장음표시 사용
481쪽
quidem persorialibus illos eximit, sed non in realibus. In criminibus quoque pii vilegiaris non eximit eosdem , sed eximit in aliis delictis. Hae con-Hietudines probandae sunt veterum Iurisconsultorum Regni testimontais, ut ostendatur earum antiquitas. In primis Austerius I oloiani Senatus Praeses in addition. ad repetition. Clement. r. de ossi c. Dd. ordin. Clerici inquit nore δε crimine comam seculari Iudice coenim, nec π.alit co sueturi contrariat : Postre pMd Rex ct Ossciatim erus debent habere fac Litem
ualcaia, ct puniendi Clerios in certis casi as, pin privilegiato a Peliam. De Lu Mae ct O iarii eius sint is pussessione ct salsua a tanto tempore, cu usinitii mentoria no existit; quod rem inm emoriae idem operatur ac priviis sum. Haec Aufretius. Praeterea Guillelmus Benedicti oli in Consiliacius in Senatu Burdigalensi, in repetit. ad cap. mymaius, verb. Et uxorem nominenum. 32. eadem dicit ,& simul exponit quae sint privilegiata crimina. In hae Ruis c inquiti iudices Ruii in trisus casibὐ contra Clericos
procedura, ct de excessibus eorum cognosiunt, ac etiam coirriguis. Primum in
crimen a Clerico comm m pia litatem habet attemati in odium luis pendentis cia viditer coram si e se lari , at cognitio civilis ad eum pertinet, ut in possessi, is omnibus. Pariter s contra Clericos rar testes productos dentur objectus de crimine, poteris Iudex cognoscere ;ct si probentur, eos a testimonio repellere. Si titer eo punire , si falsum ustimanium riposuerint , aut aliati ejus auectoritatem vel aures enderim, petna quidem pecu tria , non carparali. Secu o de omni crimise
rivilegiat. , ut sunt ias Asaiestatis , false moneta, insectio Salvagardia MD, HI as ramenti brisii , vel se Clarici manum regiam appositam violaverint. Ater qua crimina est portus armorum, quia intelligendum est de portu in turma,s in forma belli ama moveantur , ct ex delim ex eo septiuor aliter si esset pria tus inscius. Tertia. ubi Clericus Ulaium feci re sereni delinquit in osticio , puniri potest per captionem temporalitatis , ac venditionem boni rum mobilium , σώθικῶ ais privari oscio. Praee Benedicti. Tertium porro istud caput refert Franciscus I. in Edicto suo de monetis anni i s o. ad Papae Indultum. S cundam Pretificii inquit in Ddrilium , nostrasque ordinationes, si aliqui de μεαι-- delinqueniis in suis osseus, privandi sunt privilegio clericali, neque in
casu delicti admittentur allegationes eorum Clericasus.
