장음표시 사용
281쪽
27 et M. F. QUINTILIANI DECLAM. IX.
lutae caritatis atrocitate commoveor , men domoς perseveravit, imo impenis DCei. -
' ' 'ut mihi veluti incutiat ipsa contagio situs 3 laboravit. Et si quid mihi in ' Religionem . Et fortasse quidem non eo satis perspectum est , nihil horum dubito, quales tacitae illae fuerint vulgi o- fecit invito patre . Quantum intelli-piniones cum licuit impune iuveni res- gere potui, pauper sine dubio pudore
puere nostrae dignitatis affectum, &sve cedendi, ne 33 damnasse causam suam communium carenti contumeliarum videretur , simul quod nulla ipsi da- sensu, sive nefaria nobis adversandi na- batur gratiae via, stare visus in sutura ad insensae Domus se conferre con- scepto, circuitu tamen quosdam mol- sortium, & inimici Filium, quem po- liores tentavit aditus , & dum firmatissimum amaret, eligere. Nescio didu- tandem pax impetraretur, Filium no-ctasne ante DOmos mutua haec inter bis obsidem dedit . Ac ne meus qui- Iuvenes sodalitas caeperit; hoc scio tunc dem offendi visus est Pater , certes re carpisse, sive penitus confirmatam nunquam reprehendit , nunquam procum debuerat exsolvi. Non reprehendi, hibuit, nec clam seci, nec contuma- fateor, non prohibui, satis Patris ipsum cem ad vellas Patris imperia unquam iubet mentium, & tacitam voluntatem fuisse me vel ipse rerum declarat oris bene affectus animuς interpretatur, sive do . Nam quamvis infestum latroniis experiri libuit in Filio, noliri ne aucto- bus mare iussus intravi. Neque dissi-ritas valeret exempli. Obtulit sors ipsa mulaverim magnas fuisse causas Pa- occasionem immutandae tui putabam tri , cur hoc mihi imperaret , quod Juvenis contumaciae, dum imparibus se- ipse facere non potuerat: ego etsi ne- nectutis annis peregrinationum lassitu- sciebam , non interrogavi , 34 satis dini Filium dometticis negotiis addi- plena ratio fuit patrem velle . Felixctum Ventis, pelagoque exercere con- navigantium conditio , qui procellas stitui, ut fortasse interim avidissimo in modo, & saevos tempestatis incursus, pauperem adolescentem studio innocen- & albentes fluctibus scopulos, aliat iam compararem . Satis jam singulis que pericula tantum maris pertule- liquet, quid Filio meo per incerta Ma- runt : ego miser naufragis invideo ,ris contigerit, qui iurentis pelagi tem- captus barbaris manibus, nec tam ne- peltatibus seviores homines expertus est, xu catenarum Vinctus , quam ponde- piratis vinctus, lautilae venditus, cer- re, inundatum carcerem tuli, & viniamini destinatus. Ego vero , si mise- cula macie 3β laxavi. Quis non ignoro , contemptoque Patri ulla sibi pu- sceret omnibus , qui post hoe exemtare fas est adesse ultricia Numina, non plum navigare timuissent ρ Ergo quasne providentia omnia haec facta arbi- una spe misera trahebatur anima, litrer , ut edisceret Filius meus verum teras de redemptione scripsi patri te- tandem paternae domus excolere affe- stor deos :i. Quid enim lentire victu , qui non nisi inimicoς extra ha- derer de parentis affectu , si hoc inbuerit. Vos advoco immanis calamita- columi redemptionem ab alio petivi Glis nuncias literas, & fateor irato sem y Nam quod unum mihi se- etiam Patri milerandas quantum inge- cundum patrem sertuna videbatur pa-mui ratis
3, Ut firmius indignaretur, ne ex Patrum dissidio Filiorum quoque separentur animi. 33 Qui e dii videtur damnare causam suam. vel enim iusse eedit, A se ostendit se mala inimicis exertiisse . vel iri iussa , A eontra meritum, sed dime illime intelligetur. 34 Promptissima obedientia, A sngulta Filiis nostia optanda. Haee A smilia miro artificio prolata , ut Patrem sibi eontiliaret. 3s spuma ex fluctuum percussione, A reflexione . 36 Recedenti, thrastricto braehiorum elicuit
282쪽
Bee-- rasse praesidium , hoc sperare in illa
ετ φ sorte non poteram. Quid attinebat a mico scribere, quem sciebam non habere, unde redimeret 8 Nunquam ne mihi dabitur liberum tempus conquerendi apud patrem de amicis suis, qui proficisci volentem retinere tentarunt, qui piae festinationi attulerunt moras Profeetus esset tamen vel invitis omnibus quis enim non hoc praestaret filio pater nisi quod interim amicus an
te cessit. Illum non pericula maris, non infesti latronibus sinus , non vicinum meae fortunae documentum prohibuit.
