장음표시 사용
111쪽
. I Gad haec ad magnetudinem ab exigvlS ssurus, . ab ridicula dictione. fu ris exclusis, a rarum habitum prouccia , Icτό tandem quiculi.
Dictum est. Sophoclem tertium induxisse histrionem loquentem cum aliis,& scenae apparatum eundem fabulas ex paruis magnas esse cisse, exclusisseque satyros, qui turpia,lascivaque dicentes,ac gestietes,risum ciebat.& hac ratione Tragoediam sero quieuisse, quia a Sophocle, aut eius seculo maiestatem obtinuit.
AN NOTATIONES. Licet ex his coiicere,tempestate Aeschyli Tragoediarum fabulat exigua sui se, in quibus tamen satyri ad risum commoumdum intericcti eranti ea sorteratione, ut Tragoediae seueritatem temperarent. Undc etiam a Romanis satyri, quot prisci Graeci ar Tragoedia secluserant, in eam inducti sunt. Horatius sane in arte Poetica ita cecinit: Carmine qui tragico uil em certauit ob hircum: Mox etiam agrestes satyros nudavit. & asper Incolumi grauitate iocum tentauit: eo. quod ν Illecebris erat.& grata nouitate morandus
spectator. & quὰ sequuntur. At Sophocles.qui Euripide quidem prior. sed Aeschylo posterior natu fuit. Tragoediam ad iuilam magnitudinem perduxit. satyros exclusit. Quod siquis mordicu contendat,ar So phocle iustam Tragoediae mensuram non fuisse inuentam .nec item eum primum satyros exclus ille. sciat is auctores tuliae magnitudinis fabulae, atque exclusionis satyrorum ab Aristotele non poni, sed saltem hos priores Sophocle necessarior poni debere. nam Tragoediar Sophoclis iustam habere magnitudinem quis ambigitρ praesertim cum Ocdipus tyrannus tantopere ab Aristotele commodetur Aut igitur ipse cana persecit, aut ab alio poeta priore eam accepisse necesse est. De i ad rix. quae ab aliis scribuntur, consulto praeterco: ea enim apud illos uideri possunt. Quas ueror actiones poetae satyros inducentes. quod ad nostrum spectat propositum. imitarentur , quid hac de re sentiam, prostram . Cum enim tria scenarum gcnera Uictruvius esse dicat. Tragicum scilicet. Comicum.& Satyricum. quarum ornatus inter se dissimiles erant: stragicae nanque columnis. alligiis. signis. caeterisque regalibus ornamentis erant formatae: comicae autepriuatoruis aedificiorum speciem referebant: at satyricae ornabantur arbori. bus. speluncis montibus . reliquis p agrestibus rebus. in topiarii speciem de sermatae & cum in tragicis scenis ornatus regii sint.quia regum.& heroum in eis actiones exprimuntur. in comicis uero scenis priuatarum aedium specio praeferantur, quoniam priuatarum personarum actiones in eis exprimebantur .ornatus autem scenae satyricae penitus agrestis esset: rationi consonum in. mimos. qui satyros imitabantur, eos hominum agrestium in montibus. spelucis disentium actione . mores. ac assectiones exprimere nam cum Poesis primum alitonum humanarum imitatio sit, ut supra uidimus. satyros,quos ani mi gratia in Tragoedias inducebant hominum actiones. S ipsoς imitari necesse erat. Quas autem actionex imitarentur, scenae pparatus aperter satis ipse indicat . ut diximus. Per satiros isitur homines agrestes, praesertim montes in- eolcntes,intelligerem.
112쪽
Senariuml metrum ex octonario adoptavit. hoc enim antea metro Me
bantur , quὀdsu rica, magis is siliatoria Dosis esset. Itaque elocutioni iam constitu Iura ipsa proprium adinvenit metrum. Maxime enim fer monibus aptum alternis imbi cum esse, argumento sit, quod in disperendo plurimi sane iambici, rarissima ueta hexametra mutuo in sermone a nobis pro/sciscuntur. licet etiam colloqui j ipsius harmoniam excedentibus. Ota haec
Epsodia quoque plura, cinterat, ut gula exornata fisse dicuntur. De his igitur satis: nimis enim Artas operὼumst in singulis mmorari.
