장음표시 사용
441쪽
rectasiare , ut interea liber sit ad Religionis ingressum , cap. Ex Iublico, &cap. Ex parte, de convers conjug.
III. Reliq ne autem divortiorum species vinculum nupt ale non dis. solvunt, possuntque diversis ex causis fieri: quarum prima & praeci vita est alterius conjugum adulterium , Matth. 19. M 1με-que instrem dimiserit, nisi ob fornicationem. Quamdiu verd unus coniugum de consortis adulterio
non est certus , licitum est parti quae sibi conticia est adulterii debitum exigere nuptiale , neque hoc jure excidit donec delictum alteri conjugi plenEinnotuerit. Ista lege tenentur tam viri quam uxores, quia utrobique ligat fidei conjugalis vinculum, adeout non teneatur uxor virum adulterum admittere , ut neque maritus uxorem adulteram. Sed si uterque coniugum
fidem silvit, neuter ab altero divertendi jus habet, fitque mutua injuriarum compensatio , cap. Significasti , de divort. Neque refert ait Conincti P uter eorum prior fidem fregerit, aut quod unus saepius quam alter
deliquerit, aut unius , non autem alterius adulterium publice innotuerit,
clim jus divortii non nisi innocenti competat. Ideoque statuit cap. Ex literis, eodem tit. quod si mulier marito requirent; fuerit per Ecclesiae sententiam ab ejus toro & cohabitatione separata, si postmodum vix ipse sornicetur , cogendus erit dimissam uxorem resumere.
I V. Cessat ista divortii causa simul ac pars innocens hanc ossentari consorti condonaverit, ut si post ejus adulterium illam vel si mel ad tori admiserit consertium. Hic tamen requiritur libertas i, quia si uxor exempli
causa , metu vexationis maritum adulterum admittat, non censetur pes
inde hanc illi remittere injuriam, donec plena libertate illum admittere consenserit. Hic obiter observa, virum qui vel semel uxorem , postquam adulterata est , cognoverit carnaliter , fieri hoc ipso irregularem ea , quae dicitur interpretativa, bigamia, cap. Si cul u, dist. 34. V. Si vir uxorem adulteram non poenitentem, sed in delicto pers ver litem admittit, delicto participat, tum ratione scandali, tum desecta debitae correctionis, cap. Si vissciens, de adulter. Quod vero ibidem dieitur , debere 1 viro uxorem poenitentem recipi , intellige cum Glossa ibi de convenientiae, non de conscientiae vel obligationis debito. Absolute enim loquendo , si vir hanc injuriam sponte non condonet, aut nisi ipse pari quoque delicto peccaverit , liber in perpetuum a conjugali onere manet. Idemque juris habet scemina innocens respectu mariti adulteri, adeo- ut re juridicὸ probata, possit conjunx innocens non modd dimittere consortem invitum, sed praeterea Religionem ingredi, aut sacris se ordinibus alligare , can. Agathos , 27. quaest. a. de cap. Constitutus, & cap. I niens , de convers. coniug. Et refertur historiae Lausiacae cap. 28. sanctum Paulum cognomine Simplicem, deseruisse deprehensam in adulterio uxorem, vitaeque monasticae se addixi sie sub niagni Antonii disciplina. Verumtamen ad hoc requiritur & probatio delicti, & sententia Ecclesiae.
442쪽
Sed ubi agitur de sola tori, aut etiam cohabitationis separatione , id fieris eoindam conscientiam privata aut horitate potest: verum ad alterius querelam compelletur Pars quae se s duxit, vel probare delictum , vel reverti ad communionem cohabitationis & tori per Judicis sententiam.
Solus in dist. 36. quaest. unica , art. 2. cap. 3. Leitcsma qua si . art. 3. Navarra cap. 22. nuna. 23. Sanchez lib. io. disp. 32. num. 3 i. BOnacina quaest. . punct. s. n. Io. qui tamen admonent circa divortium , evitandum necessario scandalum , quod contingit maxime si adulterium nemini aut paucis innotuerit, cap. Disit Do mu ,32. quaest. l.
