장음표시 사용
331쪽
accusatio adeδ necessaria est , ut horum aliqua voluntaria & culpabili, omissio non modo informem reddati consessionem , idest gratiae effectu
carentem, sed etiam nullam & Sacramenti expertem; quia poenitens, cum in ipsa confessione mortaliter peccet, non potest simul habere necessariam contritionem , quae est pars essentialis, sine qua nullatenus existere potest Poenitentiae Sacramentum: nullaque res subsistit sine suis es.sentialibus. Quae ratio cum deficiat in illo qui habet justam alicujus peccati
reticendi castam , & in quo ex consequenti illa reticentia non impedit veram attritionem, perfecte distinguit. casus in quibus voluntaria peccati mortalis reticentia obsistat, vel non obsistat Sacramento poenitentiae, etiam quoad valorem, nedum quoad effectum , seu gratiam. Suiscere enim potest confessionis integritas formalis, ubi ex justa causa omittitur integritas materialis , de quibus tractabit proxime sequens caput. V. In primis explicanda sunt peccata secundum species suas, non physicas, sed morales , quibus constituuntur sub ratione transgressionis talis aut talis legis ac mandati, & oppositionis ad talem, vel talem virtutis speciem. Exempli gratia intendens aliquis hominem occidere,parat gladitura, eo se accingit , proficiscitur ad destinatum occisioni locum, adver sarium praestolatur, adoritur, gladio transfodit. Hic multi interveniunt
physice distincti actus . & tamen si non intercesserit inter eos notabilis intermissio , inest una tantum moralis species confitenda , scilicet homicidium. Et quemadmodum in hoc exemplo sunt multi actus physica specie distineti , de unica tamen species moralis; ex adverso is qui furatur rem sacram, elicit unicum actum secundum speciem physicam, qui tamen duas habet morales species , furti simul & sacrilegii. Stuprum quoque virginis Deo consecratae , cum sit unicus phrscus a s, duplicem tamen specie distinctam involvit malitiam, unam quidem oppositam castitati , alteram religioni. VI. Plerumque fit ut occurrant multi actus, quorum singuli seorsim spectati constituerent totidem numero' peccata mortalia ; sed quia serie quadam & morali quas continuatione conjunguntur & reseruntur ad unam peccati speciem, ideo non sunt fgillatim exprimendi: de ita is qui patravit homicidium , non tenetur omnes actus ad homicidii hujus finem destinatos exprimere , nisi eos in quibus inest distincta malitiae species, qualis est , verbi gratia, si alterum ad ejusdem sceleris societatem asciverit: sunt enim specie morali distinctae res occiso animae complicis, & o cisio corporis inimici. Idem esto judicium de pluribus turpibus actibus,
qui proxime praecedunt, vel comitantur completam seriaicationem ; non enim sunt exprimendi in accusatione consummatae fornicationis, nisi ii volvant, ut dixi, alterius malitiae speciem.
