장음표시 사용
261쪽
- - -οπιτια ειννοί- ελθω- donec ad supremas cogitationes ων ωκετ σεμνο ρος εχο- pervenerimus , quibus nihil re- ί ' ν αἰ Gras etlu; αναζα ν. stet excellentius . nec prius ab ου δε se ἁ λασηπιον μη κενεμοα- ascensu desistendum. Neque enim
τιῆψι , μείονα πινα φ περcαι verendum , ne inanis sit nostra
νον- τοὶς ταωτας et D progressio , maiora quaedam , ἰτων ωνορ-τες. ου quaeque prima principia exce- πηλικουπν πήδημα πηδ iras πις dant , de iis cogitando. Neque ημε υς ωοίM , Q -υσωλ- enim fieri potest , ut tantum sal-νω τῆ αοια των σπωτων , tum faciamus cogitatione nostra,
ου λέγω Umσερπῆ M. ρμα ut aequemus primorum principio-μ - -- λον-α- rum dignitatem, ne dicam supe. H 1, ' δε δίαυατον . remus . Una enim haec quae ad γλ ων ωνοῆo, άγαθῶν - ια- Deum fit contentio, est optima: μνο-S , 5 - ωmm , Uui ταω- de omnis , quantum fieri potest, 'ου , χω ονψ-S , π - erroris expers. Cui cum eorum γματα πιντω ἀναπιγένας ἀ- bonorum quae cogitatione perse-βεcαίως , ο τ εα δεν ἀνατε- quimur , honestissima & sanctis. λίκα υ αξ ον. γ κεἰ b , , M lima , & primaria tam nomina συγγνωέω , πο μηΕν ε- quam res tribuimus : illud per-κειων x περ ρον. Α'νελθοντο mi- suasissimum habendum, nihil nos ναυ τοῦ λογου ita τῆ Mimia, ἡ- illi dignum ipso tribuille. Sed του Γὰ το ακιννπν , γγ κα- ad veniam impetrandam illud no--ν ποπιν αμε αγητην πιπιον , bis satis est , quod nihil superius 6 αεἰ κατα - otam im ιμυ- illis habeamus. Oratione igitur hτως εχον, τῆ τε έπια , κ, τους per se mobili ad immobilem pro-δ αμερο, ' τα, υνεργείαις, 6 gresta, de omnibus modis imm
L. αίωνι ἰθυμον - τὸν Ηονον tabilem causam, quae uno eodem ποῖς κινου νοις παρυπο σαντ' atys que modo semper se habet, tam των πιλων 'χχων , των ὀν τω -- essentia quam viribus & actioni-mγωνητω , -- τας bus , dc in aeternitate colloca- .τω ακινητω θεα μεθα, ἀγω- tam , quae tempus cum iis quae νηπυς, - αἰωνίας , , ὀλο λεις, moventur produxit et multorum
quoque Principiorum , quae sunt in per se mobili, magis principales caulas in immobili spectemus, immobiles, aeternas, perfectas,
262쪽
IN Epic TETI ENCHIRIDION. πυς άληλα ἡνω οα , ως dc inter se copulatas , ut una-ἐκάς- τας - ας ειναι U: His quaeque contineat universas ob ενωπι , - ου ς άσυγχυτηυ τῆς coniunctionem , ea diseretio- νοπῆς -κρμιπως . μ ne , quae animo de mente fit, im- αις , - -υω εἴδον α - permista manente . Unde enim κω Πς , ει υνὶ ο του κουλου λη- est formarum , quae in mundo
oram ας αύτά -- fex Deus pro causis in ipsi, di-ή ου - ροι oratio Em -- stinctis eas non produxit 3 Ne-νονπεον c.κει των θχετυπων εἰ- que tamen illic talis est principa δῶν Eu,' nu , οια ἐόν ,1 lium formarum fingenda diiudi των εἰκsνων ωφυθα ' ου iἱ των catio , qualis est hic imaginum i
ψυχικων λογων -κυρος τηιο - neque animalium rationum dic. ἐῶ, οῖα των σωρωι κων ' ως- cretio talis est , qualis corpo-
