Juris canonici theoria et praxis, ad forum tam sacramentale quam contentiosum, tum ecclesiasticum, tum seculare. Opus exactum non solum ad normam juris communis & romani, sed etiam juris francici authore Joanne Cabassutio Aquisextiensi ..

발행: 1685년

분량: 850페이지

출처: archive.org

분류: 그리스도교

451쪽

is Canonici Theoria

partibus in quibus hi casus sunt Papae reservati , tunc ipsa proprii nominis designatio argumentum est collati ministerii atque electae personae industriae, ut non possit quidquam illius muneris alteri subdelegare. Ita communiter. Videri potest Grassius decis pari. i. lib. t. cap. I 3. XIII. Lesatus , latere amplissimo jure delegandi potitur , cap. IV.- , de ossic. Legar. Ideinque, sicut dc Papa, conferre potest in praejudicium Ecclesiastici Patroni, non tamen laici , cap. Dilectiu . eod. tit. Sane non potest ex sua generali delegatione Episcopatus transferre, neque Cathedralem Ecclesiam alteri Ecclesiae subjicere , neque duos Episcopatus unire , aut unum dividere. Sed potest excommunicatos ob gravem Clerici percussionem absolvere, cap. Nise , dc cap. translatone.

XIV. Iudex delegatus debet in ciratione tenorem inserere suae delegationis , ut sciatur quatenus ejus potestas extendenda sit, aut limitanda. Certum quoque tenetur assignare Auditorium ad coli parendum. Qitorum neutrum requiritur in citatione quae fit per ordinarium , cap. Daterea, de dilation. X V. Reeonventio quoque , qui reus vicissim partes actoris sustinet, suumque actorem reum constituit , agitari coram delegato judice potest,

quisvis ad unum dumtaxat negotium sine ulla expresuone casus reconventionis fuerit delegatus , cap. r. de mutuis petition. At verδ coram arbitris reconventio nullatenus admittitur. Clim enim fiat compromissum ex mutuo Partium consensu, debet sibi reus imputare si reconventionis causam non curavit in compromisso exprimi. Regulariter tamen in causa criminis , aut depositi, non est reconventioni locus antequam se reus purgaverit , aut depo situm restituerit.

CAPUT I l.

De foro competenti, litis contestatione , processu judiciario, Procuratoribus, , Iudicum A

pectorum recusatione.

I. Toletano tertio , can. 1 3. Concilio pariter Cam thaginens tertio , can. 9. item cap. Si diluenti. de foro com-

per. Diicitur, Clericum non poste beneficio sori Ecclesiastici

renunciare, sive in civili, sive in criminali negotio : cum non sit benefici iuri personale , cui renunciari valeat, sed toti Clericali

collegio

452쪽

Praxis. Lib. IV. 4r. 7

collegio sit indultum , cui privatoriim pactione derogari non possit. Et istud servari in Gallia testatur Mornacius in l. Si iudex, D. de capite minutis. Et ibidem adducit in exemplum privilegium supremorum Magistra-ruum , quo non possunt nisi a supremae Curiae Oilicialibus iudicari , ne dignitas eorum vilescat. Glossa vero in l. Si quis in scribendo , C. de sacros. Eccles. quae lex iteratur sub titulo Cod. de pactis , θ non est recepta

qua parte admittit istam Ecclesiastici fori renunciationcin. Forum autem sortiri at quis potest diversis modis: i. ratione originis : χ. domicilii: 3. delicti: . contractus : s. rei litigiosae immobilis: 6. Beneficii Ecclesiastici, cap. sin. de foro compet. Qii in etiam ubi causae illα non suppeterent , p teit quilibet C lericiis jure communi, sed non jure Gallicano, ob Concordatum speciale Bononiense, in Romana Curia conveniri. II. Domicilium non intelligitur , nisi quatenus ita fixum est, ut animus sit ibi manendi, aut semper, aut majore anni parte. Itaque scholares etiam ultra decennium alicubi commorati studiorum causa , famuli quoque & milites praesidiarii, nunquam in locis in quibus sic versantur, do micilium contrahunt ad fundandam iurisdictionem contentiosam , sed solum ad percipienda ibi Sacramenta Baptismi, Poenitentiae , Eucharistiae,& Extremae-Unctionis. Neque sussicit ad domicilium voli inins habitandi sine acti inli habitatione. Animus verb manendi raro praesumitur, nisi perspicue ex actibus appareat , qualis est emptio domus cum translatione mobilium , aut habitatio continuata decennio , neque causae transitoriae alligata, quales sitiat scholarium , famuloriuri , praesidiariorum militum, argumento legis a. C.de incolis , lib. t o. Suffcere potest ad arsumentum

