장음표시 사용
281쪽
licet intueri, eu existimasse aliter Aristotelis uerba, quam uulgata lectio habeat. et se legenda.Uox enim xsu. uerbo δείλου.quod praecedit, praesert: sorte quoniam Paccio uerum non uidebatur, quod per totam Odyssicam esset agnitio. uerum id sano modo intelligendum ei sparsim nimirum in Odyssea agnitiones plures esse . quocirca uulgatam magis lectionem approbo. uertenda igitur in huc modulant uerba. AGNI ia Ο ENIM PER TOTUM. ET MORATA. De duobus hisce poematibus Homeri Plutarchut in Homeri uita haec scribit. Eilan κυτω πρίω ar AO, Iλια , M oδυ αδε caetera. & paulo infra.Si ab μόνον ocemur.
Difert autem Epopoeiis contextus a Tragico, longitudine, metros. itaque longitudinis praeflaitiosit: de qua a nobis satis dictum , ut Inmcipium, simuOp suis conspici quear. hoc autem ferit si contextus ipsi v
reribus quidem minores erunt: tplures uero Tragoedias ad unam auditione
Enumeratis his, quibus Tragoedia,atq; Epopoeia conueniunt, sub/Iungit Philosophus Epopoeiam tum ratione longitudinis cotextus, tum ratione carminis a Tragoedia disser . Quanta autem Epopce lae si logi tudo, iam dictum est: quoniam inquit,vT PRINcIPlv M
tum complecti queat: id, quod superius exemplo magis declarauit. na si plus nimio producta fuerit, unico simul intuitu cospici nequit. Docet autem, quo pacto scire possimus, quando eius principium, ac finis cospici simul poterit. erit autem hoc inquid si priscis breuiores Y ii sint le
282쪽
snt constitutiones. θ ad multitudinem Tragoediarum in unam au ditionem positarum stat pro tensae. Acute sane, ac ingeniose rem a/perit. Superius dictum est, Tragoedias multas aliam post aliam eodetempore, cum ad clepsydram inuice certabant poeta .recitari olim coniueuisse. cum autem spectatores,qua nam earum esset aliis preserenda. iudiciu ferre deberet, opus erat neces Iario memores illam omnium eos essse; alioqui rectum ab illis iudicium nullo modo fieri potuisset. igitur Aristoteles cum dicit tam magnam esse debere Do/poetam,quanta est magnitudo plurium Tragoediarum ad clepsydra recitatarum,sgnificat eam tantae magnitudinis esse debere,ut illam auditor memoria complecti ualeat . atque ita quas oculata fide de, clarat quanta ei se debeat Epopoeiae magnitudo, tanta scilicet, quanta est plurium Tragoediarum simul recitatarum magnitudo , post quarum auditionem spectatores de eisdem sententiam ferunt.
NAN .cui μή σου ἔργ' puto restituendu esse articu tu an te uoce ειρημtas , ut legatur integrc o ειρημένγ,quonia articuli uis est distinguere. πόσα τλῆργ. codex Lampridii habet,non . msed A: quam lectione Pac cius secutus est.sed uulgata lectio mea sententia omnino praeferenda est. nam . ut ex uerbis contextus uideri potest.Philosophus hac parte cognoscere tantum docet.quando Epopoeia principium, ac finem habebit quae conspici simul possnt. S duax ponit conditiones quarum altera docet, ne magnitudine egredi mur,cum inquit.minorem priscis Epopoeis esse dcbere: reliqua ueror summum ., magnitudinis exponit . quod per haec uerba significat.&quoad multitudine,, Tragoediarum in unam recitationem positarum protedatur. Quamobrem Paccii uersio in hac postrema parte contextus huius praua est. Debent igitur uerba
t Quippeproprium Epopoei. re Iposse plurimum in magnitudinem ex crescertaid quod Fqui Tragoedia non poteri: quandoquidem harc plura simulfucia mutari nequis edid flumodo,quod in sena tuc,ars adeo penes
hi riones e L contra in Epopoeia,ut F. e mora enarratio sit , plures veluti
partes tria assas conglutinari permissum e I; quibus Iane, perinde ac sibi propri , poematis psius quasi grauidus augetur uterus. Quapropter hac
283쪽
praerogatiua cum pollius: tum scitem ad magnificentiam aditum halet tum ad auditorem δε inde leuandum, neque non vi finibus se odii; cui cta ad peragendum. t Etenim Epi fodiorum uni firmitas, ut quae cito satietatem a fer soleat a causa ess, cur Tragoedis adflnem fiamet.