VII. Concilium Trident. Rs i . definit omnia peccata mortalia in specie & sigillatim esse declaranda : & ibid. can. . omnia de singula esse
332쪽
confitenda. Quae voces sigillatim , & siet da , docent essae peccatorum
mortalium numerum exprimendum. Ratioque est, quia alioquin Sacerdos non posset sussicienter statum poenitentis agnoscere ad justum serendum judicium : quantum enim discrimen est ejus qui semel, & ejus qui centies es iisdem speciei mortalem culpam commisit ὶ Nam sinsulae iterationes sunt per se ac seorsim materia hujusce Sacramenti necessaria, clim in stagulis toties de novo mortaliter Deus offendatur , novaque damnatio
VIII. Itaque is qui saepius actus odii erga proximum repetiit cum morali interruptione , tenetur numerum istorum actuum exponere; vel certum , si potest ; vel verisimilem. Item is qui numerum certum expossit, & pollea recordatur alicujus actus supra numerum quem expressit, debet hunc, vel hos actus qui numerum illum excedunt , accusare in alia confessione, nisi in priore confessione numerum expresserit addendo vocem circiter, aut inses; hac enim vocis adjectione fit ut actus qui postea in recordationem venit, comprehendatur: sed si sint multi actus quorum fuerat oblivio, non poterit eorum numerus per Vocem pruseminin , veriscari, ideoque separatim confitendi erunt. Sic qui dixit decies plusininus, & deinde recordatur fuisse duodecies, non tenetur separatim duos actus illos confiteri; sed si recordetur quinque actuum, tenebitur confiteri. Sed si majorem numerum expresserat, verbi gratia triginta pliusninus, poterunt ibi sussicienter includi tres aut quatuor actus, quorum postea recordatus fuerit. Crescente namque numero expresso, augetur eadem proportione numerus inclusus & significatus his vocibus circiter , aut plus minis, ut seri communis hominum usus ac notio. Porrd ad ineundam rationem numeri alicujus peccati se pilis ex mala constetudine aut perniciosae occasionis praesentia commissi, via expeditior est explorare quoties in die vel hebdomada fuerit peccatum iteratum, dc quanto tempore perversa illa peccati consuetudo duraverit. IX. Meretrix expressioni numeri satisfacit, si dicat se tanto tempore fuisse prostitutam. Sed aliquas graviores impudicitiae' species tenetur cum earum numero quoad fieri potest exprimere, nimirum sacrilegia cum adstrictis voto continentiae, & incestus admittendo patres de filios , aut plures fratres , de coitus quos habuit contra naturam. X. Concubinarius pariter satisficit dicendo se tanto tempore t sum fuisse concubina, nec tenetur numerum illicitarum cum illa conjunctionum explorare. Bonacina disput.1. de poenit. quaest.3-sech. 2. puncto 2. g. 3. dissiculi. i. num. is. & docet Suareet de poenit. disput. 22. sich. s. num. 37.
ei qui commisit multa unius speciei peccata, nullo modo expedire ea fgil-- latim singula enarrare: tum quia hoc longissimi negotii est, nec ullo modo necessarium: tum quia inde leges ampla nascitur scrupuloriun, quia postea semper occurrunt aliqua peccata , de quibus merito dubitat , an sit con-
333쪽
fessus. Consentit Navam enchirid. cap. 6. num. I s. expenditque Augustini verba haec: Viiantum perseverae rit ea sideret, ct at wat perseverore
peccaverit. Et habentur in cap. Consideret, de pmiut.dist.1. XI. Denique summa ratio ac regula numerum peccatorum discernendi de confitenti , meo quidem judicio haec est , numerum ei se computandum ex multitudine actuum interruptorum , non .autem actuum continuatorum , sive continuitas si formalis, sive virtualis. Continuitas malis censetur quandiu peccator reipsa intendit interius, vel aliquid agit exterius , quod tendit ad actum malum. Sic ille qui, ut diximus, gladium parat ad occidendum inimicum, equum conscendit, viam capellit , stat in insidiis , & tandem occidit, unicum