Theologia Moralis Universa

발행: 1856년

분량: 420페이지

출처: archive.org

분류: 철학

151쪽

sso TRA . II. eleemo naa, eι possunt parochiam propter precata suorum Praelatorum ad libitummum eas auferre lil. Mnotauri. - De Primitiis eι Oblviionibus

o 3. Quid da primitiis'

II. Primitiae sunt primi illi rerum fructus, qui primaeva aetate tum ad cognoscendum creatorem, tum ad sustentandos mini. stros a sdelibus dabantur. De his meminitet Origenes t. 8 contria Celsum, et Irenaeus I. 4 contra haereses c. I, ut iique. Sed Post saeculum V .ulla vix oecurrit de primitiis mentio l2 . Aliquod tantum vestigium remansit in quibusdam montanis regionibus, in quibus incolae aliquas osserunt Parocho vel Ecclesiae non ex obligatione, sed boni animi ergo. Q. 2. Quid de oblationibus' B. Oblationes munera sunt sponte Deo atque Ecclesiae a fidelibus oblata. Ab agapis Seu Sacris conviviis, quae Apostoli instituerunt, pelendae sunt; in illis enim singuli fideles panem ac vinum aliaqus afferebant ad

clesiam l5l: porro, panis vinique parte

Consecrata, reliquum in commune convivium conserebatur. Et huc spectat illud Pauli: tmu-εquisque ruam eoenam praesumit ad mand candum, eι aIius quidem esurit, alius auιem

ebrius est M.

inde natae oblationes; quarum aliae ad altare fiebant ad Sacrificium peragendum, et quod reliquum erat, cedebat Clericis et indigentibus. Dein cepit onerri pecunia, et sic tandem venit honorarium Missarum l53. Alias pro arbitrio in Ecclesia deponebantur in ipsius Ecclesiact usum , aut in Clericorum et pauperum alimoniam: ad hoc autem arca erat parata, quae eorbona hebraim dicebatur; cui postea suffectum est gazophylacium, seu Iocus ad recipiendas oblationes electus. APPENDIx Alias pro uniuscujusque pletale dabantur quando suscipiebantur Sacramenta , vel a liu sacra ossicia peragebantur. Cum vero istae darentur non tamquam pretium rerum sacrarum. sed in praemium laboris et lamquam alimenta. quae jus divinum Melesiaoministris tribui vult; ideo anno 12 5 Concilium Lateranense IV statuit ut fideles eas oblationes priaestarent, quas conSueverant, et recusantes poenis possent cogi ab Epi

Cum videantur fideles oblationes sacero Propter curam animarum, hinc , si aliud non Obstat, illae cedunt Parocho loci ir). Ouid i quaeres oblationibus in Oratoria rurali 2 De oblationibus in Oratorio rurali B. Mariae vel alterius Sancti saetis nulla portio debetur Parocho, uti declaravit S. C. Congregatio 22 apr. anno 1719. - Si vero ex usu, vel aliquo signo pateat hujusmodi oblationρs ad celebrandus ibi Missas ESSE destinatas Parochi est invigilare,ut Missae secundum regulas stipendia laxantes celebrentur vel per se vel per alios in loco desi

Non ilum: ad omnem malae administrationis Suspicionem cavendam ne pigeat Pur hos de iis, quas Ecclesiis osseruntur, testes habere et malionem reddere: meιus deis ponanι , ad rem Benedictus XIV., ne viri tis opinionem apud populum amiιtant, quae proseeto nunquam magis comitari in animis seses, quam 3i de congestis eleemosynis aperta fronte ratis persolvatur, ut palam comtει ,

eas Par horum commodo nequaquam tribui, sed piis operibus insumi, quemadmodum osserentes eaeig ι 9 . Et Concilium Calcedonense, quod memorat Gratianus 0) di cernit : ut me sine testibus sit Melesiae minisιratio, nec ideo res ejus dissipemur, eι probrum ac dedeeus Sacerdolis inuratur.

