장음표시 사용
351쪽
ab eo remota, remouetur δ risus, ac dilatatio. Ad cordis uero mo tum, septi trantia et si, ac musculorum, qui ad oris latera sunt, sequitur contractio illa faciei, quam risum appellamus. quanquam autem etiam in fletu faciei musculi contrahantur, non eodem tamen ino. do, hoc est ad latera contrahutur. Quod aute in risu cor dilatetur, ct calor effundatur,argumento esse potest uiri u resolutio. qui enim uehementer ridcut, corpus pene regere nequeunt. quod non alia ratione contingit, quam ob birituum resolutionem, ex dilatatione cordis uehementi,atque caloris effusione . quo si,ut si diu perseue. ret risus, ob nimiam resolutionem dolorem asserat. Oportet autem animo concipere, cor in risu perinde moueri. ac serrum ad lapidem herculeum mouetur. sicut enim ipsum qua graue est. ex sua natura
deorsum tallina sertur,ac repit;qua uero specie lapidis herculei assectu, in qua parte ille est,eo ct ipsum motu cietur: ita quoq; ct cornatura sua per diastolem ac systolem motu cietur;quatenus uero spe cie noua turpis rei citra dolorem assectu est, ultra natura dilatatur, vi motu aliu habet a naturali. quod idem S in laetitia dicere opor. tet quoniam laetitia est ueluti quidam risus, etsi distat ab eo . nam alio modo cor in laetitia, quam cum ridemus dilatatur: squidem ct eorum causae diuersae sunt. uera enim laetitia ab honestis prouenit rebus: risum autem a turpibus continsere, superius dictum est. us d autem ad cordis motum in risu, gi aphragmatis . atque oris
mulculorum sequatur contractio, declaratur. nam Him septu trans.
uersum ac musculi sint uolutarii motus instrum eta; ct ipsa etia in risu, quibus ipse fit, inuitis nobis moueanturmecessariu est eos ita moueri, quoniam aliorum motu sequύtur, qui nostrae uoluntatis imperio non parent . Aut dicendum est, id in risu contingere , quod etiam contingit, cum uentris musculi, nobis inuitis uehementius irritati sese contrahunt. nam species illa in diaphragmate, ac faciei musculis existens, in uoluptate proportione respondet irritationi, quae est in musculis uentris in tristitia. Risum autem a ratiocin, tione fieri satis in aperto est: quoniam a cognitione rei turpis ci. tra dolorem eum prouenire Aristotelis testimonio in libro de Poetica ostensum est . Eum quoque animi causa existere,ex Arbstotelis auctoritate in quarto Ethicorum, necnon Eustratii,de qui bus superius est dictum aperte latis habetur. Sed cum iam particulas omnes in risus definitione positas explicuerimus, reliquum est ut ad alia problemata accedamus. Quoru secundu,auctore Cicero. ne erat, quo pacto risus concitetur: hoc est, quae sit eius essectrix causa. Ad quod dicimus,specie quadam uoluptatis ipsum fieri . turpia
352쪽
enim citra dolorem admiratione habentia uoluptate nos assiciunt: uoluptas autem dilatationis cordis, sicuti tristitia costrictionis causa est: uoluptas igitur speciei rerum turpium interuentu citra dolorem admirationem habentium in corde existentem,ut in organo; in animo uero,ut in subiecto, est risus effectrix causa. Ex antedictis autem patet re tertium quaesitum,ubi sit risus. nam primo est in anima, auctore A ristotele in tertio de Partibus animaliu . sed si de organo risus loquamur,id tale cor est: quoniam etiam cognitionis primum est organum omnes enim in risu cor commoueri sentiunt: cuius rei fidem ex nobis ipsis abunde capere possumus. Quartu erat qua sintu quonio do existat, atque ita repente erutat,ut eum cupientes te. nere nequeamus. Ad quod dicimus, quod quotiescunq; rei cientis risum species in corde existens ualidior si uirtute