장음표시 사용
271쪽
8 ιτε- eursu longissimum est. Sed neque puto lita laxitate discurrens. Quid horum, Dina. - naturae hominis largitores illos, structo- si vitalia ferro, vulneribusque resecen- resque influxus tunc adesse, cum totus tur, salvum potest esse languentibus , iam homo est, & profert partes aliis cau- cum compressi spiritus laborem proti. sis duraturas . Necesse profecto est, ut nus ille reserati pectoris meatus emit- aeternorum luminum spiritus, quos vale- tat, sanguis iisdem pariter deprehen- re certo scimus in corpora, dissociatam datur , egrediaturque vulneribus An illam seminum compaginem ordinet, & fas putatis , ut suam servent viseera se imperfecto commiscenς corpori ru- nudata faciem y ut nihil perdat ex priciisdem adhuc molem in suas partes exagi- re natura illud pectoris , vitaeque se-tet, in sua ministeria disponat. Videte cretum, cum admisit oculos Pluri- nunc, an eadem debeant esse natura, qui mum in nobis etiam timore mutatur. gignuntur simul , unaque imbuuntur . Quantum affert solicitudo, gaudium ,
Quoniam, Iudices, satis defendi, iure dolor, & aliquis subitus affectus u credi desperantibus debuisse, & merito ties ὸum ad curationem praeparatur
parem putandum Geminorum lansu aeger , dum componitur ad sua remerem, transeo ad remedium, quo reliquo dia corpus, medentium manus anima
excusato vicimus, quod in illa despera- destituiti Iam vero ad singulos ictus, tione Ars Medici singulos praeter Ma- α longissimas vulnerum moras, quan-trem consolatura provexit. Eadem, in- tum ex toto homine convertitur elainquit, Geminorum aegritudo est, & de more , gemitu Necesse est , omnes amborum pariter salute despero; non e- perire, quibus continetur vita , cau quidem novi languoris genus, sed si u- sas. quoties vita ipsa con sumi tur : &num inspiciam, alterum certe sanabo. eum homine, qui propter intellectum Quid haeres, trepida caritas Sanandus languoris occiditur, ipse quoque paulae it Filius. Expende super amborum,si- tim languor emoritur . Differ saltem , militudinem, consulta electionis diver- pater, hane crudelitatem: quicquid exsitatem. Quid diceris perimendum Fi- filio sacis, facies ex cadavere. Si polium Medico tradidissei' Dedisti mor- test deprehendi languor, cum occidit,
tuum, dedi ili eadaver, cuius recessus ex- facilius, cum occiderit. ' Interrogarequireret. Oportet scire, Iudices, qua meliercule hoc loco libet , utrum ne voce, quo vultu protulerit Medicus sa- periturum pater, an medicus elegerit erae Artis promissum. Non enim consu- Negavit sua interesse , quem occidedit, turbavit ve responsum, aut ancipiti ret: hoe, si &alter perisset, probave nexu non secura verba protraxit. Quam rat utrunque fuisse periturum et cum paene eonsulti Numinis vox extitit, cum eo oluit, probat utrunque victurum. lacerandum alterum dixit , & fortasse Ad saevissimam curationem potuit ae trepidantem pietatem Patris certae ra- ' it grumtione desperationis erexit. Fingit quidem ut scimus mens improba animum , ita tamen abditas pectoris latebras inexpugnata facies enunciat, ut internorum
affectuum diversitas in ipsa imagine trontis existat. Ille scilicet mentiri nequisbat, in quo vultus imitabatur responsum, quem divina quaedam cingebat maiestas, Ac nescio quis insolitus fulgor caelesti irradiatione stipabat. Dicerem, Iudices,
- Ultimum arg. quia eum Μedicus incertus esset, uter Oeeideretur, eoastat utrumque suisse victurum , Λ hie saevitiam Patris exaggerat, ex ipsa cunetatione deliberationis . R eum noluerit Pater eligere , sed reliquerit Medaeo electionem, cenita , non parem uisse languorem, sed illum maius habuisse spei , Fropter quem alter oecisus est .
