장음표시 사용
201쪽
e ρεγετα , ουδε κλε ιαι το κλέ- appetit, aut furtum ob ipsum suod , έδi αλου πινος κακου 2, το tum, , aut malum aliud eo quod καυν ' τω, ἐφιεβtu malum est: quia malum, quatenus κοῦ ως κακρύ: A p ta malum est, non appetitur. Nam si αιτον των άατ' οὐ si , vi Ἀλ γ principium & causa citet eorum lina t5 ,- ἐφετον ora πῖς, ως- quae ab ipso oriuntur: finis etiam περ G άγαθύν . κτω θ παλιν ε- eorum ellet & eis appetendum si- αν G, i. κακών. cui bonum. Si vero ita se haberet, is δε-το α- bonum ellet, & non malum. Quod αεον, ἐφετον. Πάντα δε τῆς ἐσω- enim expetendum est, bonum : &των ωφελειαμ ορέγε , η τῆς οἰ- quod bonum , est expetendum .mis Omnia igitur utilitatem appetunt, λυς πι mύτης . ύδεις se sive veram, sive imaginarium, sed
ωλον ανῖ τῶ Σαε τυ ' dacium pro veritate amplectatur. GH της προιας της . 2 το φα/- & simulacrum pro archetypo. Sed νομιον αγειν , ποτε έδὲ ο- prae stupore & admiratione aepa-
ζωμον τα -ον αυτο κακον , mi rentis boni, alias non perspicimus 2 κίν Βασωμεθα αυτο , n ιλο- cohaerens cum eo malum : alias
ἐσωπους , A Wiύων γε quamvis perspexerimus, ipsi nos οντ τῆ EF, ελο βον γ θ si fallimus, quasi bonum maius sit,
ιπωρντ α- κακκ . malum vero cum eo coniunctum
2 το μεῖζον ἀγαθὸν μιε- minus. Saepe etiam maius bonum Moca ελαύρν γ , ωαπερ Ges' m- admittimus cum minore malo: si 'Hὶς ααυσεις χλημψο- ,si c. ut sectiones & ustiones tolera- αυτρως κακου μειζον ἀγαθὸν νομι- mus I malo quod eis inest maius το της υγας τῆς δ' αἰ- bonum sanitatem iudicantes, quae. γνο- ης . σm θ -ν per eas acquiritur. Bonum vero a' - ου ἐς laetus, i Γῆλον λ ωιτου , peti ab omnibus, vel ex eo con-αυτο το κακον, ε περ ta, i ε πατ- stat, quod ipsum malum, si esset, ατε eti , πης ἐπι του ωφελώ- ενεκα aliquid ageret, id suae utilitatis cau--αίειν. ταυτον θειπειν , ἔ αγα- si ageret, hoc est, boni sui causa, Θῆ τῆ οικειου ἔνε . m*Mota, quod idem valet. Proinde qui ni οα λεγου ναύτο παίειν οἱ RGI- tum aliquid agere statuunt: qui
202쪽
cturam cavere, dicunt. Quod si nihil appetit malum , non est eius principalis substantia . Sed quia
omnino est, & fit eo quo dictum est modo: merito accellisse, & non natura exstitisse dicitur. Verum, esto,dicat aliquis , & accidens malum,& frustratio boni , & accessio eius: quavis talest,quid erit)Causa enim hic quaeritur , cum omne quod fit, ab aliqua causa fiat. Sin minus : unde aditus qualicunque malo patuit in ea quae sunt cum Deus Deum autem cum dico rerum Omnium principium dico) sit bonus 'Etsi autem hac de re prius etiam dictum est , cum in disputatione de libertate voluntatis, tum in explicatione verborum, quibus . iubemur ea quae fiunt ita velle fieri 'ut fiunt: tamen etiam nunc brevius eam perstringemus. Deus fons &principium omnis bonitatis , non prima bona tantum produxit, quae per sese bona sunt, nec media sola cum his quae in bono aeternu permanent, sed extrema etiam, quorum natura seri, ut ab eo quod secundum naturam est averti queant,
