장음표시 사용
581쪽
ssc In lib. vj. Physic Arist. Cap. q.
ut absoluth dicantui infinitae, sed syncategoremarice ut diximus
non tot, in plures,atque ideo nec est ultima pars, nec prima, ad ovam infinita illa diuisio possit terminati. Quare eodem modo sunt infinitae, quomodo debet feri diuisio in infinitum. Unde cum haec diuisio dicatur infinita, quia nullum habet terminum, non tamen quia erunt factae diuisiones infinitae aliquae, ita etiam rocedunt partes tot,ut nullum habeant terminum intrinsecum,ed solum terminentur extrinsech ad infinitum, omnes autem sint finitae. Vnde conecdimus nihil ex diuisione produci. Item,*mnes partes esse distinctas situ. Tamen non sequi molem debere esse infinitam, aut infinitum spacium occupare, quia sempersunt minores & minores, & ita occupant minus & minus spacium. Nec vero inconueniens est & quod viti no infertur, ut
quaelibet pars sic possit rursum in infinitum diuidi.
Ad secundum respondeo, quod prima pars in continuo aliquo, potest vel simplicitet considerati respe stu omnium partium tD-sius continui, & sic nec est prima pars, nec ultima comi tui secundum se totum quias virecte ostendit Aristoteles illius adhuc artis pars est prior eius altera, vel consideratur prima pars re- pectu non omnium partium continui, sed aliarum a se ipsa in eodem continuo,& sc concedimus dari primam, & vltimam. vi, v. g d iiii datur in decem partes, erit prima decima, & vltima decima,& sic nil concludit argumentum. Nec maior vera est simpliciter, nisi cum sint p'steriores, re
priores determinatae, non vero indeterminatae . ut in continuo
accedit ante diuisionem filistam tantum intellectu: & ita simili.
ter, nec potest reperiri maxima, nec minima respeetu omnium,&indeterminate. Sed talum respectu aliarum facta diuisone determinatarum,& certarum partium : Vt v g. si diuidatur in unam medietatem, & duas alias quartas, vel in unam quartam, & residuum,&c nam tunc sicut assignantur certae quaedam maiores,vel minores, ita assignabuntur quoque maximae, vel minimae illius determinatae diuisionis.
Quod si omnes partes aliquando fuissent distinctae, de posteenuenissent, ut componerent unum totum, tunc simpliciter es
stet verum, quod si nulla esset pars prima, nulla fieret compositio, atres non ita se habet, ut sint, vel Detint aliquando omnes diuia se,sed tota illa quantitas, tanquam quid unum fuit,& est coniuncta, quam nos imaginam ut postea diuidi in infinitum eo modo, quos Verius explicauimus.
unde cum dicitur, destructo ptimo,non stat secundum ex illo pendet'ebndemus, quod indetermin tas accipiat partes onn-
582쪽
nes continui, nec esse primas, nec secundas,&c. Si vero determia natas paries accipiat,facta iam per intellectum diuisione, puta inniedietates, vel quartas, &c. tunc concedamus, & primas esse, repostremas posse. Ad tertium, Non est dubium, non modo sectandum Theolo.giam sacram, sed etiam secundum Aristotelem & omnes fere veteres Peripateticos, quos alias attulla Deum optimum cognoscere omne id qliod Letit cognoscibile.cum ergo quaeritilr,an cognoscat partes continui. Respondeo habere duplicem sensum : cognoscit distincte ex parte subiecti, id est, cognitione distincta, vel distincte ex parte obieeii, id eli, esse distinctas, quae duo non sunt idem Eeto enim video distincte partes superficiei,' quas non video eii edistinctas. Deus ergo cogi , oscit omnes partes cognitione distinctissima, non tamen cognoscendo illas esse distine as, primo cognoscit non esse distinctas: & haec est distincta cognitio continui: cognoscit enim eas partes, ut sunt in ipse continuo, esse inquam in sinitas, sed potentia Altera vero cognitio non modo non es dissimcta, sed est falsa. Ad quartum de sphaera mota super planum, Respondeo ad primam illam difficultatem, si moueatur rotando, quod illa maior: perfecte sphaericum tangit planum in puncto, est vera de sphaerico quiescente: Aliud ergo est considerare sphaericum quiescens,
nam tunc in quiete tangit in punitio, aliud sphaericum in motu: nam motum tangit in linea: unde ista proportione sibi respon dent puistias & linea, Instans,& tempus,motus, & mutatum e se. Dicimus itaque, quod punctus tangit punctum in instanti, dein mutato osse, & linea lineam immediate post hoc in tempore,& in motu ipse: atque ita prima difficultas : cum sphaericum rvitando mouetur,es dissoluta.
