장음표시 사용
301쪽
p A c τ o,hoc est ex peccato fine, aut partem aliam stuporis plena essiciat ut Hectoris persecutio, in qua peccata est in arte militari. nam impossibile est uirum unum integru exercitum in fugam uertere: attamen cum Graecorum uictoriam,2 Achillis uirtutem admirabi, liorem efiiciat id in Homero nequaquam erit peccatum , quoniam peccati illius interue tu auditores Homerus assicit stupore. Admonet tamen,quod si citra peccatum artis alicuius poeta finem, aut magis,aut paulo minus assequi potest, ct tamen circa rerum earum, de quibus loquitur,artem peccet, non recte facit, nec excusari potest.
oportet enim inquit)s fieri potest, nullo modo peccare. Alium hie
Aristoteles defendendi modum affert eiusdem obiectionis. is autetalis est, quod longe magis peccat poeta, ctim aliquod peccatu eo. rum,quae ad Poesm per se spectant, committit, quam Him circa ea, quae sunt alterius negotii peccat. id uero probat exemplo. nam minus errat,s ob ignorantiam cerua habere cornua dicat, quam si pra. ue suerit imitatus, quod Poeticae proprium est . sed leuiora pecca.
ta digna sunt uenia : igitur si poeta circa aliquod peccauerit per ac
cidens,ueniam meretur. ANNOTATI ONE s. Sciendum est.Aristotelem primam obiectionem soluere, quoniam per apti. dens peccatum est. nam si poeta per se peccat circa ea,quae ad Poesim spectanti excusari nequiti Quo auicin Aristoteles in hoc contextu docere non propo/na quomodo poeta cui uitio uertitur in arte sua peccasse.defendi possit. patet per exemplum . quod ab Aristotele de persecutione Hectoris allatum est, in
quo peccatum est in arte militari, & ita per accidens peccatum . nam Hectoris persecutio ea est. cum Graecos ipse solus in fugam uertebat quonia ait mcκπ- static hoc est Hectoris persecutio. quam partem male uertit Paccius, cum ait: t EXEMPLvM SIT ILLA IN HEcTOREM P E RS E c U TI O.quibus uerbis Hectorem pati. & non agere indicat.sed uerba meca ad uerbum sonanti ut ego transtuli.& ipsum potius persequi alios quam coir docent aperte . etsi no me praeterit aliquas apud Gnec os elocutiones repcriri, quae ta active quam
passiud explicari possunt.hac mihi tamen actionem potius quam passionem significare uidetur.Si igitur contextus iste recte intelligi debeat, inspicere oportet an in hoc exemplo peccauerit Homcrus,in Poesi per se,an circa ea, quae alterius artis sunt. Mihi quidem uidetur quod huiuscemodi peccatum sit in militari arte.siue active. siue passive ut ita dicam Hectoris persecutio explicetur.
Paccius male cotextu huc uertit.qui ad uerbu latine ita sonat P RIM V M a VIDE M. si QS AE FIERI N E Q V E V N T IN IPSA ARTE FECERIT. PE OcATvR.sED RE TE' SE HABET.SI FINEM ASSE VI TVR Ipsius: FINis ENIM Dic TVM ES T. t reliqua recte uertit, praeter id, quod de Hoctore superius admonuimus. In hac contextus parteduo animaduerteda sunt.
