장음표시 사용
241쪽
unius ex pluribus compositae: nis per se,suaque natura in principio orationis poni postulet, uistis,iso,ta: hae enim particulae semper in principio ponuntur . nam s de duobus habendus sermo est, dice
mus, A et αὐλον. nunquam autem praeponitur cui
pollea sequatur μ. Item κτο, semper in principio, ad quam postea so
quitur : contra uero nusquam reperitur H . praeterea cum orationem exordimur ponitur . patet autem hoc Gc noc opere . nam pra,
posto prooemio, opus aggressurus, ita exorditur. ιαναυξα H, μου - α δι-πῶαρ . ct quae sequuntur . Addit 2 aliam definitionem sumptam ex coniunctionis proprietate, quae est ligare, atque uinci.
re sermonem. ea autem est lauiusmodi .co NIvNc Tio Es T vo π
cANTEM REDDERE. hoc est,coniunctio orationem ex pluribus uocibus fgnilicantibus conflatam unam facit.
Aduertendum est uoceml muritin ita Paccium legere ac si esset in recto, di Gret* mr vκκα . magni autem resert an hoc.uel illo legatur modo. si enim. ut Paccius, primum uulgata lectio peruertitur. deinde sensus corrumpitur . nam si legatur πι φακῆα, hoc est apta. oportet hanc uocem coniungere cum uoce suo periore scilicet coniunctio : ut sensus sit. coniunctio suapte natura est apta ex pluribus uocibus componi. At δἰ quae coniunctio est, quomodo ex pluribus uocibus componatur,non uideo. Quod si per uoces intelligamus literas.hacte nus non uidimus, literas ab Aristotele uoces esse nuncupatas.Praeterea per qua ineptus esset hic sensus: nimirum.quord coniunctio sit apta ex literis componi. Illud praeterea aduertendum, nullum esse incommodum, unius rei plures dari definitiones,s secundum diuersas actiones.& cosyderandi modos detur: quod in coniunctionis definitione dignoscitur.primum enim definitur,non ut opus coniungendi respicit: deinde secundam assere definitionem, quatenus orati
nem coniungit ac unam facit. - καὶ αἱ Rrectius mea sententia legetusis ulti ma pungatur litera.&legatur καθ' s.hoc est PER sq. In libro Illustrisci. mi Diegi de Mendora ita legitur: accini gemmi,. εκπλειο- μῶυ ποιουντ φυκεν λω, μα κιν sed uulgata lectio mihi probatur. Hac autem ratione nanc itidem lectionem adduxi, ut uoccm *ωνta, cum uoce μαακὶ coniungendam intelligeremus. post nocem ueta satra. statim apponenda est uirgula,qua significemus consequenti uerbo iungi eam non debere. Quod autem Aristoteles hac secunda definitione coniunctionem definia ea scilicci ratione,qua orationem unam is t. ex eode libro de Rhetorica haberi potest,cum ait: eui μος ἄπο a m -α . hoc est coniunctio multa sicit unum.
Aliquas praeterea coniunctiones necessarior praecederealias uero sequi eodem etiam loco declarat: unde uideri potest locum hunc recter laici explicatum. ν fax aliqui excusi codices ita legunt: quam lectionem uetus.nouaui tralatio sequuntur. alii uero,in quorum numero est etiam Aldi impressio legunt laquae lectio absque dubio prisserenda est; praesertim cum uideamus in tertio de Rhetorica Aristotelem agentem de coniunctione, dicere ali quas praecedere. aliquas ueror necessario sequi. Quocirca pars haec ita uerti debet: N I S i c o NavENIAT
242쪽
v o c h Mav N A M. Uertim quoniam ubi legitur , μιῆς, alii codices legunt f γαν si uox μιαν. secundo loco posita expungatur aperti ixima erit lectio hunc in mo dum. aut uox significationis expers ex pluribus uocibus unam significantem, , apta facere uoceria. Et sensus est.qudd coniunctio expers eii signi hcationis sed orationem signiscantem ex pluribus uocibus consectam .apta est ex sui natura unam efficere.Codice alii ita habent i*ανι ' πμανπκον A. ποιῆν τἐ pu καν μίαν ou QU. quod si uerbum ση--δεον calligetur,& mutis ιαν scribatur per a non autem pero, quo lapsu nihil facilius. addaturin uox ἡ. quae in exemplari Illustrissimi Mendorae reperitur erit lectio liuiusmodi planis