Ad alteram difficultatem, cum trahitur sphaericum per pla- num : Respondent aliqui, quod punctus mobilis in hoc instanties in hoc puncto, sed immediate post hoc erit in alio puncto sed non assignabili, nec in puncto immediato: nam immediate post hoc est tempus, in quo sunt infinita instantia, in quorum singulis
fuit in aliis punis is, & ita non dabitur immediatum punctum Haec solutio est muliorum. Sed haec perspicue est contra Aristotelem. Nam ita etiam pos set responderi argumento Arist quo probat: si punctus mouere tur, componi lineam ex punct s, quia illud punctum tangens cuncta tangeret immediata puncta, quae tamen non sunt, posset itaque conlimilis solutio Aristoteli dari. Euriaeus aliter respondet: negat enim punctum illum proprio
583쪽
motu moveri,aut transire minus spacium prius quam malus,dum mouetur ad motum corporis, non enim mouetur sicut pars in toto, sed sicut accidens in subiecto, & ita non correspondet illi pars motus,nec pars spacij, sicut respondet parti mobilis, secus esse, siret se moueretur.
Haec solutio est probabilis, & eidem addi posset non quidem
respondere illi puncto parte motus nec partem spacij. sicut etiam nec patiem temporis, sed respondere in tali motu mobilis ipsa' puncta spacij illius, & mutata esse, & instantia temporis,ita ut in quovis instanti alio,& alio tangat alia & alia puncta & habeat hliud,& aliud mutatum esse: motus veo sit mobilis ipsius: Atque ita uno verbo respondendum, punctum illud tangere solum omnia,& singula puncta in omnibus & singulis instantibus, mobile vcro moueri in tempore,& per spatium moueri. Ac profecto ita videtur, in cuiusuis mobilis motu:nam puncta eius puncta spatij tangunt,& lineae eius lineis spacij respondent,&superficies eius superficiem sp cij,& corpus corpus tandem ipsum mobile totum implet,& trans spacium, non vero pum ctus lineam,vel linea superficiem,vel superficies corpus, aut spa- IHaec itaque satis est probabilis solutio & defenditur sentim tia Aristo. punctum scilicet non moueri per se, sed solum coexi sic te punctis spaci j, per lingula temporis instantia. , sol 'Ne Tertia solutio fortasse vedior, quamuis non ad mentem AC it. a tet . si di eamus indivisibile posse moueri per se cum Sco. 2.seo t. d q P. ad 3 & aliis, ac tunc ita dicendum: punctu illum mobilis inquiete tangere punctum spatij tactu per se manenti: at in motu, ipsum
percurrete lineam, & successivo tactu, tangere lineam, quare in sinetulis instantibus, erunt singula mutata esse,&erunt tactus
puncti in singulis punctis spacij, sed immediate post boc erit tempus, & erit punctum moueri, & ita succestiuo tactu, & fiuctu lineam tangere immediate post hoc. obiectio. Quod si obiicias impossibile esse, ut punctus lineam tangat,aul. Rerandeo distinguendo de tactu. Tactus enim es duplex, adaequatus,& inadaequatus,& permanens,& successiiuus.De la tu igitur adaequato,& permanenti concedo,non posse tunseie lineam, sed alterum tantum punctum:at inadaequato successive posse. SI-mile est ut digitus unus potest successive tangere totum spatio in palmi,qui ex multis constat digitis, adaequato vero tactu, & pei- manenti tantum potest alterum digitale spatium tangere. Sic tactu quidem permancuti adaequato non posset, nisi punctus Punctum t ete,sed succestiue potest in adaequate. simile etiam mei,