Minus haec miror de amicor illud est, quod pensari nullis beneficiis possit , proficiscentem non retinuit pater: imos quid in subsidia vitae seposuerat parca frugalitas , id omne in impen-1as itineris contraxit, & contulit. Infelicissime senex , sic egere coepisti . Dicam nunc ego, per quos iuvenis praestantissimus navigaverit fluctus , quos accellerit scopulos , quantos lu-ltraverit sinus λ Faciliora illa putant,
qui nunquam navigaverunt . In omnia praeceps, sine respectu sui , quem
iam tum apparebat Vitae non parcere,
abiit, exploravit, & tamen ille quoque , qui tantopere fellinabat , sero pervenit. Audite , audite , Iudices , novam captivi querelam , iam miser
apud piratas non eram. Alebat 33 devotum corpus gravior om ni fame 3 sagina, & inter debita ' noxae manis et pia contemptissimus tyro gladiator , ut novissime perderem calamitatis meae ε 3 innocentiam , discebam quotidie scelus . Haec tamen omnia
Iustinui, tulit adeo difficile est etiam sua ε' causa mori . Et iam dies aderat x
mui dubiae orbitatis eventui , quanta anxietate enixa pietas coeperat iam pretia congerere, & suam laudabat fortunam. Nimiam iam ipse quoque sentiebam indulgentiam; at verebar adhuc, ne totus sortis nostrae strepitus impatesset unius redemptioni. Sed quid profuit , Iudicesὶ Dum confirmatum caritate senium per dubia maris eademque Filio incerta pergere parat, nunciatur
amicum filii mei pauperem Patris ipsam occupa me sollieitudinem , & ad captivum praeparata ad sortem quamlibet vota detulit se. Haesi, fateor, in illo incertae cogitationis ambiguo, praevaluit tamen experiri, an sic quoque se pateretur Filius meus liberari . Scilicet ad primas devoti Juvenis voces libertatem gratulatus illa in amicum transtulit ad pugnam aptata arma , & praenuncia mortis insignia. o numquam avidius vitae volumi Dum inimicae domus beneficio usus est, invidiam paternae comparavit . Dubitabitur, an cogitaverit Pater de redemptione , & putabunt qui nobis invident maluisse divitis superinbiam tanto pauperis damno juvari. Reversus ell, qui amici vicarias captivitatem , pu nam, mortem inspexit, cujus renunciat fuisse preces, non sinas mendicare parentem meum . Putavi quidem alienis moribus redeuntem mi,
ni me dissociatam in Patris, familiaeque reverentiam contulisse pietatem , neque alienis dediturum se affect ibus , qui poli tandiu diductos paternos amisplexus in penatium gaudium restitueretur. Et quidcm fas erat ut inimicae domus periisset benevolentia, cum deesset cui fuerat addicta. Non arbitrabar posse ulterius contra paternae voluntatis
38 Destinatum saer fieto veluti ex voto, vel amore vinimae , quae interficitur ex voto.as Abundana alimentum ad eomparandam saginam , ideoque maiorem corporis molem , ae vires. 4e offensionibus, vulneribus. 4r Suprema vitae hora. 41 Caetivitatis , vel mortis . 43 Nams morerer, obibam veluti noeens, & reus; vel Quod plerumque rea smili morte pereant, quod voverint antiquitatis studiosi, sue quod merito interhceret ex culpa mea, qua alios offendissem. 44 Etiam si habeatur causa, quae maxima capti*o Gladiatori erat, ex miserrima illa vita.
283쪽
et M. F. QUINTILIANI DECLAM. IX.
tis respectum peccari cum criminum rat , iamque ad spectaculum sup- D in maximum in redemptione contigisset. plicii noliri populus convenerat
Invenit tamen quo se exercςret inexorabilis malitia; finxerit nescio inimicum , an senserit egentem, carpit criminosa liberalitate alimenta praebere . Quid ultra differo Erogabatur tota auactoritate familiae census, & Pater nesciebat. Pudeat vos jura, subselliaque, quod miserrimi Patris delpectam auctoritatem his clausistis angustiis, ut filio reddat rationes abdicationis, quae concitatae ivllitiae sera , ae minor punitio ei l. Dicite, per Deos immortales, quid ultra sacere dc buit qui mereatur supplicium, de quo quaeri non possit ὶ Homini cui tanta rerum mira diversitas
contigit, ut pauper inimicus esset, &Filius; qui adeo fuit in ipsa sortuna , di cauta merito mitis nihil liberius concedendum est , quam ut posssit abdicare Filium cout radicentem. Quid enim, sanctissimi Iudices, in iniquas illas con
surgit querelas Filius, quod qui mihi
modo ex funella illa peregrinatione insperatu et adsit vix salutaribus liminibus expellaturi Video sane mansuetudipis nostrae abuti Iuvenem occasione , qui de rei veluti novitate perculsus summam iudicat crudelitatem , quod crimi nosum penatibus semper pro levissima animadversione protrusmus . Recede parumper indurata hae emis, & de nimio affectu contumeliarum nescia cari-Ias, liceat tandem aliquid paternae severitati. Egone diutius domellicos intra lares immorari illum sinam, qui debitam natali tecto reverentiam in consue M Ae si mora, qua mihi desinaretur sciret supi
Praetor. 4' steteram utilior omni munerario , stendit ; uel neferam vilior omnibua munerario
sam ostentata per arenam periturorum corpora mortis suae pompam duxerant :sedebat sanguine noli ro favorabilis εο dominus, cum me, cuius, ut interjatio mari , non fortunam quisquam
nosse, non natales, non patrem pol rat , una tamen res faceret apud quosdam miserabilem , quod videbar inique comparatus . Certa enim arena .