Prim din.Aristotelem addidisse articulum m.uoci LM.quo dillinctionem ostendit sicuti .cum de articulo loquebamur admonuimus,ut Poeticae finem ab artis fine circa quam per accidens peccare dixit,distin pueret. . Secundum quod minime praetermittendum est, sunt uerba illa N - . in quibus cum V particula
302쪽
s AE MADii ET LONBI I N 'ART ST. T in rparti ruta γ o contineatur qua causam in ea parte reddi declaratur. quomodo uerbis hi ς anica dicti ratio asseratur.ncquaquam conitat. ea enim uerba sic lati.
ne sonant. V i N i s ENIM DIc TVM EST. quare quippiam in hac parte dei' derari censeo.uel saltem extrinsecus intelliscdum . Cum autem de fine loqueς. ipse in etiam maximum dixerit.iccirco addcdum puto ora μέ-ν.sic enim eius, quod antea dictum est.optime redditur ratio quare scilicet dictum sit poetam circa artem quampiam peccantem excusatione dignum iudicari. si modo fine Poesis stupendum magiς effciat quoniana unquit finis.dictum est quod est optimum. ideo in eius gratiam omnia conserenda sunt. Verum quoniam suo- iungit: ρ ρνειουτως εκπλκκτκα Γιν, ου - , η ἀMO Troia νέργ : vidctur quod rectius suppleri debeat i ο επλη9ν δῶ εκειν. Sed quispiam dubitare posset. cum Poeticae linem esse dixerimus homines uirtutibus exornare, uidetur non esse dictim dum .Aristotclem uelle Poesis finem cite stuporem,admirationemve comparare.An.nihil vetat eiusdem plures esse fines.quorum tame alius alium respiciat. ut in Medica facultate. sanitas finis est.quae tame actiones respicit . nam ideo sae nitatem optamus,ut actiones prompte agere ualeamus. ita quoque admiratio in uirtutes respicit.nam poetae admirationem inducere student. ut ca homines ad uirtutes impellant. In aliquibus excusis codicibus legitur: . a μω ei γπλος. haec lectio alteri praeserenda esst. Item cum inquit ' ἔ κMOμi μέτωρ rectius sic legetur οῦ ει κακομιμιτας. In codicc Lampridii ita haec pars legitur: οῦ E: αμιμητας. sed in hac lectione, postrema dictio mihi non probatur. ετ metae νε I. Aliqui codices calamo exarati longe mclius ita legunt: - α ita, ον hoc est praetcrea absurdum magis.
hic t sus ex parum veris arguasur, at certe qualia est decet, luti it, id quod Sopbocks dixit, se quidem homines, quales esse oporteret efffingere: Euripides a tem quales essent. Quod, incurro luendum sit mo
do,at certe sta esse dicuntur: respondendum erit, velut in Us, Pae ad ipsos pertinent Deos. fortaste enim sic dicere neque meliorem in modum, neque secundum veritatem sierit :ρd tamen ita contingit: vi xenophanes ait,
Alium defendendi modu ex tribus illis superius dictis petitu assi
gnat,cu poetae uitio uertitur,eu rem uera in poemate non expressisse. Est aute huiusmodi,ut illi obiectioni respondeamus,poetam non qu bd fuerit, sed qubd expediret expressisse: quod aliis uerbis sup rius Philosophus dixit. Poetim uidelicet uniuersale sectari. Sopho/dis autem testimonio hoc confirmat,qui inquit eum quidem homines quales expedit, Euripidem quales sunt,esticere. hac igitur ratio ne soluendum,si quis poeto reprehendat, quod uiros praestatiores
303쪽
DE POETICA COMMENTARII. a Tquam sucrint, effingant. Tertium modum ponit, quod si neutro modo soluere possuli ius, hoc est, nec dicedo rem ita hiisie, nec ita expedisse, ad famam recurremus,qubd scilicet ita sertur : ut quae de Diis dicuntur, eos uerbi causa scedis amoribus cum mulieribus permisceri, aut homines odio intestino persequi,& id genus alia. Per larc Philosophus refellit, quae a Platone secundo, di tertio libro de Legibus
aduersus Homerum scribuntur. Afieri autem rationem Philosophus, cur ea quae de Diis a poetis dicuntur, excusari debet penes rumore, qui de illis est. quonia inquit sorte melius no est dicere, Deos ita esse, quales clse dicunt poetae, nec veru esse, sed ita contigisse, ut Xenophanes dixit. FERvNT HAE c. per haec innuit Xenophane eos
refellere. qui poetas carpebant. quod ipsi de Diis meliora,& uera noscriberent: quibus respondere solebat, homines de Diis haec non loqui, quae ipsi dicebat. id igitur non poetarum, sed rumoris, ac uulgi uitium est squidem poetae sequi famam debent. Accidit igitur poetas de Diis nec meliora. nec uera dicere, quoniam uulgus de Diis nec meliora, nec uera dicit. Resposio igitur est penes hoc, quod accidit poetis id facere, quoniam non sua causa. feci uulgi id faciut quae defensio pulcherrima est: quoniam id, quo da Platone pro maximo uitio poetis obiicitur,id tale eis accidere alterius causa docuimus.