musculorum contentrice, nobis etiam nolentibus, fit risus: hoc est risum, qui apparet in facie, caesare nequimus . septimo enim Ethicoru libro docemur, quod communi etiam hominum lenia coprobatur) eos qui risum cohibere nituntur, in profundum cachinum erumpere . quoniam in illo conatu,cum risum retinere uolunt, spiritus resoluuntur: per. seuerante autem specie, unde prouenit risus in robore suo, ct enerauata uictaque thoracis 2 faciei musculorum, quibus contendunt caelare risum, contentrice ut, merito fit ut in profundum cachinnuerumpant : quoniam scilicet species illa, unde prouenit risus, ui. ctrix penitus ac domina remansit. Ex quo itidem postremum quaestum patet, quomodo latera simul, os, uenas, uultum , o olos occupet . nam cum omnia ista, duin risum continere uolumus,
smul concurrunt, simul quoque uincuntur. His hoc modo declaratis, dubitari merit , posset : si risus est laetitia: fgnum, ut faten, tur omnes risus enim simulatus sicuti nec homo pictus uerὸ id est, quod dicitur cur homines in uehementi risu saepe lacrymas etan, dunt, ctim in moerore, qui risui contrarius est, illud itidem saepe contingat 3 Huic dubitationi particula prima suorum Problema,
tum , problem . XXIX . Alexander in nunc modum respondet. ,, Qui dolent spissitudine meatuum, qui posti oculis sunt,humorem, , , quem oculi cotinent,exprimui. dolor enim meatus refrigerat, atq; is adstringit. At qui laetantur θ gestiunt, humorem ex lassitate mea. ri tuum essundunt. oculi tamen, quicunque arctioribus constant meari tibus,lacryma neutra de causa mittere cosueuere. Haec Alexander. Nos uerb sorte dicere possumus,lacrymas semper ex cerebri copressone prouenire. squidem compressio duobus sane modis et con tingere potest: aut cum cerebrum ex dilatatione, quae eidem in
353쪽
gaudio contingit, cranei parietibus occurrit ; qui cum duri sint cedere nequeunt, atque ita ipsum comprimunt: quoniam cerebrum impediunt, cum nititur dilatari, ne dilatetur ulterius: liacam tem cona pressione facta , cum ipsum humidum sit, lacrymae pro λsuunt, hoc est cerebri humiditas ex oculis erumpit : aut cum moe rore, quem sequitur cerebri compressio, eiusdem exprimitur himiditas, unde proueniunt lacrymae . cuius rei signum, quae maxi mis frigoribus inuitis nobis lacrymae fiunt. frigidum autem com densare magis in aperto est, quam ut nostra egeat probatione. Nec ab re quoque fuerit perscrutari, cur in uehementi risu fiat corporis concussio e quae trcmori capitis mihi persimilis esse uide, tur. qui ob duo principia motuum diuersa, animam inquam,ct grauitatem, quae contrarios motus capiti inducere tentant, contingit; unde fit mutua pugna; in qua modo unum, modo alterum uincit. hinc fit ille tremor, id est, motus partim ab anima , partim a gravi' 'tate factus. Haud dissimili ratione dicere possumus in risu concucsonem contingere: quoniam ct ipsa a duobus principiis mouentLbus pendet, a specie, inquam, rei turpis, ct a natura cordis. ratione enim speciei ipsius ridicula, cor ultra naturam expanditur ad cuius motum sequitur lepti transuers motus uehemens, quo tota homi nis superior pars motu cietur . ct quoniam a specie ridiculi plus cor dilatatur, quam ierat cius natura, iccirco insurgit natura coradis, qua constringitur,ct ad id, quod naturale est, scducitur: unde fit compositus quidam motus ex dilatatione ct constrictione. comcussio autem, quae in risu cernitur , nihil aliud esse uidetur, quam compositus quidam motus ex dilatatione ct constrictione . Et haec
354쪽
IN Q . HORATII FLAcci DE ARTE POETIc A LIBRUM AD PISONES, INTERPRETATIO.
