장음표시 사용
191쪽
sebi hominum deus homo natus assumpserit Assumpserit autem ita, non ut in naturam infirma natura indemutabilis fit redacta sed ut in naturς demutabilis susteptione esset sacramentum dum Sc qui erat deus, homo est, nec deus destitit manere,qui homo est.Agens ital se, ali co formans hominem natum,manens deus uerbusaepissime in ea cst professione qua homo est, cum tamen ec protestatio dei ea fit saepe quae hominu , cum ea ne/scit,quς aut no sint in tempore cofitenda ,aut no agnoscuntur ad meritum. Intelligendum ita est,cur professus est diem se nescire.Si omnino nescire creditur, Apostolus ita cotradicit: In quo sunt omnes thesauri sapientiae Scscientiae absconditi. Est ergo absconsa scientia quae quia abscondita est,in/terdum de nescientia cofitenda est,ut esse possit abscondita. Nam si erit in protestatione,non etiam in secreto manebit. Negat ergo se scire,ut scientia possit esse abscondita. Quod si idcirco nescit, ut scientia maneat absconsa, non per naturam nescit omnia stiens, quod idcirco tantu ut absconsum sit, Iudie ἔν dies nescit.Cur autem diei stientia absconsa sit,non in obscuro est. Nanq; dum εμπς σνς η monet nos irremissa fide intentos semper manere, securitatem cognitionis ademit,ut pendulae expectationis incerto mens licita festinans,dcaduentus diem semper expectans, semper expectando speret, curam . peruigi lem incertum ipsum no ambigendi tamen temporis detineret. Ita enim dominua ait: Ideo dc uos estote parati, quia nescitis qua hora filius hominis uenturus est.Et rursum:Beatus ille seruus, quem ueniens dominus eius influenerit uigilantem.Ignoratio no ad errorem suit necessaria, sed ad perseuerantiam.Nec negatum id ad detrimentum est,quod ignoratum tribuit in/Ad exese crementum, ne scientiae securitas negligentiam fidei dissimulatae non exeri 'praeparationem irremissam expectatio indefinita retineret, quae modo furis metuendo semper caueret,illo eligente omne tempus ad surtu, patrefamilias uero domus damni semper timore uigilante.Quan* igitur n5 obscuria sit,ignorationem dei no ignorationem esse, sed sacramentum, dum per dispensationem agendi aut protestandi, aut demostrandi sic nesciat ut sciat,& sic sciat ut nesciat,tamen uidendu est,ne forte Sc ita infirmus sit,ut ea quae pater stitscire no possit, potente quidem eo cogitationes hu/manoru cordiu nosse, quia natura potior motibus senaturae inserioris almisceat,eam , tan* imbecilla uehemeti uirtute transcurrat, sed impotens sit,uehementiorem se natura infirmior ipsa penetrare,quemadmodu leui/bus grauia,& ratis densa,& solida liquidis no cedunt,ita cotra grauibus le/uia, di rara densis 8c liquida solidis sunt peruia, quia cum no pateat ualida infirmioribus ualidis tamen infirma penetratur. Ob id ergo cogitationes dei patris ignorare filius ab imp as dicitur, quia infirmus ipse cum sit, non
adeat ineundo potior nec ualente inualidus transcurrat. Quae si quis non modo ore temerario loqui audebit de unigenito deo, uerum etiam corde
192쪽
impio cogitare, Apostolu ita de spiritu sancto ad Co inthios scribentem
credidisse cognostat Nobis autem reuelauit deus pes spisitu suum, spiritus enim omnia scrutatur etia altitudines dei. Quis enim scit hominu quae sunt
hominis quς in ipso fiunt,nisi spiritus qui in ipso est: Ita ec quς in deo sunt