Tuoniam articulus quodammodo coniunctionis naturam se pit cum aliqui eum inter coniunctiones po fuerint, iure post coniun, ctiones Aristoteles agit de articulo. Cuius duas tradit descripti sies, dice ς,articulum esse uocem, quae uel principium orationis, uel fine, uel separatione ostendit. principiu,articuli illi ostendunt, qui in oratione praeseruntur, quales sunt praepostiui: finem uerb, qui illis re spondent subiunctivi: distinctione uerb, quoniam ueluti digito id,de
quo agitur, ostendunt ueluti si dicatur,rii αναγναλιας, καμνημες α θῆ
.γώ , ιδινα. illud se, ostendit id quod sequitur, esse id, quod tertium
genus agnitioniς posuit. Aristoteles autem duo ponit exempla, ut: hoc est,iit haec uox νημι.&haec uox EU .cu enim dico haec uox,ostendo illam uocem, eamque ab aliis distinguo. Alte. ram deinde articuli descriptionem adnectit,quae est eadem cum prima ipsius coniunctionis, tempta illa ultima pRrte, 'ν se αγο , uia λο
243쪽
mum tau 3ά -- quod sorte ab Aristotele ea ratione factum est, ut ostenderet articulos a coniunctionibus pene non discrepare.
Cur Aristoteles ultimam colunctionis particulam primae descriptionis omisit ρ An.quod articulo non couenit.coniunctiones enim in omni orationis paro te poni possunt,quibusdam exceptis. quae ita principium sibi uendicant.ut nunquam cum fine iugantur: quod de articulis dici non potest. In aliquibus codicibus calamo exaratis ita legitur. G ῆfiniam ς I: quae lectio mihi no probatur. irrepsit autem hoc uitium ob librarii ignorantiam.nain Graeci ostende. re uotcntes uerbum aliquid significare id quo d sophistae nostrae tepestatis materialiter uocant, uel nomen aliquod propri una. uirgulam supra illanrdictione superius ponunt: ut in exemplo nostro. id unica linea debet esse illa uox si-Mata hunc in modum, forte autem uitio atramenti linea non suit c5tinua.quod posterioreς non animaduertentes de industria lineam. quae una essedcbcbat iuxta literaruin numerum diuiscrunt. quod si etiam uelimus scriptu ram hanc seruare.id comode fieri potest. sed Aristotelis dignitati repugnat. ideenim est dicere. gον - , p,μὶ.& dicere οἰον et inita de aliis literis.nam sic nihil aliud uolumus.nisi quod articulus rem ostcndat,eami ab aliis seiungat: quod
ita in literis. sicuti in dictionibus fieri potest.
Nomen composita uox eri ignificans fine icmpore, cuius aliqua per se pars imbi I sisnificas. nam Cr in compositis sic obfruamiis, ut nullum per se Ieparatum 'gnifices: ut in Θεοδώρω, in quo δωρον minime signficat.
Praeponit nomen uerbo,quoniam nomen rem fgnificat, uerbum autem ipsum agere: at prius res est natura, qu im agat. quod expli/cans, quid sit,inquit: NOM EN con Pos ITA, VOX EST. quonianullum est nomen una litera costans . si GNIFIcANS SINE TEMP o R E .uOX S IGN I F I c AN s,facit disserre a uocibus,qualis est blitiri,
non significautibus, ct a supradictis omnibus non sgnificantibus:
nomen enim alicuius rei nomen habentis nomen est . praeterea si nominat, significat. Cum autem dicitur in cotextu,sI NE TEMPORE, seiungitur nomen a uerbo, non quod nomina omnino tempus non signi licent annus enim nonae est, tempusque sgnificat sed tempust ut aiunt)no consgnificat. uerbum enim primum actionem, conse/que ter aut S tepus, in quo actio illa fit,sgnificat. c u i vs ALi Qv APER SE PA RS NIHIL S I G N i P i c A T. per hoc distinguitur ab eo, quod dicitur animal rationale mortale,ct a reliquis id genus oratio/nibus. Remouet deinde obiectione dices: NAM ET IN conpos I/Τ TIsi inihil ir d by Coo
244쪽
, is MADII ET LOMB. IN ARIST. LIB.