l g c v M ipse cogitans,quid in arte Poetica Horat iii contineretur,eum partim leges recte Poesmconficiendi docere , partim de Poesi ipsa tracti
l re,partim criminari,ac perinde ut satyri rumordere, irridereq; , Pisonibus etiam consulere anis. maduerti:quorum tame omnia pars illa,quae est
de testibus Poes a qua libri buius inscriptio desumpta est,nec no& ea quae de Poes est,omni u potissimae, ac primae sit t. caetera enim digressiones iure optimo uocari potis arbitramur. Quoniam uero nartes illae duae libelli huius,quas praecipuas esse diximus, totae serE ad Poetices Aristotelis imitatione conscriptae sunt: non inutile fuisturum existimaui,si postquam ea,quae ad Aristotelis Poetica attinebant explicauimus; cuius ratione omnis mihi fuerat lusceptus la bori quae hic ab Horatio habentur,in Aristotele, uelut in fonte domonitrare,a quo uelut rivulum,libru hunc deduxit.Nam ut ominiam satius semper esse sontes potius,qu am riuulos sectar illud ce te negari non potest,nullum esse,nec ii,tus,nec emdctius comen. tarium qu am uirorum illustrium eadem de re disserenita loca sibi inuice respondentia un a conserrea: quod ex consequentibus sensu magistro coprobabitur. Erit igitur huius nostri scripti institutum, occultam atq; artificiosam hanc Horatii imitationem patefacere. Ouod uero ad uerboru expositione attinet, uiris aliis probis, ct do- ea relinquemus: satis esse uiro philosopho existimantes, si quae huic nostro cum Aristotele communia sunt, explicentur: unde &sensus multi ab aliis interpretibus diuersi apparebunt. Ad propositum igitur negotium noster iam sermo conuertatur.
Hi uno capiti ceruicem pictor equinam
Iungere si uiat, er uarias inducere plumas, Iridique collatis membris set turpiter atrum
Desinat in piscem mulier formos superne:
Spectatum admisi risum tenearis amici s edite Di fines isti tabulae fre librum Persiunitam cuim,uelut orgrafmnia, vanaeo Fingentur
355쪽
VIN c. MAD. IN HOR. LIR DE AR. POE. INTER P.
Fingentur oecies: ut nec pes, nec caput uni Reddutur sor . Dictoribus, atque poetis
Quidlibet aud di semper fit a qua poterias
Scimus, er hanc veniam petimus, da sp vici siem: Sed non ut placidis coeunt immitia: non ut lySerpentes ainbus Seminentur, igribus agni.
