장음표시 사용
161쪽
a 34 MADII ET LOMB. IN ARIST. L IB.
Agathonis Flos, etiam si ex fictis nominibus, ac rebus constet, nos delectat atque afficit uoluptate, ideo corollarium quoddam deducit, non debere nos esse sollicitos in conquirendis, ac usurpandis ueterum fabulis, circa quas Tragoediae sunt. hoc enim inquit stultum, atque ridiculta m. quoniam quae in antiquis fabulis nota sunt, paucis admodum sunt manifesta: ea tamen audientes omnes pariter afficiunt uoluptate.
Aristoteles in Moralibus. Agathonis memini dum eius sententiam probat. Recte inquit Agathon dixit: hoc etiam ipse Deus. lol carere uidetur.insectu ut faciat quod factum est. Idem auctor cum alibi circa idem artem, & sortuna uersari docet, ut praeclare inquit Agathon: Nanque ars sortunam. fortunaque diligit artem. De Agathone Athenaeus itidem.& Suidas meminerunt. Aristoteles in hoc cotextu quibusdam superius ar se positis contradicere uidetur. hic enim Tragoe dias actiones aliquas,quae iam aliquibus contigerunt.imitantos tam cos qui Ilolas nouerunt, ua in qui de huiusmodi actionibus nullam prorsus cognitione
habuerunt.delectare docet. superius uero rationem docens, cur omnes Imita
tionibus gaudentud signu asserti quoniam quae nos moleste intuemur, sicuti cadauera, si per Picturam,uel Sculpturam recte sint expressa, nos desectant. eius autem rationem addit,quoniam addiscere iucundum est: in huiusmodi autem inspectione ratiocinamur hoc illud esse.atque ita discimus. hoc illud esse. alio qui si minime ueras formas inspexeri inus.nulla omnino praebebit imitatio uoluptatem. praeter quina opificio. uel colore.uci aliqua alia cius gcncris ratione His ita politis ducamus argumentum in hunc modum. sicut imago rei magis eum delectat.qui rem priuς nouit quam qui non nouit: quoniam qui rem nouit addiscit.& ratiocinatu rrita quoque qui prius eam actionem nouit, qua imitatur poeta.discet. & ratiocinabitur hanc actioqis illius imitationem existere rquam sane ratiocinationem is nequit efficere quem prorsus latet, cuius nam illa sit imitatio. si igitur iς.qui cuius imitatio sit nouit.& ratiocinatur. & discit :addiscere autem iucundum est: is utique qui actioncm nouit,cuius fabula imitatio est. maiori uoluptate afficietur.quam is.qui eam ignorat, quoniam de ea ratiocinari non potest. Possem equidem dicere.nolle Aristotelem fabulam eos aeque delcctare, ut actionem .cuius fabula imitatio est,penitus ignorant. atque qui eam optime norut. sed latum innuere Tragoediis homines. siue notae sint. siue sint ignotae. mirifice gaudere.na uox t I v KT A quae in Paccii uersione legitur, graece non legitur. Nihil igitur obstat, eos qui actiones pernoverint,quas imitantur Tragoediae. quoniam' raciocinantur hoc illud esse in illius Tragoediae recitatione. cuius actio eis nota cil. magis his,qui eas ignorant.affici uoluptate. non enim hoc loco.fabulas Aristotcles notas,ignotas ue cunctos iuxta delecta re, sed latum delectare asseruit. nam illa uox I V X T A,suit. ut diximus, ar Paccio adiecta. Uertam haec responsio mihi no probatur. nam fabulae.quae magis delectant caeteris paribu aliis minus gratis senis fercndae.Aristoteles Camen hoc loco poetas monetine de fabulis quae notae sint. confingendis sint solliciti: quoniam.& illos.qui eas non norunt,itidem delectant: ludi significans. omnes aeque affici uoluptate.sue fabulas norint,sive non norint. Hac ratione Paccius motus,ad sensum respicies, i V X T A uocem adiecit. Quod si ita dicatur. perstat adhuc supradicta contradictio. Aia .ratio dispar est in imagine picta rem ue ram referente.& Tragoedia actionem aliquam imitante. quoniam Pictura nisi
162쪽
DE POETICA COMMENTARII. 23sreserat exacte reni, quam imitaturiminime delectat; neque re possumus ratiocinari hoc illud esse,si non idem repraesentet.Opus igitur est ut Pictura ne i tum quidem unguem a uero recedat. at imitatio poetica, quanquam occasionem imit adi a rebus actis interdum arripiat. nihilominus uniuersale respicies actionem eam. ut uerisimiliter fieri potuisset.quocirca ratio dispar est In Pictura.α imitatione tragica: quoniam haec uniuersale . illa ueror singulare sectatur. Quod si recte poeta uniuersale respiciens.actioncm illam expresserit spectatores omnes probe ratiocinantur huius imitationem illius esse generis ultae, quam imitantur expressionem. Forte etiam dici posset, actionem cui dem Tragoediae imitationem existere; ea tamen ratione . qua in scena agitur perinde et . ac si res ipsa esset. nec ut imitatio ar spectatoribus habetur: quod de Pictura minime dici potest . quocirca Picturae. & traeicae actionis ratio dispar erit. Adde, Tragoediam in populi. ac uniuersae turbae gratiam seri, eiusmo ci autem multitudinem fabulas eas ignorare Quanquam igitur unus,aut altereas Opti me calleat, pocta tamen populum respiciens.de paucis illis, etia si magis eos delectet non erit sollicitus: cum praesertim & illi in noua fabula spectaua uoluptatem sint percepturi.
