장음표시 사용
161쪽
RUrsus elevatis iis quae in re
bas externis habentur bona, de via unica ad libertatem demonstrata , rerum quae nostri arbitriis non sunt, contemtione: quae con-γω λεγορσας, ἡ πιντως γοῦν ταῖς tra haec afferri pollunt vel orati
re Triλῶς , mi fui ον- se viles & inopes permanserimus,
mν ουπι --m muουντες, αἰλοὶ το cum talia faciant, contumelia nos
τί nν η μαληψἐpν,ἡ ωὐδης. nobis ipsis assici contumeliae Ne que vero gravem rem esse , aut indignatione dignam , contumeliam , inde constat . Aut enim verum est crimen , aut falsum.
162쪽
ιειν orum si audire piget λ Sin falsiim: ille quis λωεροποι L; ει I mentitur, laeditur. Quid igitur G λατρε-s o T. A gendum Z Ne tibi assensionem e
meoεἰς ta ιλι, αμα commovebit , sed simul interim αλυπο- ἔ-1, 3-- -ς tranquillus eris: simul spatium ii
τῆς -ιδεέας χχῶς Abebis principia doctrinae pronaei di ελεβ , ἀπρον των εφ' ἡμῖν di,' & distinguendi , utrum ille εο τὸ συμζάν, - των ω- ες, ἡρti,' casus in nostra potestate sit , an καν των ω, ct --, non Quod si in nostra potesta-
εως αν της ενδοθεν ανοι ἐσσως πιθω- siletudo, siquid tale acciderit, do-μεθα vico λευης,E O finis κυων nec aestum animi deferbuisse intel-W1iam υλο-τῆ. Λεγεμ γουν,ὰ Σω- lexeris, & canem tuum internum necte inς, εισπ - , -ντως latrare desiisse. Fertur enim & So-Mωπαν. Tουπις ei M. τά εξῆς crates, si quando commotus esset συα πλεκεινταχα, , συμπλεκτ- vehementius , prorsiis tacuille . υν - πις σιωδεσρον --ςεννοεῖν, Cum his , mea sententia , statim
tidie tibi sint ob oculos, &c. Cum enim communi sermone de omnibus
163쪽
παντων των ων, omnibus externis casibus , & re- as i ζοκοωστων δεινων μων , Oeti bus, ut habentur, sormidabilibus αυτων /- ουδ, δεινον, ουδε υου- disseruisset, nullam earum neques υν ου in βλα&ρόν εον, αλ ra terribilem , neque contumelio- δογμα τη πῆι Δωτων, του ες sam, neque noxiam esse, sed opi-υce ζον , υμ βλαρον , βοηnionem de iis conceptam, esse quar προς τας λοιδορ- , -ς πλη- damno aut contumelia nos assi- ς , - τα πιαυτα προσεθηκεν , ciata id adiumentum,ne visis assen-eila eta μη λωῆ, η υπ' αὐτων η κρα- tiaris, adversus convicia dc verbera m ρειν , m μη υ- subiecit, ne irriteris ab eis, aut con- π της φ Γααα . Προῖ. 5 φυγl Acidas. Adversus exilium autem Me θανα ν , rα δεσο προς των mortem, & id genus alia gravio- δείλων , Otali βοηθm , ra, aliud remedium excogitavit , ne μή Hωαειν των -κτων, ne illa putemus nunquam ad nos αλλα σ-χως ἐλπιζ- ως bam perventura : sed continenter ex-ἐUM . . εω μ ο- λογγ οὐ spectemus, ut quae aliquando eu μητε ἀγαθα μη κα- φ niant. Nam si ratio demonstrarit,cκτος ειν- , ὀ b-της res externas neque bonas esse, ne-mας -εBσμὸς φυπιοῖ πως ν μας que malas , & consuetudo nobis ἔτω ναο Διω- εχειν ως οπος eam quasi naturam attulerit, ut ad-- , ου ἀ των, νων versus ea ut usitata & quotidiana δρM-των ταπεινου με, , ουπε των astecti simus: nec iis quae molesta ν ίων δου - των λί- ορεγόμεθα. habentur, deprimemur : nec suavium rerum imagine ultra modum Κ E et . ii . alliciemur.