Aristoteles in libro Poetices particula, secundum nostram it,lius libelli diuisonem . x c. Homeri Poesm in duas distribuit partes . in fabulam scilicet, ct epitodia, hoc G digressiones . cuius
D uerba haec sunt, ubi de Homeri poemate loquitur. Per multos an υ nos peregre quidam cum irct, ct a Neptuno obseruatus, ct a cum H ctis relictus, ita rebus ipsus domesticis costitutis, ut fortunae omnesis a procis absumerenturi filioq; insdiae iam instarent, iactatus pelago,, domum peruenit: cumque aliquos agnouisset, illos aggressus, ipse is quidem fospes euasit, inimicos autem perdidit. Hoc itaque propriuas eius poematis est. nam caetera ad epis odia pertinent. Haec Aristo teles.& quanquam satis perspicuum est,eum cum ait, hoc itaq; proprium eius poematis,fabulam intelligere id tamen clarius fieri posse credimus,s altu Aristotelis locu adiunxerimus, in quo quid per fabula intelligi uelit apparet. In. XXXV mi. igitur eius de libri parari licula inquit. Actionis imitatio fabula est . Fabula uero reru ipsam ,, copositionem appello. Quod uero ipsa reta constitutio maximum quid sit inter partes, quas nominat quales,eiusdem testimonio facile
,, persuaderi potest .ait enim in particula . M. Horu uero maximu est, is reru costitutio .no immerito igitur Philosophus, cum Odysseae se. M bulana recitassct,dixit hoc proprium eius poematis est. nam caetera ,, ad epilodia pertinent. s uidem fabula, hoc est, rem constitutio ipsus Poess anima est, ut docuit Philosophus particula. x LMI. cum
is de Tragoedia fermonem haberet, dices: Est igitur principium, ac uese lud anima Tragoediae, tabula . quod enim ab eo de Tragoedia dici tur, de omni poematis genere de quibus Aristoteles agit, intelligendu est. Idem quoque illum scripsisse inuenimus in particula. NL. ubiis habet. Actiones, ct fabula Tragoediae finis esse dicuntur. omnium is autem maximum finis est.& in v . Ex lais igitur inquit patet poetam fabularum magis, quam carminum csse poetam . are climex omnibus bis locis plane colligi possit, Aristotelem ipsum Ho meri Poesm in duas diuissse partes, fabula inquam, ct epi dia: ct
fabulam esse ueluti Poeseos anima, hoc est,quiddam omnium maximu:rationi conseu tantum esse mihi uidetur, Horatium praecepta,
356쪽
s ci v INcENTII MADII IN HORATII LIB.
quibus recte fabula cofici posset, in operis huius initio tradidisse, ut quod in Poesi primum 2 potissimum est, in ipso statim libri limi,
ne tractare uideretur: cum prasertim nullus in tota Horatii arte
Poetica locus si, hoc excepto, qui de fabula, id est rerum constitubtione ex instituto pertrasset : ut ex sequentibus facile apparebit. nam ioci,ct mores, de quibus infra, lunt de fabulae annexis. Ne igi, tur Horatius noster inscitiae, negligentia 'ue nomine accusari posὸ sit, quod cum de Poeticae Legibus scriberet, nullum prorsus ea de re ex instituto uerbu secerit, quae in Poesi est potissima: hoc est nihil de fabulae constitutione locutus sit: eum hic de fabula uerba A. cere dicimus. are cum Horatius in prima huius libri parte fabulae leges edoceat, R Aristoteles quoque eiusdem praecepta tradiderit, an similia sint utriusque praecepta perpendamus. Aristoteles
igitur, ut ab eo primum exordiamur. LI. S. L i i. particula ita scri ii bit. Decet igitur, quemadmodum una unius imitatio est in aliis,i imitatricibus artibus: ita & fabulam : uidelicet, quae actionis imit, , , tio si unius eiusdemque integrae esse: sicque rerum inter se partes is cohaerere,ut ne ulla quidem uel transferri, uel subtrahi queat, quinis totum illud uarietur,planeq; immutetur. Quod enim uel additum, is uel subtractum totum non immutare uidetur, nulla quoque eius D erit pars. Sane constat ex supradictis, non poetae esse, facta ipsa is propria narrare: sed quemadmodum uel geri quiuerint, uel uerisiλis mile, uel omnino necessarium fuerit. Ex quibus facile colligitur sententiam Aristotelis esse fabulae partes,aut uerisimiliter, aut ne
cellario seipias consequi debere . quod plerisque in locis in Poe
ticae libro repetit Aristoteles : ut intelligatur hoc non esse praeter suam sentetiam, aut casu aliquo dictum. Horatius autem animalis exemplo, ex partibus, quae inter se cohaerere non possunt, con/stantis, Poelim damnat ex fabula constitutam , cuius partes simul iungi non possunt, dicens tale poema risum excitare . id enim
aliud est Poes in illi tabellae similem, in qua animal depictum sticuius pes, ct caput non uni reddatur formae, uituperare: item praecipere, ne immitia cum mitibus coeant, quam Poesim damnare, cuius fabula ex partibus constet,quae nec necessarib,nec uerisimiliter inter se cohareant ξ nam per tigrium cum agnis coniunctio/nem, ea, quae ut inter se coniungantur fieri non potest, intelligit. Eius igitur oppositum , quod ab Aristotele probatum suerat, tum ne penitus cum eo idem dicere uideatur, tum quoniam erat satyri/eus, refellit Horatius: atque ita diuersis modis de fabula idem uter,
que sentit. Hic tamen noster suum illud addit, quo facile queat
357쪽
euitari, quod quispiam obiicere posset: pictores scilicet, atque poe/tas posse quodcunq; uoluerint, ut lubet, essingere. nam inquit, eis licentia hac abuti non licere, ne illud sibi uitio uertatur,qubd ea,quae simul esse nequeunt, coniungere studuerint.