V. s. Thonias. Ouodlibeto v. a. 10; et e. 2 ,q. 87, a. a. - Cap. Tun nos 26 da decim. lain V. Institutionum canoniearum libri quatuores. Episeopi Devoti omnium acclamatioue excepti. quibus expletissimae adnotationes additae sunt dom issimi discipuli, qui postea fuit Pius Vi II, ut i pere est in lib. Memorie di Religiona, morata a Diteratura, Nodena vol xv. pag. 242. a) De Agapis vid. Tomassinus, Veter. et Nov. Mel. dixe p. p. 3, l. 3. c. 47. t 3 1. Cor. II. 5 V. De Beriendis. Dissert. de oblat.-Sala, Innot. Remum Liturg. Boniae. in Cap. 40 de simonia. iJὶ V. Benedicius XIV. Noli fictiliona Lxxv. idem Benedietus, De Syra. I. 5. c. S. Barbosa. De ins Parochorum . . Fagnanus , In e. s de his quas Aunt n. 14. Canestri, Giurisprudenta eamnica ec . e. 6. tit. 6.s8ὶ Ceret autem in honorem Ss.saee menti. Beatae Mariae Virginis, vel alieujus Saneti oblati, ae-cendi et eremari debent:et eorum reliquiae,si qua Superint. non in henelleium Paroehi . sed in sabrrueae Eeelesiae utilitatem cedere debent. Unde o

que sunt extinguendi, neque sunt sibi a Pastore a rogandi : tum latis offerentium non si mens. S eus pastor et eontra iustitiam et eontra pietatem Meearet. v. Bouvier. I ul. Thaol. lit. de oblationibus

152쪽

Nonne ita se gerit quilibet logislator, ni

nempe prius mstiate sua concipiat subditos, ne postea intendat animum in leges iisdem imponendas pro publico bonoγNeque dicas: si ita est, ergo homo nascitur amo plane independens, quod esι absumdum. Responsionem praebet s. Alphonsus: et rispondi amo, e per i spiegami pili chiaramento avvagliamei di unesempio triviale: uia moro h venduto schia se ad uncristiano: il moro h leniato ad ubhidire at pa drone in quolle coso che gli comanda; ma se ii pad nes non gli dichiara quel che v uole , ma loliene oeculto nella sua mente. h tenuio loschiavo ad osemirio 2 Questo O il caso nostro: noi dicia mo che i' uomo non nasce gia libero ed esente da ogni ipgge; naMe Su- hordinato a Dio, Suo creatore, edobbligato

jungit: e Εgli ii' uomol nasce suddito, di pendente e obbligato ad ubbidire a tulti ipreeetti, che Iddio gl' impone ; ma acci chh tali precetti lo leghino, debbono eSSergii opplicati colla promulgatione formale clei precetio, la quale si is appunto quando it precet to gli o manifestato per meZgo dellume della ragione: ma sintantochb il precetto non gli h satio nolo, i uomo possiedela sua liber lli data gli da Dio , la quale essendo certa, non resta legata se non ea un

nam libertatem praeeedi ab ipsa ratione hominis naturali. Dissicultatem sic dissolvit S. Alphonsus: a per Vedere se la ragione prece-cle o no la liberta, biso a vedere che cosa intendesi sotto nome di ragione; se sy intende ii raeti inio, ossia lasa colla che ha l'uomo, quando giunge ali' uso di ragione, di saper discernere te cose vere dolle salse, concedi amo che questa sorta di ragione precede la liberta e la volonth; ma questa ra-gione nulla toglie alia liberta detruomo. Sepol Per Tagione s' intende l' altuato discerinnimento rstilo delia verita, aliora noethia moche lal ragion0 possiede prima delia liberia, porchh tal ragione non toga la liberili, sonon dopo che gli se manifestata colla di Isti cogniZione. M in tal senso solo diciamo chol' uomo anche dolato di ragione, ma Secondo it primo senso, nella monte divina h stato

