장음표시 사용
171쪽
bula,quae ue ab actione pendet,est, quam diximus. Etenim huiusmodi agnitio, atque peripetiasuel in fricordiam, uel metum parabit. receptum aurem est,
limum mutationem esse Tragoediam: fortunarumb insuper Icu miserum
Cdm in agnitionis dcclaratione eam esse mutationem dixerit ex ignoratia in icientia, ad amicitiam uel simultate eoru , qui ad selicitate, uel infelicitate determinati sunt, ct agnitione illi tantu adstrinxerit generi, quod maxime Tragoedi ar conuenire uoluit; nunc subiungit alia quoque esse genera agnitionum . quod etiam ostendit. nam
tum in animatorum, tum quorumcunque, ut accidit, sunt,si ut dictu est)euenit. Sensus est aliae sunt praeter iam explicata agnitiones, quo niam inanimatorum agnitiones sunt, ut lapidum, uestiu , domo ru, ct quoruncuque, ut accidit,uelut equo ru,auium ue. s I QUA NDO VT D Ic TVM Es T EvEN IT. hoc est, ut ex ignoratia in notitia mu
temur. UT SI Q UID PATRA RITQ VIS, VEL NON PATRA
RiT,A G N oscA M v s. laoc est etiam in actionibus nostris agnitiones dan tur,c ini nos aliquid egisse cognoscimus. sed quanquam huiusmodi agnitiones dentur, illa tamen potissimum, qua diximus, cum scilicet ex agnitione ad amicitiam,vel inimicitiam mutatio fit,unde felicitas,uel infelicitas prouenit, fabulae accomodatur. Cuius dicti rationem assert quoniam agnitio talis, hoc est quae iam definita est.&peripetia, aut misericordia, aut terrorem habebit, hoc est, ct misericorcia, ct terrore habebit, Avτ cnim hoc loco tantu ualet, ac E T qualium actionu, terroris inquam,ct misericordiae plenam esse tra/gicam imitationem iam receptum est. fortunatu insuper ex iis, aut miserum fieri continget. mutationes autem eiusmocii Tragoediae, ut dictum est) maxime c ouenire uidentur. Agnitio igitur eo mo do descripta, quo Aristoteles est usus, fabulae mirum in modum accommodatur; quoniam ex ea metus, ct misericordia, ct humano. rum statuum mutationes ingentes fiui: quae sane omnia Tragoediar maximo sunt ornamento,st eam pulcherrimam efficiunt.
sciendum est. Aristotelem inserius.dum soluendae Tragoediae modos exponit. agnitiones itide ponere.quae ex rebus inanimatis fiunt. ut ex monilibus. &ex alas plurimis.de quibus inferius.eum res postulabit,agemus quas tamen in Tragoedia receptas esse dicit. Uerum hoc loco cum de agnitionibus pertractat. eas perpendit non ut ad alia respiciunt, sed tantummodo ut agnitionem praefiniunt . saepe enim usu uenit.ut sese homines agnoscant.ut alias id elisie scripssse .quod illis nunc obiicitur; nec ulterius ea re percepta, ut aliua agnoscant.
172쪽
nt poETIcΑ co MMENTARII. a sprogrediuntur. De hac itaque agnitione.non ut in aliud reserturinune agit; insequentibus autem.ut his inanimatis ad homines agnoscendos utimur, de hac pertractabit. Sciendum uerba Paccit,uidelicet SI QUUANDO UT DIc TUM EST EUEN I T.clariora fieri expucta uoce, s r. ii su ti- uerius quam fecerit Paccius .exprimentur sic: ET SI QUIs p Ec ERIT. Praeterea,& in il lis uerbis.ῆ ελεον titi, ἐψὀβον, secundum ἡ,hoc loco ualere puto E Taram cum de agnitione.quae pulcherrima est,hoc loco pertractet ea procul dubio metum. &misericordiam excitare debet. cum enim in definitione Tragoediae misericor diam.& terrorem incluserit non alteram tantum.sed utranque amplectatur in portet. ἰ autem αα -ου G Lusurpari.testis est Simplicius libro quarto Physicoruin tractatione de loco, explicans Aristotelis uerba. quae ita se habent. πανο
uidebitur Aristotelem in Poetica usum ea locutione. qua di Homerus utitur; cum praesertim totam hanc pener libelli doctrinam ex illius praeclarissimi poetae obseruatione desumpta ab Aristotele uideamus.