peccatum committere censetur, quia ab initio intendit homicidium , de illos omnes adtiis ad id unum dirigit, & ita focinaliter hi actus conjunguntur cum homicidio , ut non sit opus illos confiteri. Sed si illi praeambuli ac praecedentes actus aliis ad e rum finem minimε spectantibus actibus interrumpantur , somno , consabulationibus , aliorum negotiorum gestione, tunc non formaliter continuari censentur clim homicidio intento . sed sollim virtualiter. Simili ratione is qui sitis in aedibus concit binam tenet, hoc ipso habet intentionem Continuandi in malo proposito cum eadem; de per illam quae fit ad hune sirem cohabitationem, omnes actiis luxuriosi, quos cum ea habet, conti-ntrantur si item virtualiter in continuatione illius ad hunc malum finem convictus, adeout non teneatur numerum illorum actitum exprimere , si rempus expresserit quo id malum perduravit. nisi ut seperias dixi de meretrice, alios actus specie a sornicatione distinctos commiserit; hi namque sigillatim cum seo quique numero exprimendi erunt, quales sent aetiis
XII. Iam hic agendum de peccatorum circi instantiis exprimendis Epoenitente. Circumstantiarum quadruplex est differentia ; vel enim suntausentes, seu aggravantes peccatum , ut est aetiis odii deliberatus unus de individuus , si duraverit per sesquihoram aut duabus continuis horis , una eademque illicita copula brevior fuerit aut longior, si ad eam oscul quoque adhibita fuerint, necne; vel sunt circumstantiae minuentes peccatum , ut si mulier consensit in stuprum semel requisita , aut post multas &importunas preces ; vel sunt impertinentes, ut si quis longo aut brevi gladio alterum occidit, dextera manu, an sini stra, de istas nemo distetur esse silendas ut inutiles de superfluas ; vel simi specitin peccati mutantes, de istas assi ant omnes ere necessarib confitendas juxta praescriptum Tridentinae Synodi R . i . s. his verbis : CHi mr aurea emim eu storiis in confessis, explis dias esse , qtis oeciem peccati mutant , quia sin i ii peccata ipsa neque a paenite in integre exponantur, nec judicibus in ref-cam. Hujusmodi verb sunt quae reccatum mortale constitiiunt, quod ali qui veniae, aut etiam nullam ei set: ut si quis levem dc venialem culpamal; ius
334쪽
alterius retulit, hac tamen mente, ut insens lismum illi concitaret inimicum ; ibi enim venialis alioqui detrachio redditur mortalis: aut si quis laimis manu tangat mappam Altaris, dum credit Ur erroneam conscientiam se hoc faciendo peccare mortaliter; sic enim actio indifferens , & ne quidem venialiter culpabilis, degenerat in mortalem culpam. Sciendum namque , ex conscientia erronea nasci peccatum in ruribus etiam per se licitis: hac ratione , quia quisquis hoc agit quod judicat illicitum , determinat se, & consentit in malum, & proinde peccat. Idque confirmatur Rom. i . his verbis : Scis, ct confido in Domino Iesu , a mhil commine Zer i sim, risi ei p. Mi in Od rem re etsi, illi commine est. Et subinde : aurem disiemis, si man ea eris, domum est , qMa non ex Me : omne κutem quod ma est ex side, peccato est. Fidem hoc loco interpretantur S. Chrysosto-imus , S. Thomas , aliique communiter , persuasionem & dictamen conscientiae. Speciem etiam peccati mutant circumstantiae illae quae ita peccato de se mortali conjunguntur, ut per eas accedat actui alia quoque peccati mortalis species. Sic circumstantia Clerici percussi facit ut ea percussio, quae esset mortalis in persona laici, induat quoque sacrilegii crimen : & stuprum cum consanguinea augetur crimine incestus. Cum vero nihil dubii ut circa circumstantias impertinentes, & circa eas quae peccati
speciem mutant in materia mortali, tota superest difficultas circa circum-uantias intra unam eandemque speciem tantum aggravantes, & circa circumstantias peccatum diminuentes.
