장음표시 사용
311쪽
Per consuetudinem quoque dictionis: ut eri mixtum, quod advinum pertinere receptum e T. Vndecim illud: Ocrea, quae feraeritanno con octa recenti. χ- tiis, quae vox a qui ros a nos si se sicam , pro 'urbs sumitur. Iuxta quod etiam Gandimedes a vino mini ter Iovis appellatur,cum tamen Dij ipii vinum non bibant: id quodper translationem dici neutiquam poteri.
Alias itidem hoc loco obiectiones increpationesque aduersus poetas factas refellendi ponitur modus, qui ex consuetudine loquendi desumptus est. Si quis obiiciat Homero eum dixisse Iouem uinum bibere, cum dicit Ganymedem Δ, boanse, id est Ioui uinum
fundere, cum tamen Dii non uinum, sed nectar bibant: Respom detur,chm Homerus nectar uinum uocat, tunc eum hominu loque, di consuetudinem sequi . nam κεκραμ- ον , id est mixtum, communis usus pro cireν,id est uinum accipit. unde Homerus loquendi consuetudinem sequens, in illa uoce Hrea is, capit οἰ- , hoc est uinum, pro
κυ ρον, id est mixtu: quod de nectare uere dici potest. Item
operarios ferri Homerus appellat. unde dixit κροῖς νεοπικτου κα-ιάρριρ: hoc est ocrea ex nuper fiaso stanno : quam dicit factam fuisse a fabro aerario sic enim intelligendum est)c im tamen facta fuisset a fabro serrario: quoniam mos est ferrarios fabros appellari χαλκω.
POTEs T. quod quidem ab Aristotele additum est,ut hunc modum sub metaphora non contineri declararet,ne bis imprudenter de ea dem re dixisse uideretur.
ANNOTATIONES. Neminem adeo rudi.hebetim ingenio esse credo.qui plane non prospiciat, quanta sit in hoc contextu cofusio.si legatur.ut in uulgatis codicibus passim legitur.uerba enim illa: v NDE ET iLLvo: oc REA.QSAE FUERAT STANNO coNFEcTA RE c E N T I: cum superioribus non cohaeret, cum tamen ex illis dependere maxime deberent,ob uocem illam v N D quae sequentia ex antea dictis inferri demonstrat.Longer igitur mel lux haec ears in codice Lampridii legitur, hoc pacto: o ον κοκαμαν grex ταῶν Π,oθω πιποι-αό Γα Ψ Lδu cu exu ου-οσωνῖνον ista καλπι- τους em ἡδερον --ορ ει η κν μι, ποτε - καωiπροιο. Ea δώ-ο γε κα--Quanquam hanc lectionem lectioni uulgatae omnino praeferendam putamus eam tamen culpa pror sus uacare non assi amus. nam illae duae uoces aῖκεκραμ-1ν. rectius leguntur sic. P κεκραμμον.quam lectionem Paccius recte uidit,ut ex illius uersione intelli.
gi potess. item ultima cotextus particula legitur assirmative, in uulgatis uerdrectius negati uer. Ut autem contextus latine intelligi possit. ipsum iuxta Aristotelis uerba. sic uertendum existimamus. - M vERS secundum dictioni consuetudinem.ut illud κεκραμιον , id est mixtum.Unde dictum ei .Ganymede
312쪽
O Ioui uinum fundere,cum tamen Dii ipsi uinum non bibant. & fabros aerarios V pro serrariis accipiunt. unde factimi est: ocrea quae fuerat itanno consecta recenti: id quod per translationem dici NEVTl QS A M POTEs T.
confiderandum satie, quot lex eri eius,circa id de quo agitur significatio queuiuodu: Huicssicula ferrea cum Probibebat. Etenim eo in loco ἔ- . quod afloqui inburebassignificat,pro prohibebat accipitur.
Docet quid agendum, cum in propolitione nomen aliquod comtrarietatem quandam praeseserre uidetur : ct inquit conlyderanduesse quot in illa oratione nomen illud significare potest: cuius rei exemptu assert,quod huiuscemodi est. m. fοῦ 1 mros. carmen est Homeri in libro. Υ. cuius uoxi si pro inhaerere sumat tur, ut primo aspectu fgnificare uidetur, Homerus sibi contradiceret: sed quoniam εα Π accipitur etiam pro prohibere, nulla est in uerbis illis contradictio. Cum igitur in oratione aliqua sese contra. rietas offeret,nominii ni ultiplicitatem diligenter perpedemus. ct ex multis signi ficatis id, quod rei magis accommodatur, seligemus.