III. Ille idem Tolosanus Praeses Ausi erius loco citato eonsuetudinem in Franciae Regno pridem receptam , qua Clerici in civilibus causis conveniri solebant coram Iudicibus iecularibus , reprobat his verbis : Cloriri in carus citati etiam volentes de Iste non possunt raram seculari Iudice conve-αλ . contraria consuetudine πια obstante. Approbat in hoc juris communis dispositionem, quae habetur passuri in Decreto , & tu toto tit. de soro compet. Caeterum in Gallia jam inde a multis seculis invaluit usus , ut distinguantur causae reales a personalibus , adeout in personalibus quidem
gaudeant Getici privilegio fori Ecclesiastici , non verδ in realibus. Stexero de init Philippi Pulchri Constitutio Mini iaci. Persona curio
482쪽
non compet itur in 'o seculari Aperacti biu meia per ali Au tit irare. Re les causae in quibus coiisuetudo Gallicana Clericos subjicit ieculatium
ludicum cognitioni, reducuntur ad civiles mere pecunialias ac profanas,
neque extendi debent ad sacras de Ecclesiasticas , quae exceptis lucre possessoriis pertinent ad forum Ecclesiae. Guillelmus Benedicti Consiliarius in Partamento Burdigalensi, loco cit. num. io. sic loquitur : In actio ibiis mH personalibus, citaribus 2 pecunianis , ut de illis O ia i Rem cognoscant in Clericos, non valet consuetudo , nee Iurici seculari dare potest ' sed et is, etiam is consensiti litigantium , nec aliquid operatin permissio Epis m. m. Episi pus debet prahibere Clericis coram secularitas litigare in actione persemili. IV. Ioanites Faber olina Regni Franciae meritissimus Cancellarius, in suis commentariis Institutionum , liti de action. f. Item Serviana , distinguit causas Clericorum personales , quas solis attribuit Iudicibus Ecclesiae, a causis realibus & hypothecariis , quae realibus accensentur de istas adseculare judicium asserit' pertinere. Masuerius item Gallicanus Scriptor in sua Praxi sorensi, tit. de Iudicibus & eorum jurisdictione, sic selibit: Item Pendum , quod Clericus flatus in causa assecuratioris πω teneor res dere coram Iudice uico, nec etiam in amane personali, sed est disitiendris coram Iudice Ecclesiastico. Secur in actione reali, vel si a Mur ad agnitionem scedula manu sua scripta, vel signata; quia in his non potest doli re fomm Iudicis temporalis. Et idem in eos excessus vel delicti, φιando casui est Privilegiatur, us in sal gardia fracta, vel in asseeuramento Disto. Et tinc concis dum est . idelinpaerat Metur suis' emendam per captionem O detentionem sua temporalitatis.
V. Praedictis adjungi potest multo major aut horitas Gallicani Concilii Eraunensis , cui praesedit vir plane Apostolicus Sanctiis Avitus Archiepiseopus Viennensis anno quingentesimo decimoseptimo , cujus canon ii. ita statuit: Clerici sine σrdinatisne Episcopi su adire vel interpellare palleum
no nasumant ; sed se pulsati s id est in ius vocati in D set , sequi ad sera
VL Charondas in Codicem Henrictum lib. I. tit. Is . art. I . jus &Iraxim Gallicanam sic accurate describit circa Clericorum criminales ea as. Qitoties vir Ecclesiasticus delictum privilegiariam commisit, ejus quia
dem personale privilestium subjicit eundem Iudici Ecclesiastico , sed delicti privilegium eundem gubjicit cognitioni Regii Iudicis , ut pha plectatur