deliinabar victima, nemo q7 munerario vilius steterat . Fremebant ubique omnia apparatu mortis : hic serrum acuebat, ille accendebat ignibus lamianas: hinc ψη virgae , inde flagella anserebantur, ψmnes piratas putares. Sonabant clansore ferali tubae , illatisque γ' libitinae itoris ducebatur funus ante mortem . ubique vula ra, gemitus , cruor , totum in
oculis periculum . si quid est in m abdicatione dignum , Iudices , unum crimen agnosco , quod in haec amicum meum sy misi . Est quidem felicibuς difficilis miseriarum vera aestimatio , figurare lamen potestis , qui
tunc.animus mihi, quae cogitatio sueri . Namque & natura redit in ex-ttemis tristis praeteritae voluptatis re- eoidatio , & mihi cum generis conscientia , cum sortunae conscius aliquando fulgor , cui a. liberales artes , cum omnia quondam honestiora ἔψ mti- rario meo, domus, familia, amici, caeteraque nunquam videnda in ultima mortis expectatione succurrerent
tenenti servilia arma, & ignominio la
hat; in quo sensu , si haee sententia placet, poterit admitti lectici, quae in quibusdam habetur , ne ma vitius munerarro fleterat. 48 An ut incitarentur segniores an quibus quoque Gladiatores vexarent i 4s vel hyperbolice dictum, vel de sano paratis sandapiliet ad caesos efferendos .so De templo Deae Libitinae, sub quo nomine eolebatur venias, in quibus una eum exteria ad suis nera spectantibus asservabantur . si Unde eum noridum esset dimieatum sortasse fignificae , tune quoque apparuisse vulnera Sc. antequam eontingerent. eum iam esset in oeulia periculum .sa Permittens ut talia me redimens vicaria opera subiret. 33 Feliees numquam pro rei veritate conceptum miseriarum efformant , sicuti nequa sani legeitudinum , unde Terent. In Andita , Faciuemnes etim vaIemus recta consilia raratis damtis . 34 statu meo, vide notam 47.
284쪽
LAURENTII PATAROLI ANTI L. IX.
D ς μ' morte perituro, tum si ulla miseris My φρ est fides quid horum omnium igna
ri agerent propinqui , nihil pejus de
fortuna mea suspicantes , quam quod scripseram: illud tamen gravissimum, quod patrem , qui tandiu non veniret, captum putabam . Ergo tota cogitatione intentus in mortem , expectabam cruentum illum conisectorem . Quis enim dubitet, quid futurum fuerit , si ego pugnassem ' Ille quoque
occisus elt , qui inter nos , ut apparet, II sortior fuit . His cogitationibus attonito, & in mortem iam penedemerso, inopinara subito ami ei mei species effulsit . Obstupui , totumque corpus percurrit γε frigidus pavor , neque aliter quam si vana obiiceretur oculis II imago, mente captus steti . Ubi primum Iux rediit , laxatumque est iter voci: Quid tu, inquam, qu ea su pervenisti huc miser Nunquid& te vendidere piratae y At ille coinplexus cervices meas , effusis in pectus meum lacrymis soIutus , & intercepto prope iam spiritu, sero, iam trepidante me , primam vocem , &diu solam edidit, Satis vixi . Ut vero causas itineris reddidit. & venisse se ad redimendum indicavit: &unde, inquam, tibi pecuniat nisi redistis itigratiam, & te pater meus misit R A dite gentes, audite populi , non soli-ia judicium nostrum corona circuminstet, sed si patitur natura rerum, tOtus ad cognitionem talis exempli o bis circumfluat. Tacete priora tacula, in quibus' tamen a primordio generis
humani , paucissima amicitiae paria admirabiliora fecerat longa temporibus nostris fides intercepta e quicquid historis tradiderunt , carmina finxerunt, fabulae adjecerunt, sub hac com
et ud nis inimicae ambitum transtulit 'Quid me Patrem esse decet Invenit alterum, per quem mihi pararet invidiam, & vix fas est natales ortus, &communicatam animam Filio impurate. Testor conscia nostrorum pectorum Numina, quam sollicita vota reddidit alte in herens animo laeritia, &saninctiores Diis immortalibus hostias sua ipsa latia numquam verior pietas percussit . Expectabam dicam equidem ut desiderio incensu ς assictus vix posset expleri , ut infaustae profectionis perieulo veluti objurgatus numquam nostrae Domus exueretur affictu, neque posset
mendax inimici hominis assentatio ipsam Filii nobis auferre praesentiam. Quid ampliust Dederam praeteritis veniam, & veluti per tot peregrinationis discrimina Diis punientibus vindicato
merito conditionis nostrae gratulatus, novis moribus novam paraveram indulis
gentiam. Re Iege, inimice Fili, tuum illum impiissimum repetitae contume liae consilium. Ecquid impotens, super-he objicis, qui iam compositum paterna aestum indignationis ad impetus rursum , ad flagella revocasti o quam poenitet inconsultae patientiae s Credite , Iudices, recens iuvenis crimen confidentia fuit . Quid igitur restae quam ut exemplar de tanta lenitate fortasse exceptum excusemus , si iuvenis supplicio praestemus, ne tanta nobis deincepet contumacia valeat adversari y Verum
quantulum est, quod coacta iustitia Patris de pravo Filio per solam abdicati nem contendit' Comparate, si placet, illa sanctissimorum hominum facta ,
quorum severitatis nostros in usus tam longa temporum , titulorumque serie recordatio percrebuit. Quid Filiis licuit, non dieam inimice factum, sed neque