niam vero innitio quorundam agnitio eri, adta quidem alterius ad alium tantum sit, cum quis hi cst, illi notus eri: alia rursῆs mutua mi, Set notitia, ut Iphigenis ex e Nolae illius nussione ab Ore rite quidem agni ta: ut tamen ipsum agno sieret, ala quoque agnitione opus fa t. Partes igiatur hic Abulae babentur duae, innitio, Erpera ua.
ualenam esset id agnitionis genus, quod Tragoediar conueni
ret,superius explicauit, eseque alia agnitionum genera demonstrauit: nunc docet agnitiones interdum fieri unius personae tantum, interdui si uero mutuas esse ,hoc est duarum personarum . ac in pri/mis assumit agnitionem esse quorundam agnitionem, hoc est ad aliud respicere. relationemque indicare: relatio uero duos postulat terminos Igitur ct in agnitione duo requiratur termini, agnosces, ct agnitum . quamobrem agnitiones erunt, aut cum altera persona tantum agnita si aut cimi utraeq; indigent agnitione mutua. quod
exemplo Iphigeniae in Tauris apud Euripide ostendit, quae ab Or ste agnita sit ex epistolae missione; illa uero Oreste agnouit ex con/texta a se ueste. Hoc igitur in exemplo mutua agnitio est, quonia
173쪽
uterque alterum ignorabat. Absoluta peripetiae, ct agnitionis de claratione, colligit Aristoteles, quae supra dicta sunt, inquiens: p AR,
ba.nihil unquam reperietur.quod illi coniunctioni quoniam. respondeat: id sermonis genus erit indeterminatum. praeter Aristotelis morem .dc rectum to quendi modum. quare uerba sunt caitiganda. & uerba illa επι si ἀναγναρ leti ex pungi debent. quibus deletis aperta est responsio illi coniuctioni cryo Ni A M. in initio contextus positae. ca autem in illis uerbis eii, quae ita leguntur αἱ ρ εἰσὶ Θαπkov. & quae sequuntur. ubi Paccius prudenter egit qui particulam, quam nos i contextu graeco delendam admonuimus in latinum ueluti spuriam non uertit. Alius item in hoc contextu in graecis uerbis est error.nam cum hae duae particulae A perpetuor sibi respondeant, semperi praecedente μῆν.sequi debeat si, non reperitur ullum κ. quod illi particulae in in uerborum serie postae, uidelicet ιαμῖν εἰM . απροv, & quae sequuntur, respondeat. Locum itaque hunc in modum supplebimus ante uocem νο et δαμ πψρους, addentes αξ a. ut integra lectio sit tu δοτε δάε ur laeti 'ρους. Unde prudenter Paccius illa uerba in latina uersione suppleuit. πω τώ- Paccius uertit HI c tacite innuens non ridiv m. quoniam huiusmodi lectio reliquis contextus partibus aegre accommdatur sed επι αυρα legi oportere: quam calligationem non uitupero. lectio LMmen erit planipsi si uerbum παῖ, expungatur. PARTI cVLA . LXIII. REm A, n,Θγ. τουτων si rarum Ex ψου,-'αναγνιχλας oesme. A cm- αἱ is et αο κη , κ όλινηρά, ειον, ὀ n O m cpανερῆ θαι ei, κρα αἱ πΩαδ-ἱαa, Μ τρί
Tertia supereri Perturbatio. nam de Perpetra, nitione saris diximus. Derturbatio vero' actio eri laeti ora, seu dolore plena: veluti cum neces, cruciaras, uulnera, cirrerapyneris huius palum sunt.