nemo novit nisi spiritus dei. Sed iis c inania corporaliu retu exempla speranentes, deu de deo,ec spiritum de spiritu, uirtutibus suis potius in terrenis coditionibus ςstimemus. Aestimemus aute non sensu nostro, sed professi One diuina,& credamus ei qui ait. Qui me uidet,uidet Spatre.Nec ignoremus eum qui dixit: Vel operibus meis credite, quia pater in me,ec ego in patre.Nec ignoremus eum qui locutus est: Ego dc pater unu siumus. Si enisensum nostru rerum nomina secundu humanam intelligentia commemorata co firmant, no habet ab eo naturae differentia,in quo per intelligentia quisl uidetur.Nec differt a genere,qui manente in se habens,inest in ma/nente.Nec diuersi sunt qui unu sunt,intellige unitate, dum no diuidua na tura est. Naturae uero rursum indiuiduς sacramentu apprehende,dum tanquam speculta unus unius est.Speculu aute ita,ut no imaginata speciem exterioris naturae spledor emittat, sed dum uiuens natura uiuetis indifferens est,quippe quae ex tota tota fit,quae du unigenita est, patre in se habeat,&maneat in patre dum deus est. Haec ital ad significandu natiuitatis sacra/mentum a domino praedicata, haeretici quia negare no possunt,ita conamtur eludere,ut ad uolutatis cocordiam referant, ut in deo patre,& in deo fi/lio no diuinitatis sit unitas sed uoluntatis,tanΦ diuinae doctrinae inops sermo fit,neq; aut dici a domino potueri ego de pater unu uolumus,aut eiusdem intelligentiae sit:ego δἰ pater unu sumus, uel loquendi imperitus no dixerit:Qui uidet uolutatem mea,videt dc uoluntate patris mei. Et id ipsum
sit: Qui me uidet uidet & patre. Vel certe non fuerit in usii eloquii diuini:
Voluntas patris mei in me est, dc uolutas mea in patre meo est, sed coueniens huic dicto sit: Ego in patre,& pater in me. Quae quan* omnia scedare inepta de impia sint, net sensus humanus in hanc stultae opinionis sen/tentiam c5cedat ut aut non potuerit dominus loqui quod uolebat, aut aIi
ud loquutus sit Φ loquutus est , dc quanΦ reperiatur parabolicismallego, ricis dictis usus esse,sed aliud est uel exemplis dicta firmare, uel prouerbiorum significationibus rerum satisfacere dignitati,uel tempora professionubus se coaptar tamen ipse idem unitatis de qua tractatur, locus non patutur in dictis aliud in sonant uerba esse credendu . Si enim per id unu sunt,
quia unu uoluntiunia aute uelle naturae separabiles no ponunt, quae diuer/sitatem generis dissidentis in diuersas necessario uoluntates naturae diuersitate dissentiunt,quo modo unu uelle possunt,quibus scire no unu est, cum scientia de ignoratio uolutatis unius impediat unitate r Cum ita scientiae
inscientia aduersa sit,unu uelle aduersa no possunt. Sed sorte id quod soluq 3 patrem
193쪽
patrem filius ait scire, filium qui se nescire dixerit nescire c5srmet.Nisi ne patrem solu scire dixissiet, maximi periculi res intelligentiae nostrae relinqueretur, ne forte existimaretur ipse nescire. Nam cum in eo quod nesciat,
dispensatio ei potius abscoditae scientiae,Φ natura fit ne edi, per id quo pnuc quod solus pater scit,no ignorare credondus est, quia sicut superius docuimus, scientia Φud dea non cognoscendi id quod nescierit intelligentiae est,sed loquendi.Et per id quod solus pater scit filius no intelligitur nescire, cum filius idcirco nescire se dicat,ne de alii sciant: patrem ob id solu dicat scire,ne & ipse non nesciat. Si enim tunc cognouisse deus dicitur,amari se ab Abraham, cum hoc no celauit Abrahae:necessse est, ut de pater diem ob id scire dicatur,quia no celaverit filium,deo scientia non de repentina cogniti/ νψμi one sumente sed in tempore protes ante Si ita diem filius secundus ac raqης timς nescit,ut taceat,e c5trario necesse est,ideo diem pater solus osten/
