장음표시 사용
521쪽
est Antonius Augustinus , & Allifanus Episcopiis dictus a Paulo IV. mox ad Episcopatum Ilerdensem a Pio In translatus,ad Synodum Tridentinam ac- .cessit, ubi id imprimis egit, ut soluta Disciplina ad pristinum decus revocaretur. Inde in Hispaniam reversus , Ilerdensem Ecclesiam annis tredecim cum eximia pietate, & praesertim 'emisissima in pauperes liberalitate rexit. Tandem ad Ar-, chiepiscopatum Tarraconensem a Gregorio XIII. Pontifice Maximo provectus , obiit septuagenario
major, anno MDLxxxv I. Praeter multa opera, quibus humaniora studia, & jus Civile illustravit An-
isnius Augustinus, eximiis etiam lucubrationibus. Jus Canonicum & res sacras exornavit. Extant ejus generis Antiquae quatuor collectiones Decreta Bum , & Canones Poenitentiales , utrumque Opus cum eruditis ipsius Notis r De Emendatione Gratiani libri duo, quos, occasione adornatae mandato Gregorii XIII. novae Decreti Gratiani Editionis , luae cubravit. Edidit etiam Constitutiones Provinciales
Tarraconenses & Epitomen juris Pontificii. Plura de hoc celeberrimo Jurisconsulto legesis in oratione Funebri, qua ipsum mortuum laudavit dreas Scottus Societatis Iesu, quaeque ad calcem librorum Antonii Augustini De Emendatione Gratiani, Balvetianae Editionis, inserta est. Ioannes Bem nardus Dias, Calaguritanus Episcopus, & Carolo R. Imperatori a Consiliis , scripsit Practicam criminalem canonicam, O vgulas juris eum ampliarioribus O restrictionibus. Regnmte in Hispania Philip 'o II. floruit Franciscus Vargas , peritus Jurisco fultus, qui ab eodem Rege ad Pium In Pontifi
522쪽
Episcoporum jurisdictione, O Romani Ponti eis Muctoritate Romae publici juris fecit anno MDLvI. Denique, Garcias Lossa , Complutensis Academiae Doctor, Toletanus Canonicus,& Archidiaconus,
ac postea Archiepiscopus Toletanus , Concilia Hispaniae unum in Corpus collegit, Notisque doctissimis illustrata luce publica donavit. His clarissimis Hispaniae Saeculi XVI. Iurisconsultis merito addendus est Martinus de Aepicuella, Canonicus Regularis ordinis S. gugustini, vulgo dictus Doctor Navarrus , eo quod in Regno Navarrae in lucem editus esset , quem tamen consulto hic praetermitto , quia illum in undecima Virorum Saeculi XVI. eruditorum Classe inter eximios Scriptores Canonicos Regulares ordinis S. Augustini jam recensui, nec plura de illo hic adjicete animus est, ne ventosa loquacitate , tibi fastidium is ingeram , cujus patientia me nimium adhuc indigere sentio. Non possum attamen , antequam finem Colloquio nostro imponam, quin, paucis saltem verbis , indicem quosdam alios celebriores Iurisconsultos , qui Saeculo XVI. in Germania &in aliis nationibus de Iure tam Canonico, quam tCivili optime meriti sunt. Sebastianus Brant, Αἴ- sentorati in Germania natus, multa scripsit tum metro, tum prosa , sed praesertim Breves utrius fue Iuris Titularum Expositiones. Alter Iuriscon Iulius Germanus Daniel Venatorius scripsit totius juris Canonici methodicam dilucidationem , quinque
libris distinctam, sub Titulis Decretalium antim quarum , quam Danieli Archiepiscopo Electori Moguntino, ac Praelatis es Canonicis Capitularis yus eiusdem Ecclesiae n iacupavit anno MDLXXI x.
523쪽
Boetius Epo, Frisius , Lutetiae, Lovanti, & Duaci, Iurisprudentiam summa cum laude docuit , descripsit Ecclesiasticarum Antiquitatum Sintagmata: Heroicas O 'Ecclesiasticas Quaestiones , aliaque opera. In estphalia Romani Graecique Iuris consultissimus, & rerum Turcicarum apprime peritus fuit Ioannes Leunclavius , 'cujus eruditio ex Scriptoribus , quos transtulit, facile aestimari potest.