ad id quod malum dicimus. Etenim
post aeterna corpora , quae suam naturam perpctuo tuentur , & in bono infixa sunt , ea quoque exstiterunt, quae oriuntur atque intereunt , & post animas bono semper
infixas, animς quae ab eo a Mutur,
203쪽
1 6 SIMPLIcta COMMENTARIus αυαε 'π' ου φυγαί ' ἱνα αμα cxstiterunt : ut simul & immensa ο αλουτρο ς bonitas auctoris rerum omnia bo-γαθον το--αυγη na condaret, quae exsistere possent: ισα si ατον ta ναι ' ἀμα It simulque ut mundo sua persectio τελειο- ο κίσει πλεβῆ, wἰ constaret , non prima tantum &τα οπωτα μονα α τα μεα media habenti, sed extrema quo-
πλειό mr ' ψαα 2 ἱνα mi τα οπω- ctionis simul ut ne prima S media, - ἡ ταμεσα, παναγαD. Am,εχα- cum plane bona ellent, extrema&-6απυαίρεθῆ 'αόν-ῆ, =93λη- honoris expertia relinquerentur, κετ γιν ων Z. φθειροεύμων. mαυ- atque infirma, si extrema quae ori-τα se αναγκη τα ἔκα ῶναι. αμα rentur atque occiderent, non exsti Q αδ-ατον lω, τοιουτων ούων των cissent. Talia enim extrema esse 'πύτων ic των μεσων, των- sus' necesse est. Adhaec fieri non pote-ῆς ου ena ς, Z τώς ονεργείαις άμε- rat, cum talia ellent prima & me--cλητων , των Iet με ι ψα- α- dia, partim de natura & actionibus μετώλητον εχοντων , κατα 'ο ν immutabilia e partim natura qui-2 με cαβ οντων τοῖς μερε ri , at ' dem immutabilia, sed loci muta-τα .ha α U-Gλtalis tionem suis partibus admittentia: ν της των κρανίων πλαοπῆς, exsistere etiam extrema subluna- - ου Παν ηδη μεMαλοντα , ria, quae a coelestium corporum 6 αυ φυο ν IomΘεμυα. Δια conversione , etiam natura mut σου erar λογι μους τουςn i, mr rentur de contra Maturam sitam aDωλους δηλονρm σπλυ τουτων G ινο- ficerentur. Ob has igitur rationes τίρους, - η τα visu πληνὶ/, λ & his dubio procul multo gravi ο λητος roin ὀν ω χωραν εχεν η ς res, sublunaria exstiterunt, & mo
αγαθῶ et . το δ ιν ρύ talis locus, in quo locum haberet , Ε τὸ ἱκατον αγαθον ita plu/αι, τὰ bono averso. Naim Sc infimum bo-I ἔκατον ἐξ αναγκης τοιουτον ειναι num exsistere oportebat: & infimi. νE ' τουτο ea natura est,ut perverti possit. Pr e τοῖς Gπερ τον τοπιν τουτον ου δε; ptereaque silpra locum hunc nul- εο κακογ, οπι η κακοῦ φυπις tum est mesu; quod mali natura,quq eteo H me ου, ἔ-ου est aversio ab extremo bono quod πεφυκοτ rie πεδ, αντα θα nativa solet perverti ibi est ubi de
τρνα α,οταν di. καθ' bili praedita, cum quidem sola est.