Reiecta sinquit) i Tragoedia satyrorum petulantia atque saltatio
ne, metrorum etiam numeros immutare oportuit. unde ex tetrametris trimetra, id est iambica in usum recepta sunt. Prisci uerb poetae, cum satyros in eorum Tragoediis inducerent, eorumque Poesis esset satyrica, eos quoque numeris saltatoriis uti opus fuit. Itaque elocutioni iam constitutae natura ipsa proprium ad inuenit metrum. hoc est,posteaquam tragici poetae duos, ct tres histriones mutuo colloquentes induxerunt, a natura docti congruum metrum inue nerunt: hoc est communis hominum sensus admonuit, mutuis cob locutionibus iambica carmina magis quam trimetra conuenire. nullum enim carminis genus est, quod in sermone familiari saepius cadat ipso iambo. Cuius rei signum asserti quoniam in mutuis sermo, nibus plurimos intermixtos esse iambos deprehendimus: hexametri uero uersus in mutuo sermone raro proferuntur,ct tunc ab harmo.nia fermonis egredimur. nam in hexametris harmonia maior, qu min iambis, aut mutua collocutione percipitur. Ad haec autem sin/quit episediorum accessit multitudo, id est digressiones plures, ruam prius factae sunt. Episodia enim sunt quicquid ad augendubulam a poeta in Poes inseritur: ut in Virgilio Didonis amor, Iudi, ct huiuscemodi. De epi diis commodiore loco postea co,
piosius dicemus. Verum praeter histrionum numerum,cnori immutationem, sermonem primarum partium, scinae Ornatum, magni/H tudinem.
113쪽
tudinem, exclusos satyros, mutationem tetrametrorum in trinae,
tros,& epis odiorum multitudinem , alia etiam sunt ornamenta Tragoediae: puta sententiae, dictiones, moreS, harmoniae, Unitiones, implicationes , histrionum ornamenta: quae omnia a J Ornatum
Tragoediae spectant. Singillatim uero, quomodo in Tragoediam haec irrepserint, hisque ipsa aucta fuerit, explicare nimis operosum existeret. ideo latis ella putat Aristoteles ea de Tragoediae promotione dixisse, quae hactenus dicta sunt.
ANNOTATI ONES.Cum de immutatione metrorum tetrametrorum in trimetros in Traram
dia hoc loco Aristoteles pertractet, quanam ratione . cum nihil supra de heximetris dictum sit, in sermonem de eis Philosophus prorumpati non plane ui/dco. Ait enitu: ELOcUTIONI IAM cONSTITVTAE NATVRA IPSA PROPRIUM AD INVENIT METRUM. rationem* subiungit: Μ Axl ΜΕ ENIM SERMONIBUS APTUM ALTERNIS IAMBIcUM ESSE.iis non contentus addit ARGUM E NTO SIT. FSD lN DISSERENDO PLURIMI fANE' IAMBI cI. RARISSIMA UERS HEXAMETRA MVT V o IN sERMONE L NOBIS PROFICIS c VNTu R. LICET ETIAM coLLO M l PSIUS HARMONIAM EX c EDENTIBUS . quae omnia ad id spectare uidentur.ut mutationem ex tetrametro in trimetrum iure optimo factam esse ostendatur. de hexametris igitur non erat hoc loco dicendu. Forte uitium aliquod hic subest.. Ἀτραμε ρα enim cum scribi debuisset, ob uocissimilitudinem, qαμετρα scriptum est.Ratio etia id suadet. hexametris enim
in mutua collocutione non rarius modo,quam iambos, sed nunquam prope produm intermixta in sermone quotidiano deprehendimus: quod de tetrametris dicere non possumus. cum enim tetrametra trimetris affinia sint, si in mum tuis sermonibus trimetra. hoc est iambos multos proserimus . oportebit pro secto, ut etia in t trametra quae ar trimetris non rnultu distant interdu colloque do incidamus. at tunc quotidiani sermonis harmoniam egredimur, ut sentiis
restatur. Omnes tamen codices, tam formis excus, quam manu exarati. hexa/metra non autem tetrametra habent. uerum cum pilane sciam,tam longu tem