584쪽
de instanti, si unum aliquot instans conseruatetur a Deo per annum sequeiatem, tunc toti anno idem illud in statis coexisteret Oomnibus aliis illius anni instantibus: Ita hic idcin numero punctus in casu per totum spatium lineale deducitur,& trahitur,sicut illic instans consciua ictur. Ad quintum, iam eli tolutum partim supra, partim ex funda- - 1. mento tu practiosito, tantum enim concludit, sicut spatium eii diuisibile in infinit una ua& motus qui fit in illo spatio: at sicut spatii im non habet partes infinitas actu . sed potentia & syncategor matice, non tot, tum plia es, ut dixi rita nec motus Plaetcrea sicut pallium diuisio in infinitum tantum est, secundum imaginationem, tantum concludit illud mobile quod vellet moueri, disti: suendo prius per imaginatione in omnes partes nunquam
posis hic absoluere motum ; at vero mobile sicut est integrum,
Ad sextum, Respondetur falsu in esse putare de tempore non existere, nisi nunc:nec de motu, nisi mutatum esse: nam tempus ipsum,& motus existunt,& vere dicimus diem esse,& cursum, &ambulationem esse, tamen non immediate secundum se existunt, ita ut partes simul sint, sed secundum continuatiua suarum partium,quia haec est natura successi uolum entium. Simile etiam est in quantitate permanenti: nam fgnato quo, uis medio puncto lineae, possum vere dicere,hic est linea, & hic,o: hic,cum tamen demonstratio tala sit puncti continuamis huius, vel alterius. Ita etiam in loco continuo similiter esse dicimus totum,demon strando tantum particulam aliquam paruam loci eius, aut punctum: ut dicimus sphaeram esse in plano,cum tanteii tangat in puncto solum, & sic etiam dicimus, gemma est in annulo, cum ex infima solum parte contingat, sic etiam crux in tulit, aqua in vase, &c. & lignum transuersum supra alium, dices csse in altero inferius supposito, cum tamen per mediam solum partem contingat,& extrema utrinque in aere pendeant. Sic etiam in hoc instanti verum est etiam dicere est e tempus,& motum & deambulationem, & sonum, &quodcunque aliud similiter successuum, dum fit,& succedit. Ad confirmationem ex dictis liquet solutio, immediate post hoc instans, est e tempus, nec vero esse primunt aliud instans immediatum. Ad septimum, R esponcias quod tantum probat, quod nunquam inae , finiretur non ab olute, sed intia terminum ipsos diuisionis, ac intra terminum illius temporis, quo fit d uiso: niim semper quacunque darsi diuisione, ulterior diuisio siue et est, sed non piobat, uod
585쪽
sco In lib. m. Physic. Arist. Cap ij
quod illud tandem tempus totum non finietur,vel quod ille motus,qui in eo fir,non finietur unde argumentum hoc tunc prob ret,non posse perueniri ad ultimam diuisionem,si partes allume
rentur aequales semper motus,vel temporis,nam tunc,& tempus,& motus excresceret in inlinitum. Et quidem si inite argumentum hoe est illi Zenonis, quo probabat velocissimum in motu non posse consequi tardissimum, quod Aristoteles eodem modo siluit. Praeterea dicimus,quod si essent omnes illi partes diuisie, in eodem tempore pertransitentur iealiter, in quo modo pertranseum tur coniundiae, licet per imaginationem: nec si essent distinctae, nec coniunctae a nobis pertransirentur. unde in argumento est deceptio, ex eo enim quod nunquam ab taluet imaginatio nostra distinguentis distinctionem , argumentatur ad transitionem rea-