C A p. XXIX. Q spientia sudium Auscipere cupis pc Statim te para , quasi futurum sit
vr deridearis , ut multi te sub sin-nent et ut ricant, te subito ph 2 obum exstitisse : ut rogent , unde supercilium istud ' Tu autem Apercthum ne habeto: ea vero qM optima tibi vid buntur, sic teneto , quasi a Deo sis in ea flatione collocatuι . Cucrum m mento, te, si in eodem flatu permanseris,
164쪽
Θρωπους, τ-- ας, g τῆς Uta ιω- tus,ut rebus externis earumque ata τα εοίας iam M , ως ἁλοπίων, miratione,ut alienarum, relicta, in
O ὲιωπῖς θ το- W τό καυν semet ipsis bonum & malum quae- τειν , απερ τηκ -- οw mo - rant, id quod libera voluntate, ap-κει ζωρις, S H ως κυρμοις θ ο ρ - petitione ac delectu praeditos ani- - τεύθεν λονων ως ήδη me ως mantes deceat': iam velut cum iis M. O , ' φιλο φὼμ ὁ θυ- qui aliquantum profecerint,& phi-μῆ ,δαλεγε- - πλα, sc τά - losophiam ament, loquitur plera-χlta 'ς της τηιας π ἴλλαί- que ,& huius desiderii principium omettis, - u συμ- statim praemunit, ea quae initio ta-μυμ α πὰ - ου ,πολε- libus evenire soleant praedicens, ne γων, ἱνα linη--Cπεστ m de improviso obiecta perturbent, δαλλη τ ἔνσα m. εἰώθα ri & destruant institutum . Nam se οι m) οἰ F ανυώπων - ir elerique mortales , eos qui a con- βουλο - ους -=ηθους sueta vivendi ratione recedere vo-δαγωγροβαρ-εχ. emeti O lunt, moleste ferre consuerunt: & μη δοκειν -- χειρόνως MAJθ, alias ne peius cum ipss agi vide μαλι οἱ σμηθεις , κα-γλωπι, ὸ s tur, familiares praesertim aerident
165쪽
m αυτων f τοῦ κατ' αυτους contemtum irascuntur . Fit a
βίου. Συμἔπινει θ τω ονῖ , πινας π ό- tem omnino , ut aliqui philos ρεχθεντων φιλο φιας am ὐ- phiam de bene vivendi rationem ζωίας, Io πνοι Cφυίαν ri S c - auspicati , ingenii quadam boni- θ κα χεΘάν-ς tate & singulari felicitate , non-- αυ iis , oinc ὀν ἐλπιλ Ἀως dum tamen prorsus ab ea occu-- φαντα Πα ειν' -- pati , sed spe quadam & nuda ἐχει imagine eius excellentiae prae re--r αλλους βιους, , ως ηδε εχον- liquis vitae genetibus imbuti, eo - τομη ἔχειν. ουδεν sese efferant , quia nondum eo μου - ίωίους ες ν pervenerunt. Nihil enim aeque α λλοπιον , ως η οἰνειπται μυη ο- a philosophia & recta vivendi r , --αυ mes, si tione alienum est,quam elatum su-γωla σπιντον τῆ λῆ α γγελ' percilium, & inanis ista elatio, dia μη λο m vinum illud de se ipso cognoscen-τελγ - ς ἐου Φιλο-φίας, Φροὶ do praeceptum non reputans: quod
οἱ ἐπιιρομυοι φώνον .. ου μ sophiae totius, & omnis recte vi- το μεγεθ ους ψυχῆς ii vendi rationis. Statim igitur his αυ- μνεπη , αλ'. ν ο πημα indigni videntur , qui se efferunt. νω ,-- Nec enim ab animi magnitudia cetia cis χε ον , --πς α- ne ista oritur elatio , sed est tim in C τῆ ύγεινου μεγελυς, inor inanis & praeter naturam, ad ωαπερ Gi τοῦ σωματγ, τ' -- exteriora se distandens , avulsus ταως ν ΘEm των eντος ε - ab ' interioribus . Nam salubris, λγ.λ' ἴλου γενομίου - magnanimitatis ea ratio est , quae λως,' Mui εχῆ τω νοπος τοι-τὸς corporis. Id enim naturalem aD. κτος σωζοντ . Παρο ελi sectionem interiorum partium sequitur , totumque fusum aequabiliter , perpetuam temperiem&. proportionem exteriorum' ad interiora conservat . Monet-t et 2 igitur