Illud in hoc contextu maxime: animaduerti debetitsi ait Philosophus: ro
π AssE EN les sic DIcERE. uocem illam ENΙΜ poni.quae antea dict causani in ea particula,in qua reperitur afferri demonstTat.Quare costat aperte ge
nux aliud respondedi Aristotele hic non ponere. nam si per haec dicti superius causam reddit.aliud ar pnedicto respondendi Unus non assert. In aliquibus evcusis codicibus ita legitur: - γαρ δε βελτον,εm λεγεν. quae lectio mihi no pro
batur. unde Paccius recte uertit. quoniam graecc Aci,no autem ςm legi debet. uerbum autem βελτον.ide ualet.quod supra ρὶα . s. Quoniam Philosophus de Diis loquebatur,usus est illa uoce ἔσως, ne reprehendi posset. quod aliter ipse. ae communit hominum opinio de Diis sentiret. In uerbis contextus in lati na uersione uox T A M E N.expungi debet quoniam sensum perturbat,nec grae tam uocem habet.quae illi respondeat. et w ς orian 'tuli Paccius haec ita uertit: FERUNT HAE .ex qua uerbone colligitur Paccium existimasse uerba graeca esse deprauat quae palsi in hoc loco circunseruntur: quoniam illas duas uoces praetcrmisit aera quia cu ante dictis bene cohaerere ei non uidebantur.at nos in contextu omnia cosona esse docuimus. uerba igitur illa sic uertenda sunt: s E '
. arinum non meliorem seta k in modum,mbilomnus ita se habuerer
304쪽
uelut illud, quod de amis pCrhibere. Recte quam solo prolaue hane. Sic
enim eo tempore moris eratrui nunc etiam apud Librios. E XPLANATIO.
Alium hac in parte soluetidi modum exponit, s dicamus poetam non qualia esse expediret, sed qualia fuerunt scripssse: ut quae de an miς ab Homero scribuntur:
Rationem autem assert, quoniam tunc id moris erat, sicuti nunc Illyrii faciunt, ut arma humi fixa erecta starent.
ANNOTATIONES.1 Aήβέλτονι ει,-'ουτως in . Quoniam in hac parte Philosophus alia defendendi modu m assignat.Paccius nec uerba,nec sensum Aristo is suis uerbi restri.iccirco sic ad uerbum uerti debent. FORTAssE VERO' NON MEL 1 v s . S E D s Ic HABEBAT. Quod autem ad exemplum spectat. Homerus iliadis libro A describit Diomedem, eiusque milites, quo promptius arma capere potant,ea ita collocasse,ut erecta starent udi moe: hoc est in quo/dam serramento humi defixo, ne limo foedarentur.
uero recte, uel non recte a cyopiam siue dicatur Dr, huismpurere usit, non modo id imum Actum, dicti ve considerire debet, virulaudabile, an pravum sit: verum etiam ad agentem, dicentem ue renicere, ad quem inducet Aes quo do , vel cusgratia cuius verbi caused boni maioris gratia rufiat: mali maioris inefat.