272쪽
LAURENTII PATAROLI ANTI L. VIII. ass
erum iacilius mehercule explicare, si omnium celeberrimum assensum saera esset unici pater. Sussicit ergo compa- Artis Antii item; dicerem non tantum rare, decernere, num iterum ille tibi facinus asgredi ausum, cui sanitatis . pretiosor, ille melior incipiet esse vi- turae minime certitudo constaret, sed un.
cturo. Ubj est impatientia patris, qua de firmius Medici, qui promist,& per
vix dimittitur eadaver in rogost qua mittentis patris patrocinium,quam quod corpus exanime detinetur amplexu sanatus est Filius o dignum hominem. Dii immortales, quam saeva, quam cui tota debeat humanitas, cui vel ira erudelis est ipsa cunctatio i dum deli- ta Mater concedati Reddidisti Filium beras , dum unumquenque detractas , quem non putabamus superilitem, &fe- o parricidium in utroque consumis . cisti ut non sentia inus alterius iacturam Duorum utilitate fit , ut ex fratribus Neque est,quod sibi repugnare Medicampossit alteruter occidi. Nunquam i Iu- Artem putetis, quod desperantibus omis dices, res tam horribilis , tam tirau- nibus unus speravit. Fuit enim, Iudices ditae feritatis admissa est. Filium pa- fuit de amborum pariter sanitate despe-
ter propter eum occidit, quem etiam ratio , quod sive novum non subvenit ge- ipsum poterat occidere, Transfert, nus curationis, si ve non fuit audacia do. Iudices , reus in mcdicum electionis cendi. Mentitos sane crederem Medicos,
invidiam . Ille , inquit , aestimavit , si promisisset alter utrumque sanandum; ille decrevit. Ergo manifestum est , qui spondet de unius laceratione, salutem non parem fuisse languorem. Ex duo- aeque de utrisque desperat. Nolo tamen bus aegiis plus habuit spei , propter ut novi hominis spem collatam reiicia quem debuit alter occidi . ' Recede mus, quod negavit se nosse languorem paulisper, mulier infelix , filii tui Experta paululum impotentissima M
nobis referenda curatio est . Felices ter, invenietur in inspectis vitalibus al- aegri, qui languore moriuntur, qui su- terius aegritudo, & curatio. Vis ut mi- premos anhelitus inter suorum ample- tiori serviamus affectui, ut illos ignotaxus, inter suorum alloquia posuerunt. tabe in mortem languescere nulla solli- Ut erat iuvenis primo ipso compara- citudine, nulla cura sinamus Consertionis incerto, mox electione crucia- te ad illam intentati remedii consultatio ius, abacta est a perituro prima ma- nem. Vel aderunt in apertis vi sceribus
ter, & modo sedula ministeria servo- signa languoris; certe igitur sanabiturrum repente mutata sunt in mortis Filius. Vel penitus scrutantem diligen- ossicia . Detrahuntur trementibus ver tiam saevae pestis pertinacia latebit; quid lamenta membris , & ut grassaturas vero contendis illos unquam sanandos, manus totum corpus admitteret, nuda- qui augent de ipsa pectoris inspectionetur miserabilis, ac deflenda macies . desperationem t Tentat Mater ut & hoc Toto deinde tenditur thoro, & adi in mini noceat, quod Filios nequeam si pa- .
mobi- rare. Noverit criminis veritatem, qui
Patri non vetat in Filios imperium, & merito infirmiorem sexum minori addicit auctoritati. Transeo paternae quandoque providentiae esse atque Iustitiae , Fraternitatis secernere dissidia , cum vel invidi pari studio faventes subrepit vel optimi mores incaestat luxurios praesentia. Cur nequeat Pater a Piratis
'o Dum enim dubitat quem Medico emi tedat. patet in ambos suisse propensum.. Μouendae indignationis gratia, exponit seriem lacerationis suinma crudelitate paleatam. ia qua illud maius es . q. ipse pater intrepidus adstiterit, & Mater abacta suetit. ra verba oratoris pro Hatre loquentia.
