장음표시 사용
281쪽
gius fortasse quam hoc institutum postulat, explicandis hisce quaesti nibus sum provectus, eo quod omnis honestae vitae & perfectionis animi principium & finis est ad
Deum converso, cum & vere de eo sentimus, esse Deum, & consimiere rebus humanis, &bene iust que omnia gubernare: & cum paremus atque ultro cedimus ii F, quae ab ipso geruntur, tanquam ab optimo consilio profectis. Etsi enim
& per sese mobilis est anima, &sui iuris, & in sese principia habet
Deo ita condita est,ut se ipsa moveret. Quapropter dum siuae cauis tanquam radici inhaeret; & conservatur,& suam habet persectionem, cum qua Deus eam condidit. Si vero sese inde avellerit, & sua quasi radicem quantum in ipsa est in deseruerit: marce t dc contabestit, turpis de infirma facta, donec de integro reversa, de suae causae coniuncta , persectionem sua recuperarit. Neq; vero fieri potest, ut vere convertatur , nisi tribus his quaestionibus& mente perceptis, & ipsa vivendi ratione comprobatis. Quis enim aut ad id quod non sit, convertatur aut quod cum sit, nil nos curet: aut quod cum & sit & curet, illam curam malo fine ac nocendi studio sesceperit λ.
282쪽
T- μα τηλῆ τοιπης, ριε- A D valent accessurus, memento te μνηπ οτι τ --ο onegotii eventum ignorare: sed ea de οἶδας.άλα-ώς ἔμι τεν causa adesse, ut eum e rate cognosia -το-όποῖον δεε m ες ν, uu e autem id esset, utique cum venia ηλυγας ει ι δε , ειπερ ει φιλο -'ressivisti, siquidem philosophus fueris. μ εο eti eam ἐφ' η- Nam si ex eorum numero fuerit, quam μὴν , m οἰνάγκ 1 m τε ἀγων nostra potestate non sunt: nec bonum ora τρεινα , μητε καMν. μή φέρε esse, neque malum, omnino est necesse. ουν πα- τον μο-- ο εξιν εα- Noli igitur ad ratem asserre vel appetia κλισιν. ει θ μη , πέριιών αύτω tronem, velarersationem, alioquin mesm ' ρτι-ν mens eum accedes. Sed illud constitutum Sora ζηαμ ον, ἀλαφορου νή esse oportet, nihil inter quemvis erem δεν ταος σε ' οσπῖον ἐν αν ῆ, s lim tum interse: neque ad te attinere eum, , in f τλ cuiuscunque modi'. Luere enim eo re-- άΘεις κωλυοι. Dρ ων A, die uti, neque in eo tibi fore quemquam εἰς δώ συμcουλους cim θεους. impedimento. Magno igitur animo deos λοι πν,οταν τι αἰ- ut consiliarios accedito. Deinde,si quid Amino Γνομ συμ.cουλους-ρελαςες, consilii datumsuerit, memento quos in mi ψων α ιώσεις , ἀπειθ ήσας . consilium adhibueris: ct quorum, nisibi em το μι-τCει , κα- parueris, auctoritatem sis neglecturus. Θοισερ ηξιου Σωκέ ς' ε*' ων ἡ Sic autem ad oraculum accipiendum ac--- σχε λις δυ' ἀναφοροῖν se cedito, quemadmodum Socratι placebat: τ ' εκσασιν M. a j ουτε ωρλο- tu videlicet de rebus, quarum tota conmγου , vvς τινος αλης Οὐ- deratio refertur ad eventum: ct in quia φορμα Gοντ- παῖς το αυιδέιν bus nec ex ratione, nec ex arte alia si - 'κειμιον. ως ἔτ- δε-η petunt occasiones ad id, quod proposituin συλινδ-te φίλω, ἡπαα