V L Neque solus animus adulterandi, neque alii actias impudici praeter copulam pol sunt esse causa sussciens ad divortium , quia per solam
sextium commixtionem , non verb per alios actus caro dividitur conjugum, & violatur illud sacrae Scripturae r Erum is carne u . Sanche et,
Conincti , aliique quos allegat & sequitur Bonacina quaest. A. pum t. s.
VI L Non potest conjunx divortium facere , nisi certitudinem adulterii saltem moralem habeat, ne alteri fiat injuria. Sed requiritur tanta certitudo, quanta requireretur ad condemnanaum in criminali foro. Cu-3usmodi est certitudo si conjunx propiatim fateatur adulterium , aut si nuda cum nudo , aut sola cum solo accubantes in uno lecto deprehendantur , cap. Uteris, de praesumption. Non tamen sufficiunt verba aut
Iiterae amatoriae , neque munuscula, neque oscula , neque amplexus , nisi adsint aliae urgentes circumstantiae loci, temporis ac personarum. Bona-cina num. 8.
VIII. Fit nonnunquam ut uterque conjunx adulteratus fuerit, sed horum unus ab hoc vitio pridem destiterit: quaeritur an hic possit divertere ab altero non emendato 3 Respondent Doctores assirmativὸ , tam in interno qi iam in externo soro , dummodo post sui emendationem admonuerit conjugem , qui, quaeve posh admonitionem reinciderit in hoc peecatum , cap. Significasti . de divori. Enimverd si ambo conjuges post singulorum adulteria reconciliati essent, fieretque post reconciliationem ut eorum unus continentiam servaret, alterque in pristinum vitium relaberetur , conjunx emendatus jus haberet repudii adversus incoiri sibilem consortem. Bonacina num. I s. Sed si post divortium propter adulterium contingat conjugem qui divortium petiverat, fornicari , compellendus erit ad rursus colabitandum cum coniserte repudiata , cap. Ex Leris, de
IX. Altera justa divortii causa , ex conjugis saevitia procedit, cap. Litera , de restitui. spoliat. Ad hanc reducitur soror , si sit ita vehemensiit alter conjugum cohabitando valde periclitetur. Tertia causa est , si alter conjugum alterum instigat ad peccandum , praemissa ue admonitione non desistit. si enim non tenetur conjunx alteri conjugi sibi periculum mortis
443쪽
eorporalis intentanti, miniis tenebitur cohabitare intentanti sibi interitum animae, cap. , de divort. Docet Conincli justam elle divortii causam , si alter conjiuix sit magus ac veneficus. Cum enim tales homines. ductu daemonum regantur, periclitatur animae saliis illi cohabitantis: qiun etiam corporis vita , ut monet Bonacina. Qiarta causa est lapsus alterius conjugum in haeresim vel apostasiam, cap. De ilia , & cap. to, de divort.
X. Non est justa & sussiciens divortii causa , si alter coniugum in lepram incidat, tot. tit. de conjug. leprosor. Et tenetur sanus conjugi leproso petenti reddere debitum , cap. eod. tit. Tametsi liberum sit sponsalia de fututo dii solvere propter supervenientem lepram, cap. fin. eod. Mira est Canonum de leprosis discrepantia , Alexandro III. jubente reddi debitum leproso conjugi ; Stephano autem II. diserte prohibente reddi, & separari jubente , responso si. ex Carisiaca Villa, anno 1 . regnante in Gallia Pipino , ad quem stephanus confugerat. Huic Stephani Decreto conformatur triennio pbst celebrata Synodus Coi n-diensis can. 16. Plura de divortio , tum etiam de juribus pecuniariis sponsarum, nuptarum dc viduarum , require inferias lib. S. cap. 17.
Resolutiones circa incula, alio seque similes actus,ex Sancto Thoma, s Sancto Antonino.