ANNOTATIONE s. iEa.quae in hoc contextu ab Aristotele ponuntur, beller cum iis consentiunt, ' duae libro primo Topicorum dicuntur.sunt autem haec: xex γον AF μῖν - Y- λε πιε σκεψ8M,'CG Υ-. Contextus huius initium in codice Lampridii rectius in hunc modum legitur. si in zmo ονομα m ουπινα ωμα 'N δεκου ιιανε ν. quomodo etiam in quibusdam excusis legitur. Item paulo poli αον, ἡ σκευ X D, ον iminante uocem τε in codcm codice legitur s. quae particula uidetur abundare.
t Quomplex uero illud expenditur hoc fonte pia Io: maxime veros uis contraria,e remone di bosita Auscipias siue, ut inquit Glauco. Quoniam L
313쪽
ne rasione aliqua praesumis, Esi pude ueluti ia iam pronuntiaturi ratiocinantur: quinus pro arbitrio locuti, tamet seorum opinioni contrarium insit, re
darguunt. quo in Senere sium illa,quar de Icurio perhibentur. Siquidem Laconem hunc extitisse exi timant: ideos sequiasPrdum euntem quidem Lac daemonia Telemiactam in eum minime mciisse: cum tamen H tasse se habeas,quem odum Cephalensis dicunt, qui quidem duxisse apud se uxorem I stem dictitante Icadiums eo , non Icumtum. hoc autem in Gencrepeccatum eri, uersi ius dubitario.
soniam dictum est,cum in oratione poetaru contradictio quaepiam subesse uidetur, recurrendum esse ad multiplex nominum in oratione positoru ligniscata: nunc modu docet,quo nominu multiplicitate cognoscere possimus . ct inquit,respicere nos oportere ad oppostionem, quae e regione est . uerbi gratia scire cupio, quot modis accipiatur acutum si ad id quod illi oppositii est, respexerimus, set quod quaeritur notum. nam obtusum,& graue Opponuntur acuto:ergo acutum bifariam accipi potest, ct ut obtusi,di ut grauis op. positum significat. modus hic maxime quadrat reperiendae nominis alicuius multiplicitati. Reprehendit deinde Philosophus pertinaces,qui ad ueritatem sensus poetarum inuestigandam dicta prius regula non utuntur: ct Clauconis dictit cotra protervos in medium assere, quod erat eiusmodi. quaedam irrationabiliter praeoccupant
nonnulli,ct decernentes ratiocinantur, ac ueluti dixerint ora δεκώ, id est Quo D VIDETVR increpant. Haec autem duo uerba o D v ID E T v R,sunt,quibus iudices Graeci sententiam dicebant, hi igitur, perinde ac iudices quidam sententiam dixerint,indignantur, si quid eoru existimationi contrarium ab aliquo proferatur. Id ipsum acci. disse circa illam Homeri partem , ubi de Icario agitur, Philosophus assirmat.& rationem assert siquidem illum regione Laconica fuisse
putant. quod cum tanquam uerum potuerint, obiiciut Homero ab surdum esse Telemachum Lacedoemonem uenisse, nec apud Icariuauum maternum diuertisse .ct hoc inquit Philosophus forte se habet, ut Cephalenses dicunt, Vlyssem apud eos nupsisse, Penelopes
autem patrem non Icarium,sed Icadium hiisse. ob hunc autem errorem, id quod obiicitur Homero, uerisimile uidetur. Icarius igitur Lacon quidem suit, minime uero Penelopes pater: Icadius autem, qui eiusdem pater fuit, Cephalensis erat. unde errauerunt, Icarium pro Icadio accipientes.