Iem,quae est,partes distinguantur, vel eoniungantur, semper erit sinita,ut dixi.Ad octauum, respondeo, non esse in conueniens, esse infinita puncta in quavis parte lineae, & infinita instantia in quavis parte temporis in potetia,& syncategorematice, ut diximus, id est,non tot assignari posse quin sint plura, sicut etiam infinitas diuisibiles esse partes cuius iis continui esse concedimus. Nec impossibile est tale infinitum , quod tempore finito clauditur, vel magnitudine finita, sic petits si siti, cum ipsum sit finitum continuum,quod imo tu pertransitur in quo illa limi indivisibilia instantia, vel puncta, quae nec spatium ficiunt nec tempus maius per se, cum sint in si uisibilia iiii, o si non essent in continuo, sed perse,omnia simul in uno instanti pertransirentur: modo vero per se, & proprie contianuum est,quod pertransitur,n5 indivisibilia,cum illis nulla pars, nec temporis, nec motus respondeat,sed partis mobilis. Ad alterum inconueniens respondeo, quod nunquam erit a befactio,vel intensio albedinis infinita, sed erit semper maior, de maior, quousque finietur terminus albefactionis.vt v. g.a septinio gradu ad octauum semper esse potest maior & maior, ut septimo eum dimidio, & dimidio residui, & alterius residui dimidio, &c. tamen omnia haec intra latitudinem octaui gradus. In singulis veto instantibus non acquiritur noua intentio, sed noua intenta esse, & noua albefacta essemam sui saepe diximus j haec sibi inui cem correspondent, albefactionis motus, & tempus,& albefacta
esse,& instantia raAd nonum respondeo illas duas superficies secare lineam in v-no,& eodem puncto Et ratio est manifesta:quia cum se tangant, ec sint indivisibilia secundum profunditatem, secundum se tota debent
586쪽
debent se tangere, unde secundum se tota non attollunt maius: eadem ergo distantia est a centro terrae ad utranque: & cum ill
linea metiatur illam distatiam,mit eadem lipea, quare in eodem puncto secabunt quo sit, ut si imaginemur unum pedem clxcini figi in centro terrae, & alterum extendi usque ad illam sectionem,ut eodem ductu describantur duo circuli in illis duabsuper .ficiebus , & hoc congruit Aristot. qui in s Phisic text.1 r. definit illa se tangere , quorum vixima sunt simul smiliter ill esse comtinua. unde oportet, cum se tangant coeli, & sint continui iv t su extrema simul habeant, quare quae supe/cies se secabunt in eodem puncto: ias enim duo coeli non essent contigui, sed potius
se haberent consequenter,ut definitur ibi.text.x s.
Atque duo indivisibilia esse consequenter non possunt,ut idem ostendit: nec plus multas mul, quam unum solum sp*tium occupant, quandoquidem scorium nullum illorum aliquid spatij
occupat, & quia se tangunt per se tota. Quare tantum una superficies,ac duae, occupabit secundum latitudinem, id cst in diuisbialiter. Atque haec de tota quaestione dicta sufficiant. At obiicies. Si illae duae superficies se penetrant:ergo rum corpora ac substantiae,quae sub illis sunt superficiebus se denetrabunt:non enim accides est sine subiecto. Et hoc est impossibile, t duc substantiae extensae vel corpora se penetrent,uc.