h, ρι- es, considerandum. Cum igitur vel μαντCεδ, ει συγ-μυLάον. S amicin, vel patria cum periculo defen- αν coriis 1 m ρ μάνυς φώλα denda erat: nos consulere ratem, sint ne γγονεν τα Ιεes , δῆλον οτι ρ θάνα- defendi ' Nam si tibi rares praedixerit, τ μ πινετ , ς πχω ς μέρους exta infausta esse: mortem significari σω-l , η φυγή. ἀλλ' ἡ ἔνι λύος, constat, aut alicurus membri truncatio ' σω τουτοις me ac , τω φιλω i,s nem, aut exilium Sed ratis ramen ηίδι συβωνδ s ιν. mi αροῦν τω subes; ct cum his illud etiam coniungitur, una cum amico ct patria periculum asse adeundum. uuamobrem ad
283쪽
ριμονι μιάντει τω Πυθιω' maiorem venito vatem Uthium e qui ος ἡξ ἔαλε ζ ναῆ ών ου βοηθησαντα templo eiecit eum, qui amico in vita peis
μ: λων πῆι των ος ἐαυτον καθη- erga se ipsum dicturus : medium ML ων λεγήν, οἶδέ n μεαν ειόν, - quoddam genus elle vidit , quod με γ' το ταρς τον θεον α το σαος ossicium & erga Deum & erga se- ἐπιιών - κον απαι B, το τῆς μα-- met ipsem postularet , divinati τώια. θ τον λόγον, nem. Tripertita est autem oratio.
λέγων mei τινων 1 ἡ-Nam & quibus de rebus sint con- ' πῶς -κρο αν H τὐεdrus, sulendi vates dicit, & quo animo Q πως -ς μψτ λαπι adeundi,& quo pacto relponsis eo- ξατο b -τος ζ μεσου, ταχα rum sit utendum Auspicatus au- σαω ν ωοῦτο δυκιμάζων εινα, tem est a medio,quod ipse primum πως-2ψαθεν, ἐ-τον - το fortasse statuit, quo animo sit ad-ἴλως ἰέν , οτιουτε ορε- eundus vates ,& appetitione & d ειν--ον , ου εὐλιων' clinatione seposita. Nam alioqui ἐπει πιαγκη εμον- etrom ναετῆ trementes accedemus , si appeti- μαντεια. ει-ορεγομ.ε , mus,limentes, ne id fieri posse ne- ς μη ἀδιψοι πν - το ει πη o get vates . Sin declinamus : Heμαντς' εἰ δὲ ει κλίνορ G,δελιυτες id fore piaedicat. Quo pacto a μη προαγορίη -τί Πως ουν - tem & appetitionem de declinatio-το Visa ορεξιν μητε ἔκκλαο nem vitabimus Si cogites, in- προσαγαγῆν; ἐάν c νοηγης φηmν ο- quit, externa esse ea, de quibus τι των ὀκτὼ εο ταύSet1Sων μαμ- vatem consulimus . Nam in iis τίομιε . viri se των εφ' ημῖν hi quae nostrae potestati parent , v χηρια, μι- τείας'. - γάρ μο - te non est opus. Qgis enim il-τA σεπη , εἰ Hη των - αἰ ψυ- tum roSet, an res naturae consen-mν όρογογα , τα δίε se. φυ- taneae sint cxpetendae, eidemquemv κλίνειν ς ώ ουν τ-m contrariae declinandat 3 Si igi- ων μομτs ομε, , τῶν G- εφ' tur ea' de quibus percontamur , ἡμῖν ἐς , ει πλακον, εἰ γαμηπον, penes nos non sunt: ut, An sit na-ώτἰνεφ' Wρν, vigandum An contrahendum matrimonium An ager emendus Ea vero quae penes nos non
284쪽