273쪽
264 M. F. QUINTILIANI DECLAM. VIII.
ANπ - optum Filium alterius vicaria servitute mobilem rigidamque patientiam per Dae redimere Ille fortasse fatiscentibus ma- omnia lectuli spatia duraturus ex m. gis viribus impar erit vinculorum pa- nitur . Accipit carni sex ille telam , tientiae, & facili macie infirmus spiri- non quo dextera statim totum vulnustus in ipso catenarum stridore tabescet; imprimeret, sed quod leviter paul ille dicam libere, Iudices magis ama- timque descendens animam in confi-bitur, & in tota Filiorum similitudine nio mortis, ac vitae 73 librato dolore
faciet tamen nescio quae ignota diver- suspenderet . Haec exhortatio , hoestas majorem pietatem. Se a minus est fuit perituri iuvenis alloquium. Fo quod modo te ei, qui morituri fratris vi- titer dura, patienter admitte, sanata. cario corpore alterum de supremo fato tur frater. Non est quod exanimeris redemi. Neque vero ad miseram hanc me tu , dolore defietas. Cave, viscera semper redigetur necessitatem humani- exclamatione ne lasses, anhelitu, getas, ut pro salute aegri opus sit morte mltuque concutias , ne remedium p hominis, & Medicina consumere debeat reat alienum. Passus est miser dilaum antundem . Quamquam, velis nolis, rentem per omnia reserati pectoris ini- medicinae modo convenit invidiam de- probum vagae artis errorem. Conte trahere, neque enim ars Filium, sed na- tum fui ste medicum toto homine Irtura ipsa confecit. Sed quid plura dispu- discurrentem primo putatis aspectu
to Tuearitatis jactationem contendis, Egesta saepe vitalia, pertractata, 7 quod aegrum vetaveris lacerari Ego diducta sunt : fecerunt manus plinquidem puto veluti magis actum esse de ra quam γε ferrum. Stat iuxta medi- genere humano, si valeat haec cura pieta- cum pater apertis visceribus inhians , tis; &mihi semper imputo majus me- stillantem animae sedem cruentis maritum separationis, quod nolui perire ge- nibus agitantem : ne festinet , hori minos. Sed, inquit, nullum natura morbo- tur, iubet altius diligentiusque scrutarum genus solis viceribus abscondit,& ri , interrogat , dubitat , contendit , quidquid causas valetudinis de vitalibus amrmat, & accipit de filii morte ra-
trahit, in corpus emanat. Fateor equidem tionem . At mulier infelix 77 clusis viseerum labores, sive de eitatiori elaus advoluta foribus , γη cruentumque se- sanguinis cursu, sive animae crebriori a cretum toto corpore effringens, velut helitu indicari, sed cum tot morborum super busta , tumulosque clamabat . varietas iisdem causis nascatur, non ita Audi, miserrime iuvenis, si quis ad- sane semper ad interiorem sensum con- hue tibi superest sensus , exaudit non sentientia externa denunciant , ut sin- permisit hoc Mater , crede orbitati gulorum qualitas prorsus innotestat . meae, crede lacrymis , nec frater hac Quaedam laniter ima vitalia percurrem vellet res Iabes tacito exedunt viscera incessu, quorum nullo vis impulsa impetu externas permanat in partes . Necesse est, Iudices, ut saevissima, &prodigiosa sit pestis quae certe vim mortis habet, neque se prodit impatiens remedii. Quan iis nos voluit humana fragilitas, & mortalium elementorum unici iubesse malis, ut nihil haberet mi serum genus in vita tritum, Parum est si nos solitis quatiat flagellis; quoties novum, ignotumque languorem immittit Nova inde signa,
Ne nimius eme, ideoque mortem inferret. Alii regunt ias rem putatis sisectae. 4 Urium ab alter separatum. Π Quae attrectaverunt. 's Quod laceravit. 77 Per terram sorte prae dolore trifitὶ eiteumvoluta. 78 sileatium, quod ea tui truori
274쪽
LAuRENTII PATAROLI ANTI L. VIII. 263
DreLA- vellet ratione sanari. Inter haec γ' re- & longo usui repuga antia, & nihil in Aser ficiebatur miser haustibus , detineba- scientia hominum quod deprehendat , tur alloquiis , comprimebatur resi- quod succurrat. Scimus, Iudices, lon-duus cruor , cludebantur aperta vita ga morborum remediorumque cognitio-lia. Nemo unquam tam nova pertulit ne sacram Artem, & curationum expe- commenta saevitiae: tanquam sanaretur rimentis excre Visse, eertamque salute ni
occisus est. Ite nunc, & quaerite, an de similium assidua consuetudine polli- potuerit medico sanante vivere , qui ceri. Quomodo per Deos immortales tandiu vixit, dum occiditur. Vos tunc mederi possit qui novitate subripitur, putatis illius tantum languoris medi- aut quid constanti scientiae superest , cum quaesisse causast qu. aesivit quicquid quam sedem ipsam insoliti a se eius per- nesciebat, & usus occasione rarii finia vadere, & secreta scrutari cum aperta in omnem voluit proficere novitatem. decipiunt Quare non sussicit jam facta Dii immortales, quantum infelix iu- ex unius hominis laceratione perspectio,