corporali, qualem decernunt leges civiles , quibus Ecclesia non utitur. Attamen quod ad formam attinet Armandi processus & judicii, valde disputatum fuit. Olim namque Regius Iudex reum Clericum carcere detinens procedebat de judicabat circa delictum privilegiatum , priusquam reum ad Ecclesiasticum Iudicem remitteret judicandum de ejus communi delicto, prout sanxerat Edictum Molinense anni i 116. art. 39. Sed ea Constitutio abolita suit. Ex opposito igitur Iudex Ecclesiasticus detinens in carcctibus ossicialitatis Clericum, deque ejus delicto communi cognoscens, nulla-M in m lenus
483쪽
tenus citrabat Regium Iudicem aut Procuratorem de ejusdem Clerici privilegiato delicto admonere. Vitur ut ambobus incommodis provideretur,& utriusque Iudicis propria servaretur jurisdictio , constitutum est Melodunensi Edicto anni 118 o. sub Henrico III. artic. 21. ut fiat instructio litis criminalis adversus reum Clericum simul & coniunctim per Iudicem Eeclesiasticum dc Iudicem Regium aut Commissarium, qui eo fine accedet ad Episcopale Auditorium : sed tamen singuli seorsim sententiam ferent circa suae iurisdictionis delictum; ipsique reo licebit ab his sentei liis respectivὸ appellare : ad Superiorem quidem Ecclesiastic in circa commune delictum : ad silerius verb seculare Tribunal circa privilegi tum. Ita ex Melodunensi Edicto Charondas. Eadem tradit Papo lib. 1. Placitorum , tit . num .s . Cho pinus lib. 2. de sacra Politia, cap. . num. 22. Pastor de jurisdict. Ecclectit. I . num. I 3. & ΙΑ. aliique communiter Gallicani Iurisconsulti. VII. Fori declinatio peti potest a Clerico in quemcunque statum de- duebi sit lis, sive initio , i ve in progressu , sive sub finem , cap. Si dili
genti, & cap. significiisti, de soro compet. 8c cap. Si contingit, de sent. ex coni. 5c l. Religionis, C.Theodos de Episcoporum judicio. Imd etiam post sententiam , teste Chassaneo Praeside in Senatu Aquisextiensi , ad consue- .lud. Burgundiae, tit. Des justices , rubr. i. f. s. ad verbum, Et sit Vanum. s. Hae inquit exceptis fori declinaroria in Clericis etiam post Ruie mim potest proponi, ex quo reddit iudicium retro nullum. Addit alterius Gallia
cani Senatus Praeses Aufretius loco est. num. 33. Clericuι non declinans μrmn laici venit puniendus ; si cogatur, debet Protestari. Neque potest ullus Clenticus exceptioni declinatoriae fori renunciare , eaque renunciatione nihil
obstante poterit adhuc admitti ad declinandum , d.cap. Si diligenti, de sero compet. Talis enim exceptio est in gratiam ordinis Ecclesiastici: de privatorum pactis juri publico non derogatur, l. μου Publicum, D. de pam s. Atque exceptis causis superius expressis , in quibus Clericiis subjicitur ORficies tum iurisdictioni, potest Clericus , Iudice Ecclesiastico per Procuratorem Osticialitatis requiri, vi vindicari de Iudice laico. ianuis enimi. Si quir so. C. de Episc. de Cier. permittat Clerico reminciare privilegio fori, id revocatur per cap. Si diligenti, de foro compet. VIII. Labente Occidentali Imperio Valentinianus III. Novella ra. edixit Episcopos forum non habere, nec nisi de causis Religionis posse
cognoscere jure ordinatio : de caeteris verb causis nullatenus judicare, nisi Partes.in Episcopum mutuo consensu compromiserint. Constituti
nem istam Edictis praecedentibus Constantini Magni & Valentiniani II. necnon Gratiani de Theodosii senioris cognomento Magni usqueadebcontrariam abrogavit Valentiniani illius III. succetar Majorianus , nec illam in suo Codice Iustinianus inserere dignatus est. Mirum tamen est, eam statim , nativitate sepultam, his ultimis temporibus nullo Regurn Edicto,
484쪽
Edicto, sed Regiariim Curiarum tenerali conser a et ' x; de intra