miον ἐς , ψη ν, οἶδας, ἐοὼν ἐς φι- Sed cuiusmodi id sit, noui, inquit, λιιm των mi εφ'ν ν ου ret squidem es philosophus: corum άγαθόν ἐον ου Γν - κιακον , ως ri quae nostri arbitrii non sent, neque o εὐ- έδά --ιπν . m se bonum esse quicquam, neque ma- ei Aa -ῖτα η -οι , 'ν - ση- lum, eoque nec appetendum , nec μειοι ' i υ ταρπν ίω τῆς declinandum. Nam harum rerum των ν nud, ορεξεως. τῆ- periti, signa etiam dicunt consul-m ῆέ - ,προς αἰαγξ - α λέ- torum aviditate confundi. Atque mi μαντLομ- , π έδενα omα hoc tibi vatem consulenti ad animi - ἔπινον', οm Trim ἐδεν constantiam conseret, quod scis, ω'φελ να - αωτων, κρο ἔσω quicquid eveniat, te fructum ex eo μῶμον - , τηπυτω θαλ- capere polIe : eoque maiorem, λον ινφελ ωα καλῶς πιλοχχνω- quo res asperiores fuerint, re- ον. , ρων ουν, σηπι, ταυῶ, cte illas gerendo. Fidenti igitur
Θει- συμ&υλω. Ei- λοισαν το metuens , divinum expete consi-στυς λων καθηκον Ο, τ λαν συμ- lium. Sequitur officium adver- βουλε Θυς , ακολουθει -ντως Tela sus Deum, ut omnino datum coim
πειογειη ς υἰ μ πι το απειγῶν nam obtemperabit Nam quod πιε τῆς μοντ ασι ratae αλλα- aruspicum responsis aliquando γίνετM , ἰ -τοῦ-οι- non obtempcratur , illud unum in causa est , quod nostras appetitiones & declinationes non coercemus . Quare nec appetentem nec declinantem accedere , non illud modo conseri, ut fi-B M τῆ ἰάiα-. EI, ἐφεξῆς ἐ- denter & absque trepidatione a παγ -- των ων μου r B M' cedas: sed ci hoc, ut divino consilio parcas. His expositis, subiicit, quibus de rebus sint conlisendi
285쪽
116 SIMpLICII COMMENTARI usom , a c- --των vates iis nimirum, quarum extiγματων ων το πιλ αδε1λόν ἐς ν tus sit nobis incertus ante rem per- ημιν εως αν Occῆ το πωγε - ' actam: cum ex ingenio & arte, ad x αυαεώ ν ἡαων M- φρονή- illas pertinente, atque experientia, σεως ἡ της Ma ακεινα - προ- finem animo complecti & prospi-γρια αεμπειρμους το - cere non pollumus. Nemo enim λ νοησφ. ουδεἰς ς αν μαι - vatem consulit, an homini cibo &τω seto , ει παι*lψα ἡ somno sit utendum. omnino enim . his eget animal. Nec an philo phandum sit,aut naturae congruel
s: γελγειν δε-ή Nn τὸν dum sit, alieno praesertim & pe-
οἰκον ἐξελΘειν ' υμπι τουτοις ε- riculoso tempore. Non tamen πεταί m et λ rim' δυχερες, rogandus vates, an prodeundum Οἱm' ως Thi το ν κατα νοuii sit in forum , aut exeundum in ακοπινετ ' θ. ερικε το agrum . Quamvis enim & haee Metis ει ν προς τορι- δειογα eventus aliquando incommodus τs Θω. ἐπει καν ωι λογου πιος sequatur , plerunque tamen ex
ἡ τέχνης - πυς sententia succedant : id quod
το σανιδῶν τα προκειμο ον , ου frequentius accidit , haruspici- παντως άναγκοωα. ε q. ἡ εκύ- na egere non videtur . Licet ας. ουτε μ η φυας , ουτη ἡ τε- enim ex ratione aliqua aut a υνη, ουπ-πιρεας - των -το, te occasiones suppetant , ad peripiciendum id quod propositum est: non tamen eventus erit omnino necessarius. Neq; enim natur neque ars, neq; consitum & voluntas in
286쪽
bent eventum: sed id quod plerun
que fit, satis causae est curvate non, egeamus. Nam divinatio de rebus omnibus, timidos reddit. & igna-Vos, &ut parva magni fiam facit. Illud vero consideratione dignum est : si de rebus nostrae potestati