166쪽
βαως ἐμεώων τῆ Θελqui tae melioris , vclut a Deo incita-βω πιρ ι , ως x tam θεῆ προ αε- tus, permaneas. Nihil enim in δεῖ --α. G μ μέγω ius deorum immortalium munere των ωι θεου-οιν ω- hominibus datum est philosophia. πιις, φιλοστ τια H . Δηλsim I λ ' Atque adeo ipsi derisores osten- οἱ - γελωντες αυπὶ , μ γαλLυ dunt se magnifice de philosophia
μας ' δε ανιε, - 2D-- gnos deridere , ctura dicunt, Iste
Qui εν ωaν πιλους φυλα- tutum nostrum ad finem usque te-ικυτοτο φιλο- nuerimus , t admirabuntur : cuiu
pim: f μέ, τω ipsius philosophiae pulcritudinem
Cro ρον πια γελω- ω ορωντες. & gravitatem in eo perspexerint EM 1 ἡE,1Θει, φηm ἔ γελωπι' αὐ- qui pridem contemnebatur. Si v των ad ἄλυσης ἀυ εν Mν, λ εστα- ro, inquit, derisu eorum victus, ab προς - σα προν , λαλοῦν instituto recesseris, & ad prioris vi- ' τε προσλη η - γλωπι. es t consuetudinem redieris: conduo γελως, GOM 4M τ plicato risu excipieris. Nam primusi ἡ τῶν κατα- ille risus, te proficiente&deriden-
γελώντων , G ν--ος A, άλ' εἰς tium admirationem consecuto, ni-
κεινους οἰνάπαρο hil ad te pertinebat,sed in eos ipsos πις. 'Eαν γ ν bHης αυτ , ceia retorquebatur.Sin eis celleris: tum νου γλωτ γίγνια αξ ιγ , NA . & illo risu dignus cris, qui clavam υλνω iοπαλον - , ας λα- post cothurnum arripere inititue-
167쪽
t o si MPLICII COMMENTARIus su ον ἐπεπτοισω παλι A- & alterum ritum ipse ultro merito ίως, F ταξιν λιπων ἱν η κοχροα- clicies , deserta acie in uua col-πιῆτ γ ,προς - πη καταγελοωι pliciter deridebitur, qui&amen-λκώ-, ὰ, πῖς εμιτ ροπιν - εςως, o tium risu nihil ad se attinente, si ii τω γελωτ π άλμον ὰ, ανοητων ἐτά- stitutum suum tenuillet, victus su ρι δίν ους αυτὸν vim ia ρ εν- rit, & iustum iam ac prudentem meis Aa φύλαξ, ' μή 2οφυλαξας sua derisum attraxerit. Haec magnas γ, Ana ον αυτὸν ἡ, εμφρονα γενο- vires habent ad iuvandum animum
ικανα ταυτα βοηθεῖν τῆ-πα - quaeque consilia ubique persequa-λως-- tur. Sociam enim ei honestarum c υλαμ νυπι 5χῆ τας καθίσας quoque rerum gloriam facit, iustos iam εις. συα καχον μαύτ is cybi nervos addentem rationi, eaque semis καλοῖς φιλοπρο- πτιει, τρνον ἰ- repurgantem, quod honorem non κανον cre pri θεισαν τῶ λογω, εις per te omnino, & propter hon αυτὸν ' πκαθαροψ tis , Om m- rantes amplectamur , de extrinse-
168쪽
D Ixit ea quae optima videantur sic tenenda elle nobis, quati a Deo mandata sint: &, si recta constalia persequamur, fore ut ii nos admirentur, qui antea deriserunt. Sincesserimus, conduplicatum nos derisium lucrifaehuros. Nunc in genere his subiungit, si a te ipso ad e terna convertaris, ut alicui placeas, institutum philosophi destrui quod ad eum ipsum&ad Deum sit convertendum. Eo, igitur, inquit, sem- Per contentus esto, quod sis philosophus, hoc est vir bonus. Sin eo non contentus, etiam elucere bonum tuum cupis snam vera bona& pulcra celari nequeunt quo magis credere possis te esse bonum, si tua bonitas conspiciatur: tum qu que, inquit, aciem tuam non in res externas dc populum intendi-IO , qui talium rerum iudex esse
