장음표시 사용
221쪽
m me πν. ut igitur aliis ueritatis saltem inueniendae uiam aliqua ex parte monstremus.quid hoc loco sentiainus explicabimus. Philosophus superius multis modis fabulam praecipuam esse I ragoediae partem.ac ueluti eiusdem anima ostendit. quatenus igitur fabula commode uariari potest, eatenus etiam Tragoediae isecies stasuit. Et quoniam fabula alia simplex, alia perplexa: itide&Tragoedia alia simplex.alia perplexa dicetur.Ite fabula,quaeda pathetica ethhoc est, in qua actio letifera est. & cruciatus poetae imitantur: etiam Tragoediae spocles erit,quae pathetica dicetur. Fabula praeterea esse potest morata. hoc est imi tans exprimen sin bonos.& humanae societati conferentes mores &Tragoedia. in qua huiusmodi continetur, morata dicctur Hae sunt quatuor Tragoediae spocies.sumptae a quatuor fabulae partibus. fabula enim in quatuor di liecatur. aut in Simplicem aut in Perplexam,aut in Patheticam aut in Moratam Quord fabula diuidatur in simplicem, uel perplexam, hoc superius Aristoteles his uerbis expressit: Sunt fabularum aliae quidem smplices aliae ueror perplexae. Quod ite perplexa sit ide quod habcias peripetiam,& agnitione,eodem loco demonstrat. Perplexa inquitκRex qua cum recognitione. uel peripetia, uel ambobus mutatio est. quoque ad fabulam spectare declaratur aperte. cum enim Ari stoteles superius dixerit, quod circa misericordiam. & timorem duae partes fabulae uersantur peripetia scilicet.&agniti o addidit. TERTIvM AvTEM P A SOΣ.-θος igitur & cum aliis uerbi gratia cum peripetia, & agnitione . id est cum perplex interdum cum simplici reperitur. infra enim dicet Iliadem esse simplicem,& pathcticam. Sed quo loco mores ad fabulam spectare dixerit. minimer constat. At nos eo loco de moribus egisse dicimus, ubi declarat quod hominum genus Tragoediae conueniat. ualet enim eo loco crumia tam in ide,quod moratum: hoc est quod ad bonos mores inducendos conducit. Non igitur alicui mirum uideri debet.si in ea parte an qua dicit Philosophus: Duae igitur fabulae partes circa haec sunt.peripetia.& agnitio. tertium autem Hia: nultu de
moribus uerbum facit.quoniam cum uoces illae duae .cI RcA HAEc, reserant
misericordiam & timorem.ininime debuit Philosophuς dicere mores uersari circa misericordiam & timorem: quod quidem de peripetia.&agnitioncipem turbatione* uere dicetur.Cum igitur Philosophus Tragoediae species quatuor esse dicat, quonia tot S partes esse dictu est. sabulae partes intelligcre na alia per plexa,alia pathetica alia morata alia simplex.Iccirco ueror partes dictitur, quo/nia in una fabula simul oes esse possut; excepta perplexa & simplici, quae simul
esse nequeui.& omnibus ex partibus una Tragoediae species cofici potest . quo nia enim ut diximus abula est anima Tragoediae.propterea ad ciux uarietatem Trag dlae quoq; mutantur. Csi aute morata dico, no intelligo quord in primat mores, uerbi gratia iuuenum uel mulieru . mos enim hoc modo est una ex sex partibus qualibus,quae a fabula distinguuntur: nunc ueror morem fabulae par tem esse dicimus.Quamobrem hoc loco uerba castigarem. nam post uocem τι-me m. p ncrem απλeus: innixus Aristotelis aucto itate, loco superius citato. cum inquit. Epopoeiam specieς easdem habere cum Tragoedia . quod probat. uel enim simplicem uel perplexam.uel moratam.uci pathcticam esse oportet. si igitur quatuor sunt Epopoeiae species.tot itidcin erunt & Tragoediae . quae si sunt in Epopoeia sicut sunt hae. simplex uidelicet perplexa pathetica,& morata: in Tragoedia quoque easdem ese oportet. Cum igitur in hoc contextu tres e numeratae sint.perplexa morata.& pathetica. quartam, simplicem inquam, ad dendam esse satis constat aperte. quam quarto loco collocauit. quoniam ulti ma caeteris est imperfectior sicuti perplexa dignitate prima est, quae etiam pri ma recensetur. 43ὀd si dicatur.exempla non quadrare.quoniam inquit e ον 'ri Φορκ-. xi Prom gr. Prometheus enim patheticum est, ut habetur ex fabuli .
