장음표시 사용
151쪽
mo Napostolica fides non est extra praedicationis diligElam.His enim
se uerborum proprietatibus temperauit, quibus nec duoS deos intelligere tur significare,nel unicum, dum unionem detes atur,nec separat unita tem. Hoc enim ex quo omnia,ec per que omnia, licet non singularem conq*- ο ηυ stitueret in potestate uirtutis, non tamen diuersum demonstraret in effici/σ ρ mentiae potestate,cum ex quo omnia, di per que omnia,eiusdem naturae ad id demonstraret autorem: utrant autem eiusdem naturae proprium esse
declarat.Nant post illud diuitiarum lapientiae & scientiae dei potestatum profundum,dc inscrutabilium iudiciorum confessam inintelligentia , dc in/inuestigabilium uiarum demonstratam ignorationem, humanae tamen λdei usus officio , hunc honorem ininuestigabiliu N imperscrutabilium cc testium sacramentorum profundo reddidit dicens: Quoniam per ipsum, ec ex ipso, dc in ipso sunt omnia, ipsi gloria in secula seculorum. Id nunc ad
unius naturae significationem referens,quod no nisi opus unius possit esse naturae.Cum enim specialiter deo id ascripserit,ut ex eo omnia, ut propri/um Christo detulerit,ut per eam omnia,ec nuc honor dei sit quod ex ipso,
di per ipsum,dc in ipso sint omnia, dc quum spiritus dei idem sit 8c spiritus
. Christi uel cum in ministerio domini ec in operatione dei, iritus unus o/peretur ic diuidat,no possunt non unum esse, quorum propria unius sunt, cum in eodem domino filio,& in eodem deo patre unus atq; idem spiritus in eodem spiritu diuidens uniuersa perficiat. O dignus ille magnorum eccoelestium arcanorum conscientia,N assumptus secretorum diuinorum eleAd tacens istus , particeps, de ea ipsa illiciti eloquq silentio necessario statuens, εἰ ue/re Apostolus Christi, quali humanae peruersitatis ingenia absoluti sermonis sui praedicatione conclusit, unum patrem deum lc unum dominum la/sum Christum confitendo,ut inter haec nec duos quisquam possit p*dicare,neiu unicum,cum qui non unicus est,no in duos proficeret, nec qui duo non sunt,solitarius posset intelligi,dc inter haec persectam Christi natiuit stem pater demonstratus ostenderit. Extendite nuc uibratas sibilis linguas haerctici serpentes,siue Sabelli, siue Photine,siue qai nunc creatura esse unigenitum deum praedicatis. Audiat unum deum patrem, quisquis negat fi/lium:quia cum pater non nisi per filium pater fit filius per id significatur in patre.Qui uero unitate naturae indifferentis filio adimit, cognoscat unum dominum Iesum Christummisi enim per unitatem spiritus unus est domisnus, deo patri non relinquitur ut dominus fit. At qui de tempore ait ex carne filium deputat,cognoscat quia per eum omnia, di nos per ipsum, de cxtra tempora fit, condens omnia intemporalis inimcnsitas. Et interea re/legat,quia una est spes uocationis,unu baptisma, Zc una fides. Et post haee alacrians praedicationi Apostoli ipse anathema costitutus, cum aliter ex sensu suo sapiat,nec uocatus,nec baptizatus est,nec fidelis: quia in uno deo patre
152쪽
patre M in uno domino Iesu Christo unius spei atq; baptismi fides una sit. Nec doctrinarum diuersiarum esse poterit gloria,quae unius de dei 5c domini de spei 5e baptismi sit 5c fidei. Vna igitur fides est, patre in filio de filium
in patre per inseparabilis naturae unitatem confiteri: non consulam,sed in discretam: nel permixtam sed indifferentem: net cohaerente,sed existentem: neq; in consium mala,sed perfectam.Natiuitas est enim, no diuisio: de filius est, non adoptio:& deus est,non creatio. Nel alterius generis deus est, sed pater dc filius unum sunt: non enim innovata est natura nascendo, ut ab originis suae proprictate esset aliena. Tenens hanc ital manentis iapatre fitq; de patris in filio fidem, unum deum patrem de unum dominum Christum sibi esse Apostolus praedicat, cum in domino Christo dc deus
esset, de in deo patre esset ec dominus, ec unu esset uteri quod deus est,&unum esset uteri quod dominus est,quia imperfectu esset deo, nisi dominus si de domino intelligat deesse nisi deus sit. Atq; ita cu uter unus est,