TIs SI c OBSERVA Alv s. posset enim quis obiicere, quod nomina
duplicia significant, in quibus partes fgnificare uidentur: iccirco inquit in nominibus,ct aliis dictionibus compostis, ut aia ς, scobicruamus,ut nihil per se separatum significet, ut& ipsum per se s gnificans: hoc est non utimur illis nominibus duplicibus, ut significet id, quod in oratione signi ficant, cum separata sunt. na κάλλοπας lignificat hominem unum,& unicum animi coceptum : κάψας uerb,
id est pulchritudo, separatu alium animi conceptu lanificat,ct acci
dens item iπm: equus: ex quibus conceptibus no essicitur coceptus
Callippi hominis. Si deo, ut c5stituunt uocem Callippus, non signi sicant: nam si separetur .etia nihil significant, ut in constitutione Callippi hominis ueniunt, ct ut eius hominis partes. quod Aristotelesiple declarat ex eplo, ut in , in quo δῆ ρν, ut scilicet pars ei deriminime sgnificat.
ANNOTATIONES. Dixit nomen esse compositum; id sane intellipi debet ex literit . uel sylli bis. At cur non itcm de coniunctione atque articulo pertractans. cas composita esse uoces dixit 8 An non omnis coniunctio.atque articulus composta uox est. ut ῆ. & ο: nomina uero omnia composita reperiuntur. Ambigeret aliquis merito . cur in nominis definitione, quae hoc loco ponitur,non rcperiantur particulae illae. καm euia κlui cu in definitionc nominis in libro de Interpretatione ponantur aut enim illa redundat aut iratae manca est. Huic obiectioni bitaria occurri posse censeo. Primum quidem dicendo uocem, . t υθε i. corrupte le/oi quoniam εσα σωθήκta scribi debebat, hoc est ex impositione . adeo' enim tacitis ob uocum similitudinem lapsus est,ut maxime credi possit macula locum huc conspurcatum. Possumus quoque dicere ualere αὐθετῆ id.quod καα σ--εήκlta: quoniam compositio.de qua hic agitur, ex literis syllabis constat. lauiusmodi autem uox aut actu,aut potentia ex impositione est. Sed cur disteretiam Aristoteles nomini uerbo p communem,no propola it disserentiae.qua nonae a uerbo seiugit cogruus enim magis hic ordo uideretur,ut comunia magis propria praecedant. Dicerem.eum consilio ordinem huc seruasse, ut disserenti qua nomen ab oratione seiungitur ultimo loco poneretur quoniam in postremis de oratione pertractat.
Verbum composita vox e I , significans cum tempore: cuuis c quemadmodum de nomine diximus nulla per se pars fetaerula signi sicut. Etenim lomo lae assum requaquam cum tempore significati ambulat uero iel ambulauit cum tempore sim sicat: illud quidem Indens, hoc Procritum.
245쪽
Post nomen merito agit de uerbo,deinde de casu. prius enim de iis,quorum sunt casus,pertractandu erat: cuius desinitio per ea qua de nomine dicta sunt pene est explicata. Dicit igitur uerbum esse uocem compostam, scilicet ex literis, signis cantem ad placitum, cum tempore: quod nomen praestare non potest: cuius quemadmodum de nomine diximus nulla per se pars separata significat: in qua re
nomen ,uerbum' ue conueniunt. Probat autem uerbum cum te pore sgnificare dices: ETENIM HOMO, SIVE ALBUM, NE QUA Q V AM cUM TEMPOREOS I G N I F I c. A T. A M B V L A T v E R S,v E LAMBULAVIT cura TEM PORE si GNi Fic AT . laoc est, tempus
indicat, quando actio illa,aut fuit,aut est,aut erit.