subiectis.vates omnino consulendi non sent, quo modo sentiendumst de anima , sit ne ea mortalis ani inmortalis & an hoc praeceptorest utendum 3 Constat enim , multos veterum de rerum natura consuluisse vates: quamvis hoc aut illo modo sentire de rebus , nostrum opus esse dicamus, &in nostra potestate esse. identur autem ea quae ratione percipi ac demonstrari possunt, ex demonstratione cognoscenda esse. Sic enim scientifica parabitur cognitio, si per causam demonstratio secta fuerit. Audisse
autem ex Deo , . immortalem esse animam , fidem quidem firmam parit , uti par est , non tamen rei scientiam. Si quem Vero causas etiam edocere dignatur Deus,& scientem reddere : aliud hoc divinae bonitatis genus est , non divinatricis , cuius est , exitus actionum humanis ingeniis obscuros praedicere . Quamobrem etsi quidam de rerum natura oracula consuluerunt : tamen hi& rari suere , nec ex principi
bus philosophorum , sed ii qui
287쪽
G- επις; μονικlω' m ωαν , του quid habere , quam scientia rem Θειοῦ βουλο- ου , δε μικεν, - α- comprehendere maluerunt : cum κινηπν οὐσιαν ἀύ-ε- probabile sit, velle Deum ut ani- ων τῆς το αἰλola οραν. - ελει, ma per se mobilis, per sese etiam γγ ο E'ώκτητο , ο Σωκα- verum cernat. Atque adeo Epi-της εοι- ν--μνα ε- ctetus quoque & Socrates illa sci-ρωταν , οι δυνατ- καθ' ἐ-lias ἡ scitari vetare videntur , quae anu υχ- γνω-ειν . ουδε ma per se cognoscere potest. Eum ἀν Vωτων- , MH- certe non probant, qui roget, an Puνδ- φ τω ψιλω ἡ τη periculi societas pro patria aut . Ο Ω Ο Θ ἰς λόγγ υ- mico sit coeunda . Recha enim παγροι συγχωνδανίειν. καν δυσ- ratio praescribit dilcrimen illud κολα μ απταθῆ πια , ουδεν non esse recusvadum. Quamvisi: τῖον H- συγκινδ-ἐυειν . m. ουν igitur dissicilia quaedam praedicta του δυ των πιρυτων fuerint : nihilominus defenden- ταν , εφ' ων δειλόν ἐo m di sunt. Quorsum igitur attinet
τεον ; ψαινε ms j ο Θεοὶ, πῖς de iis interrogare, de quibus con- ἐρ--σί mri, ει Η- ών οἰκίδis stat quid sit agendum 3 Illud etiam αδο- , - -. α patet , APollinem iis qui roga-μ ορθας λύγγ παμμει δῶν runt, an stipplex dedendus esset,
π έεογαε , ταυτα δει πτιειν ' S graviter succeiauisse. Quae enim μὴ ἐζωταν, καν επηται eti recta ratio fieri iubet: ea faciei μὴ τὸ σωμα , ἡ τα ραρο. . da sint absque interrogatione, li-Hἡ τὸ ἡμε ρον αγειν αυ- cet cum molestiis atque periculis τμαν των τεῖ σωματ γ ἡ των ωο- corporum & fortunarum coniun-τρ. ' τουτων εἰς ηαῶς εχον- cha , cum & haec ad nos referam των ad ἀναφορον. Α μειξας la tur. Postquam vero demonstra-οτ ά H- QEA των mουτων μιιν- uit , de huiusnodi rebus non πυεΘαι , - τοῦ , οπῖα αν - φ consulendos esse vates, eo quod, - Ιεe, ,' δίω -'ως συγκιν- cuiuscunque modi victimae sum δμώειν , Usums του - rint , omnino una periculum sit τουτον λον -ζαλειν ταν μὴ adeundum : idem etiam Apol- Θησαντα ἀναιρευψ γω - φί- linis auctoritate confirmat , qui λω . δυο πινες εἰς Δελφοῖς eum, qui amico, ctim interficere-απιον ne λ' taς- tur, opem non tulisset, sano ei