dc unus significatur in utroch,N no est uteri sine uno, no eXcedit euangolicam pr dicatione Apostolus docens:nec loques in Paulo Christus diuersus ab his est,quae corporeus in mundo manens locutus est. Dixerat enim in euangelns dominus: Operamini escam non quae interit,sed escam quae permanet in uitam aeternam,quam filius hominis dabit vobis. Hunc enim pater signauit deus. Dixerunt igitur ad eum: Quid faciemus ut operemur opera dei Et dixit illis: Hoc est opus de ut credatis ei quem misit ipse. Sa/cramentum N concorporationis di diuinitatis suae dominus exponit, fidei quoq; nostrae dc spei doctrinam locutus est,ut escam non pereuntem, sed permanentem in aeternum operemur, ut hanc aeternitatis eicam dari nobis a filio hominis meminissemus, ut filium hominis signatum a deo patre sciremus,ut hoc esse opus dei nosteremus credere in eum que misisset.Et quis
est quem pater misit nempe que signauit deus:& quis est que signauit de/us filius utim hominis escam scilicet praebens uitς aeternae. Qui tande sunt quibus praebet eam Illi nan qui operabuntur escam non intereuntem. Atm ita quae operatio escae est, eadem operatio dei est,in eum scilicet credis disse quem misit. Sed haec loquitur filius hominis. Et quo modo escam uute aeternae filius hominis dabit Sed sacramentum salutis suae nescit,qui ne, scit filium hominis dantem escam in uitam aeternam,a deo patre esse signatam. Hic nunc quaero qui tandem intelligentiae sensias fit,filium hominis a patre signatum deo. Ac primum cognosci oportet,deum non sibi,sed no/bis locutum,& in tantum ad intelligentiam nostram eloquη sui temperasse
sermonem , quantia comprehendere ad sentiendum naturae nostrae possit
infirmitas.Naal cum superius a Iudaeis increpatus fuisset cur se aequalem deo filium se dei profitendo fecisset,lesponderat:Omnia sequae faceret pater,iacere, omne se a patre adeptum esse iudicium, etiam se ut patrem hon noranda
153쪽
norandum .Et in his omnibus professus ante se filium patris, ex quaverat honore porestate,natura.Dehinc dixerat,ut patrem uitam in se habere,ita
eum filio uitam in se habendam dedisse, in quo significauerat naturae eius per sacramentia natiuitatis unitatem.Per id enim quod habet pater, ipsum illud significat habendo, quia no humano modo ex compositiS deuS est, ut in eo aliud sit quod ab eo habetur, ec aliud sit ipse qui habeat, sed totuquod est uita est.Natura scilicet psecta ec absoluta & infinita, de no ex disse paribus constituta,sed uiuens ipsa per totum,quae cum qualis habetur, ta/lis dg data est, de fi natiuitas eius intelligatur significari cui data est, non tumen diuersitatem generis affert,cum talis data est, qualis ec habetur. Post hanc ergo tam multiplicem ac propriam demonstrandae in se paternae na/suho filii si/ turae significationem ad Apostolos usus hoc dicto est: Hunc enim signauit gnauit pater pater deuS. Signaculoru ea natura est, ut omnem impressae in se speciei ev plicent formam,& nihil minus ex eo in se habeant unde signentur, de dum totum accipiunt quod imprimitur, totum ex se praeset ut quicquid impressum est. Verum hoc ad diuinae natiuitatis no proficit exemplum, quia insignaculis ic materies sit,ec diuersitas N impressio, per quam mollioribus naturis ualidiorum generum species imprimuntur. Unigenitus uero deus, ec per sacramentum salutis nostrae,hom1nis filius, uolens proprietatis no bis paternς in se significare speciem, signatum se a deo ait,& hoc ideo, quia uitae aeternae escam filius hominis esset daturus, ut per hoc potestas in eo dandae ad aeternitatem escae intelligi possit quia omnem in se paternae for/mae plenitudinem signantis se dei contineret, ut quod signasset deus, non
aliud ex se quam formam dei signantis afferret.Haec quidem dominus ad Iudaeos ob infidelitatem suam dicti istius incapaces locutus est.Sed nobis euangelii praedicator proprietatis huius intelligentiam spiritu Christi percus his tu for se loquentis insinuat dicens: Qui cum in forma dei esset, non rapinam adimi dei esset bitratus est esse se aequalem deo,sed se exinaniuit,formam serui accipiens.