poris spatium Aristotelis opera absque maculis quina plurimis uiuere non p tui sie, crederem rationi potius, qua in codicibus aliquibuς in locis adhibenda esse fidem : cum praesertina haec uerba hexametra raro in mutua collocutione proferantur; & cum ea proserimus.tunc harmoniam quotidiani nostri sermo nis egredimur. Pugnam autem habere uidentur quae hic dicta sunt,cum iis quae ab Aristotele tertio de Maetorica libro scribuntur. ubi de numeris ora tionis loquitur, cum ait: Ex numeris heroicus quidem grauis. Uta λεκτικος, hoc est cadens in nostrain dialectum. Mia ἀρρονιας δεορονγ, id est harmonia indigens. iambus ueror ipsa est dictio. quae multorum est. Ita ad uerbum Aristote lis uerba citato loco latine sonant. quae cum his, quorum hic mentio fit. nullo modo cohaerent clim in Rhetoricis dicat.hexametrum cadere in nostrum qu tidianum sermonem. eunal indigere harmonia fateatur, in Poetica uero ne get, ubi harmoniam mutui colloquii heroicum metrum excedere dicit. Unde Petrus Uictorius uir nostro seculo apprime doctus. in suis commentariis in ii brox de Rhetorica Aristotelis nuper editis.animaduertit hanc repugnantiam. uitium p squanquam uulgatam lectionem retineat) illi loco subesse ueretur. d yderarii in coinextu Aristotelis negandi particulam ex Ciceronis & Deme
114쪽
E .PO E T r Couri DNTRIO in votrii sententiat uti nox ctiam alias putauimus. ne falsa secumqi pugnantia Ari stotelem scripsisse fateri cogeremur ut legatur ου λεκτικο . sed quamuis ita legatur tamen aci huc uerba. quae sequuntur,isi xρμονια, δεο ιενος.aegre prioribus acc5modari possunt. propterea locum illum aliter castigandum esse censeo. Necessitas aulcm calligant contextum ex eo uideri potes .quo d etsi uerbo Mκτικὸς uegatio admolietur, quomodo tamen sit heroicuς,- αργονιας δει fui or, ut eodelyco dicit Aristoteles.non satis liquet. dicere nanque xxi αρρονιας δερε νος, valere οἰνάρυθμον. ut Uictorius inquit, mihi quidem non probatur . nam harmonia in acuti gravisq; soni temperantia uersatur: rhythmus uero in ueloci atque tardo,quae tempore mensurantur, reperitur; sunt p rhythmus, atque harmo
nia res diuersae. ut in initio libclli huius uideri potest. Quid igitur dicemus
quid 3 nelnpe locum illum Rhetoricae deprauam in esse. nequc nos tamen putare uerba ita legenda.ου λεκτι- ; cur m uti diximus quae sequuntur cum praecedεtibus non cohaereant.sed scribendum o μ, ρωος eurator. αλλα λεκτικηρε- φονίαν δεομεν si Ouid autem hoc loco senserit Aristoteles.aperiam. Propositum Aci stoteli ibi em uelle pedem orationi solutae maxime congruum monstrare.& inceipit ab heroico: quem quidem grauem esse dicit. & hac ratione aptum orationi; sed cum careat harmonia soluti sermonis. redditur eidem ineptus. Iambus ueror locutio est qua multi utuntur. unde nullum est carminiς genus quod eo morationem Etutam frequentius cadat.&iccirco cum habeat λεκτικἐναρμολνίαν, orationi conueniret: sed quonianagrauitate caret, ab ea respuit ut recsdere enim oratio ar communi usu debet. Per hoc autem, quod dicit, oportere o
rationem fieri grauiorctia iambleo sermone . ddmbnstrat aperte rhythmi gra vitatem in oratione requiri.Aristoteles igituti qui facilius propoli tuni Guha exprimeret heroico iambum opposuit. nam in heroico est rhythmigrauitas a sed desyderatur λεκτικκ αγονι ec . in iambo est λεκτικὰ sed de cratur rauitas. sicut 3itur dei ambo loquens ιε-Ocriira adita particula A , qua utimur dum aduersari uolumus; ita quoque aliam huid