Regmim. Nunc itaque toto Regno consuetudo invaluit, Eccles ain Galili- canam , solis exceptis seudalibus quae habet territoriis, nullum habere jurisdictionis territorium : ideoque invalidas & abusivas elle Iudicum E clesiasticorum sententias extra locum Auditorii Ecclesiastici latas , exceptis cognitioitibus & ordinationibus quae de plano fiunt, ut contingit invisitationibus dioecesis. Eaque ex causa non permittitur Episcopis & Ossicialibus ullum etiam Clericum ex causa delicti condemnare exilio. Et abrogatur in Galliae Regno cap. Cum se com , de Oisc. Ordin. in 6. quo decernitur, polle Episcopum in quolibet non exempto dioecesis suae loco sedere pro tribunali, de iudicare, & judicata exequi. IX. Ecclesia in Gallia potestatem non habet proprias sententias &judicia exequendi, ni si implorato Brachii secularis auxilio. Potest quidem pignori addicere & sequestrare , ut ipse non est ausus dissiteri Molinaeus in cap. Olim , de rescript. atque ita decernere, exempli causa , ut certa pars fructuum Beneficii oppigneretur & sequestretur in manus inquilini, ad ea persolvenda vel exequenda, quibus per sententiam fuerit astrictus Beneficiatus, ut sunt reparationes , ornamenta & impensae praescriptae, aut pcenales mulctae : sed tamen istiusnodi pignora distrahi non possunt, neque Personae etiam Clericorum in causis criminalibus capi vel incarcerari extra
locum Auditorii Ecclesiastici, ex Episcopi vel ossicialis decreto , nisi authoritate implorati apud Iudicem laicum Brachii secillaris. X. Implorato per Iudicem Ecclesiasticum Brachio secillaris auxilii, sisendum est primo, teneri secularem Magistratum sine ulla causae disqui-stione prae stare per suos apparitores, aut etiam ubi nece se erit, per militarem manum postulatum ossicium de opem praebere. Secundo si aliqua inter exequendum formetur oppositio , non posse de ea cognosci per Ma- pistratum, sed ejus judicium esse ad Ecclesiasticum Iudicem remittendum. Edictum enim Melodunense sub Henrico III. sc sancit art. 2 . In igi=Iudicissim mstris, in prastem opem ct robin ad exeapiendas Iudici m Ecclesiastic.- semim Brachium sectilare inplorant n. Alpis eisdem prahibemis se mereri imitrio Geprendis reginiamem, salvo tamen in parti biu litiga mibus iure pra- videndi sibi per appellamnem tamiam ab ausu, secundkm nostras Constituri
nes. Hoc idem renovatim per Ludovicum XIII. anno I 6 Ia. art.f. qui pariter vetat cognitionem oppositionum formandatum adversus hujusmodi
executiones Brachii secularis, sed eas cum sitis cunctis circumstantiis Adependentiis remitti jubet ad Iudicem ipsum Ecclesiae. XI. Denique per appellationem tanquam ab abusu, devolvuntur in Callia causae Ecclesiasticae ad secularium Judicum cognitionem. Tractati nem istam requirito infra hujusce libri cap. I M
485쪽
CAPUT IX. Si Iudex tanquam sis ectus recusetur e s aliqua
materia recensentur ad Ecclesia Iurisdictionem Vectantes.
Aus A recusationis in soro seculari proponitur Iudici a quo admittenda est , si sit j ista : si verb tiivola sit, rejicitur. Si