Ex his igitur paret poetam Fbularum magis, quam caminum, esse poe/ram, i ut quis per circa imitaemnem uersitur: actiones uero imitaris. Sissitur er in ea quoqu e, quae vere pri in fere, Senia incidat, non propte
rea apoeta di det: qua quidem ex his qua gesta sunt, aliqua quidem eiusmodi esse nil prohibet, cuiusmodi uetextitisse verisimile sit, vel certe sieri potuerint jecundum piae fine horum poeta serit.
. troniam didum est, fabulam esse praecipuam Tragoediae parte id quod st in caeteris poematum generibus est assirmandum,iure in
eri hoc loco I'hilosophus,poetam fabularum magis, quam carmi num esse poetam, hoc est artificem, atque essectorem . et quoniam uulgares, ut supra dictum est,poetas a pangendis carminibus appellant, iccirco nos admonet se de poeta loqui, qui imitatur. Quid autem imitetur poeta, subiungit, dicεs actiones eum, humanas scilicci, imitari. Admonet itidem nihilominus esse poetam, quanquam cotingat ipsena imitari,quae facta sunt. QNANDO aue i DEM inquit
163쪽
tim dicam, talis est sensus. poeta actionum est artifex, secundu quod decenter fieri possint: quarum aliquas uere extitisse nihil uetat: quas si imitetur, nihilominus erit poeta: siquidem appellatur poeta, quoniam sic exprimit actiones,ueluti ella deberent.
ANNOTATIONES. Sciendum ex hoc contextu.Aristotelem, etiam si primas tribuat imitationi. uelle tamen poetam esse carmini addictum. per hoc enim quod inquit. imi tationis potius quam carminis poetam esse torem esse debere . innuit a poeta utrunque faciendum; quanouam ab imitatione potissimum poeta dic tur. Cum autem in contcxtu clicitur D. πιηπιὰ καm esui H'' ἡν G. id est. QNATENUS POETA EIT SE cvNDUM I M IT AT Io N E M s non enim recte uertit Paccius tu T QSi SEMPER cIR A IMITATIONEM VERS E T U R innuit poetam etiam a carmine & non ab imitatione tantum esse nacupandv. Animaduertendu itidem et . in huius contextus initio uoce P o E TA M. a Philosopho uarie sumi .cu inquit: EX HIS IGITUR PATET POEATAM FABULARUM MAGIS . Q ULM CARMINUM ESSE POETAM:
si quidem primo loco per poetam eum intelligiti qui carminibus imitatur, se, cundo uero loco signincat effectorem. In postremis ite huius contextus uerbis habemusesse poetae munus, rex eo modo scribere . quo decenter fieri possente falsum item esse poetam non posse res ueras scriptitare. nam si quaepiam actio pro decore sit edita,nec in ea quicquam de*deretur,eam imitans poeta, literis mandabit.ncc errabit: quod la secus ageret, erraret.poetae igitur scopus est. regeo modo scribere,quo cecenter esse factae deberent, quas si ita factas offenderit. id ei non erit incommodum.
