυεπων ως Cn- quis autem .moderata tanquam λων καπιφρον,γει , τό u ἔ ἐλπιου pervulgata aspernatus, in effutionei, τῆ κλοπῆ Oiνου γ -- olei & furto vini exerceri se no- τοι brus , mις θ ἀσυμμε - -- luerit, ac lubito ad immoderatam δησυ , ta τήτων δίματ l πε- perruperit: is neque haec tenere po-- , ἀσαι , δε ροὶ -- βα- terit , ut qui praeter scalas ad ea
-πνων ἔπι καταφρονή- ficere quae contemserit. Finge alia σας ora των . LI , γαρ πια quem in parvis non exercitatum των ροκρων γε νααμον τον imitari Cratetem,& suam rem uni- Κυντ α ρωριήσα η . - ε- versam subito abiicere: fieri ne po-
πτε - δὶα των; κάν ς Κρο- Zeno, aut quivis alius subito tan-
της , η Διογε, 1ς, η Ζήνων , ἡ mam frugalitatem arripuit, vitam-λγος 3ς δε, αθροως εἰς το ἄκρον que naturae consentaneam: rarum ἐπε κλα τῆς - τ γ, κω ρος tamen hoc est, & non tutum, cum
κα- φυον γῆ ,αλα ατάνιον του- eo quod raro fit, aliquem qui non , cuia δεφαλὶ , ους το & ipse rarus quispiam,sed unus ho-ατανιον , τον μυ ' mo de multis fuerit, comparare
-τον οπάνιον ον , αλ' ενα iacim Cum autem dixerit, quemadmo-
των πιλων. ΕΘὼν ο δε τον, dum initio 1 parvis facto exercendi των μικρων - διον γ=μναθιΘαι simus ad contemtum imminutae areis τὸ immφρονειν - των possessionis & pecuniae, quo m κτηριατων γ' is ματων μιω- gis proficiamus: subiungit, quo-
ως, τῆς ἡμεπιυς ενεκα -που- modo in famulis etiam, a parvis a πῆς, ἐ-γει , Mn των οι- spicati, exercendi simus, ad con- των , των ροκρων ξααε- temnendam & negligendam eo- νον , γυμνασομ εθα καταφρονειν rum nostri incutiam & contum α των της α τρορε rim: , ν ἰ ciam. Ea enim est animo nostro af--e: τῖε Θαι επ' αὐτῆ. συσmιῶν ferenda opinio: puerum vocatum si /ήφηm τῆ pM mmα, ο n καλου- aut non praesto sore: aut ut praesto μυος ο πῶς με; υnteκήων sit, imperata non facturum. estque
140쪽
Iu Epic TET i ENCHIRIDIONA II3ἐριε φυχπναι. --μ αίφνί- causa perturbari me velim. Nam cor pr- quae subita de improvisa tironi--δcεδεω , esus 1- bus honest e disciplinae obiiciun iri , iobs 3 λανθανε Θα mei et ς tur : ea vehementer illos pertur- ως. - θ-bant, de velut de gradu deiectos m- , ν ι μεμνῆβαι , v j eo redigunt, ut instituti sui obli
τῶ ι-εθtiriana viscantur. Praemeditatio vero so-αγος -- - ψο- - brios & memores facit, atque ipsa morae se ταως ἐλπι πν. Ω I assiletudine ad ea era parat quae et ex uen Lασιφον αυύ- visis & spei aspera sitiat. Quan-- η οἱ σκίρν , παν- tum autem intersit, praeparatum ni ἀῆλον . Ut μ ου μονον τα aut imparatum aliquid excipere: λυντ, αλα -- cuivis est perspicuum . Neque ε - ως προςmροντα , enim res acerbae tantum , sed &λυτρουὶ αἴροως πολει reti om/α- iucundae praeter spem oblatae, am- γει etia φο - ἀ- ,' ' σαυ -- mos perturbare solent. Nam mo- τῆ ἀω συγκυαν τοῦ π σωα- lesta quidem subito obturant &Vυi -, τα θ contrahunt visionem, unaque cumGεα δε ροως-- 2o- ea& corporis de spiritus tempera--α , Gu 2ἰαφορῶ το, τον ' ως- mentum . Iucunda vero subitori ἐπ άυφοῖν ω -υ- ωαντων diffundunt & divellunt , ac dissi- των - αυτα πως επειθ Ἀ- pant robur animorum. Hinc fit, ἄωα- , -mDρωια,--ο- ut similes casius utraque horum, eri mλ- quantumvis inter se contraria se λαγως οἰ-γο- ις . A me τας- quanitur , ut animorum deliquia, - . Tῆ Umκώπου ΓΚ ut rigores & exanimationes , ac της των αλλων Gπαρχοντων ipse Prope mors. Atque haec qui- λειω ως, μετατο γνε αδ ι- dem perspicua sunt . Caeterum νο-τ γ δ λεγειν , τοσουτου πω- Epictetus in aliarum rerum im-λει απιθεια , πσε του ἀπιγ- minutione monet subiiciendum, αροικα θ' et σεπε esse : Tanti venditur vacuitas a των οἰκετων θ, Om καλο-- perturbationibus ς tanti constan-το τον οἰάεHis , -προενλμειδεα , tia & animi tranquilitas ι gratis cm ου -ντως σπακρυπιι, η Gποι- Vero nihil acquiritur . In servis κουσας ά ποιήσει το προς OD ' autem , si quis vocet famulum, in- nimis esse cogitandum, omnino fore, ut aut praesto non sit, aut ut praesto sit,imperata non facturum. Praeclarum igitur lacrit, utrunque P praece-