장음표시 사용
511쪽
non jun de suspicione testis , sed de veritate testimonii. Iudicis ii uerrogara , omniaque testis & rei responsa , dictaque scriptis mandantur, & mox
s ubsignantiit a Iudice & Scii , est. IF .art. I s. 7. I 8. I9. XXXVIII. Si testis post repetitam auditionem , quae dicitur Reco&ment, retractet ea quae deposuit, aut aliquam saltem ellentialem & decisivam circumstantiam in materia criminis , procedendum erit contra ipsum ut salsi reum, art. ii. Istaeque declarationes & retractationcs pro nullis habentur , nec deinceps in processiti admittendae sunt. Atque ubi causae gravit. as majorem poenam non postulabit, mulctandus erit testis erga Fiseum libris quadringentis, art. 2I. X X XIX Si decretum incarcerationis exequutioni mandari non potest, perquiretur reus, ejus bona intercipientur & annotabuntur. Perquisitio fiet ad ejus domicilium aut domum residentiae. Sed si domicilio caret, aut non residet eo loco ubi processus inflauitur, sussiciet assitio decreti seu edicti ad valvas Auditorii. Interea dies expectabuntur quindecim : his exactis , si non compareat, assignabitur praeconis proclamatione uno , &non tribus , ut antehac, diebus ad se judicio sistendum. Exacto post haec duo , solennior fiet , praecone per sonum buccinae tribus locis intrae unum diem proclamatio , scilicet ante portam Auditorii, & in platea publica , de ad accusati, si quod habet , domicilium aut residentiam. Dies potab citationis significatae , & dies comparitionis non comprehenduntur intra dies assignatos. Districte prohibetur I udicibus alias his addere citationes , aut proclamationes in reum. Sed Iudex his peractis testes demio interrogandos seu recolendos assignabit novaque ista interrogatio , quae dicitur Recollament, valebit pro confrontatione, quae fieret inter reum de restes: εe demum procedetur ad demutivam absentis contumacis condemnationem, tit. II. ab ari. I. ad II.
XL. In omni eriminali inquisitione, Insernutam, testes praestabunt initio j tuamentum; eorum no ira, cognomina, aetas, status ac professio, atque habitatio exprimetur ; dc quod non sint famuli ac domestici, vel cognati, assinesve Partium in gradibus , jure prohibitis : atque aliqua ex his omissio reddet nullum & invalidum testimonium, tit. 6. art. s. Eadem praecipiuntur in inquisitionibus causarum civilium per superius memor tam Constitutionem anni 1667. tit. 12. art. I . Adjuncti non adhibebuntur scut prius in informationibus , nisi in castas Edicti Nannetensis , d. tit.6.art. 8. neque in inquisitionibus civilibus, d.tit. 22.art. I 2. X LI. Neque in civilibus , neque in criminalibus instantiis ulla poterit appellatione impediri aut retardari exequutio decretorum, instructio Plocens, aut staturum causae iudicium. Constit. anni 1ύ67. tu.26 t. 3.
512쪽
Qui est de delictis , eorumque
Pso divino jure naturali omnes Episcopi & B neficiarii , quibus eura incumbit animarum , obligantur ad residentiam. Id perspicuὸ definitur 1 Concilio Tridentino sessi. 23. cap. i. de reform. cim precepto divino πωrdinum Au omnibm quibmammamn o a commissa est , mer sin unoscere , pro his sinistrio egeris . verburis disim praedicatione,
Sacrament rum administratione , ac bonaram ope patremim ferere . ct in catera pastoralias minia inc-bere ι qua omnia nequa-
qnam prastari ct impleri ab is posunt qui P est suo non invigilant, nepaestunt, sed mercenariora m sere deserunt. Cum ergo Episcopi & Parochi teneantur indispensabili vinculo ad ea praestanda quae sui ossicii sunt ι ea verb recensita per Tridentinam sanctionem eisdem divino praecepto Bri--posita non possint ab absentibus exhiberi, consequens est ut eodem divino praecepto residere teneantur. Nec vero sussicit si per alios hae e praestent ossicia. inicumque enim recipit emolumentum ac mercedem pro ossicio,
513쪽
osseio , suam idem obligat personam ad id ossicium quod per se praestare
possit; nec licet ei onus illud in aliquem transferre , nisi ex rationabili simul urgente causa.