285쪽
276 M. F. QUINTILIANI DECLAM. IX.
ANT - invito Patre rectum, cujus non statim paratione taceant . Quis crederet si Drς - '' ' poenas sacrato capite exolverent λ Titi dubitari posset inter duos amicos , ' Manlii Filium iam de hostibus trium- quorum . alterum immunem malorumphantem cum conserto contra Patris im- omnium Hrtuna fecerat alterum piperium certamine insigne victoriae spe- ratis ac lanistae tradiderat , meliorem cimen retulisset, memoriae tradidere ma- conditionem fuisse captivi Si diu egiores nulla gratulatione severissimi Du- essem, inquit, pecuniam pro te attu-cis exceptum quod sanguinis de pugna lissem : quod unum pauperibus praesi-
supererat sub iusta securis ic' u fudi lle . dium est , manus habeo , has piratis Quo tandem modo levem hanc Filii daturus sui , has pro te in pugnam
qui inimice secit defendemus castigatio- vicarias dabo. Ignosce , pater, quod nem, cum caesos eos meminerimus, qui nimia 18 contentione affectus y pene in minori crimine speciem quoque ha- tibi orbitatis vulnus impresserim. Tebuere innocentiar Uis dicam breviter, stor deos, non per me stetisse , quod quam iusta sit abdicatio Τ Redimi ante vivo . Neque enim ita me esseram novum factum non merebaris. Quid di- οφ ludus, aut in tantum duraverat a-cat Filius non ignoro , & quo se prae- nimum caedis longa meditatio, ut eumcipue conatu defendat, totam operis in- amicum vellem occidi , qui pro me vidiam in meritum transferens redem- mori poterat . 4 Vindicabam mihiptoris. Sed hoc, Iudices, a causa nostra fortunam meam , & adhuc necessita- procul abest, neque enim quaerimus u- tis gladiator depugnare etiam vole-trum amicus alimenta debeat rede in bam , neque ullis precibus poteramptoris sui Patri , verum ut reliqua evinci : quanquam se non superfutu- omittam liceat ne pascere inimicum rum alioqui minabatur , idque unum pauperem Filio meo . Fateor scilicet amrmabat interesse , utrum vicarium aequius amici munus esse quidquid mo- mallem habere; mortis, an comitem .rituri suprema non edidit meminisse , Non vici. Quid igitur actum sit quae& juncta obtestationibus mandata exe- ritis λ Duxit me ad munerarium , Iu-qui; sed cum nos geminae addixerit na- dices . Quas ego illius preces , quam tura pietati, ut & parentes coleremus, pertinaces Iacrymas , quam miserabidi amicos, illorum in nobis voluit su- lem obtestationern vidi i Nemo un- pereminere rationem, quos propiori vin- quam sic rogavit missionem . Transculo meritorum visceribus nostris vin- feruntur in illum detracta corpori meo xisset. Ita sane celebranda eximiaque arma , & ε 3 male aptatis insignibus
juvenis noster virtute suismet, si non in- festinatum par ε 3 producitur. Quid
vito Patre obtemperasset amico, at post- me admonetis supremarum amici mei quam coepit potioris pietatis reveren- precum, quibus haec alimenta, si carotiam negligere, minoris etiam praestitat empta, inopi patris senectae petita deperdidit innocentiam. Quid pium e- adiutorium hoc ad causam putatis inim Filium meum putetis Nullum e L Me pudet, quod rogatus sum . Perse illi potest fidei meritum, qui Patri ini- hanc, inquit, mihi lucem ultimam , micus est; & quamquam proclamet se per notissimam amoris nostri fidem ,
IR Meae gratitudinis cum tanta pietate. so Pene praestiti in eaptivitate non patiens me t liter liberari, qtiare tu certe fuissex orbus, me proculdubio in pugna oeelso. 6 Palaestra. 6i in libertatem ggerendae Fortunae meae oecasiostem habebam , ti tamen &e. 61 Ut illi . qui festare non merebatur . Amitiis meus , A ego, festinatum autem suerat in me spoliando, α in illo vestiendo, cum tempus iam puῶnκ desset. 64 Ego puto superflua duo hae verba.
