장음표시 사용
531쪽
illos Sectarum conditores a Deo extraordinarie inistas ac suscitatos esse , ut labenti Ecclesiae succurrerent, & somnolentos Pastores, quemadmodum olim anseres,Gallis in Capitolium irruetibus, sopitos custodes, clamoribus excitarent. At extraordinariam illam missionem, quam obtendunt haeretici nostri temporis, omnino commentitiam este luculentis argumentis facile demonstrari potest . Primo , quia Prophetae, & aliqui Sancti, quos Deus ad suum reparandum cultum extraordinarie in veteri lege aliquando suscitavit , Religionem judaicam non immutarunt , Sacerdotum Successionem non praesciderunt, Pastores novi ordinis non praefecerunt, sed in vitia dumtaxat exaris sit eorum Zelus , peccantes increpuerunt, verbo Dei terruerunt. At Lutherus . Calvinus , aliique pseudo. reformatores Ecclesiae, Pastorum succestionem ab Apostolis ad suum usq; schisma decurrentem interruperunt, novam & a Saeculis inauditam Sacerdotum originem propria auctoritate instituerunt, Altaria manu armata & instructo exercitu sussederunt, templa succenderunt, quae in eis erant sacratiora, proculcarunt, Omnibus Sacerdotibus bellum indixerunt, quos potuere, crudeliter enecarunt, & qui effugere manus eorum , in illos anathema pronuntiarunt. Quo fit, ut merito ab
illis, si superis placet, Ecclesiae Reformatoribus possimus cum Tertulliano lib. de Praescript. cap. 37. percontari: Qui estis, quandὸ σ dὸ Oenistis ἰ vel illos his verbis S. Augustini contra partem Donati Provocare t Numerate Sacerdotes vel ab ipsa Petri Sede , oe in Ordine illo Patrum quis cui successit , videre. Ipsa est petra , quam non τι ncunt superba In
532쪽
ferorum portae. Secundo , hi, quos Deus identidem
. ad corrigendos pravos mores, & tollendos ab usus suscitavit , uiana extraordinariam missione inprobarunt vitae sanctimonia,& evidentia miraculorum , quae eis populorum fidem conciliabant.
At Lutberus, Calvinus , aliique huius furfuris Sectarum Saeculi XVI. Ante lignani, fuerunt homines audaces , sibi placentes, ventri & libidini dediti in conviviis suis luxuriantes, poenitentiae osores, , Monastici Instituti desertores ἔ petulantes , dc insolentissimae superbiae supra omnes mortales sesqextollentes , ut videre est in eorum Scriptis, quae daemoniis sunt plena , & atrocissimis scatent con- vitiis, quibus homines etiam spectati istinos, dc in dignitate constitutos continuo onerant, domi nationem spernunt, & Maiestatem Divinam blasphemane. Qui autem credibile est, huiusmodi homines superbos, impudicos , contuineliosos αhlasphemos ad reformandam Ecclesiam a Deo ex traordinarier fuisse missos i Nec magis suam exrtraordinariam missionem evidentia miraculorum probarunt isti novarum Sectarum Coriphaei, cun certum sit, eos nullum unquam ad tidem doctrinae suae adstruendam miraculum patrasse, sicut testa-.tur ipsemet Desderius Erasmus in sua contra Lutberum De Libero Arbitrio Collatione, quae extat ad
calcem Tomi I x. ejus Operum Editionis postremae Lugduni Batavorum, ubi haec habet singulari observatione digua: Non credebatur Apostolis , nisi miracula fidem adstruxissent doctrinar nunc quilibet bi pustulat credi, quod Uirmei se habere Spiritum
Evangelicum. Apostoli,quoniam excutiebant viperas, sanabanς agrotos , excitabant mortuos , impositd ma q
533쪽
nu dabant donum Linguaνum t ita demiam eredi innest , vix ereditum est illis paradoxa docentibus . Nane eὰm juxta communem opinionem adferant pe-nὸ-, nullus illorum adhue extitit , qui vel equum claudum sanare potuerit. Aque utinam quidam absque miraculis praestarent meretratem aehmplicitatem morum Apostolicorym , qui nobis taris vii cutis essent miraculorum vice. Nobis veteranis orthodoxoram interpretationem adferentibus , statim occinunt, homines erant. υgantibus , quonam argumento sciri possit, qua sit vera interpretatis Scripturae Sacra , cum utrinque sint homines i respondent, i dicio Spiritus . Si roges , ear illis seu veteribus Orthoooxis Scriptura: Sacrae Interpretibus quo retraliquot etiam miraculis editis inclaruere mundo , defuerit spiritus potius quam ipsis sic respondent, quasi