XII L Circumstantiae minuentes non sunt necessario exprimendae in confessione, qualis est in eo qui metu morbi pollutionem procuravit, aut in eo qui injuria provocatus odium proximi concepit, aut qui consensit in crimen longa & urgente alterius perluasione & minis adassus. Sed tamen si minuens circumstantia peccati speciem ii nutet, faciendo veniale quod alioqui esset mortale, , poenitente exprimenda necessario est , ut si cui grave damnum. illatum fuerit per subreptionem M imperfectam inadver-xςntiam ; ut si quis per ludum venialiter culpabilem hominem terrae allisit, eoque casu incaute caput ei effregit ; aut si quis venator telum in hominem vibravit & occidit, credens esse seram. Qitae hactenus de circumstantiis minuentibus dixi , communi Dqetorum consensu firmantur. etiam illorum qui secus judicant de aggravantibus circumstantiis , quan-Vis eadem utrobique videatur elle ratio non confitendi utrasque. Sane simplicitas poenitentis, eiusdue bona fides facile illum excusat S peccato , si has minuentes circumstantias , & speciem peccati mutantes subiiciterit ignorans , & credens id sibi esse per humilitatem convenientius in statu
Poenitentis constituto excusationes peccati subiicere. XIV. Circumstantias , quanuis notabiliter aggravantes, si pereas species peccatorum non mutentur , minime ne re cst confiteri , ut docet
335쪽
Paludanus in . dist. I 6. qtietest. . arr. 3. Durandus quaest. . Me lina de poe- nil. tract. 2. quaest. 7. VasqueZ quaeso. 9 I. art. I. diib. 2. num. 6. Valentia rom. . disp. 7. quaest. II. puncto I. assertione s. Navarra enchir. cap. 6. num. o. Toletus lib. 3. cap.7. num.7. Reginaldiis lib.6. num. i 33. Bonacina de poenit. disp.s. quaest.1. sech 2. puncto 2 3. 3. dissiculi. 3. num. s. contra Sotum in . dist. 18. quaest.2. art.A. conclus. 7. SuareZ disp. 22. scct. 3. n. s.
Coninch. disp. . diib. 3. num. 13. & alios. Ratio hujus conclusionis est primum , quia Tridentinum loco cit. tradens accurate illa quae necessaria sunt ad Poenitentiae Sacramentum , non alias exigit confitendas peccato- mim species, quim quae peccati speciem immutant. Sed iidb , quia consentiunt etiam adversantis sententiae Authores, non esse necesse , ut cir- cum stantiae peccatum minuentes exprimantur, nisi quando speciem mu- tant peccati; sed non minus influunt ad notitiam status poenitentis rei tum judicium Ministri, expressiones quibus peccatum notabiliter mi- nuitur, qu m quibus notabilirer aggravatur. Tertio , quia omnes scrE confessiones de validitate nutarent , de poenitentes etiam peritiores & prudentiores inter innumeros scrupulos anxii fiuctuarent, cum nesciatur quis si ponendus limes inter illiuimodi circumstantiarum disserentias no- rabiliter, & non notabiliter aggravantium, neque possint certae tales re-
gulae assignari , ubi nulla est specifica disserentia : de si quis proprio inge-
nio proprios sibi limites praefigat, alius aut restrictiores, aut remotiores sibi praescribet, & a poenitentious exiget. Cumque nulla certa nitatur re- mala , cras terminos pro humani ingenii inconstantia alid transferet, quos heri alio loco posuerat, nihilque incertius aut vacillantius erit quam ipsae necessariae, de ad Sacraesenti validitatem & effectum requisitae conditi. - nes. Quartis denique frustra & indebith requiruntur ad hoc Sacramentum ut necessariae conditiones , de quibus nullum extat , aut usquam extitit, sive Christi, sive Ecclesiae praeceptum ; atque ita injustE astringitur pα- nitentium libertas. Objiciunt adversarii Concilium ipsum Tridentinum . d.sess. I . cap. s. dicere , eam peccatorum consessionem esse necessariam, quae sussiciat ut Sacerdos de .eorum gravitate recte judicare possit. At idem Iocus pariter convinceret ad obligationem exprimendi quoque ei cumstantias notabiliter minuentes, cum aequaliter influere polluit ad ejus- modi notitiam de rectum de peccatis judicium: contrariorum enim eadem est disciplina. Sed Pamim Tridentinorum longe alia mens est, hoc enim dumtaxat intendunt , ut discernatur singulorum peccatorum gravitas ex regulis quas solas diserte ibi proponunt, nimirum quatenus cognosci po- test ex consessione peccatorum secundum illorum species , numerum A circumstantias illas, quibus eorum species immutatur. Dices inde sequi,
