장음표시 사용
201쪽
dipodem Laii interfectorem ignoras e, cum ipse necis auctor extiterit. Laio praesertim locis illis imperant. Quanquam igitur id ratio, ni parum consentiat; quoniam tamen extra actionem est nam cae, des iam erat patrata, nee in illa Tragoedia Sophocles Lati nece inii, latur)propterea id, quod in Oedipode minus rationi consonum ut, detur,extra fabulam cum sit, tolerari posse iudicat Aristoteles.
Dictum est superius ubi de rerum constitutione loquitur Aristoteles, multu interesse.aliud ne ex alio.an aliud post aliud fiat. hic tamen ait. sic in moribus. ut in rerum constitutione seruandum esse necessarium, aut uerisimile, & hoc post hoc fieri: potius uidetur dicendum fuisse,& hoc ex hoc.ut posteriora cum prioribus consentiant. Respondemus, idem esse hoc post hoc. uel necessario uel uerisimiliter fieri. de hoc fieri ex hoc. & si ueror dixit superius aliud esse hoc post hoc fieri, ab eo quod est hoc ex hoc fieri, hic tame cum dicit hoc post hoc. addidit necessarid,uel uerisimiliter: quibus uerbis posterius a priori dependore declarat. t Arid μηχαῶς. Paccius uertit ab aliquo artificioso. rectius & ct rius dicetur.ὰ machina. De machina uidendus est Iulius Pollux, quam scenae parte ponit. eal cum loquentes Deos tragici introducebant. utebantur. quos magna ex parte ob fabulae difficilem solutionem loqui faciebant. Cicero in libro de natura Deorum, ut tragici inquit poetae cum explicare argumenti exi tum non eotestis, ad Deos confugitis. Plato in CratIlo: χερ οἰ τριππις μ1αανας Οἄρο ρDe fabulae solutione infra loco suo dicetur: nuc tantum asserimus solutione fabulae exitum no esse; quoniam ex fabulae solutione exitus consequitur. etenim fabulae solutio tunc incipiti cu res in deterius uertuntur de Tragoediis optimix loquor, in Comoediis contra exodus uero est id quod ad talis fortunae mutationem cosequitur.
Cum vero Tragoedia prae tantiorum imitatiost, par ferit quoque nos ab excellentium piclarum more non discedere: qui dum proprias , verissimillimas imagines referre nudent, pulchriores sine depingunt. ita etiam poeta, iracundos indelicet, desidest dum mitarur, butu odit alia circa mores habentes, probitatis quidem,atque iracundia sibi exemplum propone/re debet, velut flori chillem: ut ipse Homerus. Haec pro Moserua re oportet , inspers sensis ipfos,qui Doeticam consequuntur, Praeter illa, quae necessaria Ium. Etenim in bis Iullimur saepenumero jed in sermonibus iam editissetis dictum de his
202쪽
Clim circa mores quatuor esse con syderanda dixerit,iam morum ideas,& summum in scribendis fabulis exprimi debere, praestantium pictorum exemplo declarat, qui quorundam imagines expressuri ab emgie uera non degenerantes, formosiores eiungunt: haud dissimili ratione tragici poetae,quoniam praestantiores imitatur Him moὸ res exprimul, debent exeplar facere, hoc est in moribus summu pro, bitatis illius personae quam sibi imitandam proponunt, exprimere: sicut Homerus Achillem ita strenuum, ac bellicosum ad unguem facit, ut nihil,quod uiro strenuo conueniat, in Achille homerico de
syderetur . H AE c P RO PECTO inquit SERVARE OPORTET,
hoc est oportet, ut histrionum actio, quantum ad uocem, ct gestus, moribus correspondeat. sensus enim, qui poeticam sequuntur,sunt auditus, ct uisus praeter necessitate . quoniam si Tragoedia legatur, non uidentur histrionum gestus, nec eorum uox auditur : sed cum in scena agitur Tragoedia, tunc ea,quae ad uisum ct auditum spectat, seruare o Portet. aliis enim gestibus aliaque uoce conuenit mulierumores referre , aliis uerb militis mores exprimere: item alia uoce alioque gestu exprimitur interrogatio ab eo, qui minas exprimit . Rationem autem reddit Philosophus, cur hac de re nos admonu
H i s. hoc est de actione, quae ad hypocritarum artem spectat,ab aliis iam editi sunt libri, satis eam pertractantes.