ANNOTATIONES. Ambigitur.cum ambulabit sit casus uerbi cur id pro exemplo uerbi posuisAn. casu ς uerbi uerba sunt.& significant cu tempore: de illis tame seorsum pentractat: non quord etiam nominuln,& uerborum casus, nomina, uerbal non sint,sed quo d in Poesi sepe magni reserat, num per recta, an per casus quippia dicatur, nullum orationis genus ab ea reiiciatur siue imperet, siue optet. aut alio quouis modo proseratur. Praeteritum autem in exemplum adduxit. ut ita poris significatio euidens magis esset cum aliqui praesens tempus esse negent. Quomodo dicitur uerbum esse uocem compositam .cum,n id est Uade,uerbumst una tantum constans litera 3 An non uerbum .sed uerbi casus. - Vox illa me ramum geminato si ut in calamo exaratis libris legitur est, scribenda. PARTIeULA . CVI . -- a Pin ονη-τω ἡ ρέματγ, ἐμοῦς i uri raros, a τουτω προύνου , ψ - τοι m. am κο es F, Dὶ Φ πο ις, eis πιερωποι, ἰ e ἰερω-ς. ἡ Α - - ' ὐπικω
Caseum, qui tum ad nomen, tum ad verbum poetinent , hic quidem sis gnificans Hi fecundum huius, ues huic, Cr quaecunque talia: ille vero secundum unum uel plura it homines , vel homo: it alius secundum persentrum modos, quatenus interrogant , iue iubent: uerbi gratia: a bulauit inambulae quae quidem eiusdem generis sunt caseus verbi.
Declarat primo quid sit nominis casus, ille scilicet qui significat possessionem, qualis est genitivus casus: uel ille, qui est dandi casus, ut huic & ita de reliquis casbus: item qui fiat numeri unius, uel plu/
rtu, ut homines,uel homo. Casus uero uerbi sunt, qui ad hypocriticam artem spectant,ut secundum interrogationem, uel manὀatum. Quod probat: quoniam cum dicimus,luit nee interrogamus t quod rior ' T ii quia
246쪽
quia gestu corporis effertur, iccirco dixit secundum species hypocritica uel cum dicimus ambula, iubemus ac imperamus . Casus uerbi penes has species esse dixit, hoc est uel ratione temporum,
ANNOTATIONES.Codices alii calamo exarati habent ν.Mriam: quae lectio mihi non improbatur . excusi uero habent πτω ας sed Paccius ita uertit,ac si graecc legerctur πτω zν.Casus uerbi etiain alii di xcre. Dionysius enim Halicarnasseus inquit: Z. ρ
rum uel falsum non significat ut Socratis est: debet enim aliquid addi .uerbi gratia liber. quocirca pressius ibi accipit nominis significatum.quim hoc loco.idsi quoque Ae oratione dicendum. ii gi Rinuisu ποκριτα. Codicet aliqui calamo exarati habent - όκe κα: quae lectio uulgatae praeserenda est. nam in initio tractationis huius de dictione. hypocriticae facultatis esse dixit. scire quo gelluomnes orationis species proferri debeant; quibus utitur poeta. ut testatur Phi
o μ α - mr b,τῆς νω θεωρι r. Mirum alicui uideri posset.Aristotelem casum uerbi non accepisse penes uniuersale di singulare. sicuti in nomine itidem accopit. Aia, uerba quoque hac ratione casus iat. exemplum autem sorte ab Aristotele ideo no est allatum, quoniam a nomini bys uerba numerum accipiunt:& ideo satis suit exemplum casus in numero . in nomine explicasse. Sed cur dixit HOMINES, VEL H Ο M O, qui cum rccti sint, casus esse non possunt ρ
Oratio vox est signi icans composita: cuius pantes quaedam siparatae aliquid i omnino si rusicant. t Quanquam enim non omnis oratio ex nomonibus, Eruerbis conriit, ut hominis ipsius defrutio ,siquidem sine verbis etiam con lare poteri: omnino tamen aliquassigniscantes partes habebit: vi in hac oratione, ambulat Cleon illud Cleon , significans eri. Duobus
vera modis una dicitur oratio. aut en signi caris unum per Ie esῖ, auet ad ditis coniunctionisiis .uerbigraria Ibas quide una erit coniunctionibus oritio: boimnis uero definitio uit m ADtsicut. i m tit
247쪽
D A POETIc A cOMMENTARII. EXPLANATIO.