222쪽
iss MADII ET LON B. IN ARIST. LIB.
Huic respondetur hoc non obstare. nam inferius Aristoteles iliadem esse si implicem,oc patheticam assirmat. quare sat est,quod hae fabulae siniplices sint. sed nulla in Prometheo est perplexio.nec agnitio: quoniam de bono in malum statum uolentibus Diis,in quibus nec agnitio nec peripetia quadrat. transitum secit. exempla igitur nostram sententiam non modo non infirmant. sed etia confirmant. De Phorcide.cum fabula non extet non habemus quid asseramus. nec de Phthiotide, & Peleo Tragoediis aliud quid inuenitur . QVAEc UN VEIN S V P E R . QS AE APUD INFEROS S v N T. id est mutationes, quae fi ut deiis.qui illic esse dicuntur,simplices sunt. p A T Η E Tic v M . V T A I A c E S. Aiax enim cu in iudicio armoru Achillis Ulysse sibi praeserti uideret.se ipsum interemit.unu ut ait Seneca,Aiace ira in furore iuror in morte egit. cuius cum multi poetae Tragoedias scripserint, iccirco numero plurium Aristoteles Aiaces appellauit. Ixionis fabula scitur.sed Tragoedia no habetur. Item de Peleo legitur in fabulis.sed Tragoedia dest deratur. De Prometheo quoque fabula nota est.
tutis Quare magnopere poetis conandum ut horum omnium quam locupletes sint. quod si omnium minus queant , saltem principalium, atque quampluri. morum: eo cip etiam enixius, quo ad taxandos poetas haec aetas in tantum prona eri, ut quos in omnibus his partibus probandos nouerit, in singulis
etiam mirum in modum excellere aequum censat.
Cum dictum si quatuor esse Tragoediarum genera,infert conan dum esse omnia, uel saltem maxime, ct plura tenere: cum praesertim hoc tempore, inquit Aristoteles,poetas derideant, atq; contemnat. cum enim singillatim in unoquoque quatuor iam dictorum generu
boni extent poetae, dignia putant id, in quo singuli seorsum excellusi
Dubitaret aliquis. si tentare ut numerata omnia habere uideatur. Id intelli-gedum in una tantu Tragoedia, & in una Tragoedi quatuor illa superius enu merata simul esse nequeunt.quoniam perplexum.& simplex opponuntur: igia tutiuel quod hic ab Aristotele dicitur est falsum.ues particula superior perpera est explicata.Dicimus,hoc praeceptum omnibus poematum generibus non esie commune: ideo dixit quod si non omni altem magis praecipua, potiorat ut peripetiam & agnitionem & pathos habeat. quord si accesserit etiam ut sit morata. adhuc magis perfecta erit.in uno tamen poemate epico omnes hae species ratione tame partiu diuersarii conspici possunt. na in epi dio amoris Dido nix apud Uirgilium actio simplex est.& pathetica: in alia autem parte praeci pua posset esse peripetia & agnitio Praeterea dicimus Aristotele admittere poetas.ut omnia haec poematii genera, & Tragoedias optimas in omni genere co ficere sciant no tanae quod in una latu Tragoedia simul omnia claudi possint.