venis animae , quantum sanguinis , neque valent relata praecepta; novo inquantum habuit ex vita, qui pertulit diget genere curationis, quod non inve- ordinem longissimae curationis i Vix nit tot saeculorum remedium. Quod saegre misero licuit mori, vix a crucia- fas fuit pristis illis antistitibus per plu-tibus suis anima dimissa est. Inventum res reges viventium corpora lacerare, ut putatis esse languorem βψ Inventum considerarent etiam spiritu remanente est illum potuisse sanari. ' Agedum quae natura clausisset, cur nefas erit seis commento tuo senex superbus exul- mianimem Filium, ut frater aegritudita; habes quod liberis, quod parenti- nis comes sanetur, & si Diis placetὲbus, quod imputare seculo pos Iis, fe- ut similibus habeat humanitas remee isti medicum parricida meliorem . dium exscindi Adjice, proclamat Ma Libet mehercule intueri par illud : ter, quod nec deprendi ex non sanato aegrum vidisses hominem, qualem non potest ullius causa languoris. Dono il- salutares medentium manus , non ars lud, si vitalia ferro, & vulneribus rese- in venta pro vita , sed diri ferarum , centur, quidquid nobis tranquillae vincu- rabidique morsus, & avium fames sa- tum sanitatis perturbat non posse saluum tiata dei lituit , hinc alium in novas omnino esse, cum novo labatur per effos- vires, recensque robur reddito vigore sum pectus languis defluxu, &per rese- surgentem. Vultis scire, Iudices, un- ratam semitam nocentis spiritus compade venerit tanta diversitast Illum pa- go laxetur. Sed quid est quod conferat ter curavit, hunc mater. Quantum , ad providae artis consultationem ipse sania
in- guis inspectust Ipsa habent, ipsa vultum languoris oppressa vitalia , & si morbi causas inquiras, exhibent secti meatus
sedem, quam dira pestis invadit . Nocuit nimii sanguinis pondus exaestuans Tumentes , & inhaerenti sanguinis tarditate combustas pervias partes agnosces
'ν Fo,ebatur, cit diutius viveret. s. Cum sit inventum, parem Pratris Ianeuorem potu sse sanari. . peroratio, in qua Mater inruitat a Patri ob tantam is vitiam, in qua Medieum superavit; a.d scribit Fratres, alterum laceratum , alterum eonvalestentem , quorum nulla st diversias, dis med illum Pater euraverit, hunc Mater : A quidem in huius euratione non suere ipsi curandi morbi, sed potiua dolor L laehrimm , ex quo inseri non siisse languore periturum , qui non potuit ex Fratria morte perire a 3. proclamat nihil sibi ella solatii quod ex Geminis redditus alter st; eum nequa ipse sanus gaudeat, se Fratria morte sanatum ἰ convertitur Mater ad Iuvenem destinetum , , lavi charitalia jecetis et Opera in eoiligendo diducta, A lacerata vitalia ipsus , postquam pater ae Μedleva liquere eadauer , quoniam ante non ipsi licuit vulnera tegere γε ore. si Commentum vocat, quod Filium Oeeiderit alterum sanaturus, quas uellet illum oecidere.
275쪽
266 M. F. QUINTILIANI DECLAM. VI IL
' sees.Non discurrit solita spiritus per mea- inquit, misera pertuli laborem, dum Drec . tus tacitos laxitate ρ Uu bis quid pro- tam magnam foveo trillitiam ρ Non prio obsillat procursui; imo pectori alte fuit mihi rixa cum morbis, nec cum
inhaerentem craίli iem,& fixa tabe prae- repugnantis valetudinis rigore conten- peditas semitas ob frui. Languet de e- tio: totus in lacrymas , moeroremque xundanti naturalem modum humore λ resolutus oderat lucem , respuebat ci-Quid est ut ipse suo illo ordine deprehen- bos, fastidiebat ηδ haullus, & virudatur Torpens aderit, victusque spi- tam parricidii pudore fugiebat. In oritus, &hebescentia vitalia mersa pau- mni proclamatione gemituque, fra latim anima fluitabunt. An minime pu- ter , ille diebus , ac noctibus cogitatemus suam nudata licet viscera ser- tiones, ille torquebat oculos. De qui-vare faciem, quorum non vago discur- bus tu aegris impotentissima medita pererrat languor, sed fixa consistens cina mentita es Non fuit , non fuit penetratione tenetur Et leve quidem solo languore periturus , quem non esse puto, quod ex priore natura perdit potuit nec mors fratris occidere. Quid illud pectoris, vitaeque secretum, cum igitur , inquit miserrima foeminarum, adini sit oculos, neque secere diversita- saevissime senex ex hac recordationetem timor, dolor, sollicitudo, gaudium, trillissimae Oi bitatis ad hos 33 vultu
& quidquid subiti animis nostris con- faciemque converteris Sine dubio fi- tingit. Unde verius probem, quam quod lius est, & post gravissimas εο denun- semper his artibus Medicina excrevit, tiationes redditus vi: ar . Sed ignoscat
di de inspectione cadaverum transtulit naturae pietas , non est solatium ma- nunquam mentita viventium reme- tri unus ex geminis. Felicior ille dodium Differ infelix, Mulier fallaces que- lor est, qui transigi saltem cum oculis relas, & inania crimina; probat potuin potest , renovatur , accenditur, & in se nosci languorem qui deinde conva- his vultibus illum quotidie putat vi-luit. Perorata, Iudices, causa ultimae sint de re pereuntem . Sed & ipse gaudio