fixi domicilii publica habitatoris declaratio, quod intendat ibidem fixum habere domicilium. Hoc enim ipso statim jus domicilii sine aliquo temporis praecedentis lapsu contrahit, ut docent Baldus lib. . consiliorum, cap. 3i3. Rota decis aso. & 188. Barbosa de os . & potest. Episc. p. i.

III. Habitatio etiam annorum quadraginta cum animo recedendi tribuere jus domicilii non potest , juxta Menochium de arbitr. casu 86. ii. . Barbosam d.alleg. . nun .as. & alios. IV. Q ii duos sortitus , pluresve Episcopos, ut originis , domicilii, Beneficii, Tonsuram vel Ordinem ab uno horum accepit, n'n potest ad horum alterum sine dimittariis pro reliquis Ordinibus recurrere, utpote priori jam astrictus, ut docent Archidiaconus in cap. Nec captanda, de

concest. Praeb. Moliasius in sum. Theol. Mor. tract.2. cam. 2. num. Io. Bonacina trach. de Sacram. Ord. Barbosa de ossic. & pol. hisc. p. 2. alleg. . num. i. aliique. Idemque statuendum de Episcopo, quem quis sortitus e sttitulo familiae per triennium continuatae , & sequuta ordinatione per eundem , beneficiique eollatione ad ordinationis tituliam , juxta Concit. Tridenta scit. 23. cap. i. ad hoc enim debet dimisserias pro reliquis Ordinibusia h li 1 accipere,

453쪽

is Iuris Canonici Theor a

accipere , etiam ad Episcopos originis de domicilii. De familia Episcopi hoc quoque tenendum , familiares quoscumque Discopi saudere privilegio fori competenti ipsi Episcopo , cap. fili. de ossicio Arctii d. his verbis: Specialibus iisus Anchiepiscopi ct hominum familia si a causis duntaxat exceptis. Et ibi Panormitanus & alii communiter Doctores : & l. i. & 2. C. de Episc. & Cler. & ibi Albericus & Baldus. Item Rebussus in praxi, tit. Forma dimissor.list. num. 3 o. & Zerola 2 p. praxis Episc. tit. Epimpi, g. 2 .& tit. Familiares 9. in fine: qui etiam addunt familiam generaliter gavdcre privilegio domini. V. Clim sortiatur quoque aliquis forum ratione delicti , si Clericus habens beneficium in alia dioecesi judicetur ab Episcopo loci in quo deliquit, & Beneficii privatione condemnetur, illa derontio exequenda erit ab eo solo Episcopo in cujus dioecesi stum est Beneficium , cap. Postulasti, de soro compet. Alia require de foro Ecclesiastico secundum Galliae usuin

superius lib. I. cap. I 8. arr. I . II. S I6.

VI. Riod attinet ad litis contestationem , haec non fit per sinplicem postulationem , aut actionem intentatam, sed per propositam coram judice petitionem , dc sequutam defensionem , seu quamcunque responsionem ejus qui citatus est reus, vel ejus procuratoris constituti, l. I. C. delitis contestat. & cap. i. eodem. Essectus contestationis litis hic est , ut per ipsam , quanuis non prosequutam, interrumpantur praescriptiones, l.Moralitis, C.de rei vindicat. Ex edicto tamen Ludovici XIV. anni 166 . litis contestatio perficitur etiam absente altera Parte. Vide hujus libri caput

ultimum, art. 6.