ANNOTATIONES. Ex hoc contextu colligi potest. alterius contextui positi superius explanatio. cum aliquos pictores meliores. ali suos similes.siquos uero deteriores essingere dictitabat: ut per meliores intelligatur idem quod hic dicitur pulchriores. Γον A - αγαθώ.Paccius uertit,UELUT FORTEM Ac HILLEM: clarious dixisset sTRENUUM Ac HILLE M.nam uox αγα ος sepe ab Homero pro strenuo & bellicoso capitur, ut Iliados . L,, Μηδ' ουτως αγαξρ. - εων θεου κεκ- Κλιτ ε ναο. & quae sequuntur. παραδειγρια hic valet. quod apud Platonem idea, siue natura secundum se con, syclerata non ut in hoc,aut in illo reperta. Aduertendu est in his uerbis.mii,
δῶ διατηρον. & quae sequuntur, aliud a superioribus praeceptum Aristotelem tradere. ut ex modo loquendi facile deprehendi potest: siquidem histrionum actionem spectat. de qua prius nihil est dictum. Quid autem sibi uelit Philosophus cum ait:s E D IN SERMONIBUS IAM EDITIS SATIS DIc TUM
E ST. de iis ex eodem tertio de Rhetorica libro in initio serὸ sub principium '' colligi potest cum ait. Tertia uidetur pronutiationis,& actionis cura inter maximas
203쪽
in Thyeste, qui ex astris insitis agnitione fecit . uerum Him Thyestes Carcini no extet, nullu de eo iudicium afferri potest . quid aute hoc loco sibi uelit Aristoteles, abude patet; nimirum agnitiones aliquas, quae tamen arte carent, a signis insitis scri . Aliud vero' fgni genus est aduentilium . idque duplex. aliud enim in corpore est,ut cicatri/ces : aliud vero' extra corpus, ut torques,ct ut in Tereo per scapha. quae Tragoedia . cum non extet, haudquaquam scire postumus, quomodo agnitio facta sit. id tantum intelligimus ex quodam extrinseγco fgno agnitionem in Tereo factam. Exemplo autem Vlysiis Philosophus admonet quona modo melius, ct quomodo peius his uti possimus. Ulysses enim ex cicatrice P nutrice, ct ii subulcis est agnitus. deterior autem agnitio est, quae fit , subulcis, quoniam sponte agnitionis confirmanJae gratia eis ulcus ostendit. ig enim artificio caret; ct ideo huiusmodi agnitio non probatur. Subiungit uero , ct tales omnes,scilicet agnitiones, in quibus non extat ars aliqua, sunt deteriores. at agnitiones,quae no fidei faciendae gratia fiunt, hoc est quae praeter propos tum sunt,ut in lauacris, longe meliores sunt. Euryclea enim Vlyssis nytrix , dum ei pedes ablueret, ex cicatrice
praeter omnem spem eum agnouit.