En MuLTuM resert ad animarum S conscientiarum directionem , tum elucidationem , discernere in quibusnam ci cana stantiis, sive mortaliter, sive venialiter peccetur , aut in etiam non peccetur , circa oscula, laetiis aliaque ejusmodi,
quae utplurimum esse possisnt libidinis incitamenta. Et quia circa haec multiplices discrepantes ventilantur opiniones, consultius este duco lumen mutuari a duobus eruditissimis , sapientissimis , & publica totius Ecclesiae veneratione celebratissimis Doctoribus , sancto Thoma , & qui hunc ipsum allegat & sequitur ducem , sancto Antonino Archiepiscopo Florentino , cxijas ipsemet verba sine ulla immutatione subjicio ex secunda parte
Summae majoris , tit. S. cap. I. 6.9.
II. Intantum inquit sunt pecc ata amplexus , oscula, tactus de stultiloquia , inquantum procedunt ex luxuria, secundum Thomam. Procujus majori declaratione dicit Thomas a. Σ. quaest. Is .art. q. quod aliquid potust esse peccatum mortale dupliciter : uno modo secundum spe
444쪽
ciem suam , de hoc modo oscilla amplexus , & taetiis secundum suam rationem non nominant peccatum mortale. Possunt enim haec fieri abiaqtie libidine , vel propter consuetudinem patriae , vel propter aliquam n cessitatem , vel ob aliquam rationabilem causam. De more est enim in aliquibus locis, ut non solum viri viros, sed etiam viri mulieres, praecipue consanguineas suas , cum de novo adveniunt vel visitam, amplexeniatur, & manus intituo contingant, & osculentur, sicut Iacob Patriarcha osculatus est Rachelein adolescentulam amore casto ut consanguineam, Genes. 29. Necessitas quandoque compellit tangere totum corpus , Metiam secretiora iraturae , ut Medicus infirnam in tali parte. Causa alia rationabilis est clim datur osculum pacis in Ecclesia, esto quod non fiata viris erga mulieres : talia non sunt peccata de se, quanuis possit supervenire de tentatio , de mala intentio; sed hoc erit per accidens. Alio modo dicitur aliquid ei se peccatum mortale ex causa sua , scut ille qui dat eleemosynam ut inducat aliquem inhaercsm ., mortaliter peccat propter intentionem corruptam. Dictum autem est suprὶ , quod non solum consensus in actum , sed etiam consensus in delectationem peccati mortalis est peccatum mortale. Et ideo cum oscula , amplexus & tactus fiunt propter hujusmodi delectationem extra matrimonium habendam , sunt mortalia , quia se sunt libidinosa. Et qui permittit haec sibi fieri ab eo quem
existimat moveri amore libidinoso , mortaliter peccat, quia facientem dc consentientem par poma constringit, ut dicitur II. qt aest. I. can. Notum, cum Glossa. Sed qui permittit haec sibi fieri, credens talem moveri erdilectione fraterna , seu honesta amicitia, seu quadam humanitate , seu more Patriae , non peccat, quanuis faciens hoc ex libidine moveretur , &per consequens mortaliter peccaret. Hactenus S. Antoninus. III. His adjunge Cajetanum opusc. de delectatione morosa , tom. t. docentem quod oscula , tactus , amplexus quae fiunt ob carnalem delectationem, sunt peccata mortalia , quanuis homo non intendat copulam , neque pollutionem , neque sit harum periculum ullum. Quibus accedit Alexandri Papae VII. Bulla i8. Martii , an. i 666. per quam damnatur ista propositio : Est probabilis opinio ouae dicit esse tantum veniale osculum habitum ob delectationem carnalem & sensi bilem quae ex osculo oritur , secluso periculo consensus ulterioris & pollutionis.
IV. Oscula tamen de amplexus, secluso periculo pollutionis , non prohibentur inter sponsos ; sed ubi inest periculum probabile pollutionis,
prohibentur ut mortalia etiam inter conjuges. Toletus lib. s. cap. i . num. 2. aliique communiter Doctores.