περ θ ἔκας των ὀκτω ουροινων, rum . Sed eiusmodi qualis est .s' των otaetris αἰάρων , υ ' octo coelorum , quoLm quodli- ώ του Δου κυνῆ , iues' bet, & quae in eis infixa liaerent,ota' λες μεργ , ου seri εχων siderum , totius coeli pars est , &ολοκληρον , Vus' qua μιιν , quidem pars absoluta de integra, οἰκείας ' H ου νον τα atque essentia integra praedita , έγνω , οέλἁ-των ἄπο ια- suisque peculiaribus praedita sa-λGLυ εἰδων των οἰώ οντων εὐι- cultatibias de actionibus. Neque μν ' ο ν το οἰνυωπου, o Emου, vero coelestes tantum , sed tu το Grais , η ἀμπελου ' ολοκληρο lunares etiam formae quaelibet per- υτων ε , καν μη κατὰ τω petuae sunt : ut hominis , de equi, α προο, ωαπερ τα άγνια , αλα ut ficus, & vitis . Intefra sunt κατά τα εἴδη τα τως οἰκῶπις -- enim horum singula , etsi non in φοροῖς π ηεραυ- τον κώψ, ' ο- individuis , ut corpora coelestia , - ίως 3 των ααλουάρων γε- at ratione formarum , quae si is νοῦν εκα ν των σωνιςύντων - ει- disterentiis complent mundum .e ' οἷον Mα, κινη ς, φας, ταυ- Eodemque modo simpliciorum τοτης, , αληθεια, ομιμε- etiam generum quodlibet formas πια, παν- τα ἔλλα τοὶ is constituentium , veluti essentia, τω σωματ- κώμω εκαγν ολον ὰ, motio , statio , de ea quam Grae-
cos imitatis identitatem dicere liceat , quae illis etαίί ς est , diversitas , pulcritudo , veritas , concinnitas , caeteraque omnia quae sunt in mundo corporeo , in suo quodque genere totum de
263쪽
persectum est , multasque habet differentias in se ipso. Multo vero magis in anima universi in te grum unumquodque in primis est, principiun- causa corporearum rerum, quae nic sunt, per se mobilis, carum differentias copulate in se complectens: dc ad illam ut perfectiorem & sinceriorem de evidentiorem res terrenae sunt efiichar: multoque magis horum primogeniae formae intelligentes & divinae. Ob unionem enim quae in illis , ut
dixi,est, non contactu aut continuitate aut temperamento corporeo,
sed inleparanilium & indivisibilium formarum copulatione dc unione,ita suam quodque persecti nem habet, ut impermista maneat discretio: & unum quodque principium est, & primaria affectio suae serimae usque ad extremas. M ulta vero illa principia rerum omnium ab uno principio sortita sunt principii dignitatem. Nam ante multa illa, causam , ob quam & multorum quodlibet unum est, non tamen tale , quale id est quod multis antecedit, esse necesse est. Nam unum de multis pars est multo ru, vicissimque simplicitatem tinius sus.cipit. Id vero unum, quod multis
antecedit, multorumque causa est, multa in se ipso iam continet, cum una communione sit omnia ante Omnia,causa causaru,& principium
principiorum , de Deus deorum ,
264쪽
-οθ . Εἰ A mς-τω rum , qua a te orta id superat gularibus est concessa. Si quis
sicut ab omnibus naturae ipsius instinctu celebratur. Est & bonitas bonitatum. nam primam in singulis proprietatibus' causam , appetunt omnia quς post eam sunt. Quod vero appetunt omnia, bonum est. Principium autem principiorum , bonitas est bonitatum, itemque facultas facultatum . Quodlibet enim principium summam habet in suo genere facultatem : principium vero principiorum , summam super omnes facultates habere facultatem, quin&, cogitatione praeditam cile summa, neceste est : neque enim quicquam a se creatum ignoraverit . Omnia porro ab ipso facile producta sunt. Quare necesse est, quemadmodum oratio demonstrandi ratione a partibus ad totum ascendit nec enim cognovissemus, quantum esset totum, &quale esset, nisi partes fuissemus ante contemplati . Saepe enim fit, ut partem aliquam ipsum totum esse iudicemus) sic etiam honos & cultus per partes ad totum est reserendus , sicut & quodlibet principium est principium. eaque ratione agnatum toti, ut &nominis eiusdem particeps. Neque enim nomen tantum est com