causa praetenditur justa , de cujus tamen veritate non liqueat, sed testibus, vel scripturis probanda st , Iudex recusatus partes remittit ad eum Judicem qui vice ejus jurisdictionem exercet , ut de probationibus cognoscat; & si intra diem praestitutum causa recusationis non probetur, Iudex recusariis prosequitur judiciarie in processu. Sed si probetur, Iudex recusatus tenetur abstinere. At in soro Ecclesiae, quando Praelatus est suspectus , ejus quoque Vicarius abstinere debet; sed non ex adverso. Ideo Iudex , sive ordinarius , sive delegatus , qui recusatur, Partes admonere debet ut simul conveniant; aut si recusans non habet adversarium , debet Iudex cum illo convenire de arbitris , qui de causa suspicionis inquirant. Et si ambo convenire nequeant , uterqtie unum eligat: & si arbitri ipsi convenite nequeant, tertium advocent. Ubi vetd causa suspicionis intra terminum praen xuin non probata si, Poterit Iudex recusatus iurisdictionem suam exereere , δc processum ejus causae prosequi. Si verb causa recusationis probetur, idem Iudex de Partium consentu alterum idoneum, nec suspectum delegabit, si si ordinarius , aut ad Superiorem transmittit. Si verb st delegatus Iudex , cum non possit subdelegate , transmittet partes ad delegantem. Haec statuuntur in cap. Secundὸ repurii, 3. Terti. post das, de appellation. & cap. cilcm steriali, eod. tit. 3c cap. Susticionis cos , de octe. & potest. iud. deleg. de cap. Si quis . de foro comper. II. Si Vicarius Generalis si in aliqua causa suspeetiis , non eliguntur arbitri, ut in Episcopo, sed juxta stylum signaturae tribuitur ab Episcopo adjunctus , causaque ipsa su icionis non coram arbitris , sed coram Episcopo agitari debet. Additiones in i . decis. Rotae, de ossic. Vicar. in novis L. Felinus in cap. Ckm venissent, num. 3. de judic. de Abbas in cap. Su
III. Non tantum jure communi ub que recepto, sed etiam jure Se usu
486쪽
usti Gallicano causae matrimoniales ob respectum Sacramenti quod magnum est in Christo & Ecclesia, ut attestatur Apostoliis Ephcs. s. pertinent ad Ecclesiae cognitionem. Concit. Trident. se ii 24. cap. I 2. quo anathemati subjiciuntur qui oppositum sentiunt. Henricus I V. in Edicto anni Is os . art. i 1. Volumus inquit in causa matrimo-n concernentes pertineant ad se isdictionem Eec M. Papo tit. de jurisdictione Ecclesae, art. q. Pastot de jurisdictione Ecclesiastica , tit. i 3. num. 6. de plures Gallicani Scripto res ; quos allegat & sequitur Tarradus disp.7. quaest.2. num. 7. Nec Glum de matrimonio dijudicat Ecclesia , sed etiam de sponsalibus de promissione futurarum nuptiarum, ut praeambulis matrimonii. Quam in rem Pastor ibid. num. 7. adducit duo Aquisexti ensis Supremae Curiae Senatu Lconsulta ad Episcopum remittentia appellantes tanquam ab abusu ab ejus sententia, qua jussi fuerant uxores ducere illas quibus constabat promis: se matrimonium cum eis contrahendum. Sane de his quae matrimoniis per accidens adveniunt , de mere civilia sunt, quales sunt causae dotium. donationisque propter nuptias dc arrharum sponsalitiarum, licet Ius Canonicum haec Ecclesiasticis judiciis subqiciat tanquam matrimoniorum accessoria, cap. Demiaemia , de donation. int. vir. de uxor. in hoc tamen Regno haec judicantur in foro seculari. Cliopinus lib. 2. de sacra Politi
IV. Solus item Iudex Ecclesiasticus in hoc Regno cognoscit de petitione congruae portionis. Qua de re Mainardus multa profert judicia Supremarum Regni Curiarum , ac praesertim Tolosanae. Tarradus d. disput. .
V. Solus item cognoscit de praecedentiis Clericorum , sive secularium, sive regularium dioecesis suae. Quo jure Senatus Tolosanus anno i 636. Archidiaconum de Praecentorem Ecclesae Cathedralis Lodoviensis de praecedentia contendentes remisit ad ipsorum Episcopum . Tarradus ibid. ia .s . Concilium Tridentinum sess. 23. cap. I 3. V I. Ad solum quoque Praelatum spectat judicium petitorium decimarum in hoc Regno. Matthaeus in notis ad Guidonem Papae, quaest. s.