204쪽
nullius est mali particeps. Sed cum natura in eo esse loco quadam convenientia,& cum huius loci corporibus coniungi possit, providentia patris & opificis universitatis factum id est, qui tales etiam animas
produxit, ut extrema cum primis, insolubilibus vitalis complexionis vinculis, devincirentur)eius maliquod hic est, secundum earum aD sectionem naturae contrariam, in morbis & corruptionibus, convenientem sibi capere partem videtur: cum id scilicet malum non sit, ac potius bonum, ea, quae se invicem complexa, in alienis locis rumnas tolerant, dissolvi , aerumnaque liberari, de simplicia potius, pugnaeque expertia iacere , suisque locis & suis totis restitui, renovationis ergo. Atque etiam si aliud in aliud mutetur , ne in eo quidem quicquam inest mali. Fit enim unumquodque id, quod ante
fuerat. Nam aqua in aerem mutata, rursus ex aere fit aqua. Illud vero
maximum est, quod & composit rum disssolutio, & simplicium mutua commutatio rebus universsconducit, si modo alterius interitus ortus est alterius: eaque causa est,cur earum rerum quae oriuntur, circulus nunquam cesset. Ad haeeiaepe videmus & naturam & artem ut ante diximus partes propter i tum contemnere:naturam, quς fluxiones &abscessus e princi dilibus Z μαζομ
205쪽
locis ad extima depellit:.artem, quae& secat 5 urit, & saepe resecat pa tem,conservandi totius causa. Quae igitur corporibus accidunt, in bonis potius quam in malis sunt habenda: eorumque causa bonorii causa est,& non malorum. Etenim simileia
corpora quae sub Luna sunt, nihil habet mali, cum & ipsa sint aeternae. Quod vero in partibus videtur elle mali: in i psis etiam suis partibus, ut dictum est, tam simplicibus quam compositis, plus boni habet quam mali .Quod si ad universum bonum
referatur, plane fiet bonum : pr ptereaq; malum non fuerit corporum contra naturam affectio. Si quis vero contendit,ut ante a me dictum
est, non vocandum id esse bonum, quod sit aliquid a natura abhorres: is ne statim appellet malum propter notionem quam de malo habemus indistinctam adhuc, quasi id bono sit prorsus contrarium : sed necelle potius est , ut per se non sit expetendum : multum tamen conferre
ad id, quod Per sese est expete dum. Nam si simpliciter malum eiaset, nihil ad bonum conserret. Necessaria porro, etsi per sese non e tenda sent: tamen quoniam adonum reseruntur, bona&ipsa fiunt:ac bona quidem simi&ipsa, si
utcunque sunt expetenda. Nam§iones & ustiones amplectimur, ac mercedem pro iis solvimus , &WΘον Ἀπερ o A MMMA . ,
206쪽
IN Epic TETI ENCHIRIDION. I79χααν ορολογοῦ, τοῖς - ' gratias medicis agimus : haud uti-c- αν Αερν, ει κακον αὐτά -- que facturi, si eas res malas iudi-μίθρι . αγλν lue υφει ον ἐ- caremus. Verum est bonum hoe si , νω αὐτερος ζ αγαθου -- remissius , & ex secundaria classe ξεως, ω ροὶ boni , ut non principaliter, sed M, sis ρον πια λογον ἀγιειν secundaria quadam ratione sit bo-