ANNOTATIONES.. Dubitaret aliquis, cur hanc de modis agnitionum partem cum iis,quae superius scripsit.quando quid esset agnitio declarabat.non coniunxerit: ita enim ordo magis aptus uideretur. Huic respondendum existimo.consulior id Aristote. lem egisse chim quid agnitio sit se prius declarasse dicinostendcns per lioc se noto modo nunc quo prius asere de agnitione sed potius id aperiens. se quidem quid agnitio sit prius declarasse. nunc uero agnitionum modos. quinam praestantiorcs sint explicare. Hunc eundem ordinem .cum de fabula.moribus*pertractaret, obseruauit. prius enim de eis, quid essent. alio deinde loco de modis eoru in egit. t et ciba suo ἐ-, - ῆ πλεοι Mων - --ἡ . v
σημείαν. Haec Paccius ita uertit. NUN c VERS DE IPSlvS GENER DBUS: PRIMUM Q. V IDEM, UT EST MINIME' A RTI FI cI O s U M. ITAL PLURi Bus usu RPATVM.A UT PER DUBITATIONEM FIT. AVT PER SIGNA . quae tralatio minime sensum Ariistotelix exprimit . itaque uer ba haec graeca hunc in modum sunt uertenda. SPE cIES UERO AGNITIO NI S. PRIMA QS IDEM ARTIFI cIO cARENS, ET QUA PLURIMI UTUNTUR. QUONIAM IN PROMPTU NON HABENT QUOD DI
C A N T, E S T. QE AE PER SIGNA F l T. In Odyssea libro X v III. ponitur a gnitio Ulysiis 2 nutrice. in X X uero libro ponitur agnitio.quae fit i subulcis.
204쪽
ινε n ADII ETH LOMB. IN ARIST. LIB.
Ordine huic proxima sunt, quae quoniam a poetis confinguntur, artis cio non carent: qualis in I igcnia ore las: qui foro rem Mnovit, cragnitus ab ea es . agnouit quidem ex epistola: agnitus autem ex indici LPAc itaque pro arbitrio poeta prostra, non ipse Fbula. t ideo p in peccatus; radictum scitem lapsum habent. t quippe nonnulla asserre permisum est: in in Sophoclis Tereo radis vox.
Secundam agnitionis speciem ponit, in qua sunt 3gnitiones , poe
ta factae: quocirca carent arte . nam ex rerum serie, arte constans, no
a poeta agnitio fieri debet. Exemplo aute agnitionis Orestis in Iphi. genia Tragoedia ita nuncupata, denion strat qua nam agnitiones a poeta factae dicantur, ct propterea carentes arte . in ea enim sabula lororem Orestes agnouit,ct agnitus est a sorore: squidem Ipbigenia per epistolam,quam ad fratrem dare uolebat, ab Oreste agnita est.& eiusmodi agnitio non est ea, quam a poeta factam, minimeque artificiosam esse dicit. haec enim agnitio insperata est: ct ideo peripetiam habet . nam id genus agnitionis in cotextu superiore laudatur. Secunda uero agnitio fuit, cum Orestes ab Iphisenia per sgna a gnitus est. na, ut Iphigenia Orestem esse crederet,ngna dedit de lan. cea, quam ipsa in thalamo seruabat. sonia igitur haec agnitio deducta est ex signis,ut probet Iphigenia Orestem fratrem, parum abest ab eodem peccato,ctim ab Homero introducitur Vlysses, subul/cis cicatricem ostendens, ut illis persuadeat se Uysiem esse. In huiusmodi igitur agnitionibus arbitratu suo cucta poeta dicit. sicut enim signa ὀedit ex lancea, ita sermonem aliquem inter eos habitum pos/set essngere, uel signa dare ex textilibus uestimetis . laaec igitur agni.tio fit a poeta, non autem a sabula, hoc est ex rerum serie no oritur agnitio. Dicit autem, quod antedicto peccato est proxima, quoniaea magis etiam caret arte . aliquid enim artificii magis apparet, climex signis, hoc est clim uerbis signum aliquod assertur, quo fides fit, ruam ostendere sgnum,unde dignoscatur. bd vero' huiusmoi agnitio a poeta facta a prioris prauitate non admodum recedat, oste)it mam quaedam etiam introducere liceret. & quid intelligat, exemplo declarat. ut in Tereo Sophoclis radii uox, ex qua fit agni/tio, quod minime conuenit. quocirca nihil mirum alicui uideri debet, sit ea Sophoclis fabula interiit, quoniam ab Aristotele non pro batur. A ristoteles igitur agnitioni factae a poeta tribuit secundum
locum . primam enirn arte prorsus carere docuit: hanc uero arte ca/rere,quod elocutionis genus priore minus dicit. Vocat autem agni
205쪽
tione hanc a poeta factam, no quod & reliquae non fiant E poeta, sed
quoniam arbitratu suo, non a rei occasone eam dcducit.