datur scire,quia no tacet. Abiit autem corporalium clemutationu nouitates
in patre de filio existimari ut aliquando pater filio aut loquatur aut taceat. Nobis quidem nonun* missam uocem de coelo meminimus,ut sacramentum apud nos fit 3,patcrni dicti significatio firmaret,sicut dominus ait:N5 propter me uox haec uenit de caelo, sed propter vos. Caeterum natura dei non eget compositis humani officii necessitatibus,tinguae motu, tempera/mento otis,sipuitus nixu,aetis pulsiu Deus simplex est,religione nostra iiDtelligendus est,pictate profitedus est,sensu uero no persequendus est, sed P quia natura moderata de infirmis, naturae infinitae de potetis sa
d futuit' cramentum intelligent Is opInione no occupat. Non eit ital cliuertus compositae diuinitatis partibus ut sit in eo aut post stupore uoluntas, aut post silentiu sermo aut post ocium opus ut aut uelle aliquid, nisi ad uolendum motus sit no putetur,aut loqui quid nisi post silentia sonent uerba,no possit,aut agere aliquid,nisi in opus exeat,no intelligatur. Non subiacet natu rae legibus, a quo legem omnis natura sortitur: nem in aliquo infirmitate aut demutatione efficiendi detinetur, qui extra modu est potestatis secun/dum domini dii hu Pater possibilia tibi omnia sunt. Vt quantu sensus huimanus no capit tantu deus possit.Sed ne ipsum quide sie omnipotetiae uio tute fraudauit dicens: O mnia quς cunis facit pater, eade de filius facit simi/liter. Non est difficultas ubi non est infirmitas,quia dissicultati subiacet im potens efficiendi potestas. Dim cultatis enim natura in infirmitate uirtutis est, quae cum no habet modu potestatis,non tenetur lege infirmitatis. Hoeidcirco demonstratu a nobis est, ne aut deus post silentiu loquutus ad fili/um aut filius post ignoratione scire existimaretur, sed intelligentia nostra naturae nostrae esse significationibus instruenda, que demonstrari aliquid, nisi per loquente non intelligeret re non nesciri aliquid nisi sciendo no exbstimaret.Filius ital diem idcirco quia tacet,nescit,& patre solu idcirco scire . ait: quia
194쪽
ait:quia solus uni sibi no tacet.Sed non expectat, ut dixi, has naturae dissi
cultates, ut tunc sciat cum ignorare destiterit, tunc audiat cum loqui pater epetit. Naturae suae cum Co tanΦ unigeniti unitatem no ambigue doc
it dicens: Omnia quae patris fiunt,mea sunt. Non enim ille nuc de obtinen do loquutus est,quia aliud est extrinsecus subsistentia siua esse, aliud est in suis at id ipsum sie esse,quom unum est possidere coelu,terras,mudum totu aliud est se ipsum in his significare quae sua sunt.Sua aut ita no tan*externa subiacent, sed quod ex suis ipse subsistat. Nunc ergo cum omnia qus patris sunt,sua fiunt,diuinitatis significat natura,non obtentorum communionem. mad id quod de suo accepturu sanctum spiritum loquebatur,ait: O mnia quae patris sent, mea sunt, ideo dixi, de meo accipiet, ut dum de suo accipit,non etiam no de patris accipere existimaretur, uel cum de patris sumeret,non etia non de seo semere intelligeretur. Nel enim de creaturis sumebat spiritus sanctus, quia dei spiritus est, ut ex his uideatur accipere,quia ea omnia dei sunt.Sed ideo omnia quae patris sunt, sua sunt, ut quod sumit ex filio ne etiam non de patre siumere uideretur,cum omnia quae patris essent, esse intelligerentur de filii.Haec igitur natura no eguit ueIdemutatioue,uel interrogatione, uel allocutione,ut post ignorantiam sciat, post silentium interroget, post interrogationem audiat, sed perseeta in sa/cramento unitatis suae manens, ut habuit de deo natiuitatem, ita habctuniuersitatem.Vniuersitatem autem habens, non etiam no quae uniuersitatis sunt tenuit scientiam scilicet re uoluntatem, ne quod scit pater,per in