Quoniam poetae loci uentes,ct facientes personas inducunt, quo, rum gratia carni,morderique possunt, iccirco uiam subiungit, qua prompte eos defendere possimus. ea uero est, non id tantum, quod tactum,uel dictum est respiciendo,an bonum, uel malum si uerum etiam in agentem, uel dicentem,aduersus Quem,uel quando,uel quomodo,uel cuius gratia cons yderando: uerbi causa, uel maioris boni gratia ut fiat: uel maioris mali, ne fiat. nam personarum, locorum , ac temporum circunstantiae, quod separatim con syderatum turpe uideri posset, saepenumero uenustum demonstrant.
ANNOTATIONES.ga δαῖονsc ἀλον.Codices antiqui calamo exarati sic habe αειδῶ ν Oti enutraque
305쪽
ad quem dicatur. & cui dicatur idem penitus esse uidetur. quare si uerba ita ia, ceant.bix Aristoteles idem diceret.& quod maxime necessarium est praetermit teret circunstantiam inquam loci .de qua nihil omnino diceretur. quamobrem non . ,sed AKhoc est ubi .ues ut in codice Lampridii λω. id est lic: sub modo
Sunt etiam aliqua, quae Faddictionem i mi re exeris, licet fluere: uerbi gratia in uia ut Principio sane t nam ea vox γρῆ- 'te non mulo ed curioris significat ac de Dolone: Turpis erat necte: non, quod esset corpore male compacto, uerum turpis Q. nam uocabulum mδὰ pu chra scie aliquid Cretcyes uocant. Er illud o propinabant. baud enim tot f eo in loco pro mero, quo ebriosi gaudent sed pro sequen
Postquam declarati sunt modi penes quos poetae defendi ab in/
crepationibus possunt, alia nunc loca, cum accusantur circa di, ctionem, tradere constituit,quibus eos prompte tueri possimus. Ac primo docet defendere quod ad linguas attinet: eadem enim uox diuersis nationibus saepe non idem fgnificat . ut in Homero
Si enim uox illa, scilicet mulos significaret, non recie a poeta dictum ella uideretur .sed aliqui populi ἀρκαια non mulos, sed canes ad custodiam domus comparatos appellant. Homerus igitur in parte hac illorum lingua usus est ideo recte dixit. Aliud est exemplum o Dolone, sumptum ex Homero libro Iliados. K .
' Peccalla uidetur Homerus, Dolonem mala habere formam dices, cum tamen haberet corpus recte commensuratum. Sed loluitur ex . lingua : quoniam Cretenses appellant, qui pulchra sunt facie. Homerus igitur usus Cretensi lingua,malam formam intelligit turispem faciem,non autem Corporis commesurationem. quoniam cur se Dolonem ualere dicit: cursores autem habent commensurata me
bra. Tertium assert exemplum,dicens, ct illud, ζωμον propinabant, sumptum ex Homero Iliado I' M . .
306쪽
Vox ζωροτρον apud aliquas nationes non uinum meracum, quo gau/dent ebriosi,sed celeriter sgnificat: in quo sensu accepit Homerus. absurdum enim uidebatur Homerum secisse Uyssem meracius bi, bente ac hospitibus uiris sapientissimis propinantem. s uero dicat ministros celeriter uinum propinare, nullum est in dicto uitium.