Incoeptis Drauibus plerinque: magnu prosi i
Purpureus, late μι splendevi, unus,' ter Futur pannus: cum lucus, ara Dianae, Et properantis aquin per amoenos ambuus ag ros, sit flumen Rhenum, aut pluvius describitur arcus.
Sed nunc non erat his locus: cir fraus cupressum. Scissimulare . quid hoc, si factis enutat expes
Nauibus; aere duro, uipingitvr s amphora coepit
Institui; currente rota, cur urceus exit sDenique siu quod uis ,simplex duntaxat, Cr unum. Egit, ut diximus, Horatius de fabula: nunc uero de epi diis hoc est egressionibus, uerba facit eos damnans, qui illis praue utuntur. Ii enim cum de grauibus, magnisque rebus scribere sint aggressi, ut legentium animos aliqua uarietate recreare possint, pulchras quidem , ct quae magnopere delectent,digressiones asserunt. exem pli causa lucorum,amniumq; 2 huiusmodi descriptiones. sed cum propositae rei non satis conueniunt,parum prudenter id faciunt. noenim, quia tantum pulchrae sint, sed quia coueniant rei, qua de agi.tur,& aptae sint,interpositae digressiones potissimu laudantur. quod praeclare admodum hic significauit Horatius, cum dixit: Purpureus, late qui splendeat, unus, ct alter Assuitur pannuset denotans scilicet, fore aliquando, ut episodia, de quibus hic intelligit, pulcherrinia snt; uelut si unusn alter pannus purpureus simul iungantur late splendentes: quia tamen res est absque ratione colloγcata non probatur quod uerba illa Horatii declarant dicentis: Sed nunc non erat his locus. god uero quibuscunque omnia, etiam si pulcherrima sint non conueniant exemplo declarat Horatius. Nam s quis fuerit pictor. qui cupressum optime sciat eiungere, pictumque referre, di pecu. niam ab aliquo acceperit,ut penicillo periculum,quod in mari per. 3essus esset,exprimeret: si cupressum in huiusmodi naufragii tabel, a pinxerit: id, quonia extra ratione factum esse uidebitur,ab omni. us irridebitur. idem quoque contingit, si, ut in alio dicit exemplo Horatius, quod pro amphora incoeptum fuerat, in urceum
358쪽
v I NC E N PI I MADII IN HORATII LIB.