partes precum, & pervicax contra ius redditae vitae, laetitiaque non fruitur, foemina miseratione saltem in caritatem nec se credere potest charitate prael nostram propendeat. Iuvat proclaman- tum , quem medicus elegit . Sentitiis ipsa occisi pignoris audire verba; meaς infelix cuius orbitatis unicus sit, qui- peragit idem partes, quem mihi facit bus lacrymis persundantur oscula , irata Mater infensum. Video mehercu- quam magnis , profundisque suspiri iste intra illos intactae se licitatis lucos, & concutiantur amplexu ς . Misera vere- virentes perpetua semitas voluptate, ge- cundia sanitatis ingratae, pretium sibistientem parentum videre dissidia, dum videtur fratris Occisi. Convertitur hochaee vindieat illius mortem qui nollet si loco, posset restitui. Quid me, inquit, amplius genitrix pietate tua torqueς, quid requiem cineris immerita rixa perturbas id patri paras invidiam, qui imminens mihi fatum occupavit citiori supremo, & vitam prorsus inutilem, diuque crueiandam in fratris salutem impendit Crede mihi, iure desperaverant Medici, utique misero funeri pariter destinabamur; sed, per Deos immortales, quam Patri magis debuissem ut minime moriturus. Quot vicibus ereptus sum, quantis
Ra Pharmaea. 83 Pudebat sibi vitam per parrietatum restitui . 8. Dixisti eundem esse langu rem , & desperam de ambobus ἱ alter tamen eonvaluit, & si periisset, neque periiss et languore . 8s Filii . ipsuin scilicet in solatium alterius amissi objiciens. 86 Quasi illati ipsi fuerint illi eruciatius, & denunciationum supplici.
276쪽
LAURENTII PATAROLI ANTI L. VIII. 267
Pt ιε' loco, Judices, mulier infelix , & velut ad quandam praesentiam amissi iuvenis, Sive, inquit, tandi m securitate mortis explicitus, in aliquo 37 se dis aeternae pudore requiescis, sive 3 exclusus ac vagus , & inter fabulosa
supplicia metuendus Edhuc laceratione, per stupentes horrente que manes umbra discurris, audi miserrimae matris iniquissimam complorationem .
y Non quidem licuit mihi in illud
eubiculum conditorium tuae mortis tr. rumpere , nec super charissima membra prostratae meis vulnera tua tegere
visceribus: quod solum tamen potui, corpus quod medicus, quod reliquerat pater , hoc sinu misera collegi , ac vacuum pectus frigidis abie hisque visceribus rursus implevi , sparsos artus
amplexibus iunxi , membra diducta composui , & de tristi , terribilique
facie tandem aegri cadaver P imitata sum. Hoc est tamen, quod te tristissima orbitate praecipue serre non possum: propter fratrem videris occisiis, nec tamen unquam constare poterit, an tu sanaveris fratrem. iis humanae vitae subreptus necessitatibus i Nunc vere sentio, quanta sit felic, ias in ipsa Iuventute moriendi, nullum quod habet humana vita solatium , quo nos detineat, ne in haec felicissima properemus . Miserere Mater miseri Patris, miterere etiam filii, qui saeviori vulnere de parentum discordia secatur. Quid pugnare iuvat,quid mimica caritati clamosa contentione rixari, cum neque me reddere possis, neque certe ulcisci de Patre, qui maximum dicas licet scelerum a Diectu tamen innocentis admisit. Si placet tuo privatim odio fruere , si publice
Patrem persequcris, non excusabis te maluisse nos mori. Quin me putav communi necessitate praereptum, & mihi mors quasi non vocara contigerit, ad parem te doloris occasionem componis 'Malo des funeri lachrymas, quam pa res invidiam lacerationi. duod si tota anxiae caritatis sollicitudo nostra ultio est, unde mihi promptiore pietate conspicua , quam ut me obtestante conqui ascat Non patitur felix anima ut videatur iniquius, quodcunque profuit affectui. Crede minii maximum nostri spiritus solatium est in ipsa periisse innocentia; magis quid tamen felicitas nostra supereminet, quod merui, ut pro fratris salute dicam singula prout Matri libet trucidarer a Patre.
8ν Elysos telisisti. 88 A Cymba re Portitorem. 89 Ad ripat stygia quaa circum emtum emeant annos, qui inhumati sunt , aut qui non detulerunt Caronti obolum . m Cum neque verum , integrumque eadaver, posset ex tanta laceratione, δε partium vidullione constitui.
277쪽
M. FABII 4 U I N T I L I A N I
' Abdieare, o recusare liceat. Pauperis, o Divitis inimicorum Filii Iuvenes amici erant. Filius αυιtis, cum in Piratas incidisset, scripsi Patri de redemptione. Illo morante profectus Pauperis filius cum ami- eum apud Piratas non inυenisset, quia a Lansae υaenierat, pervenit in civitatem , in qua b munus parabatur sub tempus ipsum , quo erat pugnaturus Divitis filius. Patitus est c cum munerario pauper adolescens, ut vicariis operis redimeret amicum s petiitque, uis egeret pauper Pater, alimenta ei praesaret. Ipse in pugna occisus es. Divitis
Filius reversus egentem inυenιν pauperem e palam coepit alere. Abdicatur. PRO PATRE coNTRA FILIUM. PRO FILIO CONTRA PATREM.