Caetera n simpuvium subularum, ac bonum ue, Di fodicae quidem derer rim. e . Dificam appella, in qua non verissmisit , neque necessirio m. tua episeia nediantur :funt autem hae tum ab ineptis varibus suo vitio,ivm a probaris quoque hi baonumnat ia. Etenim in huiusmodi certaminibus, dum sibulus plus aequo saepenumero producunt, legitimum ordinem per
Quoniam superius est dictum totam fabulam a poeta sic esse texedam, ut se uicissim partes aut uerismilitcr,aut necessario cosequaλtur, nunc subiungit: s IMPLI cIUM FABULARUM, ACTI OMNU vE EPIso Dic AE aYIDEM DETERRIMAE.SIMPLI cIVM FABULARUM, ET A c T I o N v Μ, ponitur pro eodem . nam, ut ma
gis exprimatur quid per simplicem tabulam intelligat, addidit: v r
164쪽
Ac Tio NVM. actiones enim smplices sunt, quae, ut supra dictu est, unae sunt. Quid uero per simplices fabulas intelligat, inferius declarabit. in id autem sbi uelit uox Episo Dic AE,declarat, dicens, eprato dicas fabulas dico, in quibus episedia, hoc est egressiones, ct additamenta, quae poemati ad amplificandam fabulam inseruntur, serie,st nexum inter se, nec necessarium, nec uerisimilem habent. fabulas autem huiusmodi scilicet epis dicas, a poetis, ineptis quidem suo uitio lioc est nulla ui coactis, sed peculiari inscitia; a probatis uero hi strionum gratia fieri. Rationem autem assert, cur histriones cogat poetas in sui gratiam fabulas conficere, in quibus egressiones, atque ornamenta nexum penes uerisimile, uel necessarium non habent. ea autem est, quoniam histriones inuicem cortantes, ad clepsydram dicebant; nec tempus agendae actioni praestitutum semper decenti serie rerum seruata absumebant . ut itaque actio, temporis interuallo par euaderct, plus a quo fabulam producentes, supc cogebantur id, quod iure sequi deberet, peruertere, ct aliquod epi dium rei non
accommodatum, ut actio protraheretur, interserere. ANNOTATIONES. Sciendum Aristotelem hic per simplicem fabulam eam accipere, quae unam actionem exprimit solummocio: infra tamen alio modo simplicem fabulam accipiet.ut suo loco dicemus. Elicitur ex hoc contextu.non fabulae tantum partes inter se habere nexum oportere,aut secundum uerisimile.aut secundum neces Iarium; verum etiam episodia. quae partes fabulae non sunt. si plura sint sic disponere opus est, ut alterum ex altero oriri, aut uerisimiliter. aut necessarior uideatur. Aristotelcs igitur hic episodiorum multitudinem non damnat, sed fabulas eas damnat,quarum episodia nexum inter se non habent.
Quoniam autem imitatio non tantum perfectae actionis, verum etiam miserabilium, terribilium Q egi: haec autem maxime talia erunt, i potio
mum , pollebunt, quotiesunguemrse ipsa inuitam admiranda illa accident nimirum hoc pacto admirabile magis sese offert, quam si a caψῖ, uesa Foritura proficisci appareat quidem in his etiam quae a Fortuna proveniunt, di, L iquidem maximam a frationem prae se forant, quae veluti suopte impubfprouenire videantur, ut in AGO Mot flatua, siue super instellan. M i i i tem
165쪽
ε a s M A DII ET LOMR IN ARIST. LIB.