De oratione recte post prirdicta, quoniam ex illis componitur, pertractat: quae qui de Qui ct supradictae particulae,significat positione,
non aute natura, cuius partes quaeda scparatae aliquid omnino significant. quod proprium orationis est: hoc enim a caeteris partibus si iungitur. Dixit PARTE f - AE D A Μ quoniam, ut antea uisum est, omnes eius partes non significant. Caeterum quoniam alicui miruuideri potulisset, Aristotelem in definienda oratione dixi isse eam esse uocem compostam, nec addidisse,ex nomine scilicet, ct uerbo , uel casu uerbi, ex quibus particulis enuntiatiuam orationem constare oportet: iccirco obiectioni huic occurrens, ait, no enim omnis ora/tio ex nominibus, uerbisque componitur. quod exemplo declarat,ut hominis definitio: sed usu uenit orationem absque uerbo reperiri. nulla uero componitur oratio ex omnibus partibus non significan.
tibus: quapropter inquit,partem semper aliqua habebit, quae signi,
cat. Et cum dixerit quid oratio sit,subiungit, quaenam una dicatur. idque duobus esse modis dicit. quod etiam probat. una nanque di γcetur, aut quae unum significat, aut quae ex pluribus constat,sed coniunctione una est. quod exemplo declarat . ut Ilias colunctione ora. tio una est: hominis uero definitio una oratio dicetur, quonia unusignificat, hominem inquam.
Ovγαλα- λογγ ἐκ ρ ματων, iota ονορατων συγκaπα. Paccius haec ita uertit. 'ANQUAM ENIM NON OMNI s ORATIO EX NQMINIBVs. ET VERBIS co NSTAT. Addit praeter uerba Aristotelit uocent illam. t A NOS A M . qua Omnia perturbantur.Diximus enim Aristotelem in hac parte occurrere obiectioni quoniam ex orationis definitione hoc loco tradita constat orationes etiam sine uerbo confici posse: cuius oppositum in libro de Interpro . iatatione dixisse uidetur: omnem nimirum enunciatiuam orationem uerbo,uel casu uerbi necessario indigere. iccirco obiectionem hanc remouens inquit. ra tione dari sine uerbo: & ideo sede uerbo non memini lia, quoniam hoc loco de oratione fusius. quam in libro de Interpretatione pertractat: illic enim de enunciatiua tantum egit oratione.quam ex uerbo.uel uerbi casu constare oportet. Hanc igitur obiectionem Artitoteles animaduertens, illis uerbis occurrit. cum enim orationem citra uerbum esse posse concedit.aperte se non hoc loco de oratione quatenus tantum enuntiativa et laed latius agere demonstrat: unde tota remouetur obiectio.At si uox illa G A N A M.adaatur.qua arbitratu suo Paccius adiecit,comode haudquaquam asserere poterimus illis uerbis Aristotelem occurrere obiectioni .Propterea uerbum illud e latina uersione tanquam adulterinum est expungendum: sicuti quoque, & uerbum t OMNINO, quod paulo superius ponitur.c I ait: A LI ID OMNINO SIGNIFIcAT: non quod sensus percipi non possit,sed quoniam plus obscuritatis. quam lucis Dii GooQ
248쪽
affert. Cum igitur uerbum illud Aristotclis non sit. S aliquam poti ut difficul
E s τ.Quo loco notandum est uocem illam v β2Aζuν. hoc est ambulare, at Pacicio legi .ac li effet castigada,expucta ultima litora. uidelicet tuc enim Blegeretur. & ii iii caret AMBU L A T.Vetus quoq; tralatio legit ambulat.codices tame excuti. dupli x his qui postremo loco sunt editi, quanqua & hi castigationem habent in margine reliquis consentientem legunt quν.multi etiam calamo exarati , habent. Sed siue hoc, siue alio modo legatur, emergit difficultas nullo modo disti inulanda. ea ueror est.quoniam in hac particula Aristotcli propositum est.ostendere orationem nullam posse tantum constare ex partibus non significantibus,quales coniunctiones, ta articuli sunt: ideo dicit quanquam sine uerbo confici possit oratio. partem tamen aliquam significantem semper habebit.ut ambulat Cleon. at in hac oratione AMBULA T.uem si est. N partes omnes significant. Quomodo igitur quadrat exemplum, aperit p. quod dictum est Itein cur dicit c LEON ssignificare.cum etiam AMBULAT