desinat. Docet igitur per haec Horatius, non licere Poes in extra rem propos tam deducere. Et cum de tabula, ct epi diis locubtus ellat, subiungit: ,, Denique iit quod uis, simplex duntaxat, ct unum. ex quo monet ita debere fabulam ct epilodia disponi, ut omnia simul consentiant. Haec Horatius: quae ab Aristotcle accepta suisse
aperte cognoscet, qui eius poeticam . L v i . Particula legerit. ita
enim scriptum inueniet. Caeterum simplicium fabularum , actio. 1, num ue,epi dicae quidem deterrimae . Epito dicam appello, in qua
νν non uerisimiliter, neque necessario mutua epis odia nectuntur. fiuntis autem hae tum ab ineptis uatibus suo uitio,tum a probatis quoque νγ histrionum gratia. in . X civ i. quoq; particula habet. Chori sunt. ,, mam penes unum duntaxat ex sistrionibus esse oportet, totiusque M partem esse: uti autem concertationibus, non scut apud Euripi,
is de, sed sicut apud Sophoclem. reliquis uero cocessa potius ea fiat, , , quae ad susceptam pertinent fabulam, quam quae ad aliam Tragoe, ,, diam . qui sane locus quo pacto ad propos tum spectet, ex iis,quae in eius particulae explicatione, diximus, facile colligi potet . bdigitur di Aristoteles ipse uoluerit digressiones, quod hic ab Hora. tio dictum fuit, ipsi fabulae conuenire,atque optimii congruere, sa/tis tui opinorin ex dictis patet. bd uero illud etiam , quod ab Horatio de unitate dictum fuit, Arillo telis sit, ex sequentibus pla.
D num fiet. nam in . Lo R. L i. particula ita scribit. Una nanque est M tabulamon autem ,ut nonnulli putat, si circa unum aliquem sit. Mulsa ta enini, minimeque determinata genere accidunt: ex quibus sane,, quaedam nullum constituunt unum . simili ratione unius multaeis actioncs sunt: ex quibus una nunquam actio fiez. Quapropter Oni-υ nes hi pecca illa uicicntur poetae , quicunq; uel Heracleida, uel Thera seida, caeteraque id genus poemata confinxere: ut qui, unus chira st=i Hercules, unam quoquc θebere ipsius esse fabulam existimauerint. Homerum uero , qui ut in aliis etiam excellit, ita in hoc quoque, is sue id artis, siue naturae fuerit, oculatissimum fuisse apparet:quan/H doquidem Odyitiam confingens, non sane cuncta, quae Ulyxi acci. H derunt .in caem compegit: uerbi gratia: saucium fuisse in Parnaso, M st in ducum collectione simulatia insaniam e quorum cum alte. ν, rum euenerit, minime necetiarium fuit . uel uerisimile euenisse ab M terum . quippe qui unam dantaxat actionem , qualem dicimus, , , Odysseami uidelicet , itemque Iliadem constituit . Decet igitur, quemadmodum ima unius imitatio: si in aliis imitatricibus'ar, ,, tibus: ita ct sabulam, uidelicet , quae actionis imitatio sit, uniusa eiusdemque
359쪽
333 DE ARTE POETiINTERPRETATIO.
is eiusdemque integrae esse. Ex quo loco facile percipitur illud acco ptum esse,& breuiter ab Horatio carmine illo conclusum fuisse: ,, Denique si quodvis, sinplex duntaxat, ct unum.
Maxima pars uatum pater, Cr iuuenes patre digni
Decipimur specie recti. breuis esse laboro, Obscurus fio .sectantem leuia, nerui Desiciunt, animis : Pro esus grandia, tur get:
Serpit humi, tutus nimium, timidust procellae. . . Qui variare cupit rem prodi aliter inam, . . lo I.
Delphinum luis appingit oluc Mus aprum.