ANNOTATIONES. o. ροῦ- μα Carmen est Homeri libro A. Iliados. Paccius ita uertit: pRINcipio sANE' ουρῆοια. sed clarius : PRIMUM QUIDEM PAE ζωρόπρον si κεκαρω δύ-ς δμφον ἐπιxs*. Plutarchus libro quinto Sympo.cap.quarto.de hoc Homeri uersu.ueterum sententias copiose explanat. Zoilus autem fuit,qui primus scrupulum iniecit.Homerum carpens cum heroas id agere.quod ebriosi faciunt, inducat. Qiii plura de hoc carmine scire cupit Plutarchum adeat. sat enim fuit, Aristotelem exemplis iis ostendisse.quomodo ex lingua solui possit obiectio. unde ζωρ-ρον motaphorice ab Homero dictum ex Aristotelis sententia hoc loco capi no debet: quoniam hic non de metaphora. sed de linguis agit. PARTI cvLA . c XLIIII. si κατι sex m. Ap, ο oi sagi exindi υά άνερω--m χα. sta
Per translatione m insupem v Iob Deos albo spernox, hominest tonebat Insignes galea somnus . tum illud quoque: Si quando Troiae ad care. possua lumina uertant. vi etiam, tibiarum friularuml vocem. t sane pro multis,omnes per re anslationem dicimus. omne enis ad quod mirum est. ια δ' ἀμμοργ: id Isti expers similiter per translationem. illud enm quod notissisum est, unicum Eryolum dicimus.
Alium subnectit modum ex metaphora sumptum,quo poetas ad uersus cauillatores defendere possumus,ut illud Homeri in initio libri . 3. Iliados:
In quibus carminibus,squis Homerum,quod Diis somnum tribuerit,carpat,eum defendemus,dicentes per translationem fuisse locv. tum, intelligens per somnum,cum Dii uacant ab opere. Aliud itide assert exemplum ex Homero in libro . x . inter initia, cuius tale carmen est:
307쪽
in quo carmine Iouem cernere ait quasi Dii, ut ct homines, oculos habeant. At Homerus defenditur: quoniam Dei cognitionem per metaphoram aspectum appellat. Aliud quoque assert exemplum ex Homero eo de loco, uno tantu interiecto carmine, quod ita habet:
In quo carmine reprehcndi posset Homerus, quoniam uocem etμαΠνrςctius syringis, ac tibiis attribuisse debebat. -ὶἰ autem homini Ἀbus. ωοοκ enim est clamor,qui ab Hominibus fit. At facile defendi Ἀtur, quod per translationem uoces illas protulit. Aliud exemplum ponit, quod in contextu delyderatur, in quo metaphora erat, ut ipse δicit, in uoce παν, quam pro multo per translatione usurpat. Aliud assert exemplum nomeri libro. E. Odyssea .
In his uersibus acculari potest Homerus, quδdα κυ solam experte Oceani lauacroru dixerit: cu etia aliqua alia sydera sint huiusmodi. Sed respondetur,quod usus est illa uoce eis,fecundum metaphora, quoniam est maxime nota. nam certissimum est sydusi illud oceani lauacrorum expers esse . quod enim notissimum est, solum dicitur
per translationem. ANNOTATIONES.t In hoc contextu illud praecipue est animaduertendum, integrum carmen. in quo erat aliud exemplum desyderari . nam inquit in contexta: t Fγυ τάν res α ἡ τ Μοὶ,κα -- sex m.m γαρ ταν πλύ m . Quorum uerborum initiuperuersei Paccio exprimitur, cum inquit: fAME' PRO MULTIS, OMNE sPER TRANSLATIONEM DICIMUS. uerba autem graeca ad uerbum ita se habent. OMNEs ENIM PRO MULTIS SEcUNDUM METAPH RAM m c T V M EST. Cum hac in parte sit uox γα α, id est E NIM , quae ratio. nem antea dicti ea in parte in qua ipsa est afferri indicat. & in contextu nulla facta si mentio uocis illius παν res hoc est omnes. patet aperte carnae de*derari. in quo uoceo M N E S. utatur Homerus pro eo quod est plures. Divinando inatur alteru er duobus Iliadox locis carnae suppi Edu puto uel in libro.Λ.cu inquit: HG-κε πυτέα Κροέωα,
HIc --τίν,-n π πηλοὶ accipitur: quoniam non omnes Dii. sed plerique, qui Graecis fauebant intelliguntur. uel in libro. Υ. cum ait:
Hic quoque 'mmis apud Homerum ualet et λοὶ . quoniam non omnes Dii ad Achillem defendendum de coelo uencrynt, sed multi: qui nimirum Graecorures tuebantur. post uocem igitur ομαλν.statim nisi me mea fallit opinioni Gedum est alterum ex supradictis carminibus.
