Historia ecclesiastica variis colloquiis digesta, ubi pro theologiae candidatis res praecipuae non solum ad historiam sed etiam ad dogmata, criticam, chronologiam & Ecclesiae disciplinam pertinentes ... perstringuntur ... Auctore fr. Ignatio Hiacynth

발행: 1721년

분량: 628페이지

출처: archive.org

분류: 전쟁

161쪽

si essent qui recogitarent . Observant tamen mox a me laudati Historici, Caraiarum, Pauli In nepotum, causam jussu Pii V. Succesibris Pii In futili retractatam, & post accuratum Actorum examen, Pium V. Sanctissimum Pontificem , memorem beneficiorum, quae a Paulo In acceperat, Caratarum familiae famam, titulos , honores & bona restituisse. , eique sus ad Dignitates reddidisse . De Concilio Tridenti restaurando statim a coron tione sua sollicitus Pius IV. Pontifex Maximus , Nuntios ea de re misit ad Ferdinandum Imperatoinrem , ad Regem Catholicum , & ad Francisium II. Galliarum Regem, caeterosque Principes, ac taurdem perruptis omnibus difficultatibus , solemnes Aramae ad impetrandum Dei auxilium supplicationes habuit a Basilica S. Petri usque ad. Ecclesiam S.Mariae super Minervam,universale Jubilsum promulgavit, & in Purpuratorum Patrum Senatu tertio Kalendas Decembris anni MDLx. Diploma edidit, quo Synodi, Tridenti, sublata omni suia

pensione, ad diem Paschatis anni MDLx I. celebrandae continuationem indixit, misitque Leg toS, qui ejus momine ei praeessent . Prima sub Pio In quae tamen numeratur a Concilii Triden-.tini exordio, Sessio decima septima, inita est, imvitati sunt etiam Haeretici ut ad Concilium animo pacifico accederent benigne suscipiendi, di audiendi, eaque de causa promulgatum est publicae fidei ac securitatis Edictum, seu, ut Munt, Salvus Conductus, qualis ab initio ejusdem Concilii fuerat Iam expeditus sub Paulo III. Pontifice Maximo. Tandem post annos viginti septem ab India

ctione Concilii Tridentini, peractis viginti quin

162쪽

ique Sessionibus, singulari Pii In Pontificis Maximi studio & vigilantia, universali concilio Tridentino finis anno MDLxta I. impolitus est; Patribus ita acclamantibus : Beatismo Pio Papae Domino ,sancta, oe universalis Ecclesiae Pontifici, multi anni, aterna memoria. Synodum Tridentinam Diplomate dato v I I. Kal. Februarii anni MDLxIv.

confirmavit Pius Indicem Librorum prohibitorum a selectis Patribus in Oecumenica Synodo adornatum promulgavit. Episcopis Residentiam in suis Dioecesibus imperavit; non residentium Bona , ut spolia Sedi Apostolicae vindicavit. Curiae etiam Romanae disciplinam , & ilutos Auli-

corum mores emendare pro viribus studuit. In

aliquos Episcopos Gallicanos, qui aperte a Fide Catholica defecerant , sed praesertim in Odetum stilionaeum Cardinalem &Episcopum Bellovacenissem , qui, deposita purpura , ac relictis Epist patus insignibus, se Comitem Bellovacensem nuncupabat , & Calvinianam Haeresim in sua Dioecesistabilire satagebat, Sententiam in Consistorio Secreto habito anno MDLxI I. pronunciavit Pius IV.

qua illos, ob manifestam in Haeresim prolapsio- 'nem, Sacerdotiis privavit, Odetum vero Casilonaeam , Cardinalem de Episcopum Bellovacensem , ab omni Cardinatatus commodo, Δ honore, atque etiam a privilegio. Clericali ipso jure depositum, de Ecclesia Bellovacensis administratione, ac omnibus beneficiis, ossiciis, honoribus, dignitatibus , ac praelaturis privatum, di ad illa inhabilem , de perpetuo incapacem declaravit . Haec Pontificis Sententia habetur in Constitutione se, xagesima sexta Pup IV. quae extato in Bullanio Rin