Quem enim signauerat deus, aliud praeter* dei forma esse non potuit. Et ideo quod signatu in dei forma est, hoc necesse est totum in se coimagina tum habere quod dei est . Et idcirco Apostolus eum que signauit deus, ita
dei forma manentem deum praedicauit Nam assumpti di conati in eo cor/poris sacramentu locuturus ait:Non rapina arbitratus est esse se aequalem deo, sed semetipsum exinanivit forma serui accipiens. Quod enim in forama dei erat, per signantem se deu deus manebat. Sed quia suscipienda erat forma serui, dc obediens esset futurus ad mortem, non nisi rapiens esse se aequalem deo ad susceptionem formae seruilis, per obedientia exinanivit. Non exinanivit aute se ex dei forma, id est, ex eo quod aequalis deo erat. Non tamen aequalem se deo per rapina existimans, Φuis in forma dei, &aequalis deo, per deu signatus extaret.Nunc no quςro utru alte ius generis deus
154쪽
deus N qui in forma dei deus maneat, ut secundum eo signatas consignantes , species in signaculis cernimus,cum impressum plumbo ferru, & gemma cerae speciem,uel cocauae in se imaginis fingat, uel extantis de se expri/mat formae.Sed si quis extiterit tam stultus de uςcors, ut putet quod aliud obiectinis
ex se deus in deum Q deum sormet,& qui in forma dei sit, aliud aliquid to exclusio ius ipse Φ deus sit post sacramenta hominis assismpti,dc per obedientiam
consummatae usq; ad crucis mortem humilitatis, audiet coelestium re terrestrium & in sernorum,& omnis linguae c5fessionem,Iesum in gloria dei patrisIn hac igitur gloria, si cum iam forma seruilis fuerit manebit, tunc cum in forma dei esset quarto quid manserit,utrumne in natura det,quae significatur,in gloria Christi spiritus fuerit, cum in gloria dei patris Christus Iesus id est,homo extaret. Tenet in omnibus beatus Apostolus fidei euan/ Ast 'idem fieticae indemutabilem praedicationem,ita dominum nostrum Iesium Christum deum praedicans,ut nem per alterius generis deu, in duos deos fides apostolica depereat, net inseparabilis a patre fissius deus unici ac singula/ris dei preditandi occasionem impiam prςbeat Dicens enim in forma dei, re in gloria dei patris,nel differre docuit,nem non existentem existimari permisit Nam qui in forma dei est,nel in alterum deum proficit,nel eti/am ipse non deus est:quia nec separari potest a dei forma,cum in ea fit,nec qui in dei est forma no deus est.Sicut qui in dei gloria est, no potest aliud esse Φ deus est,ic dum in gloria dei deus est ,alterius dei ait a deo diuer Rnon habet prςdicationem,quia per id quod in gloria dei est, ex eo in cuius gloria est habet in se naturale quod deus est. Non periclitatur per plures proicationes fides una ne una fit.Euangelista enim dictum a domino docuerat, Qui me uidet,uidet dc patrem.Sed nunquid doctor gentium Pau/Ius uirtutem dicti dominici aut ignorauit aut tacuit dicens: Qui est imago dei inuisibilisc Et interrogo utrum uisibilis imago est inuisibilis dei deus: Sc o αἱ in fisa
utrum infinitus deus per formam circunscriptam te imaginem coimagina/ go dei μυri possit ad speciem.Imago enim forma necesse est eius reddat, cuius ima, go est.Qui uolunt autem alterius generis filio esse naturam,constituant cuius modi filium imaginem ess e inuisibilis dei uelint. An ne corpoream dc contemplabilem,& ex locis in loca motu incessu* circunuagam .Memine rint tamen secundum euangelia Sc prophetas,dc Christum spiritum dc de/um spiritum. Qui si circunscriberent hunc spiritu formali 3c corporali mo/do,non erit inuisibilis dei imago corporea,nec 'indefinitae speciei, definita At, lactis, moderatio. Sed nem dominus incertum reliquit: Qui me uidet uidet εἱ patrem. Nel Apostolus tacuit qualis esset,qui est imago dei inuisibilis. Do,
minus enim dixerat Si no facio opera patris mei,nolite mihi credere.Hinc uideri in se patrem docens, quod opera eius efficeret, ut intellecta naturae uirtus naturam intellectae uirtutis ostenderet, per quod Apostolus hancti 2 imaginem
155쪽
imaginem dei esse lagnificans, ait: Qui est imago dei inuisebilis, primoge .
