장음표시 사용
131쪽
DE LEGIBUs tas Denique pstr revocationem concedon- ipsius beneplaeus, per illius obitum non et is, aut ejus successoris Privilegialo significatam. Porro privilegium regulariter in-lselligitur revocatum per novam legem , quamvis non adsit clausula revocatoria . quando aliter non potest nova lex suum ensectum sortiri: neque enim dici debet conditam fuisse legem inutilem. - Ad revocationem autem ordinarie sussicit clausula generalis: non obstantibus privilegiis, nisi sint
justitiae, vel qualificata, vel inserta injure.
Si vero dicatur: eae eerta serenita, eae motu
proprio, de plenitudine potestatis, vel si
certo constet de mente legislatoris, tunc revocvtur quodcumque pri ilegium, exceptis onerosis l .
Nora. Distinguendum est rescriptum gratiae, quod nempe continet gratiae alicujus elargitionem: v. g. absolvendi, dispensan-cli, recipiendi Ordines extra tempora, etc., a roscripto justitiae, quod nempe respicit justitiae administrationem: v. g. appellandi tib vliqua sententia, jurisdictionem in tali re, vel persona exercendi. item in rpscriptis gratiae distinguenda est gratia lacta a gratia facienda: gratia facta dicitur, quando delegatus habetur ut merus ex rutor; gratia facienda dicitur, quando conceditur facultas dispensandi, et relinquitur arbitrio ipsiusmet delogati. - Ηis positis:
morte concedentis, hoc ipso, quod gratia jam facta sit. Rescriptum vero jus liliae et gratiae faciendae exspirat utique σὶ, si res adhuc sit impgra, id est si delegatus juris, dictione sibi concessa nondum uti coepit i5 .
- Privilegium sub clausula donee voluero alii dicunt expirare morte concedentis admodum dispensationis; quia voluntas moristo finitur. Alii probabiliter negant; quia privilegium utpote favorabile i cujusmodi
non est dispensatio, utpote vulnus legislut extinguatur, debet concurrere actus positivus; cum per se favores sint ampliandi. . Ceterum tradit cl. Alasia, nostris in regionibus lin Regno Pedemontano usu et praxi reeeptum esse, omnia Viria et gratias, quae alicui eo necduntur a Principe durante
0 5. Ouid est eonsuetudo pli. Consuetudo est ius quoddam selibus uniformibus, diuturnis ae liberis induetum. Obligat autem in conscientia, si debitis sui.
ciatur conditionibus : constat tum ex utroque jure, ubi pluribus in locis hoc manifestissime traditur 4l; tum ex rationi', num,
censuetudine semμl inducta, lex non amplius confert ud bonum publicum: tune manifestatur per consuetudinem. ait Λngelicus, quod Iea ulterius non sit utilis, sicut etiam manifestaretur, si leae contraria verbo promul-
Consuetudo alia est universalis, quae in
toto Regno, vel in tota Ecclesia viget; alia
particularis, quae non viget nisi in aliqua parte, v. g. in Provincia vel Dioecesi. - Item alia dicitur juxta legem, ulla prasti prlegem , alia contra legem : 1' legis consor amis est, et eam magis explicat: 2' inducit novum jus,quod antea non existebat: 5 abro
Di l 'gem ipsam iam latam. Q. 6. Ouid requiritur, ut eonsuetudo vim legis habeat'
B. Quinque eommuniter requiruntur , ut consuetudo fiat l0x: Ut non introducatur a P rsona particulari, sed a mutori parte communitalis; alioquin novae leges novis eontinuo locumdarent, cum privatum instabilem reddat mala sua cupiditas. Non tamen ut omnes omnino e communitate eam inducant necesse est; ab omnibus enim moraliter factum censetur quod fit a parte mojori. 2 Ut sit rationalis , non quidem in eo sensu, quod non Sit pec aminosa; nam ordiis narie peccant qui eam primitus inducunt: spd eo sensu quod sit de materia, quae possit per legem humanam imperari. Hinc non datur consuetudo neque contra legem naturalem; haec enim respicit honestatem quae impraescriptibilis est: neque contra legem divinam, quam voluit Christus perduraturam ad mundi finem independenter a populo. Unde ea datur tantum contra humanum. - uic est autem animadvertendum, in consuetudine non requiri bonam fidem; nam etiam peccando consuetudo potest induci,
2ὶ Si mi 36, G praeb. in 6-Ηoe tamen non eurrit de gratias obientis a Malori Poenitentiario vel a Legatis Apostolieis. quae morte Papae non exspirant ex C. Clementi l . . t .a de eleet e. 29 Eo Mutem; et cap. Legatos 2 de off. Ιεν. in s. Theologia moralis. TDin. l.
at si eui nulla 36 de praeb. in 6.
132쪽
sim lania sorvetur quando occurrit servan
, n quiritur tempus diuturnum cum repetitis netibus eontinuatum. Di imus: - 1 eum repelisis aciibus. ut colligatur populi consons in . Tules autem actus oportet ut sintli heri ac notorii saltem noloristiale facti ;nam confra ludo cum vim legis habeat, iuuami nusquam l x dub't osse voluntaria et promulgato: - 2 continuo tum: nam si interrumpatur etiam Pser a luna unicum a mPjori Irte communitalis, vel si interim Prin psi orlamat et puniat consu tudinis introductoros, consuetudo illa minimcl praescribe l. N mino nul m actuum' hic intelligimus orium notus n0gativos, seu omission s cnntingoni s eo temporo quo tox suam urg ret obli
consiteli id inom introducendi. Quapropteri nisu evadit consu indo, si populus nut major qjusdem pars n liquid, v. g. p x d Voti DP Pstragat. - intentio vero se obligandi cognoscitur ex circumstantiis, nempe si con- uel udo constantor Observetur. si Dbs rv lur etiam cum incommodo satis gravi, si ila sontiant homines pii ldi.
