장음표시 사용
141쪽
legis quaedam mulationes vel dispen rationes improprise, ne videlieet quorumdam gravissimorum Doctoriim loquendi modum reprehendere videamur il .
M. Si tui inter speculativas humanas eognitiones inquiri s let , qtiaenam sit earum maxime universalis, quae pro eae terarii in primo principio possit sta lui , ita inter praeliea moralisphil iisophiae priueipia , quaerunt philosophi tale essalum, quod i star principii omnium universalissimi et primi haberi queat. Ratio hujus similitudinis ista est, quod et eadem videtur esse relatio, inter prineipia speculativa et theoreticam rationem, ae inter praeticam rationem ei principia legis naturalis ; et in iis quae cadunt sub humanam rationem , naturalis quidam ordo postulansiendentiam ad aliquid simplieiter primum, deprehenditur. Prinei- pium istud cognoscitisum totius juris naturae si determinari poterit, instar legis eiij iisdam unioersalissimae et velut funuα- meritatis speelandum erit. Porro sicut inter omnes constare debet prinei pium perfectae obligationis naturalis, non posse esse nisi Dei imperium sive divinae sapientiae ordinationem, hoc namque videtur evidenter esse probatum l2 ; ita haud aeque con- Stat aut potest constare ex quanam humana cognitione quantum
t Praxetermittentu non erat huiusmodi an in adversio eo vel maxime, quod ipstinet doctores qui hae voce Eivensationis uluntur in qir-atione de casibus memoralis . e. g. de essu in quo quia per auetorii alen hiimanam solveretur a debito promissionis implendae, aut iuramenti servandi. interdum eas huius potestalis tuendae adlatrant rationes. quae non aliud itinuunt quam necessitatem declarandi , in quibusdam adjanetis legem quamdam naturalem loeum non habere. seu potius obieetum in hujusmodi adjune lis sub lege non conlineri. Quid enim est e. g. ratio boni commuta is vel majoris . quae interdum dicitur postula te ut quis solvatura debito cujusdam pretionis adimplendae , vel udem juramento ad strictam non servet y Nonne hoc videtur dumtaxat indicare talem paelionem et iuramentum . propter concursum alterius legis majoris dignitatis . nulla et irrita ex rei natura fuisse I Potestne existimari . ut quae Deus tamquam melor ordinis naturalis rata habuit . utpote eidem ordini consentanea . si ante etiam milem .,rdine, Posse desinere esse hujusmodi lca Colligi potest ex dietis superius . artic. I. mp. . hujus 2. PM-tis. Ilic animadvertas oportet discrimen inter quaestionem de principio
142쪽
jus sive lex naturae paleat prospici possit. Qitia autem omnium philosophorum sententias hac super re in medium proferre infiniti ei haud utilis si rei laboris i nimia namque opinandi licenita factum esse videtur , ut Plerique praesertim recentiorum philosophorii in pro suo unusquisque lubito nova hujusmodi excogitarent prima juris naturalis prinei pia non ad firmandum certe aut ornandum sed potius evertendum et deturpandum ipsum jus naturale j, nos praecipuas dumtaxat magisque perniciosas eorum sententias in primis breviter refellemus , deinde quid sit probabilius in praesenti quaestione tenendum indicabimus. Ut aulem quantum in nobis est brevitali consulamus, praestat in anteeessnm illas determinare eonditiones, quae ad naturam talis primi principii constituendam requiruntur, quaeque ex ipso quaestionis statu et sine, propter quem istud principium s let investigari deductae , erunt nubi; in tar lydii lapidis ad verilalem hae in re delegendam. Primum itaque iuris naturae principium debet esse , 1 unkersalissimum , aliud ex quo deducatur non habens ; 2', adaequatum, ut caelera omnia , etiam quae suturam hominis vitam ac felicitatem respiciunt, ejusdem juris naturalis principia seu leges haud aegre valeat quis derivare ex ipso, vel ad ipsum ope analysis reserm ὴ ν, clarum, eu per se cognitu facillimum etiam solo rationis lumine , ut nemipe eaeleris minus cognitis ex eo dedueendis facem praeserat; ideo enim nuncupatur plinatim cogni ionis principium; 4 , proxime connexum cum sundamento legis naturae, unde istius essentia ac natura dimanat, ut communem relationem nexus ad