nitus omnis creaturae, quia in ipso constituta sunt omnia in coelis re in terrata uisibilia 6c inuisibilia,sive throni,siue principatus,sive potestates siue dominationes,omnia per ipsum de in ipso codita sunt,dc ipse est ante omnes, ec omnia in ipso constant,& ipse est caput corporis ecclesiae,qui est initium primogenitus ex mortuis,ut fieret in omnibus ipse primatam tenens, quia in ipso complacuit omnem plenitudinem habitare, te per ipsium reconciliari omnia in eum. Per horum igitur operum uirtutem imago dei est . Nam utit inuisibilium conditor no est in ea naturae necessitate, ut inuisibilis dei otio lin imago visibilis sit. Ac ne formae potius quam naturae imago esse intellige/im go dei te tu idcirco inuisibilis dei imago est natura in eo dei per naturς suae uirtu tem intelligenda, non uisibili qualitate. Primogenitus ital omnis creatu/rς est,quia in ipso omnia creata sunt. Et ne quod in ipso omnia creata sunt, non ad ipsum quisquam auderet referre,ait : Omnia per ipsum & in ipso condita lunt, Ac ipse est ante omnes, δc omnia ipsi constant,quia ante om/nia est, & in quo omnia sunt. Et haec quidem ad exordia pertinent creatu rarum. C aeterum ob dispensiationem corporis nostri ait: Et ipse est caput corporis ecclesiae,qui est initium primogenitus ex mortuis, ut Rcret in om/nibus ipse primatum tenens, quia in ipso coplacuit omnem plenitudinem habitare,ec per ipsum omnia reconciliari in eum. Reddidit Apostolus spi ritualibus facramentia cocorporationis. Nam qui imago dei inuisibilis est,
ipse est caput corporis ecclesii e . Et qui primogenitus omnis creaturae est, idem initium, primogenitus ex mortuis est, ut in omnibus teneat prima tum,dum nobis concorporalis est,qui dei imago est, dum qui primogeni/tus creaturae est, idem progenitus ad aeternitatem est, ut cui sipiritualia de bent, in primogenito creata quod maneant, ei & humana debeant, quod in primogenito ex mortuis renascantur uitae aeternae. Ipse est enim initi,um, qui cum filius sit, imago dei est. Primogenitus quoque omnis creatu/rae est,continens in se uniuersitatis exordium. Et rursum ipse caput corpo/ris ecclesiae est, dc primogenitus ex mortuis,ut in omnibuS teneat ipse pu/matum capitis.Et quia omnia ei costant, in ipso complacita plenitudo consistit, dum in eo per ipsum, & in eum reconciliantur omnia, in quo per ip/sum S in ipso omnia sunt creata. Sentis ne iam quid sit esse imagine dei et
Creari utiq; omnia in eo S per eum. Cum in eo creantur omnia, intellige etiam eum cuius imago est creantem in eo omnia. Cum autem quae in eo creantur per ipsum creantur, in hoc quoi qui imago est naturam eius cu/ius imago est,cognosce. Et per se enim creat,quae in ipso creantur,sicuti per ipsum reconciliantur in eo omnia. Cum in eo reconciliantur,paternae uir/tutis in eo apprehende naturam reconciliantem sibi in eo omnia. Et cum per eum reconciliantur omnia,ipsum patii reconciliantem in se omnia quae
156쪽
dier se reconciliat intellige. ait enim idem Apostolus: Omnia autem a deo qui reconciliauit nos sibi per Christia, dc dedit nobis minister tu reconcilixtionis, quoniam quidem deuS erat in Christo mundum reconcilians sibi.