286쪽
LAURENTII PATAROLI ANTI L. IX. 277
mς ' Sit lineas, adiuves, praestes affectum: solvere, non crediderim criminosam hanc '' s mereor, tu si illi vicarius meus . caritatem de sancto illo virtutis orta ma-Nee plura dicendi tempus fuit : iam- nare. Non habet sane iactatae hujus eaque suprema per si galeam dederam ritatis sensum , & tantum de amicitia oscula, digressisque in diversum mini- consilium, qui ipsi inimicus amico sce-stris permissus Mars erat. O quam so- lerata , turpique ignavia ita se redimi licitus spectavi , quam attonita men- passus est. Non capit miserationem ate , quam si' simili corporis motui nimus, qui immanissima crudelitate eLQuoties ad infestum mucronem, quasi se ratus suam praetulit tam emeriti vitae
ipse peterer, me summisit Quoties ad iuvenis liberationem . Quid putemus
conatus erectus sumi O mi sera cogita- pauperis hunc calamitate moveri solum lio, o crudelis natura metus, si I me- Filii heneficium allegantis, qui suarito tu, amice, pugnare maluisti. Fa- vincula, & certam mortem in ipsum cinus indignum, illum animum, illum aequo animo transtulit benefactorem ;ardorem non contigisse eastris , non aut ulli parem esse pietati , qui tunc bellieis certaminibus, ubi vera virtus, maluit amicum suum mori Uidete mi-
nulla pugnandi lege praemium seribi- te pectus, & mollem affectum, qui ad.
tur. Qua vi praelium invaserat, iratus Omnem miseriarum conspectum tremit, etiamnum tanquam adversario meo, ad quam sortiter non alienas modo cala- omnes impetus excipiebatur callide ve- mitates serat, & mortes, sed ipse im-terani gladiatoris astu, omnes conatus mittat, ipse festinet. Crudelis, impa- contra se erant. Nec difficilem tamen tiensque, quam ominosus est Maxima sub illo praesertim εε autoramento ha- scelerum uno actu fecisti, ut neque possis buisset missionem , sed noluit gladia- malui in Patrem, neque in amicum fator vivere. Igitur iam nudum corpus cinus admittere. Quid hoc igitur vere vulneribus offerens , ut totam prope grati animi mendacium putemus, quam mereedem semel solveret, stans periit. veterem nobis adversandi consuetudi- Cui licuit in patria, in domo , inter nem, & contumax votorum scelus, ut propinquos, laeum consenescere sevo, habeat Pater intra domum inimicos cui tranquillam sine reprehensione a- Ita scilicet parum credidit immanissimae gere vitam , iacet coni ectus vulneri- contumeliae datum, dum ad hostis ambus , & primo iuveniae flore frauda- bitum coactam contulit reverentiam , tus periit miser fato meo . At ego , nisi de familia aliquid sive dedecore, tui debebar illi fortunae, quem mors sive damno praeter suam pravitatem e-ihi destinauerat, emissus ludo nocen- rogasset. Quid amplius quaeritis a Patior, quam venὸitus , etiam xiatico tre, Iudices, ut districta valeat abdi- illius infelicis reeterior. Placeamus li- catio , si neque invenit in Filio solacet nobis Τμ fortuna nostra, pater, pau- aequitas meritum λ Ego vero ulterius red-peri solvendo non sumus. ' Si qua est eo eausas , & dum omnium mentibus fides, Iudices, pudet me contra indi- inaudit haec series impietatis appareat, care γ' mea beneficia , nec videor V querelas ejus expendite, qui toties me-bis rudi
6s Non nuda sonte. M Gladiatorἰ re, ereptori meo . ετ Ego enim tam timidus ni inquam pugnae sumetissem . ER Quod impar adversea tia esset. ε; Illo fine , ito Fato, quod meum esse debebat. 'o Qui sumus in Divitiis eonstituti.' Hic e niae a narratione maggerat a. quantum debeat Pauperi, fle quam parum hactenus solverit: a. Patri ex plicat, quomodo quod erotiavit in pauperi, alimetita non male impendit ; Quod ε tam est ipsius indignatio ex tam bono disi istidio, qu nam esset si malo aliquo usu disi: passet λ ι Quae in Pauperem contulerit.