nequit, sed tibi ipsi te videri est satis. Cum enim iam philosopheris, cum eo enim sermo habetur) simul de tuum institutum tenebis, ad te ipsum conversus , simulo ete ipsum tui ipsius iudicem habebis populo potiorem . Observabis autem discrimen eius quod ante illi dictum est , qui erudiri incipit , dc huius quoda nunc appeteneti philosophiae dicitur. Ibi enim dicebat , nihil prorsus scire videri velis. Quia is utique populo doctus S 3 . ηcουλευ
169쪽
videri volebat, & illa gloriola atto initus, iudex sui i plius idoneus nondum erat. Hic vero, quia paratior est auditor ad conversionem ad semet ipsum, conspicique se vult, ut testimonium habeat tuae bonitatis: ideo re ipsa contentus esse iubetur. Sin etiam videri vis, Sc iam tuus esse iudex potes: tibi ipsi videre,inquit,atque id satis erit.Quid vero si aliam quoqle utilitatem caput hoc affert 3 Nam mihi quiadem videtur admirabilis hic vir caute loquens , si quid dixerit quod perperam accipi queat, statim errorem illum corruere. Cum igitur prius dixerit; Si in iisdem perseveraveris, qui te dudum deriridebant, admirabuntur ; sin ab 'eis victus fueris , conduplicatura risum lucrifacies: ita ue videretur ab externo iudicio suspendere auditorem e hac admonitione a r . bus externis eundem revocat, Mab aliorum opinione, foras trahente animum & contaminante , ad
se ipsum revocat: qui est puri stimus:& cum ab omni vanitate sit alienus, usum aliquem praebet. Nam cordatis iudicibus videri bonum, firmum certe argumentu est bonitatis. Hoc igitur, ut opinor, cum spectaret, di
xit: Tibi ipsi videre, idque satis erit.
170쪽
εUMMAM Cαλανεῖα. s ἡ τῆτε - δεμ λαδηροι , ατ χαλκεα, ουδεο μαει τμῶέα. ἰκανὴ γ , αν Sta cogitationes ne te crucient, fore ut1 ne honore vivas , ct nulloss loco. Nam si honore carere malum est: nihilo magis per auum in malo esse potes, quati in vitio Nunquid igitur tus muneris G, imperio potiri'aut ad convivium adhab ri' Nequaquam. Quei igitur ea iam erit ignominia' mei nullo inquam loco eris,
quem in iis solis aliquem esse oportet, quae penes te sunt, in quibus vel summo loco esse potes' At nihil opis amicis feres. uus parito istud accipis y Non argenIum
abs te habiturisiunt ' nec eos in Rom nam civitatem adscribest Et quis tibi dixit,ea penes nos esse, ct non aliena munera uu' vero id alteri praester , quo ipse careat' Parato ergo, aiunt, ut O nos habeamus. Si parare queo, conserrata verecundia ct fide is animi magnitudine , vosique eius rei viam sevdoitis, parabo. Sin id positalatis, at bona ego mea perdam, quo vos ea qua in bonis non sunt, acquiratis: videte ipsi quam iniquisitis, temerarii. Vtrum vero praeoptatis' pecuniamne, an amicum verecun
dum 9s cerum 3 Ad hos igitur adiu- metito mihi este: non autem postulate, ut ea faciam per quae illa sim amissuris. At enim atria per in nihil assertur adiument3. Cum ossi quaeso adiumentum'
Porticus per te non habitura est, non
balnea' suc vero quid est' Neque enim calceos habet perfabrum ferrarium . neq; arma perputorem. Satis autemfuerit ba