5 Deniquo roquiritur conssnsus Principis personalis vel logalis quia lex prodit vsup riore, ideo tuo non sine illius con on-su 4). - Princops consoniit personaliter , cum vel per se et immodi a te consontit ut inducatur consuetudo obligatoria , vel eam lacito nut expresse approbat, vel illi non r sistit; scire enim doliet eam passim iniri duci ubiqu0: unde continuo ipsi invigilandumosi, si velit, ut sua lex firma existat Con- sunt it toga liter, quando ipso uut jus pra doc Asor leges vel tuturint vel receperini, quibus approbantur consuetudines rationa-hilos atque legitime pra scriptam Q. T. Quantum temporis requiritur, ut Consuetudo obtineat' n. Vel consuetudo inducitur via conniv ntiae, legislatore nempe sciente et connivenit :
1ὶ Triplicem in consuetudine veluti lemporigαrarum di tinguunt Salvianticenses: initium. P uressum et finem. luitio introducentes consuetu-uinem rontra legem omnes peremti; quia nil liue oblinei lex. In progressu non peccant qui ea jam a majoribus inducta uiuntur bona iide, sed adhuc possunt a Principe puniri; quia nonduin ea est legitimata. In sine neque peccant. Deque amplius pu-i iri possunt; euiii jam sit ora lex. 27 1l0e modo eessa iti Uizati laudie .di Nisς aniraroelii alem in dip so io: quia ii mpe a iidclii, i
cmissa est eo tempor . quo vigebat
quod evenit, quando legiStolor scit logomnon recipi, et dissimulat, cum possit facile urg re observantiam. Vel inducitur ordinaria viri pra oscriptionis, legislator ignorante. Si l. docet Benedictus X lv, nullum
temporis spatium esse necessarium ... Tunc quippe post paucos actus a superiore toleratos praesumitur. quod idem per hane ipsam conninentiam suam legem Iacile revocet; nolitque eam obstringere communitatem tui di-
Si 2, alii di uni hoc reliquendiam ess arbitrio prudentum,qui, juxta repetitionem actuum, negotiorumque qualitatem pronuntiabunt: alii deconi annos sufficere docontcontra loges civiles; quia hoc tempus in juro dieitur longum G): sed contra legps ecclesia sileas roquirunt 40 annos; quia hoc tempus necossarium est dii praescribsendum contra Eeclosian IJ. Alii demum plures cum Fer- raris, Lessio, Lugo. Navarro et Sa lin quorum sententiam duidenter inelinat laudatus Ponti lax) rationabiliter dicu ut sussi coro lontinos pro utraque lege ; cum nulla in juro habeatur saeia legis distinctio, et textus contrarii loquantur tantummodo de juribus ac honis Ecclesiae immobilibus 8 . 0. 8. Quot sunt Useetus consuetudinis k-gitime induetae 2 n. Essecius legitimae consuetudinis sunt: - 1 logum dubiam in torpretari; quia con-
suo ludo merito appellatur et est optima Iegum inιerpres; 2 legem Veloroni abroga ro: - S legoni novam inducere: consuetudo onim vi legis ponitur. lla omnes cum
U. 9 An consuetudo possiι abrogari per
subsequi niem leg m. R. Assirmative: consuetudo potest abrogari per sequentem legom ; consuetudo enim
suam habet vim obligaudi ab ipsa Principis
nuctoritate; ergo eadent auctoritate poteritillani amittere. Commune tamen est non abrogari con-Suetudinem particularem ob generalem le-gstna contrarium, nisi recte praesumntur Princeps eam nosse saltem confuse et voluis
a) In dubio an eonsuetudo sit ex obligatione eue, sub gra i an sub levi. ad culpam an ad poenam lanluin. benignior par erit lenenda: nam quisque censetur minus quoad potest se obligare. 4ὶ Ν. Thomas. 1. 2. q. 97, a. 3. a L e Syn. Ialoee. l. I ii , e. I. is ' L. illi. C. de praeseripi.i C. I e duarta; et C. ap. ad Aures de praescript . ΝΤ V. Liguori. Op. Mor. l 1, n 130; Ilomo
133쪽
taise eam abrogare. - Hinc particularis confusetudo unius provinciae non abrogatur per legem generalem totius EccleSiae vel Regui, nisi in lognitialiat specialis vjusdem mentio, vel per clausulam generalem dicatur: non Obstante quacumque consuetudine. Aliter prae- Sumitur Princeps ignorare eam consuetudi-uem particularem, ut ideo candum abrogare noluisse. - Εxcipiunt Salmanticenses leges uli Episcopis sancitas cum EpiScopi prau- sumantur omnium consuetudinum c0ntrariarum habere notitiam. Ex adverso quia consuetudines universales praesumuntur Principi eSSe notae, en ipso abrogari dicendae erunt, quod Princeps suri legem contrariam, etsi desit clausula
generalis derogatoria. - ConSuetudo uulem immemorialis, cum majorem habeat vim, non revocatur . Si ea nou Exprimatur
in lege. ut S. C. C. declaravit il).
U. l0 An expediat inductas consuetudin se rellere. it. Si consui ludo sit conira fidem ac moros.
n lique curandum, ut quoad potest cito evella-lur; cum nulla dari possit hae de res legitima praescriptio; imo non tam esset consuetudo, quam corruptela. Item praeStat, ut ovellatur quae inutilis eSt atque minus ad pietalom fovendam conducit: cum Superioris osse debeat bonum subditorum curare 2 .uic tamen magna prudentia opus eSt, ut habenda ratio temporis , loci ac De Onuru in; nam non raro, uti Observat Augustinus δ). ipsa mulatio consueιudinis , eιiam quae adjuvaι utilitate,noritate perιurbat F): Oportet nempe, ut neque desides simus, neque plus aequo Solliciti. Quod Si cujusluo di sunt superiores ejusmodi plerumque esse solet et populus, hoe maxime noStrum esse debet, ut operum nostrorum exemplo Suruditos amoveamus a malo , firmemus in honum atque ud meliora pertrahamus. - Si tandem consuetudines sunt laudabiles .
s) Fagnanus, in cap.Ad haec n. di de rcf. donlib. 2ὶ Nonnullae reprobatae eouSuetudineS id. tum penes Zamboni. Colleel. deelarationum C. Conei. iii, V. Consuetudo: tum penes Alasia, m Lestibus diss. V, e. I. R. n. qui eas refert. Prout ab iI Ido Giraldi, tum penes Filalete. Proιesomeni di Te tvita. .3ὶ Ep. 2 ad Jan. e. 3. 4J S. Augustinu . Epist. 55 ad Ianuar. c. 19. Hoc maxime nolent Paroelii: hid. Tradiatus De Obligationibus, ubi erit de moribus Paroeliorum , et APy. v in fine.