314쪽
Gio NE Dis Os ITA E s T. Pro horum Aristotelis uerborum intelligentia multum facere uidentur.quae ab ipso primo Topicorum libro scribunt usicum ait Odνuod Asici'ανεισκρ mν, Et citraαxo: & quae sequuntur. Ex ouo loco nos contextus ciusmodi explicationem desumpsimus. - η ας Γλαυκων M,6 Huic particulae supplendam csse interrogationis notam existimo . uel eX- unetcndum est uerbum it . atque in eius locum scribcdum. - μκως Γλοα κων λυωo: ut sensus sit. si nominis alicuius multiplicia significata cognoscere uelimus. ad id.quod illi nomini opponitur.respicere debemus. quod si eidem opponi plura uidebimus ipsum itidem plura significare certo sciemus . nec facere debemus ut inquit Glaucon) id.quod aliqui faciunt. qui praeter rationem omne suas quasdam opiniones.quasi sententias in iudicio prolatas pro uetas habent. atu; indienantur si qui aduersus eos aliquid dicat. quord si uox η, legatur,ut Pac cius legit quae ualet S IvE. sensus haudquaqua recius, nisi uerba multa extrinsecut a damus elici poterit. Codices aliqui calamo exarati legiat: a ως sed mihi lectio haec non probatur. Illud itidem animaduertendum est uerbuid κατ- ῖισαμαἰοi, duabus illis uocibus in contextu positis. uidelicet. - ό ρκv. pulchre admodum consentire. utraeque enim illae uoces idem ualere uidentur. Increpatio autem aduersus Homerii, de qua dicitur in contextu,ansam habuit ex illis Odysseae libro. n. carminit, quae ita se habent.
Ἀδώ-- ελυν m. quae lectio uidetur rectior: uulgata tamen defendi itidem potest. - Α δειος ἰπν passim haec particula sic legitur: lea arbitror mendum subesse; uerbum p ἐρα-ψομα. in duas uoces resolui debere in hunc modum. P . Hac in lectione nexus uerborum Aristotelis apertissime vidctur . na posito hoc errore. quoid Penelopes pater fuerit Icarius Lacedaemonius.problcma.hoc est obiectio uerisimilis eis quod si uerbano sunt
deprauata ita partem hanc explanarem .m τυβλημα scilicet horum .sκος εΠ3 ειν
δαuαστη uec. ideo autem Aristotelis uerba ita legenda esse putamia . quoniam eundem Aristotelem in hoc libello. & praesertim in hac parte. in qua de incr pationibus S desensionibus poetarum agit. Homerum potissimum tutatur. itaque.& in hac parie eundem defendere arbitramur, uelleqi Icadium. & non Icarium esse legendum. Sed in hac particula uoces illae duae.μ scilicet. &'.animaduertendae sunt.quoniam utraeque uocem illam .cum qua iunguntur. suppositi locum habere docent : quod me Hercle. in hac particula fieri non potest. quod si uerbum illud castigetur, ut nos iecimus. omnia incomm N da uitabimus.
315쪽
DE POETICA co MMENTARII. da uitabimus. lapsus aute adcor facilix est, ut mirum non sit.s contigerit: quoniam longer maiora uitia in hoc libello deprehendimus. & mox deprehende. niux. Ex hoc etiam loco deprehendi potest. Aristotelem uti uoce πολλι ι. ut ualet obiectionem. Contextus autem latinus Paccii. quanquam sensum non plane referat. per ea tame.quae nos diximus.suppleri potest. De Glaucone Teio supra quoque meminit Philosophus: ad eum igitur locum lectorem relegamus. Circa hunc contextum hoc admonemus ex Aristotelis uerbis colligi in carminibus supra positis,ubi legitur Iώριον.legendum i κα mn
Insurum quod fieri nequit, vel ad ipsem Posim,vel ad meliorem eius
modum siue etiam ad famam referendum I. Quantum vero ad Doesta attinet, credibile potius, licet scri non queat,eligendum αἶ , quam incredibile, licet qucat. busi nodi autem set,cuiusmodipinxit Zeuxis*o sup in melius declinent. exemplar enim ijῖmsiperare oportet. Et ad illa, qua praetre nitionem dicunt esse,sic resiondendum, tum quod aliquando sine ratione non stat. verisimile enim feri aliqua praeter id, quod uerisimile e l. Caeterum ita dicta contrariasic exploranda,quemadmodum in sermonibus elencti, fide,
Cr ad idem,er eodem modosicuti dicentem ipso. aut ad ea quae ipse dicit, aut quin prudens aliquis supponcirer.