rem collapsu , inorem Moi necisinterfecit: eiusmodi enim haec sent, ve
Postqua Philosophus declarauit oportere fabulae partes uerisimiliter, aut necessario cohaerere,ct fabulas epilo dicas 4anauit, quoniain cis nexus non apparet, nunc repetes quaedam, quae in definitione Tragoediae sunt posita, misericordiam,& terrore, ostendat miserabilia,& terrore plena maxime fieri,cum penes nexum,ct cohaerentiam
efficiuntur,& magis etiam, cum praeter opinionem eueniunt. Qua re uerba illa: f ET MAGIS, c PM FiANT PRAETER OPINIONEMi M vi c E Μ sic enim uerba graeca Aristotelis uertenda sunt per parenthesim legenda sunt. Rationem autem assert, cur misera. bilia, terribiliaque, si nexum inuicem habeant, maxime talia snt ;& inquit,quoniam sic erunt magis admirabilia. quam si casu, ct sorγtuna fiant. Id uerbprobat, quoniam in iis, quae fortui id contingunt, nil ita constitutum reperitur, quod ordinatim, ac successive desinat in aliud: quaecunque tamen eam s eciem prae se ferui, ut alteri alterum ita sit annexum, ut non casu, ted ex proposto factu existimetur, admirabiliora uidentur. Id autem exemplo confirmat. nam cum Mityi flatua casu caderet, necis eiusdem auctorem eam intuetem inter
fecit. sed quoniam statua, quasi de industria uisa est cadere, ideo maiorem affert admirationeni. Si igitur in his, quae nonnullam conne. xionis inuicem, atque ordinis sinulitudinem praeseserunt, quanquam uere ordinata non sint,ob sinulitudinem tamen admirabilia uiden, tur: multo sine magis, quae uere nexum inuicem habent, ct alterum alteri ordinate cohaeret, si miserabilia. terribiliaque sint, erunt maxi/nie talia . quod si praeter opinionem etiam sint, id est, si eueniant, cunon sperabantur,longe itidem magis euadent eiusmodi. QMare coincludit, pulcherrimas tunc fabulas essici, cum terribilia, miseribiliaq; contineant ; quae non casu, sed rebus inuicem ordine nexis,& prae
ter expectationem, Opinionemque uideantur euenire.
ANNOTATIONES.Arii toteles secundo de Rhetorica libro. quasnam res quos ut homines me tuamus, quo P an imo assecti sint. qui metuunt declarat.& metus ipsius descri x ptionem afferens.inquit. Motum esse tristitiam quandam. uel perturbationem ex imaginatione futuri mali; quod.aut interitum.aut dolorem asserre possit. Item in tertio de moribus ad Nicomachum ait Metus est expectatio mali. Ci cero quoque in quarta Tusculana inquit: Metus est opinio impendentis mali. quod intollerabile esse uideatur. Sciendum est φοβερο oti δεινῶν non idem peni tus significare. 3 enim interdum misericordiam excludit. interdum simul cura est.
166쪽
DE POETic A COMMENTARII. a sea est: ut apud Aristotelcm uidere licet secundo de Rhetorica libro. ubi Amasidis historiam recenset: hic aut uidetur iicile esse imis. Misericordiam Aristotcles secundo de Rhetorica libro his uerbis descripsit: nepe eam esse que-υ dana dolorem .exortum ab apparenti malo corrumpente, aut dolorem infere/ te.eius qui illa fortuna indignus uidetur. Cicero autem in quarta quaestione Tusculanarum sic eam expressit. Misericordia est aegritudo ex miseria alterius, iniuria laborantis. Argis in memoriam ac comm cndationem uirtutum. Mi. Wi praeclari uiri statua terat erecta. contigit labentibus annis, ut dum huic sta tuae Mityi intesector assisterct spectator.cadens statua illum perinacret . . Taur
seriem v crborum ita castigandam & lcgendam existimo. oportet enim duo illa uerba μαλim, uti μῆΜον ad diuersa referre . quo is si utraque in eandem rem caderent absurda esset lectio.& etiam sensus non quadraret . ar quo Aristoteles plurimum abhorret. Latinc igitur ita legi debent. HAEc AvTEM FIUNT MAXIME' TALIA ET.MAGis. OTIENS cvNQUE PRAETER OPINIONEM FAcTA FUERINT J CUM NEXvM IN UIcEM HABUERI N T.Cum aut Aristoteles ait necMηλα,intelligit oppositu eius.quod est a cassct a fortuna.quae enim sunt a casu,uel ar fortuna no dicuntur esse δα λα id est nexum,atque ordine inuicem habentia. in his enim quae casu contingunt, eiusmodi non est nexus .ut alterum quidcm praecedat, alicrum autem aut necessa rio,aut in niurimis subsequatur: alioqui non ar casu .sed ex proposito facta dicerentur.ut libro Physicorum secundo scribitur ab Aristotele . casus enim, & sor tuna esse trices causae sunt rerum earum, quas efficere non intendunt. Terror igitur.