quum niaxime fovendae sunt, uti patet: si tamen aliquorum insirmitus non ita impedit, ut amplius detrimentum sint, ut uit idem
Decousuetudinis abrogatioue haec Codex Alberi inus: in lut te is materie, cne formans ι' oggetto dei presente Codice. . . cesseratinodi acer foreta di teqqe i reyolumenιi, usi, eonsueιudini e qualunque ait a disposietione legislativa, saluone'soli east in eui it Codice flesso vi si riserisce sal. Q. 11. Ouiu circa desuetudinem speciaιim
nolandum esιγll. Duo sunt notanda praecipua quoad dc suetudinem: unum respicit conditiones necessariaS , ulterum effectus inde Provenien
1 Desuetudinis conditiones sunt, ut ea Sit tum rationabilis , ut mirum ut non sit contra jus divitium; tum legi lime praeseripta ut habetur Cop. Licet, de consuetudine; 2 effectus desuetudinis est legi derogaru , etiamsi in lege apposita sit clausula: non obflante quacumque consuetudine. Etenim talis clausula praeteritus reSpicit consuetudines, non vero suturas l6 . Sed notandum est quod, ut desuetudo legi deroget. non susticit intentio legem transgrediendi; Sed expresse intentio requiritu elegem delendi. Nihilominus, si lex diu bonaside, nempe ex legis ignorantia, non obsum vetur, ait Laymali cum Suare ., AZOrio, GlOS-ς etc., quod decennio isesu Praescribitur . etiam ignorante Principe; praesumitur enim
Princeps, qui positivo non obStat, u Pprobare quemlibet usum qui legitime Praescrip
Di int Salmanticenses cum Granuda, Sulas aliisque susticere dictum eximii doctoris etiam moderni. asserentis legem abrogatam esse, ut a lege duobligemur. Bene tu meuadvertit MaχZotta, quod in dubio de consue
tudine possidet priaeceptum tr).
mari ii ιδ s. - C. P. Decr. zo muri H Seo. c. HS 1. C. N. Deer. 25 ora. S 51.- c. H. Lesa 1 Gnov. 814. 6) V. Liguori. Homo APost. Tr. II, nn. 8o et aeqq. Quoil si revera lex intelligat derogare etiani eousuetudini luturae. id tutelli uitur de illa, quae eontraria foret legi divinae naturali vel Posit hae . ait idem Alpitonsus in libro. ti Confessore uiresto per te confessioni delle senti uι campiactuci, c. n. 27. Tl V. Liguori. Opus Mor. l. s. v. 107; et t. 3, n. 290.
134쪽
Sex numerantur Eeelesiae praerepta, quae hisee versieulis ineluduntur: Festa totas praesens Mero: Iejunia fierves et Annua sit Consessio; sit Communio Pascha; Solvantur Deeimae; vetito ne lempore nnbas. Ille agemus de st, . et G-De 2 erit in Traelatu de Poenitentia: de 4 iu Traelatu de Euchariatia: -de . in Tractatu de Matrimonio.
Da auditione Missae diebus festis si .
Articulus i. - De hujus praeeepli subjecio
ae de praesentia et meo ad missae audi
Q. 1. Quomam obligaι praereptum Missam audiendi Festo dispn. Omnes fideles rationis usum habentes, legitime non impediti, cujuscumque sint status, aetatis et conditionis, etiam Sacerdotes non celebrantes, generali illo praecepto sub gravi ligantur. Id probat universalis Eccle-Siue Praxis et sensus, atque juris praesertin
Q. 2. In surdi et eaeci teneantur praecepto Missae in risis.
B. Qui sunt caeci simul et surdi, hoc
Praecepto non tenentur; quia in hoc 'easu Eorum praesentia esset physica tantum et materialis.
Qui vero sunt caeei aut surdi tantummodo, utique tenentur; quia Sacrificio moralia ter praesentes esse possunt; illi quidem au. diendo; isti autem videndo Sammotem Sacrificantem, vel saltem si non possunt Sacerdotem videro ob multitudinem in multitudini Missam audiendi se conjungendo. Ideo utique possunt utrique Missae interesse pie ac devote. - Idem valet de surdo-mutis,
Q. a. Ouaenam praesentia ad Missae auis ditionem requiritur γR. Talis requiritur praesentia ad Missae auditionem, quae sumetat, ut quis Sacrifill Hoe praeeeplum antiquissimum est, he illius
cio interesse, et cum aliis audientibus mois raliter conjungi dicatur: ita theologi communiter. Et sane haec est actio moralis. Ηine i commnne est eum satisfacere, qui Missam audit in choro post altare, vel post templi senestras altare respicientes. imo et post parietem sive columnas. vel pensenestram, quae fert in templum etiamsi
Sacerdos celebrans non conspiciatur : dummodo moralis cum aliis unio ex communi hominum judicio censeatur adesse. 2 Item commune est et illos satisfacere, qui ad breve tempus recedunt ab Ecclesia , ut sumant vinum, thus etc., vel ut pulsent campanas; cum talis recessus ordinetur ad sacrificium.
a Docent etiam non improbabiliter, tum illum satisfacere, qui Missam audit ex senestra domus, licet via intermediet, modo prospiciatur altare et parva sit distantia, ut censeatur adhuc moraliter assistere; tum illum, qui in magna Basilica in aliqua capella distantissima moratur, si possit celebrantem respicere et videre quid agat II . 0. l. In quanam Ecclesia Missa audienda est ad satisfaciendum' R. in qualibet Ecclesia publica, etiamsi non sit parochialis, Missa ad satisfaciendum praecepto audiri potest, ut hodie certumost. Integrum hodie, ait immortalis gloriae Pontifex Benedictus XIV. Omnibus esse in qualibet Melesia, modo non siι capella seu
Oratorium privatum, 1acris mysteriis inteis esse i quia eontraria e suetudine in toto orbe reeepta derogaι um est praecepto audiendi Missam parochialem Oeent Silvester,
Navarrus, Trullanehus, Barbosa: addentes insuper, non posse hodie Episcopum praeci-
135쪽
pere suis subditis, uι sa sistant Missas paro-ehiesi; quia non potest delare eonsuetudinem, quae cum vigeat in loιο orbe, jam induit naturam juris communi3.... Enim vero non
praeeπιο adigendum, sed hortationibus ad id allieiendam plebem statuit Tridentinum
sera. xxti in Decreto de observandis et evitandis in relabratione Missae l .