minus universalia principia seu ossieta habeat. 93. Ne vero nonnullas hac de re opiniones vehit ex semel ipsis ruinosas videamur prorsus praetermisisse, eas in primis paucis innuimus. Valentinus Alberii primum principium cogniti nis juris naturae in statu humanae integritatis reposuit, qua-
obligationis et de prineipio cognitionis juris naturalis quod tamen a qui-h clam neglectum pluribus ei roribus occasionem praebuit. Ab hac utraque quaestione disseri quoque quaesito de prinesio essendi . seu de causa e ciense ejiisdem iuiis naturalis . quae non est aliud quam ipse Deus
seu ordinatio divinae sapientiae considerata dumtaxat ut causa essiciens talis cotis litationis tio irae talionalitatis , non autem ut causa ordinem Prae acri laetas eiusqtie rus inliani imperans . quo postremo sensu accepta iudica
principium obligationis. iduaestioncin de principio essendi complexi sumtasti iis quae dixitDua artic. u. cap. I. hujus 2. Parii
143쪽
si nempe imago Dei, quam homo in illo statu habilit reliquias
quasdam ei landamentum juris naturae in se praeconlineret, in- Star cujus praesens natura corrupta informanda foret. Unde principium i iud sie enunciat ili: quidquid ad statum integritatis orthodoaee expositum hodie in moralibus ex aliqua pam te recuperandum pertinet, id jure naturae Praeceptum est; eoque a nobis faciendum. Verum huic principio tertia eo ditio prorsus deest, eum de illo statu integritalis solo rationis lumine nihil innotescit, nee exinde naturales obligationes seu osseia inferri possunt. Falsum praeterea supponit, naturalem videlieet in homine Dei immaginem, in praesenti naturae statu non haberi. Minori adhue attentione dignum est eommentum Hobbesii statuentis ut primum juris naturae prineipium, vitae membro rumque conservationem , qu tum feri potest diuturnam, primamque inde manantem legem , quaerendam esse Pacem , aut paranda auxilia belli. Quid enim magis absonum quam legem naturae ad tale principium redueere, sive in eo constitu re quod est etiam brutis animantibus commune; quod ab ossiciis nobilioribus, scilicet, erga Deum, ceteros homines, et se ipsum praescindit, vel haec etiam propriae conservationi postponenda do-eei ; quod denique omne iniquum , turpe et eriminosum cohonestare potes ipVelerum sententia jus suum cuique tribuendum, ab uir que taceejo exornata , quamvis in jurisprudentia universali sit maximi usus, pro primo tamen principio naturalis legis inepte Statueretur; non enim ex ipso saeile eolligitur, quod nam sit jusislud incolume a nobis servandum , quae nobiscum jura nascan lur, unde haec necessitas dimanat. Similiter qui principium istud in dioinis perfectionibus aut Ooluntate constituunt quasi nempe ita enuticiandum esset, facienda sunt quae conveniunt cum dioinis perfectionibus , aut quae postriat diuina poluntas , non videntur audiendi; excedit namque vires maximae hominum partis, talem divinarum persectionum et voluntatis eo ne plum habere, qualem singulorum naturalium ossiciorum partieularis de-
end. jur. natum orthodox. Theolog. conform. parti 1. p. r. Plerique aut limant doctrinam hanc ab isto auetoce excogitatam et Propositana fuisse non auimo veritalem tuendi . sed contendetidi dumtaxatuique disputandi. Vide l. F. Fivelli De princi . jur. natur. et genιium
144쪽
lerminatio postularet. Praeterea multa bona moralia conventust quidem eum divinis perseelionibus et lamen non sunt de jure et lege naturae, sed tantum de eonsilio ; et insuper quisque saei ledabit facienda esse ea quae divina postulat polumias, at
quaenam sunt haee , per se tantum spectata voluntas nullatenus manifesta l.