& Misericordia maximer tunc fi ut cum ex ordinata reru serie oritur actioca.terroris.& misericordiae plena: & magis etiam cum insperantibus nobis ex illa rerum serie quaedam contingunt commiserationis.& terroriς plena. exemplo autem quod assert de statua Mityi .misericordiam.& terrorem maxime tueSmerari,cum ex rebus inter se nexum habentibus, non autem fortuitis & casu tactis gignuntur confirmat. Est & illud animaduertendum. in hoc contextu lectioncm ar contextus initio pendere, propter illam particulam QN O N I A Μ:& in fine tantum perfici atque absolui.cum inquit: U ARE NECESSE EST TALPS ESSE PULcHRIORES FABvLA s. ita enim ad uerbum sonant raeca uerba. Adiecit autem Aristoteles uocem Cn. quoniam longa erat perio us. nam graeci interpretes in secundo de Anima libro in illa Philosophi uera, , ba: Quoniam aute duabus disseretiis definiunt in primis animam: similiter notant hanc uocem e . eo loco abundare. quemadmodum, & hic uox ὀn. PARTICULA . LVIII. Eloi K σμυραν s sati οαλῶ. ρὶ a W-γμενα. xia γαρ est Mahae, ων ρομ- et με εοἱ Esiν, vet Alvaex Lev ουσα τρια, mra. λέγω δἰ απλῆν μει-, ης γινρ'rar ιλ - σω χῖς Mu μῖαν Πτεια t et, γνω& ις κ με δασς πεται . mi, γε, re si, γῆ, at με- άναγνα euri si, e MDατέω , ἡ αμρῶν η μεταβαῶ ες τράπι si δῶ γ δ H erum p. ip μύis .ian εκ πηπο HsHκύν αμβο ιν, ἔπαγάγκης, 1 κα-m N aκὰ γέγνωα τά--a γαρ φὰ ἡνωαι, τάδε G. -, a fota nuru
Fabularam alae fulices, aliae implexae: quemadmotam π actiones, quarum imitarioncs sium t se jubulae, talem illico Deciem prae se ferit t. Simplicem actionem voco, in qua quidem cui definitum eri,continua una, ab que peripetia, agnitione ue agendo fit mutatio: implexam, quae uel agnitione.
167쪽
44α MADI I ET LOMB. IN ARIST. LIB.
tione, uelperipetia, uel etiam utruique. Haec uero in Ese rerum contextu ua
astruendusint, ut ex his, quae prius L ferint, ne sario scipit, aut certe verisimilaer agi videantur . t Multum enim di ere, fiam haecper baec , ara ex his .
Quoniam dictum est,terrorem, commiserationemve magis con
parari, cum praeter Opinionem res contingit, subiugit fabulas in duplici disserentia consistere, alias quidem simplices, id est in quibus ni
nil praeter propos tum contingit,alias uero perpleXas, cum euentus. praeter opinionem sunt, ut in praecedente cotextu dictum est. huiusmodi autem esse sabulas ostendit, quoniam itidem actiones, quarufabulae imitationes sunt, eodem modo se habent. Exponens uerbquid per simplicem actionem intelligat, ait: s IMPLIc Era Ac Tlo
DO FiT HvTATIO. Quid autem sit id, quod definitum est, subiungit. c ONTINvA, ET v NA. fabulam enim actionem unam persectam, atque integram imitari dictum est. unde uerba illa,v T DEFD
T i o,respiciunt. sensus igitur erit eiusmodi. Simplicem eam actione eisse dico cuius mutatio absque peripetia, ct agnitione est, secta uidelicet actione illa , sicuti dictum est, continua, ct una. Perplexa uero ea est, ex qua mutatio est cum agnitione, ct peripetia . Permutationem, intelligit id, quod supra dictum est, transitum inquam de bona in malam fortunam, uel uice uersa . Quid autem per agni tionem,ct peripetiam intelligendum si paulo post explicabitur. Admonet autem quo pacto agnitio, ct peripetia in fabula fieri debeant,
ct inquit,ea debere ita oriri ex ipsa rerum serie, ut ex antedictis, aut nece stario, aut uerisimiliter peripetiae, atque agnitiones eiusmodi sequantur. Accipit autem hic necessarium Aristoteles eo sane mo do, quo nos superius accipiendum docuimus. Quoniam uero dixit, peripetiam,& agnitionem, aut ueris militer, aut necessario sequi deis bere, rationem affert. magni enim resert aliqua fieri per haec, hoc est nexum inuicem sc habere, ut praecedentia snt sequentiu camis; uel post haec id est poliponi, ita tamen, ut in eis nullus si nec ueris milis ordo, nec necessarius. multa enim sunt aliis posteriora, a quibus tamen non dependent. perinde ac si diceret, agnitio,ct peri/petia non fortuito , sed ex ipsa rerum serie oriri debent.