Conse cum his omne euangelicae fidei sacramentum. Qui enim uidetur inuiso qui operatur in operante,qui loquitur in loquente,idem in reconciliarite recociliat, & idcirco in eo A per eum recociliatio est,quia per indifferen/tem naturam pater In eo manenS mundum sibi ipse per eum N in eo, rejconciliatione reddebat. Consulens ital humanae infirmitati deus on i, certa uerborum nuditate fidem docuit.Namo cum credendi nece aitatem .ilia ibis
dicti dominici autoritas la praestaret, tamen sensum nostrum per intelli/etentiam aeditae rationis instituit,ut id quod dixerat: Ego re pater unum sumus,per causam ipsam unitatis eXposite nosceremus.Dicens enim se per loquentem loqui, & per operante operari, &per iudicantem iudicare,& per uisum uideri, di per reconciliantem reconciliari, ta manere se in eo qui in se maneret, quaero quo alio ad intelligentiae nostrae sensum expositionis sua uti potuerit Fertiori sermone,ut unum esse intelligerentur,quam isto,quo per natiuitatis ueritatem, S naturae unitatem,quicquid filius ageret di diceret,id in filio pater taloqueretur & ageret Non est hoc itam naturae specie a se alienae per creationem in deum comparatae,nes ex portione dei in draum natae sed persecta natiuitate in deum perfectum genitae diuinitatis,cu ius haec naturalis conscientiae fidacia est, ut dicat: Ego in patre, N pater in me Et ruisium: O mnia quae patris sunt,mea sunt.Nihil enim ei ex deo de/ ogo intelli/est, quo operante taloquente Suiso, deus & operatas & locutus & uisus genta omnia iit.Non sunt duo in unius uel operatione,uel sermone uel uisione. Nec lo/ Iitarius deus est, qui in operante S loquente de uiso deo deus de operatushe locutus 5c uisus sit. Hoc ecclesia intelligit, hoc synagoga non credit, hoc philosophia non sapit, unum ex uno,ic totum a toto,deum θc filium,nem per natiuitatem patri ademisse quod totus est, nem hoc ipsum totum non
secum nascendo tenuisse. Et quis quis in hac infidelitatis stultitia detinebi:
tur,aut Iudaeorum sectator,aut gentiliu est.Vt autem dictum domini inteIligas quod ait: Omnia quae patris sunt, mea sunt, Apostoli di doctrinamta fidem disce dicetis: idete ne quis uos seducat per philosophiam de ina/nem deceptionem secundam traditionem hominum, secundum elementa
mundi, θc non secundum Christum,quia in ipso inhabitat omnis plenitu do diuinitatis corporaliter.De mundo est,qui doctrinam hominum sapit 5c philosophiae praeda est, quisquis C hristum uerum deum nescit, qui se quis in eo plenitudinem diuinitatis ignorat. Humana mens hoc solum saI,bisospit quod intelligit, re mundus hoc tantum quod potest credit, secundum '
Clementorum naturas, id tantum possibile existimans, quod aut uideret, aut a eret.Elementa enim mundi ex nihilo substiterunt. sed Christus non n ι de extan
157쪽