. Per 'bh l' vomo finquit cl. Auctor: Sag-gio intorno at Soeialismo es alis doιtrine Etendenae socialisliehεὶ si dica operare mora mente, non hasta che concepisca un ente, ma conviene che abbia I' idea precedente di una logge. Chi non ha concepito precedentemente at suo operare una legge, non pubsormarsi ii givdigio pratico delia sua aetio. ne, eloo se dessa sta consorme o difforme alla legge pria concepita e conosciuia, ems non potri mal dirsi oprar moraImenter ilconeetto deli' entilli deli' sente percepito astraendo dati' idea di una legge non hasta a formar quel giudietio pratim che chlamasitoscisnaa. L' usigenta degli enti percepiti non δ un legge. Φ un satio soggettivo e nulla pili; r entiis deli' ente percepito non h, nhyuo essere mal la norma dei giusto e dei. I ingiusto n. e La morese, disono alauni, deSe esserasondaιa sulla natura stersa dess uomo e non sulla volavia di Dio. V. apud Bergier, Diaxionario V. Morale. Bene e male morale.

Sed respondet pag. 883 laud. Auetor: Nolcredi amo che come non avremo mai mOrale cristiana, so non per quanto A cono sciuio it Dio de Cristiani, cosi non aurem nemmeno la rotra morale dei barbari, sedlmeno in confuso non δ nello spirito ly idea dei grande Spirito o altro simile cometto

indicante un essere superiore ait' uomo edimperante B.

Palet, quam turpiter errent protestantes, qui, ut Ecclesiae denρgent facultatem serendi leges, eam esse dicunt instar collegii in ropublica, et ah ipsa indistinctam ;

153쪽

1M TRACT. li. utriusquo enim potestatis duae sunt partes: una nempe curat civium commoda, altera res sacras atque divinas. Unde salsum quoque, quod sit Status in statu; cum duo sint status. uterque diversi generis, uterque cum sua Provincia, uis ue suos habens fi nes. Sive melius: Ecclesia est in statu non quasi res status, sed ut dirigat qui in statu sunt. Status autem est in Ecclesia, ut legi-hus Ecclesiae subdatur. -κ niccardi, Gemiti, etc. Convers. vl. - Audisio, Introd. agii studii, eee. Lib. v. Civilia cati. Vol. 3. - Lib. cui tit. De ι' autorite des dein Puis.

8ances Delia Pace tra Ia Chissa e gli Mati , per Mons . Clemente- Augusto, Pario 1844, de quo plura reserunt. AnnaIi relisiosi, Serie 2', vol. l, pag. 94.

Iangenistarum vestigiis inhaerere videntur auctores illi, qui Ponti sipem Maximum solent appellare primum Christi Liearium in torris. Praeiverat nempe tuli vocabulo Quesnellus in sua fidei professione: subsecuta est schismatica Ecclesia Lltrajectensis in suo quodam Conciliabulo: hanc demum imitatus est Pistoriensis Episcopus nicei auctor damnatae Pseudo-Synodi omnibus

a Sane usus est voce inter cetpros Sanctus

Bernardus, a quo Summus Pontifex appellatur unus Christi niearius; distor unus ovium et Pastor omnium. Tu es sic ipse alloquebatur Eugenium PP. Ill cui elaves traditae, etii oves ereditae sunt. Sunt quidem eι aIii Coeli Ianitores eι gregum Passo. res; sed tu tanto gloriosus quanto et disserentius utrumque prae eeleris nomen haereditasti. tiabenι illi sibi assignaιοι greges, sin, quti singulos. Tibi unirersi erediti, uni uis

rius. Nun modo ovium, sed eι Pastorum unus omnium Pastor. - V. DiZinnario Ric

Ad praxim parum refert haec quaesito , quae in Tridentino agitata fuit,nec tamen d cisa; etiam enim dato, quod a Dpo immediate sit Episcopis data potestas jurisdictionis, nil id dotria hil monarchico Ecclesiae ima

Perio. quo ni m ea subjecta est R. Pontifici, a quo a retari, amplificari ac tolli etiam potest. - V. Devoli, Instit. Cononie. μους m. z.5, I xx. - Liguori, Op. Mor. l. 1. n. l04. - Salaano, Letioni diffruto pubbli. co, ece. Vol. 2. pag. 154.