Sciendum est Paccium contextum hunc non intellexisse . &obscure admo dii expressisse. apertior igitur ita fiet .s Ec VND AE AUTEM SUNT, QUAEA' POETA Fiv NT. oci RCA EXPERTES ARTIS S P N T. ita enim uerba graeca legeda sunt.ut in excusis omnibus exoptaribus legebantur.& Ualla itidem legit. ideo aute Paccius negandi uerbum adiecit ut ego quidem sentio quoniain mirum ei uidebatur, Philosophum dicere agnitionem a poeta factam carere arte.ueriam si sequentia uerba animaduertisset.cum inquit i δου
i fingente pocta, sed a fabula.id est ad serie rerii enascatur. uerba autem ea, quae proxime nos attulimus, ita uerti debent. Q g Ο c i R c A AFFINE Dic TOPEcc Aro ES T.Perperam quoque partem contextu ς huic proximam est in
terpretatus: IPpE NONNvLLA AFFERRE PERMISSUM EST. At
fraeca uerba sic se habent. t ἐν α Uta μεγκών . quibus Aristoteles ante ictae rei rationem assert. Id uero cognosci potest, cum hoc loco uoce - , quae rationis signum est . utatur. uerti igitur hune in modum debent: LICERETN A N QVE QV AEDAM E Ti A si iMGER KR E . Paccium autem laudo, qui cum passim legatur: sue. M Dκφο-- T loco uocis 4. legit v T. Cum itaq; Aristoteles per ea uerba , LIcERET ENIM MAEDAM ETIAM INGE R E R E, proset agnitionem ar poeta factam praedicto peccato propinquam esse.&de his.quae aliquid in Tragoediam ingerunt asserat Sophoclis Tereum,cogi mur asserere fabulam illam ab Aristotela haudquaquam laudari nam in rcre in Tragoediam est quid minus e serie reru oriens quam agnitio. quae fit a poeeta. Sciendum est.uulgatos libros in contextu mancos et . nam post illa ue ba ν ἰκώνορ a. locus est albus: in quem in diuersis manu scriptis codicibus di uersas uoces suffectas esse comperii .nam alii habet ἐκ σοῦ et ασματων.quae lectio mihi non probatur.esset enim agnitio sumpta ex si Mis extrinsecus petitit. de quibus priore loco dichium est . alii habent τῆς λογχ ης. sed mea sentetia glosissa erat,quae in contextum irrepsit. cum enim legeretur G. σμων, quidam cuplicantes quae nam essent ista signa, addiderunt ex ea fabula ex lancea, perinde ac si diceret ex fgnis acceptis ex lancea. Quare lectio.quam sequitur Paccius mihi magis arridet,ut in hoc contextu. ubi locus albus ac hians est. his duabus uocibus G μειοπ.co inpleatur. Quod si etiam legantur uerba, ut in quibusdam exemplaribus leguntur.uidelicet κίνημῖν γαμοῦ ξιτ επsdλῆς, --r δε-πς λεγγM,ἀ βουλε οπρiητῆς - ο-: optime possunt explicari,idi quod in co- textus explanatione diximus apertissime signi ficare uidentur.censeo tamen in
uoce η -m mendum subesse.& legendum tari: ut sensus sit Iphigenia agnita est ab Oreste ex epistola. at Orestes ea dicet,quae poeta uult. atq; ita intelligendum est poeta posse arbitratu suo Orestem introducere . diuersa signa agerentem. quibus agnoscatur. Cum igitur id genus agnitio pro arbitrio poetae fiat.