Postquam declarauit quanta esse debeat Epopoeiae magnitudo, subiungit, undenam illa habeat,quod in maiorem quam Tragoedia magnitudinem excrescat. Habet autem sinquit ) ad magnitudinem multam extend cndam Epopoeia quid proprium : quoniam in Tragoedia multa smul facta imitari non contingit, sed partem dumtaxat, quae in scena,ct in histrionibus. haec duo tantu dem significat, hoc est partem illam tantum, quam histriones in scena imitantur. plura autem eodem tempore ipsi imitari non possunt. In Epopoeia uero,quonia narrando imitatio fit,pLvRES VELUTI PARTE fTRANSAc TAS co NGLUTINARI PERMIssvra Es T. hoc est
narrando exprimere: quibus, cu heroico poemati sint propriae, poematis moles augetur. Ex quibus infert Philosophus: quare hoc habet bonum Epopoeia A D Μ AGNi F ic ENTI A M. hoc est, quoniam narrando diuersas actiones simul dicere potest, hac ratione Epopoeia habet magnitudinis ornatu: alia enim poemata magnitudine uincit. & ad oblectandum uarietate accommodatur : hoc est ad digrediendum dissimilibus egressionibus . nam uerba illa, MuΦἐπεισδαῶ δομο ιρεται dis . explicationis gratia proxime dicti ab: A ei, stotele ponuntur. Probat autem dissimilitudinem audientibus tu, cundam esse: quoniam simile, quod dissimili opponitur, cito satietatem asserens, in causa est, ut Tragoediae,si in Epopoeiae modu exten, dantur, exibilentur. quoniam Epistodia ita uaria, ut in Epopoei ob iadictam causam habere nequeunt.
Au NOTATIONE s. si quis obiiceret,quord Tragoedia in Epopoeiae modum extensa taedio ob similitudinem assicit.Epopoeia ueror non .ergo EPopoeia erit grata magis quam Tragoedia Huic respondetur.quόd sicuti in pultu dulcia caetera sapida excelisit. tamen cito satietatem pariunt; ita quoque Trascedia longe quam Epopoeia iucundior.sed modux in ea seruari debet,alioqui satietatem parit. 1εχει ό etsi
si illi ux dicti in calce antecedentis contextus hic Philosophus rationem asserat quod minimer uerbis Aristotelis conuenit: quae fideliter in latinum sermonem
uersa. ita sonat.H A B E T AUTEM AD EXTENDENDAM MAGNITUDI NEM QFID EPOPOEIA P E c VLI A RE . quibus uerbis proprietatem qu dam Poesis narrando factam exprimit nimirum prolixitatem.quoniam diuerisse res gestae narrando in ea simul exprimi possunt: quibuς propriis existetibus. Y i i i cepi fodia iam by Cooulc
284쪽
, fg MADII ET LOMB. IN ARIST. LIB. eoisodia enim debet esse naturae rei accomodata.quonia ad eadcin re specta Epopoeiae moles excresceret. In exemplata Illustrissimi Mendorae ante uerbutitutabita est uox μου , quae in uulgatis codicibus non extat lectioq; integra in i ID Io codice ita se habet. m κ' fiεrηfiit E G. sensu ς tamen idem omnino cit utra runm scripturarum . ομοiοντα ἰ π pti κτωτεν Γλει - τραγ divis. Haec a Paccio ita uertutur. t ETENIM EPIS ODIORUM UNIFORMITAS.UT QUAE cITO SATIETATEM AFFERRE SOLEAT . IN CAVSAEsr.cvR TRAGOEDIA AD FINEM F E S T I N E T. In hanc prauanauem
sone n mea sententia Paccius incidit,ut dissicultatem euaderet, quae huiusmodi est. Infra Philosophus Epopoeiae Tragoediam praesert: quomodo igitur hic . ab Aristotele recte dici potest.Tragoedias, quoniam perinde dissimilibus ep