Et antiquitati ignota et Melesiae iniurio.

sa et ejus potestatis laesiva est illorum moliticorum doctrina, qui volunt Ecclesiae leges esse regio placito jure Submittendas, ut vim habeant suam. Hanc limitationem non imposuit Christus rectoribus ac pastoribus suae Ecclesiae, neque laicales potestates judices ecclesiasticarum constituit. - V. Margotii, Processo di mitr. - Civilth cat- lolica vol. viii, pag. 40. - Sed maxime P.

Tarquini e S. C.; ejusque doctissima Dissertatio hac de re integra est legenda lv. Annali Religiosi. Roma, 852, Ser. 2. Vol.

xl: in ea invictissimo prohat: egit e un eris rore non comportabile annoverare fra i regia

Lovaniensis si-1728 , ac Iustini Febronii ,

qui vero nomine est Ioan . Hontheim Trevearitanus, Episcopus inpartibus f 1790 . Nil

mirum, si tot falsa proseranti arbor mala non potest bonos fructus tacere. - α li piis

grande propugnatore dei viseeι lait de illo primo ci. Tarquini citatus o Bernardo Vana

Espen , verebio glansen ista , morio nello Scisma; cui la selia pose in altissimo grido di sapere, e labonari et a dialc uni vi presta ancor sede, elo studiae incita honoris causa an D, ehe, ove itallisi di oppugnam id ri iti pontilicii, vovi sem pre in prima sila, nona visiera aletata, ehe te rogole dena set innot comporterebbono , ma coperto a plumani d' infingimento; archi totis di fraudi odi laceivoli i pili sini; grande maccoglit Orodi antichi monumenti, o di cib gli dantio

gran iuste, e non sanno che de gliaulichi monumenti e impudente adulteratore. Egli liis peggiore clo' Canon isti B. De alio scribit Felier, Dixionario Rorico, etc. V. nontheim: a Cio che Bergier vidi cedelle contraddietioni di Febronio e delia sua consularione per se stesso se ipsum enim

retractaverat, sed ita ut Suos errores con

da dei proprii oechi; sinisce col cleptor re

154쪽

ADNOTATIONEA 133l 'aec ca mento in cui tu passioni preeipitanolo spirito umo no v in quid ergo adeo an nulIis celebratur ' a Questo senomeno

addit Follerὶ non ha nulla di sorprendente

Per quHlli, ehu conoscono come si sanno leri putuetioni, echeil miglior me Ego di sarsone una sicura mente e pronia mente o di sitae- earsi a qualelie saχiono potente ed psaltata. Ora o eid eho sere Febronio adulando tu numerosa coorte dei u mici dolia santu Sede, o particolarmente i Giansenisti γ.

Quaeros: quomodo eitantur loca eΥ orpore Iuris Cononici 'li. l: Si loca citanda desumuntur PX pri-mti Codice nompo ex Beereto Gratiani. onrosponsio: vidi ii eo meretum istud in tros partes dividitur. Prima Pontinoi Distincti nes ci Capita vol canones. xltura continet usus eurn Ouaessionibus, Pt Cupitihus Propriis. nudilo ad Quaestionstita tori iam Cunsae trigesimaeterliust Tractu tu de Poenitentia. Tertia denique continet itμm Diastinctiones, ut prima. sed cum additamonio de Consecratione - Idcirco si locus citan .