Xpectaveram quidem, i Iudices, ut quoniam difficillime magna
vitia excidunt sceleratam nobis repugnandi consuetudinem
re se . Lex. Qui sub se habet Gladiatores, Ax exereet
Eminem unquam, Iudices, intra tam breve aetatis suae spatium plura terra , marique perpessum , quam quae pro xima
ibi spectaeulum Gladiatorium ; voca hantur autem munera, quia exhibabantur populo a Praetoribus, vel imperatoribus veluti in munua .iel Qui spectaeislorum munus exhibebat. V. Lipsum Sat. I. e. 7.' De sumptum est hoe exordium ab ipsius e ausae ei reumstantiit, i. igἰtur Filius ait, quod adeo stmiser, licet tamen numquam hune conceperit metum , ut misericordia sua Patri displiceret, timuitae se potiua ne notaretur, quod amici morte passus sit sa liberarii a. in hoe ipso quod alimenta paupe-Dx La
278쪽
LAURENTII PATAROLI ANTI L. IX. 269
Drm. xima peregrinatione vel tuli , vel δtimui, vel 3 vidi, facilis, ut opinor, fides est, cum ex omnibus quos novimus mortalibus Φ unus nominari me miserior possit , quem infelicem ego feci . Tamen in hac quoque omnia excogitantis in me fortunae violentia, confiteor numquam hunc me concepi Dis animo metum, ne poli redemptum per alienas manus Filium displiceret Patri meo misericordia. Iilas verebar magis jam non tacitas vulat opiniones, quibus crudelitatis atquc saevitiae reus peragor apud pic rosque sanctos ,& graves homines. Nondum excusare potui , quod rc demptus sum : objicitur mihi orbatus senex, & ille qui mihi modo salvo Filio etiam contra
divitem steterat, amissis in uno iuvene omnibus honis inimicae domus Isupplex. Licet enim totas advocemus in odia sortunae vires, & egentem unum senem universae β gratiae mole calcemus , confitendum est tamen ,
plus amici nocuimus, quam inimici. Quin ipsa prorogatae quotidiana stipe infelicis animae videtur quodammodo malisna clementia . Quod enim beneficium est, emcere ut vivat orbus λUnum tamen vel gravius crimen infelix haec abdicationis meae fortuna defendit, quod vix ad sustinendum spiritum sufficientes cibos , prorsus tantum mortis impedimenta, aUara manu dederim. Puto jam ignoscetis omnes , si plus praeliare non potui invito Patre . Quamquam , Iudices, ob- Oritur animo meo nonnunquam & illa referret rursus nihil aut immutatus , aut admonitus adversus filius meus; &modo non miror firmius habere impietatis ingenium, qui inter barbaros vultus, & feritatis immania spectacula de piraticorum iussu invidia in paternos etiam impatientiam contraxit . Profiteor tamen pravi Iuvenis factum tanto caetera supergressum, quibus se improbae diversitatis studium exercuit, quanto dissimilius est modo meritum paterni respectus, qualenus scilicet tunc inflagitiorum praecipiti vere esse constat filii naturam, quae punientis patris non agnoscit auctoritatem. Quid se ignavae ambitu miserationis, incertique officii, in quo criminis tantumdem est, impotentissimus, & ut summa dicam de filio, inimicus mihi defendatὶ Nunquam humilior sit reverentia pietatis, num quam parentum districtius impetium , quam quod est iratorum. Et mehercule sentio, quid filium audacem fecerit, quid me despectum . Poteram cum se primum inimici pauperis addixit affectibus, & prohibitos tacente etiam patre Lares enixiore est anxietate complexus, de tam male cultis penatibus festinata abdicatione piotrudere . Pote ram testor scelerum ultricia Numina alligare, torquere, caedere, & in Filium qui flagitiorum terminum non gnosceret, totam in supplicia potestatem Patris egerere . Ita tamen , Iudices , punire malui, ut ex hoc quoque praetcrhanc longam protractae contumeliae tolerantiam mihi paternae rationis conscientia constaret, utque videretur non
irati .ri praestiterit illi tamen utpote orba, 1 parum recipienti, ipso amici affectu masis noeuisse οῦ 3. sunpicatur non Ideo se abdicari a Patre , quod dederit alimenta , eum tam leuis ipsorum impensa sit prae Faeultatibus i psius; sed sortasse quia non petiit saeuitatem ab eodem, S hoe excusat, quia nomdum tempus opportunum, & in quo Pater mitis esset, habuit; praeterea, quia hae erogata pecunia non male, sed bene usua est, ultimo exord. elaudit hoe iudieio , quod si iple vincat , patebit ambitiositas Patria volentia suae domus publieare misericordiam ; si Pater, timet ne nimia detestabile odium inter ipsum & Paleem de ipso appareat enasci Re.1 Tulit mala captivitatis , & antea maris damna . a Uel in tempestatibus , vel in captivitate securam mortem, vel in mana. si contigisset. 3 Horridas procellas, tremendum carcerem Sc. 4 vel Filius pauperia, vel ipse pater. I Petens alimenta. ε Qua praestiti alimenta . quae e .pi tradere.