V. Pollutio voluntaria , aut voluntaria in eam delectatio aded prohibent ut divini lege , ut nulla existat causa quae possit haec reddere licita , nequidein catasa tautatis , aut vitandae mortis, i. Cor. 6. Mons
445쪽
dem procurandi, sed tamen permittendi pollutionem , etiam praevisam, dummodo omnis cohibeatur ad ejus dele ationem consensus. Sic Medi. Os non peccat dum studet in sua arte , aut dum eam exercet non tenetur desistere ob inde emergentem in se pollutionem , neque Chirurgus : scd tamen tenetur cohibere consensum ad foedam delectationem. Idemque judicandum de Consessario , aliisque ob bolium & laudabilem finem vacanatibus circa res utiles de licitas, etiamsi per accidens de praeter intentionem exurgant impuri motus & Dollutiones in carne. Harum evitanda ruingratia non tenetur quis equo descendere quo peregre proficiscitur , potestque eas in se pati, dum consensum evitet pravae delectationis. Navari a cap. I 6. num. 6. Declarat verδ sacra Tridentina Synodus hujuscemodi impuritates , quanuis ab originali peccato ortum ducant de ad peccata solicitent, nullatenus nocere non consentientibus : & contri sentientibus dicit anathema sesss. in Decreto de peccato originali.
446쪽
CAPUT PRIMUM..tuplex sit Ecclesia iurisdictio.
MN laus Fidelibus indubitatum est , fuisse sacrimi Episcoporum ordinem immediate ab Iesu Christo institutum in personis Apostolorum , quibus dixit
Joan. 1o. Sicus misit me Paver, ct ego mitto vos. Atiaque inter Fidei Catholicae Canones refertur can. 6.
lall. 13. Tridentini Concilii, his verbis : Si quu diaxerit in Eccum Catholica non esse hierarchiam diuina institutione ordinatam , pia constar ex Episcopis, IVobteris, O M strii, anathema sit. Porro Deus non alio fine Episcopos in sua Ecclesia instituit & praesecit, quam ut eandem regant. Idqxie testificatur Apostolus Paulus sic admonens apud Acta Apost. cap. 1o. Attendite vobis, σι υ o regi, inepta vos Diriim Sanam 'sin Episcopos regere LMAsiam Dei. Ex quibus necessario sequitur, eundem Spiritum Sanetiam , qui Episcopos instituit ad hoc munus ει officium, ut regant Ecclesiam Dei, eosdem instruxisse omni potestate & jurisdictione necessaria ad Ecclesiam Dei regendam, & continendos Fideles quoscumlae , praesertim Clericos, sub moderamine sanctoriun morum & iaclesiasticae discipli inae. Quisqiii, enim finem efficacitet intendit , necesse est ut media provideat ad hune finem conducentia.
447쪽
I. L Q:iae cdm ita sint, istud quoque sequitur , quo si bet Fideles, cum sint Ecclesiae sit bliti, ac incorporati Ecclesiae per Baptismum, sive Clerici, sive laici cujuscumque conditionis ac status, si aetcrnani consequi salutem velint, teneri subesse & obtemperare Episcopis , ab iisdemque dependere in rebus omnibus spectantibus ad regimen ipsis a Chri isto de-Diandarum , ut sunt omnia quaecumque spe t ad Ordinem , ministerium, disciplinam Ecclesiae, & ad singulorum aeternam salutem, quae sinis est ac scopus ad quem Episcopis divinitus collata potestas dirigitur. Idque expressu praecipitur a Domino , cum jubeat Apostolus Hebri i D Obmite apositis vestris, ct subjacete eis: Us enim pervibant pUsi rationcm Pro auiantiabus vestris reddituri.