mille treeentis annis nullum fuerit Evangelium lx mundo . Si requiras ab illis Vitam Spiritu dignam ἐvespondent, se Fide justos esse , non operibus . Si r quiras miracula i dicunt, jam olim cessase , nec opus vlle jam in ιanta luce Seripturartim oc. Fictitia it que est haec extraordinaria missio, quam haeretici nostri temporis primis suarum Sectarum condit ribus asserere ac vindicare frustra naviliuntur,quod tamen cum nemini hactenus persuadere Patuerinr, eo tandem devenerunt, ut dicant, primos suarum Sectarum Architectos sumi missionem N Pasior Iem auctoritatem a Principibus di Magistratibus accepisse . Qua in re deploratae suae causae manifestum produnt argumentum. Nullibi quippe legitur in Scriptura Sacra, quam tamen Haeretici unicam Fidei nolirae regulam esse clamitant, nullibi, inquam , in Scriptura Sacra legitur, jus ordinanda
534쪽
& mitteridi Pastores , eosque populo praeficiendi
competere ullo modo Principibus Laicis aut Magis stratibus, sed potius Scriptura Sacra eiusmodi oris' dinationes a Laicis factas omnino reprobati Christus Dominus, ut ait Apostolus Paulus Epistolae ad Hebraeos cap. v. non seipsum clarificavit ut Pon- sifex fieret , sed qui locutus es ad eum: Filius meus es tu. Idem Apostolus Titum Episcopum Cretae r liquit, ut Presbyteros per Civitates constitueret, ει Timotheum a se Episcopum ordinatum misit Ephesum, praestribens ritum & formam consecrandi Episcopos, adeo ut nullus in illis partibus potuerit esse Episcopus aut Presbyter, nisi accepta a Tito et Timotheo manusi impositione. Hunc morem ordinandi Episcopos & Sacerdotes constanter tenuit hactenus Ecclesia,& quamvis aliquando
Episcopi, vel alii Ecclesiae Ministri a plebe fuerint
postulati,sive etiam electi, nunquam tamen a plebe ordinati & missi fuerunt,sed dumtaxat ab illis,qui, mediante successione, ordinationem & Missionem ab Apostolis acceperant. Cum igitur Sectarii Saeculi XVI.nee ordinariam missionem ab Ecclesia acceperint, nec a Deo extraordinarid missi fuerint , nec tandem a Principibus Laicis, seu Magii stratibus,Missionem,ordinationem ac Pastoralems animas regendi auctoritatem accipere haud potuerint, planum, ac expeditum est, illos fuisse im-l Postores, fures ac latrones, qui non intrarunt per, ostium in ovila, pland similes his falsis Prophetis.l quos Deus apud Hieremiam cap. x Iv. vers. Iq. in-I crepat his verbis r Et dixit Dominus ad me: Fatu, Propheta vaticinantur in nomine meo , non misi eos
i in non pracepi eis , neque loeutus sum ad eos et ' Visio-Κ k a nem .
535쪽
nem mendaeem , in divinationem, o fraudulentiam. in seductionem cordis sui propbetant vobis ine. Ab his impolioribus originem habent omnes Sectar haereticorum hujus temporis , quibus jure merito dicere possum .: Attendite ad petram undὸ excissessis, Er ad Cavernam laci de qua praecisi estis r Lu therum, Calvinum , Socinum, aliosque Haeresiarchas Saeculi decimi sexti Duces sequimini, quos stla ambitio, libido & crapula secerunt Apostatas, qui doctrinam a sexdecim Saeculis plane inaudi . tam , de toti mundo ignotam , armantes cives in patriam , subditos in Principem, filios in parentes, Christianos in Eccletiam Christi, praedicarunt, nec alia signa sui Apoliolatus exhibuerunt, nisi illa , quibus Alcoranum promulgavit scelestissimus Mabumetes , nimirum occisorum hominum stragem, sanguinis ubique inundantis effusionem . 1 emplorum profanationem, sacrarum Reliquiarum combustionem , mactationem. Sacerdotum , constuprationem Virginum , Monasteriorum praedam , de alia id genus summae crudelitatis porten ta . Hos , inquam , Apostatas , Ecclesiam imaginariam fingentes ex fabricantes sine fundamento , hos Doctores a se natos , hos Paliores sine missio. De , hos Prophetas sine. miraculis, erigentes tem
pia sine altaribus, Religionem sine Sacrificio , Fidem tine operibus, toti retro Antiquitati & uni- . versae Ecclesiae praetulistis, vosq9e a totius Orbis unitate nefario. Schismatis sacrilegio diψisistis.