sodii ς.ac Epopoeia uti non potiunt.propterea exibilari s hoc quidem aperte te Quentibus corradiceret ob uocem εκ metri Eν. quam superius excidere interpretatus est Paccius hoc uero loco desinete ualere uult. quod nos falsum putamus: sinu idem improprie: nimis o uoce Philosophus csset usus. Ut igitur contradictionem.qua de supra diximus.tollamus.sciendum est Aristotelem superius dixisse eos,qui tragicax constitutiones prolixas,ut cpicas faciunt, grauiter errare, ei ςm accidere,quod minimc sperabant: nam uel excidunt,uel exibilantur. aut infeliciter certantad id ergo respiciens.quod iam dictum est, in hac parte dicit: cvM SIMILE cITO SATIETATEM AFFERAT, FACIT, UT TRA GOE DI AE' EXci DANT: si uidelicet ad Epopoeiae longitudinem extendam tur. Quibus ita explicatiς nulla prorsus in dictis Philosophi extat contradictio. nec in uerbis est aliquis praetcr consuetudinem usus: sca uocem εκ ρπrEν. uti etiam superius aliis in locis excidere. sic quoque hic ualere putandum est. Mutationem nobis iucunda hinc testatur Aristoteles primo de Rhetorica libro.
Heroicum vero carmen ex ipsa quidem experientia congruens ese σὸparuit. Etenim siquis adio Pol bet metri Senem, pluribus ue inter se mixtis, enarratiu. Iacere imitation aggressus ferit , praeter ipsum decens ctum videri poterit. quandoquidem numerorum omnium Iriabili simum atque tu redissimum heroicum est. quo sanἡsit ut linguas, atque translusiones potissimum admittat . nam motus i Est enarrativus prae cunctis altis excellens
Liambi uerit, atque octonario mobiles quidem sent: verum, ut hi sultatio-mbussc agendis rebus illi aptismi fuit.
Duas Epopoeiae laudes Philosophus enumerauit: altera quide est
poematis magnitudo : altera uero episodiorum uarietas, quibuS eX
285쪽
ornatur. utrasque uero ab eadem radice ortas ostendit; quoniam nimirum plura simul gesta narrare potest. Nunc autem de eiusdem carmine disterit. idque ei heroicum experientia duce cogruum fuis, se poetae cognouere. ET E Nim,siquis inquill alio quolibet metri ge- nere pluribus ue inter se mixtis enarrativam facere imitationem ag gressus fuerit praeter ipsum decens, factum uideri POTERIT. Huiu/, sce uero rei ratione affert, inquiens: Qv AN D O av I D EM N v ΜΕ. RORVM OMNIUM STABILIS Sin V Μ, ATQUE TURGIDIssi γMvM HERoicvM EST : tacite innuens carmen debere rei, qua
de agit, proportione resipodere. ct quoniam heroica materia grauis est. I magnifica, iccirco ex sui natura stabile, atque amplum metrii requirit. Vocat autem metrum stabilissimum, no quod prorsus nomoueatur frustra enim pedes eius essent, ni eis admotum uteretur)sed quoniam latiore, siue tardiore mensura incedit,quam caetera carmina. Quod etiam huiusmodi carme caeteris etiam grandius,atque magnificentius sit, sensu comprobatur. unde linguis,& metaphoris praesertim exornatur; quoniam ad orationis magnificentiam ille primas obtinet partes. Rationem aute Philosophus deinde assert, cur heroicum linguis,metaphorisque maxime uti dixerit,inquiens tabundat enim narrationis motus aliis scilicet exornationibus, de quibus supra dictum est : duas tamen ante dictas maxime usurpat.