Dixit de duabus fabulae partibus : nunc tertiam aggreditur, quae est perturbatio; quam actionem esse dicit laeti seram,ac doloris plena. Quid autem per has perturbationes intelligat, exemplo declarat, ut
mortes,quae in aperto fiunt, cruciatus,vulnera, caeteraque huiusmo/di: nam cum aliqua mala nobis se se offerant, ea, inuitis etiam nobis, accidere posse est cogitandum . hinc autem oritur perturbatio, trio
stisque sensus;qui adeo interdum affligit, ut ad animi deliquium no/
Sciendum est. peripetiam,Agnitione. & perturbationem fabulat partes esse. quae una est ex sex partibus Tragoediae qualibus. ideo peripetia, agnitio. S per turbatio
174쪽
turbatio parteς partis ipsius Tragoediae dicentur. Verum cum Aristoteles partes in quales,& quantas diuiserit,ut in operis prooemio uisum est. quaeret forte itiis,an istae tres enumeratae.quas fabulae partes esse diximus. sint eiusdem sabu lae partcs quantae an potius quales. Huic respondcrem, partes has cste uocandas quales.quanquam &ipsa fabula sit una ex sex partibus qualibus Tragoediae. nam fabula per has tres partes talis dicetur: excmpli causa adi peripetia &agnitione perplexa.d perturbationibus pathetica. Nihil igitur prohibet peripetiam agnitionem.& perturbationem esse partes quales fabulae . quae cit una ex sex partibus Tragoediaequalibus. Sciendum est. Aristotelem quidem exemplis usum cile ut ostenderet quid per perturbationem intelligeret. posuit* ea.
quae apcrtc pcrturbationem essiciunt,ut mortes.uulnera.cruciatus quae in aperinto fiunt. Ex his tamen Aristotelis dictis colligi non debet.quord in scena necessario fieri debeant fictae neces: nam de hoc insta sermonem habebit. sat enim nunc est Artitoteli, quid pcr perturbationem intelligat exemplis declarare qua expressit.qudd erat actio corrumpens, uel dolorem habens. Quid autem intelligeret per hoc.quod dictum est corrumpens,uel dolorcm habens. exemplis aperuit . ubi uidere licet. Aristotelem expressisse perturbationem per ea, quae eacssici ut . nam in spectatorum animis perturbationes ab eiusmodi euentis fiunt.
Ceterum Tragoediae parata, quibus loquam dimis uti nos oportet, spernis exposuimus Vccundum uero quantitatem di cretam, atque in quas
secetuir ,singillatim hae sunt: Prologus, E fidium, Exodus, Choricum
chorici vero alterum mobile, a terum Sta6 de . sane cunctis haec omnibus communia : propria vero e quae ad scenam perti ncnt, Er comm . Drolo
gus est pars Tragoediae iuria inte chori ingressum: Disodium pars item tu Pa Tragoediae, inter choricosperpetuos camus: Exodus rufa pars Tragoediae, post quam nullus deinceps esἱ chori carus: Chorici vero ingressis, chori integri prima locutio: Stabile sine Trochaeo, napesso cantus: Commus,sue planctus eri luctus chori communis cum iis,qui inscena sunt.
Poematum partes aliae quantae, aliae quales sunt; quarum altera ad qualitate, altera uero aci quantitate spectare uidetur, ut antea di ctum est. Et chm hactenus, quae sint partes quales, patefecerit, nunc de partibus Tragoediae quantis uerba facturus,admonet prius nos, se ae iis partibus, quibus ueluti formis utitur Tragoedia, se supe, N ii rius
175쪽
rius dixisse .chm enim sint partes quales, qualitasque si illius, cuius est qualitas, forma itinerito de partibus loquens qualibus, dixit de
his, quibus ueluti formis Tragoedia utitur, se superius exposuisse. Partes uero Tragoediae, quae quantae sunt, nunc explicans aggredi tur, ac primo quia per partes quantas intelligat exponit diccns: A τὸ Q UE'IN Q VAS 1 EcETVR, scilicet Tragoedia . na totu, quod longitudinem habet, in tuas partes dissecari potest. Sunt autem inquid partes, in quas Tragoedia diuiditur , PRO Lo Gus, E Piso Diu
co MMusi A, id est omnis Tragoedia supra enumeratis partibus uti
tur PROPRIA VERS EA,c AE AD Sc ENAM PERTINENT,ET
c o M M i, id est lamentationes . nam in aliquibus Tragoediis est plagor,& lamentatio, quae si a Choro ct histrionibus sinul lugetibus; . in aliquibus uero huiusmodi pars non reperitur. Enumeratis partibus, quae ad quantitatem Tragoediae spectant, singulas declarat,os eὸ
dens carum terminum . hac enim ratione declarantur exacte quan/titatis partes , cum quousque protenditur eius termitius, explicatur.