288쪽
quib0s cum alter interficeretur , alter aut suga elapsius, aut alioqui non opitulatus , ad oraculum v nit , c quo eum eiecit Apollo, his verbis:
Cede meis Utu cadu rem , intem euntem
cui socium non iuveris, es proximus esses. Quanquam autem constat, eum, quamvis voluisset, utique amicum periculo mortis non erepturum
fuisse: tamen periculi societas non fuit deserenda, sed serendum auxilium, licet una pereundum suillet. Ob eam igitur voluntate Deus eum pollutum iudicavit,ut qui ex nimio corporis amore amicum deseruicset, sicut in alio voluntatem probavit, quamvis adverso eventu. Cum enim iterum duo quidam in latrones incidissent, alter coniecto in latrones iaculo, eo seustratus, ami- cu percussit & interemit. Profectus igitur ad oraculum, aedem, ut corde amici pollutus, ingredi non fuit ausus. Deus autem hos versus odidit: Te cruor haud molat: nunc purior,
- Τ occisus enim tibi,dum defendis, M
Si igitur caede amici non modo non pollutus est, sed purior etiam sachus quam fuerat , ob bonam
289쪽
των των εκα χοῦ λεγομ ων μαλιρα inculcantur. In primis autem, ne homis ει ἱ-ανθρα ων ψεγον ες η ἐ-ι- nes vituperemus, vel laudemus, vel com- νῶν λη συγκυνον ris. paremus, caveatur. Κ E Φ. C A P. XLII. . tuorum quo
αδ λορο mr π α οντων δὴ ἰ Vesermones tuis sermonibus eo, et ς- decet,traducito. Sin a peregrinis circumventus fueris, taceto.
Fficiis eius qui aliquantum profecit, & iam philosopha- tur, traditis: constituenda iam sin
in , si ἰώ- quit atque definienda est certa
OU-2ωγωγ'ς τον quaedam aetatis degendae ratio , isti Min ντα τω τοιουτω βίω, - ον Vitae generi consentanea; ad quam
290쪽
singulae actiones sint dirigendae,
quibus ipse auctor speciatim recensendis , formam in normam totius vitae praescribit, sive sellas sis, sive inter alios verseris, tenendam: illud
scilicet indicans, in eodem statu&habitu, quoad fieri possit, perseverandum, elle, &suam cuique vitae rationem servandam, nec externorum casuum varietate , Euripi instar, mutandam. Socrates certe
sertur, eodem semper vultu & habitu fuisse, a quo nec laetis nec tristibus rebus dimoveretur, quod unam candemque vitae rationem,
suam utique, perpetuo sequeretur. Est autem ea sortasse vitae norma constituenda& de filii enda, quam compendio perstrinxit, cum dic ret: Eam servandam csse, sive tecum quid agas, sue cum altero contrahas. Eius autem fornaae primum& maxime proprium est frequens silentium. Omnis enim institutionis ratio eo refertur, ut & a rebus externis, Sc a brutis suis affectionibus, de a corpore ad se ipsum revocetur animus, ut suo more eodemiaque perpetuo tenore vivat. Quam ad rem silentium plurimum conseri . Quae causa Pythagoreis suit, efficacissimum disciplinae suae .i: ciendi sundamentum, quinquennii silentium. Ut enim seu sius animum