Hae de re haec habet Synodus Novarien. . sis: a Dominicis ceterisque Festis diebus a unam tantum Missam in Oratoriis compe- e stribus ab Ecclesia Parochiali valde dissia tis celebrari permittimus circa Ortum s e lis. in reliquis autem Ecclesiis Dioecesis, a praecipue Confraternitatum, Sacra fiuntu multo ante vel post Missam Parochialem, α ita tamen ut ubi plures Sunt Sacerdotes, et communis commodi ratio habeatur, prout
et Parochus censuerit, Sed ut id omne a. u moveatur, quo Populus a frequentanda a Parochiali Missa abduceretur, volumus
et atque edicimus, ut, dato ejusdem primo Signo. nemo sive in Parochiali, sive ine aliis Ecclesiis aut Oratoriis spraevio praea sertim campanast signo J Sacrum faciat, a donec absoluta sit Parochialis Missa 2 s. Q. 5. An praecepto insissariat Missam audiens in Oratoris privato. R. Ex Brevibus concessionis habetur non satisfacere praecepto qui Missam audiunt in Oratoriis privatis, nisi vel sint domini aut eorum conjuncti, qui habitent in eadem domo eorumque expensis vivant, vel sint Servi, qui a dominis alantur, et quidem sa miliares necessarii. Imo et pro istis sesta
principaliora I excipiuntur, nisi concessio
laeta sit causa infirmitatis. -Non tamen ut privata oratoria sunt habenda: . Oratoria benedicta et designata ad usus sacros, licet erecta in domibus privatis, si tamen ingressus pateat etiam a via publica.2. Oratoria erecta in seminariis, conservatoriis, hospitalibus, et domibus religiosorum; sic enim habet praxis, nec sunt privata domus. 5 Oratoria erecta in palatiis Episcopo -rnm ac Cardinalium ex S. Congregat. :imo Episcopi possunt celebrare vel celebrare sacere, se praesentibus, in omnibus domibus letiam extra Dioecesim), ubi reperiuntur causa visitationis, aut itineris . aut morae extra Dioecesim a jure vel a S. Sede ob aliquam causam peculiarem Permissae.
Ita Bulla Apostolici muneris Innocentii Xlli, confirmata a Benedicto Xlli , .
Articulus II. - De modo quo Missa est audienda Q. 1. Quomodo Missa audienda es
uno Sacerdote, integra atque uti actio sacra audienda est.
Diximus I ab uno Meredole. Id patet ex eo, quod ab Innocentio XI diris devota sit illa n.55 propositio: satisfaciι praecepto G-clesiae de audiendo Mero, qui duas ejus parιes, imo quatuor simul a diversis Meerdotibus audit. Neque etiam in longe probabiliori sententia j satisfaceretis, qui duas
Missae medietates successive a duobus Sacerdotibus audiret, si nempe ab uno audiatusque ad consecrationem inclusive, ab alio reliquam partem i, nam Ecclesia praecipit auditionem Missae, quae sit unum et integrum sacrificium; atqui hoc non constituunt
duae duorum Sacerdotum medietates 5J.
1ὶ De Sae. Miss. App. 12.-It .v.quae habet IV legio Oratorii privali in sestis , si non possit adiret eationibus xiau et e v. Quod clarius tuetur idem Eeelesiam. non quidem ex vi privilegii, quia privi- Summus Pontifex, De Syn. Disee. I. x , e. 14. legium liberum est uti tale, et nemo tenetur eo u- Cum pIurimum eonvpniat ut populus Missae P ii; sed ex vi praeeepti, quod Gligat ad Nigram aurochiali assistat, tum ut oves suum gnoscant pa- diendam illos omnes , qui illud sine gravi incom-stor mi lum ut verbum Dei audiant, unum adhue modo implere valent. Poterit Episeopus, uti declaravit S. Congregatio 25 V. Liguori, Op. Mor. I. 3. nn. 318 et Oeqq.; maj, 1352, disponere. in diebus festis uiuae eeι it. Homo Ap.Tr. vi. nn. 37 et stem.-V. eti m Debrari non debeant in vitia meleniis, nisi eelabrais Bonis, De Oratoriis publieis et privatis. Med. 1761. ea Missa in Melesia Paroehiali. Et d. Carolus illi Ceterum probabilis est sententia LaIman , Ma thus ae per viseera miserieordiae I. c. omnes Navam. Sa, soli et aliorum, qui doeent praeeepto adhortatur et obseerat, ut ad parochiam testis didi satisfieri, si quis unam v. g. Missam audiat ab u-hus ton enlaut laet. Mel. Med. p. I, p. 302 . no Meerdote usque ad Consecrationem exclusive, ia) m Meris Missas pag. 102. alteram vero ab altero a Consperatione usque ad s- 3J Fesia haee prineipaliora ex S. B. c. II nov. nem. Nam jam audiret quod es de essentia Mi 160T sunt Pascha , Resurreetio , Ferta v in Coena me ab uno Meerdote. conveniunt lamen, quod it Domini, Meenias, Penteeostes. Nativitas, Epipha- le, qui duas sie dimidiatas Nissas audireι. nullonia. Annuntiatio et Assumptio B. V.; Festum Ap modo me ari posset a Meeato saltem Veniali ob Stolorum Petri et Pauli; et omnium Sanetorum. qnamdam inordinationem. Liguori, Op. Mor. i. Merito autem doeent Pasqualims. Galli eo et a- 3. n. 310.
ii, quod dominus tenetur prosa et suis uii privi.
136쪽
Diximus 2 integra; nam ab Ecclesia praecipitur auditio Missae non quoad sacrificium
tantum, Sed quoad tutam liturgium s); et talis est praxis fidelium s2ὶ. Iliae communius et probabilius docent: - eum graviter pectare, qui omittit Missae initium ad Evangelium inclusive, licet non pauci velinteum tantum venialiter peccare, prout illam ha hent vel non habent uti partem notabilem 5J;-2 graviter item eum peccare, qui Missae non interest tempore Consecrationis etiam unius speciei licet reliquam audiat ;quia illa est pars praecipua, et probabilius pars e sentialis Sacrificii. idem dicendum de Com. munione Sacerdotis , quae profecto vel pertinet ad Sacri scii naturam vel certe ad
substantiale ejusdem complementum. Si vero quis omnia praetermitteret, quae Sacerdotis Communionem subsequuntur, est Commune cum Suarea s4 , quod non peccaret mortaliter, licet omi Serit etiam omnia, quae praecedunt Epistolam, cum ad eSsentiam
Diximus 1 uti aetio sacra, nempe necessaria est intentio Missam audiendi uti acti nem religiosam, ut sic dici possit actus humanus in ordine ad id, quod praecipitur:
hinc qui ex mera curiositate Sacro interesset, non saceret actum religiosum, neque proinde praee plum impleret. Cum tamen opus jam suffcienter praPSletur, non requiritur intentio explicita, sud sussicit implicita. Intentionem explicitam habere dicitur qui intendit audire Sacrum, vel praecise vult satisfacere praecopio Ecclesiae de Missa audienda. implicitam vero intentionem habent illi: l qui templum petunt volentes implere omelum Christiani ; 2 qui Missae
intersunt g neratim tamquam rei sacrae ad cultum divinum pertinenti. Q. 2. Au requiratur allentio in Missa audienda.