Respondendum est. Superficies quidem sibi superpostps, seu
indiui ubilia , quamuis inuicem superposit non se proprie pen*trare,quia penetrare proprie est corporum , sed sunt simul sccvndum se tota indiuisbiliter, ut ait Aristoti nisi hoc vclis improprie vocare penetrationem indivisibilium hanc inquam, simul coexistentiam. Sed utcunq; voces, dicimus corpora illa se tangere, Nesse solum contigua quorum ultima, id est superficies suae sunt it simul, ut diximus, secundum se tota: se inquam dicuntur tangexpipsa comora: quia sunt immediate post ipsam supersici em , &intet illa solum uini mediae superficies. Vt est quidem superficies in corpoxe, ut in subiecto , sed non respondet ei substantia supericialis , sicut nec puncto respondet pro subiecto subst*ntia punctualis,quae sit vere substantia indivisibilis, sed superficies,& qu rixas est in substantia, & in corpore, & tangit rei supelliciem, sicut substantia agit,v. g per calorem.
Addocimum, Ex drisiis satis liquet quid si dicentum , nempe
non eo vllas eiusmodi partes indivisibiles, de comment*m esse alias esse partes primas continui indivisibiles, di alias esse secundas diuisbiles, in quantitate continua permanente, motu , vel tempore: sed plane esset hoc falsum dc fictum commentum,&
587쪽
In lib.vj. Pli sic. Arist. Cap. h.
quavis ea ratione aliqua saluari possent, ut, de fine & ini 'o temporis, & qu. Ndam alia, non tamen omnium incommoda, ut vidimus eaque grauissim, at . Ad solutiones vero rationium Aristo. ex dictis constat esse in- .m- sufficienter:& negari nopsisse, nec debere illa axiomata,& principia, quae tamen negabat,& negare cogebatur illa opinio: cum . sint a Mathematicis demosti ata,& a Philosophis praesertim post Arist. validissimis rationibus ostensa: atque idcirco ab omnibus iam recepta. bed ad singulas solutiones confutandas palliculatim accedamus . μι. Ad primam illam igi iit s,l itionem, Dicimus quod non debet negati illa C et inui definitio: continua sunt quorum ultima sunt vinum: nam ii negetur, non poterunt rationem reddere continuitatis aut libi ipsa sit continuitati v essentia,&in quo consistat:aut cur potius illa puncta sint continua, quam contigua, vel se tangentia: aut clar non discreta inter se, cum nullo copulentur. . Ad secundum sim iter dicendum, quod illa distinctio de punctis se tangentibus nulla est, videlicet quae secundum se tota se tangunt: si non se penetient quantitatem facere, non veros se penetra ni: nulla inquam est, nam si secundum se tot se tangunt, necesse est se tota penetrent , nec unum sit extra I
Secundo nec possunt esse puncta consequenter immediata, in eodem continuo,ut ostensium est, alias essent contigua & oporteret praeterea assignari per quid ipsa puncta continuantur: & quid plus habent continua quam cum sunt contigua , aut cur conti
Tertio, Sed nec si essent immediata quantitatem augerent, aut locum maiorem occuparent: non enim duo puncta plus loci, quam unum occupare possunt , cum sint res indivisibiles, uneutrum per se locum occupet: imo omnia puncta sint ut, nullum omnino locum extentum per se occupabunt: non magis quam duo, vel plures angeli simul, plus loci quam unus angelus, aut quaecunque aliae res indiuisi les, quarum omnium eadem est
Ad tertiam similiter eorum solutionem negari non debet illud axioma indivisibile additum indivisibili non facere maius. Nec
concedendum contra non quanta quantitatem componere, immquam videlicet partes continuas integrantes.
Nam quod ex non igne componatur ignis, scilicet ex materia& forma,ut obiiciatur, nihil ad rem facit, cum non sint eius Pax- res integrantes,sed Phy si cae,& essemiales. Nec
588쪽
Nec vero solum in quantitate,sed in omnibus homogeneis, te illorum integiantibus partibus id verum es mon inquam augeri aquam, nisi addita aqua,& ignem non nisi addito igne,& carnem
addita carne:& ita in caeteris omnibus homogeneis. Sic etiam . tendum necessario non augeri quantitatem, nisi addita quantitate: cum haec sit partium integrantium continuarum compositio, non essentialium, aut discretarum.