Et primum exorditur' prologo, quoniam est ordine prior; quem terminari inquit ad ingressum chori. Prologi uerb munus est, fabulam aperire, ne se ensi sint audientium animi. poeta igitur aperta fabula, chorum inaucet. Sed quoniam Aristoteles Tragoediam So. phoclis Oedipum tyrannum inscriptam, caeteris omnibus anteferre uidetur,ea nos in his partibus explicandis utemur. Incipit igitur aperire fabula Sophocles in prologo, cum inducit Creota ita dicente:
quae latine ita sonant. Fuit nobis o rex Laius olim dux. Aperit igitur in prooemio uelle se Oedipodem inuestigare Laii intersectorem: cuius necem, ut oraculum admonuit gratia liberandae ciuitatis a pestilentia ulcisci uult. Iam est aperta fabula; iccirco chorum inducit. at hunc primum ingressum chori marix uocat, in quem prologus desilit . Initium igitur parodi in eadem Tragoedia erit:
Episodium uero est tota pars Tragoediar, quae est infra totos can/tus choricos . uocat autem cantus choricos totos, quoniam ct ipsi notabilem habent quantitatem. erit autem haec pars in Oedipode.
post finem paro di,ubi incipit Oedipus loqui hunc in modum:
desinit uerb, ubi chorus loquitur hunc in modum:
Omnia, quae intra haec duo assignata extrema continentur, exceptis
176쪽
chori cantibus, epis tum appellat. Exodus uero est,post quem non est chori cantus. Incipit autem exodus in Oedipode, ubi nuntius in . hunc modum loquitur:
desinit autem simul cum Tragoedia . Quod uero ad choricos cano tus spectat,mροδος, qui distinguit Prologii ab Disodio, est chori &
tegri prima locutio, id est,ciam primum introducitur chorus totus, qui canendo loquitur. ideo autem dixit: cΗ OR I INTEGRi P Ri-MA Lo c v T l o: quoniam omnes canentes loquuntur . quod dictu
est ad disserentiam chori, Him loquitur ; quonia unus dun taxat pro omnibus loquitur.& hic choricum pro choro accipit. nam cum dicit choricum esse primam chori locutionem, statim patet hic chori diuisionem fieri, cuius altera pars dicitur Parodos . quae autem ea
st, in Oedipode dicta iam est. Stasmum uero dicit esse chori parte, absque trocheo ct anapesto. Est autem in Oedipode haec pars, chorus ille, qui cotinuo initiu exodi antecedit: cuius initiu ita se habet:
Et hae sunt partes,quas Philosophus omnibus Tragoediis commmnes esse uult. Postea declarat quid sit Commus; qui est plangor comunis chori: δ quae a scena fiunt,id est a reliquis Distrionibus. quae omnia ad aliud transiens,ex propostis colligit, dicens se iam de partibus qualibus,& quantis quae snt, pertractauisse.