92. Majorem attentionem merentur opiniones Grolii, Pusendo ii, Thomasii, XVolsi, Rousseau . 4 Cumberlandi. Α Grotio li praeformalum, Piisendorsus suum essecti et exornavit l2ὶ prine pium socialitatis , sellieel cuilitet homini quantum in se est
colendam esse et serpandam socialitatem, idque eruere conatur uterque ex eo quod appetitu ingenito, qui certe a volu tate Dei procedit, ad societatem tranquillam et Pacatam rapia mur; vult ergo Deus ut societatem hanc sancte eustodiamus et foveamus, velat ne subvertamus ; quod autem ille vult, velle et nos deliemus. Haee itaque socialitas humano ingenio con enlanea tiniυersi juris fons est. Verum ista sequela minime fuit, jus namque naturale universum sive lex naturalis comprehendit quoque officia erga Deum et nosmetipsos, quae utpote praesta liora non secundarie dumtaxat et indirecte, sed principaliter exprimo prineipio derivanda sunt. Principium insuiter socialitatis non est omnium primum , quia ex ordinato sui amore, seque eo servandi praeeepto dimanat, internosque actus vel laesionem proximi , quae gocietatem non perturbant, minime velat ; hominemque qui unus tantum erearetur, aut a societate segrex Viveret,
omni lege solvit; denique prinei pium istud ad suturam vitam et selicitatem nullum respeetum dicens, utilitMem dumtaxat pra sentem , ad mentem Epicureorum et Hotaesii, portendere videtur ; nimisque indeterminale expressum, ipsi socialitati servandae est minus accommodalum , quam sunt ista vulgi ea plui proporti nata principia e. g. neminem laedito, suum mnicuique tribuito. liisdem sere rationibus refellitur, sive Thomasius s3ὶ pro primo prineipio statuens ; esse facienda, quae pila m hum nam re dunt et maxime diuturnam, et felicissimam', citanda Pariteriis opposita; sive Wolfilis ponens istud : committenda e sunt actiones quae ad perfectionem hominis, atque status ejus
si De jure belli et Pacis. Proleg. I. 8.
2 De jure natur. et gent. et De esse. hom. et eis. lib. 2. 5ὶ Funaament. ivris natur. et gent. lib. . e P. 6. instit. iuris natur. et gent. 45.
145쪽
dem tendunt; eae omittendae, quae his Opponuntur si enousseati sit: amorem sui et naturalem commiseriaionis rem Sum erga alios, venditans; sive tandem Cumberlandus i 2ὶ pr ponens : mutuam ben Olentiam hominum , velut membrorumina prae civitatis entium inielleeliualium, tamquam primum principium juris naturae et medium assequendae felicitatis, aut immunitatis a dolore corporis et animi aegritudine. Monemus
insuper , quod admisso Thomasii prineipio, violatae legis nati
rae reus ille censebitur qui pro hone, late, amore patriae, etc. vi tam perieulo ac certae morti objiceret. Wolfius Fero , cum Perfectionem humani status, de qua loquitur , a naturalibus d termina liuni biis per rationes finales sicut in ordine physico repotat ; vel nimium onus omnimodae perseelionis quaerendae, hi
manae imbecilli iali imponii i3ὶ , vel solam utilitatem luti gravissimis viris visum sui ij respicit, dum commodam , iucundam
omnisque molestiae expertem vitam , et usum humanarum facultatum inquirit. Rousseati etiam ex hoe ineptit, quod principium
Suum a sola sensibilitate, seu animali tale humana desumat, rationemque a ni ertens esse dueeat. Cnmberlandus denique si in mutua beneOOlentia amorem quoque nostri et Dei includit, eo sit adii ea , quae apprime sunt distinguenda, si vero ab utroque