terrogationem, filius sciretrael quod uult pater, per significationem filius uelle sed cum omnia quae patris sunt, sua essent,in ea esset proprietate na/turae,ne aliud aliquid quam pater aut uellet,aut sciret. Ad demonstrationeucro natiuitatis plerunt demonstratio est adhibita personae, cum dicitur: Non ueni uoluntatem meam facere, sed uoluntatem eius qui misit me pa/ttis.Patris uoluntatem,tro suam facit, dum per uoluntate eius qui se misit, significat re patrem. Quod aute id ipsum uelit n5 ambigue ostendit dices: Pater quos mihi dedisti,uolo ut ubi ego sum, Scipsi sint mecum. Cum erago pater uelit nos cum Christo esse,in quo secundu Apostolum elegit nos γ' stuante mundi c5stitutionem,de ipsum illud filius uelit scilicet esse nos secum, uoluntas ad naturam eadem est,quae ad natiuitatis significationem distin, guttur in uolente.Non ita v ignorat filius,quod non ignorat pater: neque quia solus pater scit,idcirco nescit 8c filius,cum in unitate naturae pater ec filius maneant. Quod autem filius nesciat, in quo omnes thesauri sapientiae ec scientiae absconditi sunt tacendi dispensatio sit, sicut ipse dominus testa tus est,cum quaeretibus apostolis de temporibus resp5dit: Non est uestruscire tempora uel momenta,quq pater posivit in sua potestate. Cognitio ne
195쪽
DE TRINITA TRhμ tempora non est eoruJpsum certe nuc post resurrectionem de tempotribus interrogant,quibus ante interrogantibus dii tu est ,ne filium quidem Ad aurem scire,nec uideri possunt, secundum aures intellexisse nescire filia, cum ipsi eum tan* scientem S rursum interrogant. Sed sacramentia nesciendi, dis pensationem intelligentes esse tacendi, nuc post resiurrectionem loquendi tempus iam arbitrantes esse interrogant. Ait illis filius non iam se nescire ait sed quod nunc scire non sit eoru,quae pater in potestate sua posuerit. Si ita apostoli hoc quod nescit filius diem,dispensationem esse intelligunt,no infirmitatemmos filium ob id tantum diem dicimus nescire,ne deus fit, cum diem pater deus idcirco in potestate sua posuerit, ne ad scientiam hujmam e cognitionis euaderet,& filius ante interrogatus,nescire se dices, nuerursum no nescire se respondeat, sed eorum esse nescire: patrem uero tem pora no in scientia siua,sed in potestate posuisse Nam cum diesWmomentum intra temporia nomen sit, no potest uideri diem dc momentum resti/tuendi in regnu Israel ipse ille qui restituturus eum est, ignoratc. Sed nos ad intelligentiam natiuitatis suae per exceptionem paternae potestatis ervidiens,necp se aestire respondit,sed facultatem ipsis scientiae non concessam esse demonstrans, id ipsum in sacramento paternae potestatis cosistere est: prosessus.Non ergo quia nescire se diem dc momentum filius dicit, nescite credendus est, sicuti cum secundia hominem aut set,aut dormit, aut tristis est,deus obnoxius esse aut lachrymis, aut somno, aut timori est confitem Elid. ut bo/ das,sed salua unigeniti in se ueritate,secudum carnis infirmitatem, setum,mosciebat somnum,inediam,sitim, assitudinem,metum, pati necesse est,ic secundum
hominis naturam, diei ait horae professus est institiam.