In urnum ducit culpae Ra si cam arte. ostendit Horatius errores,qui circa fabulam, atque epi dia contingunt: nunc eos,qui circa dictionem usu ueniunt tangicut ab illis icauere possimus: omniumque eorum communem causam esse declarat,desyderium scilicet sugiendae culpae,carens arte. Nam cupietes, ne sua scripta neruis careant, dum arte destituti multum sec.ci paucis uerbis perstringunt, in obscuritatis uitium incidunt. tura pe enim est in dicendo eam assectare breuitatem, quae dissiculi tem orationi pariat. Non desunt ex altera parte, qui dum hoc ipsum euitare student , in alium labantur errorem, non multo minorem . nam chm in eo laborent,ut plane perspicueque loquantur, minima quaeque persequuntur . quo fit,ut parum succi,ct grauitatistin eorum scriptis inueniatur. Alii tumide nimis sua exordi untur scripta. plerique uero,ut fastidium uitent,uaria, ct ut ita di xerim prodigiosa conantur asserre. In hac uero parte pulchre Ho ratius Arillotelem est imitatus qui in particula. c x v I .. de dictio ,, ne hunc in modum scribit. Dictionis autem uirtus, ut perspicua ,, fit,non tamen humilis . nam ex his patet, Aristotelem probare planum dicendi modum, re perspicuam scribendi rationem, dummodo humilis non fuerit. Horatius autem obscuritatem,atque humilitatem in docendo uituperat . quod sane nihil aliud est, quam earum rerum, quae ab Aristotele laudantur, opposta Horatium uituperare. Id autem Horatius essecit,ne cum Aristotele idcm p nitus diκisse uideretumsicque summa cum arte cactauit haec, quae ab Aristotele desumpsi . unde licet de iis meminerit,qui in dicendo turgent.' tumido scribendi genere, aut humili nimis utuntur, , ct de eorum uitio, qui in te uaria asserui: nihil tamen dedictione penitus attulit quantu ad ea pertinet,quae in . movI. particula ab
Aristotele dicuntur. sc enim caelari posse iudicauit, quae sumpse.
360쪽
rat ab Aristotele, s quaedam adderet, ct aliqua etiam interdum de industria praetermit seret. Ohum circa ludum siber Imus , ungueis
Exprimet , C ' molleis imitabitur aere capillos.
Infclix operis fimma, quia ponere totum Nesiet. hunc ego me siquid componere curem, Ion magis este velim, quam pravo utvere nasio. Spectandum nigris oculis, nigros capillo. Eos hic Flaccus uituperat,qui partem duntaxat perficere, non autem totum queunt. Hoc autem , exemplo fabri statuarum ex aere confectarum nihil praeter capillos,& ungues recte exprimentis doctarat. nam ut is ab omnibus deridebatur,ita sane ct poeta, qui par. tim recte partim praue pangit. I Ioc ex Arillotcle desumptum non est: quoniam egressio quaeda est,qua inuebitur in poetas, qui, quod praeliare nequeunt,aggrediuntur.' 'Sumite materiam ueri is, cpii Icribitis, inpiam miribus, uersare ' quid scrre recusent, ' Quid ualeant huiuino flectu potenter erit res, Nec junia desere hi inic, nec lucidus ordo. Consulit eis nunc Horatius, qui boni poetae nomen sibi compa rare student, ut in id potissimum incumbant, ut rem de qua tracta. re uolunt,exacte seneant , ac ne suis uiribus impar onus luscipiant. scenim esse poterit, ut uerba, quibus rem exprimant,sbi non de, sint. nec perspicuus ordo de*derabitur: quoniam tunc facile perci,
piet, quo poematis loco partes sint collocandae. quod uerbis illis fgnificavit,quae statim subiunxit dicens:
i ' cui lecta potenter erit reS, Nec facundia deseret huncinec lucidus ordo. Hic autem Horatii locus correspondere uidetur . X L I I . particu/lae Poeticae Aristotelis rubi dissicilius esse docet rem probe assequi,' quam uerbis ipsam exprimere . inquit enim: Eius praeterea rei fgnus est,qubd qui conficere aggrediuntur,exactu illud non ante queunt dictione,atq; moribus attingere,quam actiones constituerint. Ordinis baec vfraus erit, pr memis, aut ego Alor, Vt iam nunc dicat: tum nunc debentia dici Pleraque dissserat, praesens in tempus omittat. Hoc amet,hoc Dcrnat promissi carminis auctori: Diximus