VII. Regula simul & titulus Decretalium est , Ut lite non contestata ad auditionem testium non procedatur, neque ad sententiam definitivam. Hinc tamen excipitur casus in quo mors testium apparenter timetur, aut eorum diuturna absentia , ne probationis copia per fortuitos casus subtrahatur; ideoque ad actoris petitionem senes , valetudinarii, in remota loca profecturi, aut ubi simile pericillum formidatur , etiam lite non contestata examinandi sunt, sive etiam quum reus est absens, aut contumax , ut conveniri non possit. Hanc praecautionem Gallicani Pragmatici vocant Examen a futuri Sed si actor non convenerit reum intra annum, ex quo citari & conveniri potuit, aut saltem horum admissionem testium non ei significaverit ac de nunciaverit, illa testimonia erunt invalida , ne veniant in fraudem, & proce isti temporis exceptiones legitimae ad repellendos aut convincendos testes opponi non pollini, cap. Quoniam frequenter, ut lite non contest. Quin etiam testes ad futuram rei memoriam non examinantur in causis beneficialibus , neque in criminalibus pariter. Imo

vero jure novissimo in Gallia ex edicto Ludovici XIV. tit. I 3. prorsus rejiciuntur ej ismodi probationes. VIII. Denique conventio, seu citatio est prii cipium ordinis judicia-

454쪽

s Praxis. Lib. IV. 4:9

rii ; non enim legitime proceditur inaudita , vel non citata Parte , cap. ter qMtMr, de majorit. de Obed. cap. cmmam contra falsim, de probation. Citationem sequitiatur dilationes, & demum peremptorium edictilin, tor. tit. de citationi b. Actor sequi debet sorum Rei , cap. Si Clericiu, de cap. Cum sit, de soro compet. & l. Iuris ordinem , C. de iurisd. Oinia. jud. Citato exhibendus est libellus , ut sciat qua de causa citetur , & paratus compareat, cap. ii n. de libelli oblat. Citatio fieri non debet diebus seriatis , tot. tit. de seriis. Sed id non servatur in Gallia. Jure etiam communi actor & reus jurare compelluntur de vitanda calumnia , cap. cium casesam. cap. Caeter , cap. Cum in cause, de juram. calum. Sed neque hoc servatur in Gallia. Sententia lata non citata Parte , nulla prorsus & inanis est, cap. Ecclesiar Ila Maria, de constitui. Imd nec valet sententia , si praecedens edictum peremptorium , Gallice Fortissim . non venerit ad absentis notitiam, aut saltem ad ejus domicilium , l. 1. S.Item cum ex deliclo, D.qtiae sent. sine appellat. Si post ingeminata novae citationis edicta, quae vocant

defaux ct rea, ou ement , 5e tandem insequutum edictum ac terminum peremptorium actor sua robet intentionem , reus contumax condemnatur:

sed si actor necdum sulticienter probaverit, datur ei terminus ad probandum : quod si non praestet, causa cadit, vulgo id est d Oure de sa demande. Si ver δ ipse actor die condicta non si stat in iudicio ad prosequendam a se intentatam litem , reus ab instantia relaxatur , Gallice u istient conge. Adhuc tamen liberum est actori causam instaurare novo supplici oblato libello , reumque seeundb in jus vocare , solutis ante omnia prioris instan-riae Omnibus expensis, i. Et post edictum s. s. i. D. de judiciis. Similiter reus qui absens & contumax damnatus fuit , duplici remedio juvari potest, vel appellationis ad superiorem judicem , vel recursus ad ipsum judicem qui se tuentiam tulit ad vel sus eum condemnationis : atque resus a coimimaciae suae expensis , potest suas proponere exceptiones , qvi bas sententiam retractiari velit.