Adt inq iit in decimarum, cum si neratii Jiritualis, in petitorio apud Dialiacem Ecelsasticum, cujus interest rei Ecclesia Divat tmeri ; in posse ris Oeria
apud Iudicem uisum expediri debet. Idem tradit Louetus lit. D, tit. 19. dcht.G, tir.7. allegans multa Senatusconsulta remissiva in causis decimarum petitoriis ad ludices Ecclesiasticos. Item a iduis Bordinus art. I. constis tutionis anni i 1 30. & Papo tit. de jurisdict. Eccles. art. r. Annaeus Robertus lib. 3. rerum judicatarum , cap. s. saepius ita in Parisiens Senatu judi catum reserunt; le Tarradus disput.7. quaest.2. num. . & 8. Porcssorium
autem decimarum neg. arit Tarradus num. 2O. Guid O Papae d. qui aest. i. Bro-
deus in Louetum lit. D, tit. 19. csse jurisdictionis Σcclesiasticae in Gallia, ubi viget Constitutio Martini Papae V. distinguens ad singulas juiisdictio-bamin 3 num
487쪽
num posscssortium , petitorio. Et est textus singularis in cap. cvisam, qui fit. sint legit. ubi Alexander Papa III. indulget ut causa polluisorii disceptetur coram Rege Angliae , ejusque Osfictilibus in lite , cujus petitorium
decernendum eu ab Episcopis ; agebatur enim de validitate matrimonii aelegitimitate natalium. De decimis tamen Pastor d.tit. Inum. I o. allegans& seqtiens Antonium Fabrum C. de jurisd. omnium judic. & Cotistitutionem Philippi IV. anni 13 οχ. ita distinguit: Aut quaestio est de jure, iitriuri debeantur decimae, vel cui debeantur, vel in quanam quota debeantur; &de his esse experiundum coram Ecclesiae vel disceptatur de facto, an sint solitiae ; de hoc pertinere ad Judicum laicorum cognitionem. VII. Edictit in Ble sense ait. 13. jubet Rectores Confiaternitatum , & Hospitalium de legatis relictis ob piam causam, de de fructibus de redditibus earundem Constaternitatum de Hospitali lim coram Episcopis , eorumve officialibus , de si agatur de re Ho italis 3, adhibitis Consulibus loci ; vel si Episcopus vel ejus ossicialis abluat , coram Parocho de Consulibus rationes reddere ; sed neque Episcopo , nec ejus ossicialibus , nec Parocho, neque Consulibus licere ullum eo nomine capere salarium. Ita judicatum refert Pastor num. i . Senatus Aquisexti ensis Placito annor 61 . Idemque ante Blesensem Constitutionem sancitum fuerat pecl. 2 lsi, C.de Epist. de Cier.
.Fr E contingit ut Romanus Pontifex alicui provideat de Beneficio vacante , vel vacaturo , per rescriptum quod vul-gδ dicitur Iasma dimon, mandans ordinario ut conserat Clerico ibi denominato, si sit idoneus. Et quia ibi apponitur ista clausula , Dimon arbitramur ct coi uum, Q issis si reddat Sedis solisa rnatissam, ad id propria virtutum merita seiragantur ; ideo hi j iismodi rescriptum vocatur, In forma dignum. Etiamsi vero in Franci*Remo Curiae Regiae id obtinuerint,ut causarum Ecclesiasticarum judicium iptis ascribatur ; hoc tamen exercere judicium ipsis non licet circa provitiones beneficiarias in Romana Curia expeditas in forma Dignum. Sic enim provisi vetantur Edicto Henrici III. in Comitiis Blesensibus edito, ari. i a.
488쪽
iudicio possessorio experiri antequam se ordinario stiterint, ejusque exa men subiverint , ipsiusque Visa , quod vocant, obtinuerint, in quo express, fiat mentio examiliis praecedentis. Ubi autem ordinarius, facto examine incapacem judicaverit postulantem, ideoque i petitione repulerit, non potest postulans allo recurrere quam ad superiorem Praelatum , cii juserit ossicium causas recusatioqis diligenter explorare. Ideoque praescribitur Ordinariis , ad quos rescripta Papae 'diriguntur, ut cras sigillatituscriptis exprimant suae recti sationis. Atque in hoc toto discussionis pio cessii Regiis Curiis districte vetatur se ullatenus ingerere , sive cet pultatio judicio , sive per appellationem admissam , sive per sequelirati 'nem, sive per recredentiam , sive per petitorii adjudicationem , de recusatione, sive de ii capacitate proceris suerit inter Ecclesiasticos Praelatos diremptus. Haec omnia sanciuntur Edicti Blesensis art. ra. & insuper
II. Devolutarii quilibet postqvim imietrarunt provisionem sit per vacatione cujuscumqtie Beneficii Ecclesiastici , non aliter ad prosequendum ab eis praeten sunt devolutum adnutiuntur, iiis postqvim idonea &cienti cautione satisdederint, domiciliumque elegerint, atque intra trimestre computandum , die sumptae ab eis possessionis litem comestati sue rint , eamque ita disposuerint ut ad summum in ra biennium terminetur. Harum conditionum desectu Judicibus Regiis prohibetur prorsus in causa devolutatii se immiscere , ipsisque devolutariis inhibetur fluctibus litigiosi seneficii se ingerere antequam sententiam provisionalem aut dennitivam in iudicio contradictorio obtinuerint. Haec singillatim edicuntur Comitiorum Ble sensum anni is y. art. 6. & ii Acm sere verbis Edicto Melodunensi anni is So. arr. 7. J
De subrogatione collitigantium , is variis formis ad praxim Beneficiariam semanii.