EPISCOPI, DE TRINITATE LIBER DECIMUS
On est ambiguu, omnem humani cloquii sermonem cotradictioni obnoxiu fuisse semper, quia dissentient, bus uoluntatum motibus, dissentiens quoq; fit sensus
animorum, cum aduersantium iudiciorum affectione compugnans,asffertionibus his quibus offenditur, contradicit.Quamuis enim omne dictum ueri ratione persectum fictamen dum aliud alijs aut uidetur,aut com placet,patet ueritatis sermo aduersantium responsioni, quia contra uerita/tem aut non intelle stam,aut offendentem, uel stultae, uel uitiosae uolunta tis error obnititur. Immoderata enim est omnis susceptaria uoluntatu peratinacia,N indeflexo motu aduersandi studium persistit,ubi non rationi uoluntas subiicitur,nec studium doctrinae impenditur,sed his quae uolumus,
196쪽
tationem coquirimus,& his quae studemus doctrinam coaptamus.Ianai nominis potius quam naturae erit doctrina quς fingitur,& no iam ueri manebit ratiosed placiti, qua sibi uolutas magis ad desensionem placentium coaptauit,no quae uoluntatis instinctum per intelligentiam ueri rationabi/lis incitauit.Per haec igitur uitia studiosarum uoluntatum omnes aduersiantium intentionum emergut cotradictiones, ec inter ueri assertionem de placiti defensionem pertinax pugna est, dum se-ueritas tenet, re tuetur uo/luntas Caeterum si n5 praeiret rationem uolantas, sed per ueri intelligenti/am ad uelle id quod uerum est,moueretur, nuncst doctrina uolutati quaereretur,sed uoluntatem omnem doctrinae ratio comoueret, esset* omnis fi/ne cotradictione ueritatis sermo,cum unusquis no quod uellet, id uerum esse defenderet,sed quod uerum est id uelle coepisset.Harum ital uitiosa/rum uoluntatum no ignarus Apostolus inter multa contestandae fidei
praedicandi uerbi praecepta,ad Timotheum scribens ait: Erit tempus cum lanam doctrinam no sustinebui, sed ad sua desideria coaceruabat sibi ma/gistros prurientes auribus. Et a ueritate quidem ausi tum auertet, ad fabu/las autem couertentur. bienim per impietatis studium extra sanae doctrinae patientiam erunt, tuc his quae desiderant coaceruabat magistros, apta
scilicet cupiditatibus suis doctrinaria instituta cumulantes neq; doceri se desiderantes,sed doctores ad id quod desiderant congregantes, ut cumulus
ipse conquisitorum ec coaceruatorum magistrorum, aestuantium deside/tiorum fatisfaciat doctrinis. Ethic tantus stulis religiositatis furor, quo tandem spiritu sanam doctrinam non sustinens, corruptam desiderabit et Si ignorat, ab eodem Apostolo ad hunc eundem Timotheum scribente co/gnoscat Spiritus autem manifeste dicit, quia in nouissimis temporibus re/cedent quidam a fide attendetes spiritibus seductoribus, doctrinis daemoniorum in hypocrisi mendaciloquorum. Quis enim doctrinae profectus est,placida magis quam docenda coquirere Aut quae doctrinς religio est, non docenda desiderare, sed desideratis coaceruare doctrinam c Sed haec seducentium spirituum incentiua suppeditant, & simulatae religionis falsi loquia confirmant. Sequitur enim fidei desectionem hypocrisis mendax, ut fit uel in uerbis pietas quam amiserat c5scientia.Et ipsam quidem sima
latam pietatem omni uerborum mendacio impiam reddunt, false doctri/nae institutis corrumpentes sanctitatem fidei, dum secundum desideria studiorum potius quam secundum euangelicam fidem coaceruata doctiina est. Auribus enim prurigine incitatis,dum per audiendi impatientem oblectationem sub nouella desider a sui praedicatione stalpuntur, ipsi penitus ab auditu ueritatis alieni, totos se fabulis destinant, ut his quae loquuntur, ueritatis speciem acquirant, dum quae uera sunt 8c loqui audire n5 possunt. Incidimus plane in hoc prophetiae apostolicae molestissimu tempus. Conquisitis
197쪽
Conquisitis enim nuc creaturae potius quam dei praedicandi magist is, dendo iis humanis potius quam fans fidei doctrinis studetur, & eo usis eos