IX. Ante omnia restituendus est in pristinam possessionem qui se spoliatum queritur & probat; causa enim possessionis prius tractanda est,& restitutio facienda, quim tractetur de jure proprietatis, adeout praedo spoliatus sit in primis restituendus ibi unde vi, vel clam , vel precarib dejectus est, cap. In literis . de restit. spoliat. Verum de interdictis & cauit, polles soriis require quae plenius libro 2. tractavi circa poste si brium de petitorium litigiosorum Bencsiciorum. X. Actor suam debet probare intentionem , al: ut ab actione rere utitur , cap. Ut circa, de elect. in 6. Ni illumque reo incumbit probandi onus, cap. Qi iam, de probation. & l. Res alie /, C. te rei vindicat. nui quum ipse actorem reconvenit , aut actoris probatam intentionem sua exceptione nece ise habet elidere , cap. i. de exceptioia. in 6. Alioqui enim actore non probante reus absolvitur, cap. Accedentibus, de privileg. Iino

455쪽

Glossa in Clement. fi n. de vel b. sign. g. ult. in verb. Partes, dicit sinui melle quod reus probet defensones sitas, nisi prius intentio actoris sit fundata. Si sit aequalis probatio ex parte actoris & rei, & par testiuira non suspectorum numerus, absolvendus est reus de posses Ibr, cap. Ex tueris, de probation. & cap. sima autem , de iurepatron. & cap. Si a Sede . de praebend. iii 6 Et cumἰunt Partium jura obscura , reo potius favendum est quini actori, cap. Cum sunt, de regii l. jur. in s. de favorabiliores Rei potius quam Actores habentur, L Favor umei, D.de regul. jur. XI. Regulariter nemo admittitur ad agendam alterius causam nomine procuratorio sine mandato, nisi sit conjuncta persona, I. Sed hae pers G, in princ. D. de procur. & cap. Nomiussi, in fi n. de rescript . Potest verbaliquis agere pro consortibus litis sine mandato , ut ait Glosi in cap. Cum M. Femurienses, de constitution . de plerique Doctores , quos allegat di sequitur Fagnanus in d. cap. Cum II. Ferrariensis, num.6. allerens nanc est e communem doctrinam. Consors tamen cavere debet de rati habitione , ex

d. l. Sed hapnsne, de d. cap. Nonsessi, de l. r. Cod. de consori. ejusd. lit. quae hoc etiam requirit, ut iis cum omnibus fuerit prius contestata. Iura porro loqtientia de conjuncta persona, intelligenda sunt de consordibus vjusdem litis , & de sanguine conjunctis , non de amicis ; quia dissolvi amicitia potest , sed non jura sanguinis, i. Ius agnationis , D. de pactis. Praeterea cum hae sine mandato procurationes a regula co .nmani exorbitent, non sunt trahendae ad amicos, quos jura praedita non exprimunt. Ita Fagnanus loco cit. cum plerisque quos profert Doctoribus.

XII. Ubi de plano judicatur , ae sine strepitu vel figura judicii , ut

fieri ab Ordinariis a solet dum visitant, de a Delegatis quoque, si in mandatis habent ut de plano de sine strepitu judicii procedant, tunc non est opus libellum ab actore proferri, neque litem coiitestari. Idemque servatur quoties actio contra certam personam non intentatur. Et tales procesi

sus fieri possitiit extra Auditorium, & seriarum tempore, verbi gr. a tumnalium non comprehensis tamen Dominicis aut festis diebus. Clem. Sap. emtingit, de verbor. fgni f. XIII. In soro Ecclesiae si Praelatus sit suspectus, ejus quoque Viearius ac officialis abstinere debet. Panormitanus in cap. Ex insinuatione , de ossic. jud. deleg. Partesque debet compellere ut inter se conveniant de arbitris qui causas suspicionis inquirant & examinent ; & si arbitri convenire non possint , tertium eligant. Si causa suspicionis legitima non probetur judex recusatus sua potest uti iurisdictione , cap. Secundo requiris, 3.Tertio postidas, de appellation. de cap. Sust icionii caUa, de ossi c. & potest. jud. deleg. Si ver b causa suspicionis probata sit, idem judex de Partium consensu , si sit ordinarius, personam idoneam delegare debet ad hoc judicium , cap. Si quis contra Clericum, de foro compet. aut causam ad Superiorem dirigere, cap. Diali, de appellation. At verd judex delegatus

456쪽

ω Praxis. Lib. IV. 4 3 r

non potest alii causam committete , sed si suspeetiis judicatur, debet ad

Superiorem aut delegantem transmittere causae judicium. Gloss. in d. cap. Cam steriali, verb. De recusatoris. Caeterum si recusatio proponatur in visitatione, poterit nihilominus Praelatus procedere ulterius , recusatione aut appellatione non obstante, salvo tamen jure recusantis aut appellantis, ne res Ecclesiae Iereant, aut divinus cultus retardetru . Condit. Trid. sesi'. i s.