Θῆ , υui εἰ.τως κω egura Σπιτης darium quoddam bonum . Nec γνοῦς των οἰγαγων καθ' ἴφεπιν οἰ- immerito : quippe quod & ipsum m Viιντ . Καὶ T mis ex eodem sonte bonitatis , sed σωμαm κακου , ata της ota Παπ cum remissione quadam , prom τοῦ , Θ ἴτω - εἰρη- fres τὸ net. Ac ea quae de malo corpo--ζον . ἐπει γ κακα μαλκοι, . rum eiusque causa diximus , in άμαιτωλα oκει rα Hiς ανθρω- praesentia sussiciant. Quia vero mνης χυχ siliaruατα, ε mala & peccata potissimum haben- ω MA τουτων me ξον. ου- tur humani animi errata, etsi de ἐν 3 ic λυμ-ν- τουτων Hia his quoque supra dictum est , ni-τε ςυαν γ OGetiαν hil tamen vetat, quo minus etiam eras . πη ρηπιον , o h ota μοῦ των nunc naturam & causam eorum κρει Τίνων ημων ἀὼ αν- ου- indagemus. Dicendum igitur, eo-- , - ω τῆ αγαθω πιω ίως rum animas qui nobis praestantio- ἱδρυμο α , ουά mo ουδὲ, ἔχουm res sunt, semper in sublimi ver- ών ' L γ των αλογων ζών x υ- suates,& in bono aeternum infixas, χαἰ, με ' ουσμ των τε οἰν ωπων nihil unquam habere mali: Bru
i λα ων τουτο γνωΘ q. appetitum habeant quendam Scimpetum , quod in eis malum sit, humanorum animorum malo es.se timile : & ex eo quod de illo dicetur, ipsum quoque cognoscetur. Z 1 Huma-
207쪽
18o SIMPLICII COMMENTARIusH' ,προελ- Humana autem anima, in medio ει α των τε ἀεὶ ἄνω μιουσων 4 υ- colicata earum quae semper in χων , 2 qui πύω ὀν τῆ sublimi manent, cum ob anima-Aα ακρέατα , ' Ny ἀω t νῆ lis essentiae celsitudinem , tum
μέλξιν , - των αέ κα ω ' propter mentis communionem , Qu/ ωος το σωμα συwνειαν ὐ & earum quae semper humi sunt, αλογου ζωῆς, alvi eruυδεσμγ ζω- ob brutae vitae cum corpore cogna--πκος- των τε ανω cc των tionem e quaeque vitale quoddam κατιο, αδ της πι τεξου vinculum est superiorum S inse- , mri cra ς ειν , riorum : propter liberae voluntatismi lὶ προς ταυτα ομοιουetras . affectionem,alias his,alias illis fit si αλ' ιτα, ψ ' ανω milis. Nam cum in s iblimi in πομπιλως - πχμ ε Π , ω α- net, omnis mali prorsus est ex-
το πεφυκεν - προ ς rα κα- ctacula intuenda, propterea quod τω et ἰ ρέπω , οταν ἐθελη. -υ- eius natura fert , ut aliquando ἀω-- οπιαρο- κα- etiam ad inferiora declinet, si vo-Mας τί καθοδον εἰς τον- luerit: ipsa principium habet cu- ε meu λ, Αν απον ' καν φυ- θ iuscunque malitiae descensum vo-
4ιπολον ελαχεν, c- αναγ-- luntarium in hunc mortalem l ζομένη κά ιαν η ρίνειρον , α κ- cum. Quamvis enim naturam se τως Gπέ 1 , G οταν αὐτὸ Θε- tita est ancipitem, non tamen co-λη κατεν 'ri ανιέναι. Κοω m acta vel ascendit vel descendit: sed Θαυμα ν τοῦτο TH - - ita condita est, ut ubi ipsa voluerit, συνμου κατ' ου Aa ; οποτε των & ascendat& descendat. Et quis αλογων ἰωων - αμψιπια , ρας hoc in anima, natura per se mobilibus ὀν οῦδα n - ω γῆ πεφυκε admiretur cum & brutae animan--γειν , φυρον ἔχει --- tes , quae amphibia dicuntur , ea et ' κατἁ I οἰκείαν ἔρεξιν με- quidem natura sint, ut & in aqua Di metus i niti. tam οἰναγκαν & in terra habitare possint, sed
μια Grat πινγ, αθ. οταν -- tamen pro naturali suo appetitu u-τα -προθυμηθῆ. καταίων m. troq; se conserant, coactae a nemi-ii 4υ τῆ vm Fri τοὶ λητὸν ne, ted cum ipsis lubet. Animav ro descendens ob affectionem & habitudinem suam ad mortalem hunc
208쪽
ρ η ri αυτῶν να ' ως οργανωENCHIRIDION. Iga hunc locum , &cum mortali compore coniungenda, & unum momtale animal cum eo consectura,vitam brutam agit , partim cognitionis, in qua limi sensus &visa, partim appetitionis, cuius generis est iracundia & cupiditas: Per quas mortale animal & cognitionem