Ad quartum, Primo gratis negatur eiusmodi commensuratio spatij, motus,& temporis: sed nec negari debet, nec potest, nam sit. alias assignari non potest in quanto tempore pertransibitur illud j. indivisibile spatij, vel in quanto tempore, a velocissimo mobili , vel in quanto a tardissimo, vel in quanto a mediocriter veloci pertransibitur: assignari inquam non potest in hac re alia
quid certi. Secundo, Deinde etiam si pro libitu dicatur a velocissimo mo- x. bili in uno instanti temporis, puncto multa pertransiri, ut v. g. decem puncta spati beadem nihilominus, sequentur Arist. incommoda. Nam si sic est, a minus veloci pauciora puncta pertransibuntur,&si decupla sit tarditatis proportio ad illud velocissim si, mobile quod v g. decem indivisibilia loci pertransibat in instan-
ti, tunc ab illo tardiori in decuplo, in instanti punctus unus tantum peltransibitur, & si ulterius augeretur tarditaris proportio, etiam minus, quam punctus in instanti pertransiretur , quae sunt in conuenientia illa ab Aristotele cum aliis Tertio, Quod si econtra dixeris a velocissimo, v. g.in instanti I.
pertransiti illud indivisibile spatij, & a tardissimo in decem , v. g. instantibus, vel in hora illud indivisibile pertransiri, vel alia qua-uis proportione pro sibi tu , tunc iam redirent omnia argumenta Ariu facta ex commensuratione spatij, motus,& temporis,variata videlicet velocitate mobilis maiori, vel minori, ut ille demo strat,quae hic non reptuntur ob prolixitatem.
Quarto , Et pr. aeterea ei impossibile in eodem punisto spatij, per plura instantia temporis moueri aliquod mobile , & ibidem diutius in eodem semper sttens puncto, cum moueatur pluribus instantibus permanere: nam sic simul esset verum mobile quic-
. scere,&moueri in illo uno,& eodem existens puncto. Quare ne-
cesse esst omnino admittatur illa commensurabilitas spatij, loci, re motus, ab Aris otele posita. Ad quintam . Facile refellitur illa solutio, qua negatur illud xioma continuum in duas partes aequales possedi vivi, cum Mathematici, ut Euclides,& alij simpliciter&absolute demonstrent. -
diuidi posse omnem finitam lineam, vel quantitatem continuam
589쪽
in lib. V. Physic. Arist. Cap. q.
in duas partes aequales: sdque demonstrent per se, simplicitet, edin uniuersum, nullam quidem excipiendo, quae vel ex paribus, vel ex imparibus partibus constet. In numeris vero, non sic concedunt, in duas omnes numeros
medietates posse diuidi, sed solium numeros pares:quam parium ae imparium distinis ionem in continua quantitate non faciunt: sed de quacunque in genere,in duas (ut diximus medietates diuidi posse demonstrant De his ergo dubiis, quae in h.e difficili materia contingunt, & de tota hac indiu bilium,& partium contianui compositione,dicta sint satis.
De dubiu quibusdam eirca toetum Arist. Ularum omne, quod mouetur, tardius di velocilis moueri
Proposita est quaestio pro quibusdam aliis dubiis, quae etiam
1 ex textibus aliquibus oriuntur. Est ergo primum argumentum contra textum secundum , ubi dicitur, Continuum non componi ex his, quae secundum se tota se tangunt. Mixtum componitur ex elementis,quae corpora sunt; ae tamen elementa secundum se tota in ipso se lagunt: Nam quaelibet pars mixti mixta e & in ipsa quatuor elementa inuenturi tunergo totum potest secundum se totum tangere. Secundum est contra textum quartum,ubi dicitur eiusdeitin tionis esse tempus, motum, magnitudinem, quoad diuisionem.