Sciendum est.Tragoediam spro faciliori uerborum Aristotelis intelligentia)in tres partes comos secari posse,in Prooemium.Exodum.& in id.quod ab his duobus extremis es auditur.In prooemio fabulae scopus.atque propositum. & si non exacte, modo tamen quociam aperitur; adeo ut qua ae re agendum sit intelligi possit. ut in Oedipode tyranno quord Oedipus uult Laii interfectorem in uel tigare ut eum debito supplicio afficiat. hoc in prooemio ponitur. In ex. Odo uero ea. quae secuta sunt.ex tali inuestigatione mortis Lati, uerbi causa Io casiae suspensionem, & Oedipodis caecitatem.& hoc in exodo. In earte utror in termedia ponitur tota illa negociatio.atque in uestigatio. quae cum habeat cantuu choricos ad relaxandos animos audientium permixtos, & qt tempus opinportunum pro illa actione facienda hiistrionibus detur.in duas quoque partes diuidetur: quarum altera Episodium dicetur . nempe totum illud intermediuchoris exceptis; & altera ipsi Chori quorum duae partes sunt, Parodos.& Stasi-mon. de quibus ea ratione tantum meminit Philosophus , quoniam per paro dum scimus, ubi prologus desinit;per stasimum uero scimus. unde incipit exoduz. De choris autem intermediis non erat opus dicere ,quoniam per eos nulla partium Tragoediae terminatur. In itisi ino autem per hoc, quod dicit eum carere anapaello.& trocheinscire possumus chorum in ea parte non saltarn quoniam pedes illi sunt apti saltationi, ut habuimus supra. quocirca si haec chori pars caret iis pedibus.qui saltationi maxime sunt apti. rationi consentaneum est ea in parte nullam heri saltationem: praesertim cum exitu ille lugubris sc- cui statim debeat. Animaduersione autem dignum. in excusis Tragoediis S
177쪽
phoclis. & in multis. quas manu exaratas legimus in Oedipode Uranno exo
. di initium esse, ubi est carmen illud.
V i. γκιμ im,&quae sequuntur. Illic enim in margine.ubi nomina loquentium histrionum adnotantur, cum nuntium loquentem introducit poeta legitur ii: cum tamen in omnibus aliis
iocis illius Tragoediae legatur Oh: hoc eis nuntiuς. 'uocirca facile fieri potuit. ut cum in margine i ἱοῖος sibi enim est Tragoediae illius exodus 2 esset ab aliquo O scriptum, quidam putauerint histrionis cile nomen hoc am umento esse posset hanc nos partem, scilicet exodum in illa Tragoedia rem annotauissio. Dubitaret iure aliquiς: quoniam hic prologu in Oedipode Wranno ad ingressum' ,, chori desinere Aristoteles dicit in tertio tamen de Rhetorica libro,Tragici quo ., qu inquit.no statim argumentum fabulae aperiunt, ut Euripides assolet in para ν, te tamcn aliqua prologi satisfaciunt.ut Sophocles:
Quod quidem carmen non est ante ingressum chori. sed multo post, circa me. dium illius fabulae . Hunc locum et iani Petrus Victorius.uir admodum erudi ,, tus in suis commentariis in libros Aristotelis de Rhetorica animaduertit . qua εν re inquit,uercor,ne μνη- ii ν αμαρτηροι sit.nisi uersum illum intellexerit Aristo , , teles,in quo argumenti nonnihil narratur: qui sane in Prologo est.
quidem assentimuxnon carmcn quod passim legitur in Rhetoricis. Aristotele intellexisse,sed id quod paulo ante scripsimus. quod tamen carmcn ab Aristo tele non iccirco afferri tutamus,quoniam in eo fabulae illius argumentum contineatur. sed quoniam illinc incipit poeta fabulae argumentum aperire. Dubi latur praeterea quomodo tota illa Tragoediae pars.quae inter choricos catus est. Episodium appelletur, cum episedium id uocetur.quod ad augedam fabulam ponitur,& quod fabulae pars non est .at in tota illa Tragoediae parte . quae