223쪽
Minime uero ortasse conuelim eandem Tragoediam ,siue diversm a p, pellarea Abula: id quod earum ipsa quidem connexio, arque solutio mi cauerit. Saeterum non pauci egreXre nectentes,snepte Ioluunt. Oportet autea utraque parte plausum iugiter excitare: illud ue cumprimis cauere, ne contextum Epopoeiae proprium D Tragoedia coυlagamus . talem Oia esse sicimus,qui complures contineat Gulas: exempli gratia : si quis totum illud Iliadis unica uehi completa Abula. ibi etenim propter poematis longitud γnem partes ipsae congruentems cipiunt magnitudinem. in actibus vero milto praeter id, quod susceptum negocium exposcit, longiores evaderent. Cuius
rei si quum id esse poteri,quod hi qui totum Ilij excidium simul compos me, ac non potius singulas separarim partes, si curi Euripides Medeam, vest iobem Quod . Uchlus minime ob viuit 9 vel prorsis cadunt, uel certe in eliciter certant. siquid propte r id unum cecidit . Mibon.
Quoniam superius dixit Aiaces, Ixiones numero plurium, diuerasas Tragoedias unius personae ratione factas intelligens, admonet quomodo possimus scire quae Tragoediae diuersae snt,ct quae eaede.& ait quod non est dicenda una Tragoedia eadem cum alia, quonia . ambae fabulam eandem habeant, sed quod idem est connexionis& solutionis modus. nam & si fabula diuersa sit, connexio uero , &solutio in utrisque eodem modo se liabent, dicendae sunt eade Trae goedia. at si contra se habent, ut fabula quidem eadem sit, diuersa tamen connexio,ct solutio fiat, procul dubio diuersae Tragoediae cen
sebuntur. quod exemplo Iphigeniae declarari potest, de qua supradi/ctum est . Quid autem connexio, & quid solutio st, ct quot modis
sant, superius est dictum. Hoc uero praeceptum talem praebet usum, ut nos quoque fabulis ab aliis compostis, connexione lolutioneq; uariatis, uti non uereamur. Et subiungit, quod multi recte cotexunt, male autem soluunt. at in utrisque plausum a spectatoribus conseri semper oportet . nec Tragoediae constitutio, rerumque nexus ebet esse talis,qualis est Epopoeia. Quid autem si epica constitutio R i i i declarat,
224쪽
declarat, dices,quod est multatum fabularum: id Iliadis exemplo de
clarans; quam si in unam Tragoediam uerteremus, utique peccare. mus. in Epopoeia enim, quoniam prolixior Poesis est, partes ita coingruam magnitudinem acimittunt,ut recte,facileque cerni pol sint,&
alia ab alia distincta sit . quod si tantam rerum molem adeo angusta
quantitate comprehendamus, partes erunt ita conculcatae, ut seor sum discerni nequeant. unde merito fit, ut poetis illis,qui tantam rerum i eriem in unam Tragoediam compegerunt, praeter eorum exi stimationem res ceciderit. Signum autem asserens, omnes inquid qui uniuersam Troiae expugnationem, 2 non eius partem compo
suere,ut Nioben,uci Medea Euripides quod Aeschylus minime obseruauit; qui quanquam Iliadis partem acceperit,prolixiorem tamein Niobe constitutionem secit, quam Tragoediae natura desydereo uel exibilari atque explodi, uel male certare . quoniam ab aliis poetis superantur, esim cie laude, ac prestantia Tragoediarum conten/dunt: quonia Agathon hac duntaxat de causa exibilatus explosusq; fuit . agi exibilabantur,ad calconi Tragoediar peruenire non poterant, sed re insecta recedebant: qui uero male certabant,ad fine usq; perueniebant,ab aliis tamen superati iudicabantur.