'dite prεvaricatores ad cor , agnoscite, intus lucente veritate, quam fallaci fulgore caecos illos
Duces imposiores sequendo in haec praecipitia dolapsi est , ac tandem aliquando , depulbi errois x rum
536쪽
' tum vestrorum caligine, aperite oculos evigi late ad salutena, amate pacem, redite ad uni
D. Ipso sole meridiano coruscante clarius percipio , primos recentium Sectarum Auctores fuisse impotiores , eosque seditiosis suis libris ae praedicationibus non inspirasse illam sapientiam squae desursum esst, pudicam, pacificam , modestam; sed eam, quae ex Eelo amaro proficiscitur , terrenam , animalem, diabolicam , ut habetur iaEpistola Catholica S. Iacobi cap. 3. Verum , ut te .rius pergamus , si placet, di ostende, recentes illas Lutheri, Calai ni, aliorumque Haeresiarcharum Saeculi XVI. Sectas esse Synagogas Satanae , solamque Ecclesiam Romanam esse veram Sponsam Christi, a qua qui extorres sunt, salutem aeterna is
M. Ecclesia Romana non solum Doctrinam Apostolicam , seu quam docuerunt Apostoli, fir mirer huc usque illibatam retinuit , sed etiam, mediante successione non interrupti ab Apoltolis descendente , habet etiamnum veros ac legitimos Pastores , qui ab illis ordinati ac missi fuerunt. Quo fit, ut Ecclesia Romana verὰ dici debeat Apostoliea, ad discrimen Sectarum Haereticorum , in quibus, ut mox commonstravimus, interrupta immo penitus praecisa est legitimorum Pastorum successio , eorumque loco praefecti alii, qui a veris Eccl. Pastoribus nec missi nec ordinati,praedicandi
ossicium , de regimen animarum sacrilega temeritate usurparunt. Novatores, ut declinent
Ius argumenti, quod ipsorum jugulum petitsusque bchisinaticos, ac proinde illorum Sectas
537쪽
Satanae synagogas apertissime demonstrat , in
omne latus sese vertunt.nec inveniunt,ubi firmum
pedem figere possint, quia perpetuam sirorum P .ctorum ac Doctorum sibi a temporibus Amstoiorum succedentium seriem nult tenus ostendere queunt. Omni itaque ratione destituti haeretici uostri temporis, Ecclesiam Romanam calumnian tur, a qua dictitant, doctrinam ab Apostolis tra ditam fuisse immutatam atque adulteratam . Sed . libenter scire velim ab illis pseudo reformatis quonam imperante, quo sedente Pontifice, qua arte, cujus industria, qua via, qua potentia facta rit haee in Romana iaclesia doctrinae Apostoli cae immutatio φ .ae. Orthodoxorum Episcopore tum Concilia hanc doctrinae Apostolicae immut . costem damnaverint atque proscripserint ι Nec enim , ut saepius diximus in 'ostris praecedenti- us Colloquiis, credibile est, orbem sub Coelo totum, veluti prosando lethargo laborantem bmutuisse. dum Caput orbis Roma nova Dogmata cuderet, maxime cum ex Historia Ecclesiet compertum sit, variis Haeresibus , quae in Ecclesia. qmerserunt, sese statim Catholicos; opposuisse eosque a defensione Fidei Majorum nec minis, nec hiandimentis , nec vita, nec morte deterrisi u . quam potuisse. a fronte ergo Dctarii assereta: udent, Ecclesiam Romanam,ante aliorumque saeculi decimi sexti Haerςsiarcharum: adventum,Doctrinam ab Apostolis traditam, cunqctis oscitantibus & dormivantibus, imm' consti tientibus & applaudentibus, immutasse ammin
wrrupisse ' Sed, quod satis festivum ac lepidum. sibi in c putido mellilacio noninastis ipsit
538쪽
met Haeretici, qui passim in suis Scriptis fatentur ,
Doctrinam Ecelaliae Romanae, quam aggrediuuintur, ex veterum Patrum λntibus derivari; idque aperte Centuriatores Magdeburgenses profitentur, qui propterea lingulis quinusque Centuriis quosdam in Sanctis Patribus naevos admittunt, Viai nimirum Ecelesiae Romaaae coiitroversiis Dogmatibus palam sufflaga atur . Sic. mentitur iniquitas sibi, re dispellitur, haec caluinata, quain F retici,filii iniquitatis,inurunt Ecclesiae Romane, quae, velint nolint, est asylus fidei, Drtus salutis , errorum dignoscendorum Lydius lapis , tu . dicandorum ac proscribendorum indefectibilis
Magistra , quaeque , ut verbis utar Vincentii Lirι--nsis in suo Commonitorio adversus Haereses comte trigesimo secundo et Sedula, eauta Deposito