II. Ista in Episcopatu proprio residendi obligatio ipsos quoque sanctae Romanae Ecclesiae Cardinales adstringit, ut ibidem declarat Concilium his verbis : Etiamsi sint Ia Mnurata Eccum Cardinales sint, obligari ad , personaum in Da Ecclesia , vel dines resdentiam. Eodem Tridentino Conci- lio d. seis. 23. cap. i. declaratur , posse EpiscNos quotannis, sue continuE, sve interrupte tribus mensibus , suis Ecclesiis abesse sne Superioris licentia, vel approbatione, modo justa causa subsit. Ut vero possint plusquam tres inentes abesse , duo simul requiruntur , justa causa, & licentia scit ap- . probatio, quae petenda est vel , Summo Pontifice , vel , Metropolitano, vel hoc absente ab antiquiore Sussi aganeo: dctatque esse in scriniis , & inon aliter , ut praecipit Concilium d .cap. i. Ubi etiam justas causas exponit , quae sunt Christiana charitas , urgens necessitas , dcbita obedientia, evidens Ecclesiae , vel Reipublicae utilitas. Non tamen requiritur Superiorum licentia quando abscessurus est Episcopus ad aliquod publicum cssi- cium Episcopatui suo adnexum, ut quando debet Comitiis Ordinum inte est e, aut ad Concilium generale, vel nationale se transferre. III. Qitando ultra tres menses , sive Episcopus, sive Parochus sine Superioris approbatione abfuerit, nullatenus facit stiletus suos , sed tene- tur pro rata adsentiae temporis illos sive fabricae aut citi tui Ecclesae , sive pauperibus erogare. Prohibetque dicta Tridentina Constitutio tales siuinis , cum sint indebiti & male percepti , condonari, vel remitti, sive in toto, sive in parte : atque ita revocat praecedens ejusdem Tridentini Decretum sess. 6. cap. i. de re M. quo absentia sex mensum sola quarta fruetitum anni parte mulet ibatur. IV. Parochis & quibuscumque aliis Beneficiariis curam habentibus animarum Concilium Trident. d. sessi a 3. cap. i. non permittit longiorem quam bimestrem absentiam , ultra quam si sine legitima causa per Episcopum approbata eis abeste contingat, praeter moriale peccatum , cujus apud Deum constituuntur rei, fructus quoque amittunt pro rata temporis
absentiae. Navarra Manual. cap. 23. num. iai. existimat Parochum ad bi- inestrem tantum absentiam non opus habere aliqua superioris approbatione , eique sussicere conscientiam justae causae : tum quia de Episcopis nihil aliud requirit ad trimestrem absentiam Concilium Tridentinum, quὶm justam ej is causam : tum quia ante Tridentinam sanctionem ejus modi licentiae petendae non astringebantur Parochi ad bimestrem in anno absentiam : ergo neque post provisionem Concilii nihil tale ipsis praeseriabentem. Si quis tamen rirochus sine justa causa etiam min is duobus men-sbus absit, peccabit mortaliter , nisi sit parvi temporis absentia , qualis posset esse quindecim, aut ad summum viginti dierum , sine ulla iusta lioqui
514쪽
alioqui causa , modδ reliquerit idoneum si ibstitutum. Quod verδ de Parochis Concilium d. cap. i. sancit: Discedendi autem Mentiam in scriptu , Iratisicio concedeisdam , wtra bimesi e leuem nisi ex gravi causa non obtineante nihil aliud enunciat , quam ne Parocho licentia abscedendi ultra duos menses indulgeatur , nisi gravi urgente causa : sed nullatenus e nunciat licentiam esse petendam pro minori qu)im duorum mensium absentia, quan vis ista quoque iit illiccita, nisi justa& urgente causa nitatur. Quod vero statutum est de residentia Parochorum, id etiam locum habet in re petuis eorum coadiutoribus , juxta Lessuim.