Sciendum est.Aristotelem per partes intelligere principium,exitum . ac epi/sodia quae e fodia his extrcmis in Epopoeia clauduntur. Has omno part s. Iliadis uerbi causa. in Tragoediam sine culpa redigi posse negat: quoniam tot sunt. ut si in unum breue opuς.quale Tragoedia et edigantur. inculcctur; nec . alia pars ab alia distincta ob poematis paruitatem apparebit. quocirca partes datam magnitudinem non habebunt . quod si partem Epopoeiae costitutionis accipiant. id commode fiet. Sed dubitatur.quoniam supradictit inest.Epopoeiam unicam tantum actionem exprimere.no autem ea quae unius hominis sunt.superius item fabulant Odysseae sic Aristoteles exposuit.ut perinde breuis appareat,atque Tragoediar argumentum,quod de Iphigenia est . fabula igitur altera altera maior non est. Ι'raeterea ab Aristotele dicitur, quod non potiunt ex Epopoeia.uerbi gratia ex Odysica. plures confici fabulae: quoniam ipsa. una duntaxat constat. Respondetur . sic quidem esse, quord una fabula debet esse . quam primum exprimit Epopoeia: sed cum episodia sint multa. ea. rolixa, unum illorum'. argumentum Tragoediae praebere poterit : fabu-am enim integram continebit . Quod si quis dicat, si aliquis tragicus epis ia omnia praetergrediatur. illa fabula non erit nimis magna. Huic rein spondetur,eam itidem uniuersam actionem,quoniam multorum dierum spatio confecta fuerit.Tragoediae congruam non futura . nam actio tragica unius diei spatio.aut paulo longiori perfici debet. δου si αμτω Mὶ κροτω 3. post haec uerba in quibusdam codicibus calamo exaratis ita legitur . . ὁ ο πρ ειρη-
225쪽
DEipo Errc A COMMENTARII. ε sp TUM NEGO cIUM EXPOSCIT. LONGIOR Es EVADEREMT. sed mea quidem sententia mentem Aristotelis non expressit. uerti enim illa debet hunc in modum. IN TRAGOEDIIS VERO' MUL TvM PRAETER OPINIONEM EVENIT. ωαπερ Evριπτης Nio Sta,οῦ μ ἰωm e Αισαυλος.Circa hanc particulam sciendum est codices aliquos manu scriptos carere duabus illis uocibus a Mati,. tralatio quoque uetus ita habet . cui scripturae magi
adhaereo. opinor enim illud οῦ Mactis glossema extitisse: quod deinde in conte xtum irrepsit. Aeschylus enim Niobem fecit, sed quo d Medeam secerit, hacte
t Tametsi tum in peripetjs,tum in implicibus assionibus hi quidem saan mirabiliter propositum asstquantur. Etenim tragicum, atque humaratim eri, cum sapietis, id p prauus ineluti Sisyphus,deceptusferiisve fortis, idepinia lus superaras . verisimile cirum es, ut Ossarhon asterit. quandoquidcm multa praeter ipsum veris de accidere, a verisimili non di crepat.
Dixit eos, qui epicam constitutionem in Tragoediam redigunt, aut explodi,aut saltem infeliciter certare: nunc subiungit qui poetae uoti compotes fiant, scopumque attingant: qui nimirum peripe tiis simplicibusque fabulis, hoc est non duplicibus, quales sunt, qui Epopoeiae constitutionem habent, sed unius duntaxat personae foratu nam ex insperato mutatam exprimunt. Et causam affert. quo/niam linquit) tragicum, ct morale est: quoniam exitum lugubrem habent, ct bonos inducunt mores tales Tragoediae . idque in quibus Iersonis fiat subiungit. cum sapiens, ac sagax uir inquirit, sed doὰς states decipitur, ut Sisyphus: uel bellicosus, sed iniustus uincitur. Et quoniam supra dictum est poetam, necessarium, aut uerisimile sequi oportere, uidens obiectionem, quae posset asserri, uerisimile non esse sapientem decipi, nec strenuum superari, respondet Agathonis auctoritate haec esse uerisimilia: quoniam uerisimile est mul, ta fieri extra uerisimile.
Pacci ut hune contextu ita uertit,ut de poetis,qui totam Iliadem in Tra Ndiam Di
226쪽
xeo MADII ET LON B. IN ARIST. LIB.