Latine quippe vertit Scriptores Graecos Xenophontem, Nazianaenum, Constantinum M assem, Michaelem Gldicam , & alios. Synopsin quoque
eo. librorum Βανιώκων, idest , universi Iuris Romani, cum Annotationibus evulgavit. Annales etiam Sustasiorum Othomanidarum ex lingua Turci-ca latine reddidit, & Historiam Musulmannicania,
e monumentis ip rum Turcarum excerptam, concinnavit. Denique , ut caeteros mittam celebres Saeculi XVI. Jurisconsultos, Franciscus Ba duinus , natione Belga, patria Atrebatentis, Iurisconsultorum hujus Saeculi fuit facile Princeps. Avarici Bita rigum , Lutetiae Parisiorum , & in pluribus Germaniae Academiis Iurisprudentiam incredibili cum omnium applausu professus est.
Multa extant ab ipso conscripta Volumina , in quibus maxime operam dedit, ut Iurisprude tiam cum Historia & humanioribus litteris com jungeret , exemploque probavit, quod in ore frequenter habebat: Historiam cum Iuri prudentia conjungi oportere. Haec praesertim Francisii Balduini Opera in maximo pretio habentur apud Viros eruditos: Leges O Edicta Veterum Imperatorum De christiamst Historia Carthaginensis collationi et
Delibatio Afri me Historia Ecflesiastica, sive Op -
524쪽
ti Mileuitani de Schisinate Donatistarum libri se piem : Victoris uticensis de ἐν andalica persecutioue libri tres, cum Prole gomenis & Annotationibus ejusdem Balduini: Protegomena in Minutii Felicis Octavium t & Liber, quem de Catholica Religione
adversus Haereticos Ioannem Calvinum , O Theodorum Bezam edidit. Haec , inquam, opera, in quibus Franciscus Balduinus palam fecit, quantum in Jurisprudentia , in sacra Antiquitate , & Historia Ecclesiastica versatus esset, omnium Virorum eruditorum judicio maxime probantur. Obiit
Franciscus Balduinus Lutetiε nono Kal. Novemb.anni MDLxx III.aetatis Lui. Sed de illustribus Saec.XVI.
Viris, eorumque operibus, haec pro tuo & aliorum tb ronum captu dicta sufficiant. Neque enim doctis scribere , nec dissicili arduarum Quaestionum, quae a Viris eruditis, & Critices Disciplinae perbiis ventilantur, examine , gloriam in nostris Colloquiis aucupari animus est, sed tuo dumtaxat, &aliorum juniorum profectui consulere, atque nondum gnaris iacrorum studiorum, & Ecclesiasticae Historiae viam aperire, aut laevigare decrevi; eouimitari contentus, qui ut Viatoribus , qusbus pervasta sylvarum agendum iter est,iocorum opacum horrorem , excisis densitorum arborum ramis, in apertam vertunt lucem , vel sublatis senticetis aecomplanatis salebris , pervia ex inviis faciunt, atque ad trivia addunt quaedam signa, seu indicia, quae Viatoribus , quo quisque trames ducat, quasi digito praemonstrant. Sic ipse in nostris Collinquiis, ut tibi, aliisque junioribus viam ad am- 'plissimum Historiae Ecclesiasticae studium facilio-atem stanere possim , breviter quidem . sed diluci-
525쪽
de, dist incte, ac ordinatε disponere atque digerere studeo omnia, quorum cognitio ad assequendam Historiae Ecclesiasticae notitiam necessaria esse possunt. Hunc finem , quem mihi ab initio praestitui, si semel consecutus fuero, abunde mihi satisfactum erit. D. Perplacet mihi haec, quam hactenus observasti in describenda & illustranda Historia Ecclesiastica, facilis & expedita Methodus,per quam praecipua Historiae Ecclesiasticae Monumenta, quae magno & caeco, ut ita dicam , labore in volutandis immensis pene Voluminibus saepenumero frustra quaeruntur, nec nisi per diuturni temporis jacturam sigillatim percipi solent, ea ex sexcentis diversi generis Authoribus sedulo conquisita, collecta, & ordine digesta, tam solida brevitate cum claritate conjuncta in nostris Colloquiis refers, &ob oculos ponis, ut paucos intra menses facili negotio perdisci & in promptu haberi possint. Certe hanc methodum studiosae juventuti utilissimam esse, ego experiens quotidie probo. Sed praesenti Colloquio nostro finem imponamus , &.' aliud proximum , in quo de Doctrina Fidei, de Disciplina tam Ecclesiastica, quam Monastica, necnon de Morali doctrina Saeculi XVI. dicturi sumus , adsequentem , si placet, hebdomadam , propter calores aestivos, procrastinemus, quo vires nostras brevi interposito otio, reficiamus.