V. Omnes in Ecclesiis Cathedralibus vel Collegiatis provis de Dignitatibus , Canonicatibus , Praebendis ac Portionibus residentiam propter Chorum aliudve publicum Ecclesiae ministerium requirentibus , non pos- siuit totis singulis annis diutius abesse quina tribus ad seminum mensibus, sive continuis , sive interruptis. ini secus egerint, primo anno hujusinodi absentiae privandi simi dimidia fructuum talis Praebendae parte : secundo anno, si iterum se absint, omnibus fructibus quos illo anno lucrari potuin sent. Ita constituit Tridentina sessio a . cap. i 2. de rcso . Continet verbista dispositio poenam ferendae , sed non latae sententiae circa fructus , ut
docet Navaro cap. 23. num. Ia I.
V I. inod autem ad quotidianas distributiones attinet, non est dubium eas amitti ipso jure pet absentiam , cam non nisi solis debeantur qui
personaliter divinis officiis interstini, ut statuit cap. i. de Cier. non resid. iaa 6. quo pariter reprobantur & damnantur quaecunque statuta & consuetudines in oppositum : & declaratur eos qui ctim absentes suissent , receperint distributiones , nullatenus earum dominium acquirere , nec facere illas sitas, sed ad earum omnium restitiationem teneri, exceptis solis quos infirmitas, aut justa oc rationabilis necessit as corporis , aut evidens Ecclesiae utilitas excusaret. Concilium Trident. si TI . cap. 1 r. de resoriar. illam Bonifacit Constitutionem instaurat. Si quis tamen abei se cogatur ad curanda Ecclesiae cujus est praebendatus negotia ex Capituli commissione, aut omninb involuntarie absit, non statim ex morbo , sed etiam captivitate , excommunicatione injusta, vel iniusto exilio , aliive quam culpa non praecesserit necessitate , non est d. stubutionibus privandus. Denique eadem jura in defunctorum anniversariis servari debent quae in distributionibus quotidianis , ut statuitur d. cap. r. in fine , de Cier. non resid. in s. VII. Sunt aliquae legitimae causae a re sdentia dispensantes , quas colligit Navarra d .cap. 2 s. num. III. quas Lessius lib. 2. cap. 3 . dub. 29. n. I 63. aliique communiter approbant. Prima est studii im Theologiae ad quinquennium , adeost asserat Navarra licentiam Episcopi ad hoc non requiri.
515쪽
p. sin. & Archidui conum in cap. i. de privileg. in c. Et sanὴ hoc caput 1. delumptum ex generali Concilio Lugdimensi rub Innocentio IV. sancit eos qui in scholis Iurisprudentiae student, debere , quai vis absint , fructus integros percipere : tanti aestimat Ecclesia in suis Clericis eruditi nem. Ad alias autem scietitias , ut illis studens possit absens fructiis Beneficii residentiam deposcentis percipere, necessaria est Praelati licentia. Caeterum Sanctissimus consultus , Sacra Congregatione Concilii , ut resert Fagnanus in cap. Super . de Magistr. num. i7. respondit, ordinavitque, non posse dispensari cum Parochis, ut studiorum causa abesse possint. Tertia si duo Canonici sint in obsequio Episcopi ad Ecclesiae utilitatem , cap. Ad Miaientiam, de Cier. non resid. Quod Navarra lib. 3. consi. i i. de praebendis , extendit ad obsequium Cardinalis non Episcopi, ut possit secum habere in ministerium aut consilium pro rebus Ecclesiae unum saltem tituli sui Canonicum. Qitaria obsequium Papae ad Ecclesae pariter utilitatem, cap. cim dilectin, de Cier. non resid. Quinta legitinia licentia