diam reduxerunt, ut Agathon , necetiarid intelligi debeat. & sensui esset: illi poetae .qui in huiusmodi fabulae constitutione peccant.alioqui periti sunt;nam cum aliud tabulae genus aggrediuntur,mirabilitcr propositum suum asiequuntur. Quae autem sint haec Iragoediae genera, quoniam interpres ita transfert; TUM IN PERIPETIIS, TUM IN SIMPLIC BVS Ac TIO Ninus: videtur innuere, per peripetiam genus perplexum. pe Inplicem actionem simplex genu : ita ut in his duobus illi poetae excellant. at si ad sequentia inspexerimus.uidebuntur illa duo simul esse ponenda.ut sit fabula simplex cum peripetia quod uerba graeca demsistrant; quae ita se habent τραγκόν-τ-, iota λανδρίναν hoc est,etenim Tragicum,atque humanu ei . Quid ueror illud sit.&quod genu ς Tragoediae occi inquies ετ si τουπ,οτανόπρός sati, μετα et πρίας a. id est H o c AvTEM EST. cUM SAPIENS, IDEM VE PR A VVS.VELUTI SISYPilvs DEcEPTUI F U E R i T.Quibus uerbis apparet in eadem fabula.& peripetiam,& simplicem actione contineri : nam actio sim elex opponitur duplici.non autem perplexae. ut supra dictum est. eadem enim
simplex perplexat esse potest fabula. ut in exemplo Sisyphi dictum est. item Oedipodis tyranni fabula perplexa est.& simplex. Uerba igitur Aristotelis rectius uertenda sunt in hunc modum. t IN PERIPETIIS AUTEM, ET SIM 'PLI cIBvs Ac Tio NIBVs MIRARI LlTER PROPOSITUM A s S E- VUNTUR: ETENIM TRAGIcVM H c. ATQUE HUMANUM,EST. Mu ω τοῖς ix ζῶς ' οπαγμαn Ior c. Paccius uertit, tanquam uox .
corrupta sit. legi* deseat δρα fixe i. id est actionibus: quod sane mihi probatur . nam adeo facilis est lapius ob uocum similitudinem ut mirum potius sit errorem huiusmodi non contigi stri quam quod acciderit. sensus deinde longe
planior. infra praetcrea uidebimus similem errorem cotigisse. t ες AH ο, λανο σερος suri. Paccius tria prima uorba praeterlabitur, quae nulla ratione praetera mittenda erant. Latine autem ita sonant: E ST AUTEM Hoc . quae quomo- do cohaereant cum superioribus uerbis. iam diximus. Occurrit dubitatio nullo modo dissimulanaa. superitis enim Philosophuς cum personam Tragoediae maximὸ congrua in investigare uellet, inquit eam esse,quae inter bonum,tam tum media sit,cui contingat ob ignorantiam scelus patrare. uerum hoc loco iam Sisyphum nominet,non medium inter bonum & malum. sed prauum facit. Huic ita occurrerem . diximus Aristotelem eam personam,quae prae caeteris Tragoediae conueniat.supcriuς statuisse: hic autem actionem hanc Sisyphi tragicam dicit:no quord nulla Tragoediae magis apta reperiatur, sed quord actio Sisyphi trasica ei quoniam exitum habet lugubrem. item morata est: quaecum in unum rungantur. a spectatoribus approsantur. Datur tamen alia quaedam constitutio. quae longer magis tragica ei curm uti dixi inusπales fabulae nut,qua lis ea cst,quae Oedipus tyrannus inscribitur. Sciendum praeterea est. aliud esse fabulae genus quoa perplexum. & aliud id.quod duplex est. perplexum maxime ab Aristotele laudatur quod aut duplex est ut supra ab Aristotele dictu citasecudu obtinet locu. unde simplex interdit duplici. interdu ueror perplexae c5stitutioni opponitur. quor fit ut simplex.si capiatur, ut opponitur duplici. pote rit cum perplexo belle congruere.id autem summopere animaduertendu .allo quin in multas.& inextricabiles difficultates incidemus. Sapientem in hoc co- textu Philosophus uocat.non qui uerer sapiat: is enim necessarior uir bonus. ac probus est cum enim mala.uitiacν nullam ueri boni speciem praeseserant, si recte saperet. prauus nullo modo esse posset: sed eum intelligit. quem uulgus sapientem uocat.uersutum nimirum, & callidum hominem .ac rerum humana rum peritum. Sisyphus Aeoli filius fuit.in Isthmo Achaiae habitans, qui praetereuntes omnes aut saxo obrucha aut in mare praecipitabat. hic autem Deo