mune : sed & ipsa principalis dignitas & excellentia principio, ab uno & toto multis illis&sin-
vero non committendum putat, ut
265쪽
SIMPLI cII COMMENTARIus αἰ--ὀνομ ταὼ m με- eodem appellentur nomine sin- ωκας - τά ολ ' ταωτον ἄψ gularia principia , quo totum :ώ αἰλογως μ α- is primum recte omnino putat, γριατ diora τρο εινος κοινῶ του cum principalis illa dignitas com-θχικου ' ἔπειτα εας munis esse videatur. Deinde cin ιλειτω , τά θ χχLγ-tera quidem principia vocet, il-καν se των μευκων ἐκαι 1 lud autem principium principio- α πῖ ἐον , ως--- rum . Etsi enim & singularium ες ἐπι/Qυ sυα ' εο quodlibet, principium principio-μ, τῆ ψυακου καλους rum , cum alia angustiora prin-Mῖ σωματκού αλη , νυμ ινη cipia complectatur; aliud est enim πως αμφοιν η τοῦ καλους ως καλ- naturalis pulcritudinis principium, λους Grai ') ἀλλ' ομως η κυώως & aliud corporeae , dc commu--χ31 των α*χων - νη εβν , ne quodammodo utrisque pul-ίλη cam.εον ONU . critudinis ut pulcritudinis prin-
-ουτω ta ον cipium:) tamen id quod est pro-
θεος λων , Gus' ἀγροτης ἀγαθο- prie principium principorum, il--των . E'm 2 μαλον Gripi s lud est , quo nullum est superius
νου, ων, λω θεοντων. si nominibus , quae rebus ipso p καλ- --, 6 φιλανθρωmν, fierioribus indita sunt , honora, εατοτυυ, si ἰχυ- tissima quaeque nos illi tribue- ρόν citae amiψομε, άπερ re . Atque adeo ipsum Dei no-
τῶν Οἰν ωπων πολο ς ἐφαρμοπι men, ut dristum est , a coelestia τειν νορο μ . A Do G τῆ bus corporibus est tanslatum, quae mωτου των πιων Ουἔληματων, T celeriter moveantur & currant. Pium etiam cum vocamus , & humanum & bonum , & dominum, & sortem, nec eorum nos pudet quae multis hominibus tri
buere solemus. Sed haec hactenus de prima trium quaestionum, qua
266쪽
propositum fuit demonstrare, esse prima rerum principia, & auctorem omnium rerum esse Deum,
etsi gradus quidam ad summum fastigium ascendendi, & absolutissimam perseimonem, desunt. Scio enim & horum nonnulla visum iri stuperflua quibusdam, quod quidem ad principalem scripti scopum pertineat, qui is est, ut Epictetienchiridion declaretur. Altera erat, Deum curare & administrare universa: quod eis &ipsum, nisi fallor, copiose in superioribus est demonstratum, tamen ex profesta etiam tractari prosuerit. Sunt enim qui exsistiment, elle numina , &quidem talia, qualia sunt exposta, bona, & semina potentia praedita, perfectissimaque cognitione : sed
ea res humanas contemnere, tanquam viles, & sea curatione indignas. In hanc vero sententiam devenerunt ex humanarum rerum perturbatione, cum homines im-li robos vident imperiis, opibus,va-etudine florere, de usque ad obitum secundis rebus uti, easque interdum liberis suis quasi per manus tradere: bonos autem viros ab cis immaniter excarnificari, nulla sequente sui putant) ultione. His enim de causis, alii sui prius dictum est) esse Deum negare no dubitant: alii,quamvis & elle Deum,& talem
esse, propter communes notiones sateantur: tamen res humanas ab
267쪽
αφου - ἰδίαις - μὴ g privatis calamitatibus conflictati.