III. Lex itaque ista divina & indispensabilis est , comprehendens sub ista subjectionis & obeditionis regula erga Episcopos ac Praelatos Ecclesiae
'iioscumque seculi Proceres & Optimates , nemine' excepto Christiano. Illi ergo prorsus omnes , si Praelatorum Ecclesiae dignitati luribusque ipsis a si immo Deo concessis obsistunt , damnationem sibi certam acquirunt; illum quippe offendunt qui suae Ecclesiae Rectoribus protestatur , Lucae io. in vos audit, me audiι, 2 qui vos semit, me sternit : qui autem me I fernit, spemit eum qui me misit. Et ad Samuelem i. Reg. 8. Non te abjecerunt, sed me, ne regnem super eos. Hisce divinis institutis consentanea praedicans rsummus ille Gregorius Nazianetenus, sic alloquitur praesentem Praesectum provinciae in orat. i 7. quam habuit ad cives timore perculsos , & Praefectum excandescentem: Au me libere loquentem equo anima feretis Z Nam vos quoque Imperio meo ac Throno lex Christi subjicit. Imporium enim nos qWque I rimus. Addo etiam praestantius ae perfectius. Nis vero aqκum sit spiritum cami fasces submuere , ct caelestia terrenis cerire. Sia non dubito quin hanc meam dicendi libertatem in optimam partem accepturus sis , utpote sacri gregis mei ovisse a , magnique Fastoris alumna.
IV. Sanctus Rex Iosaphat divino Spiritu ductus duo distinguit Tribunalium genera , quorum singula os sciis suis & causarum propriarum ac judiciorum singularit ate distingiuuitur. Horum primum est Ecclesiasticum & sacrum , quod circa res omnes Ecclesiasticas ac religiosas vers tur : alterum seculare , de rebus cognoscens & decernens mere temporaliabus. Quae ambo Tribunalia suis limitibus & finibus coercentur. Sic ergo loquitur Rex Iosaphat lib. 1. Paralip. cap. 19. Aa erias Sacerdor ct Pontifex vester, in his quae ad Deum pertinent prasiabis. Porro Zabadias sitim Ismael, qui est Dux in domo Iuda, super ea opera erit qua ad Regis officium perrinent. Ex his duabus sic inter se distinctis iurisdictionibus nemini dubium esse potest, quin sacra & Ecclesiastica iurisdictio alteri dignitate praecellat, quanto divina humanis, sacra prosinis , coelestia terrenis , aeterna temporalibus , animi immortales corporibus supereminent.
V. Cum sit facillimum pleraque in hujus rei confirmationem cong
448쪽
' rere, non libet tamen extra Galliam nostram digredi. Qii inimo silendo innumera Conciliorum Gallicanoriuri & Sanctorum Patrum testimonia, proferre solum libet unius inter Franciae Reges longe omnium maximi Caroli cogitomento Magni. Hic ergo Capitulorum lib. 6. cap. 3o I. refert atque impense laudat factum dictumque Constantini Augusti , qui no men quoque Magni metuit. Cum enim Nicaenam ad Synodum Episcopi undequaque convenissent, ob mutua jurgia , praesertim ob recens natam haeretim Arianam , quam non pauci Episcopi tuebantur , multi sup-ylices libelli accusationum & ouerelarum adversus adversarios Episcopos
tuit se iit Constantino porrecti, ille indicta die praesentibus Episcopis liberulos omnes in ignem praeparatum conjecit, praemisso jurejurando se nullum eorum legisse , & nescire se quid in singulis contineretur. Qito facto sic est Episcopos alloquutus : constitiur vos Sacerdotes , ct potestatem dedit subis de nobis q-que buticandi. Et ideo nos a vobis recte iudicamur , vos autem non potestis ab hominibiu judicari. Propter quod Dei solisti inter vos expectate iudicium , ct vestra Iurgia quacunque sunt, ad illud divinum reserventur examen. Vos eteon nobis a Deo dati estis Dii , ct conveniens non est ut iam,
judicet Deos, sed ille solus de qu/ siriptum est: Deus stetit in Synagoga Dereum
D medio autem Deos dijudicat. Commemorat praeterea laudaijssimum Valentiniani Augusti responsum ad Hypatianum Heracleae Episcopum , dum apud Valentimanum ipsum pro Episcopis Orthodoxis legationem obiret: Mihi qui de numero laricorum sium , nefas est de hujusenodi iudicare. Caterum Sacerdotes ad quorum judicium ista pertinent , ad hac inter se judicanda tam veniant. Ita Carolus Magnus , qui licet indignum judicet Episcopos ab Imperatoribus de Regibus, atque ita multo minus , Magistratibus sudica ri , vult tamen judices & potentes seculi ab Episcopis , quorum monitis
justis non obtemperant, excommunicari. Ejus haec verba liliat d. lib. 6. ca pitui. 3 i 3. Ut judicet, aut potentes qui pauperes opprimum, si commoniti a μου rifice situ se non emmdaverint, excommunicentur.