si in Ex qua parte non videtur quomodo lacile possit a gravi exeusari, qui in die Palmarum intrat Melesiam, postquam PGasi jam ieeta est. etsi mvangelium audiat; nam etsi Passio non pertineat ad saerifieii substantiam. est tamen juxta communem hominum aestimationem pars notabilis liturgiae Missae. quae est in Praeeeplo. 23 Paroelius post Evangelium conetonaturus Fla tim deseritur. templo quasi eolumbario exitur; ac nonnisi, sinita contione , revertuntur. Musus es eliminandus; sic enim agentes si Nissae non des-eiunt, defieiunt instructioni , cujus quidem nulla major necessitas. Hujusmodi homines olim a Comellio Carthaginensi iv meommunicabantur: quot hae tempestate hane paenam incurrerenti ai Imo sunt qui tensent non esse nisi veniale venire tantum ante Ossertorium; ajunt enim sie sieri satis praecepti substantiae, licet non omni modo:
R. Praeter intentionem ex parte voluntatis in Missa audienda requiritur etiam attentio ex partu intellectus ad validitatem. Ecclesia enim praecipit Missae auditionem tamquam actum, qui pertinet ad cultum divinum; atqui cultus divinus plus exigit certe, quam Solam praeSuntium ybysicam et materialem. Unde mortaliter peccare ut praecepto non satis laesere dicetidi sunt qui
per notabile temporis sputium s6ὶ vel voluntario dormiunt, v I cum ullis sabulantur vel penitus distracti imugines, picturus
aliaque templi ornamenta perlustrant, volsensibus abrepti sunt. Non tamen probabilius qui exta sim patiuntur, quia tunc adesi attentio ad Deum persectior, et libertas in extasi non amittitur ex s. Thoma I): Saliust in ea libertas animae amitteretur , nihil mereretur homo tu extasi; sed si hoc esset
Verum raptus noti esSut gratia singularis. Ita argumentatur Continuator TOurnely. .
Quaeres : qualis attentio requiritur in Missa audienda' Duplex est attentio: interna et externa. Interna ea est, qua quis advertit et animum applicat vel ad verba et actiones Sacerdotis ex fine bono; vel ad sen-
Sum et mysteria, quae pser actiones et Verba significantur; vel ad Deum precibus au.meditatione adorandum, laudandum, Colendum. EXιerna vero in eo consistit, quod qui Sacrum audit, non ponat actionem externam impedientem mentis suae applicationem. Jam vero certum est nocesSarium esse
attentionem externam;cii in illius desectus impediat Missae at tendere humano modo. Hinc non satisfacit qui tempore Missae scribit, pingit, legit libros profanos, imo etiam Sucros, si sint historiarum, et legat vel sola cruditionis vel curiositatis vel studii cauSa. Item nec satisfacit qui pstr notabiles tempus aut de re seria confabulatur, aut imagineSet olim ab Ossertorio, teste Isidoro. Missa incipiebat. Est probabile. i4l Ceterum qui intrat Ecelesiam post conSecrationem ultimae Missae, reliqua audire lenetur,uam Salis adhue est probabile quamvis eontrarium Silprobabilius) essentiam Satri steti in sola sumptione consistere t unde qui non Potest certo . tenetur Saltem probabiliter praeceptum implere. - V. Liguori. IIom. Ap. Tr. v . n. 33. 5ὶ Hie autem notamus unicam Missam int Rrani sustieere ei iam Nativitatis die eum nullibi aliter inveniatur praeseriptum. Est uua nimis Seu lentia, ait Bouvier.
6ὶ Tempus notabile illud est . quod eorreSPon det parii notabili Missae. 7, 1, 2, q. 113, a. 3 ad 2.-Liguori, OP. Mor. I. 3, n. 313.
137쪽
DE LEGIBUS 133 allente considerat ut res artis, aut inscriptiones legit, aut scientias meditatur, nutdormit otiam in voluntarie. Dormitans ta-mon interdum inter Sacrum satisfacit, aut sntiopa non graviter delinquit, modo adveriat ad id quod sit, ita ut rationem sibi reddore possit, quod reapse Sacro assistat, isi vexatus a somno non satis attendat ad significationPm. 0uod vero pertinet ad internam attentionem, Aententia communior probabilior set cons nisenda cum f. Thoma Billuari, El-bel, Salman licensibus aliisque, recentioribus praesertim, doeot ipsam quoque roquiri, saltem virtualem et confusa m. ita nempst ut aliquo saltem modo Idvertatur quid fiat l2ὶ Nam licet Ecclesia directe non praecipiat actus internos , eos tamen praecipit indirecte, in quantum videlicet actio interna necessaria esl, ut actio illa externa bene
et rite sat, sive ut Missae Sacrificium pio et religioso modo audiatur 3 .
Ceterum, ad levamen fidelium, praestat animadvertere: - ut dicatur quis praecepto de Missa audienda minime satisfecisse , T quiritur non solum, ut voluntarie se di-Strahat per notabile tempus ; sed etiam ut lene advertat se in Missa audienda distrahi, et tamen adhuc in illa mentis divagatione morctur. Si Secus, si xcentis anxietati-hus foret locus; 2 satisfaciunt collectores Eleemosynae, cantores, musici, attollentes solles, etc., si aliquo modo altendere Stu-oeunt. natio: tales actiones Sacrificio in-
Serviunt, ei ad Dei cultum reseruntur l. . d. b. An praecepto satisfaciaι ille, qui
Missae tempore ad Confessionem Se Prae paraι vel illam actu eonficit.
n. Ad illum quod pertinet, qui MiSSaelempore ad Consessionem se praeparat, di-lli In 4. D. 11. q. 4. a. 2. 23 Unde sussicii una ex tribus snpra deseriptis Inam ita sussicienter applieatur mens ad di inum euitum; nec plerumque a rudibus persecta applica-lio attendi potest.-Iiem nee requiritur ut in oratio Oealis; nam assistentia religiosa etiam sine illa ha- heri potest i tamen in praxi rudibus maxime Sua dendum, ut orationes aliquas recitent, imprimis rationes eonsuetas pro Missa vel Rosarium,ne nimiis
di*tra et ioni hus exponantur.