de extantibus manet, nec coepit ab origine, sed originem ab origine psit aeternam. Elementa enim mundi aut inanima sunt,aut in animam profecerant, sed Christus uita est, ex deo uiuente in umentem deum deus na/tus.Elementa mundi ex deo sunt instituta non deus sunt Christus ex deo deus, hoc totum est ipse quod deus est.Elementa mundi cum intra sint, nopossunt a se extare, ne intra sint. Deum sub sacrameto in se habens Chrissius in deo est. Elementa mandi cum ex se sivi generis generant ad uitam, per corporales quidem passiones praebent ex se initia nascendi. Caeterum Ab una non insunt uiua ipsa nascentibus. Omnis uero corporaliter plenitudo diuinitatis in Christo est. Et interrogo cuius in eo diuinitatis plenitudo est Quae si non patris est,quem mihi deum alium unius dei fallax praedicator imponis, cuius diuinitatis plenitudo habitetreio Christo Si uero patris modo corporaliter haec in eo inhabitet plenitudo. Si enimis cbsistis eos co Orali modo patrem in filio recludis,pater in filio habitans non extabit
por liter in sese.Sin uero quod est potius,corporaliter in eo manens diuinitas natu rae in eo dei ex deo significat unitatem dum in eo deus est, non autem per dignationem,aut per uolutatem,sed per generationem uerus ec totus coraporalis secundum sui plenitudinem manens dum quod ipse est, id etia pernatiuitatem dei in deum natus est,net diuersum,aut diuisum, aut differes aliquid deus in deo est,cum id quod est,corporaliter habitet in Christo de quicquid inhabitat corporaliter, id ipsum secundum diuinitatis est plenitudinem.Quid humana sectaris quid inaniti deceptionum doctrinis inhae affers, unitate,concordia,creaturam Plenitudo diuinitatis in Christo est corporaliter. Tenuit autem etia in hoc Apostolus fidei suae legem, ut corporaliter in Christo inhabitare plenitudine diuinitatis doce/ret,ne ad unione impiam fidei sermo decideret,ne in alterius naturae intelligentiam furor irreligiosuS erumperet. Habitans enim in Christo plenitu/do diuinitatis corporaliter,nec singularis,nec separabilis est dum nec se patitur a corporali plenitudine corporalis plenitudo discerni,nec habitans dis
ali christi uinitas,ea ipsa intelligi potest eue diuinitatis habitatio. Ait ita Christus cst, ut corporaliter plenitudo diuinitatis in Christo sit, sic uere in Christo fit diuinitatis corporaliter plenitudo, ut in eo inhabitans nihil aliud in/telligatur esse in Christus. Furare quas uoles uerboru occasione 6 irreli giosi ingend aculeos exagita. Ementire saltem cuius plenitudo diuinitatis in Christo inhabitet corporaliter Est enim Christus, est dc inhabitas in eo Quaesit habi/ diuinitatis corporaliter plenitudo. Et quae sit si quaeras habitatio corpor, tuis pq lis,intellige quid fit loqui in loquete,dc in uiso uideri, Sc in operate operari,
ec in deo deu,N ex toto tot lc ex uno unu,ec ita corporalis diuinitatis plenitudinem recognosce,cuius haec diuinitatis corporaliter inhabitans plenitudo fit, memento Apostolu non tacere dicentem:Ea enim quae inuisibilia sunt
158쪽
sent eius a constitutione mundi, per ea quae facta sunt,intellecta conspici/untur,aeterna quot eius uirtus di diuinitas. Huius itam diuinitas corpora lis in Christo est,no ex partesed tota: nel portio est,sed plenitudo:ita corporaliter manens, ut unu sint: ita unu sint,ut a deo non differat deus:ita infldifferens a deo deus, ut perfectu deu substituerit per feeta natiuitas, ita au/tem perseeta natiuitas subsistat,quia in deo ex deo nato corporaliter diuunitatis inhabitet plenitudo.