ex alia quavis justa causa , juxta Glor. in cap. Inter pUt-r, eodem titui. Sexta praetenditur causa honesta consuetudo. Talis autem non est censenda , quantumvis multorum annorum decursu invaluerit , per ' iam sine justa causa dispensatur clim Clericis per aliquod tempus ab oraclo residentiae, ut admonet Navarra; non enim ex levi causa fraudare licet Ecclesam debito obsequio: non enim datur Beneficium nisi propter ossicium& sacrum ministerium adnexum.' VIlI. De privata Mista celebratione temporibus ossiciorum Chori Panorinitanus in cap. Cum olim , de sint. dc re lud. num. 6. Aetorius part. a. lib. s. cap. II. quaest. 19. Augustinus Barbosa ad Concit. Trident. scis 2 . cap. I 2. num. 17. Bonac. tract. de his quae ad Divin. Ossic. recit. perti n. disp. 2- quaest. s. s. num. i. Riccius in praxi distributionum , decis. 92. num. 2. ubi allegat decretum sacrae Conpregationis Cardinalium, aliique Canonum peritissimi asserunt , Canonicum celebrando Missi etiam intra propriam Ecclesiam , non posse recipere distributiones ejus vel earum Horarum , quarum tempore celebravit, nisi id fiat ex rationabili causa , approbante Praelato , piat, ob supervenientem advenarum
Processionem aut sublimis dignitatis personam. Foret enim perniciosi exempli, si pecuniam laborantibus in Cnoro destinatam, praetextu Millae quae in aliam remitti horam pollet, liceret alio transferre piro solatio privatae personae, quae mallet suis commodis consulere cum diminutione publici cantus, propter quem institutae sunt distributiones. J
516쪽
De dei icto Ciolenta manuum inje i ionis in Cleri
Osci LiuM Lateranense sub Innocentio II. scedicit can.1. 3ui refertur can. Si quis si dente , i . q. . Si quis dente duibois hujus sacri ii reatum incinerit, quod in Clericum vel . Monachum violentas maniis iniecerit, anathematis vinculo sed iaceat. Et misti Episcom illum prasiumat absolvere , nisi mortis urgente pericuro, donec Aristolico conste Iut praesentetur, ct ejus suscipiat mandatum. Canon iste cum suo anathemate locum habet , si Clericus etiam sine sui corporis laesone detineatur inclusus per vim aut injuriam, cap. Nuper, de sent. cx- comm. Glossa quoque in d. cap. Si quis, extendit has poenas in illi ai qui injuriose conspuit in Clericum , aut qui aqua per contumeliam pix dit, aut qui Clerici vestem dilacerat , qua ille est indutus. Silvester in verb. communicatio, hujus canonis poenam illi accommodat qui violentiam exercet in quascunque res personae Clerici vel Monachi inhaerentes , ut si Quis equum quo ille vehitur violenter sistat , aliove deducat per injuriosam malitiam. II. Clericum hic intellige illum etiam qui sola Tonsiira fuit initiatus, dummodo habitum gestet clericalem , cap. m contingat, de aetat. &qual. & ordin. Quinetiam Glossa in cap. Uere, I 6. quaest. I. in verbis ero, hic Eremitas comprehendit, estque eos frui privilegio clericuli. Sed id restringendum est cum Sylvestro in verb. Eremita, ad solos Eremitas,
qui quativis Clerici non sint, subjiciuntur tamen alicui approbata: Regulae& Superiori. Sub isto quoque Canonis privilegio comprehenduntur Milites& Hospitalarii sancti Ioannis , quippe qui solennia vota emittunt, & legitimo Superiori, Regulaeque Divi Augustini subjiciuntur.