Vocat autem heroicum carmen motum narratiuum : quoniam se,
perius dixit stabilissimum; ut scilicet intelligeremus ipsum inter carminum motus esse stabilissimum. Omnia enim carmina, ratione qua proseruntur, motu constant: alioqui rhythmi partes esse non posset: cuius oppositum ab Aristotele supra dictum est: rhythmus autem
omnis iundatur in motu: quare carmen Omne, aut actu cum prosertur,aut potestate,cum scilicet uel in mente,uel in scripto est, motu habebit. Et quoniam ut dictum est in heroicum metrum stabilissimuest, ut apertius id ostendat, agit de iis carminibus, quae cum stabili collata opposito se habent modo. hac enim ratione, cum opposta iuxta se posta magis eluceant, stabile quid in heroico ualeat perpendein iis . inquit igitur iambum, ct tetrametrum mobilia sunt; nocquid e saltationi, illud uero agendis rebus, hoc est mutuis colloquiis
aptissimum est. quare carminum horum motus leuis, ac tenuis est.
Hoc autem exemplo quid inter stabile, ct mobile in carminibus imtersit, commodissime declarabitur. s duo sint homines,quorum alter crebris sed paruis gradibus,alter gradioribus sed rarioribus in, cedat, primus trocheo, ct iambo proportione respondebit, secundus uero heroico. Sciendum
286쪽
MADil ET LO AIB. IN ARI ST. LIB.
sciendil eraristotelem in tertio de Rhetorica libro. uoci opposuimsmλοφ Gad autem quod in Poetica dixit α ω ν in Rhetorica dixit sc In Rhetorica 'bies uocem illam attribuit. in Poetica uerci carmini heroicosed utrobique idein significat.grauitatem stilicet. Quὀd aute heroicuς Pes,Guo carmen quoque grauitatem habet, grauis sit.ex Ariisotele superius li-- i. i. i. 'ς ψ ς- ςς Q Qilendinui . A πῖ τῆς προρ-.hic ualet naturali aurium .. - . Chςr0ς0 m in P ibro qui inscribitur Oratori Ut igitulonquit Po
tica, & uersius inuentus est. terminatione aurium, Obseruatiὀne prudentium ,, sic in oratione ani inaduersum eli multo illud quidem serius sed cadem natura admonente. ei se quosdam certos cursus conclusioncsin uerborum. In oratore 3 quoque: Neque cinquit uersus ratione est cognitus,sed natura atque sensu. Cir. ca hanc uoque partem illud admonedum,quod in uulgatis codicibus aliqui habent --ε μ tumni: maior tatnen pars tam excusorum quina calamo exaratorum codicum,non Ved κι--ς habet. mihi autem maeis arridet haec scriptura quam in contextu explicauimus. Siquis uero non nrstram . sed accii uersioncm hac in parte malit sequi.pcruerbum αμων. debet intelligere carminum, uel imitationum: ut sensus sit. alias imitationes enarrativus mo us linguis,& metaphoris excellit. nos tamen quam in commentariis in hanc partem explicationem fecimus,magis approbamus. PARTICULA . CXXXI.
illud etiam magis ab ursimi uis re iis C remon, hos m
j erit. uuare l. Num contextum alo, napter quam horosco verro riteponi nemo. nimirum id congruere sicut diximus Natura docet. Proin res me S in hoc quoque, quemadmodum e T in tarteris ,praecipua laude domus est: quandoquidem omni u unus,quidi um deceas poetam, minimῖ ignoras. Decet acilem hunc expersona si poca dicere: ἰd in eo imitator non M.ttaque vates Hy, dum hoc Iriuio semper certant, pauca interim paucisci in lacis imitatione assequunturi cotra Homerus pauca admodum praesitus modo utrummodo mulierem, i intortam mores aliquos inducit. nibi lenim iquam non morarum is semper moribus praepollam, quodcunque confla LEX PLANATIO.