227쪽
DE POETICA cOMMENTAE RII. rum arcana,quorum particeps factus fuerat mortalibus prodidit: quocirca ad inseros detrusus, perenni poena assi igitur. Ex hac fabula quomodo callidus simul & improbus esset.dignosci facile potest. Alicui uideri posset.cum Aristiteles dicit in poei petiis. & simplicibus fabulis mirabiliter assequi quod uolunt. id iure intelligendii in de Agathone,& id genus poetis: tum quoniam proxime dixit cum excidisse.duntaxat ob fabulae constitutionem: quod indicio est Agathoni in caeteris, cum id genus fabulae non conficiebat.rem feliciter cedere solitam: tum etia, quia in huius particulae calce de Agathone iterum meminit. signum igitur est. intermedia quoque de eodem esse ab Aristotele dicta mihi tamen uidetur Aristotclem .postquam epicam constitutioncm damnauit cum in tragicam conuertitur subiungere in uniuersum eos.qui in simplicibus actionibus. & peripctiis uersantur non exibilari. sed uoti compotes fieri, hoc est probari, ac laudari. Nec me mouet.qudd secudo loco de Agathone itidem me minit . eius enim auctoritate usus est ad tollendam quandam contradictione. quae exoriri posse uidebatur,ut ante diximus quoniam asserit Philosophus esse uerisimile astutum decipi. dc fortem superari: quod Agathonis testimonio co firmauit, qui ueris mile esse dixit multa praeter uerisimile fieri. Sciendum est. Aristotelem de hoc uerisimili x genere sub finem libri secundi Rhetorices agore : quo etiam loco Agathonem citat.dicitq; huiusmodi uerisimile non simpliciter,sed quiddam uocari: nam multa mortalibus usu uenire non uerisimilia. praeterin rationem omnem in dies ipso sensu comprobatur. id* rationi consonum est. nam cum uerisimilia necessaria non sint. aliter quoque fieri possunt :igitur uerisimile est praeter uerisimile nonnulla fieri.
ori summam penes unum duntaxat ex bi DionibuS esse oportet, to/tiussi partem esse: uti aurem concertationibus, non sicut apud Euripidem, fili cui apud Sophoclem. re in uero conresa potius ea sint, γα ad μ sceptam pertinent Fbulum, quam quae ad aliam Tragoediam: quamopterint calare concinunt. μυmodisne rei initium pronum gathone sumptum. . tqui quidnam diseri inter canere intercalare, locutionem ut ib
liam quin aliud ex alio nocti tyntegrumi seisidium s
Posteaquam Philosophus poetas totis neruis contendere oportore dixit, ut recte fabulas ct soluant,di connectant, item cauere, ne costitutionem epicam in dramatibus efficiant munc circa choru, Quid eis agendum si,docet. ct cum chorus interdum loquatur, interdum uero canat, chorum uicem unius histrionis subire iubet. idq; magis
declarans inquit: TOT ivs QRE PARTEM ESSE: UTI AUTEM
228쪽
coNCERTATIO Ninus hoc est socium cum aliis histrionibus fieri, in eademque re laborare: hoc est nihil dicere, uel canere, quod ad
fabulam spectans no st. NON sic UT A pvD EURIPIDE Μ, SED sic vT APUD S o PH oc LEM , Euripides enim chorum, non mul/ta, Sophocles uero multa loquentem introducit. Ratio autem est, quoniam cum semper chorus ab ingressu ad fine usque permaneat in scena, turpe admodum uidetur, tot histriones octoios tam diu imnere. cum enim personis opus si, quibus mutui sermones fiant, curs in scena chorum habemus, eo potius non utimur, quam noua per sonam finβamus Z Cum igitur chorus histrionis unius subeat uices, perpetuoque in scena maneat, ipsum ita sepe loquetem introduc re debemus, ut