Videlut hoc falsum: illa enim tria disserunt genere, ergo impos bile est eandem habere rationem. Tertium est contra textum seotimum, tibi dicitur: Non essse mul sieti motum, & mutatum este. videtur falsum. Nam illuminatio motus est,&tamen simul sunt illuminatio & illuminatum esse. Est enim illuminatio instantanea. Imo ulterius de congela tione quae verus est motus dicitur lib.de sens quod tota congelatio fit limuliereto simul erunt congelatio,& congelatum esse. Quartum eu contra eundem vextum, dicitur: In indiuisibili fieri motum. Est argumentum. Signetur in magnitudine aliquod indivisibile punctii &moueatur mobile per illiud spatium: tunc omnes partes mobilis transeunt per illud indivisibile et ergo petindiuisbile est motus. Quintum est contra text.i s.circa quem est titulus quaestionis:
dicitur omne mobile tardius,& velocius moueri videtur talium. Frimo de coelo,mouetur in velociter, ita ut nec velocius, nec tardius moueri possit,cum motus ille necessarius sit.Ylterius,virtus motiva es-entorum est determinataeergo etiam motus, ut non
590쪽
rossit esse velocior,aut tardior. c isextum est,contra text.1 8. ubi dicitur: Mod si tempus infinitum est extremis,etiam magnitudo erit. Vi tur hoc non ita esse. eum tempus secundum Arist. st infinii si a parte ante,& erit a par- , te post,& tamen spatium, circa quod fit motus coeli, quod temporis est causa, finitum est: imo in magnitudine circuli finiti non prohibet motum,& tempus fieri infinita. Ad haec singula oportet respondere. Ad primum Iand. q .dicit aeso quod elementa in mixto iaci iunguntur,nec miscentur secundum suas quantitates, sed secundum suas formas substantiales. Imagi- natur.n. quod fiunt partes diuersae diuersorum elementorum , de liquantitates singularum non penetrantur,sed quaeque suum occupat locum:tamen mixtio in hoc est , quod unumquodq; elemen- itum inducit,& producit in alio suam formam, ut pars ignis pio- ducit in parte aquae formam ignis, stante forma aquae , ct iterum aqua producit in igne formam aquae. Similiter terra , & aer inducunt suas formas in aliis,& recipiunt ab aliis, & ipsorum formas: is unde in qualibet quantitate elementi inueniuntur quatuor sormae elementorum,& haec est mixtio. Haec sententia non mihi placet Putat enim elementa manere
in mixto secundum suas formas substantiales,& quod substantia , 'recipit magis, & minus, & quod in eadem materia multae simul esse formae possunt substanti es:quae improbanda sunt, cum de mixtione alias disputatio fiet. Alij di eunt fieri diuisionem usque ad minima tantum elementorum,& ita non se tangunt secundusia totum: quia illa minima
Alij aiunt esse irregularem mixtionem, ut cum aqua in vino infunditur, & nec se tangunt secundum tota : at quia manere e- lemen informaliter in mixto non admittimus, facilius respon-
Dico ad argumentum, quod cum elementa ad mixtum conue- .niunt,suas formas substantiales amittunt & pariter quantitatem, Ade omnium ipsorum una fit materia. in quam formam mixti inducitur,& quantitas de noeto producta: ut enim formae elemento- Ium non manent,ita nec ipsorum dimensiones: Et ut noua mixti forma substantialis educitur ex potentia materiae: ita etiam noua mixti quantitas. Hinc patet solutio, quod non est ibi contractus secundum se tota, cum ipsorum dimensiones non maneant, sed una omnium fiat materia.
Ad secundum respondeo, quod cu m dicitur unam esse ratio-- .nem illorum trium, non oportet intellige ede vn late specifica, IAI.