장음표시 사용
91쪽
Ium seducatur Zc auditorum mentes lectionis intellectu ac profectu per ipsius phantasticas tentationes defraudentur. Tune itaque lector ad librum accedit, ac priusquam legere incipiat benedimonem tanquam legendi licentiam petit. a Sacerdote inquiens: Iube Domne benedicere. Per quod innuitur neminem debere in Ecclena legere, nisi petita venia, ut iussus sit,ues ad hoc ante conce sus. Sed animaduertendum est, eum, qui tedhurus est, hic Domne dicere, non Domine: quoniam ad hominem loquitur, qui ut est semiplenus & imper&' eius respectu nostri Domini, ita synco-pato utitur vocabulo. In fine verh leistionis plene inquit: Domine hoc modo:
Tu autem Domine. Quod preter caeteros maximὲ obseruant monachi, quum. ' dicunt Domnus abbas , non Dominus abbas. Hinc etiam est, quod famuli Dominis suis inseruientes si quando illis
pocul a porrigunt, non debeant utrunq; genu flectere, sed duntaxat alterum, nepesinistrum, perquam partem significatur corporalis seruitus, quae tantum
debetur hominibus, & non spiritualis. Nec ea acclinandnm Principi seculari recta facie, sed ab aure finistra capite flexo. Finita igitur lectione adiungit lector: Tu autem Domine, non DOmne,
92쪽
vt qui perfectuita alloquitur Dominia, , omnino talem qui perfecto & pleno vocabulo dignus est. Nec illud sa-nὰ ad lectionem pertinet, aut praemissae letitioni continuatur, sed lector absoluta lectione dirigens Sermonem ad Dominu dc sese excusans inquit: Tu Domine miserere nostri. Quorum Verboru . sententia haec est: Domine fortitan ego
peccaui in legendo modulate pronun-eians humane laudis cupiditate, & fortassis etia peccauerunt auditores, quod varijs cogitationibus fuerint intenti delectioni debitum non tribuerint audiatum: sed o tu Domine miserere nostri. Quod aute a cunctis generaliter respondetur: Deo gratias, pertinet ad lectione, dc vox est Ecclesiae gratias Deo persoluentis. Ac si diceret: Deus pauit nos verbis salutis , quae sunt animae cibus, de quo beneficio vicissim . nos Deo agiamus gratias.
De tertia nocturna. ica P. XXVI. . i
I N tertia nocturna limiliter recitan
tur lectiones, sed de homelia Euan gelij. Quare autem hoc fiat, haec estra' tio: quod tertia nocturna declaret item HPus gratiae, ut praedictum est superius, quo tractabantur Euagetica. Notanda
interim hic est fuisse quoddam tempus,
93쪽
quo veritas Trinitatis ab hqreticis maximὸ impugnaretur, sed tande haeresi confutata atq; eiecta, ac populo, ad veritatis cognitionem reduisto ordinaueriit san patres ut nona lectio de Trinitate legeretur cum suo resposorio. Quod qui dem aliquandiu fuit obseruatu, sed postea tamen neglectum. Chira enim Ecclesia lectionem de Trinitate legere non fuerat necesse, uniuersis iam Christianis sanὸ credentibus, eam legere omisit, sed eius responsortii retinuit. Inde est, quod ii, aestate Dominicis diebus nouit sem- me Responsorium de Trinitate cantamus. Quanquam tunc proprie res eo n-sorium non dicitur, quod praemissae te ctioni non reseondeat. Nam responso ria te istionibus , quibus subiunguntur semper debent respondere, ita ut inde sic sint nominata. Quemadmodum dc versus appellantur, quasi ijs finitis. vertuntur responsoria, id est, reuertantur & iterum cantentur, vel caltcm eorum particula aliqua Atque ita soluitur quaestio illa musicae qui e fit de versibus secunditoni, qui terminantur in c, chm secundus tonus semper in d finiatur Dicimus
enim qu bd istic non est finis , sed in
repetitione Responsorij. Potest tamen dici qubd commune appelletur respO
sorium, non qubd praemiula respondeat laetioni
94쪽
lectioni, sed illi, qui de Trinitate leg dilebat. Absolutis nocturnis Ecclesiae lumina accenduntur, & pulsantur campanae, atque alta voce canitur: i Te Deum
laudamus. Quo quidem significatur lae. titia de gaudium eius mulieris, quae incensa lucerna, drachmam quarn perdiderat, inuenit. od autem istius cantici finis, videlicet: Per singulos dies, & alij
veris qui sequi itur, paulo altius canantur, designat vicinarum congratulati nem, qua mulieri ob reperta drachmam congradulabantur. . Nam & compulsatio earundem repraesentat conuoc tionem.