XIV. In causa suspicionis Iudicis ordinarii, ac in aliis omnibus cau-ss ubi necesse sit declinare ordinariam jurisdictionem , potest ad Papam

recurri , ut alium Iudicem suo rescripto committat. Ne vero Partes expensis aliisve incommodis ob distantiam fatigentur , olim quidem vetat antJura ne causae ullius judicium per Apostolicum rescriptum committeretur ultra duas fetas a finibus dioecesis commensurandas , ex decreto Inii cent. III. in Concilio Generali, cap. Nonniali , de rescript . Sed postea Boni- facius VIII. constituit ne ultra unam dietam a finibus dioecesis causae cognitio per rescriptum committatur, cap. Staturinn, 3. vcia, Cum

autem , eod. tit. in 6.

CAPUT III.

In causa criminis quemadmodum procedatur.

Rius N in judicio tribus modis intentatur , denunciando, accusando,& excipiendo. Denuncians non tenetur se inscribere etiam jure communi pro iuramento calumniae, ejusque sebeunda poena & refundendis expensis , nisi denunciet per modum accusationis ad exigendam de reo poenam judicialem : non vecd si hoc fine denunciet selum modo , ne promoveatur ad Ordines , vel ad Beneficium , aut aliud hujusmodi. Porro inscribere est obligare se ad talionem ac eandem poenam , si non probaverit, quam reus convictus incurreret , cap. V quis, dc cap. sim crimen, 2. quaest. 8. Excipiendo quoque potest reus accusatorem situm criminis paris aut gravioris accusatione summovere , quia criminosus criminosum accusare non permittitur. cap. i. & cap. Nulli, de accusat. dc cap. Si ci is, & cap. V m m. 2. q. . Et qui trabem habet prae oculis, festucam ex oculo fratris sui eruere non permittitur. Luc. 6. Is quoque reus qui accusando excipit contra sui accusatorem vel testem , non tenetur inscribere , si nihil aliud quam justam sin defensionem atque intentatae contra se accusationis repulsam intendat, & non Poenam aliquam. At vero directus criminis accusator jure communi

457쪽

43 α Iuris Canonici Theoria

non admittitur vel auditur , nisi postquam inscripserit, cap. super his, de

ccusation.

II. In criminalibus causis actor de reus non admittuntur ad agendum vel respondendum per procuratores, sed tantam per seipsos , cap. Veniens, de accusation. Procurator autem Officialitatis vel per se solum, vel accusatori se adjungens ut communis morum Censor, dc criminum vindex litem intentatam urget ac prosequitur. Ideoque totus ei processus communicatur , ut perspectis probationibus suas adjungat requisitiones,

quas vocant Conclunones.

III. Pro levibus tamen delictis ac injuriis non solet agi criminaliter per inquisitiones & testium depositiones : sed edito supplici libello Iudex

decernit citationem , ad quam reo comparente , si culpam fatetur , J.idex honorariam aliquam verborum reparationem , dc assertionem de probitate& honestate conquerentis , & veniar de offensa postulationem decernit, sicque reparata offensione reus dimittitur, aut leviter pecunia ex Judicis uentia multaciar, de prohibetur deinceps , simi Iibus offensis. Sed si reus factum inficietur, tunc civilis causa ob inficiationem vertitur in criminorisam. Iudex ergo decernit inquiri de contentis in libello querimoniali, testes advocari , aut nolentes rer apparitorem adduci: tum procedit ad inquisitionem criminalem , quam vocant Informationem ; singulos testes j iramento prilis adactos separatim audit. Testis namque injuratus nullam facit fidem , sve in civilibus , sive in criminum causs, cap. mper, de testib. Peractis sive in totum , sive pro parte quum scilicet de fuga rei timetur 9 probationibus, auditisque requisitionibus Procuratoris officiali-

ratis , Iudex pro causae gravitate decernit aut incarcerationem, aut citationem in diem praestitutum accusati per seipsum , non Vero per procuratorem responseri. Constitutione Ludovici XIV. anni I 67O. tit. 6. art. . t stes antequam deponant producere jubentur significaram sibi ad testimonium dicendum citationem, cujus etiam facienda mentio in singulorum testium depostionibus. Ejusdem Constitutionis tir. I s. art. I 6. dc seqq. prohibetur legi coram reo criminis ullum testimonium, nisi postquam remotiderit interrogatus, num habeat adversus testem causas suspicionis : sed

tum audietur ad probationes falsi & impugnationis, si quas habeat as

versus testimonium.