279쪽
- irati animi castigatio quae solam con' tenta est praeterre caulam necessitatis. Sed quid iuvat immeritam pravos in mores lassare patientiam , & non sibi largius aliquid severitatis contra nocentes permittere ρ Sentio sane sola poenarum formidine malos homines de scelerum conatibus revocari, quibus maxima est temeritatis illecebra spes aequitatis, atque inde discam non satis esse patri pro magno filii crimine parum supplicii. Quid igitur λ sceleratum hoc luctamen in exemplar abire sinemus , poteritque peccasse Filius, ut Pater inde habeat male tentati supplicii pudorem Quemquam vereor, ne parentes,
ipsique tortasse liberi, quod jam factum est, nobis imputent, quod Filio licuerit ante subsellia contradicere Patri punienti , sique mihi reddenda ratio, quod ago Patris auctoritate, cui magis esset ultionis infirmitas defendenda . volo tamen , Judices , veluti malae tractactionis actionem habere, veluti de singulis rationibus naturae , sanguinisque sepositus ; ut sciatis quantum sit ille miserationis merito prorsus impar, qui non Filius calligaretur . Pudet enim, Judices , pudet quod aperte non licet in Filio hane di versitatein nobis argue re , cujus sederet ultor Comes , amicus , quibus praestamus solam fortunae similitudinem , dum parentibus obsequium neces statis.
Et hujus quidem Filii mei cum inimica Domo consuetudinis improbae eo indignior mensura est, quo invidi sior causa, quae inter pauperis, di vitiς-que animos privata divortia conseruit. Ne
la suspicio, quod Patrem non alimen-D CL ta uni seni parce vivere aisueto, nec Vliberaliter data , n rc diu danda , inoffensam mei compulerint . Quantulum est enim facultatibus divitis , quod sub Patre sane tenaci Filio familiae superest Ac si foret maius sorte momentum, quis tamen parens tam
durus et , ut propter aliquam impcnsam carere Filio velit, quod ipse celatus sit , quod non suae misericordiae
pauperem commiserim , non rogaverim, praesertim qui quicquid unquam petii a Patre , exoravi Sed ncque haec ultimo fulmine castigari meruit disserendis precibus 7 verecunda cunctatio . dui dum tempus opportu-
animum capto , interim volui superesse , cui ' ignosceret . Neque inficior tamen fuisse me lentiorem quam oportuit , tametsi hoc praecipue habere videor Patri simile . Sed si ulla emendatio poenitentia est , hie impublico vobis adhibitis rogabo. Non ego aes alienum luxuria contraxi, nec prolatus in vitia fortuna nostra male usus sum. Redemptionis meae pretium 33 debeo. Si impetro , intelligam Uerum esse , quod quidam opinantur ambitiosum Patrem publicare voluisse domus suae δε misericordiam , ne I viderentur pauperes tantum vitam inimicis suis dedisse . Si perseverat , ut porrectos egenti cibos si mea fame rependat, & expulsum omnibus 7 nis Filium similem faciat inimico , Vereor , ne iniquis aestimatoribus inexpiabilis illius, & saepe reprehensi
et Qui In causa novi habet , nis vereeundiam . s Ad eolloquium eum Patre . Ideo non tam aelle, ira inflammanda, & aequus essem ad audiendas pro in iis iei utilitati a preces . io Dedi m reriam tit ignosteret mihi pm dilatione. 1 a Notat fortasse Patria saevitiam , qui & ipse tantus itii psus euranda redemptione, immo lentissimus fuit. Ia Non ego nepotina luxueia post tant a meas absumptas saevitates, multam quoque contraxi peeuniam , dupsci ignominia , R de exereita luxuria, R de eontracto IEre alieno. x3 Pauperi egenti, cuius Filius vicariis manibus me redemit. 14 Fortasse abdicando me, ut mihi inde parceret. Is Ne videatur ipsa referre aeeeptam redemptionem meam beneficio pauperia. 16 Quae certa ex abdicatione mea mihi hueetur. ιγ Fortunam domasticam, haereditatem.