ιnter catuς choricos est,tota actio cotinetur dempto exitu & prologo. actionis
igitur pars maior epissidium esset.atque ita fabula esset epi diu: quod sane dici nequit. Respondctur.Aristotelem totam illam partem episodiu nuncupasse. quonia portio maior partis illius ex epi diis constat: cum* fabula nulla habeat distincta partu. sed sparsim sit episcidiit intermixta.ideo de fabula quide nihil prorsus meminitatota ueror illa parte Episodium uocauit. μέρη λδ Misci
me lectio seruari potest: quonia superius Phliosophus eade ferer loquendi soris mula de iis partibus uerba faciens est usux inquit enim: His igitur ipsorum no,, pauci ut ita disam utuntur formis. τα Qerae eruisῆς.simili quoque locutione in Problematibus utitur XLVII i. probi. κ I X. particulae. Posset dubitari. cur Aristoteles cum dixerit ιδα mela της Mosir, i su κρει ei, sngulas partes quan/tas exponens, solum quid κόμμω sit, quod postremo loco posuerat, explanat: neque declarati quid intelligat per haec uerba. --τiud Min ς.quae sane ante uocem cominum polita sunt. Nisi mendum in uerbis sit. dicendum existimarem Commum. & quae i scena fiunt.ad eandem partem spectare. Philosophum p per haec chori.& scenae luctum intellexisse. Uerba autem ita essent explicanda. κονγ A.η; γ κοινος χρου,κι τα quinμένα ita enim subaudiendum puto
N AE . commos autem necessarid est in parte. quae exodos dicitur: posteaqua menim exitus lugubris apparet.interdum poetae chorum.& nonnullas scenae personas illam calamitatem deplorantes inducunt. quocirca Philosephus partem hanc
178쪽
Partes igitur Tragoediae, quae quasi firmae habendae sent , perius ex
plicarumvs : rursus secundum quantitatem Vretam, Er in quas scetur, singillatim quoque diximus. deinceps vero', quae Fbulas texentes sectatri, contra quae vitare oporteat , tum uero a quibus locis Tragoediae ipsius opus ducatur supradictu addendum.
Cum Aristoteles aliud propositum aggredi uellet, prius quae de
Tragoediae partibus dicta sunt, breuiter recenset. Partes inquid Tragoediae, quibus uti oportet,prius dictae sunt: intelligit enim eas partes, tuas quales uocauit. partes uero,quae quanta arae sunt,quas proxime diximus : Prologus scilicet, Episodium, ct quae sequutur. Haec cum dicta sint, de euitandis, ct sectandis, cum fabula texitur; item unde ossicium Tragoediae comparetur,deinceps dicere proponit.
Quoniam igitur Tragoediae pulcherrimae compstio, non quidem μυplex else debet , sed implexa, eadems terribilium , miseriassium Q imst,trix, id quod profecto imitationis huise proprium e ἱ : Primum quod stis apparet minime decere, bonos , Cr aequos viros ex fiscibus in 'ices mos, in scenam a ferre: ut quod terrifici , miseran ve nihil ha beat sedIceleric
179쪽
MADII ET LOMB. IN ARIST. OB EXPLANATIO.
Antea declaratum est a Plillosoplio,pulcherrimam esse fabulae costitutionem, non simplicem quide, sed quae ex agnitione, peripe itaq;
constet,quaeque sectetur miserabilia, atque terribilia: quod actionis tragicae proprium esse uult. ex quibus quaenam a tragico uitanda, quae ue sectanda sint. munus item illius inferre uult. Primum autem, quod ex antea dictis inscrt,est, ne in imitatione tragica probos uiros ex selicitate in miseriam lapsos inducamus . quod quidem probat ad incommodum deducendo . continub enim in eiusmodi imita/tione nec terribile nec misera du, sed scelestu quid esset . at suppostuest,Tragoediae propriu esse terribilia, miserabiliaq; sectari oportere.