Volens Philosophus in summam quandam breuem obiectiones aduersus poetas factas,ac defensones, sed usis iis, quae ad dictionem spectant, colligere, incipit ab obiectione, quae quod fieri nequit, respicit. ct inquit,quod fieri nequit, quando interdum poeta scribitur, excusabitur modis tribus : uel ad Poesm, uel ad melius, uel ad opi
nionem reducedo. Ac ratione in primis assere, cur si ad Poesm co,
fugiamus,id quod fieri nequit, excusari possit. quoniam sinquit) in Poesi eligenda potius sunt credibilia quae fieri nequeunt, quam in.
credibilia quae fieri possunt. sunt autem eiusmodi,quae uulgus uera
existimat: ut de Lamiis de Diis gentilibus,de quibusdam fabulis dieiusmodi;quae sua natura fieri nequeunt. Est aliud eius, quod seri
nequit,genus,quod ratione modi dicitur supra naturam, cum hominem poeta uirtutibus adeo exornatum facit,quale Homerus Achil, B b Iem,
316쪽
te, ut ueritatem excedat. id genus cius quod fieri nequit, ad melius inquit in reduci debere, dicendum ciue hominem a poeta talem cise
confictu, qualis si reperiretur, qui sunt aut olim sucrunt, omnes an recelleret . atq; huiusmodi dicti rationem asseri dicens. E XEMPLAR ENIM IPSUM SUPERARE O p ORTET. laoc cst id, quod a poeta exeplaris loco , ut id homines uiui imitentur,proponitur, excellere
debet: quoniam exemplar est, ueluti idea rei, in qua nihil prorsus, quod ad rem illa spectat,dcsyderatur. propterea quae seri nequeut,
ad opinione reducentur . nam, quoniam omnium opinione ita esse creduntur,ide quoque poetae, quanquam fieri nequeatidicunt. Pos/tis tribus modis, quibus cum obiicitur poetam quae fieri nequeunt
scripsisse, eum tueri possimus,subiungit quid respondendum sit pro
eis,il eos haudquaquam rationi contenties scripssse cicatur . ct inquit tribus illis modis debere nos uti, quibus deseditur quod fieri nequit: cum uidelicet ad Poesm,uel ad melius,uel ad opinionem reducitur. 2 praeter hoc propria defensonem subiungit. ea autem est,qubd interdum I ratione non dissentiunt. id autem probat. uerismile enim inquid est multa praeter uerisimile fieri: quam sentetiam etiasuperius habuimus. iccirco lectore ad eum locum relegamus. Addit & modum, quo dicta,quae subcontraria uidentur reselli possunt.
ct inquit: Leges eas seruare debemus, de quibus in Elenchis dictum est: si uidelicet si idem, S ad idem, ct eodem modo. quare re ipsum. qui dicit,uel quae dicit, uel quae prudens aliquis poneret, cons yd
ANNOTATIONES. . Tοιου se δ' in .coepZA'Iις εγρα τω. ' ein tam τος- δελτον. Haec particula in codice
Lampridii sic legitur: rei me δ πόλσ fit. αΜαβελτον. neutra lectio mihi placet. nam cum Aristoteles.si quia est,quod fieri nequeat.ad aliquod ex tribus iam enumeratis reduci oportere dixerit.& de primo, de Poesi inquam. uerba secerit,reliquum erat.ut de reliquis duobus ageret.& eodem ordine,quo ea enumerauit: sed in secundo loco posuit neot s βελπον : ergo de in hac parte de eodem pertractat. quamobrem ex uulgata lectione uerba duo expungenda sunt,uidelicet cinae Dil. Alium itidem in hoc contextu subesse errorem exi stimo. cum enim inquit: etes α ταα τ'αλογα.ήτω ri: satis patet tertium de*d rari membrum.nam usque ad supradicta uerba de duobus duntaxat egit.uidelicet, mis etia πο νην, & πὰ - βελτον hoc est ad Poesim. & ad melius: relinquitur igitur,ut tertium quod propositum ultimo loco fuit, postremo ponatur. sed cum in exemplaribus,quae hactenus uidi .in Aristotelis uerbis non reperi, tur ideo particulam hanc. quae casu quopiam periit. hunc in modum restituen/dam censeo :. σοος sim et n. post quae uerba punctum stabile admouen.