336쪽
suratum in notabili quantitate, quae tamen quantitas potest sussicere in furto unius aurei. Respondendum & hanc potuisse accusationem susscd- .re, nisi ossicium esset Sacerdotis providere restitutioni faciendae; quam adcem opus est ut sciatur exactius quantum fuerit furto ablatum , α intra quod tempus , & quibus modis exigenda sit illa restitutionis exequutio. Quin etiam ipsi adversantes nobiscum sentiunt, unicam unius fornicatio
nis confessionem sussicere , vel homicidii , etiamsi multi actus praecessie rint, qui sinstuli seorsim spectati sint totidem peccata mortalia , & advenire possiunt tine completa fornicatione vel homicidio; & haec vicissim saepe adveniunt sine illis actibus praeambulis : & illi quidem aetiis praece
delites & concomitantes fornicationem vel homicidium magis procul dii
nio & a seipiis invicem, & a duobus illis consiminatis musis plus diri
runt , quam nummus aureus ab alio aureo , qui simul uno furt6 abluit supponuntur; & tamen illorum diversorum ainium inordinatorum ex pressionem non eme in Sacramento necessariam, omnes admittunt. X V. Q laetitur utrum consessio dubioriim peccarorum requiratur ad
integritatem necessariam 3 Concludendum est absolutE , eum qui dubitat se peccatum aliquod commisisse, aut qui sciens quidem se commisit e, dii
bitat an sit mortale neciae , aut cum qui ambigit utrum illud alias con fessius fuerit, teneri illud confiteri. Stat enim in casu dubitationis possessio certa Pro lege consessionis, ut omnes consentiunt, & Concilium Tridentinum dum sessi. i . cap. s. dc can. 7. cxcipit ab obligatione confitendi sola
peccata venialia, & subdit huic obligationi peccata , de quibus an sint mortalia , dubitatur. Nec obstat illud, quod is qui dubitat se vovisse , non astringitur ad ejus impletionem : de similiter is qui anceps animi est,
utrum damnum intulerit, non tenetur damnum resarcire. Id quidem ve-
riim est, quia in illis stat possessio pro libertate dubitantis , at in conses sone dubiorum stat possessio pro lege confessionis. Si dicas , in dubiis meliorem esse conditionem possidentis , cap. Ex lium , de probationib. concedo id quidem; sed nego hunc poenitentem possidere hanc libe tatem. Ubi enim constat de praecerti obligatione , & dubitatur de exemintione seu excusatione a praecepto, subsistit possessio pro lege aut prae cepto. XVI. Caeterum aliud censendum de eo qui probabili ratione di ebis
opinatur, quantumvis cum aliqua in oppositum rorioidine, se id pcccatum non commisisse , aut a te commistiun confestim fuisse , qui non astringitur ad ejus consessionem; favet enim ei sua, quam probabilem recte iudicat, opinio. Et sane quis tam felicis memoriae est, ut certissae δrecordari possit particularis a se factae confessionis singuloriun peccatorum veterum , suae post multos annos in mentem ejus redeunt ξ Hac sane ratione via latissi na aperiretur innumeris scrupulis de repetitionibus anxiis pristinarum accusationum. Is vero qui solitus fuit accuratum examen sui consessionibus anteactis praemittere , eoque magis si genet ales confessio-
337쪽
nes Mamexactissimὸ ediderit, causam habet admodum probabilem animo quieicendi de credendi se talem accusationem non omisistri ; aut si sorte in 'individuo omiserit, persuadendi sibi quod eam sub specifica saltem expressone comprehenderit. Exempli causa , si fuerit aliqua famae alienae detra , quod eam saltem comprehenderit quando non tantum includere intendens quindecim particulares detractiones , quarum sigillatim recordabatur , intendens tamen caeteras comprehendere detractiones , quarum in individuo non recordabatur, ex judicio probabili , ut fieri , cautioribus solet, numerui 3 praefatum auxit, seque triginta detractionum accitavit:& ita de caeteris accusationibus tam numerum amaalis recordationis, quini
oblitorum aliorum probabilem exprimentibus. Id enim sussicit ad oblitorum expressionem, quandoquidem talis expressio id habet omne quod a Concilio requiritur . speciem scilicet, & quoad accuratE fieri potuit numerum peccatorum. Hanc doctiinam circa dubia & probabilia tradunt
Suarez de poenitentia, disp. 22. sect. 9. num. 6. Sanche et in Summa , lib. i. cap. Io. num. 6 a. Bonacria disp.3. quaest.I. scct. a. punct. 1. 3. 3. dissic. .