IV. Si reus citatus non comparet, ac vadimonium deserit, iubetur apprehendi & incarcerari. Si apprehendi nequit , aῖitur in contumacem, de trest tria vel quatuor edicta in valvis fori astixa , lententia prosertur qua contumax aperte declaratur , suisque exceptionibus declinatoriis , dilatoriis & peremptoriis submovetur, simulque decernitur testium repetitio: Rectaranent des te ins. Haec sententia Gallice dicitur Sentence par de faut. In foro autem secula . tres fieri solent in triviis urbis proclamationes per praeconem , singulae trium dierum , hoc est de triduo in triduum, vulgo

458쪽

es' Praxis. Lib. IV. 2

ctura o in 'ςi Theologiae Doctor . . c. . ' convos , sint bonae , quae

459쪽

3 iuris Canonici Gebria

nullae, & quae in religione , hoc est dubiae de inceriae, quae cum aliis collatae possint tandare aliquam praesumptionem , sed non certam fidem. Si

constet de delicto, reus condemnatur, sin minus absolvi rur & relaxatur, ut decernitur amplior inquisitio; quo casu reus relaxatur data cautione,

aut certe simplici pollicitatione de lis endo in iudicio quum lassus fuerit. Si denique ni nil amplius compertum fiat de delicto post elapsa tempora dilationuio accusatori praefinitarum ad novos producendum testes, definitive demi, .n relaxatur & dimittitur reus, finisque controversiae imponitur ; nisin va sormetur rei adversus accusatorem instantia pro laesi honoris reparatione. Reo absoluto declaratur nomen instigatoris qui reum detulit apud Procuratorem , sive Regium , sive Iurisdictionalem, sive O. licialitatis; quique se testes scripturas ad probationem criminis suppeditaturum spoponderat; ab hoc enim reus dimissus habet jus repetendi expensas , de id quod interest. Papo lib. 2 . Placitorum, dit. I. VIII. Poenas instigit Ecclesia tum spiricitates , ut stilat excommunicatio , suspensio , interdictum , depositio ac privatio praebendarum , degradatio : tum etiam corporales, ut carcer, sive perpetuus, sive temporaneus, cap. Qua is, de pomis in 6. etiam in vinculis ferreis. Clement. i. 6 Propter quod, de haeret. Jejunia quoque in p. me & aqua, cap. No immitin fili. de verb. signis Olini steqtientior erat poena flagellationis intra custodiam , non alia tamen manu quam Clerici vci Monachi, cap. Univem, de sent. excomm. Cum tamen Ecclesiastico judicio laicus possit adhiberi ad capiendum & incarcerandum Clericum , cap. Ut Dana, eod. tit. Moderatum debere Episcopum esse in hoc genere poenae, admonet cap. Cum Beatus, dist. s. circa Abbates, Sacerdotes & Diaconos , ob dira nitatem ordinis , nisi delicti atrocitas aliud siladeat. Is est canon 6. Concilii Bracarensis tertii. Canon quoque 38. Concilii Agat liensis clericos de monachos contumaces verberibus subjicit. Eiusde ue Concilii canon i qui est in Decreto cap. fili. dist. 3 s. hanc poenam uit in Clericum cbrietatis convictum. Quod idem sancitur Concilii Venetici can. is. Citius etiam poenae meminere canon 6. Concilii Leptinensis , his verbis : Clericio monachi ct mmales semicantes, ratimere. θ' i in pane ct aqua , ct gention in plect intur. Et Cassianus lib. . de instit. cc nobior. cap. 16. recensitis grav. biis aliquot monachorum delictis , addit : Hae vel plagis emendantur , vel expulsione purganitur. Meminit etiam B. Cyprianus in vita B.Caesarii Arelatensis.