dum est. Alius praeterea in hoc contextu error est. nam illud Α ταλογα.ουτcum,n5
rect i scribitur.lta expungi debet uox ri; & post uocem αλογα debet addi A.Ratio autem est quoniam ἄλογα. id est rationis expertia ab Aristotele hoc loco po, nuntur. perinde ac caput unu oppositu capiti de eo quod fieri nequiti cit igiturini di poetis
317쪽
poclix obiicituricos id q)iod fieri nequit. in suis poematibus confinxisse.hoc ali 'io ex tribus enumeratis modi refellendum esse Plutosophus docet. ostendit cinde.quomodo tueri poctas possimus,cum eis obiicitur,quod rationi consona non scripserint. duos autem adducit modos, quorum alteru trex illos modos continet.quibuς uti nauticu ira id.quod fieri nequit.tueri uolumus. si igitur ἄλογα caput quoddam scorsum i reliquis esse debeat. quae uerd dictitur. ad opi nione reduci pollulant.iure Aristotelis uerba ita esse legenda dicemus: λογα a. Paccius aute ob deprauata uerba rectu exprimere sensum haudquaqua potuit. Ut autem intelligi latinὸ possint.ea nox declarabimus: ae primo, cum ait UE LAD MELIOREM E i v S M o D v M. apertius esset. si dixisset,A D MELIU S.cudeinde inquit: uvius Moni AvTEM SINT.&quae sequuntur,ita uerti de νε bent. Hvlvs MODI autem sint,cuiusinodi Zeuxis pinxit.sed & ad melius exe plar enim ipsum superare oportet. Ad ipsam autem opinionem, quae dicunt. ν Quae ueror praeter ratione E T S ic R E S P o N D E N D v M: id est eo modo.quo res pessi est ad id. quod fieri nequit.scilicet tribus illiu supra enumeratis moJix. & quord aliquando sine ratione no sunt.reliqua ueror recte: uersa in latinu sunt. PARTI ULA . LII. Ορ ἡ ' sit m amr,4 αλογέα, - μοwe x, Omla με αυαγος ς ζ μηθεν. e Gαλογα ίαπρ Esemaar 'ets Ai eta . Gine eε ορες. - Μενελα, .mum satiςν επιροκμονα εκ viri δεο ιτερ πρ .a γυ ίς αδ-ο α .a ίς αλογα.ς ίς βλαβερας ίς -ο-- , ἐίς πιρα et et oram His ora vvlis. H a λους ἐκ Ne Ψcνωναυθμῶν σκε filias. usi a δίδεκα.
Recte enim id increpatur, quodsiue rationis eri expressi ueprobitas cum uidelicet nulla nec sitare cogente, praeter rationcm ah quo quis utarer sicut Euripides . Necti nequitia, er in Oreste Menelai. Tales itaque obiectiones ex quinque generibus proveniunt. Etenim uessicut illa, quaesieri ne,
queunt,uel quae rationis expertia, vel quae isdemta, vel quae contraria, vel qua praeter artis rectani normam exi Iunt. flationes autem ex dictis iam enumeratis consitarandae sunt omnino duodecim.
Postquam Philosophus obiectionis, quae ab eo quod seri nequit,
uel absurdo,uel subcontrario ducitur, refellendae modos ostendit: nunc declarat,quae increpatio recta fit excusatione carens .ct inquit, cum nulla coactus necessitate poeta aliquid praeter rationem, & mali moris inducit, tuc iure optimo increpatum ut in Euripide Aegeeti nequitia. ct in Oreste Menelai. Colligit deinde ex iis, quae dicta sunt, increpationes poetarum ex quinque generibus deduci. quod probat
inductione per enumerationem . Defensones uero ex iam enumeλratis con syderandae sunt quae sine duodecim numero reperiuntur.
tres nimirum, quae fiunt,cum poetis obiiciunt, qudd id, quod fieri nequit,pertractant: cosuginius enim, uel ad poesm, uel ad id, quod melius est,uel ad hominu opinionem. tribus iis etiam utimur, cum Bb ii poetas
318쪽
, si1 MADII ET L ΟΜ B. IN ARIST. L IB.
poetas tutamur aduersus eos, qui absurdum illos,ac rationi dissentiens pertractare dicunt. In hac autem obiectione, quae aduersus ab . surdum est,praeter eos tres, peculiarem item soluendi modum habemus si uidelicet inficiamur id absurdum esse, quod ipsi asserunt; quoniam credibile si aliquid nonnunquam seri, quod praeter rationem sit praesertim in iis rebus, quae sub lunae globo sunt. Solutiones haequatuor existunt. tres enim illae, quae ei quod fieri nequit, diluendo dicatae lunt, cum sint repetitae, etiam s aὸ soluendum absurdum a
commodentur, in numerum uenire minime debent. Praeter has solutiones, sex habentur, quae contrarietatem tollunt: uidelicet, idem, ad
ide eo de modo,ad dicente,ad ea quae dicit,ct quod prudes esse pone
ret. Alia item S undecima solutio est,cum obiici ut, poetam non ni/hil contra bonos mores dixisse, si coactum ui poetam id secisse dicamus. Postrema solutio est, cum ex artis uitio peccasse poetam obii. ciunt, si id genus peccatum in Poesi per accidens esse contendamus.