XVII. Ex parte desectuum ipsius poenitentis requiritur iteratio consessionum, in quibus iste scienter, & citra justam causam omisit accus tionem peccati alicujus, vel cogniti, vel ab eo dubitati mortalis, aut circumst. antiam necessarid confitendam. Ratio est, quia ibi deficit integritas confessionis . atque bona fides poenitentis. Item si desectu debiti examinis factum sit, ut peccata mortalia non occurrerint in mentem , quae alioqui occurrissent, si congrua perquisitio praecessisset, saltem mediocris pro ratione temporis ab ultima conte ssione decursi, de multitudinis ac gravitatis culparum confitendarum. Item si nullus extiterit de peccatis dolor aut propositum emendationis. In his quippe defectibus violatur id quod essentiale est huic Sacramento; bonaque fides, ipsaque confessio, dc perperam acceptae absolutionis forma vertuntur in sacrilegium. His δc adiunge, si poenitens noluit solitam ac proximam mortaliter peccandi occasionem doserere. In his consessio, utpote invalida, repetenda est. XVIII. De omissione autem peccatorum quae poenitens neque aedebat, neque dubitabat este mortalia , communiter Doctores sititiunt, non involvere consessionis invaliditatem, aut eam iterandi obligationem ; sed sisseere si poenitens post discussam , quae praecesserat, ignorantiam non assectatam, exprimat illud in altera contegione cum debitis circumstantiis, simulque peccata reliqua post confessionem ultimam commissa , absque praecedentium confessionum iteratione, in quibus de bona fides, de reliqua
ad hoc Sacramentum necessaria concurrerunt. Ita Sylvester verb. Confessis i. quaest. 3. Navarra cap. i. num. IJ. Toletus lib. 3. cap. Io. num. . Vasque aquaest. 92. art. 3. diib. I. num .7. Reginaldus lib. s. num. 333. Bonacina de
Poenitentia quaest. I. scist.2. puncto 3. num. 6. Sic excusantur , confesso
338쪽
num resteratione pueri & euellae, qui quaeve accedente meliori instructione agnoscunt pro mortalibus aetiis quosdam , in quibus nihil tale suspicabantur. Quod etiam usuuenit plerumque in adultis & provectioribus post discussant pristinam, qua tenebantur , i orantiam. Supra citati Authores, aliique hoc praeterea docent, quoties repetendae sunt necessatio praecedentes .consessiones apud alium Cons starium , si tamen fiat conaressio secunda penes illum qui praecedentem audierat ab eodem poenitente , nullatenus csse necessariam revetitionem , si modo recordetur gravium aliquot peccatorum in ea conscinone quae praecessit auditorum , statusque
ipsus poenitentis , saltem in confuso ; & sussicere eadem smul peccata
in genere , non verb fgillatim confiteri, cum expressione tamen secundum singillas species peccatorum non ante confestarum , & numeri eorum , etiam si Consessarius ille aliquorum mortalium ante, sibi confessiarum recordationem amiserit.