prurigo aurium ad ea quae desiderat audienda excitauit,ut coaceruatis do/ctoribus sola haec nuc interim praedicatio polleat, per quam unigenitus deus a potestate εἰ veritate dei patris alienus,aut alterius generis deus sit in fide nostra,aut deus non sit mortifera ex utrol impietatis professione, aut duos deos sub diuersitate diuinitatis loquentes, aut deum omnino cui na/tura ex deo per natiuitatem fit abnegantes. Hoc alienatis ab audita ueritatis, S conuersis ad fabulas auribus placet, huius sanae doctrinae audientia non sust inetur,dc omnis ipsa cum praedicatoribus suis exulat. Sed licet nuca multis coaceruantibus sibi secudum desideria sua magistros,sana doctri/na exulet,non tamen a sanctis quibus Q praedicationis ueritas exulabit Loquimur enim exules per hos libros,& sermo dei, qui uinciri non potest, li/ber excurret, de hoc eodem apostolicae prophetiae admonens tempore, ut cum auditus ueritatis impatiens deprehenditur, de secundum desideria hamana coaceruati magistri reperiuntur,iam de tempore no ambigatur, sed in eo coexulare exulantibus sanς fidei praedicatoribus ueritas intelligatur. Ac de temporibus non queremur,quin etiam gaudebimus, quia iniquitasse per hoc exit 3 nostri tempus ost enderit,quo ueritatis impatiens sanae doctrinae praedicatores, ut secundum desideria sua coaceruet sibi magistros, relegat exilio nostro laetantes ec exultates in domino,cotigisse in nobis plenitudinem apostolicae prophetiae. Superioribus igitur libellis syncerae, ut
arbitro fidei 5c incomminatae ueritatis professione tenentes,quan secuta dum humanae natu cosuetudinem nullus sermo no fit obnoxius contra/dictioni,eam tamen nos arbitror totius respostonis nostrς moderatos es erationem,ut cottadicere quisqua nisi cum impietatis professione no possit. Eorum enim dictoria quae secundum falsiloquq sivi artem ex euagellis hae/retici praesumundita demonstrata ueritas est, ut iam in cotradictione ignorantiam excusare no liceat sed irreligiositate necesse sit cofiteri. Eam quo pnunc secundum sancti spiritus donum temperauimus totius fidei demon, strationem,ut ne quid ementiri saltem aduersum nos criminis possint. So/lent enim ita de nobis implere aures ignorantium,ut nos asi erat negare natiuitatem,cum unitatem diuinitatis praedicamus, de dicant solitarium a no
bis per hoc quod scriptu est: Ego dc pater unu sumus, significari deum: ut innastibilis deus descendens in uirginem,homo natus sit quia ad dispensationem carnis pertineat id quod ita coeperit,ego,ad diuinitatis fisae uero demonstrationem subiecerit,& pater,ianw huius hominis sui pater esset, ex duobus uero cosistens homine scilicet de deo de se locutus sit,unum sumus. Sed nos natiuitate subsistente fine tempore protestates prςdicabimus dei filiu oon esienae a deo patre natur deu: nech ex innascibilitate innascibili
198쪽
coaequalem,sed ex generatione unigenitum non disparem,neq; unum eos esse eX geminatis nominibus unionis, sed ex natiuitate naturae neque duos
deos per diuersitatem gencris in fide esse,nem rursum singularem deu, ubi sacramentum dei unigeniti est costendum sed in patre significari atm esse dei filium, dum in eo de natura patris N nomen est.In filio uero patrem in telligi ac manere,dum filius nech dici potest nisi ex patre,neq; esse,uiuentis
quot naturae esse uiuentem imaginem Z consignatam naturaliter dei in deo formam,usq; adeo indifferetis potestatis S generis,ut in eo nec opus, nec sermo,nec uisus alienus a patre sit,sed cum naturaliter in se habeat autoris sui imago naturam,per naturalem quotv imaginem suam autor & OperatusWuisus de locutus sit. At hanc quidem & intemporalem & inenararabilem & omnem humanae intelligentiae sensum excedente unigeniti granerationem praedicantes,nati quoq; in hominem ex partu uirginis dei sa/cramentum docuimus, demonstrantes secundum dispensationem carnis assumptae,ium cum se ex forma dei evacuans formam serui accepit infirmitatem habitus humani dei non infirmasse naturam, sed fatua diuinitatis in homine uirtute,acquisitam esse dei ad hominem potestatem. Nant cum in homine deus natus fit,non idcirco natus est,ne no deus maneret, sed ut manente deo homo natus in deum sit. Nam Sc Emanuel nomen eius est,