168쪽
a E POETICA co MMENTARII ANNOTATIONES.
Quae de fabula ab Artitotele sunt dicta.cum ea unius tantum actionis imita, tionem esse oportere declarauit.tam sina plici quina perplexae fabulae conueni re uidentur; ut ex his,quae in hoc contextu dicta sunt.patere potest. Sciendupraeterea est,eam fabulae partem.in qua de bona in malam sortunam . aut contra transitus fit,inferius alio nomine uocari fabulae solutionem. Cum imple xam fabulam describit.supplendum est id quod in sina plici dictum est. nimirucontinua existente & una haec enim particula conuenit utrique.disserunt tame, quod in simplici continua atque una actione nulla est peripetia aut agnitio: in implexa vero . ues utraque uel altera saltem reperitur. Paccii uerba,quae ita habent: t M TUM ENlM DIFFERT FIANT HAEc PER HAEc.AN EXHI S quanquam clari us uerti possent,si tame particula E X HIS, tantu ualebit. ac si diceremuς posthaec. sensus erit apertus. uox enim E X. ut apud Aristotele Iibro primo Physicorum habemus.interdum fgnificat post: ut cum dicimus. ex albo fit nigrum. uel ex die fit nox. in quo sensu Paccius hic eam uocem accepit: non autem ut materiam significat ut cum dicimus,ex lapidibus fit domus.
Demipetia est eorum, quae aguntur quemadmodum dictum e D in conistrarium mutario. id autem sicuti docuimus aut uerisimiliter, aut necesa rufi: ut in Oedipode . accessit enim ille delectaturus Oedipodem, evn dems parentis incestandae timore liberaturus: quis autem esset, sit orien/
dit, contrarium effecit. In Lynceo quos ductus ille quidem eri, ueluti moxi immolandus: Danaus contra subsecutus, ut immolaret: sed accidit ex his quae patrata sunt, ut hic necem, ille salutemsit assecutus.
Cum supra de peripetia.& de agnitione meminerit, iccirco nunc, quid utraque si, declarare proponit. R inquit,peripetiam esse rem, quae fiunt in contrarium mutationem,scuti dictum est, id est muta tionem ex ipsa rerum constitutione factam . hanc autem fieri dici, mus secundum uerisimile, uel necessarium : quod saepe repetit, ut nos admoneat in omnibus Tragoediar partibus omnino rerum seoriem,ac nexum esse debere. Duobus autem exemplis Oedipodis , ct Danai peripetiae naturam ostendit. In Oedipode quidem Sopho, cleo,qui Tyrannus est inscriptus,nuntius inducitur, qui tantum ab/est,ut id efiiciat, quod uolebat,ut etiam contrarium faciat. quod la
ne ipsus peripetiae est proprium. Adiit enim ille nuntius ad Oedipodem,ei signincans,regem illum a Corinthiis post Polybi morte esse
169쪽
designatum. Oedipus uero se Corinthum, metu incestadae matris, quod ab oraculo futuru acceperat, redire uelle recusat : nuntius au γtem. ut suspicionem hac remoueat. cuiusnam filius extiterit, ct quo pacto si educatus, enarrat. Quibus explicatis, oppostum eius, quod proposuerat, effecit. illum enim cum matre Iocasta iam cocubuisse, ac patrem Laium interemisse, quae illi fuerant ignota, patefacit. hoc
aute est, quod Aristoteles peripetiam appellat. Aliud itidem exeλplum ponit, in quo peripetia spectatur. est uerb in Lynceo Tragoe,
dia sic inscripta: quae tamen ad nos temporis iniuria non peruenit. Est igitur ct in Lynceo peripetia, quonia res aliter,ac expectabatur, est consecuta. Nam clim quinquaginta Danai stiae totidem fratres Aegisthi filios & suos maritos dormientes essent intersecturae, una omnium Hypermestra insigni pietate clam uirum incolumem dimisit: quem Lynceum a nonnullis,ab aliis Linum uocatum legimus. id cum Danaus intellexiliat, Linum est insecutus, ut eum interimeret. uerum ipse a Lino est intersectus;atque ita contigit. ut in contrariust facta mutatio. Ut autem Aristoteles peripetiam interdum in una persona, nonnunquam in duabus fieri aeclararet, ea de causa duo etiam addidit exempla; in quorum primo, Oedipodis inquam, una tantum est peripetia, in Lynceo uero duae. quoniam duarum etiam
personarum sunt euentus in contrarium.