526쪽
COLLOQUIUM SEXTUM, De Doctrina Fidei , de Disciplisa tam
Ecclesiastica , quam Monastica , necnon de Ethices Christianae Doctrina Saeculi decim exti.
MAO1- octrinam Ecclesiae Catholicae Saesiast. N culo XVI. multis in Fidei Capitibus ab Haereticis Lutheranis, Caruvinistis , anisque exitiosis Religionis pestibus impetitam fuisse jam ostendimus in Colloquio tertio, remque profecto immensi laboris in praesentia aggrederer , si ejusdὸm doctrinae Ecclesiae Catholicaelaversus enatas eo Saeculo haereses defensionen lascipere vςllem , cum, teste Doctissimo Bellarmino libro A. De Ecclesia cap. 9. Protestantium , seu Haereticorum Saeculi XVI. pestisera Doctrina conspiret cum viginti antiquis haeresibus , quas jam sepultas & omnino extinctas sacrilega temeritate ex orco revocarunt. Missa itaque hac Controversarum multitudine, quae singulari conscribendo operi plane iussiceret, Author tibi sum , ut eadem arma in recentiorum Sectarum errores intorqueas , quibus in nostris superiorum Saeculorum Colloquiis antiquas Haereses debellavimus ac pro sigavimuS.
D. .Probd quidem intelligo, non expedire, ut hic Polemicorum more C*ntroversias adversus: fingit
527쪽
singulos Haereticorum Saeculi XVI. errores Inm- tuas , id enim non patitur Colloquiorum nostrorum brevitas; nihilosecius ad confirmandam Catholicam doctrinam , quam a Christo S ab Apostolis prosectam,atque inviolabili temporum serie ad nos usque perductam, constanter adhuc retinet Ecclesia Romana: maximam a me inibis gratiam, si perspicua & peremptoria velis adducere argumenta , quibus generatim evincas , Authores Haeis resum Saeculi fuisse impostores, eorum Sectas esse Satanae Synagogas , ac solam Ecclesiam Romanam esse veram Sponsam Christi, quae sicut lilium inter spinas refulget, & extra quam nemini ad salute in aeternam aditus patere potest. 'M. Authores Haeresum saeculi XVI. suis impostores, multis , jisque evidentibus argumentis demonstrari potest , quorum primum petitur ex eorum doctrina , quae, tota quanta est , ex a liquis consatur Haeresibus, quae antiquitus ab Ecclesia Catholica fuerunt proscriptς. Pauca ad hujusce veritatis confirmationem percurram pestiserat ipsorum doctrinae capita plura enim referre non permittit colloquiorum nostrorum brevitas ut ex his discas , quam execranda & abominanda sit eorum doctrina ex tam faeculentis lacunis &gurgitibus hausta. In primis, antiqua Heresis est, ab Ecclesia Catholica damnata, quod Deus sit
auctor peccati. Hanc tamen Haeresim renovarunt
Sectarii Saeculi XUI. Lutherus quippe in Assertionibus, Articulo xxxv I. ait: Mala opera Deus su impiis operatur. Clarius Philippus Melan Ibon in eap. 8. Epistolae ad Romanos: Non esto, inquit ,
cur frigidum glossema recipiamus , Deum mala pedi
528쪽
mittere, non etiam facere. Clarissime Calvinus lib. I. Institutionum cap. xv III. Dicitur , ait, idem satan excaecare infidelium mentes : Sed undὸ boc, nisi quodd Deo ipso manat licacia erroris , ut mendaciis credant ., Sic per summam impietatein Sectarii Saeculi XUI. immitem, crudelem , Busiride & Mezentio nequiorem Deum faciunt, scelerisque authorem , qui immani quidam vires suas ostentandi libidine infortunatos homines eternispinis ultro devoveat: quasi talium sit Deo animus deliciarum egens, aut pars iit illius felicitatis infelices facere, eosque sempiternis suppliciis cruciare . Antiqua Haeresis est, olim in Manichaeis ab Ecclesia Catholica jure inmerito proscripta,quod nullum sit, ac plane extinctum liberum hominis arbitrium . Hanc tamen jam pridem consepultam Haeresim postliminio revocarunt Sectarii Saeculi XVI. Lutherus siquidem loco mox a me laudato diserte docet, liberum arbitrium esse figmentum in rebus , esse titulum me re , Er omnia ex necessitate absoluta evenire . Item ait: Non est dubium , Satana