respondentem in heroico numero esse debere credi debet. Hac ratione motus. loco uocis usi, scribendum putaui αλλα, cum loquatur de heroico numero ut sensus sit: heroicus rhythmuς.hoc est heroicoru pedum numerus grauitato quidem habet. sed caret quotidiani sermonis harmonia. Quare loco uerbi λεκτικὸς. puto legendum λεκπικης, ut cum harmonia coniungatur: nam & in Poet a Philosophus haec duo uerba simul iungit. Praeterea. ii dicamus heroicum numerum carere harmonia falsum est.si uero dicamus eum carere harmonia colloquii. uerum cia, & apertum. Verbum autem m. quod interi acet in intcr haec duo uerba.λεκτικης - αρμονιας, aut expungendum,aut soco eius scribe
dum eii si . Quod si quispiam me nimis in immutandis uerbis contextus a dacem affirmet, sciatis. me libenter illi palmam concessurum, qui absque litem immutatione, uel absque propriae vocum significationis euersione locum' IIunc Rhetoricae fideliter explicuerit. sed uaticinor neminem sore. qui id prae/itet . Fortasse etiam non deerunt, qui dicent.sumpta a nobis hac licentia, om nia Aristotelis obscura loca modico negotio perspicua fieri posse. dendo uesiba aut subtrahendo. aut immutando. quibus obiiciam id. quod ab Hor alio dicitur, de ficto carmine sumpto ex noto. cum ait: Ex noto fictiam carmen sequar, ut sbi quiuis i Speret idem, sedct multum .seultrach laboret. 1 Ausus idem. Nihil enim mea sententia difficilius, quam contextus castiga re: ita tamen, ut quae antecedunt, & quae sequuntur mutuo consentire vidcan tur. sed quoniam satis egressi sumus, receptui canamus.& ad locum Poeticae 2 quem deprauatum esse Gubitamus,cuius gratia locum Rhetoricae huic contra-
115쪽
rium tetigimus. quem dubio procul deprauatum existimamus, reuertamur Locum igitur Poeticae non ea ratione calligandum putauimus, quoniam falsi aliquid contineat. sed quia sequentia non uidentur ar praecedentibuς de pendere. Quod si mendum non sit in uerbo H E X A M E T R A dicemus par tem hanc alia perioribus pendere. hoc modo. Cum alternatim colloquendo, dimissa saltatoria satyrica Poeli, Tragoedia pollerioribus seculis uterctur poe
tae, ex tetram tro carmine secerunt iambum. Et occurrens Philosophiis obie
ictioni quae ficti posset.cur scilicet non ex tetrametro hexametrum fecerunt,sed iambum potius. respondet.quoniam iambus est minime aptus alternis sermo Mibus cuius signum.quoniam in mutuis collocutionibus iambos multo ς dici mus. hinam tra uero rarius.fateor me semper animaduertisse resposionem ad tacitam obiectionem hac ratione fieri .cum nac uoce γαρ, quod tamen hic non extat. Dubitaret fortasse quispiam . nam superius Aristoteles, Homerum lau- , dans. eum poemata secisse dixit dramaticit actionibus reserta, & nos Aristote lem dramaticas eas actiones uocare diximus, quae in scenam possent inducr sed Homerus heroico carmine scripsit: heroicum ergo carmen Tragoediae conue ni ret,non autem iambus. Responderi potest, quod cisi eo carmine uti posset Tragoediamam in calce operis huius hoc concedit iambus tamen ad sermoncs alternos, quibus in Tragoediis utimur est magis aptus. & Arilloteles cum Homerum imitationem fecisse dramaticam affirmat.non ad carmen respexit. sed ad personas duntaxat. quas inter se loquentes inducit Homerus. PAR Tic ULA . XXIX. i si a κ ψAαὶ ν, ωα si addμω, μεικας Φοαιλ- ων μίου, ov μέντοι κτῶ ν κυκιαν,t-προ γλῶον μόων. - γαρ γελοῖον δύν ἀμαρτηροἱ Risu euitate' ἀνωδ-ον. καὶ ου' *θμαόν, οἰον, sali F γλοῖον 'κοα τπν , Mu
i . Comoedia autem αἶ c ut diximus peiorum quidem imitario , non ta men siccundum omne vitii genus , quanquam ridiculum a turpi proficiscitur. Ridiculum enim aliquo pacio peccatum eri, turpitudo sine dolore, mismmel noxia: perinde ac ridicula riarm appareat δε ormis facies, di r tu sine dolore.