IX. Quia verb Ecclesia sanguinem , hoc est hominis occisonem &mutilationem abhorret, ideo non ei licet hanc ulli poenam insitae , sed morem servat in causis capitalibus , accersito seculari Iadice , reum posia quam processu judiciario convictos fuerit, solenni ritu degradandi , &cjus potestati ac j.irisdictioni tradendi, simulque totum jadiciarium pro lsum ad instruendum secularem Jadicem , reumque convincendum. Sca

460쪽

S' Praxu. Lib. IV. 433

tenetur Praelatus simul intercedere pro reo , ut initi3s & estra sanguinis poenam plectatur, cap. N imus, de verb. signis Meminere pariter cap. ricus, 3. quaest. . de cap. Si quis με Mum, II. quaest. i. & cap. Ad fessirio , de crim. salsi, & cap. Ad abeseudam, de haeret. & Concilium Tridentinum self. i 3. cap. 4. tam degradationis , quam traditionis

seculari Judici. X. Q ia etiam per Resiae Iurisdictionis Tribunalia non permittitur

Ecclesiae Gallicanae ullum habere territorium, idcirco non permittitur Ordinariis condemnatio in exilium, neque relegatio ad triremes. Ita Cho pinus de sacra Polit. tit . . num. ra. Mibi verb valet Ecclesiastica ad triremes damnatio, teste Zerola 2. p. verbo Triremes, & aliis ibi citatis. Ide,- liae verbo Excommunicatis , L i'. ait damnatos ad triremes Clericos in derate polle a trierarcha verberari, etsi non fuerint degradati; sed si vemberentur ad excessiim , inciirti excommunicationem , si fuerint tantum depositi: at si fuerint solenni ritu degradati, cdm amiserint omne privilegium clericale , non incurri quidem censuram , sed graviter peccare immoderatum notabiliter percili sorem eorum. XI. Ultra poenas iam memoratas Ecclesia pariter decernit mulctas

pecuniarias , sive Parti laesae , sive piis locis applicandas , non tamen Fisco Ecclesiastico , nee Praesuli, nec Oissicialibus. Si sectis fiat, admittitur appellatio tanquam ab abusii ad Curias Regias in Galliae Regno. Hie sane abusiis damnatur per cap. I cet, de poenis, & cap. I refragabili, 6.fin. de os sic. Ordin. Attamen ubi praelatis competit jurisdictio temporalis ratione fetidi, possunt secti lares ab ipsis constituti Judices applicate

praelatis quemadmodum & aliis temporalibus Dominis solet fieri 2 peenas pecuniarias.

XII. Quaeritur au possit Iudex Ecclesiasticus reum crimen inficiat tem torturae addicere , quemadmodum potest Iadex Lisicus in criminibus enormibus semiplenὸ probatis i Semiplena porro probatio illa communiter censetur . qu. ae fit per unicum testem omni exceptione majorem , assise

mantem rem sibi visit proprio compertam. Videtur hoc improbari per cap. Si qu-do , i s. quaest.6. sed ibi sermo est de consessione quam metus injisius extorsit, qualis non est consesso criminis semiplene probatij aridice extorta. Hanc enim approbant Canones, cap. Di φώ, s. quaest. s. Gloissa in d. cap. m qiu, vetb. Ut dum e Chopinus lib. i. de sacra Politia, cap. 3. num. io. Pastor de jurisdictione Ecclesiastica, tit. . num. . Riccius in praxi, decis. 38s. Bengaeas trach. de Benes. Eccl. oc alii. Quae itur ulterius , an Praelatus uti posui manu laici ad torquendum clericum Videtur' obstare in . Universitatis , de sent. excomm. quo adstruitur excommunicatuin eisse Episcopum, vel Abbatem , qui causa disciplinae fecerit sibi

subditum clericum aut monachum manu alicuj is secillaris verberari. Sed

diversum est quod fit interioti correctione ab eo quod fit publico judicio; I i i a nam

SEARCH

MENU NAVIGATION