287쪽
M. F. QUINTILIANI DECLAM. IX. I
ruerit abdicari. Cur enim cum inimiis ei nos essemus, amicum Filium pauperis habuisti Itane, Iudices, de nollrorum affectuum communione decedere
fas erit Filiis, & qui nostri sanguinis,
animaeque beneficio fruuntur, muneris saltem memoriae negabunt ut in nos vel inviti sola veneratione propendeant Non equidem superba violentia contendimus , ut totum sortunae nostrae strepitum vestri quoque insultus comitentur, non ut animum immitis odii perturbatione, & ultionis sollicitudine agitetis . Salvum munus est pietatis, si non eluctemini, si veluti de sententia vestrae diversitate non comparetis improbato facto Patris invidiam . Unum hoc poscimus, ut plus nos diligatis quam inimicos . Neque enim vestri iuris est de iustitia causae disputatio . Sanctum sit quod Pater elegit, & fidem veritatis in majoris exempli obsequium submittite . Quamquam quis modo dubitet, aut cur huius inimicitiae suspecta sit innocentia, dum totius familiae res agitur, dum non privata Patris invidia, sed domus dignitas vindicatur Iudicate utrum nunc possit esse Filius meus amicus pauperi, dum necesse est enixius esse inimicum. Peccavi, inquit, ignoscere Patris est , & satis . abundeque poenarum, ex insanis fluctibus, ex latronum manibus, ex ludo, ex destina-IO cerIamine contigit. Haec sane ill
rum criminum supplicia sint, quibus se olim saevitia pervicax ante allegatam inimici famem exercuit, neque pondus addae
bis rationem posse reddere , quod DE 1 - mihi tam parum objiciatur . Redemia M r o ptoris mei patri in pretium meum Or-
, 74 egenti , quid praestiti Quod pirata capto , quod Lanista gladiatori , exiguam stipem , & cibos semper petendos . Quantulum enim dari poterat , quod non sentiret dominus tam δε curiosus De hac re consedistis, hoe cone itavit illam iudicii scenam , panis datus mendico, & s dilata hac impotentiae nostrae opinione, videbamur amicos 74 ferro occidere , inimicos fame . Computemus totam istam meae luxuriae impensam , audite summam , & 77 miramini , si hos sumptus ne divitiae quidem suilinent. Tanti constat patri captivitas mea , cum tam care redemptus sim . Quo tandem patereris animo , si delicatus adolescens , praesertim splendidis opibus , vel ex aetate mores , vel ex for it una traxissem, & 7η tempestiva convivia, & 7y pervigiles ludos advocata sodalium turba, solutus atque affluens agerem , tantumque impenderem , quantum non posset te ignorante consumi, quae tamen ipsa boni patres libenter annis remiserunt , cum abdicatione dignum putes , & ultimo patriae potestatis fulmine coercendum, quod mendico seni porrexerim , ut
parcissime dicam , quod η illi filius
misit i Non redempta meretrix , non egestum conviviis icenus, non len num parasitorumque chara adulatio in crimen venit r. ηδ cibaria senis ne in
Cur non sim ego abdicandus ; non enim .iomodo diluera tam nullius obienionem momenti . quam mihi facit Pater, quod Pauperi bene tela eoio tulerim, quae in d; eare me pudet. τ3 Duplici πcausa , quia diste iis Filius me liberaturus , s qui in prasidia vitae seposuerat parea frugalitas . id omne in impensas itineria contrarit. A eontulit: a, quia ipse ea seneEtute imp eris, qui sibi ali menta compararet operibus , non habebat nequo Filiitim a quo posset aut iri . 74 Tam oeulatus , tanta cura a tendena ad rem domesti eam. Vet Ei s diu Itia vulgetur opinio haee , quod non potvit praebere alimenta Pauper; , Ae. γε Fere enim ipse . Ao iunicum meum redemptorem occidi . passus enim sum ut meum triumus subiret. ex quo obiit. D irem e ε . νη Tempessiva convivia, malo sen su sumuntur : ita seneca de ira, lib. a. cap. 18. T -.AA. .eoniiυia Pater detreior Filio cassigat. Cicero quoque pro Arch. Poeta . 79 Ioeos, pes hi , , si ut Iuvenal. Sat.8. s. iudiιuν alea pernox. 8a Cum tamen pro peccato magno partim IuppIὰ ἡ Hr . Ter. ii And. Sc. si Μe enim rogavit ut pascerem, quod est pei ie. mas qi Mae muςs x ,sa Ex aetate, ac malis parciora . -
288쪽
LAURENTII PATAROLI ANTI L. IX. 279
D eLA- pe linius aetate, ac malis consecti . addat impunitatis prae sentibus, quod vix MY3FIoc divitias tuas concutit , hoc fun- diluit meritum praeteritorum. Sed cum 'datam paternis avitisque,opibus do- privata haec noli ra , & communis na-mum exhaurit i Si tam, a Varus es , turae caritas, tanti sive dedecoris, sive
eomputa , adhuc de alimo vixi ., exempli discrimen subierit , hactenu,' At hae e fortasse , quae cireum stat pro hac genus ultionis fuisse arbitror,
iudicium corona , &a omnis ignara nondum certe satisfactum est Patri. Ne- causae turba, magnum nescio quod & que me ideo putetis amicitiae cultum portento simile crimen expectat. Ab- improbare: quid enim de virtutibus Fidicas me, pater, tam citot Modo tibii lium meum abducam, qui violatae pie- ex illa iunella peregrinatione inspera- tatis redarguo Contendo tamen ut de tus revertor , unde ut venirem , vix ipsa voluntate Patris Filii libertas sit,
optare potui sti . Nulla adhuc pro re- & de ipsis reddat quoque recte factis raditu meo soluta sunt vota , non per- tionem. Annon, Iudices, prohibere meincussae diis immortalibus hostiae , re- rito possem census in munera, in extindemptori certe gratiam non retulimus. mia Opera, monumentaque profunden . At ego expectabam , ut desiderio in- te in , maximarumque virtutum obstare census assechus vix posset expleri, ut conatibus, quod non sola mens homi-
post infaustam profectionem velut ob- nis ad ipsas est Non video quid intersit; urgatus tanto periculo, nunquam me inter hanc absurdi affectus occasionem,
posthac, saltem peregre, dimitteres . dum Filias se addixit amicitiae, ad quam Vix salutatis laribus expellor, & apud non solius habentis conditici defertur. plerosque dubitari potest , an η' adis Adde quod se iam fatetur inimicum P
missus sim. An hoe agis, ne quid iis tri, cui repugnans omnino est amoris, bi praestitisse videatur , qui me rede- odiique propensio . Neque enim', Iudimit Saevus enim credo & impius , ces, satis Filio meo fuit infestum minusti quod maximum omnium vitio- iuvenem, quem coleret elegisse , sed rum signum est ingraeus be- profecto semper ita ad senem se e tu-neficia patris non aestimo . Fortasse lit, ut fere videretur novi Patris di vere ui vitam debeam , δε ne seio r nul- sitatem praetulisse . Proclamo, testor , la est apud animum meum memo- totis se ibi explicuit operibus impiissimaria meritorum . Miserum me , quod pietas, & nobis perinde serent captan- non postum tantum Hlvere, qu tum da de paupere merita reconciliationis accepi. ' Quanquam causas abdicatio- turpissimo nescio cuius affectus ambitunis pater altius repetit, & estra pere- se se scelerata industria lassavit . Quis glinationem meam inquirit , idque: parentis discrimen , quis natalium d
ratione duplici . Primum , . ut reum , num novisset Credidisset sane intra quem premere atro itas criminum nota inimicos. Dicite, per Deos immortales,
potest , turba confundat : deinde ut quia saevius, quid infensius allegaremus, gravius videatur iudicium patrit, cum si se ipse inimicum profiteretur Qua .