ANNOTAT IONES.οὶ , ' si ἐπι-Min In codice Lampridii apertius sic. ορε, ε ε nisi amr. Quod autem ad hanc contextus huius primam particula pertinet. mihi uidetur rectam eam increpationem ab Aristotele uocari,quando poeta pririer rationε aliquid iacit.quod mali moris sit. nam exempla id ostendunt, ut se pra de Menelao inoreste uisum est. & ut rectius ex Aristotelis uerbis sensus eliciatur . post uerbuμηθεν, interpungere oportet. In excuso Aldi exemplari ita legitum αερ Euenis Ai ψ': post quae uerba est asteri scias.deinde sequitur πονηρ in codioce uero Lampridii sic: α-ρ Eue δης Ai νήτη πιπρέα. in aliquibus uero exocusis legitur:ωm e Vpvmzης A is ου uerum ex his lectionibus nulla mihi satisfacit. forte lectio sic accomodanda, - Ευρπιάδης e. SANOου --n ἰαί ane e. Oi & quae sequuntur. -x ίαν autem hoc loco ualere tantumdem. ac merast ἰου exemplis Aristotelis deprehenditur. Sciendum est. Ari stotelem in hac postrema parte.cum poetarum increpationes in summam colligit.
de iis tantum meminisse,quae ducuntur ex rebus.quarum solutiones numero duodecim esse dixit: eas ueror praetermisisse,quae in dictione sunt. hae siquidem aperte superius erant explicatae: item quoniam ad eas.quae ex rebus sumuntur. relatae, pauci admodum esse momenti cognoscuntur.
319쪽
Vtrum ureo metior Epopaica imitario sit, an Tragica,dubitare aliqvis
poterit. Etenim si illa melior, t quae minus inuidiose huiusmodisne est,quae ad meliores fit nectatores: t mari e lam quidem,quod illa quae cuncta finitari uult agri multos est ut quae parum mittetes,nisi multo motu moveantur, excitare debeat. Id quod inepti liticines efficere flent: succum disium imitari oporteat si ses in Prum agunt: Sosiamp dum modulantur, chori principem trabunt. Itaque Traria talis e I. unde priores illi iuniores fpro b Dionibus habebant. siquidem Mansius velut in eo mimum GH Ddem simiam appellabar.talis 3 propemodum de Pindaro opinio erat. Iri autem hi ad illos si habentuta quoque integra ars ad Epopoeiam. I fauigiatur sicuti yrae tantiorum 'ectatorum esse dicunt ii tiraonica arte minime
indigentium: ita gnarorum Tragoediam,qu quoniam inutis, ideo dete rior esse apparet. ' io '
Postquam appendiculam Poeticae de increpationibus, ac defen/sionibus poetarum absoluit, alteram aggreditur. atq; ea est quaestio apud ueteres agi tata,utra Poesis praestantior sit, ica ne, an Tragi/ca. Plato Epicam praeserebat. Aristoteles isitur hoc quaestunt in. uestigaturus,fundameta primum receset,quibus innituntur,qui Epopoeicam imitationem Tragicae praeserendam autumant. Ac primb inquit Epopoeicam esse prasseredam. quoniam,si quae minus onerosa imitatio est, hoc est, quae paucioribus adiumetis eget extrinsecus petitis, melior esse cesetur: huiusmodi aut imitatio ad meliores etiaspectatores pertinet,hoc est ad peritiores auditores: manisestu quddilla imitatio,quae omnibus indiget ut imitetur,onerosa erit. cuius di
cti rationem affert: v τ QvAE PAR v M sENTIENTE S. hoc est
non intelligentibus iis, qui audiunt, nisi ipse addat, hoc est, ni/s ipse poeta hypocrisin addat, hoc est actionem,ac gestus: quod ex/pressit,cum dixit:ΜvLTo Μo Tu MovEAN TvR. Idque tibicinii prauorum exemplo declarat qui, ut auditores intelligant, se sono discum imitari, circumuoluuntur, no gestum admouentes. qu bd si in arte sua excellerent,audientes intelligerent eos disci ludum sono imitari. item praui quoque tibicines, cum Scyllam sono effingunt, ducem cliori trahentes,multo mouentur motu . Infert igitur quod
Tragoedia ad Epopoeiam comparata perinde se habet, ac prisci hi. striones ad posteriores se habebant.& rationem assert. nam Myniscus Callipedem tanquam nimis gesticulando excedentem, simiam appellabat. t talis itidem & de Pindaro mimo erat opinio . ipsmet igitur histriones alios,qui nimis gesticulantur, irrident. Quibus ita Bb ii i positis.