γγ De lege natiar. cap. I. I Rationes sinales quibus in ordine rerum physἰeo solet determinarἰ quid ad cujusque eniis naturalem persectionem per iii eat . considerando videlicet finem ait quem unumquodque eoruin suit ordinatum . si ad mo-
'alem ordinem et Persectionem hominis transferantur . nequeunt alio sera
su Meipi nisi vel relato ad perseetibilitatem liu nanarum facultatum cuius hae ex sui natura suill aptae . vel relate ad quemdam finem determitiatum cuilibet homini proprium. Si ilaque primo sensu accipi supponantur j m quia Perseelibilitas humanarum saevitarum est revera illimit ala seu indefinita . quaeque in praesenti vita nequit ad terminum perduci statueretur pro Pria Cipio juris persectio .cquirenda. quae saltem pia eiili humanae naturae im becillitati est prorsus improportionata. Quod si alter sensus locum habere dicatur. tune vel sinis cuilibet homini proprius supponitur quoque esse Communis omnibus eamdem naturam habentibus qui nequit ose aliud quam felicitas alterius vitae et ia n citan indeterminata persectio . Sed mensu- clionum cum fine perseetae felicii alis constitueret Primum principium Cognitionis legis naturalis i vel linis euilibet proprius sumitur iuxta peculiarem Conditionem et si alum uniuscujusque. et jam sicut persectio ad tales sines requisita est quid indeterminatum et multiplex. ne dicam vagum. ii aut principium hujusmodi esset ei dem conditionis i ideoquo. ineptum ad id proptet' quod quaeri et statui solet.
146쪽
praeseindit aut tit remque exeludit; prorsus inanem aut etiam i ordinatam benevolentiam adstruit iij. 93. Istud Cumberlandi principium mutuae benevolentiae per tria diversa minus universalia exponere conati sunt Barbeyrae
3 Sunt et alia plura naturalis iuris prima princi pla a Dhilosophis
praesertim Germaniae excogitata. Et ut praeteream sentetitias Muter echei Abielit plus minusve a d trina tant recedentes et ad illam Krauseuppropinquantes. quarum prima conditionalitatem iuris exiriliseeam ut Κra se admittit . at ius a moralitate. sicut vellet rant. non sepetat: Bltera vero praeter intentionem tant . a forma coexistentiae libertatis omuiuin cum libertate singuloiram jus naturae liberat. el ad conditiones spectantes fitiem gulacrulem humanae naturae juxta mentum Krause . illud redueit . doctrina rint praecipue innuenda est. Mut linque. quem pluribus evolvit et
exornat Fiet te. pro primo juris naturalis Principio , statuit. aggregatum tuarum eonditio m . suis quibus liberias extrinseea caetus enim interni iuxta ipsum pertinent dumtaxat ad conscientiain et inoralitatem εἰπHorum potest coexistere cum libertate omnium: unde et simili ratione jus naturae desiuit . et illam censet tantum actionem esse iustam . quae a quovis posita nullius laedit libertatem. At quaeso . quodnam sit istud ius naturale illiusque primum principium . quod a coexistentia mero extrinseca libertatis desumitur. cum hoc ipsum quaeri potest, quandonam ex uinsem libertas iuste vel injuste limitetur. Num hoc ipso . quod duin reus ad carceres ducitur vel in iisdem detinetur ejus extrinseca libertas limilatur. talis actio erit injustat An e contra. o. g. irreligiositas, blasphemiae. odia et internae ac oecullae turpitudines. ele. quia aliorum libertatem non laedunt , iuri naturae conti ama non erunti Verum haec satis suu l.