83 Dum a te longs fui, apud Riratas ti Lanillam nihi omesticum insumpsi .
. Primum pro se argumentum ex miseratione desumptum , quod vix reversus a eaptivitate , dum tempus esset laetitiae, a vix salutatis laribus expellatue Ac. g. Poss reditum. 83 in redemptoris mei Patrem qaod gratias resatra nequeo, quas oblivise aehεneAeiorem , ideo at paternorum in me perit memoria. 8a Patri ne meo, an amici . ' Prima obiemo patet. 4 eue habuerie ipse amistim Filium Pauperis , eum inimiel enne Patrea . Resp. t. q. li e mcesuefiet , Patris ea tamen ignostere ; a. se iam fuisse pinas tot aerumnis . a. summi m esse bonum A eitiam , unde summe esse eaeperendam , & numquam i osse exprobrax'; 4. ipsum Pater huic amicisiae dehoe , sia anim visum habet Filium, qui alioquin periisset.
289쪽
28o M. F. QUINTILIANI DECLAM. IX.
A re, Iudices, adhuc vereor, ne aequita- is damnet, qui soleat ignoscere. Cur, Pr . tis nostrae in tanto Filii crimine sit ex- inquit , cum ego inimicum haberem euianda conscientia, ne de hoste velu- pauperem, tu amicum filium ejus ha-ti ulcisci videar iratus . At, inquit, uuisti Uolo , Iudices , omissa omni
numquam negavit, numquam objecit, contentione scilicet sic agere , pecca- numquam excanduit. Credebam meher- vi, veniam peto errare hominiscule non necesse esse Filio meo novum est , & ignostera patris . Duxit me Patris imperium ut naturae legibus obe- similis aetas, evicerunt ossicia , cepit diret, neque eius iacienda quoque se- fides, amantem odisse non potui. Nimina instinctus, quem nobiscum geni- hilominus satis , abundeque poenarum tum individua animae necessitate rese- est, & si pietatem tuam bene novi ,rimus. Ante Judices quemquam feretis plus quam velles , datum est. Quan- dicentem, ideo laeterum semitae diutius, tum libet peccaverim , quid amplius ira- altiusque inhaesi , quod nullus admonuit, tissimus dominus exigeret Ludo nullus prohibuit λ Uuliis reddam tacitat tibi satisfeci . Nullum ne cladibus patientiae nostrae rationem λ Experiri meis finem dari placet Parum est subiit quo esset animo Filius, qua re- quod insanos pertuli fluctus, & saevis
verentia; an ullum tandem facturus esia tempellara ς commissus, albitrio Venset criminum modum , sanctumque torum pe udi P Parum est quod Patris putaret exemplum . Quid enim in nefarias latronum manus praeda per- opus est lacessi a se in per Pater auctori- veni , dc quae ultima malorum etate proclamet, minetur, percutiat tiam servorum conditio est sine ην Expectas scilicet ut singulis vacet arti- exeeptione venalis λ Inde me si vo-bus, ut singula iudicet, & lene pieta- luisset , emere potuit inimicus . Patis ossicium in furoris invidiaeque mi- rum est quod me diu. piratae in carnisteria assidue componat λ Fateor uti- cere retentum, quia redemptorem il-que plecti minus meruit tuus ille incer- lis divitem promiseram patrem, itatus adhuc amicitiae animus, dum se e- ludum, vendiderunt tanquam decepti hxercet occultior affectus, & fidem ha - Quod quotidianae pugnae meditatione bemus citioris poenitentiae. Nunc pro- tandiu mori didicii Quod compositus,fecto intelligimus inimicae artis confi- armatus , '' inductus perieram, si ' lium, dum intermissum parumper scelus melior amicus fuissem, nisi me nova nullius exitus promisso reparatur in ma- velut in portu adoptata tempellas..ius; dum firmior, postquam periit quem paternis laribus extorrem , & necen facinoris moram credebamus, propendet sarii quoque victus inopem, circum animus. Quid repugnas inimice , quid ad alienas i mitteret domos Pudet e-
quereris Iam referas calligationem , numerare calamiratum mearum gra-
quam obiicit non ante illatam. Annihil dus, piratam, lanistam , ' patrem. ad Filii crimen conser re putetis, quod ita Atqui pars illa criminis, Iudices, se redimi passus est Tune vitae mu- mei non defendi meruit, sed laudari. nere perfrueris quod debes inimico Pa. Neque enim reperio , quid in rebus iris; tamque imbecille pectus est in ad- humanis excogitarit natura praestan-
ver- tius D Palaestrae laboribus, ct damnis . in qua a Lanis a Devissime exercebar; vel l si dissicilem magis
Iongiusque petitam velis interpretationem l tantas calamitates passiis tum , ut quae inter 1issas prae alii hiberi possint pro ludo valeant tamen poenas mei delicti exsolvere . 88 Inter vitam . in naufra8iam nee . ac medius. 29 Conditionis, & fortunae mein. 9 Iu spectaculorum locum, tu arenam. ιςi Quam vere suerim, me tanto amiei mei damno redimi permitte .pa Ut nisi otia calamitatis causam Patrem ultima parte gradationia ponit.