Post noctis ossicium, agendum est
de diurno, quod in septem partitur distinetiones, videlicet in Iaudes matutinas, horam prima, tertiam, sextam, nonam, Vespera & completori v. Missa etenim ad officium tertiae vel non e spectat. Nam his duabus horis missa rcgulariter celebratur. Quod autem diei ossicium septem horis distinctum agimus, a Propheta habemus, qui ait: Septies in die laudem dixi tibi. sed cur quaeso septies' Quia quum no isturnum o Raci-iim,misericordiae tepus exprimat, quo senus humanud Diabolo obsessum mi- sexc
95쪽
go DIUIN. OFm c. serὲ seruabatur,optisae sequitur, ut diei, officium tempus designet nostrae redemptionis, aut nostrae liberationis per Christum solem iustitiae, qui clari tate suae diuinitatis tenebras nostras illuminauit, atq; ex Diaboli seruitute nos extraxit, ita ut inde septies quoque die
Iaudes Deo 'cantemus, quoniam nos tantii boni munere septiformis gratie sanis tritus accepimus. Quandoquidem verb a tenebris peccatorii per via PCeni tentiae ad vite libertate peruenitur, hine natum est ut diebus profestis seu ferijs ad laudes matutinas caneretur psalmus ille poenitentialis, ni mirii: Miserere mei Deus. Diebus aute festis excepto. Quadragesimae tum pore e Dominus regnauit decorem. De quo ut de psalmis alijs dicetur postea. Q septis in die laudemus
E si δή alia ratio quamobrem septies
in die laudemus Dominum , quddquilibet dies uniuscuiusque/reprosentet etate. No quod eam omnis homo habeat, sed quam haberet, ni si peccaret. . Haec aute septem habet varietates, infantis, pueri, adolescentis, iuuenis,Viri, senis & decrepiti. Per matutinas laudes repraesentatur infantia, per prima pueri
96쪽
tia,pe r tertiam adolescentia,per sextam iuuentus,per nonam aetas Virilis, per vesperas sene istus, per completorium aetas decrepita ac finis humanae vitae. In his profecto omnibus aetatibus creatorem laudare tenemur. Quod autem infantiae nostrae tempore Dominu laudare possimus, cui dens nobis facit argumentum
beatus Nicolaus qui quarta dc sexta feria matris ubera virtute abstinentiae n5 sugebat. De alijs aetatibus satis est manifestum. Sunt item quam plurimae alierationes, quare istarum horarum teporibus Dominum praecipuὸ laudamus. Rubescente diei aurora cantamus laudes matutinas, quae matutinae nucupantur,ii mane quod bonum est, si liime est bonum: atque nihil esse melius luce videtur: bonum igitur est mane, quum eo tempore nobis lume redditur. Appella tur verb laudes, qudd ossicium laudem potissimu sonet diuinaria, quam ei damus, quoniam a tenebris erroris nos adllicem veritatis reduxit. Hoc igitur tempore laudes Deo canimus, quia eiusmodi hora mundii creauit & Angelos, qui statim atque conditi sunt , suaui cantu ac modulamine creatori suo laudes iubilarunt. Eodem quoque tempore populum Israeliticum per mare rubrum transduxit incolume ac Aegyptios submersit,
97쪽
l 6r DIVIN. OF si C., mersit. Riirtus eadcin hac hora Christus victor a morte surrexit. De aliis sex horis. CAP. XXIX.