' Us commune subrogandi militigantes in re Beneficiaria solet quoque admitti in foro Gallicano. Si enim contineat alterum sive seper possessorio, sive super petitorio Beneficii Ecclesiastici pendente lite ex vivis excedere , procurat seperstes colli ligans se in ejus locum subrogari, atque in jus illius succedere. Licet enim Bonifaeius Papa VI M. huiusnodi damnet sebrogationes. cap. a. ut lite pendent. in 6. perspicuum tamen est, hanc ejus antiquat
489쪽
sitisse Constitutionem , nec in ipsa Romana Cancellaria servati, in qua vi et Regula de subrogandis collitigantibus. Qua eadem regula jubetur
subrogatio ista contendentium de Beneficio , de extranei excluduntur , ne per accessum & adjectioneio novae personae lites inter Clericos augeantur , & beneficia Ecclesiastica diutius in incerto fluctuent. Haee regula habet aliquid consorme cum l. --. & l. Per Aversia . C. Mandati , statuentibus ut litis unius consortes, exclusis extraneis ex unius litigantium cessione ius praetendentibus , invicem sussiciantur. Qi iam legem Lovetiis & Scholiastes in lit. C. num.s. & i 3. & in lit. L, num. 8. & Be teus tit. qui b. mod. conserv. benes. S. 3. num. . invaluille tandem in Gallia multis probant Senatusconsultis.
II. si plures de eodem Beneficio provisi inter se litigent, potest vel
uterque , vel unus ex eis literas inisetrare subrogationis, ut alteri collitiganti in casu cellus , vel decessus subrogetur. Esseetiis harum literariam hieest , ut qui illas impetravit, si intra mensem , die computandiam , quo alter liti stans cessit, vel ὀecessit, petat in vim suarum literarum subrogari ei, praeserendus sit aliis quibuscumque, tametsi caeteri contendentes nierint in data anteriores. Rebussus in praxi, p. 2. in regulam de subroganssicolliti g. gloss 3. Qui idem titi de subruationib. num. I 3. docet consuetudine receptum esse, ut haec regula indifferenter prost tam actori quam defensori s etsi cap. 1. ut lite pendent. H 6. neget quemquam subrogandum
in ius petitoris, sed solius csesenseris. III. In Gallia ad subrogationis effectum non solum impetrandae sunt Iiterae Abrogatoriae ab Apono lica Cancellaria, sed aliae praeterea literae a Cancellaria Resia ad obtinendam possessionem, ad quam jus obtentum fuit per Apostolicas literas : sed jus in re pleniri aequiri necesse est per Literas Resias ; quoniam in Gallia causae possessionum circa res Ecclenasticas ventijantur in soro seculari. Rescriptum Papae obtineri debet intra mensem: Literae verd Regiae ad posscssionem subrogati Beneficii debent necessarid intra annum tinpetrari, quia in Gallia cognitio & judicium de possessorio spectat, ut dictum est , ad Regiam ii uisdictionem ; oc insuper interdicta possesseria anni spatio perimuntur, l. i. in princ. D. utilossiadet. α l. In Misrariis, D. de obligat. de aerion. Haec docet Rebustus in praxi, tit. de subrogation. n. 28. & Papo lib.8. Placitorum, tit. 7. f. 3. .F. ubi multis probat Senatusconsultis, nullum dari locum restitutioni adversos temporis lapsum, si quis intra annum Literas Regias non impetraverit.