290쪽
LAURENTII PATARoLI ANTI L. IX.
tius amicitia , quid concordia contra fortunam majus auxilium . Nam primum praeter ν 3 caetera animalia induit nostris pectoribus quandam Q. cietatem , quae mutuo gaudere congressu , contrahere populos , condere urbes edocuit : & eum mentibus no stris varios imposuerit motus , nullum profecto meliorem benevolentia
tribuit affectum. Quid enim foret humano genere felicius , si omnes et se possent amici Non bella, seditiones,
latrocinia, 'I lites, caeteraque mala, quae hominibus ex lei piis nata sunt, FO sori unae accessissent . Id quia nimium deci visum est, at certe honestis ςonvenire mentibus , fidem cole- Te, amoris gratiam referre , omnibus temporibus, omnibus gentibus praecium, & quodammodo sacrum fuit .eque enim nisi py optimis mentibus contingit , ut aut sic amare sciant , aut sic amari mereantur . Hoc ego crimen expavescam Scires quantopere gloriarer, pater, si cum amico ego redissem . γ' Nisi forte similitudine flagitiorum ductus , turpi me conjunxe ram iuveni, quae vita sine dubio nomen amicitiae non accipit , tametsi ad yy paria ducente natura vitia convenerunt . objice mihi amicum , &habes maledicendi materiam . Gladiator fuit, quare amieus illius fuisti Ita opinor , poenitet . Effert te longius dolor , & nimia concitatus ira , quo progrediare non respicis . Non sentis, pater , hoc te mini objicere ,
versis , ut inconsulte apud te valeat quidquid tuo subtrahat dolori materiam 0- Ergo ut mihi in futurum in sedeat pudor, consentis quod tantum hostis ima putet beneficium, & semper de tui reis cordatione ipse exigat, ego deberi se iam infensis Itane semper tecum res est eum inimi eis , & dum in miserrimae
Fortunae vicem pereunte arrogantia
temeritatis suadet meminisse pietatis calamitas, de Familiae adhuc, Patrisque consilio recedis Non ferrem me
hercule si pretium ipse persolveret, si
non vicarias manus offerret , & vitae parceret, ut ultro redimereris . Quod tu monstri genus es Ad Patrem de re
demptione scripsisti , & eius illi eo indulges muneri, qui solus noster non poterat esse vicarius Advoco conseia Numina, quam minime sedebat otiosa pietas , quam sollicita quodcumque liberationis pretium paraverat ; sed postquam sensi properasse inimicum, ea ptivi Filii e sultationis parumper hae
seram expectator. Miserum me, quam
nimis contigit, quod neque de jam experto Filii studio uerebari Miserum me credent facilius homines nobis probantibus Iuvenem oblatum , ut infirmior inimicus Pater superbiae nostrae impar foret insultibus ; aut fortasse dubita hitur , an.neque cogitaverim de Filii captivitate. Quam nobis invidiam, quod parasti dedecust Aut credar tibi magis inimicus ac pauperi, aut maluisse me perfrui beneficio inimici . Creado post haec , necesse erit , ut desinam esse infensus. Sed haec , Iudices , excusari aliquo modo potuerunt in Filio,
ρ3 Nam priae pis indulsit eommun s modisis iliis tantum animas . 9ι Nobis avrmum quoque . maturus ut nos aflectus petere auxitium, er praestare iuberet. Iuven. sal. II. Os Adjiete privata homieidia, &alia stetera, ex quibus fit, ut vere dicatur serpentum major estum dia. Iuven. Sat. I s. 96 Fortunae nostrae inconstantiae, quod solum ramea pateremur malum. y Quibus arte benigna, ct meliore Iuto finxit praeeorsia Titan . Sat. 3. y8 lmnice. yy As similam Deus adducis fimilemque paremque . . . Nequam scilieet, fle Dei norosus; ironice autem dicit, eue enim uoto est Gladiator