arte caret.ars enim est,ut agnitiones emergant e rerum serie.Tereum Philom
nae quam uitiauerat.ne stuprum panderet linguam auulsisse serunt. haec alitein acu rem totam expressit. quod me Hercules factum tragicis omnibus. praeseratim Sophocli Tragoediae conscribendae praebuit occasonem in qua ex radii uo, ce.quod texentium mulierum instrumentum esse constat. agnitio fit. Quo autem pacto i Sophocle agnitio facta sit cilin Tragoedia non extet, minime sciri potest: sorte radii uocem essinxit, quae Tercum exprimeret. - . Tυτε
206쪽
Tertium per i remini ciuiam si,dum uectando atqui in animum quid reuoca s. quemadmodum in Dicaeogenis Cypriss ,picturum quidem ille inuiciens ingemuit in Urmone apud lcinoum audiens citharoedum Ubstes, t ex recordatione fleui uel agnitus e II.
Tertia agnitionis species interue tu memoriar fit cum aliquid sentimus,quoa prius nouimus. cuius duo affert exempla : alterum Di caeogenis in Cypriis, picturam enim inspicies ingemuit: alterum ex sermone ponit in Homeri Odyssea libro octauo apud Alcinoum rege Phaeacum in couiuio. Vlysses enim audiens citnaroedum, troianu bellum canetem, lacrymas effudit unde agnitus est ab Alciti .
ANNOTATIONES. Roma κέ tμνφης Paccius ita uertit: TERTIUM PER REMINISCEN TIAM FIT. rectius sic: TERTIA AVTEM. QUAE PER MEMORIAM . nam Aristotele in libro de Memoria & Reminiscentia conspici potest quantum inter se differant memoria. & reminiscentia. Maxe es άκοπρίας. uoX illa s. si ita scribatur per ei ut passim legitur. nullo modo quadrare uidetur. si uoro scribatur a. ut articulus foeminei sexus primi casus,omnia consentiunt.quM re uerbum illud castigandum existimo. καὶ κω α ιν α α mi λόγω. uertit Paccius S in sermone apud Alcinoum. sed aliter castigandus est locus hic, quam ipse secerit hunc in modum.quod & in aliquibus manu exaratis libris legitur. nimirum καὶ η μα πρου- λογον. Per id autem quod dicit e. αλκινοου. illum locum intelligit octauo libro Odysseae. ubi agnoscitur Ulytas ab Alcinoo; sicuti ct supra cum dixit e. νδε ρ cicalium Homeri locum intelligebat,ubi est agnitus
cordatione fleuit,uel agnitus est. sed mater partem hanc expressisse uidetur. inprimis enim uox illa v g tauoce graecam sibi respondente no habet . & sensum prorsus perturbat. deinde cum uerbum illud . AGNITUS EST. sit numeri unius,uox ueror graeca. δεγνο - ιαν. quae duabus illis uocibus respondet, numeri plurium sit uidetnr ita sensisse. ut ex illa uoce debeat expungi postrema syllaba legendo ανεγνωρ ἰοθη. quae castigatio primo intuitu recta uidetur : secus tamen est nam cum de duabuς agnitionibus interuentu memoriae factis meminerit,dicere debuit agniti sunt. Ulytas inquam.& Dicaeogenes. Verba igitur il la graeca.de quibus supra meminimus .ita uertenda sunt: ET EN REcORDA TIONE FLEUIT, UNDE AGNITI SvNT. Simile huic quod de Dicaogene ab Aristotele hic dicitur . est apud Uirgilium libro primo Aeneidos . cuius haec sunt carmina Sic ait. atque animum pictura pascit inani. Multa gemens, largoqi humectat flumine uultum.