3ὶ Sunt tamen multi, qui eum Croix, I .essio.
Nedina, Suarer et e. tradunt sussicere externam et moralem praesentiam eum penerali intentione eo-lendi I eum: quod minime iudieatur a nobis improbabile . Sallem pxtrinsece . Et GurΤ eenset hanc sententiam Parum diserepare a prima , eum etiam se eunda haee pium animi motum requirat. 4 Sentit etiam probahilius Zaeearia et Croix, Saeerdotem posse Missam alienam audire, dum ipse eelebral; quia dum celebrat, iam Drat.
tendus est per sst loquendo sumetenter Missam nudire; quia sustici. nter adhuc potest piis illis actionibus intendere. Quoad illum vero qui eo tempore persolvenda se consessioni per notabile intervallum incumbit, multi adhuc pifirmant dicentes quod per consessionem honoratur Deus. Noltu men cum Collet, Lugo aliisque communiter n0gamus: quia tunc ne praestaretur quidem altentio externa. Aliunde fidolis confitens odesset ut reus, non vero ut osserens Sacrificium cum Sacerdote 5 . Excipiunt Lessius et Croix, si agatur de sumulis, qui aliter non confiterentur; tune enim prout ipsi vjunt, saltem praesumitur, quod
Q. 4. Quomodo dirigendus scrupulosuseirea Missae auditionem R. Eu regillas ad dirigendum scrupulosum circa Missam: I Poenitens no sit anxies sollicitus circa in lentionem; susscit enim intentio impliciis assistendi Missae tanquam rei Sacrue. Hanc autem habet quicumque templum petit volens sacere ossicium hominis haptigali, vel
quod faciunt alii fideles is).
2 No item sit anxio sollicitus circa at lentionem tam externam, quam internam; utraque enim facillime obtinetur. - ωrna, Si modeste se gerat, et omittat quod est incompossibile cum attentione interna. Ieserna autem,juxta omnes habetur, Si quis externe ita se gerat, ut possit rationem reddere eorum . quae in altari geruntur lI . 3 Caveat Consessarius, ne Scru Puloso permittat Sacrum aliud audire in eum finem, ut scrupulo suo satisfaciat de Missa san audita; sed eundem certo satisfecisse, neque plus ab eo Leclesiam requirere dicat: constat enim experientia istos ab angoribus
5ὶ Quod probat neque ipsum Meerdotem , qui
Consessiouem exeipit, Missam audire, quia adesset non uti auditor. sed uti iudex. V. Liguori, OP. Imr. l. 2. n. 314. 6ὶ Imo sumeti intentio Deum per Satrificium honorandi, gratias eidem agendi, beneseia alia impetrandi, implendi Ecclesiae praecepta in genere. Satissae tendi proe peceatis. - imo sumet t. etiam inon possit iudicare ullam eausam, ob quam templum ingressus est, dummodo aperie non tonstet
IJ Iline latentur eommuniter hanc ordinarie stare posse eum distraelione in voluntaria, imo etiam turn voluntaria snisi positive et plene quis advertat se distrahi, et quidem ab attenti otio ad Missam, et velli nihil hominus se distrahere . Alioquin OnuS nimis grave fragilitati hominum imponeretur ἰ eum serine sil impossibile mentis nostrae volithilitatem
ita cohibere, ut unum opus valeamuη perficere almsque ulla vagatione
138쪽
audiant tertiam et quartam. Articulus III. - De eausis eacusantibus a missae auditione 0. l. maenam sunt causae ab auditione Missae eaecusanus'
B. Regula generalis est, eum non teneri praecepto humano, qui illud non potest implere sine gravi incommodo. Idem est, si adest contrarius ac legitimus usus: dispensationem autem supponimus. Binc, citra dispensationem , ex communi aestimatione
quatuor notantur causae excusantes: impotentia, charitas , Ossicium et consuetudo. I οιensia tum physica, tum spiritualis, tum moralis; Ecclesia enim instar piae matris non vult filios Suos cum gravi ipsorum detrimento obligare. - Ex impotemtia physica excusantur qui gravi morbo laborant , aut a morbo ipso convalescunt, quando prudenter timent vel grave damnum, vel notabilem moram Bd convaleseendum , vel gravamen capitis exeundo domo, vel virium lassitudinem. Et si dubitetur, an tale damnum sit satis grave, standum erit judi-eio vel medici vel superioris vel Parochi vel Conserrarii vel alterius viri prudentis, et etiam proprio, Si quis prudenter valeat ju
dicare. Quod si adhuc petito judicio, dubium
perduret, tunc valde probabi te est piam matrem Ecclesiam in tali casu non obligare, ut dicunt Croix, Gobat, Lugo Salmanticenses, etc. Et in tali dubio praevalet ius naturale conservandi salutem, tanto magis quia jam possidebat morbus; - 2 excusantur ex impotentia spirituali excommunicati, interdicti, quibus proinde prohibetur Sacris interesse. Hi tamen si facile possunt, probabilius tenentur sub gravi curare, ut absolvantur; nam qui ad legem tenentur, tenentur et ad removendoS legis exequendae obices, Cum commode POSSunt, si maneant sub ejus influxu. Sane qui tenetur ad finem, tenetur quoque ad media maxime faciliora; S ex impolentia morali excusantur qui ti-
Neius. Stilmantieenses, Trulieneh. Croia , mr-rotta et alii Metisara disiundiam trium milliari rum, aut iter pedestre tinitis horae eum quadrante: et minus si plueret, aut ningeret, aut adesset
Audiatur etiam Bou ier, qui l. supra eit. habet: habenda est ratio personarum, loci. temporis eleonsuetudinis; spatium enim unius milliarii po-
ment notabile damnum, si domo exeant, iam in bonis honoris, quam vitae et fortunae. Hinc probabiliter liberantur qui timeant carcerari: item muliones ,rhedarit,molitores, Si grave damnum subituri sint. Buc revoratur illa controversia, an scilicet amissio lucri notabilis et transitorii ex uset a Sacro audiendo. Contra multos multi probabiliter affirmant: et quidem merito,
ait Bouvier; alioquin dicen eum foret Iegem
Melesiae cum magno obligare posse incommodo ). Demum doctrina haec convenit etiam tum uxori, quae ex accessu ad Ecclesiam timeret muriti indignationem; tum sa- mulis, quorum ministerium est communiter necessarium et omitti non potest sine gravi incommodo dominorum debent tamen hujusmodi servi procurare, si possunt, ut adsint Sacro cum aliquo incommodo, V. g. au- serendo tiliquid a somno, citius foras egre
diendo j; tum demum qui notabiliter distant
a templo, habita ratione loci, personae ac
2. Charitas : sic excusatur qui nequit lissam audire, qu4n deserat infirmum, qui ab illo relictus gravem turbationem patiatur. Et hoe etiamsi adesset alius assistens, sed infirmus putaret non sibi hujus assistentiam sufficere, et alias gravem pateretur tristitiam. Item excusantur qui aliter non possunt impedire blasphemias, rixas, furta etc., ut ait Libel. - item ii, qui in incendio, exundatione, hostium vastatione, mst sis deperditione etc., alios adjuvant. In concursu enim duarum legum polior vincere debet: at auditio Missae est de praecepto Ecclesiae, officium vero charitatis est depcaecepto naturae.