ANNOTATI ONE S. Dubitaret iure quispiam, quomodo uiri boni.si suis actionibus in miseriam ex felicitate pertranseant,non commiserationem de se neque timorem in nox cieant: praesertim cum Aristoteles secundo de Rhetorica libro.ubi de commiseratione loquitur,assirmet misericordiam esse quendam tristem sensum, ob apparens malum eius,qui non mereturi di uiros bono .qui aduersa sortuna iactatur commiseratione dignos esse contendit. quo loco eadem utitur uoce qua &hic usus est, επεικῶς inquam.Respondemus nos,actionem huiusmodi ex Aristotclis sententia cum probos uiros in miseriam collapsos inducimus, non mis rabile nec terrificum, sed scelethim quid ac impium praeseserre: non quod in ea imitatione non sit etiam misericorata.& timor. sed quoniam scelus maxime apparet ideo a praestantiori parte denominabitur.cum igitur huiusmodi actio nohabeat id quod infra dicet. Qiλοιν ω tarn non debet in scenam induci. PARTI cVLA . LXVII. O et τους μαε ροὰ η γαλ nim in et πωλουἄνγψων- n γιρ-- εMeινον,μ βερόν lare. δε' -e δρα M H ατ μν. ωπρο εχι Aa τοιαυτη συπισς, Un Moν. Φοβον . ὁμίγυ MM--nνWδοσοψω,ὀ δι παρον ομαον. ευγρυ- ου - ν-, Φόβει si πα. μν οροιον.ωmi μ ελεών ,ουπ-οζερον burimo aio:
Parib ratione ab aduers fortuna adsecundam prouectos , proos effingere. hoc enim omnium a Tragoedia maxime adromum, ut quod rerum,quae requiruntur, expers omnino sit, humanitatis dico, ne dum terrifici, atque
miserabilis. Sed nec omnino improbos ex secunda fortuna in aduersum lap/ses: quandoquidem talis compositio, quae alioqui humanitatem praef=rre poteriἶ, mistrandi adit trerifici plane nihil habet. mi enim immerentis mis ricordiam excitas, ita terror a in incutitur. Quo circa cum nec miserodi,nec terrifici quicquam ab his proveniat:
Cauendum praeterea subiungit,ne prauos uiros ex infelicitate infelicitatem
180쪽
selicitatem labentes inducamus: quoniam inquit huiusmodi fabulae constitutio , Tragoedia prorsus aliena est; cum iis omnibus careat, quae liabere deberet. quod probat. Nam huiusmodi fabulae constitutio non habet hoc est id, quod ad humanam locietate conducit, hoc est bonos mores non inducit. Praeterea nec terribi/le, nec miserabile habet. in huiusmodi autem constitutione tria haec desyderari patet. neque enim humano generi conducit ea intueri exempla, in quibus prauos uiros ex infelicitate ad se licitatem mutatos videmus. In ea praeterea actione nihil est, quod misericordiam, uel timorem, sed indignationem duntaxat, quae minime ad Tragoediam spectat, mouere pollit. Item nec ea tabulae costitutio pro Datur, in qua perditi prorsus homines ex felicitate in miseriam mvis tantur . nam suiusmodi constitutio hominibus quidem conducere uidetur; quoniam exemplis huiusmodi ad meliorem frugem dedu.cunturi uerum misericordia, timoreque caret. nam misericordia eo.
rum est, qui contra fas incommoda patiuntur; at homines praui o/mni supplicio sunt digni. timor praeterea est circa simile: at perditi homines cum distinuit a probis conditione uiuant, quanquam eis aduersi quid contingat,id tamen probis timorem non incutiet.
ANNOTATIONE S. Οἰγαρ et λανθρωτπν.ουπελεεινοὶ, ουm d οβερον im. Per intelligit idem, quod moratum quodi ad societatem humanam conducit: cui opponitur μι. ων α αν. Quod autemier gi neci Παν intellisendum sit id,quod conducit aeutile est patet ex Demosthene in oratione in Midiam. cum ait: A PnωR GHοι του lobisu ris Φιλανθρω an ,ος τους δουλους Oeta abv. Aristoteles igitur cum dicit φιλόρρω cir , n ελερνῖKM 4οβερο. Di, idem et . ac si diceret. nec prodest. nec misericordia. timoremue habet. at in primis humano generi poetae prodesse student. Prosunt autem humanae societati exempla.in quibus pessi/mi uiri ex selicitate in miseriam labuntur; quoniam his instruitur genus hu/manum.& i sceleribus abstinet.
Reliquum est, ut ad Rec maxime idoneus is habeatur, qui messius inter talest. Is autem erit, qui nec virtute nec tu titia antecellat, minimel per uitium, pravistatemue in ipsam infelicitarem lapsis fuerit, verum humano quodam eoore, ex magna quidem exi limatione, arque felicitate: quem admota Oedipus, Iestes,caeteris ex huiuymodi Sencribus illustres OL.