Declarata Tragoediar, atq; Comoedia origine , Tragoediae pro motionem explicare Philosophus est aggrestus, qua de hactenus egit: nunc uerb de Comoedi ae incremento agendum erat: quod ut commodius fiat, quid prius Comoedia st,ex ante dictis colligit, cuius definitionis genus est imitatio . Poeses enim,ut supra diximus , in hoc omnes conueniunt, ut imitatio snt. Materiam auὸ
em imitationi huic substratam adiungens Philosophus, disseren
tiam apponit, homines scilicet peiores; atque hos non omnes sed quorum actiones non foedar, sed ex eo genere turpis sunt, quod 'risum ciet. Probat autem,ridiculum esse turpis partem , quid ridi culum si explanans. id uero quoddam esse peccatum dicit, ac turpitudinem citra dolorem, ct citra corruptionem . nam etsi quis
116쪽
corrumpi se non sentiret, ut apopleticus in ignem cadens , uel si alicui sanguis exiret, hi coinmiserationem, ci non rit ina cierent . Exemplo autem ostendit, risibile peccatum esse sine dolore, inquies:
PERINDE, Ac RIDIcULA STATI M APPAREAT DE FOR/MI S F ACIES, DISTORTA, SINE DOLORE. ANNOTATIONES.Comoediam Plato latiuς quam Aristoteles, in dialogo de Legibus septimo
uidctur accipere. cum ait: Dcformiu ueror corporum, cogitationumq; motus.., qui ad risum.&Comoediam uerbis, cantu , saltatione. omnibust huiusmodiri imitationibus spectant, cosyderare.& cognoscere necessse est nam seria sine ri,diculis.& omnino sine contrariis cotraria cognoscere quidem impossibile est... si quis prudens est futurus. Fieri autem ambo minimc poliunt, si quo pacto uir, , tutis participes euasuri sumus. Sed haec huius gratia cognoscenda sunt.ne pro ., pter ignorantiam ridiculum aliquod agatur. aut dicatur. cum minimer opor is leat. Scrui igitur & peregrini precio conducti.talia imitenturi studium uero ., ipsis nullum adhibeatur.nec adeor liber sit ciuis, seu uir. sue mulier.qui discereri illa cernatur, sed noua semper in his appareat imitatio: atque ita ad risum spe ,, ctantes ludi,qui Comoediae uocabulo appellantur. ratione ac lcge dispositi sint. Placuit haec Platonis uerba referre, quoniam ad ca. quae de ridiculis ab Aristotele dicuntur, non nihil conferre uidentur. Sciendum uerba illa contextus: t cxv A N c. A M RIDlcULUM A' TURPI PR O FI c I S c IT v R: non apte graeca uerba, quae illis respondent exprimere. ita enim uertenda.connectenda cum prioribus erant. SED SEcVNDUM TURPIS PARTIC ULAM RIDIcvLvM VIDELIcET. De ridiculis Cicero Ouintilianus,& alii scripsere. nos quoq; in opusculo seorsum ad hoc dicato,Deo fauete dicemus.At dubitatur.na Comoediae definito & aliis ar definito copetere uidetur . quado quae in scenama nobis inducuntur, eadein N in Pocsi per narrationem exprimi possunt.quod sane si fiatiuniuersae. quas de Comoedia recensuimus conditiones itidem hic reperienturineque tamen id genus poema Comoedia consebitur. Responderi me Hercule potet t. quod cum Aristoteles colligat ex antedictis definitionem . ia ostensum sit Comoediam, atque Tragoediam imitationes dramaticas csse. me rito fiet ut cuin Comoediam imitationem esie dicit. intelligere debeamus,non quidem quamcunque, sed quae agendo imitatur. Peccatum opponitur recto.
quare quot modis a recto recedimus, tot etiam modis labimur, ac peccamus. Rectitudo autem alia animi. alia corporis, alia rerum . quae extra sunt positae: quotum itidem peccata inueniri necesse eae peccatum enim satis susum uoca bulis ei l. nam dicimus peccata naturae. peccata artis.& peccata rationis.uerum
de hoc cum de ridiculis agemus, fuse latet dicemus.
117쪽
ra A DII ET LOMB. IN ARIST. L IB.
Igitur de promotione Tragoediae, Cr per quos , satis conflat: sicus uer ἰ de Comoedia. Aluidem initio, quod parum Fuisu so; habuerit, latuit: t Do enim ab Orchonte comoedorum chorus, ut quisue sese obtulisit, indui Ius eri. Eius τὰ pro cssoris, ubi iam aliquam nectem p r se tu
B, memorantur. Q- autem perfitias, prologos, hi trionum multitudi nem, caeteras hvm oesprotulerit , prorsis obsuram. Caeterum confiecore mutas , quod quidem a Sicilia primum manavit, Epicharmus , Phormu coeperunt: pcuti quoque ex Oftheniensibus Cratcs,iambica prorμs ratione omissa,in univer sermones, vel utis confinxit.