308쪽
,s , MADII ET LOMB. IN ARIST. LIB.
Soluimus praeterea ratione accreus ut Hippias Thasius illud: in s si a id e ἶ,nos uero damus. s enim articulus eri: cui si circunflexum addideris occentum tronome bis viscat. quin'illud quoque: ου - md cideri imbre minus marcet. ου' enim,quae negari particula erit ,si circunfe xum cum aspirationesimberit,aliud sonat.
Alium quoque penes accentum soluendae aduersus poetas cauillationis modum tradit: cuius duo affert exempla. quorum altem est, ὁ ω ι . ubi uox es, si cum aspirata solum legatur ut fgnificat, &tunc incongrua esset huiusmodi Homeri locutio. sed si accedat circunflexus accentus, tunc recte se habet quoniam pro τω, postum erit. Cum igitur dictio os, ratione accentus diu crsa significet, nihil mirum,s uno modo rectum facit sensum, alio uero prauum. Aliud est exemplum libro Iliados. l.
In hoc quoque carmine nonnulli reprehendebant Homerum, uoce ς cum accentu circunflexo legentes,& Homeru absona dicere ostedentes .is enim accentu illo signatum,cv i us fgnificat. unde sensus, ct si non explicitus j ex illis tamen uerbis colligi potest, Homerum dixisse metae extremitates ex quercu,aut picea consectas esse: cuius altera pars imbre corrumpatur, altera uerb non . qui lane sensus prauus existerer. At defenditur Homerus. quoniam , cum accentu acuto scribendum est: ita autem scripta uox ου. ualet No s. sicque in Homeri carmine nihil est, quod reprehensionem mereatur. sensus
enim est, quod imbre non putrescit: quod quidcm uerum est.
ANNOTATIONES. Aristoteles in libro Elenchorum , ubi captionum sophisticarum sex genera recenset.quas in dictione fieri dicit. cum de ea.quae ex accentu in dictione con tingit.uerba facit.haec eadem assert exempla. & ibidem Alexander ea declarae abundeafferens Hippiam Thassium admonuisse uocem illam N, nequaquam cum circunflexo . sed cum acuto legendam esse. De secundo autem exemplo ibi allato. quod hic primum ei .carmen illud in Iliade minime reperiri contendit neque concedit ratione uocis οἱ.uarietatem accentus in eo carmine con*derari,sea uitiu esse in uoce δεδεμω. Pluribus hac de re non agemus. uerum lecto res ad locum Alexandri i nobis citatum relegamus. PARTI cvLA . c XLVI . Tαω isto imo OKE imnae s. e dc K erantia vc 'Cha μοι ni alaesio tiae
Per diuisionem quos: quemadmodum apud Empedocle: Nar a sedi c
sibito mortali corpore vidi. me immortat quam animantia Iugerentur.
309쪽
Soluuntur 2 cauillationes in Poetas factae per diuisionem, hoc est per interpunctiones dictionum: quoniam interdum oratio diuerso modo interpuncta diuersam admodum praesesert sententiam. Exemplum autem, quod ab Aristotcle hic ponitur, sumptum est ex Empedocle; quod tale est.