actiones illius pars fiat: unde hac ratione Sophocles Euripidi praeserendus est. Chorus enim apud Euripidem magna ex parte non loquitur, ita ut non uideatur ede persona,ex qua actio illa constituatur, nec esse totius pars: clim uerb caniticatus ad rem spe/ctare non uidetur. Subiungit deinde, qu bd cantus chori reliquorupoetarum non sunt magis fabulae,quam alterius Tragoediae: quocirca recentiores canunt iμα, hoc est quoddam cantilenae genus ad re non faciens. atq; huius rei Agathon primus auctor extitit. quc quide reprehcdit, cum inquit ATQ VI QUIDNAM DIFFERT INAE
D i v M Z Sensus est, s licet in fabula chorum introducere,qui res non magis ad tabulam, quae agitur, qu im ad aliam Tragoediam spectantes canat, quid prohibet, quin alterius fabulae partem accipiamus, eamque in nostram inseramus; in imo totum alterius fabula: epi γdium, in eam quam agimus, transseramus P Quod cum absurdumst debent enim partes ita esse propriae, ut alteri conuenire non possintὶ non conuenit choros canere intercalare; quoniam fabula: non
ANNOTATIONES. Posset alicui forte uideri.Aristotele sermonem chori sophoclis ei, qui fit ab Euripide praetulisse quoniam Euripides non semper unam.eandemqi persona tueatur. Mihi tamen ea.quam in explicatione uerborum diximus, sentctia magis confrua uidetur.τῶς si λοιπαῖς - δ μενα -Μον τ H is . κα- ζαγω sibin is est ρ' ἰώβολι ια αδου , πίτου MI υπς Αγαλνγ τ Teiici 1. κρατοι , ἡ ἰμβο uis fiat αδον, η ρκα - η α Eς -ο αρμοῆειν, κ ἐπεισόδον ολον; Haec Paccius ita uertit. ν RELI Q S uero concessa potius ea lint . quae ad susceptam pertinent fabula. quim quae ad aliam Tragoediam . quapropter intercalare soncinunt. Huiunx, modi sane rei initium primum ab Agathone sumptum. Atqui quid nam din,, seri inter canere intercalare, locutionemve illam, quae aliud ex alio nectit.inte- νε grum , EPISODIVM Pars haec dissicillima est. Primum quidem, siue inter petremur
229쪽
DE POETIc A COMMENTARII. rorpetremur uocena. RE L I Q v I s. id est hii trionibus, siue poetis. uerbum quod
sequitur,videlicet CONcESS A. minime: conuenire uidetur.Deinde illud. cum dicitur QT A PROPTER INTER c ALA RE coN INUNT: quam recte ex supradictis inferatur,non plane uideo. cum enim huiusmodi sit sensus concessa reliquis.siue poetis siue hiistrionibus debet potius esse fabula . quam alterius Tragoediae: QS A PROPTER INTER ALA RE coN cINVNT. id eliquapropter canunt rem . quae non fabulae magis quam alteri Tragoediae conueniat. naec quantum inter se perperam cohaereant, omnes uidere arbitror. Mendum igitur in uerbis omnino esse censeo.ac primum est in uoce quae in locum uocis αδ να irrepsit. nam uerbum. αδEν, quod paulo post ponitur,aper te indicat locum,ut nos fecimus.castigadum. Id autem audacius fecimus, quo niam Venetii ς in quibusdam ealligationibus loco uoci ς istist με να, scriptam uo/cem uidimus: quae lectio longe melior est quam ea, quae in excusis libris legitur. Praetcrea particulam neSandi ante uocem . ν μωον, addendam existimo quoniam hac ratione optimc inseretur. Q y APROPTER INTEM c ALARE coNci NUNT. si enim hunc in modum legamus ae R E L I QS I sA v T E M, scilicet poetis: QS AE cANUNTUR. scilicet in choris: NON P Ο TIUS FABULAE, VAM ALTERIUS TRAGOEDIAE s v N T: id est non sunt cantus. fabulae. quam aptant,accommodati: c APROPTER INTER A LARE c O N c I N v N T. id est cantilenam astititiam. cuius rei primus auctor
fuit mathon: quod factum redarguit, ac reprehendit. cuius signum est particula illa, καίτei . qua utimur cum aduersari uolumuς.eiusdem Aristotelis testimonio primo Physicorum libro sub fine, chim ait: οm: γαρ --θω. M HG,