Qui Tragoediae mutationum auctores fuerint non ignoratur. De
Comoedia uerb inquit quoniam a principio studium ei non adhibebatur, eadem indicare non possumus. Quod uero ab initio Comoediae studium non adhiberetur, ostendit Aristoteles, eo quod magistratus sero Comoedorum chorum dedit, hoc est multo post
Comoediar inuentionem magistratuum lumptu comoedis chorus
est factus. antiquitus enim in populi gratiam ludi sumptibus publicis fiebant, ut etiam lcmpestate Romanorum obseruabatur: αγλεεελαναί ησαν, hoc est non dabatur chorus tunc 'a magistratu, sed spote qui uolebant chorum ingrediebantur. Subiungit deinde, qubdpolleaquam speciem aliquam prae se tulit Comoedia, qui eius fuerint auctores, memorantur. At quis personas, id est laruas, uel prologos prologum Aristoteles eam Comoediae partem, quae pro logo Tragoediae proportione respondet, esse ait. sed Tragoedia/rum prologus prima pars est Tragoediae , in qua fabula aperitur in uniuersum . uerlim de hoc latius, cum de Tragoediae prologo pertractabitur, disseremus) uel histrionum multitudinem,caeteraque huiusmodi,scuti apparatum, atque ea omnia, in quibus Comin dia conuenit cum Tragoedia,protulerit,ignoratur. Cima uero ait, Epicharmum , atque Phormin primos Abulas confinxisse , quo etiam tempore Comoedia speciem aliquam prae se serre coepit, conficere sabulas a principio Siculos incoepisse significat. Eorum, qui Athenis fabulas fecerunt, primus Crates fuit, qui iambica prorsu Sratione omissa, in uniuersum sermones, uel fabulas confinxit. sen/sus est, Cratem Athenis primum omisisse hunc, aut illum maledi/ctis persequi . superius enim est dictum, iambicos poetas maledicentiae plenos egiitisse . At Crates in uniuersum confinxit sermones, uel fabulas. Dixit i v v NivER sum, quod opponitur singulari,
quod p oetae iambis utcntes sectan tur. SERMONES EI, F A B V
118쪽
L A S. pro eodem utraeque accipiuntur, perinde, ac si diceret, voca,
ut libet. uel uox, FABvLA, quid per sermones intelligat Platio λplius, exprimit 2 explanat.
ANNOTATIONES. Putauit Paccius αρ εν esse Poctae cuiuspiam Comici nomen, a quo chorus
inductus in Comoediam sit. sed rectius est uocem illam pro supremo magi
T A RII E R A N T.uetam impropric admodu Aristoteles esset locutus.dices Archon dedit choru Comoedis, id est secit choru Comoediarum. Quod autem da. re chorum non signi sicci facere . ex Platone, qui eadem locutione in septimo dialogo de Legibus usus est, cuius uerba haec sunt . cognosci potest. Tragor
diae ueros Poetae. qui res cut aiunt serias narrant. si nos sic interrogent . Licet ne d amici in regionem, ciuitatem* uel iram nobis uenire, poematat no
stra ad uos perserre an aliter uobis de Tragoedia uisum est Quid ad haec di, uinis uiris recte nos respondebimus p nam mihi quidem ita uidctur. Nos u ro.or uiri optimi Tragoediae qua in pulcherrimae. & optimae quoad fieri potest sumus poetae: nempe univcrsa res eublica nostra pulcherrimae. optimaeq; uitae imitatio est, quam rciri nos certe Tragoediam uerissimam arbitramur. Poetae ergo uos cilis. poetae quoque eiusdem poematis ipsi sumus. & quasi aemu li ad opus pulcherrimum Tragoediae contendimus, quod sola lex uera, ut speramus. potest perficere. Uerum nolite credere facile ar nobis admitti . ut sconas in foro constituatis, & clamosos conducatis histriones, qui altius, quam nos exclament, atque ita ad liberos nostros. ad uxores, ad turbam urbis Onυnem de eis dona rebus, non eadem quae nos. sed contraria saepe concionem ini. insaniremus enim. & nos omnino. & ciuitax omnis , si ante quam magistra ius uiderint quae composuistis. & dicenda ad populum iudicauerint, admitteremini. Nunc igitur, o uiri optimi .mollium Musarum alumni. istos cantus uestros cum nostris apud principes comparabimus: et si quae dicentur eadem. aut meliora nostris esse uidebuntur, chorum uobis dabimus ; sin ueror aliter, o amici .nunquam dare poterimus. Haec Plato. Quae altius sunt repetita. ut ad