EPISCOPI, DE TRINITATE LIBER NONUS
Raetantes superiori libro de indifferenti natura dei patris te dei filη,& id quod dictu est: o S pater unu su/mus, demonstrantes non ad solitariu deum proficere, sed ad unitate indiscretae naturae, secundia generatione
diuinitatis,dum neq; aliunde Φ ex deo deus natus est, de ex deo deus no potest no id esse quod deus est,per/cussis & sino omnibus, tamen ad intelligentia suffi/cientibus dictoria diuinorum ais apostolicoru testimonijs,quibus insepa rabilis natura ac potestas patris ac sit 3 docebatur,usq; ad hunc Apostolicς fidei locu uenimus,quo ait: Videte ne quis sos seducat per philosophiam
ec inanem deceptionem secundum tradition hominum, secundum ele/menta mundi, se non secundum Christa,quia in ipso inhabitat omnis ple/tiitudo diuinitatis corporaliter. In quo per corporaliter habitantem in eo diuinitatis plenitudinem, uerum dc perfectum ec paternae naturae deu domonstrari docuimus ita ut inhabitans plenitudo nec diuersium intelligere tur significare, neque unicum:cum dc incorporalis dei, corporalis habitatio
proprietatem naturalis unitatis in deo qui ex deo substitisset doceret de habitans in Christo deus subsistentis Christi natiuitatem dum cius est habutator ostendere per quod impietati eorum satis superi, arbitror fuisse re sposium,qui id quod a domino dictum est: Qui me uidet uidet dc patrem.
Et pater in me N ego in patre.Et ego ec pater unum sumuS: Et omnia quae pathis sunt, mea sunt, ad unitatem dc concordiam uoluntatis referrent, ut quia diisti fides maneret, dicti tamen intelligentiam fallacis doethinae reli/gio ementita corrumperet. Et cum negati non possit uoluntatum assensius in his in quibus naturae unitas praedicatur,ad abolenda tamen eam quae secundu natiuitatem est unitate,societas tantia c5 cordiae crederes. Sed beato Apostolo post multa naturalis ueritatis no ambigua praeconia, corporali/ter habitatis diuinitatis plenitudine in Christo docente, abscissa est omnis impiae temetitatis assertio, cum naturale unitatem incorporalis diuinitatisn m habitatio
159쪽
cidium Dictor u intel/ligetia aut praepol tisaut equentib. expectanduas L DE TRINITATE
habitatio corporalis efficeret,ut id quod non solus filius est,sed quod in eo
manet pater,nel solia manet,sed Jc operatur & loquitur, neq; solum oporatur ec loquitur,sed de uidetur, no sunt nuncupatiua,sed uera, dum habet in se per secramentu natiuitatis ec uirtus uirtutem, S potestaS potestatem, de natura natura,tenens per natiuitate ipsa quod suum est, dc ex se per ipsi us imagine referens quod in se est ,dum de imago est autoris dc ueritas, quia persccta natiuitas perfecta imaginem praestat, de plenitudo diuinitatis corporaliter inhabitans naturalem obtinet ueritate.Et haec quidem Juis ita se ut sint habeant, quia naturalis ex deo deus non potest nisi in ea natiuitatis suae natura esse qua deus est,& uiuentis naturae indifferens unitas,inseparabilis a se est sub uiuentis natiuitate naturae tamen per fidei euangelicae salutarem consessionem subrepunt haeretici in aduersitatis excidiu, ut natura/lem filio detrahant unitatem,dum aliter at in aliud dicta,aliter ati in aliud intelligenda coponunt. Negantes itam dei filium,utuntur ea autoritate qua dixerat: Quid me dicis bonum Nemo bonus niss unus deus. Vt quia una deum professio eius locata sit quicquid illud in dei nomine eri non in natura dei maneat, quia deus unus est: atque ut id quod ipse deus dicitur, nuncupatione potius in ueritate sit,hinc confirmare nituntur, quia dixerit:
Haec est autem uita aeterna ut cognoscant te solum-veru deum. Et ut ex
tra proprietatem ueri dei fit id adiiciut:Non potest filius ab se facere qui quam,nisi quod uiderit patre facientem Tentant quo 'illud: Pater mutor me est. Postremo iam tan in dissolubili abnegat diuinitatis professi/one subuertisse se fidem ecclesiae gloriantur,cum relegunt: De die aute illa de hora nemo scit,necs angeli in coelis,nel filius nisi pater solus. No enim