Magistro , in Ecclesiam venisse hoc nomen liberum arbitrium . Hinc scelestus ille Haeresiarcha librum edidit, cui titu-luin indidit: De Servo Arbitrio. Idem post Lathe rum amrmant Melanchlonus loco jam citato, recalvinus libro 2. Insitutionum cap. 3. parag. s. ubi haec habet: mod libertate abdicatam voluntnem , dico necessitate in malum trabi vel duci , mirum est ,s cui videatur aspera locutio . Antiqua Haeresis est damnata ab Ecclesia Romana , quod sola Fides in Christum mediatorem absque bonis operibus ad justificationem & salutem sussciat, Hanc Haere. sim profitentur Sectarii Saeculi XVI. Calvinas, Lu-
529쪽
therus, & alii, asserentes , hanc Fidem iustificantem nullo, quantumvis gravissimo, peccato amitti posse, excepto solo apostasiae a Fide peccato , per quod tantum hanc Fidem justificantem deper-di contendunt. Ex quo capitali horumce Haereticorum errore sequitur plane , ut saepius observavimus , totius Moralis Christianae exterminium . Damnarunt Patres Concilii Nicqni impiam Hs resim Arii negantis , Christum este Deum& consubstantialem aeterno Patri. Hanc post hominum memoriam teterrimam Het resim Saeculo XVI. de-- nuo suscitarunt sacrilegi Sectarii Laelius , O Faustus Socini. Verbo dicam, Antiqui Hqretici docuerunt , praecepta Dei esse impossibilia , Ecclesiam ion esse visibilem , nec indefectibilein , Episcopos non esse simplicibus Presbyteris superiores , Sanctos non este invocandos, nullumque eorum Reliquiis & Imaginibus cultum deserendum; negarunt realem Corporis & Sanguinis Christi in Eucharistia praesentiam , Primatum Romani Pontificis , necessitatem Baptismi ad salutem, preces pro defunctis fundendi consuetudinem, & implendi vota obligationem,aliosque ejusmodi errores prO- fuderunt, quos omnes Sectarii Ssculi XVI. recoxerunt, instaurarunt, eisque complures non minus infestos addiderunt. Unde facile colligere potes, Sectarios Saeculi XVI. impost'res futile, cum eorum doctrina nihil aliud sit, quam sentitis & colluvies anteriorum Haeresum , atque a Ved α antiqua Sactorum Patrum & Conciliorum doctrina omnino abhorreat. Adeo verum est,quod Mn centius Lirinensis cap. 43. Commonitorii adversus
Dareses scribit, solenne esie Hl reticis , ut Iemper
530쪽
profanis molitionibus gaudeant , Antiquitatis sitiat fastidiant , oe per oppositiones falsi nominis scientia ,
d Fide naufragent. Contra Uero Catholicorum hoc proprium , deposita Sanctorum Patrum , O commissa fer- .are , damnare profanas novitates, O sicut dixis postolus et si quis annunciaverit, praeterquὀm quod acceptum est, anathema sit. Sed quo clarius tibi constet, Sectarios Saeculi XVI. fuisse imposiores, animum tantisper adverte ad insolentem & inusitatum plane modum, quo virulentam suam doctrinam , absque ulla prorsus accepta missione , disseminarunt, suasque Sectas propagarunt. Nec enim praetexere poterant illi Sectarii, se ab Ecclesia Romana missos, ordinatos, ac vocatos fuisse ad regimen animarum ; id , inquam , praetexere non poterant Saeculi XVI. Se-ciarii , tum quia Lutherus non erat Episcopus, nec ullius Ecclesiae Pastor;Calvinus vero jactitat, manu Ssuas non fuisse pollutas faetido oleo, quo manu SSacerdotum in Ecclesia Romana inungi solent: Tum quia si Ecclesia Romana Sectarios Saeculi XVI. nil sisset, ordinasset, & ad regimen animarum vocasset, ergo tum temporis vera erat & Apostolica
Ecclesia, ergo illi Sectarii fuerunt rei manifesti schismatis, utpote qui a vera de Apostolica Ecclesia se separaverint: tum quia denique Lutherus, occalvinus pertendunt, Ecclesiam Romanam totaliter Saeculo XVI. a Christo defecisse , ac subinde omni jurisdictione & authoritate mittendi & ordinandi Pastores caruisle . Non igitur Saeculi XVI. Sectarii suam ab Ecclesia Romana missionem acceperunt . Unde ergo missionem suam habuς runti