320쪽
lio sitis, applicat suo proposto,quod dixit inquiens. Ut autem hi, sci, icet mimi se se liabent inter se: ita tota ars Tragica se habet ad Epopoeiam. Epopoeiam igitur ad ciuiles, ct doctos spectatores spectare
dicunt qui gestibus,ac nutu, ut intelligant, no esente tragicam uero Poesim spectatores peiores respicere contenJunt. concludit ita,
que quod si Tragoedia est onerosa magis,utique deterior erit.
Quoniam Plato in secundo de Legum lationibus Epopoeiam Tragoediae praeserendam esse putat,iccirco ueritatis amore ductus Arilloteles, quid hac de re sentiat in medium assert. ne tamen indicta causa quoquam damnare uideatur. sundamenta prius quibus aduersarii innituntur.recensere instituit. Platonem autem eiuste sentetiae suisse.exillis uerbis loco superius citato cognosci potest.., cumpit.Pueri uero maiusculi COm dia caeteris anteponcnt. Sea mulieres eruo .. ditae atque adolescentuli. & scrine multitudo tota Tragoediam fortasse lauda bunt. Seniores autem nos iucundissime Rhapsodum sorsan audiemus. qui Homia meri cum aliquid, Iliada uel Odyssea,aut aliquid Hesiodicum bene cecinerit, ut δε ctorem omnium praedicabimus. Quid Scylla.& quid Discus sint.unicuique satis patere puto Hoc autem loco per scyllam strepitum intelligit.qui fiebat duin antractibus scopuloru naues absorbebantur: per discum ueror modum molux.quo utebantur in disco proiiciendo. Quantu ad Aristotelis uerba ex eracusi x exemplaribus aliqui ita legunt τοιαυτη 'δ, retor βελτους. alii: Mo a. mi hi tamen propria magis hario imo uidetur. uidelicet: Miri δουπορ βελ M. Vox illa ν in Qt quibus calamo exaratis,& fn antiqua tralatione legitur Δωρίου. ed hoc parum.aut nihil refert quoniam silue hoc, siue illo legatu r modo. mimum omnino Aristoteleni intellexisse oportet. - ίς ei. in codice Lam pridii rectius ας δ' Dei. In codice Aldi, atque in multis aliis ita linitur.ν euo D mkil. in aliquibus tamen etianI incusis legitur a duo et Ἀρπκη .rinior tamen lectio. quae in Lampridii exemplari habetur.mihi uidetur. quae ita se habet.ωουν pq nκη. Quantum ad Paccia uersionem 1 η'ον τορπικη uertit MIN vs i Mutinnios A.sed mihi non placet. egbueror apertiust ita uertere M IN vs ONEROSA : id est,quae minus extrinsecut petitis indiget. Uerba autem illa: t δὲλον λε
hoe modo fideliter Aristotelis sensus no exprimitur . na Tragoedia non. Q cuincta imitetur.sed quod cunctis.hoc est nunaero,sermone, harmonia imitatur.dicitur onerosa. Illud isitur uerbum απrem,mutandum est. & legendum mira: ut sensus sit.Tragassiam onerosam ideo censeri,quoniam undequaque.& om niseriam id ei 1 modis omnibus imitetur.uel si nihil immutare uelimus. quippiam extrinsecus aduocandum est,quo sensus integer.& Aristoteli consentiens habeatur. id utique fiet, si suppleamus praepositionem κα m. dicamuς κα α-ti. id est secundum omnia.& ita sensus crit idem cum priore: illam sci. licet Poesim onerosam censeri quae secundum omnia, id est omnibus , numero