207쪽
Quartum per filo u ut in Ghemoris,quodsimilis quidam accessit
similis autem praeter Oresilam nemo: Ore Lies ergo accessu. tum quod Do, oidis de Iphigenia e I. uerisimile est evis rariocinatu fuste oreriem, quod, cum immolata soror uerit, sibi quoque ut immolctur, contingere. Tale eri illud in Theodecti e t deo veniens ille, quasi narum inventurus extinguitur: in Phoenisiis, quae locum conssicata inriaresibi Iulum propterea commenta' sunt: quoniam in Ais haberent, ibi debrare mori: etenim in eo februnt expositae.
Quartam ponit agnitionis specie, quae ex syllogismo fit, ac ratio.
cinio,ut in Chloephoris . huiusmodi autem erat ratiocinium in ea. cuiusdam introducti, qui Orestem agnouisset: quoniam aliquis smilis, exempli causa, Pyladi uenit: nullus autem praeter Orestem ei Smilis est: orestes igitur uenit. sed quoniam fabula non extat, exemplum clarius osten)i nequit. Alluci assert agnitionis exemplum eratiocinio factae, Polyidis sophistae tragici ae Iphigenia. nam ratio.
ni consentaneum est, Orestem ratiocinatum fuisse,cum soror fuerit immolata, futurum quoque, ut& ipse immoletur. ex quo ratiocinio
agnouit eum Iphigenia. nam ipsa statim ratiocinans de uerbis iis, quae protulit Orestes, se ea esse cognoscit, qua de loquitur Orestes: unde Orestem fratrem suum esse agnoscit. ratiocinium igitur Orestis agnitionis occasonem Iphigeniae praebet, quoniam ex illo ore/stem agnoscit. In priori aute exemplo cum auait, quod aliquis Pyladi, uerbi causa, smilis recessit,ex hoc ratiocinatur Iphigenia, aut alia qua uis persona Orestem accessisse: unde agnitio fit. cum ue, rd fabula non extet,res non nis in uniuersum dici potest. Tale quid
est in Tydeo Theodectar. hoc est similis agnitionis modus ex syllogismo factus a Theodecti in Tragoedia,Tydeus appellata . ueniens enim, ut filiu inueniret,perit ipse . huius rei fabula cu no extet, nihil nis ex coniectura dici potest. quod tame hic coniicio tale est. Is sonte,qui in Tydeo fabula ex syllogismo agnitionis causa est,patrem habuit qui cum filium quaereret, interemptus est. is, cum ci ipse filium
208쪽
as, NADII ET LOMB. IN LAERIS T. LIB.
quaereret. comprehensus est: ct cum neci destinaretur inquit) etiam pater meuS cum me quaereret, est interfectus: unde agnitus est. ET iN PHOENissis . Nec eiusmodi fabula extat,quae habeat agnitio.
nem per syllogismum, qualem hic Aristoteles ponit. sorte, ct haec fuit Theodectae, satis tamen . quonam pacto ibidem agnitio facta sit, ex Aristotelis uerbis colligi potest. Aliquae nimirum puellae expol
iae suerunt, ut interirent, quae tamen seruatae sunt. interuallo autem temporis deprehensae ductaeque in eum locum, in quo fuerant expositae, ut mactarentur, statim eum locum agnouerunt. ueris mileque est eas ratiocinatas esses bi esse fatale,ut omnino eo loco interirent: quoniam ibidem etiam fuerant expositae, unde agnitae sunt.