ἄν σοtaetius άνωμ-λί- συμciis , Neque enim tantam fore pertur-υ's VHG κακους αυρορη Ψς, tr bationem , neque tam improbos αγαθοῦς- πλειπε- impunitos, quam bonos viros inul-βαs , Θει - πονριας ἐπιμε - tos permansuros , divina provi-- ης. Pη ρν ουν E SE κρι- dentia mundum procurante. Est νοτερον Ε καθολικωτερον igitur de his etiam in universum di σεως ἐρωτωνὼ ν λογον. ta si si μη cendum , & divisione explicanda πονοῆm τα Θεια, η ἀγνοοῦντα, ο, υ haec quaestio. Nam si dii cum sint, ,1- πονρειν, ου προνος 'ν, εἰ τῆ , non consiliunt rebus humanis: aut, η μῆ δμαεδα ου προνοει, η μη Θου- quod ignorant iis elle conssilien-λοψ α' ' εἰ Γα το μῆ G α', ἡ dum , non consulunt. Quod si est, o - ὰπερζωνον των των aut quia non possunt, non provi-τῆδε δω δ αριιν Θειου, ii dent: aut quia nolunt. Iam si quia κροτητα ημ' g τέλειαν λαφί- non pollunt , id fit, aut propter γλων sis ar 3νοιαν αντε ' εἰ I magnitudinem rerum humana-gua ατ -, ά βουλεetras , ἡ ΗΑ rum, Dei potentiam excedentium: ην ραθυμίαν αμελῶ , η aut ob parvitatem & vilitatem, pro ἀλιν 6, σμικροτητα videntiam effugientium. Sin, cum
λειαν Vrων Qua cro νοιαν possit , non vult : aut b delicias καν δαυ V, --ς ρονει. Tοι- & ignaviam eas negligit: aut rursus αύτης - 2 ρειπως ς ς κοι- quod ob parvitatem & utilitatem, νως , πιως τα τα τμη- quamvis possit , Cas aspernatur. μανο mista in ον , οτι ποιουτον Cum autem generalis δivisio sit ον το Θειον οἰον Gmκει πη, γνωσίν huiusinodi: interim ad omnes eius
τε εχον τά α-zε Qui, am δυ- sectiones sic dicendum: Cum tale ναρον Qus ἰουήροτο ED ,-βου- sit numen, quale descriptum est, ληαν Qu/ αγαθωτατόω , - -ν- cognitione praeditum exquisitissi- - :) εαυ- τα λα-, ma, & potentia firmissima, & vo-ς παρορῶ, οτι των eram luntate optima,&omnes res a se- α ριχθεντων αλ αελειοῖν, ἔπερ ipso producat: nec ignorat res a se ουδά των νωθε των των αλογων conditas esse curandas,' qui stupor ων x παρ χει , t καπεινα τῶν ne in stupidissimas quidem pecu- οἰκειων δειμελεῖ s sμνηματων ,) des cadit: nam i liae quoque sitos ουτε οἰδματῶν - ς, ουτε δε μει- curant scutus nec ob magnitudi- ἰονων οντων, πως μαν ει η μῶζον nem relinquit, qui enim maior
268쪽
erit res condita suo conditore i )neque ut viliores , quam quae
curentur, aspernatur . nam si tales erant, cur omnino condebantur At nec voluntas eius est accusanda, quasi ob delicias & loco diam eas negligat. hominum enim isti affectus sunt, nec omnium , sed non proborum : cum ne pecudes quidem ita vel delicatae vel ignavae sint, ut fortus suos negligant. Neque vero tanquam viles eas contemnit, quas condere non est dedignatus. Sic nullo modo fieri potest, quin Deus consulat rebus a se conditis. Sequitur, ut seorsim iis respondeamus, qui quod divinam magnitudinem intelligunt , ac potius intelligere sibi videntur, res humanas Extenuant , de divina providentia indignas ducunt , Esse hominem& res humanas non ex vilissimis universi rebus. Nam & animans est homo, & anima praeditus maximi pretii , & rationis capaci :nec est ullum animalium genus, quae quidem nasci soleant, m
is pium , & religiosus . Quare
omo nec inhonorata, neque vilis eruei possessio: neque etiam res
humanae, quas animus rationis pamticeps administrat.Quod si quis vel