163쪽

mano, ejusque meminere Onupbrius Panuinus, quitum temporis Romae aderat,in rita Pia IV. Homerus Tortor a libro 3. Historiae Francorum, Jacobus Augustus Thuanus libro 3 3. suae Historiae , & Hen risus Spondanus inContinuatione Baronia ad annunti-LxIII. Num. xx. Hujus Sententiae in se a Pontifice latet nuncium ubi accepisset Odetus Castulonaus Cardinalis, & Episcopus Bellovacensis, ira excanduit , & in contumeliam Pontificis, ut refert Spondanus ad annum MDLxI II. Num. xLI x. habitum Cardinalis, quem ante deposuerat, resumpsit, eoque indutus uxorem duxit Isabellam de Altam l-la Dominam de Lore, & in celebri Principum ac Procerum Regni Conventu in quo Carolus in Galliarum Rex, Major in Senatu declaratus, Regni adna inistrationem suscepit; eodem Cardinali tio habitu inter caeteros comparuit, magno Catholicorum scandalo, id ad summum auctoritatis byontificiae contemptum , & Ordinis Ecclesiastici derisum pertinere exiitimantium. His commotior factus In Pontifex Maximus, ejus privationem ac depositionem, quae facta fuerat in Consistorio Secreto, die x I. mensis Septembris publicari , & locis consuetis Romae affigi curavit, eamdemque typis mandari , & ejus exemplaria per Gallias duleminari. Hinc factum est, ut Odetus Casilionaeus Pseudo-Cardinalis fugiens periculurn quod sibi ob haeresim, quam palam profitebatur, imminebat in Gallia, ubi pessime apud omneACatholicos audiebat, in Angliam, jam haeresi i fectam,una cum sua pellice anno MDLxvI II. secesis erit, ut liberius viveret sub Regina Elizabethaia , quae suo patrocinio haerepicos impense fovebat,ic

apud

164쪽

ECCLESIASTICA. Isss

apud quam praediistus Odetus castilionaeus auctoritate de gratia, quamdiu vixit, plurimum valuit ut legere est apud ciaconium ita ejus vita. Dum iii

Haereticorum exterminium , morumque emendationem totus incumberet Pontifex vigiis

Iantissimus in morbum incidit, de susceptis magna religione ac pietate Sacramentis Ecclesiae , in . verborum Sanini senis Simeonis et bisne dimittis Servum tuum Domine secundam Uerbum tuum in pace prolatione, integris sentibus placideque mortuus

est v. Idus Decembris anni Mui. xv. Pontificatus anno v. mense xI. die xv. Testatur Onishrius Panuinus, hunc Pontificem literarum scientia , negotiorum magna experientia, mira animi patientia, in laboribus perseverantia, eloquentia non me.

diocri, memoria singulari, ingenio sagacissimo, aliisque eximiis virtutibus fuisse exornatum . Sed Ionge majori laude, mea quidem sententia dignus , est Pius Pontifex Maximus , quod dederit Ecclesiae Nepotem suum Cardinalem Borromaum, virum pietate in Deum, contemptu rerum mundanarum , aelo propagandae fidei, & studio reformandae Ecclesiae insignem, resumendar Concilii Tridentini celebrationis praecipuum auctoren ,

ejusque ad exitum deducendi impulsorem, de quo plura dicemus in quinto Colloquio, ubi virorum Illustrium Saeculi xv I. Gesta, & opera referemus. Post Pii in obitum , ejus corpus sepultum est in . Basilica Vaticana juxta Sacellum Innocentii indeque ad Ecclesiam S. Maria de Anis gelii . in Thermis apud Carthusianos , quos

maximis beneficiis auxerat, die Iv. Ianuarii anni MDLxxxIII. translatum est, ubi visitur ante . Tom.VIL Κ Λram

165쪽

146 HISTORIA

Aram maximam ejus Monumentum cum hoc MN. taphior

D. o. M.

PIUS IIIJ. PONIL MAX. MEDICES . ΜEDIOLANENSIS . SEDIT. ANNOS . V. MENS. XI. DIES. TRVIXIT . ANNOS . LVI. MENSES . IX. OBIIT. V. IDUS. DECEMB. MDLXV.

JOANNES. ANTONIUS . SORBONELLUS .EPISCOPUS PRAENESTINUS. CONSOBRINO. CAROLUS BORROM EUS. S. PRAXEDIS . MEDIOLANENSIS.M. SITICUs. DE ALTEMPs . GERMANUs . CONSTANTIENS . S. MARIAE . TONSI IB. TITT. PRESBB. AVUNCULO

S. R. E. CARDDD. POSUERE . . . D. Narrabat mihi nudiustertius vir eruditus, S. carolum Borromaum Cardinalem & Nepotem Pii In authoremsutile Cardinalibus, ut poste ii In Pontificis Maximi obituni,Michaelem Gis-

Cardinalem ordinis Praedicatorum eligerent in Romanum Pontificem , dictum pollea' eium V. Sed quo pacto haec Sanctissimi illius Po tificis Pii V. facta tuerit electio, & quibus virtutubus ipse in Pontificatu praesertim eluxerit, scireta

vehementer aveo. .