ANNOTATI ONES.Cum Aristotelem uideamus huius quarti modi tot exempla reserre,id coninsulto cum fecisse credimus.ut cognosceremus multis de causis fieri ratiociniuposse.nam primi ratiocinii occasio sumitur a similitudine. & figura: secundi ab eoru euentis huius duo sunt cognationis exempla: alterum a latere,ut sororis & fratris altersi lineae restinui pater patris filii tertii a loco. . PMτοροir no χλοηΦοροις .in aliquibus codicibus lesitur. Polyidem.quem Aristoteles sophista
uocat, poetam etiam tragicum fuisse scimus. eius enim.& Pindari interpretes ,&Plutarchus in Musica.' Athenaeus meminere. οπι ελθωνίς uio 'duo 'ris α muric rectior est lectio quae in multis exemplaribus manu scriptis repe ritur; in qua no eur p. sed αυτος legitur: qua Ualla.& Paccius itidem sequuntur. 1' ω πω ΦοινMnc manuscripti libri habent eas M.quomodocunque legatur,ni .hil reser quoniam huiusmodi fabula non extat. PARTI cULA . LXXXV. trioa πι- lauru εκ παραλογη- - Θεώρου, Αον --ἀγνι αβ ο'ουα ἐωράκει' ἰ κως A ἰκουα άαγνω mr as. του
t Fquic Ur adiungitur illud, quod in theatro per paralogismum sit. exempli Wrat in I bxesulse nium hie pude arcum cognitum e dixit: ille verotopiam arcu cognoscendo ab eo propterea paralogismum scit.
Contextus iste dissicilis admodum est. eius autem dissicultatem il
lustrat exemplum,quod Aristoteles citat: sed cum non extet, certi aliquid asserri nequit. Quae vero' dissicultatem esiiciunt, haec sunt. si agnitio, qua de nic agitur,est coposta ex paralogismo theatri, par tem etiam aliam,cum qua paralogismus theatri compositionem secit, cognoscere oportet: cona posita enim ex pluribus constare neces
se est. Videndum igitur, an si alius syllogismus, perinde ac si fiat agnitio ex quodam sermone, c5staliti ex syllogisino ct paralogismo. Est itidem inquirendum, quid utraq; pars sit: ct cum paralogismus
209쪽
si theatri, cuius si syllogismus. C im praeterea pcr theatrum spectatores intelligendi siit, ut insta patebit: spectatores uero fleant in Tragoediis: quomodo ex paralogismo theatri coparari possit agnitio. Ad haec, chira Tragoedia, quam exempli loco Philosophus affert, inscribatur Ulysses salsus nuntius, indagandum est num aliquis fuerit,qui se falso' Ulyssem effinxerit, ut Penelopem deciperet; an aliquis,qui de Ulysse falsa enutiarit. Quae omnia quam obscura fiat,
omnes intelligunt. a quibus cum loci huius explanatio dependeat, nulli mirum sit, si difficillima nobis appareat. potius itaque diuinan. do, quὶm certi aliquid afferendo, contextus cXplicationem aggre diemur. Credimus igitur aliquem in Tragoediam introductum, qui ut Penelopem deciperet, se Nyssem esse falso' enuntiabat; ac ut id ei persuaderet , se arcum agniturum asseuerabat : quem tamen non inspexerat .. quod sorte ab Aristotele dictum est, ut id, ex quo paralogismus iit, falsum esse demonstretur: nam neque uerus erat Uysses.) spectatores autem audientes eum dicere se recognitu γrum arcum, argumentati sunt consecto syllogismo in secunda figura ex duabus affirmativis, qui non syllogismus, sed paralogismus dicitur, hunc in modum. Hic, qui dicit se esse Vlyssem , inquit, ego ar
cum Vlyssis agnoscam . Spectatores uerae tacito sensu paralogismum faciunt, hoc pacto . Utvsses arcum suum cognoscet: hic se reγcogniturum arcum assi rimat: igitur Illysses est. deprehenditur pom ea quod arcum non agnouit. Haec itaque agnitio composta est ex
paralogismo theatri. quoniam ipse Vlysses falsus nuntius non facit paralogismum 1 sed spectatores audita illa propostione, qua is pro tulit animo statim paralogismum concipiunt. Spectat hoc agniti nis genus ad eum modum cum quis alium se fingens, naudax depre
hcnditur, oblata re, testimonio cuius innititur, quam tamen non co
gnoscit: agnosceret uero ,s is esset, quem se esse dicit . qui enim se alium esse fingit, litetur paralogismo isto composito, ut antea dictum est; ut fidem apud audientes assequatur. Haec circa hanc par
co uocis eiu θνπς. habent uocem σωριτε: uulgata tamen scriptura rectior est. Agit autem hic de agnitionibus quarum cum quatuor species enumeraritialiuaadit modum, non omnino distinctum : quoniam ex syllogismo,sed peccante conficituraliud etia animaduertendit. In alto su γ γπfον ἐρη-ου -- κε,ο a ως-εκan PGpisn ς si uerba ita iaceat.necessari si est.dicere Aristotele hie de duabus personis loqui;quaru altera dixerit arcu se agnitura altera ueror laqua per illu.qui rGogniturus erat.huc paralogismu secerit.at superius di xit ex theatri parasogismo: ergo non ex altera pcrsona. quocirca sorte non . a.