Dictum est,nec iambos, nec tetrametra Epopoeiae conuenire, sedilexametra, nunc addit multo minus conuenire,quod in Epopoeiae
287쪽
contextu uersus huiusmodi misceantur, ut Chae remon secit: quoniainter se dispares adeo, atque inaequales sunt, ut si poema illis ueluti cruribus incedat, omnino claudicare oporteat. inare cocludit,alio neminem,quam heroico metro, contexuisse longam constitutione,
hoc est Epopoeiam : quam sc appellat quoniam Epopoeia longitudinem sibi prae caeteris poematibus uendicauit. sed ,scuti diximus, ipsa natura docuit id, quod cogruu est discernere. Et quoniam dixit
Chaeremonem hexametra iambis, atque tetrametris commiscuisse,
subiungit: At Homerus, s Homerum Chaeremoni opponens) ct in hoc quoque quemadmodum, ct in aliis multis, laude dignus est: quippe qui solus inter poetas, quid sibi factu opus sit, non ignorat.
idque ratione confirmat,ostendens quid deceat ipsum poetam nimirum pauca dicere: quoniam poeta, cum minime se occultans loqui.
IMITATIONE Ass Ea vvNTVR. hoc est sub persona propria loquuntur, pauca uerb ct rarius imitatur. At Homerus pauca praeia.
re inducit hoc est loquitur indutus uiri, aut mulieris alicuius forma, uel altu alique more ita enim sonant uerba raeca hoc est, uel sene, uel iuucne.& per hunc loquendi modum,cum inquit, inducit vim, uel mulierem, uel aliquem alium morem,innuit,quod ubique exprimit mores, perinde ac idem ualeat, uirum, uel mulierem, quod mores uiri, uel mulieris . ideo subiungit,& nihil sine moribus,sed mo, res exprimit ubique.
ANNOTATIONES. Demetrius Phalereut in libro Rhetorum graecorum sub principiti, cur hexametrum dicatur heroicum carmen inquit si, τουπ, - εἱαμετρον ἡρωον m οὶ otiab αι-- u , Mia τροπιν ἰρωαν. Item eode uolumine cap.π- ερμMese anquit: ω περ Mu tai HIPκρωὶ κων μετρων - ἐI ιετρον nων , ο καλuπα-ροωθους, sta τηεα ν ἡρώων. Quanquam in hac parte Philosophus de Epopoeia pertractet,& de Chaeremone meminerit, non est propterea putadum Epopoeiam illu omnige ncre carminum usumcontexuisse . nam cum Philosophus in contextu dicat. neminem l onga in conititutionem.hoc est Epopoeiam alio carmine. quim he roico consectile,satis patet neque Chaeremonem ipsum id secisse: cum praseratim afferant omnes tragicum eum poetam extitisse : Hippocentaurum uero in quo mixta erant omnia carminum gener Tragoediam esse dicat,ut antea quo que monuimus . Nulla igitur alia ratione hic de Clueremone mentio fit. nisi ut ostendatur heroicum carmen cum aliis mixtum mald cohaerere. Heromogenes sectione secuda nudi ri rem de Homero, & heroico carmine in ii sic moatam scribit. A ei ς Tu κατα πανο λοχὶν Eδυω παετῶν ἀπισων, Mia taeeων. - λογογρα-ν Si ine . su μὴ με AO si δονα - ἐπιλελ- r uratareras, uti
288쪽
ctio. In Paccii uersione uerba illat να MO mii Θ,ita uersa sunt interdumo res aliqvox inducit. quae uersio tolerari non potest: quoniam quentia cum hac interprenatione non consentiunt. quae enim interdum fiunt. non semper fiunt: at Philosophus subiungit nihil non moratu. sed moribus pollens confingit. quare inclius uertentur sic:U E L ALIUM ALIOS EM M o R E M.Addidit aute de suo Pacciu ς. cum ait Ni Hi L ENIM VN IAM NON MORATUM. UOX,E NI M. quae graece non legitur.cum obscuritatem huic parti potius quam lucem asserat. e latina lectione expungi debet.