VI. Duplicem Praelatis Ecclesiae suae potestatem Deus concillit, scilicet ordinis & Iurisdictionis. Potestas Ordinis refertur ad Sacramenta Ecclesiae conficienda de ministranda. Potestas iurisdictionis refertur ad judicia , quae cum sint in duplici differentia , fori scilicet interioris , quod est
conscientiae , de fori exterioris, seu contentiosi circa personas vel res Ecia clesiasticas, utramque h. ibent a Domino jurisdictionem Praelati Ecclesiae. De interiori liquet ex Ioan. 2 o. Accipite Spiritum San tum , quorum remiseriatis peccata remittuntur eis, quorum retinueritis retenta sunt. De exteriori vela
praeter rationes & testimonia quae protuli , attestatur Paulus ad Timo- theum Ephesi Episcopum : Adversus Presisterum accusationem noli reciper nisi sib avibus, aut tribui testibus. i. Timoth .s. Praeterea Christus Dominus' sic ait Matth. is. Si peccaverit in te frater tuus , vade π corripe eum inter te cripsum solum e s te non audierit , adhibe tecum uvum vel duos testes, ut in ore
449쪽
duorum ala trium stet omne verbum. VM si non audierit eos, die Ecclesia Iirie est ut Sanethis Chrysostomus exponit, dic Praelato Ecclesiae :) Et se E essam audire noluerit , si tibi tanquam ethnicus θ' publicanus. VII. Iudicium Ecclesiae dividitur ovoque in Ordinarium , quod exercetur ab illo cui per se competit juriachio , Papa scilicet, aut Legato, aut Episcopo ejusque Vicario Generali; & Delegatum, eum nimirum
cui ordinarius commiserit. Utraque potestas, ordinaria & delegara, exerceri potest vel attribui tam in externo quam in interno soro. Praeterea forum externum duplici nititur iurisdictione , gratiosa seu voluntaria , quae est circa liberales concessiones , dispensationes , absolutiones, re habilitationes , in integrum restitutiones, collationes , ac beneficiorum provisiones: dc contentiosa, ubi inter oppositas Partes litigatur. VIII. Iurisdictio contentiosa non potest extra proprium territorium ac districtum exerceri , cap. Episcopum non debere , II. quaest. a. δ cap.
Novit, de ibi Glosis de ossi c. Legat. & l. 3. D. de ossic. Praesid. de l. sia. D. de jurisd. omia. jud. At verδ jurisdictio gratiosa seu voliuitaria potest
exerceri a judice existente in alieno territorio, l. a. D. de ossic. Proconsul.