exiguam rem statuat cile homine, eo faciliorem eius elle curationem lateatur. Sicut enim sensus maiora facilius apprehendunt, minor
269쪽
φερου Cκολω - cultates minora cum facilius se ρον - σμι ο ρος, ΠΗ κροτουρον runt, tum magis retinent illa quam ιένων mi ν η των ρο γων . maiora . Facilius enim gestatur ρλν γαρ εο ς ενειν μναν η φλ--.mina quam talentum: medium iu- πν, ' Ῥῆνήσκαρ- ηε et ε ον η gerum facilius aratur dc foditur πλεπρον. ως oσω τις σμει ό ρον quam integrum. Quo quis igitur Jπό τιm, me κτω μαὶον ι iacρλω- minorem hominem statuerit, eo τενον--μελειαν ὀριολογη m. faciliorem eius esse curationem
Eetio ει ολκκ-μου ο θεος ὁλμε- alsentietur. Iam si totum mun-λeims, ανάγκη γ των μερων αursi dum curat Deus, mundi etiam par-συνοειν , ο; περ f αἰτέχναι mi- tes eum curare est necesse , ut&sim . 'πιλαος ολου σωματρο artifices faciunt. Nam medicus, μελη9Mῖα - , -κ cura totius corporis suscepta , ne αν των 'εζων' ουλε ροα- partes quidem negliget: neque τηγος, οἰκονομγ, ἡ πτλ'I- imperator , neque Paterfamilias, κος ανηρ . των se μερων λελου- neque reipublicae gubernator.Pam H ων , αναγκη χειρόνως το ολον tibus enim neglectis, totum ipsum
δατῖεd . G- άν δε ολὸς χρὼ peius assici est necesse. Absit igitur
ρων φωνοι των ἀν ωπων Tnμε- ut Deus in sua curatione hominum λη- ωυς-των εαυτοῦ ὁλμέ- diligentia vincatur , qui una ea- λειρ , οἰτνες μια-τῆ αὐτῆ demque arte & partes & totum των τε et ' τῆ ολου c με- curant , cum ipsarum partium λο-etras , am: αυτων H ἔνεκα των causa , tum vero propter totum. μεζων , μαλι ῖ του ολου ενεκεν. Nos vers eventus quosdam sui
H AM 2 στυς πινα των γνομ ων dictum est aegre serimus , igno- ως ειρο δυχεροβο , αγνοῆνος rantes quatenus ista quoque con-οπη in φυτα τω ολω πω λει. ducant universo. Si quis vero e ειονομοι etiς, QUAEA ταάν ω- istimat, Dei rerum humanarum mναύ- arcsνοιαν πολυ τι πιω- curam , quae multum habeant μαλον εχουσαν, mi ἐμ-Θες, confusionis , multum perturba- rim γω, ον , ο λον ἐμπιεῖν τω tionum atque tumultuum , n θεω , et, ασεν via τὸν Sara miς gotium facessere Deo, eumque εαώτου μακαρειό Ο , tua beatitate abstrahere : eum
si ταῖς ἀν' uim ς ο μελε mis apparet humanis curatoribus s-
270쪽
si quid curet, seorsim illi adeste &
persequi singulas suas actiones, nec ulli rei alteri vacare interim posse. Neque cogitat is qui ita sentit, vel legislatorem , constitutis in republica legibus, defini fle, quae cuique facto poena,quae pro iniuria satisfactio debeaturi easque curatrices ad minutissima quaeque statuisse, cum ipse interim a more & consuetudine sua non recedat, & quandiu leges durarint , tandiu per eas urbi consulat. Neque etiam considerat, Deum multo prius & magis, condito universo , animales esse nostras actiones , multumq; habere & virtutis de vitii, perspexisse: & ratione aeterna excogitasse, qua ius cuique suum tribueretur, ut de in loca deteriora detruderetur: & quali sortuna uteretur,ut animus qui male
se gesserit, advertan , qui melius, bonam experiatur: & quid cuique perserendum aut faciendum sit pro dignitate inter sese, & a sese invice.
Caeterum causas, ut tales aliive ev
damus, & ab alia dignitate ad aliam perveniamus, id voluntati cuiusque nostrum reliquit. Quales enim heri volumus, tales evadimus, ob animi libertatem , & quia penes nos est tam virtus quam vitia: omnibusque Deus praeiecit potestates, quae