Sane conuenit Tragoediae ipsum praebere mirandum, magis autem Do meis: quod uidia et proportione respondeas. ideol mirandum maxime
huic come te quoniam in euadri sim agentem minime respici G. Dorro,
siquis illa, i quae de persecutione in I sectorem sunt Ucenam cras, utique ridicula apparere hoc Itinam oe illos IIure, Cr hunc abnuere uidere esset rid quodprorsis in pyis i carminibus latet. Siterum mirandum ipsum peria Ie esse gratum,ar mento sit quod omnes huiusmodi aliquod, dum nunciant, ueluti dicturi ingratia Uycmper exaggeram
Didium est Epopoeiam tum constitutionis longitudine; tum caramine ab ipsa Tragoedia disserre: nuc reuertitur, ct aliam Epopoeiae cum Tragoedia conuenientiam declarat. Porro sinquit) oportet in Tragoediis admirandum, hoc est rena praeter consuetum conficere: sed Epopoeiae magis cotingit quod proportione respodeat, hoc est, s in utrisque idem fiat,admirabilior res,s narrata fuerat,apparebit, qu m si eadem in scena agatur. 2 hoc est, quod Aristoteles πιάλογον appellat; quoniam narratio proportione respondebit actioni. Cur autem in narratione potius quὶm in actione admiradum appareat, ostedit. quoniam inquit ad agente ipsem minime respicimus. Rem
289쪽
autem declarat exemplo,' quasi oculis spectandam ponit, cum ait: ouoniam si quis illa quae de Hectoris persecutione dicuntur,in sce/nam producat, ridicula utique apparebunt, lai quidem stantes θ no insectantes, ille uero abnues: id quod in hexametris prorsus latet. Cuenim Homerus describat Hectorem Graecos insequentem ad naves usque, nutu uero capitis significantem, ne se Troiani sequantur, ne laus sibi praeripiatur,eo nimirum tempore, quo Achilles iratus abstinebat a pugna, huiusmodi descriptio admirabilis apparet at si fieret in scena, ricticula appareret . quoniam illa uirtutis Hectoris amplificatio, si in scenam ita induceretur, a ratione aliena iudicaretur: qua/ re risum cieret. at si narratione explicetur,amplificatio magis latet. hac igitur ratione in Epopoeia admirabile ma is fiet, quam in Tra. goedia. Subiungit deinde, nequis ab eo temere dictum existimaret, admirandum in Tragoedia & Epopoeia comparari oportere, quoniaillud ipsum iucundum est. cuius rei signum assert gicens . OMNEs I
ENIM HUIUs MODI ALIQUOD, DUM N V N cI A N T, V E L v T ID IcTURI IN GRATIAM ID SEMPER EXA G G ER A N T. Senses
est . admirabile dictum est esse iucudum. ecce signum. homines cum aliquid referunt, id amplificant, ut qui audiunt maiori assiciantur uoluptate: sed admirandum ad amplificationem spectat: amplificaλtio iucunditatis gratia fit: admirandum igitur iucundum itide erit.