quod est nobiscum deus ut no defectio dei ad hominem sit, sed hominis prouectus ad deu. Vel cum glorificari se rogat,no uti naturae dei, sed assumptioni humilitatis hoc proficit. ni hanc gloria postulat, quam ante costitutionem mundi apud deum habuit.Respondetes quoq; stultissimis eorum professionibus usi ad ignoratae horae descendimus demonstrationem quae etiam si secundum illos a filio apprehensa non esset,lamen id ad
columeliam diuinitatis unigenitae n5 pertineret, quia natura non ferret,ut eum natiuitas retroageret ad innascibilitatis ininitiabilcm substitutionem,
potestati suae patre momentu definiendi adhue diei ad demonstrationem autoritatis innascibilis reseruantemel in eo infirmam intelligi posse natu
ram, in qua tantum inesset ex natiuitate naturae, quantum implere posset
perfecta natiuitas: necv ad differentiam diuinitatis unigenito deo 1 nora/tionem diei & horae deputandam,cum ad demonstrandam aduersu m haereticos Sabellianos innascibilem in patre ait ininitiabilem potestate, innascibilis haec in eo sit potestatis exceptio,' per quam patuit uerbi professio/ - , pnem ad consummandi hominis sacramentum pertinere,ut qui infirmitates nostras portabat, infirmitatem quocu sibi humanae ignorationis adsume= qμ ret,at ita diem ne ire se diceret,ut sepulchrum Laetari nesciebat,& attre/ , .la .. .etantem uestis suae fimbriam mulierem ignorabat, tam infirmus ad scien/ 'dum in infirmus ad stendum,sub lassitudinis & sitis inediae officio, in scientiae etiam no dedignatus errorem, maxime cum ex mortuiS resurgetemta ingressa
199쪽
ει ingressam supergressummi, coelos Apostoli iam non nescientem. Sed huius ipsius diei suae potentem ac scientem interrogassent, nihil aliud per comantes Φ id quod sub dispensatione hominis tacebatur, ut in eo quod
nescire se dixerat,dum rursum interrogat,ad adsumptionem potius quam necessitatem ignorantiae intelligere uideretur. Sed quia hanc nescitae diei professionem non ignorationis esse infirmitatem, sed tacendi dispensatio/Ali 'expur/ nem docuimus, 'expugnanda etiam nunc est omnis impiae assertionis oc/go easio , dc omnes haereticae blasphemiae transcurrendae fiunt praedicationes, ut ueritas euangetri per ea ipsa quibus obscurari uidebatur eluceat Volunt enim plaerim eorum ex passionis meta ec ex infirmitate pati edi, non in natura eum impassibilis dei suisse, ut qui timuit ec doluit, non fuerit uel in ea potestatis securitate quae non timet, uel in ea spiritus incorruptione quae non dolet,sed inferioris a deo patre naturae, dc humanae passionis trepida/uerit metu,& ad corporalis poenae congemuerit atrocitatem. At ν hac im/pietatis suae assertione nitantur,quia scriptu sit: Tristis est anima mea us ad mortem.Et rursum: Pater si possibile est transeat a me calix iste. Sed 5e illud:Deus deus meus quare me dereliquisti et Hoc quo Dd aciant: Pater commendo in manus tuas spiritum meum.Has enim omnes piae fidei nostrae professiones ad impietatis suae rapiut usurpationem. Vt qui timuerit, qui tristis est,qui de transferri a se calicem deprecatus filaut qui cioluerit,qui derelictum se a deo in passione coquestus sit: ut infirmas quoq; fuerit, qui spiritum suum patri commedauerit. Nec anxietas admittat similitudinem . exaequatae ad deum in unigeniti natiuitate naturi,quae infirmitatem diuersitatem* suam de deprecatione calicis ec de lationis querela,& commen/dationis confessione testetur. Ac primum antequam ex his ipsis dictis de/monstremus, nec metuendi de se in eum infirmitatem incidisse aliqua nee dolendi, quaerendum est quidnam uideatur timere potuisse, ut in eum foramido intolerandi doloris uel terroris inciderit 3c puto no alia hic ad timea a Diue in dum quam passionis S mortis causa pr enditur.Et interrogo eos qui hoeae timuerit ita existimant, an ratione subsistat,ut mori timuerit, qui omnem ab Apo/ςhrist stolis terrorem mortis propellens, ad gloriam eos sit martyrii adhortatus dicenS:Qui non accipit crucem suam ec sequitur me,non est me dignus:de qui inuenit animam suam perdet eam, ec qui perdiderit eam propter me, inueniet illa.Cum enim pro eo mori,uita fit,quid ipse in mortis sacramen to doluisse existimandus est,qui pro se morientibus uita rependatrEt cum