λων τ' --ἡα-α τῆ τ'Rν έ ς λκ. Aduersatur isitur facto Agathonis, deducendo ad incommodum .nam si licet choro canere μνεια. hoc est cantilenae genus. quod cnm fabula non cohaeret, cur etiam no licebit ex alia Tragoedia in aliam. portionem transferre, atque etiam integrum episedium t quod manifeste absurdum.& incommodum est. Quid autem esset εμβόλιμα de quo Aristoteles in contextu loquitur an nomen proprium cuiusdam cantilenae .an quodcunque extra rem,quod canitur.certo sciri non potest. Sciendum est, q uord Agathon Sophocle minor natu suit,seculo tame Platonis.auctore Suida. igitur si primus ipse auctor suit.ut 'μβολiunc in Tragoediis caneretur, per εμβολμα, chori cantu. ad actionem.& fabulam spectantem intelligere nequimus . quonia Sophoclis chorus.ut in Oedipode uideri potest.spectat ad actionem, qui Sophocles Ag, thone natu maior extitit hic uero dicit Agathonem primum extitisse qui tμcciis λι ι cecinit.Vcrbum auic λοιποὶς, hoc est reliquis,ad poetas potius quem ad histriones est reserendum . nusquam enim eam chori personam . quae loquitur, non etiam cum aliis canere me legisse memini, nec rationi consonuin uidetur. quid enim obeil.quin simul cum aliis canere possit Nemincni ueror mirari uelim. me dixisse choros esse poetarum cantus, quasi cantus poetis tribuerim. cum histriones sint qui canunt.& chorum conficiunt: Agathon autem Tragicut fuerit poeta non autem hi strio : de quo tamen in contextu dicitur, primuipsum rei liuius auctorem extiti sie: quoniam Plato quoque in septimo dialo. so de Legum lationibus.de tragicis poetis loquens. Qicit, cantus uellios . nihil igitur noui nos in huiusmodi re finximux.
230쪽
Iam uero cum de his omnibus dixerimuS: reliquum erit, vi de Dictone, aeque Sententia agamus . Tametsi de sententia in i , quos de Rhetorica scripsimus libris: ut quod eius utir Cr rationis magis proprium sit, diste Dmi . ad sententiam ea Omma pertinent, quaecunque oratione a Pruere oportet. cuius partes erunt o tendere ,fluere, perturbationes praeparare, scini misericordiam, timorem tram, terais huius Seneris: ad G exatae rare, ac dimmere. t Conriat autem supradictarum partium rebus accommodata aferre oportere: cum videsecet uel erabita, vel ruuta, uel mira,
ues uerisimita a menda stat . in quibus tamen haec habenda diritinctio e quod aliqua quidem nullo doctrinae adminiculo apparere necese esse ali. qua uera sermone ipso dicentem praeparari, ac vi etiam sermonis mensere . Quod enis dicentis munus esset . si non quidem sermonis vi, grata esse viderenturi
Caeteris expeditis partibus,quae in Tragoediam qualitatem aliqua imprimunt,item de componendi modo : nunc se transitum ad alia facere declarat . quamobrem auditorem optime ad sequentia excipienda praeparat; deinde proponit,quae in sequentibus pertractabit,
AGAM v S. Verum pro iis, quae ad sententiam pertinet, relegat lectorem ad ea, quae in libro secundo de Rhetorica dicta sunt: id enim facultatis illius magis est proprium. Subi sigit autem, quae ad istoοιαν
spectat, ct inquit ea omnia esse, quae sermone struere oportet quorupartes sunt, probare, refellere, perturbationes ciere, ut miserico diam,timorem, iram,& caetera huiusmodi,odium scilicet, gaudiu,&similia: praeterea augere. imminuere . Haec autem sumenda sunt in dramatibus ab eisdem Ideis, , quibus etiam orator accipit. Cum poeta uult aliquid demonstrare, aut i luere. eisdem uictur, quibus ct orator. si enim augere uel imminuere,cisdem figuris ct locis, quibus 2 orator utetur. item cu perturbationes ciere uult eisdem ute