3. inpetum : sic excusantur militer in custodiis positi, vel si toto sere tempore matutino militaribus exercitiis etiam sine causa ab impiis ducibus occupentur; pasιο- res gregum: laborantes in fusoriis, quando labor ante diem festum incoeptus interrumpi nequit; matres, nutrices et Similes, quae assistunt insantibus vel pueris, si eos domi relinquere non possint, et in templo quietos
est esse n mia moIestum respectu nobilis pueIlae. et pro nihils repulatur a forti rustieana. Iter υ-nius leueae sirium milliariorum i non est grave pro plerisque. dum tempus est serenum et Dia icea', est vero ineommodum. si fradiendum surio te, in nive. in aqua, in eoen . sub pluvia. aut rigore ele. - mee igitur pensanda et ea aequo et no judieanda sunt. Saepe rationes non absolu-l8 ffuserunt et tamen personas ex bona fide agentes. 1i non a toto. saltem a lanio, id est a mortali meeato, eacusant.
139쪽
DE LEGIBUs 13a et sine allorum perturbationi continere nequeant i l. Audiatur Egidius de coninck :
omnino consulandum parentibus, in pueros statim ae rviionis usus in iis elueet, assue- seanι saera me frequentare etsi nondum ad id obligentur; hoe enim chrisιianam pietatem omnino deret. Quandiu tamen ita parvi sum, ut neque res divinas ullo modo apprehendere. Neque in templo quieιi deeenterque eontineri possint. praesια eos domi manere ἔ quia alios saepe graviter turbant, et iis qui ipsos ducunt impedimento sunt , quominus Orare possint. 4. Consuesudo, usus tempe rationalis et sufficienter approbatus. Sic alicubi usu receptum est, ut excusentur viduae tempore luctus squod mensem non excedat ex d.
Carolo 2 ), et puerperae per aliquod tempus, at non ultra hebdomadas sex. Illae tamen perionae, quae domo jam exuunt, non possunt his causis excusari, uti patet. Q. 2. Ouid de muIieribus non habentibus
n. Mulieres, quae non habent vestes decentes juxta conditionem suam et statum, vel etiam non habentes famulam vel sociam, sine quibus magRo rubore suffunderentur, ne excusantur a Sacro audiendo, si non possint eidem interesse vel summo mane vel in Ecclesia remota, quo populus minime concurrat. lta docent Bouvier Elbel, Mazmita, Salmanti censes et Suarez. Quod etiam communiter dieunt cum Layman ac Tour lyde puella inhoneste praegnante. natio est: dum quis in eo statu est, in jure comparatur
ei, qui vi ulis est alligatus δὶ, qui profecto
Saero non potest interesse. Alii exeusant etiam puellam, si una lantum esset Missa, et in ea proclamationes si-unt illius nuptiarum. Sed hoc non potest admitti, nisi iis in locis, ubi talis est usus 3 aut nisi sorte puella magno rubore suffunderetur, quod in nostra sententia nonnisi raro potest evenire.
Q. 3. An qui ab audienda Missa legitimaeacusatur, alium religionis actum in compensationem eIisere teneatur.
R. Audiatur Bouvier: a Certum est eos ad nullum teneri vi praecepti Ecclesiastici, quo lissae assistentia praeeipitur et nihil ultra. Λt, notat Billuari, cum ex praecepto naturali aliquando divinis vacare debeamus, aliquam
1ὶ Nisi huie providere possint sistendo ad ianuam ipsius Ecclesiae, ut aliqui dieunt. Quidquid tamen sit. si id fier, non possit absque Meerdolis et adstantium perturbatione, omnino domi mane dum est; at turandum, quoad potest. ut aliae atque aliae substituantur mulieres ne aedem sem- Theologia Moralia. Tom. I.
hujusmodi compensationem Deo praealare debent: non tamen die dominica, potiusquam altera die; quia praeceptum naturale non determinat tempus. Qui ergo preces matutinas et serolinas recitat, Missam infra hebdomadam audit loco dominicae ,huic naturali praecepto plene Satisfacit s.