cum vel ipso Ahrens in opere superius memoillo ura de omit naturet. etc. pag. 69 7o. 71. istud Mutii principium velut mancum et
imperfectum rejiciat. Aliretis vero doel inam Mausa adprobans non mInus in se erroneum naturalis iuris Prinei pium obtrudere conatur. exhibens illud cpag. instar aggregati conditionum externariam et internarum GPendentium a liberta e . et necessariarum Pro eoo tutions et assecutione ordinationis c de la destination rationalis . indioidualis et socialis hominis et humanitatis . atque ibidem inquiens ι Cette HUM ulion dia principe duoroil est Ia plus co tele et Ia Plus satisfalsame de totiles qui oneesd donnges. Etenim nemo est qui non videt eum hic similiter ne in juris naturalis notione tradenda. sicut iam monuimus hujus Partiscnp. I. art. I. n. 62. in nota . a vel o recedere. Et quia parum reseri determinare utrum istud ejus principium relative ad illa a Mui . Boulerweck. Abiclit . elc. statuta sit persectius, quomodo, quaeso. ex eo in se considerato. Possint omnia quae ad jus naturae pertinent tuserri t Quomodo . vel ipsam veram iuris notionem praecontineati Quaenam sunt illae Conditiones a libertate dependentes . quae e. g. ius naturale Deum colundi constituunt dium conceptus iuris in genere. aut juris naturae est lantum cotiditionalisl Num e g. ius omne patris in filios desineret. si isti debitam illi subjecilouem libere detrectareul Aut si sociuias uisu suppeditarct extrin-
147쪽
et Buriemaqui, Militet per religionem, unde ea quae Deo, Per Gmorem dui, quae nobismetipsis, per socialit tem quae proximo debentur, resultani: IIeineceius autem triplicem at wrem , vempe Dei, sui, et proximi, et quidem haud incongrue et diversi tali ae naturali moralium legum ordini minus aceo modale . Falendum namque est, diversi talem legum sive praece-Plurum naturalium, praesertim ratione objecti , tantam esse, utae' admodum , nec sine quadam obseuritate, ad unum primum
principium revocari ab eoque dimanare valeant. Unde qui plura hujusmodi prima priueipia statuunt, desectu quidem scientissicae unitalis, minime vero elari latis aut utilitatis, laborant. Porro Ileineeeii duel riua de triplici amore, praesertim, sicut ipse Vul-iet, sub respectu universalis benemolentiae seu amoris co
Siderata , inde quoque argui potest, quod eum istud inserat ex necessitate assequendi propriam selieitatem seu fruitionem boni , veI Ioquitur de indelem inalo ae generali, vel de particulari pro priae felicitatis amore ; si primum , involvit quoque amorem tu pem et inordinatum ; si aliud , amor Dei et proximi ex intuitu propriae dumtaxat alicujus selieitatis derivans nobiliori molivo
destitueretur soreiqite plerumque valde imperfectus. Insuper amor ut naturalis propensio animi in bonum, ne luit sub lege quoad existentiam et substantiam eadere, est enim assiectio necessaria , quoad prosequendi modum vero et Ofectum particulare specla tus , est amor particularis, qui respectu nostii et proximi, qui bus non possumus frui, selieitatem nostram non condi luet; nec proinde ratione sui erit praeceptus: qualenus pariter meram in nuit benevolentiam, nequit esse fundamentum eoriam ossiciorum, quae eliam ab invitis sunt praestanda, quaeque humanae S0cietatis conditio expostulat.
Si autem unicum, ut optime monet Finelli si , sit statuendum juris naturalis primum principium, huc celeris videtur
Praeserendum naturalis Ordo seroandus est, aut addimus nos eidem aequale, bonum est faciendum, et malum ouaudum, haec uamque duo principia sese mutuo excipere, et velut in unum coalescere evidens est. Et primo quidem animadvertas oportet neu trum eorum Principiorum a suis assertoribus sumi indeterminate,
Mea media, jus illvit in filios exei celadi t velum omnia haec. ex insatia volui tale uoua systemala cudendi, cuncta innovandi . majorumque docti i-tias et dicta spernendi necessatio proficiscuntur. De jure natur. et gent. libr. 7. C P. 6.