III. Hoc eodem canone comprehenduntur mandantes istam manuum injectionem, effectit sequuto, cap. Muliere , de sent. excomm. Item 'ni suo nomine factam illam ratam habent, etsi non mandaverint, cap. Cinnquis, eod. tit. in 6. Item qui eidem consenserunt, aut quomodolibet faverunt , aut qui cum commodE possent, non impediverunt, cap. suanta, de
'sent. excomm. IV. Multis casibus remanente ista excommunicatione, ejus tamen tol
litur Papalis reservatio. Nam si alicujus Potestatis ostiarius sub ossicii sui praetextu malignatus Clericum laeserit, ab Episcopo suo absolvi potest, nisi QAqῖα fori
517쪽
foriὸ eundem Clericum graviter vulneraverit. Ossicialis autem pro manuum in Clericum injectione non potest sine mandato Romani Pontificis absolvi, quia nulli lateo super Cleticum tanta datur authoritas ; ideoque authoritas indebita & temere attentata iiiijus sacrilegii crimen auget: nisi forte turbam arcendo , non ex animi deliberatione , sed fortuito occursit Clericum laeserit. Sed si Clericum aliquis vim sibi inserentem vi repellat aut laedat , non debet propterea ad Sedem Apostolicam amandari , cum vim vi repellere omnes leges omniaque jura permittant, i. Ut vim , D.de justit.& jur. Haec statuuntur in cap. Si vero 3. de sent. ex comm. Sed duobus istiscatibus , ossicialis turbam arcentis Clericumque fortuito ac indeliberate laedentis, ejusque qui vim a Clerico sibi illatam in continenti se defendendo repellit, mula incurritur excommunicatio. V. Ista quae subjicitur excommunicationi manuiuii adverssis 'Clericum injectio distinguituri tripliciter, in gravem seu atrocem, mediocrem , cile vena, non ea quidem levitate quae culpam mortalem excludat, ibi enim nulla incurreretur excommunicatio ; sed ea levitate quae spectatur per comparationem cum gravi, aut mediocri violentia contra Clericum. Gravis se normis describitur in cap. Cum illorum, Vm claustralet , de sent. excin n. illa qua vel mutilatur aliquod membrum , vel copiosus singuis e ditur aliunde quim ex naribus ; vel qua infertur Episcopo, vel Abbati quae vis violenta manus. Mutilationis verbo hic comprehendit Sylve ster , & quidam alii vulnus , quo deinceps membrum inhabilitatur, etsi non abscindatur: s d propriE vox ista connotat a reliquo corpore sepa
VI. Levis percussio declaratur per Extravagantem quam Ostiensis, Navarra & alii citant, ea nimirum , quae facta manu , pede , digito , vel lapide nullam relinquit plagam, vel sugillationem carnis , nec dentes e fringit aut evellit , nec multos evellit capillos , nec sanguinis copiam elicit; licEt illa Extravagans quae incipit Feris iis, cujus author Papa nescitur, declaret non sequi , ut quoties copia sanguinis effunditur , judicanda eo solo sit gravis percussio pugno , vel ungue inflicti , sed alias insuper exigi circumstantias, sive ex parte modi, sive ex parte plagae inflictae. His addit, in istis discernendis spectandum este Clerici gradum & circumstantiam loci in quo facta fuit injuria. Nam percussio quae ex parte substantiae ac rei levis Aret, fit plerumque gravis aut mediocris ex parte circumstantiae, ut si percutiatur Clericus stans ad sacrum Altaris ministerium , aut dum vacat sacris de publicis ossiciis , sive in choro , sive in actu processionis ac supplicationis publicae. Gravior quoque irrogatur injuria Clerico intra Eccl sam quam in profano loco. Item si sine plaga , vel sugillatione inferatur personae Clerici vis aut injuria atrociter contumeliosa, ut si denudetur , si
atramento, vel stercore vultus ejus scedetur.
VII. Denique illa eadem Constitutio Pontificia remittit istiusmodi discrimina
518쪽
discrimina prudentiorum arbitrio , & admonet in re ambis 'a judicandam
potius csse gravem aut mediocrem , quam levem percussionem ac injuriam. Denique mediocris percussio quae censenda sit, cum certa regula tradi non pol sit , relinquitur prudentis Episcopi , vel Confestarii arbitrio
talisque utplurimum iudicanda est ubi dens eruitur , capillorum copia evellitur , aut carniiura contusio dc sugillario relinquitur citra graviorem laesionem, injuriam , aut morbum. Ipseque Navarra cap. 27. num. 92. allegat & approbat qui scripserunt, fuisse levem percussionem a qua possit proinde Episcopus absolvere , alapam quam impegid Sacellanus quidam Aretinae Ecclesiae cuidam in eadem Ecclesia Canonico sine sanguine, de similiter rixam duorum Clericorum qui pugnis dc calcibus sese in itinere
VIII. A gravi & 1 mediocri percussione Clerici solus Papa regulariter abselvere potest , juxta d. cap. Si quis si id M , dc cap. Pervenit, deserit. ex comm. In quibusdam tamen casibus potestatem habet Episcopus etiam ab ea quae mediocris sit, de interdum etiam 1 gravi absolvere. Si enim inter Clericos collegialiter riventes alter alterum mediocriter laeserit, poterit percussor per Episcopum , aut cum eui Episcopus delegaverit. absolvi, cap. Quoniam , de vita de honest. cler. De omni autem levi percussione posse Episcopum absolutionis beneficium impertire, certum est ex
cap. Fervenit, de sent. excomm.