significet 3 Quid igiturὶ quidρ Librarii ignorantiae.non Aristoteli ascribendum
eue sensum.qui passim ex illix uerbis necessario colligitur. ineptus me Hercle. atque incongruus.Uerba itaque castiganda sunt. & pristino candori restimen da : quibus recte dispolitis nitul planius inuenietur.Neutro igitur modo ege-dsi nec Mitti nec . propius tame uoci uerae accedit uox gete quν. quonia βῶκα hoc est pedetenti m.scribendu est ut integra sit lectio βαῖων κλεαν ,ὁ κλ&nhoceli PEDETENTIM C L E ON. Ut autem tota rerum series conspicua sit. sensum dicemust. deinde uerba Aristotelis ad uerbum uertemus. sensus igitur est.quanquam sine uerbi voratio fieri postit. semper tainen aliquam partem. quae significet.habeat oportet:ut in hac oratione PEDETENTIM CLEON. in qua nullum extat uerdum.est tamen Cleon quod significat. nam pederetim cum adverbium sit ex Aristotclis sententia non significat.quantum autem exe-plum hoc consentiat cum p dictis neminen latere puto. Si uero uulgatam leoctioncm retinere uelimus cogemur dicere Aristotelem ineptissime parte hanc
explicuisse. quam autem tacitis sit lapsu . eorum praesertim. qui hunc librum non intelligetant.ex uoce βαδεν, in βαρ stur, omnes intelligunt. Ueriam quo niam Paccius paseem hanc mater itertit. nox praepositis uerbi ς praecis ea. in lati-nuni sermonem ydeIiter uerte uς αμακ επιι
Orationem uni iii ἡδε coniunctione testatur etiam Aristoteles tertio de Rheto rica libro cim ait: M i: Amisi Iu.&quae sequutur.& septimo Diumae Phi-
sosophiae cuni ait Illud alite manifestu.quoid quae primo & simpliciter defini
tio Aquod ibiderat esse substaritiarum estses nihilominus etiam aliorum si ν liter est uertiri tamen no pri inor.Non enim necesse. si hoc ponamus huius de- finitionem est e. quod ciratione idem significat, sed quod aliqua oratione. hoc autem si unius fuerit. non eo quod continuurn.sicut Ilias aut quaecunque con iunctione. Iteni in octauo eiusdem libri Definitio ait oratio est una non con iunctione.quemdmodum Iliari sed per unsus esse. Qui plura de nomine. uerabo,& oratione scire cupit adeat interpretes libri Aristotelis de Interpretatione
249쪽
Nominis generum aliquod eris plex implex autem voco, quod ex minime significantibiis con lituitur: ali Iuod duplex , cuius aliud quidem ex significantibus, ac minime Agnificantibus componitur,abud e Psecantibus omnino.Triplex infiipe ac quadruplex nomen esse pote hqu admo.
Enumeratis elocutionis partibus, quarum duas, literas inquam,ctsyllabas Metricae facultatis esse dixit, de nomine cuius poeta praeci/puam habere rationem debet, sermonem aggreditur. Cuius species alia est simplex: exponit aute quid per simplex nome intelligat,smplex inquit uoco,quod ex minimis significantibus, scilicet elemetis, uel syllabis solis constituitur, ut , hoc est terra: alia uero nominis species duplex est.' haec bifariam: alterum enim nomen ex significante,& non significante ut sublucidus: reliquum uero ex significantibus, ut nemorivagus, constituitur. Triplex praeterea inquit di qua/druplex nomen esse potest ut multa sunt Megaliolorum nomina. Triplicis autem nominis exemplum assert, ἱρμοκαῖκοPra . constat enim ex tribus nominibus fluuiorum, Hermi, Caici, Xanthi. Mega/liotae uero uel erant populi de quibus tamen nihil apud Strabonem legiturὶ qui saepe compositis huiusmodi nominibus utebantur: uel dithyrambicos poetas intelligit, quos Megaliolas uocat, quasi ma/gnas habentes aures, ut etiam. quadruplicia nomina in cas ingredi possent . infra enim dicet nomina composta dithyrabis conuenire. '