haberet suae naturae congruentem,
qua & brutae pecudes sunt praeditae : & quod decederet, cibo &potu perpetuo suppleret: & procreatione sui similium aeternitati sui generis consuleret: & velut armis muniretur , quibus ea quae nocitura essent, propulsaret . quae mortali animanti non contigi sient, nisi brutis hisce facultatibus expletum fuisset. Quis citam, praesertim elegantior,tanto tempore ed re & excernerovellet, brutae pecudis instar, nisi a bruto appetitu incitaretur Quis vero tantam agitationem tanto tempore toleraret,
nisi insana ista cupiditas generisque propagatio stimularetὶ Verum ea quae & iam & ante diximus , satis sunt ad declarandum, boni camsa , & propter absolutionem animalis , brutas appetiones esse datas . atque ita nullum apparet In lum . At vero rationis particeps animus, natura sua, corpore bruta que vita praestantior, dc domina tum in haec sortitus: cum suum adversus ea statum tuetur , & seiun
209쪽
θ ολη ους clinarit: id quod ei potissimum a
χωρομ ἔχον , τω deteriore, si id suo loco maneat: εφ' ἐαυπύ μενονI , αελ. οτο- το sed tunc, cum animus, qui est prae- ει δν τω χειρου συμπλακὼν ἀ- stantior , corpori deteriori impli-μέαως ἀω' προς το χῶρον αν ἀ catus, ultra modum similitudinem τῆς πως το οραιο Γ deterioris amplexus fuerit, eat ναδέξητ . τοῦτο 3 -χει Gioc α- que similitudinem praestantioris ναγκαζοmνη Gazet: τιν' , αλ' -- praetulerit; hoc est , cum pecudi τὸ η το αυοξου ον mi His & bestiae , quam genio aut Deo su το εοῦ ηαῖν . ἡ μ α ρερος εφ' similis cile maluerit. Id vero ἡμῖν , ημέτερον ενδοθεν ψα κίνη- facit non coactus ab ullo , sed μα. Κου μοι ταο χε τῶν νουν --υ- ipse arbitratu suo , ob liberta- α, μη τι πυλογβ εις αυτος κώ σε tem suae voluntatis , & potest . tem. Optio cnim in nostra potestate est, cum noster motus sit internus. Hic tu mihi attende animum, ne ipse deceptus, te quoque
210쪽
οm καΘ' ιυ εαν ' monstraturit . Illud item , ani- προωρε Πν ἡ το mum delectu & voluntate sua κρειίον c λεγε mi , b το χρο- nunc praestantius eligere , nunc ρον αντε ζ κρειτὶν γ, ῆέδεικτ deterius praeserre praeitantiori: a- οἶμαι - τως , ὀ ου, ' τον θεὸν, perte, opinor, ex eo est ostensum,
ροπ άξιῆm , ἁ- άμα:ώσω ου quamvis gravissima sint, ignoscunt: τω 'παύοντι, αὐα - βια - ω dc peccatum non agenti, sed co-λο ον M. qum ουτ μ ' κατα genti tribuunt: quod hic sua vo-c ἐούσατο , I Antate nolentem cocgerit , illeri t. πυπιρε Πν ἔσπαξεν. ει ουν T autem contra suam voluntatem c κακῆ προαίπας oram α , miς x υ- actus egerit . Si ergo mali cau-
bis, ν ἀω ψυχLI; κυαs impulsio : quid aliud mali causam
m/ἀυ 'γ ύχως καυυ έδεν si α - dicamus ni si animum 3 ac ne ipsum ρει To vicMν δε κακόν' αλ' ως quidem tanquam mali . s nihil a ' α αθῆ,κρυροντο. 3 enim est quod matu, quatenus m - ταώτω το καγεν, οπαναγ- sa tum est,amplectatur: sed quatenus Φωνομενου λαcειν id quod boni speciem habet, m Uus vita τουτου στροτερον . ον ας tum autem simul occultat, quoqua
a capere necesse est. Est & hac de re prius dictum. Pervestigata. igitur