IX. Quando inter Regulares in claustro conviventes exorto jurgio alter alterum sive leviter, sive mediocriter percussit, potest per proprium Superiorem Regularem absolvi. Sed si percussio intervenerit inter diveriarum claustrorum Regulares, is qui percussit necesse habet ab utriusque claustri Superioribus absolvi, cap. n istorim , de sciat. excomm. Quo eodem etiam capite statuitur, Regularem a quo secularis Clericus percussus est, a solo Papa absolvi posse. Hoc intellige de gravi aut mediocri percussione; nam de levi poterit Episcopus percusserem absolvere , sed non ejus Regularis Praelatus , si percussus sit Clericus secularis , cap. Religiose , de sent. ex comm . in s. X. Potest quilibet impubes qui Clericiam vel monachum quocunque modo percusserit, etiam ab enormi percussione per Episcopum .ibsolvi, licet quo tempore absolvi desiderat jam major .aetate factus sit, cap. i. &
XI. Mulieres item , quacunque Clcrici, vel Monachi , Monialisve percussione etiam atroci possitiat per Episcopum absolvi , cap. Mulieres, eod. tit. Quod idem statuitur de Monialibus quae vel Clericum , vel Monachum, arit aliquam de seipsis Monialem percusserunt enormiter, cap. De Morialibus, eod. Item eodem jure potiuntur pauperes , cap. G-d de his, eod. de pariter senes, ut possint per Episcopos i gravi percussione Clerici , vel Monachi absolvi, cap. aminvis, eod. tit.
519쪽
' XII. Ex causa correctionis nulla incurritur excommunicatio ex percussione Clerici vel Monachi, aut Monialis , sit fiat,sii periore personaias habente correctionis : id enim non fit suadente diabolo , sed suadente iustitia vel charitate vel zelo Dei ac disciplinae , cap. I. cap. Ex traiore, cap. Uuiversitatis , cap. cim voluntate, 6. fi n. de sciat. excom. Atque in ea re conveniunt unanimes Doctores , caedi a patre vel praeceptore posse Clericum , filium ac discipulum sine' percussoris culpa , dum non excedatur enormiter modus. Idem censendum de Praelatis Regularium aut magistris seu praefectis novitiorum: qui viget usus inter Coenobitas , dum non fiat ex odio , sed ad bonum finem, aut etiam animo promovendi ad altiorem perfectionem. Ut enim ait Abbas Ioannes apud Cassianum collat. I9. 'cap. 8. Finis coenobis est omnes suau mortificare ct cruci gere voluntates. Idemque Cassianus lib. . de institiitis renunciantium , cap. 16. ait extraordinariam de surtivam cibi resectionem, his similia plagis corripi. Regula etiam S. Pachomii, quam in Latinum S. Hieronymus transtulit, decernit in quibusdam citi pis Monachorum poenam verberum. Legitur in actis canonizationis Sanctae Mariae de Paetetis , quae multis annis curam gossit novitiarum in suo Monasterio , do refertur in ejus conscripta vita ipsius Directore Vincentio Puccino , cap. iii. illam solitam sui ilia disciplinis percutere sibi subjectas Moniales eo zelo de severitate , ut illas ad lacrymas & ejulatus ictus multiplicando compelleret. Dicebat aliquando ictu; de flagella multiplicando : Nunc videre volo quisnam tartior sit ad victoriam , Deusne cujus ego vices gero, an satanas qui hujus puellae menti
insidet, nec desinam verberare donec advectam diadolum ab ea discessisse Nec tamen in illo Monasterio , quod erat sanctarum animarum receptac tum , ullae ni si leves culpae committebantur , omnesque ad summam perfectionem enitebantur. In siimma neque ista, neque alia unquam ex communicatio quemquam attingit, ni si peccatum moriale praecesserit. Vide Bonacinam tract. de excommunicat. disp. a. quaest. . punct. . J