Sciendum est.orationis partes noniina uocari.teste Apollonio libro primo cap.tertio. Aristoteles quoque libro nisu ερμηνεῖ uoce nominis utitur, ueluti communi quopiam nomini, & uerbo: quo loco Ammonius quinque nomi nis exponit signi ficata. Hoe quoque loco nomen non,ut uerbo opponitur,accipitur,sed .ut quid commune partibus omnibus orationis. Unde Quintilianus, , libro primo cap.V.utitur voce.uerbum.late cum ait.Uerba nunc generaliter accipi liolo: nam duplex eorum intellectus est alter qui omnia. per quae sermo nectitur.sionificat.ut apud Horatium: Q Uerba. prouisam rem non inuita sequentur. ,, alter. in quo est una pars orationis. lego.scribo. Quam uitantes ambiguitatem ,. quida dicere maluerut,uoces,dictiones.Iocutiones. Singula sunt.aut nostra .autis peregrina.aut simplicia aut coposita aut propria,aut trastata aut usitata, aut fi COO
250쪽
,14 M AD I I ET LOMB. IN A R I S T. L LB.,, cta. Haec ille. quae huic loco no paru lucis asserunt: nimiru Q nomen Artitotele sumit pro uerbo comuniter capto. quonia uerbi diuisio qua Quintilianus facit, est eade ferme cum ill qua Aristoteles in hoc contextu facit. Eode quoq; capi γδε te de uocibus compositis loquens: Nam .ex tribus cinquit nostrae utique hia-- guae non concesserina . quamuis Captis Cicero dicat compoti tu esse ex cape . it. uis. & inueniantur qui Lupercalia aeque tres partes orationis esse contendant.., quasi luere per caprum: nam Suovetauralia iam persuasum est csie ex sue. oue. - & tauro.Et sane ita se habet sacrum . quale apud Homerum quoque et . Sed haecis non tam ex tribus.quim ex particuli v trium coeunt.Item parum infra. Sedi in- δε quit res tota magis Graecox decet.nobis minus succedit. nec id fieri natura pii. to. sed alienis favemus: ideo cy cum κvρ παχ,α mirati sumus. incuruiceruicuri uix a risu defendimus. Dubium alicui hoc loco uideri polIet,quo modo dic, tur nominum duplicium quaedam esse composita ex partibus partim significatibus partim uero non cum dixerit superius in Θεοδο ψ.- λλον non significare.& nomen esse cuius partes non significant. An,in tali nomine quanquam non significent.extra tamen compositionem significant,ut interpretes in libros Aristotelis de Interpretatione abudor scripserunt. Nomina composita auctore Ari, stotele tertio de Rhetorica libro, solutae orationi non conueniunt: poetis taliae. si eis temperate utantur, magno sunt ornamento. In libro Illustrissimi Mendo.
lectione.Uerba igitur graeca prius latina faciemus,ea deinde explicabimus f i M p L E X aute uoco,quod ex minime significantibus constituitur, ut terra: aliudo uero duplex cuius aliud quidem ex signi licante, & non significante: uerunta ν men no ex nomine signincante,& no lignificante: aliud uero ex significantibust co M poesi TVR. Sensus est.nosue simplex illud esse.cuius particulae non significant, ut terra: duplo uero alluit componitur ex eo. quod significatin ex eo.
quod non significat . Admonet deinde . quomodo id intellisendum sit:.3c in quit.non esse intelligendum nomen compostum aliquod en, quod compo natur ex nomine significanteo ex nomine non significante.quoniam supradictum est. quod omnia nomina signifieant: sed intelligi debet.nomen aliquod dari ex pluribus composiluim par Φqs, quarum altera significat.& erit nomen. altera uero n5 significat.quoniam erit uel syllaba, uel coniunctio.uel aliquid id genu .quod non significat. Quanquam haec lectio seruari optime possit. arbitror tamen alicuius glosscma fuisse, qui dubitationem. & quae uidetur in dicti Philosophi contradictionem inspiciens uerbis illis occurrit.ideo mihi uulgata
lectio magis arridet. nam cum nome hic ample fuset accipiatur. uere dici po terit,aliqua nomina non significare. Quod autem hoc loco nomen late capi, tur.paulo inserius apparebit. ouapropter si hanc manuscripti codicis lectione seruare uolumus opus est nos dicere Aristotelem hac in parte biseriam uocem No ME N accipere;communiter scilicet.& proprier. at penes uulgatam lectione
Omne autem nomen aus eri proprium,aut ab ata lim Aut translatio,