non timendoS esse qui corpus occiderent monet,ipsum illum mors a timo re passionis corporalis exterruit Tum denim quem dolorem mortis timeret, potestatis suae libertate moriturus Humano enim generi uiis mortem aut uis exterior, id est,febris,uulneris,casus,ruinae,degrassata in corpus ac/celerat, aut ipsa natura corporis nostri senio in eam ipsam morte uicta concedit
200쪽
redit Unigenitus autem deus ita potestatem habens ponendae animae, uζresumendiae,ad peragendam in se mortis sacramentu,cum poto aceto con summasse se omne humanaru passionum opus testatus esset, inclinato ca/pite tradidit spiritum.Si hoc naturae hominis ius relictum est, ut per se ex halans spiritu requiescat in mortem,S no dissoluto corpore labefacta ani/ma decedat, uel aut ruptis aut perfossis aut collisis membris spiritus tan*in sede sua uiolatus erumpat aut effluat, incidat in dominum uitae mortis metus, si quod emisso spiritu mortuus est,no libertatis suae ad moriendum usus est potestate. Qu5d si ex se mortuus est ec per se spiritu reddidit, non est terror mortis in potestate moriendi. Sed forte humanae ignorantiae ibmiditate hanc ipsam suam moriendi in se timuit potestatem, ut licet ab se moriturus,tamen hoc ipsium quod moriturus esset timuerit. Et forte si erutqui ita existimabunt, costituant cui rei existimat mortem fuisse terribilem, spiritui an corpori. Si corpori,an ne ignorant quod sancto corruptionem
no uisum intra triduu corpotis sui templum esset suscitaturus Si uero spi/titui mors terribilis es araro in Abrahς finibus laetante,infernum chaos Christus timeret Haec stulta at s tidicula sunt, ut in potestate ponendae
animae ac resumendae moti timeret,ad sacramentum uitae humanae sub voluntatis suae libertate moriturus. Non est in uoluntate morientis mors, dem potestate no diu in morte manendi timor mortis, quia re uoluntas mo/riendi,de potestas reuiuiscedi,extra naturam timoris est, dum timeri mors no potest,& in uoluntate moriendi & in potestate uiuendi. Sed sorte pen/duli in cruce corporis pcens, dc colligantiu senium uiolenta uincula,& ada
clorum clauorum cruda uulnera sunt timori. Et videamus cuius corporis
homo Christus sit, ut in suspensam de nodata Sc transfossam carnem do/lor manserit. Ea enim natura corporu est, ut ex cosortio animae in sensum Forihmia,
quendam animae sentientis animata,no sit hebes inanimis , materies, sed seritie attacta sentiat,& copuncta doleat,& algens tigeat, de contata gaudeat, ec inedia tabescasire pingues at cibo.Ex quodam enim obtinentis se pene trantiso animae transcursiu,secundum ea in quibus erit,aut oblectatur, aut laeditur.Cum igitur copuncta aut effossa corpora dolent, sensum doloris transfusae in ea animae sensus admittit. Denis uulnus corporis usi ad os dolet, dc digiti excedentium ex carne unguium praesegmina nesciunt . Et si
quando accedente ultio pars aliqua corrupta membroru, sensum uiuae carnis amiserit,ea cum uel desecabitur,uel uretur,dolorem quisquis esse potu/isse no manente in ea animae permitatione,n5 sentiet. Aut cum grauis ne cessitas recidendi corporis manet, medicato potu cosopitur uigor animae, de in emortuam sensius sui obliuionem mens succis uiolentioribus occupa/ta conficitur. At tum doloris nescia membra cridutur,dc omne alti uulneris
plagam sensus carnis emortuus,sensu animae in se torpentis euadit. Asteri