moncro hunc Platonis locum alicui, quo d mendoser sit scriptus,suspectum ui deri posse. nec scribi debere , id est chorum uobis dabimus.sed uobis dabimus. hoc est regionem uobis. & nostram inhabitare ciuitatem concedemus. Nam cum hoc loco Plato quaeratim tragici in ciuitatem sint admittendi, rei pondeatq;. quod si magistratus eorum poemata legibus ciuitatis consona iudicabunt. tunc dabitur Pis locus. id est in ciuitatem admittentur: si hoc afo Platonis uerba legerentur. responsio uideretur belle interrogationi re
pondere. at si legatur c HORUM , non uidetur quomodo correspondcat in terrogationi. Si cm in quaeratur.an tragici sint in regionem admittendi. & r spondeatur.opus esse, ut ar magistratibus eorum poemata uideatur. quae si moribus ciuitatis non erunt absona. dabitur eis chorus. uidetur haec responsio noita quadrare sicuti prima, quae scripturam immutat.Credimus tamen chorum legi debere nec esse mendum in hac Platonis parte . nam cuin illorum poetarum cantus cum suis apud iudices conferendos esse dicat . utri privstantiores sint. chorus aut cm in Tragoediis canati meritor intulit.dabimuς uobis choru . hoc est admittemus uos in ciuitatem, ac sumptus, quod plus est. chori ucstrarum Tragoediarum persolvemus. sic enim eleganto respondcmus. & modus
admodum usitatus cst,ut in responsione plus cimus, quam petitum siti cumis,qui
119쪽
is, qui petit iustas petitionis causas habeat. Utcunque tamen sit, dare chorum hic apud Platonem non est componere, aut efficere chorum : quarc ncc apud Aristotelem rationi cosonum est, dare chorum ualere efficere chorum, sue chori auctore sui iste. Aliud hic animaduertendum.Comoediam absolutam suisse, antequam magistratuς eam i maledicctia coluberet. nam Aristophanis Comoediae orant absolutae. persecte*, ut patet aperte . quanta tamen in Nephelis eius dem maledicentia sit . quis non uidet 8 Aristophanes autona ea fuit tempestate.qua etiam Socrates. &Ariistoteles quanquam Arilloteles Socrate natu minor extiterit.cum tamen du uiueret, omnino uidit. Quorsum laa: cρ ut sciamus illa uerba: ETENIM cIlo RUM cOMOEDORUM SERO MAGISTRATUI DEDIT. SED VOLUNTARII ERAN T ad id teporis esse rescreda, in
quo nondu esset absoluta Comoedia, neq; dum Aristophanes sororet.hic enim scrino de promotione Comoediae pii. atque eius incremento, & ita de primis Comoediae temporibus. quocirca si nondum Aristophanis tempestate magistratuς lege malediccntiam compresstrant. co minus ar principio Comoedia legibus al:quibus erat adstricta. Particula uero illa,α 'εθελοντά smy.quanqua. ut putamus. recte sit explicata. quid tamen praeterea dicere quis pollat, in mcdia asserre uolumus. ca uerba sic latine sonat: sed libera erat compositio, id est choro non adstricta. uel chorus non numero adstrictu . sed uoluntarius, ac liber. uel chorus uoluntarius erat, hoc est poetae liberῖ dicere.scribereqi poterant. De histrionum habitu uidedus est Iulius Pollux libro quarto.Hiistriones uero v--κριπις graeci uocant. υπικριοὶν aulcm. hoc est pronuntiationem .maximam habere uim affirmat Aristoteles in initio tertii de Rhetorica. Phormis scribitur. sed rectiuς Phormus.quoniam Athenatus libro dccimo quarto.