XIII. Illi qui ratione impedimenti adeundi Summum Pontificem, vel Legatum absoluti fuerunt ab Episcopo, vel sacerdote, ut fieri solet, in
articulo mortis, ubi postmodum cessaverit impedimen tum conveniendisi premam Sedem, & convenire neglexerint , reincidunt in pristinam aqua absoluti fuerant excomi nicationem , cap. V anuis, eod. tit. & cap. Eos qui, eod. in G. Unde communiter monent Summistae, Sacerdorem qui ratione periculi, vel impotentiae absolvit , reservatis , teneri praemonere poenitentem illius reincidentiae, quinetiam exigere ab illo juramentum recurrendi cum primum commode poterit, ad Papam aut alium qui polleat hac absolvendi potestate. Scribunt tamen Gallicani quidam, eam reincidentiam nullatentis esse in hoc Regno usu receptam. Ita Petrus Miliardus de Sacramento Poenitentiae cap. 97. num.'. de Baunius in Summa , cip. 3 2. circa ta
520쪽
XIV. Istud saliein in consesse est apud omnes , si Clerici percusso sit
occulta, quantumcunque gravis , neque in forum deducta contentiosum. Duilibi terrarum opus esse ut conveniatur prima Sedes , ex quo providit Concilium Tridentinum , posse ab Ordinariis locorum omnem absolvi censuram supremae sedi reservatam , modo casus quo illa incurritur sit Occultus , sodo excepto voluntatio homicidio aut delicto quod ad forum contentiosum fuerit deductum. Si ergo Clericus ex percumone non interierit , de author percussionis sit occultus & ignotus , potest ab Episcopo in foro conscientiae absolvi , nec tenetur ullo tempore Papam aut Lega tum convenire. Haec enim potestas competit Episcopis iure ordinario ex Tridentina sess 1 . cap. 6. Potestque Episcopus istam alteri delegare potestatem, ut cum plerisque Doctoribus quos citat , asserit Bonacina tract. de censuris particularibus, disp. 2. quaest. 3. punct. 6. se 1. s. n. I s. dc 2O.
ULLA delicti species est quae tot tantisque dissilitatibus
implicetur , ut simonia: ideoque necesse est hanc tractati nem esse paulo prolixiorem. Sic tamen illam pro virili agitabo , ut neque prolixitas fastidium, nec brevitas obscuritatem pariat, aut quidquam illorum supprimat quae ad accitratam de perfectam huj iste materiae cognitionem exigi possint. Simonia est orptio venditio rei spiritualis aut spirituali annexae. Nomine emptionis venditionis comprehenduntur in hac materia omnes contractus non gratuiti, ut sunt permutatio, transactio , locatio, do ut des , do ut facias , facio ut des, facio ut facias. Spiriti intibus annexa illa dicuntur , quae com per se spiritualia non sint , dependent tamen a spiritualibus , aut ad haec ordinantur, cujusmodi sunt Sepulturae , Praebendae ac Beneficia , vasa sacra,
jus patronatus. II. Praeclare S. Thomas 1.2. quaest. roo. art. . bifariam distinguit spiriti talibus annexa, scilicet annexa antecedenter , de annexa consequenter. Annexa antecedenter ea sunt quae cum ex natura sua materialia sint, praecedunt rem sacram ad quam reseruntur, cujusmodi sunt Calices de Altaria & sacra Vestimenta , quae cum primario de ex se materialia sint , induunt spiritualem formam ex conlecratione illis accedente. Atque ista pretio distrahi non prohibentur , dummodo aestimetur in eis sola materia cum forma artificiali, nulla habita ratione benedictionis aut consecratio