M. . Non tantum certe tibi & mihi otii est , ut omuia, quibus Sanctissimus Pontifex Pius minclaruit, praeclare Gesta possim ipse in hac Historiae Ecclesiasticae compenciosa narratione singili

166쪽

tim persequi, velimque opus longi laboris aggredi . Abunde itaque sussiciet, praecipua Pii V. Pontificis Maximi Gesta percurrere, & e plurimis

pauca derivare, quae tamen, summatim etsi enarrata, haud obscurὰ ostendent, quanta prudentia: ει sanctitate Pius V. universam Ecclesiam gubernarit. In primis, Pius moles ante Pontificatum appellabatur Michael Ghisterius, Oriundus erat Senatoria Bononiensi Ghisteriana familia, quae tamen Bononia, civilium turbarum causa, vel ejecta, vel sponte sua , domicilium fixit in Oppido agri Alexandrini, dicto Bosibo, ubi xv I. Kalendas Februarii anni MDIri natus est Michael Ghisterius, qui pid a parentibus educatus, Se litteris e . cultus , statim ab ipso ineuntis aetatis principio,

Impulsu Spiritus Sancti fugit d patria, & Ordini

S. Dominici nomen dedit, in quo ita vixit, ut omnibus tanquam exemplum continentiae,tolerantis, frugalitatis, obedientiae, & caeterarum virtutum

proponeretur; cumque jam pridem ad summam virtutis perfectionem pervenisse judicaretur, ipse tamen quotidie se ipso melior ac perfectior certae. retur . Demandatum sibi Sanctae inquisitionis Oia ficium praeclare, & summa cum laude obivit, dc in eo studium conservandae verae ac Catholicae Religionis , & adversus eos, qui illam ulla ex parte labefactare moliebantur, implacabile odium

eluxit. Cum Haereticis perpetuum bellum gerens, ne punctum quidem temporis in vita ab eis vexandis , & exagitandis conquievit. Exedebat animum ipsius zelus Ecclenae, neque quisquam uia quam verius idem , quod olim David, dicere potuit et Nonne qui oderunt te, Domine, oderam μ'

167쪽

per inimicos tuos tabessebam i Hinc non mirum, se eo in munere in Haereticos inquirendi impigr perfungendo, tot Potentum inimicitias, tot minas , tot pericula, tot vitae. ac capitis dimicationes incurrerit, sustinuerit Ovorarit, a quibus saepius a Deo fuit mirabiliter liberatus . ob haec tanta , ac tam praeclara in Christianam Rempublicam merita, primum Episcopus Nepesinus ac S trinus , Dein , a Paulo Pontifice Maximo Presbyter Cardinalis Tituli S. Maria super Mineruam , & Supremus Inquisitionis ΜOderator creatus est , eaque dignitaῖς auctus singularis prudentiae ad videnda quae vera & recta edent, infracti animi, & libertatis ad eviem Proserenda, auctoritatis ad ea obtinenda, toti Ecclesiae multa arg menta exhibuit. In dicenda sententia non respexit ad carnem & sanguinem , nihil metui aut gratiae dedit, nunquam ad cujusquam voluntate corationem suam accommodavit, nuuquam quisquam veritate priuS aut antiquius habuit. Pote . obitum Pii a quo Archiepitcopus Montis-Regalis in Subalpinis. Michael Gisisterius fuerat institutus, praeter Qmnium expectationem , nihilque ditate ipse cogitans, a Cardinalibus in Conclavo ingressis divino consilio electus est Romanus POn- tifex viii. Idus Januarii anni MoLxvi. dictusque. Pius V. illico expalIuit i electus in Pontificem,

Pius V., &pene in deliquium incidit, rogatus Qque causam, ingenue dixit : Cum essem. vligiosum ordinis S. Dominici optime sperabam de mea salute pcreatus vero Episcopus .caepi de ea formidare; nunc vero electus in Pontidicem penὸ de ea despero.Quomodo enim Deo rationem tox milionum animarum quam sunt

168쪽

sunt in eo orbe, reddam, qui vix unius anima mea rationem reddere valeo l .ibus verbis insinuare volebat Pius V. quam aegre sibi Pontificatus impositum onus suscipiebat. Hujus Sanctissimi Pontificis Pia V. electionem potissimum promovit Sanctus Carolus Sorromaus Cardinalis do Pii IV. Pontificis Maximi nepos, qui jam pridem eximias illius virtutes penitus exploratas habebat, eumque prae caeteris dignissimum, cui summa Ecclesiae potestas deferretur , sapientissime judicabat. Nec eum, aliosque Electores fefellit eventus. In ea quippe celsissima Sede constitutus I Pontifex Maximus , in id totus incubuit, ut rem Catholicam , si qua in parte nutaret, constabiliret; labantem fulciret, inclinatam erigeret, stantem firm vet, atque firmatam ornareti ut Populorum saluti consuleret, egenorum necessitatibus sucurreret, omniumque utilitati prospiceret . Eamdem in victu cultuque parcimoniam , eamdem interioris vestitus asperitatem , eamdem a certis ciborum generibus abstinentiam , easdem preces, eademque jejunia, quibus a principio se , cum adhuc in