Pro quorum carminum intelligentia, atque explicatione illud est obseruandum, quod θ in omnibus increpationibus obseruari oportet: ut nimirum prius uideamus absurdum, quod ex mala carminis intelligentia primo aspectu seic offert, deinde defensionem . nam desen .sio no assertur nisi ratione absurdi prius apparentis. In iis igitur caraminibus talis esse uidetur sensus, atque structura, quod immortalia prius didicerunt esse, antea quam producerentur mortalia : ct mix. ta, prius quam pura producebatur. qui senses prorsus a ueritate alieni 1 unt. Accidit autem error, quoniam colungimus uocem V, cum uoce α α acri, sim; uerba ordinamus:Aιψα a πῆάθαίαταπρῖν
menstri. Sed diuidendo per interpunctionem uoce m , a uoce ἀθαμετι, rectum inueniemus sensum hunc in modum. Ri ae τ tam metζli1MAονα α ιτ' miν. ct tunc sensus est, statim autem aliqua produce bantur mortalia, prius quam discerent esse immortalia. item in secudo carmine uox ri, quae uitio librarii in contextu de syderatur, seiugi per interpunctionem debet a uoce ακρνα.
ANNOTATIO NE s. Simplicius in primum de Physica auscultatione. Empedoclis sententiam erapones de lite amici liach . multa Empedoclis carmina recenset inter quae & haec leguntur. quorum primum recte interpunctuin est, alterum ueror minime; uel quod librarii uitio uirgula de*deretur.uel quoniam ex superioris carminis interpunctione quomodo itidem secundum legi debet, aperter satis habebatur. puncta fuere a Simplicio praetermissa.carmina autem loco supra citato ex sim
Item pre . Amphibologiam, Plurima Praeteri t nox. Illud enirn πλεον amphibologicum in. Amphibologiam
310쪽
Amphibologiam tum cavillandi,tum defendendi ansam praebere nemo est, qui ambigat: cuius exemplum Aristoteles ex Homero libro . n. Iliados assert. cuius haec lunt carmina :
Philosophus igitur dicit, qu bd aliqua per amphibologiam soluun
tur, Ut παρω stacta πλεων ol. ci rationem assert quoniam πλον amphi
bolum est. nam si referatur ad duas noctis partes, dicaturque plus duabus partibus nox praeteriit, tertia autem pars adhuc superest, in Homeri uerbis peccatum esse uidetur . nam si plus quΙm duas noctis partes praeterrisse dicit, igitur tertia non supcrest. Soluitur ergo per amphibologiarm quoniam uox illa πλεων, quae plus significat, am/bigua est. nam potestiignificare uel plus noctis praeteri illa, quoniaduae partes prceterierunt, duae autem partes sunt plus una : uel plus quam duas partes prirteriisse. in quo sensu Homerus absurdum dicere uideretur, dicens tertiam adhuc superesse partem. quoniam , si noctem in tres partes diliscamus, perinde ac aiena quoq; facimus, in matutinii,meridianum,ct uespertinum tempus: si dicamus, plus
qu im duas partes praeteriisse, tunc uidetur, quod recte dici non possit,tertiam adhuc superet se parte. Amphibologia igitur est in uoce πλεον, quoniam duobus modis explicari potest, uel ut ad partes re/sertur,uel ut ab lolute legitur . . .
sciendum est. Aristotelen .cum ex libro Iliados.K. exemplum amphibὀlo giae ponit.id integrum non apposuisse,sed reliquum nos supplere uosuisse . nasi solum dicatur muri viri πλέων res, nulla hic esse potest amphibologia: quo
niam uox πλέων necessario cum uoce et εκε coniungitur.Quod autem sup
pleri aliquid oporteat. si in carmine. uod sequitur, scilicet: E. δυο μοιράων, Vimo rim λελεπτα, amphibologia esse debeat, aperte constat ex Homeri scholiis in illa carmina. ubi difficultaς mouetur aduersus Homerum . ad quam interpres plures assertresponsiones: quarum una spectat ad amphibologiam , quoniam interpres ille cuplice ex illis carminibus elicit sensum. Amphibologia autem, quae in his Homeri uerbis reperitur. reducitur ad tertium amphibologiae modu. de quo meminit Aristotcles in Elenchorum libro. Quintilianus lib.o septimo cap. X. amphiboliae species innumerabiles esse dicit. Animaduertendum, uocem πλίαν apud Homerum legi per c in contextu uero Aristotelis per R