XIX. Probabilissima est Doctorum sententia, qui graves omnes ac mortaliter citi pabiles contumelias tradunt ejusdem esse speciei, ac proinde
suscere accusationem gravium contumeliarum , numerique expressionem generalem , non trahendo moram quoties hanc numero contumeliam, "ies hanc aliam in individuo protulerit; quae res innumeros pareret scrupulos, & ad tribunal Confessarii frequentes reversiones, praesertim rixosarum foeminarum , quae solent ad iramindiam frequenter prosilire, &quidquid in buccam venerit exprobrare. Hoc docent Cajetanus in S.Th
mae 2.2. quaest. 7 I. art. I. Sanchez in selectis disput. 6. num. a. Solus de Iustit. lib. 3. quaest. 9. art. i. Molina tom. F. tract. q. disput. I 9. num. 3. seu disput. 11. num. 6. Bassaeus verb. Contumelia , num. q. & Verb. Peccatum . num. 8. Reginaldus lib. 24. cap. 3. num .io a. nisi in aliquibus occurrat cir-oim stantia vel personae, vel causae moventis, vel eventus inde consequuti
aut consequuturi, aliave similis, quae speciem immutet; ea namque necessarid erit exprimenda. XX. Eademqxie ratio contumeliarum quae proficiscuntur ab irascibili appetitu , multὁ fortius praevalet in obscoenis verbis , quae impulsu appetitus concoepiscibilis proferuntur. Et sussicit accusatio in genere vel borum turpium mortaliter culpabilium , sine illorum individua expressione;
hoc enim propudiosum nimis seret, adeout quo turpiora essent verba, eo strictior incumberet obligatio eadem, utpote gravitatem mitrae augentia, iterum ad aures Consessariorrum importune repetendi : atque ita propudiosum , impudens, & Periculis innumeris obnoxium redderetur Confessionis Sacramentum , essetque sacrum Tribunal odiosum , & Praetextatorum , Fescenninorumque verboriam foedissima colluvies. Omnia itaque mortalia turpiloquia , pariterque mortisera convicia in eandem singula
speciem conveniunt, & omissis individuis expressionibus , sufficit horum gravium speciem cum mutantibus speciem conditionibus confiteri comR r necessa
339쪽
necessariis tantummodis circumstantiis, quae ex singularitate personae, vel ex perversitate intentionis, vel ex scandalo, aut aliunde ducuntur.
XXI. Idein similiter asserendum det plerisque foedis & libidinosis c
gitationibus , susscit enim oriundem generalis ac specifica accusatio, mnumero de circurn stantiis speciena mutantibus : an scilicet intervenerit consensus ad actum exteriorem , an verb sola morosa delectatio absque proposito exequutionis. Item exprimendum , si sit orta pollutio ex praecedentibus , si motiones carnis ex causa voluntaria. Desinandae quoque sunt personarum qualitates istae, si soluta, si ligatae matrimonio aut voto continentiae , si spiritualiter aut carnaliter assines, si consanguineae , qu6ve in gradu. Caeterae autem multiplices ac individuantes circumstantiae sui sciunt Lb generali expressione turpium cogitationum, desideriorum , actuum, propter Sacramenti hujus honestatem neque plura exprimi necesse est ultra species aspectus libidinosi , tactus , osculi, coitus. Turpia veid , quae coitum immediate praecessere, consentiunt unanimes Doctores, non esse necesse confiteri, cum sint cohaerentes ad actum illum ultimum dispos tiones: sicut neque qui hominem occidit, tenetur proximos ad id homicidium apparatus exprimere, quanuis seorsim spectati sint peccata mortalia , ut armorum ad id praeparatio , aliique similes actus anteriores proxime ad patiatum homieidium relativi. Attamen peccata contra naturam,
qualis est pollutio, clim speciem distinctain , & majorem in seipsis nequiatiam prae aliis libidinibus comprehendant, si contigerint ante coitum,
De causis ab integritate consegionis excusantibi.