IV. Per obtentam , collitigante subrogationem prout so Tertii irrita redditur ipso jure , sive provisus fuerit per cessum aut decessum alterius litigantis, sive si ierit 1 Patrono praesentatus, adeout nec possit convales. rere adveniente subrogati morte , vel depositione , ut docet Gomesius ad hanc reguli de subroganae collitis. quaesti io. & 13. Hactenus supradicta exacte
490쪽
exacte servata sunt in Gallia. Caeterum nova Constitutio Ludovici XIV. anni a 667. tit. Is . art. 6.& II. abrogavit in ejusmodi subrogationibus usum subrogatoriarum literarum , edixitque ut collitigans subrogetur adsitam simplicem petitionem , cum sola exhibitione attestationis de obitu collitigantis ex lidro Ecclesiasticorum actuum transcriptae. V. Sane si inter duos pluresve collitigantes novus exurgat adversarius , hic poterit admitti sub clausula ista, Si neutri, si nulli tui si qi, tum ν adeout his causa cadentibus, tertius iste subrogetur. Sed si quid juris illi habent , tertius iste sibinovebitur: non enim sitis rescriptis Summus Pontifex intendit quaesito alterius jtui praejudicare, cap. ausoli , de rescriptis in 6. VL Is qui in Beneficium triennali pacifico succedit, ad nihil amplius renetur quim ad probandam illam praecessoris sui triennem possessionem.
Abbas in cap. Cum venerabilis, de exception. n. 2 . nec circa qualitates, conditiones aut incapacitates praeceilbris compellitur disceptare, cum neque ab illo jus suum habere censendus sit, neque ejus hac in re censeri possit haeres. Benseus loco cit. n. 8.VIL In civilibus quidem rebus ad usicapiendum continuantur simul tempora possessionis inter emptorem de venditorem , inter defunctium quoque & haeredem. Institui. de usucap. 3.12. & seq. Secus tamen accidit in pacifica Beneficii possessione ; non enim computatur nisi intra solum illius tempus qui in praesenti possidet , ut omnis evitetur haereditariae in his rebus successionis suspicio, aut alienationis per mutuum contractum. Glossa Pragmat. Sancti est. de pacis possessi in verb. Asdit, Probus ad
Solent a plerisque in Gallia levari literae Regiae , quibus mandatur ut ubi constiterit de pacifica possessione , Iudices possidentem tueantur : eoque solo jure perspecto , neque discussis aliunde titulis , hoc solo temporis
neficio litem dirimant. Semper tamen excipiunt smoniae aut intrusionis virium , contra quod triennis possessio non praescribit. VIII. Exacth observandae sunt rerum beneficialium insinuationes, quas praescribit Henrici II. Edictum amo i s 13. Fontistellaquei editum, ut omnes collationes , praesentationes , & aliae quaecunque provisones
Beneficiorum, Ossiciorum & Dignitatum Ecclesiamoriam profectae sive ab Apostolica Sede , sive ab illius Legatis , sive ab Ordinariis , sive Patronis, referantur in acta publica & tabularia Episcopatuum , in quibus
dioecesibus sita sunt illa collata Beneficia , art. I. Similiter ut insinuentur omnes sumptiones, seu aditiones posscssionum, art. Item omnes cre cones & extinctiones Ecclesiasticarum super Beneficiis pensionunt , art. s.
Praeterea omnia concordata, & eorum homologationes atque aut horisationes , necnon eornmdem revocationes & renunciationes, art.6. Lasuper omnes Vicariatus , & omnes insequentes Ievocationes, art. 8. Praeterea Nnn onmes