280쪽
LAURENTII PATAROLI ANTI L. IX.
D ec odii culpa videatur penes Patrem , qiii tam facile irascitur. Uerum enim sic placet, fortunae magis moribus dilia sidere, quam ' suis: nam & paupe tatis est proprium, quando R. a i ta deficiunt , ex er re libertatem : &dum contemptus fama vitatur, polen
tiores vel λδ ambitiose offendere , &nacta bonam conscientiam 34 magna fortuna , indignius imparem adversarium patitur. ' Ergo conteruit , ut solet. casus duratura. longius a par vis initiis odia , dum contumeliam
humilitas 3I facilius intelligit , digni
tas λβ gravius. Neque ulla fuit armulatio quae enim esse inter impares
potest sed fato quodam similis ex
diuersis causis contentio . ' Hic irascendo pertinax erat , δ' ille incendendo contumax . Quamquam nisi ultimam exprimere δ' confessionem victi utique placuisset , multa iam pridem signa dederant veniar , finemque pugnae 3 φ petentis . Nam quo pertinuisse credimus , quod pauper Edolescens relictis omnibus , solum me , quem coleret , quem amaret , elege rat ὶ Sine dubio a primis aetatis annis iunxerat nos ille potentissimus amor puerilis, dum aut nulla erant inter parentes odia , aut a nobis non intelligebantur . Post 3 diductas tamen
Ne me putetis conditionis nostrae ple- Auri runque comite arrogantia minori insulia inci . tasse fortunae; neque sive naturae livore, sive immodica ambitiositate, ideo
nostras in odia advocat se vires , quod veluti contenderem supra meritum nostrae dignitatis imperium. Testor conscios Deos, quid me non inimicum dicam , sed alienum fecit, quam quod superbus homo , & suam supra humilitatem impotentii limus,ueque contumeliis abstinuit, neque lacessitae patientiae noli rae modo conquievit . Existimate possitne esse inimicus Diviti pauper, qui non sibi arroget ultra suam sortem ad similitudinem affectus superbiam. Sed utinam inimicitia , quae in sensos licet nonnihil tamen perturbat, incae statque animos, illos inter stetisset, quos
fortunae, familiarumque diversitas notos minus efficeret , ut unicum defendendum nobis crimen esset, cui totum scelus imputaretur, Quo tandem modo
excusabimus hostilitatem in Filio, aut
quando subversae naturae paria faciemus, quod non fuit salva reverentia sancti tis affectus, & ingenitas virtutes quoque perdidimus λ Licet vero tota sceleris invidia nequissimum filium calce mus, & tam nostra vacet a culpa conis scientia, quantum quisque potest pietatem Patris existimare, ita tamen pollutae
i s later Divitem A Pauperem, ex quo intelligetur iniussam esse inimieitiam , & proinde abdie a
tionem. xρ A natura inditis. ad Puta facultates, 1 alia commoda viis . ai Quia licet mendi. e , nulli tamen subesse velint . aa Quasi propter ambitionem , ut in hae sua libertate videatur superbus. M Pauperia. a. Divitis. In narratione adolescens exponit r. inimi eitiam inter Patrem suum , di Pauperem ; s. sq/υ, at uod suturae te eonciliationis; 3. amicitiam suam eum filio Pauperis , cui numquam Divea Patefeoditradixit; 4 iter suum per maria iubente Patre: s. captivitatem . s. litteras Patri missas de re demptione ,' pro qua Pater desinaverat discedere domo. sed retinuerunt amici; 7. iter amici paupe tis per maria Patrem anteeedentia, ut liberaret amicum . η. transationem suam venalem ad Latii stam , & destinatam sbi pugnam gladiatoriam; s. adventum amici qui tandem voluit se se offerre vicariis manibus pro amico; io. eiusdem pugnam, & gloriosam mortem, ante quam rogaverat amicum . ut egenti Patri sueeurreret; I . suum in patriam reditum. a. Paupertas . as Facilius pauper noleti contumelias , eo quod per impotent Iam 1 superbiam svi plua eogatur ferre, ex quarum frequenti tolerantia cito dignoscit. s inserantur , vel saei lius, eoquod cum x pauperes suos teneat fumos, & ideo Divitum omnes erga se processus obseruet , Acilius imiurias ea hae attentione dignoscat. as Gravior est nobilibus sensus iniuriatum, vel ipsa digni talia ratione, vel ex ambitione desuperbia. ar Dives. as Pauper . . 9 Nisi quod ex hoe postremo . quod postulavit alimenta pauper, quod suit se confiteri victum , ex quo inimieitiae finia esia deberet. o Puto legendum, patentis. 3 a Post separatas nostras, ex inimicitia, domos.