apud β eustos, nihil in iis unquam permutat, nihil uti it . nihil addit , non amputat necessaria 4ma apponitsuperflua . Praeest istud argumentua petitum ex perenni Pastorum succeisiciae, quae iasela Ecclesia Romana adhuc ἀoiiservatur, aliud,adprobandum recentiores Haereticorum Sectas esse Satanae Synagogas, de Ecclesiam Romanam ei veram Christi Sponsam , non minus emcax sup- Petit: argumeatum , quo omni luce evidentius
ostendunt Polemi et nothri Scriptores , solam E ciesiam Romanam esse unam, Sanctam & Catholucam , seu toto orbe diffusam , eamque his tribus Notis, qvie λli verae Christi Ecclesiae convenire possunt, a spuriis & illegitimis Haereticorum Co venticulis facild discerni posse . Et primo quidem. sola Ecclesia Romana est una ratione Doctrinae Kqui omes Minolici in eamdem docti inam , seu
539쪽
eadem Dogmata Fidei conspirant, ejusque indeficienti judicio, velut sacrae anchorae, indivulse adhaerent, iuxta illud Matthaei cap. I 8. Die Ecclesia a Si quis autem Ecclesiam non audierit, sit sibi sicut Ethnicus in Publicanus . Est etiam sola EccIesia . Romana una , ratione regiminis iub uno stapremo Pastore , Romano videlicet Pontifice, qui est Cainput ejus Visibile, & sub aliis Pastoribus , qui Summo Pontifici sebordinantur, quique omnes , tam ille, quam illi, continuata successione ab Apostolis .
ordinati sunt. At recentioribus Lutheranorum s. Calvinistarum, Anglicanorum , aliorumque Haereticorum Sectis deest unitas doctrinae, variant
quippe circa Fidei Dogmata; Ecclesiam ut infalis Iibilem , & supremum Controversiarum judicem non agnoscunt, sed solum interiorem nescio quam . Spiritus Sancti assistentiam, seu revelationem, per quam , ut Munt, privatus quisque apud ipsos
etiam mulierculae,percipiunt verum ac germanum,
Scripturae Sacrae sensem , & constituuntur iudices. Controversiarum , quae circa Fidem oriri possunt, ika ut Pastorum definitionibus adhaerere minimd debeant, nisi id ipsum, quod illis credendum pro ponunt, sibi a Spiritu interno immediate fuerit re velatum. Eo autem semel admisio illo Uiritus interno, qui revera esst Spiritus vertiginis, quaν, pax, quae Societas, quae in doctrina Fidei unitas, apud Haereticos esse unquam poterit ψ Annon Lucteranus, Calvinianus, Socinianus, & quivis Haereticus ex certa illa interiorem Spiritus Sancthassistentiam , seu revelationem, haliandi fiducia kmnia cordis sui effutient tanquam Dei revelati lnes t L is vero modus, quae ratio compescens
540쪽
& inordinem redigendi illos fanaticos, cuna incerta illis sint Pastorum iudicia, nihilque pro vero habeat, nisi quod spiritu privato tale judicaverintlPotui the , quaeso, infernus, ad scindendam unita tem doctrinae, & inducendam confusionem Babylonicam , quidquam pestilentius evomere ἶ Nec solum recentioribus Haereticorum Sectis deest:
unitas doctrinae, sed etiam deest unitas Cathedrae,iseu regiminis Ecclesiastici. Pastores siquidem in Sectis Haereticorum neci ab Apostolis continua successione iunt ordinati, nec sepremo Capiti, seu Romano Pontifici, subordinantur, sed potius diro Schisinate divulsi sunt ab ejus Cathedra, quae tamen , ut docent Sancti Patres , centrum est unis talis Ecclesiae r I avigare audent inquit s. Θpria-aus Epistola xv ad Petri cathedram , atque ad Ecelesiam Printipalem, unde uoitas Sacerdotalis exorta est , idem docet Optatus Mileuitanus libro a. contra Parmenianum, Haereticum Donatistam, ubi, haec habete Negare non potes, scire te in urbe Αρ- ma Petro primo cathedram Episcopalem esse eollatamio . . . . In quae una Cathedra unitas ab omnibus seνο ιretur, nec eaeteri Apostoli singulas sibi quisque defenderent , ut jam Schismaticus o peccator esset, qui
contra singularem Cathedram , alteram collocaretis.
Nec minus ciare suam ea de re mentem exprimicS. Hierondimus in Epistola ad Damasum Papam r. Sι quis Cathedra Petri jungitur , meus est. Cum igitur recentiorum Sectarunt Pastores a Cathedra S. Perem , seu Romani Pontificis, sint separati, liquido colligitur ejusmodi Haereticorum Sectas non solum carere unitate Doctrinae, sed etiam