Potest quoque judex absens delegare , quia delegatio fit sine cognitione& contestatione causae , l. fili. D. de ossi c. Praef. Urb. dc Gloss. in d. cap. Novit. Hoc jus voluntariae jurisdictionis , dc maxime collationis Beneficii per absentem a sua Dioecesi Praelatum , viget in Regno Galliae, ut post Cosmam Guimier notat Bengaeus de modis acquir. benes. g. I 3. n.A. IX. Interioris fori jurisdictio requirit characterem. Etenim duplex confertur potestas in Sacerdotis ordinatione , una circa Christi corpus se , seu Eucharistiae sacrificium, quum Episcopus ordinans porrigens patenam cum pane , dc vinum cum calice , sic dicit: Accipe potestatem effrendi ct conficiendi pro vitas ct mortuis. Secunda potestas consertur quando' idem Episcopus jam consecrati Sacerdotis capiti manus imponens dicit: Accipe Pritum Sanctum , purum remiseris peccata remittuntur eis, dec. Et ita Sacerdos altera instruitur potestate , circa nimirum Christi mysticum corpus , quod est Ecclesia. Vertim ut ante dixi, potestas ista est tantum habitualis de incompleta, neque completur, aut in actum reduci potest , nisi ex quo Sacerdos uve per ordinariam , sive per delegatam potestatem nanciscitur subditos'. in quos illam exercear. Haec dicitur Clavium potestas,
quae duplex notatur , Clavis scilicet jurisdictionis ad absolvenda vel rotinenda peccata ; de scientiae , quae scientia non est habitus intellectitatis, sed est jus in Sacerdote inquirendi quaecumque requiruntur ad dignoscendam poenitentis conscientiam, animaeque statum circa peccatorum species,
X. Iurisdictionis vero exterioris potestas non requirit ordinis characterem. Itaque Episcopus electus de ii Papa certae Diceces ad dimis & coi firmatus, licet nondum consecratus, habet jus externi Tribunalis, quod statim
450쪽
statim exercere per se potest , ut excommunicare , suseendere, interdicere, deponere , vel has poenas relaxare z item dispensare , cognoscere, citare, carceri addicere, sancire , decernere. Ius pariter habet interni tribunalis , non ut per se exerceat, si caret Ordine, sed per eos quos sibi via sum fuerit delegare. XI. Regulariter Delegatus ab Ordinario non potest alium subdelegare , excepto eo solo quem Princeps delegaverit, cap. Cum causam, de appellat. & l. unic. C. qui pro jurildict. sua jud. dar. darive post . Itaque Delegati a Papa subdelegare possimi quando eis collata fuit potestas per modum jurisdietionis , sed non si per modum ministerii, cap. nia. de om c. potest. jud. delegat. Porro confertur potestas per modum jurisdicti
nis, quando eligitur non tam per nae industria , quam ejus officium. Censetiir autem electa persona propter ejus officium, ii ea potestas non est limitata ad aliquem singularem calum , verbi gr. absolvendi, aut dispendisandi certam personam, aut etiam plures , sed in una aliqua singulari causa involutas : quo casu non Potest subdelegare. Atque ita intelligi debet cap. fin. Ceterum, de ouic. deleg. quo statuitur delegatum a Papa ad excommunicandum, vel absolvendum aliquos, aut dispensandum cum
aliquibus, non posse id alteri demandare , si non est Apostolicae Sedi
Legatus. At vero ubi Papa generaliorem delegat alicui in Praelatura constituto potestatem , hic poterit alterum delegare , ut statuit idem c 3. fin. in princ. Cui conforme est cap. fin . de ossic. Ordin. decernens , posse Ordinarium subdelegare alicui potestatem sbi a Papa collatam adsolvendi eum qui incidit in excommunicationem Papae reservatam ob Clerici percussionem , cum ob. legitimum impedimentum non posset Romam proficisci, sed ut ibidem exprimitur , haec potestas eidem ex officio competeret. Qita eadem ratione Sanchez lib. 2. de matrimon. disp. o. num. 13. &seqq. asserit posse pcr Episcopos potestatem deletari , quam habent dis.
pens andi in impedimentis matrimonium dirimentibus , & irrita matrimonia instaurandi , ubi conveniri nequit conjugam Apostolica Sedes. Illinamque castis non sunt singularis alicujus delegationis , sed generalis de ordinariae potestatis , quam habent Ordinarii quoties non potest haberi ad Papam aut Legatum accessus. Et recte dicit Glois. in d.cap. fi n. de ossic. Ordin. Non dicitur delegatum ministerium in casibus , in quibus jus aut privilegium perpetuum competit Dignitati. Atque ibi rescriptum Papae
non tam est collativum, quam admonitivum de excitativum jam praehabitae ac ordinariae potestatis.
XII. Sed ubi Papa delegat novam alicui, quae prius ei sen competebat, potestatem, simulque nomen Delegati designat, quan vis etiam adjungat simul nomen ossicii, vel dignitatis ejus , atque etiam munus ipsum delegatum sit generalius , ut absolvendi a quibuscumque reservatis , aut quos inque harcticos, aut quoscumque qui duello decertaverint in iis