148쪽
Milieet pro quovis ordine et bono ; seeus ad ordinem quoque et bonum physicum, ad ordinem conoenientiae et bona qua que dumtaxat utilia et non necessaria sese extenderent, quod diei non potest; sensus itaque illorum est, Ordo naturalis m radis et debitus seroandus est, et bonum moriae tum naturali vel ultimo hominis sine necessario connexum est Prosequendum, sicut et ejus oppositum vitandum: quod si hoc, iam quamvis ordo et honum in genere sumpta sub omni respectu non elinvertantur, lamen Ordo moralis debitus , et senum moriae neceSsario connexum cum naturali et ultimo Me h minis, sunt prorsus unum et idem , solaque diversa concipiendi ratione distinguuntur. Deinde considerandum est, quod sicut ordo in direetione actionis ad finem, ita bonum in apprehensione praelicae rationis , quae dirigitur ad opus et assecutionem sinis, est primum', unde ambo hujusmodi principia veram quamdam prioritatem habent relate ad moderandas liberas hominum actiones. Et sane, licet apprehensio debili ordinis in agendo sit pilor bono quod inde dimanat , non est tamen prior apprehensione eiusdem ordinis tamquam boni ; nam finis non movet ad agendum nisi apprehensus ut bonum, et est qnidem ultimus in executione , sed primus set in ea su nostro simul laneus eum apprehensione ordinis moralis debiti in intentione. Hi ne vero colligitur quid esset respondendum; si quis ad vindicandam mai rem praestantiam principii, ordo naturassis seruandus, prae altero , ita argueret: sicut in humanis operationibus aetus rationiis vel intelleelus est prior actu voluntatis , ita et apprehensio debili ordinis est prior apprehensione prosecutionis boni et fugae mali; eiso et principium ordo na turalis seroandus , est priuSaltero.
Ηaee porro duo , seu potius rea liter unum principium, conditionibus insuper primi principii superius expositis apprime gaudet; nam 1', eum sundamento legis naturalis seu ratione divinae sapientiae proxime connee litur, veramque proinde et com munem obligationis rationem indigital; 2', nullum aliud ante se habet, ex quo tamquam principio legis deducatur; 3', unieuique etiam rudi, dummodo sit praeditus ratione, etsi eareat abstraeta et generali notione ordinis et boni moralis , nequit practice esse cognitu dissicile, se teneri ad ea bona praestanda, sluae
eum ordine naturae, et sine ultimo uccessario nectuntur; 4' tandem, est adaequatum, eum ad ipsum ab que ullo negotio, ut per
149쪽
se patet , tria generalia et naturalia tioni inlini ossicia , erga Deum 4essum , et proximum , iuxta triplicem generalem naturalisae necessariae relationiς ordinem, reducantur il l. ide hanc reduclionem apud S. Thoniam i2ὶ.94. Ex amica iitrius lite principii associatione , ill est perspicuum , eorruunt per se disticultates quae ex alterii ira parieli Flerant proponi. Adhuc tamen potest objici 1'. Absolute primum principium assignare est impossibile , secus ei rea hoc tanta dii elorum dissensio non haberetur , nec eruditissimi quique hallii
esse ii oetritia quorumdam ex tecentior i is sarie singularis. quae ius quod dani alaivit intercedere inter holi,ities et hrula nititnalia. illiidque de limcit ex eo. quod et jus in genere considerat situm in quadam relatione eonjormitatis infer actus voluntarios entis rationalis et naturam illius en is ad quod actus isti diriguntur . et exinde infert hominem debere tractare strat lur entia animata sicut eorum com eme naturae. In hae sententia esi memoratus Alirens . sic enim loquitur c loco in penuit. nota indicato pag. έ7 sentiri ni eontradiclorius nostrae conscientiae . ait et im ibidon . notre conscience attribue des d ita sera-