& Suidas Phormu quenda comicum Syracusanum extitisse dicut: de Phormi ueror penitus nihil. At Crates Atheniensis fuit.qui cum prius scriberet iambos illis omissis adscribendas Comoedias se cotulit. dictum est enim supra. poctas ex iambicis esse istos esse comicos. Emergit hic dubitatio, si Crates Atheniensis fabulas co micas primus confinxit, cur cum superius Dorienses uendicare sibi Comoedia affirmaret, inter caetera Epicharmum, qui comicus Doriensis fuit. Chonnida& Magnete comicis Atheniens bus nat u priorem extitisse dixit ξ tacite innues hosce duos fuisse . qui primi Comoedias fecerint Athenis nisi enim illi poetae primi ta fient.qui Comoedias Athenis essecificiat non ualeret. Epicharinus Magnete Chonni dat prior fuit. igitur primus auctor Coinrediarum fuit. posset enim alius esse. qui his omnibus esset prior.qui tamen Athenis oriundus existeret. Cum igitur a poetarum uctustate ratio ducatur, utrique uetullissimi poetarum omniuAtneniensium Clisinides& Magnetes fuerunt. Quonam igitur pacto nunc Athenis Cratem primum .dimi ita iambica ratione. sermones uel fabulas in uniuersum coepisse facere dicit 3 cum praesertim hoc loco de Epicharmo meminerit, de quo itidem cum de auctoribus Comoediar ageret, mentione secit 3 An Crates Chonidit & Magnetis tempestate fuit sed ipse primus.dimissa iambica idea . fabulaς in uniuersum confinxit . illi uero iambicam ideam str uariant. Uel idem est poeta, duobus tamen nominibus appellatus: in uno quidem loco nomine proprio, in alicro aulcm cognomine. quod in Aristotelis
interpretibus usu uenire saepe videmus. nam modo Ioannem, modo Philopo/num nuncupamus.Alexandrum item vocamus.quem etiam Aphrodisiensem.
cum opus fuerit,nominabimus. atque ita de aliis. quod idem de poetis dici potest. Quod si harum responsionum neutra satisfacit, dicemus Aristotelem node primo auctore absolute qui Athenis Comoedias fecit meminisse.sed de pri mo duntaxat.qui iambica ratione dimissa, fabulas in uniuersum conscripsit. Siquis aute obiiciat,Trasoediam rhythmo. qui in corporis motu uersatur,etiauti.
120쪽
DE POETrc A co MMENTARII. uti. de quo tamen nulla ab Aristotele facta est mentio, ac propterea non nihil in Tragoediae definitione, de qua infra dicetur. desyderari: nam rhythmo, qui gestu, ac motione corporis fit. Tragoediam uti, inter initia huius libelli dixit Aristoteles. Respondemus.in serius commodiore loco, cum de Tragoediae partibus quantis agetur, nos obiectioni huic facturox satis.
Itaque tragoedime epopoeia duntaxat similis esse apparet, quod metrico Armone praestantium imitatio eri . hoc differt, quod staphci utitur metro, quodq; enarratio est, DNitudinena terea: quoniam tragoedur quidem in tra unius potissimum Solis, velaavlo plus minus,e, periodum actio esi: quandoquidem Epopoeia temporis sario non urgetur, quasne libertate in Tragoediis, perinde ac in hexametris, a principio usi sunt.
Exposita Poetices, ac partium ipsus origine, promotioneque,ex 'dictis superius quid habeat commune Epopoeia cum Tragoedia, quidue diuersum colligit. Duo uerb limi, quibus Epopoeiam so
qui Tragoediam dicit . alterum est, quod haec aeque, ac illa metri utitur sermone. alterum uerb, quod Epopoeia, quemadmoduci Tragoedia, serias grauesque actiones imitatur.Tribus uero dis serunt. nempe Epopoeia simplici utitur metro , hoc est citra har, moniam, numerumque . Tragoedia uerb praeter metrum, atque V harmoniam adhibet etiam saltationem . Disserunt itidem, quod Epopoeia Poesis sit, quae narrando, Tragoedia,quae agendo fit. Tertio , ct ultimo, temporis longitudine distant. Tragica enim actio res gestas unico solis circuitu , uel paulo longiore exprimere debet. at Epopoeia spatio temporis non urgetur. hoc est heroici multorum annorum actiones imitantur: ut patet ex Odyssea,atque
Aeneide . quanquam sinquit) idem in Tragoediis a principio fe-bat, ct in heroicis . hoc est,Tragoedia a principio res gestas longo teporis spatio imitabatur: quod etiam heroici faciunt
Epopoeiam Philosophus non sese atque improprie.ut operis huius initio seci hic accipit; sed propric.eam scilicet, quae carmini heroico adstricta est: At est esis. quae soluto sermone gestas res graues. ac serias imitatur. quam etsi philosophus tempore indeterminatam esse dicit. id tamen sanci modo intellige