SEquitur de aliis sex horis, sub qui
bus item sex aliae comprehenduntur. Diei itaque duodecim horae attri- . buuntur,& totidem nocti. Sub prima hora duas complectimur, ipsam videlicet primam & secundam. sub tertia tres, Ufam tertiam, quartam dc quintam: sub sexta itidem tres, ipsam sexta, septi inam dc o inauam: sub nona duas, ipsam
nonam de decimam: vesperae repraesentant undecimam: completorium duode, cimam. At roget aliquis cur potius hiΩce diei horis diurnum celebretur officium, scilicet prima, quam secunda: tertia quam quarta vel quinta: sexta, quam septima aut octaua: nona, quam decimat oniam istae horae quibusdam insigniuntur priuilegijs. Prima enim hora Christus Pilato a Iudaeis traditus fuit, dc a morte resurgens prima hora Maria Magdalenae apparuit. Prima hora visus cst in littore septem Discipulis piscanti- D. ri. quibus dixit: Pueri habetis aliud pulmentit Hora vero tertia crucifixus est linguis ludeorum S flagellatus, eademque hora Spiritus sanctus ipso die Pentecost os Discipulis fuit datus. Sexta hora Christus pro nobis ligno crucis clauis
98쪽
EXPLICATIO. clavisam xus est, atque eadem quiniue hora ipso die Ascensionis cum discipulis discubuit. Nona hora exclamans spiritum emisit, & lanceatus h latere corporis sui duo nobis eduxit Sacrament , aquam videlicet baptismatis 3c cangui ne redemptionis ac fatuationis no suo Vespere de cruce depolitus est, qua item hora in ultima Coena cu Discipulis Guis coria auit, ubi illis Sacramentum corporis & Sans uinis sui tradidit, quod no his
saluberrimum Testamentum sἰnc discedens reliquit. Eadem rursus hora duobus suis Discipulis proficiscentibus Emaus in Daissione panis fuit agnitu'. Postremo in completorio Patrem pro suis Discipulis orauit, qua etiam hora in Sepulchrum positus est. De psalmis qui hisce horis cantantur. .
Qui Pealmi hisce horis, dc quae can
tis notum esse puto. Ilia verbad aliam spe tene editionem, ac nos degenerali ossicio hoc tempore tradiare proposuerimus , paucis quae hic ivne praecipienda tradamus. Sciendum ergo est generaliter in matutinis laudibus sex psalmos semper cantari, atque in alijs horis similiter, per quos sex Opera misieci cordiae, designantur, quibus operaru
99쪽
έ DIVIN. OFFrc. operarii in vinea Domini laborantes antenti necessario esse debent, quaeque si
piὸ ac mundo corpore exerceamus, a seruitute Diaboli liberati ad vitae libertate procul dubio perueniemus, dc pro mese eede fidelissimi laboris denarium diuirium, hoc st, seinpiternam vitam recipiemus. Sanὶ notandum hic venit quod hi laudibus hiatutinis duos coniungimus psalmos scilicet: Deus Deus meus ad te de luce vigilo: & Deus misereatur
nostri, quos una tantia Gloria finimus.
Sed quare hoc fiat huiusmodi potest ratio adduci: Quoniam alter horum Dei significat dileis ionem, alter verb proximi. quae duae dilectiones usque aded inter se si ni annexae, ut vita sine altera in Christiana perfectione intelligi nequeat. Ad hy trinum aute triunt pueroru, scilicet: benedicite omnia dic. Gloria patri non adiungimus, qu bd propter eiusmodi gdei confessionem in caminum ignis sint doniecti. Quo quidem faeto maxime dero Satum est Trinitati. Vel qud deius hymni postremus versiculus idem significat cu Gloria patri, ne quid
in sacris scripturis superuacaneu reperiatur. In matutinis verb laudibus non iubilamus nisi in ultima tantum antiphona. Nam chim per laudes, Domini intellietamus re surrectionem, in qua ni hii
100쪽
hil penitus desiderauit beatitudiise ,
immortalitate ia consecuta, certe nullo
hic opus est iubilo, qui rei alicuiusficat desiderium Nec etiam in completorio, quod, bist uamicon notat resu
reistionem. Non quod post resurrectio, ne in iubilus esse detiinat, quandis veri ic uua ipsis Angelis creatori nostro iubilum iu us cantaturi, sed quod tum suam amittet significationem, qua alicii ius rei dicitur esse deliderium, .Tu enim nihil desiderabimus, lut inquit Dominus: Di die illa non interrogabitis quie quam. IDictis ixaque ad eum modum psalmi cum antiphuna, legit sacerdos Iedlionem, quam alio nomine appellamus capitulum, quoniam ex capite epistola: istius diei sumitur. Legitur autea biq; Iube Domne benedicere, abs.q; sacerdotali benedictione, quod Praelatis Eqclesiae ac sacerdotibus proprium sit eam semper legere, qui legendi veniano petunt quit eam glijs dare debeant.
Nec est quod qui nqbis.' ij ciat, si in nocturnas quod fere fit) sacerdo i lecti-
pnem legerae, an etiam sit necessarium νςni in postulare ac dicere: Iube. DOi1
ne benedicere, sub d eius sit benedictionem & licentiarn dare ' Dicimus enim quod si hoc pacto lectionem legerri Sacerdos, eunt Praeter ossicium suu facere, cdm Danas.