t Vocem uertit Paccius immolandus. qua ueror ratione ductus ita uerterit. haud facile intelligo. nisi foric ob uocern antecedentem αγοριε Θ . sed multi duci possunt ut interficiantur,alia ratione, qua m ut immolotur.quoin circa loco uocis immolandus. dicerem interficiendus: & quo loco dicit immolaret.scriberem interficeret. PARTICULA . LX. R ναγνίeiant uti τουνομα ratarum,' ἀγνοί- ές γνω- με- ζολη, ' a se iaλ ιἰ ἰ AHQ7sDe si ustis, οῦ- u μένων. Mirat A ὐαγ eunt, οπιναροι
. Puto eri ut etiam ex nomine liqueo ex ignorationem notitiam ad
amicitiam, vel inimicitiam illorum mutario, visu febres,Ieu in elices determinantur pulcherrima autem Ili,scum peripetia ferit: ut in Oespode.
Declarata peripetia,agnitionis declarationem aggreditur; quam, ut ex ui uocis deprehendi potest, mutationem ex ignorantia in no/titiam fgnificare dicit. ea enim agnoscere dicimur, quae nobis erant ignota prius. Et subiungit qualem intelligat mutationem, dices. A D
170쪽
AMI cITIAM,VEL ivi Mici TIAM: hoc est,ex huiusmodi agni,
tione statim pateat amicitia, uel inimicitia, mutatio inquam ad amicitiam, uel inimicitiam corum, qui ad felicitate, uel ad in selicitatem determinati sunt. Summa rei laaec est, agnitioneni esse mutationem ex ignorantia, qua uel amicitia. uel inimicitia patet,per quam felices,uci infelices evadunt. Pulcherrima autem tunc agnitio est, cum euetus in contrarium est; ut in Oedipode factum est. fieri enim potest, ut etiam agnitio linc peripetia st . in Oedipode uero agnitio est: matrem enim agnoscit Oedipus, quam prius ignorabat. in qua quidem euentus in contrarium existit: quoniam cimi nuntius eum ab inc standae matris timore liberare uellet, ex nuntii uerbis Oedipus scelus
iam se patrauisse deprchendit, seque Laii intersectorem agnoscit.
ANNOTATIONES.H' ἐς et iλ-κεκ αν. Clarius me quidein iudice legeretiar.si primum ἔ.articulus csiet atquc ita scriberctiir ἐῶς λι - . nam cum apud graecos articuloru uis ostendendi, ac determinandi sti& ab Ariistotele dictum sit,agnitionem esse mutationem ex ignorantia in notitiam, si ius generis mutationem intelligat cxplanat. quare cum ea quae sequutur,sic ponantur uti modum mutationis determinent. ustatior loquendi modus erit.s illi parti, quae praecedentem determinat, articulus praeponatur. Hac ratione forte motus 'Paccius, primum illud. o. protermisit. cum praesertim hoc loco Philosophus non de quavis agnitione i quatur, scd de ea tantum, quae pertinet ad Poesim. Cum igitur ea uox MVTA TI Ο.fusa nimis existeret, o propositum nostrum excederet. merito erat coam tanda. quota si huic particulae ad eo tum amicitiam .uel inimicitiam.qui ad felicitatem inselicitatemue determinatur. adiungatur agnitionis huius descriptio. poeticae tunc optimc quadrabit. Eos autem Aristoteles ad felicitatem, uel in solicitatem esse determinatos intelligit.qui maximis negotiis sunt impliciti;quibus eos esse felices.aut infelices oportet. Quare, ut in omnibus Tragoediis apoparet, fiunt semper agnitioneς cum in maximis negotiis. &discriminibus homines reperiuntur: ex quibus necesse cst eos esse felices. si prospera sit agnitio; uel infelices,s secus.ac ucllenticontingat. Ideo autem eas Tragoedias Philos plius. quae peripetiam agnitioni iunciani habent. pulcherrimas appellat, quo niam S summopere delectant.& animum a perturbationibus magna cum uoluptate repurgant: siquidem spectantium animi plurimum comi Eouentur,ac ratiocinantur: quod iucundum esse, superius est ostensum.
bunt proficto er actae agnitiones . nam tum inanimarorum, tum quorum
cunque, ut accidit, fiunt: is quando cui dictum eri euenit, ut si quid pa/trarit quis, vel non patrarit, agnoscamus: illa tamen, quae potissimum a s