Our Essio Nis integritatem distingunt communiter D ctores in materialem & sormalem. Materialem dicunt qua ita omnia peccata exprimuntur , quorum reus est pernitens, ut nullum praetermittatur. Fornialem uod , qua omnia re cata sua poenitens exprimit quae tenetur exprimere , quanuis aliqua taceat quae hic & nunc non tenetur ercori inere. Materialem porro non esse princeptam ad hoc Sacramentum, sed formalem duntaxat integritatem. Cumque vetissima sit doctrina ista, restat nunc investigandum, quibus casibus sussciat sormalis integxitas. II. Primus casis contingit in oblivione peccati mortalis, aut in ejus inadvertentia vel ignorantia, veI inculpabili prorsus, vel saltem non mortaliter
340쪽
taliter culpabili, qualis non esset in eo qui suae conscientiae examen neglexistet ante confessionem ; sic enim esset ista omissionis culpa mortalis sed si tantum venialis negligentia intervenerit, non frustrabitur poenitens fructu hujus Sacramenti. III. Secundus casus est in Sacerdote, qui non potest aliquod suum peccatum confiteri nisi manifestando peccatum & peccati authorem , cujus ipse consessionem audivit: absolute enim tenetur illud reticere , si necessitate urgetur consessionis , nec habeat Consessarii copiam cui sit pc nitens ignotus : sed si non urgetur praesenti necessitate confitendi, tenetur differre , atque etiam alid proficisci ad integro confitendum. Tertius casua est in muto nutibus confitente Sacerdoti nutus ejus non intelligenti; nam .impotentia loquendi excusat ab integritate materiali. Quartus est in extraneo , cujus idioma non satis intelligitur , modo non sit copia alterius Consessarii qui ejus linguam bene intelligat. Qii intus casus est quum poenitens ex justa ratione conjectatur vel proprium , vel . Confessarii detrimentum , si deficiente alterius Confessarii commoditate, & urgente animae propriae salute confiteatur reticendo aliquod mortale peccatum, ne id inde sequatur detrimentum : ut si justa sit metuendi causa ne Confessarius ipse ex insita malitia aut innata levitate, linguaeque incontinentia noti ficet id peccatum , aut odium adversiis poenitentem , vel vindictam concipiat , aut etiam ad turpia solicitet. His enim praevisis tenetur ipse poenitens reticere, ne propriam, aut Confessarii salutem prodat. Sed ubi ratione sussicienti non nititur illud judicium aut suspicio , non potest poenitens s lere aliquod mortale peccatum. IV. Sextus casus est quum infirmus morbo laborat contagioso , nec potest 1 lono confessio ejus audiri; tunc enim auditis uno aut alio peccato , si sit grave ex diuturniori assistentia periculum, potest a Sacerdotestatim absolvi, ut docent VasqueΣ , Conincti , Bonacina. Septimus casus obtingit quando infirmus nimis fatigatur, adeout ejus vires periclitentur in exactiori peccatorum explicatione, sive ipse per se admoneat, sive id
prudens Consessarius advertati Henriqueeti, Bonacina. Octavus casus est in mortis imaunente periculo , ut incendio , naufragio, ruina : potest enim Sacerdos audito a singulis uno peccato omnibus simul unam absolu-rionem impendere dicendo et Ego vos absolvo. Eadem ratio est in repentina
hostium irruptione. Ubi verδ instat periculosus cum hoste conflictus, possunt omnes simul ostendere signa doloris de peccatis , smulque omnes aliqua peccata confiteri , & se limul absolvi , laltem sub conditione , si
talis consessio valeat ad Sacramentum. Sylvester in verb. confessio i. n.23. Angelus ibid. num. 19. Reginaldus in praxi lib. s. n. 23. Coninch disp. 7.dub. 9. num-74. Item quando periculum est ne confitens subitδ moriatur
V. Utrum 'exo licitum sit peccatum reticere quod exprimi aliter non