210쪽
sed F A, ut ad theatru reseratur,legedum est.uci dicendum quod ad sensum.no autem ad uerbum theatru.Aristotcles respiciens dixit O si: id est hic uero : quo, ni alii per theatrum spectatorem intelligit. uerum,quoniam Paccius uerba re M cte non expressit, ita ea uertenda sunt . EST AUTEM quaedam. & composita, , ex improbo ratiocinio theatri: ut in Ulysse falso nuntio. hic enim dixit arcum se cognituru, quem non uiderat: ille uero, tanquam per illu qui recogniturus ., erat,per hunc paralogismum FEci T. Paccius praetermisit illa uerba. Q v E MNO M vi DERA T: forte quia ei praecedetibus repugnare uidebatur, uel et glossema aliquod esse putaueri t atqui dictu est quomodo pars illa debeat intelligi
risimi Ibus admirario impaeritur, quatis illa in Sophoclis Oedipode, Er in Iphigenia. Siquidem verisimile est lueras hanc mintere cupiuiscit Psitusi modi enim flar ab ue ullo uel impresesigno,aut etiam extrinsecus u monole, iunt. ab his uero probantur,quae ex Pobmo.
Enumeratis multis agnitionumgeneribus, ponit eam,quae est omnibus praeserenda: quam ex ipsa rerum serie oriri dicit,uupefactio ne facta per uerisimilia. quod exemplo Sophoclis in Oedipode tyrano, ct in Euripidis Iphigenia decia t. s I Q v ID EM UERi s IMILE
nar enim cunctis nuntiis occurrentibus in patriam proficiscentibus magna ex parte literas dant: ergo uerisimile est Iphigeniam quoque nactam occasionem nuntii uelle id facere : ex quibus deinde agnita est. Cum igitur agnitio ex rerum serie fiat, ct agnitio in Iphigenia gignatur ex iis quae uerisimilia sunt, scilicet ex literarum missione, id genus agnitio laudari debet. nam sin quid huiusmodi agnitiones solae fiunt absque factis sgnis, scilicet a poeta, ct monilibus. Secunduuero locum tribuit iis, quae per syllogismum sunt: de quibus quo. modo fiant, pra dictum est. ponuntur autem in secudo loco, quo niam magis quam aliae uidentur ex rerum serie fieri.
Pulcherrima agnitio in Oedipode Sophoclis fit nam Oedipus audiet ar Tyresia uate se Lati caedis auctorem fuisse.ei irascitur. aduenit nuntius, qui Corinthiorum nomine seorum enim rex Polybus iam interierat regem illum esse designatum nuntiat. negat Oedipus ob metum incestandae matris Corinthii se rediturum.nuntius.ut huc metum ab eo tollat. declarat quis illi fuerit pater uerus,quomodo Corinthii prius deuenerit,& reliqua ex quibus agnitio mira