timent a des i tres dotiri urintelligenee et de liberta nous Porte a reconnas re qtietque amita . mme a des gires qui ne sont doues que de sensibilit. . et grai ne possedent Pas ta jacul δ de Ia raison. ωιι
emande qu on soli iuste enuers tes animaux . qu on ne letirs fassae pax stibin des traiiemenis contra res a Dur nature sensibie . . . . II
aeu traiiement via Hs recoli ent de Ia Pari sati res e res , PeuMenι Pos-s er des drous. Porio doctrina haec generatim vera non est . non enim in rebus quae sitiat homine inferiores ea rima natura potest esse homini norma quomodo se eum illis gerere debeat. sed potius ipsa homitiis natura. siquidem sinis est regula mediorum non autem inedia sinis. Ni iniquid jus
liloddana naturae violatur, dum in liominiauh utilitatem quae lana animantia destruuntur. aut etiam gravissimos coguntur subire labores I lloc certe eor tria naturae Per se minime est congruum. Verum quidem est . quod cita homo sit nul cum ceteris rebus sit inditiatus ad Deum tamquam nil sinem. si illas res traciaret iisque uteretur diversa ratione ac sit convenietis et necessarium ad illius sinis Prosecutionem et asseculionem. jus naturae violare censendus esset . at hoc non ideo quod egerit contraria ratione naturae eorum entium. sed Ordinationi divinae mediorum ad finem. Similiter abusum mediolum ad finem indicat . duin absque ulla nostra necessita e et utilitate quosdam eruciatus aut molestiam brutis animantibus inserimus. arguiturqtie lioino ita operans de desectu mansuetudinis aut de animi eni- deliinie. non vero de injustitia. nisi quodam improprio sensu: ergo et hic ratio inordinationis in actione. et debili contra iii in agendi, desumitur ex relatione ad naturam hominis non autem brutorimi. et Summae Theolog. part. I. u. quae t. 9έ. u.
150쪽
ctuarentiir. 2'. Eo etiam constituto, perieulum errandi in praxi, ei disseulias determinandi veritales intermedias non vitatur; dum interim utrumque commodius obtinetur per plura minus unive salia principia. Respond. ad 1 . Neg. Antec. doctorum namque dissensio et eruditissimorum hallucinatio , non probant quaestionem esse impossibilem , sed ad summum satis arduam, nisi etiam rationem iiiijus dissensionis et hallucinationis velis ut plurimum repetere a voluptate aliquid novi in re non sali; manifesta tradendi. Ad 2 '. dicimus non vilari quidem uirumque, id lite ob imiμ cillitatem litinianae mentis, sed tamen sussieienter imminui sit.ile ut par est primum principium constituatur; ab eo lite, se xala unitate scientifica disciplinae, ipsa major facilitas celera priueteipia ad praxim applicandi plurimum juvatur ; quamvis semper relate 4d remoliores juris naturae eonclusiones plerique rudiores praesertim homines extrinseca egeant institutione. Dices iterum praeceptum amoris Dei et proximi videtur ptistius pro primo principio statuendum , eum de hoe dieat ipse Sal valor il : In his duobus mundatis uniersa lex pendet et Apostolus s2 : Plenitudo legis est dilectio; l3ὶ: Finis praecepti est charitas. Respond. Disting. Antec. Amor Dei ei proximi diei quidem potest, primum legis etiam naturalis praeceptum quoad disgnitatem, non autem primum principium quoad cognitionem nee aliud verba Salvatoris et Apostoli videntur postulare, quam vis ipsi de praeeepto amoris superualliralis praecipue loquantur. Diei potest etiam praeceptum primum omnium quatenus et te iera quae is praecepta ordinantur quodammodo ad nostram su- hectionem et amorem Deo manifestandum , et verva ae Per Iectus Dei amor subsistere non potest, eum voluntate violandi, vel eum violatione eujuscumque di illi, praesertim gravioris, mandati