De ieiunio Melesiastico.Q. l. Quotu ea est jejunium f
guit : Aliud spirituale, quod est abstinentia a peccatis, et obligat omnes Semper, et pro semper. Aliud naturale, quod est abstinentia a quocumque cibo ac potu, et obligat sanos in Eucharistiae sumptione. Aliud morale, quod est parsimonia in cibo Pt potu uu i m. perantiae regulas. Aliud Melesiasticum quod certis temporibus ab Ecclesia astix uinest sub datis limitationibus obligans Z . 0. 2. An Melesia possiι jejunia praeseri
R. Amirmative: Ecclesia potest praescribere jejunia .rit contra Luthera nos, et Calvinistas;si enim id potuit Synagoga, nulla est ratio cur id Ecclesiae nostrae deneg tur: et revera ea potestate semper usa est, et eam agnoverunt Patres atque fideles. Praeterea si jejunium sit res bona, et ad sin s bonos conducens, poterit praecipi ab Ecclesia: atqui tale est jejunium: res bona est. eum illud Deus in veteri lege praeseripserit, ac Christus in nova exemplo suo commendaverit: ad fines bonoa eonduciι; nam daemones ex inpellit, Deum placat, concupiscentias restae-
Imo jρjunium, prout aliquam carnis mortificationem importat, eadi ι ineommuni sub praee to legis naturae, ni ait Angelicus l5 . Cum enim illud mirifico inserviat hominum bono, et Deus jejunio in nobis viliam rimat, ment m elevet, virtutem Iargiatur espraemia 6); ideo unusquisque ex naturali ratione tenetur tantum jejunio uti quantum sibi necessarium est ad praedictos essectus. Hinc merito Ecclesia temperat quidem, at non omnino jejunii legem abrogat, etsi non
per eogantur a Missa atque Verbo Dei abes e. 2ὶ in Coneil. Mediol. 1. 3ὶ Ex L. eadem caussa T. ex qualib. causis. 4j Ier. 35: Matth. 27 ; Ps. 34.-V. s. Basilius, Hom. de jejunio. θὶ 2. 2. q. 147. a. 3. 6 Pr f. Puadras.
140쪽
nanti ojus violatores nolontiar; noque ideo disponsali niiqiIst censeantur a pario jojunii, excusantur. quia multi Runt violator A : hic non n toto: adeo ut ipRis permissae Aint plu-vonit pol iuq usiarpandum illud Augustini : rps r sortiones, sed non omnes cibi, nemporae stumini humani moris I - Ηue sarit carnos 53. illud: Ηγ' praeceptum obligat sub gravi, cum
sit opus virtutis in suo gonstre grave. Hinc Dum earo pinguescit ritne destruetis eraseit: morito damnata est ah Alexandro Vll hnoe Dum earo macreseit, tentatio multa quieseit. n. 25 propositio: frangens jejunium Emelesiae, ad quod tenetur, non pesteat morIa
u. 5. Ouοι runt jejunia ab Erelesia prae- liter . nisi eae eontemptu res inobedienιia Meseripla' suetat, putα quia non vult se su*ieere prudii. Jejunia Eeclosiastiea nunc genstratim e to s . usitata reducuntur: Q. 5. Ad quid obliqvi jejunium Gelasi 23. Ad quadragesimam, quae est insti- R. Ex praescriptione Eentesino, ex sensu intionis Apostolicae ad nos usquo transmis- Doctorum atque fidelium .iriunii K closiasti-sa; nam in omnibus saeculis eam obs rvatam ei pra optum obligat: --I ad abstinentium videmus II . α earnitas. ot quandoque Pilam n laeticinii 2. Ad quatuor tempora, quast paril str eotorisque, quae semon et originem habentnh Apostolis initium sumserst tradit Lushhi- n rarnibus. uti sunt caseus, in , ova Pt 1 iis fel . ideo autem haec tempora sunt insti- milia; 2 ad unieam res elionem pser viginti tuin, tum ut pro acceptis hen'sciis Deo a- quatitor horarum spatium: quae qui dom est pamns gratias, tum ut nostra crimina Pxpim primaria triunii conditio. Spd ndmittitur mus; tum ut novam gratiam offlagitemus ; ox Ecclesiae indulgentia et legitima consit
tum domum ut henos altaris ministros imp - tudine, vespertina collatinntula;-5 adee tremus . tum refeetionis tempus. Haec sequens con-5. Ad vigilias. Vigiliae orant nocturni linet versiculus: eootiis quos primi christiani in Ecclesia ba ' . . . . I, ebant an is Aolemnsem aliquam diem, in qui . Quid, quoties, quando: ιribus his jejunia ius et orationst et j junio se ad solemnitatem sernas Pra parabant. Iusta dy ransa sublatis vigiliis II), lina ex opto vigilia Nativitatis Domi- Articulus l . - De abstinentia a earnibusni, remansoriint j junia in pervigilio qua- et Melieiniis. rundam sol omni latum l. . . . 0. 4. Ouosnam obligat iejunium Mele- Q. I. In convenienter g ι praeseripis tra elesiae juunio abstinentia a carne , onian. Generalis j unii lex lata OAt ab Eccle- et Iaetieiniis. sin absque ulla distineti ono : idon omnes R. Affirmativo: abstinΡntia a carne, oviRobligat baptiZatos rationis compotes, nisi et lacticiniis in j junio conveniens est. δε- sp ciali n liqua causa, aut prastscripta con- junium, ait s. Thomas, ab Ecelesta e t insit
suo itidine Pximantur. - imo ita oreta est tutum ad reprimendas eoneupiscentias ear-
lex ista, ut qui causam habent, v. g.aetatis, nis; ... el ideo illos eibos Gelasia jejunanti-
ad Mareellam; s Leo M.Serm si de Quadr.; A. Igna tius ad Philippens.; s. Iraeneus. Ep. ad Victorem; s. Athanasius Epist .ad oriodoros et e Xnde si quae hae in re opponitur diversitas. est tantum tirea aeis eidentalia. v. g. quoad rigorem ἰ sie alieuhi nonnisi semel post biduum x et triduum sumebatur cibns r lieubi etiam, ut apud Graecos . Sabbatiis non jejunabatur . sed una addebatur hebdomada. Unde non est dubitandum, quod jejunium Pasrhale semper viguerit quadragenarium vel prope quadragenarium , non Vero paucorum dierum . ut salso omnino nonnulli adsimiunt.
2) Ilist. I. 5. e. 23. 3 Antiquae vigiliae aliis noviter induelis totum
Cessere; sed illae erant ad pietatem fovendam: line ad solatium dumtaxat insumutitur. 1 afi Porro Fuis emporibus inolescente' graviter in ectabatur P.
Semeri junior: sic enim si ut tardius mane e leeisto surgendo pluribus pietatis operibus valedicatur -V. Murra relli, Delle ea e dei mali presenti. sdei timore dat mali futuri, a sues rimedii, renetia 1836. pag. M. et 1eqq. 4' V. Devoii. Instit. Canon. ram. N. I. 2. lit. g. in aliquibus regionibu . uti in Regno Sahaudiae. nonnullis suppressis sestivitatibus, jejunium indie-lum fuit tempore Adventus, bis videlicet, in heh-
domada. De adventu et Novendialibus lune lemporis in usu videndus Benedictus XIV . Noe ea
5) Si tamen Iudultum est vescendi carni hux pro uniea resectione , tune dispensati a jejunio toties