Monasterio esset, assuefecerat, retinuis Pius V. Pontifex Maximus. Tota ejus Familia ad exemplum Domini composita , nulla re magis, quam modestia singulari, & praecipua. quadam sanctimonia vitae a vulgaribus familiis discernebatur. Atque haec privatim. Publice autem quot & quanta beneficia in hanc Urbem , & in totam Rempu hIicam Christianam contulit Pius I Summus Pontifex Leges Sanctissimas pro bono Urbis regimine sanxit, quibus usuras compescuit, Gladiatorum

Spectacula interdixit, Clericis districte inhibuit , Κ 3 ne

169쪽

ne ludis operam darent, ne lautis comessationibus gulae indulgerent, ne choreis interessent, ne cauponas adirent, aut quiduis aliud agerent, quod vitae Clericalis sanctitate ni foedare posset. Iudiciorum severitatem,quam jam improbissimusquisea que aut eludere , aut perrumpere solebat, renovavit. Adultam ac praevalidam meretricum licentiam

cohibuit m Urbem quibusdam hominum pestibus,

di tetra colluvione mulierum , quae, ob turpem

quaestum,unicuique corporis sui copiam facientes, lubricam juventutem blandimentis ad libidinem. ineicabant, purgavit. Hinc, sicut boni de Pontificatu Pii V. summa alacritate persundebantur, ita improbi tristes & abjecti erant, dumque illi ga dio triumphantes, quasi in coelum sublati viderentur , hi adspectum hominum lucemque fugientes, quasi infra terram amandati cernebantur . dis cile dictu esset, quot familias inopes sustentarit , quot miseros, quos inopiae suae pudebat, adjuverit largitate, quot viriones, quarum pudicitia periclitabatur, constituta dote, ab infamia liber verit Pius V. Pontifex Maximus. Hanc Summi illius Pontificis erga omnes beneficentiam ac libera itatem sat superque praedicant di innumerabialium privatorum inopia sublevata , & infinita illa Vis pecuniarum, qua omnibus prope orbis Christiani partibus, aliqua dissicultate pressis, ac linc rantibus, sine ulla cunctatione subvenit. Nullia sumptibus, nullis laboribus pepercit Summus ulci Pontifex, ut Catholicam Fidem variis erroribus impetitam ubique terrarum tueri, ac sartam te Oam conservare posset. Quid non fecit, ut sta

geret in Gallis conatus Calvinitarum, nobili

170쪽

mum illud Regnum pestibus purgaret , dc Haeresis, velut Hydrae , in suam & aliorum perniciem con tumacis , assidue renascentia capita amputaret tmagna vi auri, multisque millibus militum suppetias tulit Carolo M. Galliarum Regi, qui sui Regni , Fideique conservationem precibus Pii eiusque sanctitati se acceptam referre palim pro fessus est . In Belgio quoque, quod perduellium 'Haereticorum, quibus Gallia laborabat, furoribus vexabatur, rem Catholicam plurimum juvit, labantem Fidem erexit ac sustentavit, furore haereisticorum , in Religionis Orthodoxae perniciem irruentium,represso. d dicam de Λngliae Regnoἰ in quo ut Catholicos tueretur adversus insectationes Reginae Elizabelba, quae in eos crudeliterr desaeviebat,anathemate impiam illa Reginam perculit,& Regno Angliae iure merito privavit, tum quia spuria erat Henrici Hia. Angliae Regis proles , ac subinde nec jure natallu,nec Regni Legibus capax in Regiam dignitatem successionis;tum quia etiam Regina Elizabelba potestate male parta ad Catholicae Religionis eversionem abutebatur , ut potd quae tyrannidem in Catholicos Praesules, Sacerdotes, & alios orthodoxos exercebat, subditosque suos ad ejurandam Romani Pontificis obedientiam juramento obstringebat, ac se unam pro Ecclesiae . Λnglicanae Capite non minus superbe, quam impid gerebat . Adversus eamdem Reginam E a- .rabam egregie Pias V. Pontifex Maximus, patrocimum auscepit Maria Sisarta , Reginae Scotiae,

eximia in Deum pietate, invicta animi magnitu dine , prudentia supra sexum , -ma praestantissi

ma praedita, di in catholica Fide constatuissim .i L ' quam

SEARCH

MENU NAVIGATION