ANNOTATIONES. c πιτάταιε Εκ retor AcbνIn his Aristotelis uerbis subesse mendu arbi- , tramur. non enim uideo, quomodo legi hoc loco possit mrm. accentus igitur uocis illius immutandux est.&postrema expungenda est.ut integra lectio sit: Ε- Uridi et g'κτοργ δα ιν. Item cum inquit: e. Amis επια ' λαδ ανtim: litera rex pungenda est,ut recta lectio sit λαrietati. Hanc postremast castigationem Paccius sui in eius interpretatione conspici potest recter uidit. primam autem no animaduertita ccirco cum in Paccii tralatione legitur tPORRO SI QU I s i OL A,expungenda est uox P o R R o. & in eius locum uox QVONIA M. restitui debet. t is emi in f τοργ Mi ιν αδ σκιῶσονα. Haec Paccius ita uertit. Q V AE DE PERSEcUTIONE IN HECTOREM S v N T. sed haec mihi no uidetur Aristotelis sententia ut scilicet Hectorem ab Achille persecutum intelligamus: sed Graecos potius ab Hectore in fugam uersos sentiendum est. Uerba igitur aliter uerti debent hoc pacto. Quae de persecutione Hectoris sunt. Ex lix Hicere debe mus fictum Ulysiis in Scylla.cum in Poesi sit, quae narrado fit, tolcrabilem esse. quo)d si in scena ici fieret. uitiu esset excusatione minimer dignum. Vox t ε'retor, Paccius uertit CARMINIBV S.sed ad ungue magis uertisset HEXAMETRI s. etrer enim pro hexametro carmine usurpatur.ut Platois testimonio superius admonuimuς.quare hic quoque ualet hexametru carme quonia de Epopoeia senmo est.quam solo carmine heroico fieri supra dictu est. Simplicius primo Cc
inquit plerunque delectat.cuius rei causam assert: in admiratione enim discendi
290쪽
, ε ADII ET L ΟΜ B. IN ARIST. LIB. scendi cupiditas quaedam inclusa est . quare quod admirationem gignit. sui co gnoscenai de*derium excitat . quocirca primo diuinae Philosophiae : Adin ira tione inquit tomides ad studia sapientiae excitamur. PARTI cULA . c XXXIII. si mas si famin. 6Hκγ κὶ - α aer Mi δη-δει. A ctra -φ-γ ra
Homerus uero praecipue alios docuit, quom cto mendacium psim dici oporteret quodprosccto paralogismus e L En timum enim homines cum
hoc ipso existente , siue Iacto, hoc ipso fiat, si posteriussit, etiam prius esse, uel flari: quod quidem mendacium eri . ob id ne mendacium mi mwn eri, quod alto quopiam extriente, hoc idem esse, uel fieri neceste sit.
siquidem cum hoc esse uerum stat, anima norirapa alogisino colligit,etiam primum esse uerum.
Cum superius Philosophus mirandum in Epopcm confici oporatere docuisset, mirandum uerb excessum quendam naturae, menda. ciumque praeseserre uideatur: nuc merito subiungit, Homerum po/tissim im ostendisse,quomodo poeta mendacia recte constituat: ni, mirum ratiocinationis litteruentu, quae per fallaciam consequentis uitium contrahit. Putant enim inquit quando hoc ipso existe te,aut
facto hoc iplum fit,s posterius est, etiam prius esse, uel fieri: quod
'uidem mendacium est . quocirca erit utique S primum fallum . sed hoc existente necesse esti, aut fieri oportet aJdere. nam cisi appareat hoc uerum esse παραλογχε - anima nostra, ct primu quoq; uerum esse putat. Horum uerborum talis est sensus. quando positis duobus,ad quorum primum necessario secundum sequatur, ct e co uerso ut ponto sole per terram, necessarid dies ponitur, uel f exo, ritur sol super terram dies quoque necessario sit, si secundum ponatur esse, ct primum esse omnino oportet: ut s ponatur diem esse, ct solem quoque super terram esse necessario ponitur. Per primum Aristoteles intelligit argumenti deductionem, a positione antecedetis ad positionem consequentis . per secundum uero intelligit aragumenti deductionem a positione consequentis ad positionem antecedetis. Cum igitur anima in his, quae necessario mutuo se se sequutur,videat,quoa ad positionem consequentis sequitur quoque positio antecedentis,f A putat idem etiam esse in his, quorum unum post