uidetur exaequabilis per natiuitate esse natura quae ignorationis Ri necessitate diuersia, pater sciendo ac filius nesciendo manifestent dissimilitudi nem diuinitatis,quia ignorare deus nihil debeat, ec ignorans non copa/randus sit ad sciente Sed haec omnia,nec ratione intelligentes,nec temporibus disternetes,nec sacramentis evagelicis apprehendentes,nec dictor u uirtutibus sentientes, stulto atq; imperito furore aduersus diuinitatis natura loquutur,adimplentes aures ignorantiu sola haec re nuda memorates, aut absolutionibus coru tacitis,aut causis,cum dictoria intelligentia,aut ex praepositis aut ex cossequentibus expectetur. Atl horu quidem superius me/moratorum ratione ex ipsis uel euangelicis, uel apostolicis protesilonibus praestaturi,admonendos esse omnes comunis fidei existimamus ut in qua cofessione aeternitas uitae est,in eadem sit intelligetia sternitatis. Nescit plane uita suam nescit,qui Iesum Christu ut uerum deum ita re uerum homi/nem ignorat.Et eiusdem periculi res cst,Christu Iclam uel spiritum deum, uel carne nostri corporis denegare: Omnis ergo,inquit,qui co fitebitur me coram homini cofitebor ec ego eu coram patre meo qui est in caelis.Qui
160쪽
LIBER NON Vs Is autem negauerit me coram hominibus, negabo ec ego eum coram patre
meo, qui est in coelis. Verbum caro factu loquebatur,& homo Iesus Chri stus dominus maiestatis docebat. Mediator ipse in se ad salute ecclesie constitutus, de illo ipso inter deum de homines mediatoris sacrameto utrunmunus existens,dum ipse ex unitis in idipsum naturis,naturq utriusi res ea dem est,ita tamen ut neutro careret in utrol, ne forte deus esse homo na scendo desineret,N homo rursum deus manendo non esse Haec ital hu/manae beatitudinis fides uera est,deum S hominem praedicare,uerbum N carnem confiter ne i deum nescire quod homo fit, net carnem ignorare quod uerbum fit. Cum autem contra naturam sensus nostri, deuS manens homo nascitur,iam non est contra naturam spei nostrae ut natus homo deus maneat,cum potior natura in inferiorem nata fidem prςstet inferiorem
in naturam nasci posce potiorem. Et quidem secundum legem dc consuetu dinem mundi promptior magis spei nostrae quam diuini sacramenti esse/ctus est. Nancs mundus in his quae nascuntur habet incrementi uirtutem, non habet diminutionis potestate. Gramen,arbores,siata,pecudes, ipsum
quoq; participem rationis hominem contuere,semper proficit augmento, nun* uero diminutione contrahitur, nec sese caret quod excreuit ex sese. Nam tametsi aut aetate marcescat,aut morte perimatur, habet quidem aut demutationem in tempore, aut finem in constitutione uiuendi,caeteria hoc quod fit no habet in ueritate non esse, ut nouu se per imminutionem con dat ex eodem,id est,ut ex sene decidat in paruulu Naturae crgo nostre ne cessitas in augmentum semper mudi lege prouecta, non imprudentcx profectum naturae prioris expectat, cui dc incrementum secundum natura est, de imminutio contra naturam est. Deo ital proprita fuit esse aliud quam manebat,nec tamen non esse quod manserat nasci in hominem deum,nec tamen deum esse desinere: contrahere se usis ad cocopium 8c cunas ec in/fantiam nec tamen dei potestate decedere: hoc no sibi, sed nobis est sacra/mentum: neq; assumptio nostra deo profectus est, sed columeliae suae uo Iunias, nostra prosectio est, dum nec amittit ille quod deus est de homini acquirit ut deus fit. Natus igitur unigenitus deus ex uirgine homo,& secundum plenitudinem temporia in semetipso prouecturus in deu hominem, hunc per omnia euangelici sermonis modu tenuit ut se filium dei credi do/ceret:de hominis filium praedicari admoneret,locutus dc gercns homo unbuersa quae dei sunt, loquens deindc re gerens deus univcrsia qliae hominissent,ita tamen,ut in ipso illo utriusq; generis sermone nunc j nisi cum significatione dc hominis locutus ec dei sit,uno tame deo patre semper ostcnso, di se in natura unius dei per natiuitatis ueritatem professo, 5 tamen se deo patri dc filii honore S hominis conditione subdente, cum A natiuitas om/nis se referat ad autorem, ec caro se uniuersa secundum deum profiteatur