diis portinet dii primana Decreti parti m , citu hitur numstrus Dissinetionis ei Copiι is

et Canonis , addito primo verbo, quo Ca- non vol caput incipit, signa contracta vulgo breuiuturus ni hibendo, v. g. D 88. C. s. nestoliatorem. Si locus cilandus pertinet nil Secundam partem, tune profertur num rus causae, deinde Quoestionis et Capitis: v. g. c. 2 l. q. 4. r. l. Omnis et si ugatur de ii uestion' lurii a musas trigesimaei rituu semper nildilur de Poenitεntiat. Si doniquul gus Pitandus pertinet ad tortiam partem, tunc citabitur Podem modo quo tosta partis primae, Sed cum Dddit rimonio de Consecratione ad ejusdum discrimon: v. g. D. 4. .4: Non potesι de Conserest. Nonnulli omilliant cilcitionum numeri, ad quem pertinet Ca- non vel Caput, Sed proserunt Sumper primum vocabulum.

ll. 2: Si loca citanda desumantur lx CD- dic secundo, cum collectio Grogori auauia inque constet libris illo versu indicatis :Iudeae, judicium, elerus, comisia, crimen; cum tu' quilibet libser diversos habent litulos, uvi titulus cupita, set capita interdum Sexhibeant: ideo, habita ratione diversitatis materiarum ut breuiaturis adhinitis, sic vulgo citari solui, ut ponatur primum v rbum

quo incipit caput citandum , addita post amatoria lituli ad quum pertinet illud caput;

v. g. C. Omnes. de majoritate ei odi utentia; Theolostia Moralis. Tom. l.

vel C. Clerici, de visa et honestate Cleriso.

rum.

n. 5: Sextus Deeretalium Boni laeti Vul, qui item dividitur eodem ordine in quinque

libros, citatur eodem modo quo Collectio Gregoriana , cum additamento in sexto , nsempe in seaeto libro Decretalium. V. g. Sic: C. Praelatis, de Homicidiis in s. Cum voro sub fine libri ultimi Summus Pontilax addi dorit octuaginta octo Rogulas Iuris seu Jii-ristarum adagia, idcirco quando citantur .

SP mper pro sortiar earum numerus cum uudita monio G Requiis Iaris in sexto V. g. sic: Peccati reniti non datur, nisi eorrecton 5 do Il. I. iii 6. id est requiti quinta ui nequiis Iuris in sexto libro D eret ilium. R. 4e con tituliones Clemensis V. cilciutur cum solo additumento Clementinarum v. g. Clam. Si Doni num, de Reliq. et renor. Ss.; id est Clementina quae incipit: si Do minum. titulo de Reliquiis et veneristione

Sanctorum.

n. 5 : Doni quo Eaetraragantes Ioannis XXII citantur eudom forma qua Collectiones

ceterue abs suu ullo nominis addita monto. ιra Dagantes vero Communes citcinlucrum addito inter communes I v. g. Si di x ro Emrav. Sedes Apostoliea de concess. Praebend. et Meles. notr vacanι. . liam citatio pertinebit ad Emtratingantes IoannisXX It . quia nullum habet additamentum. Sqd si di xoro

Eaetrav. Unam sanctam int. Com. , tune citantur Eaetra vagantes ceterorum Pontificum, quae dicuntur communes - V. M

sis lagondi abbreviaturos passim injure lana civili, quam Pontifieio. Venetiis 1595 squamquam Ius Cunouiuum citatur etiam uu m dum aliorum auctorum .

Des Juris Canonici prui stantia nil rom cI. Audisio in op. La reale Basilica di SVema

Stre leni: quanta prudunga di govurno uncSSO nou attingor bbserti i nostri l0gislatorie giureconsulti' Quallegislueti una pili nobile nul suo sino, pila illuminuta nullo sue ve-dule, piu supiunte nulle Su determina Eloni' uove tanta moderaZione, si gran rispetiode'diritti, tanta doleo EZa e carita 8 Ni l diritio pubblico e civili', nsella pror dura, net diritto penale, esso su it priscursore e ii modet Iodelle nostre legislaetioni. Esso nol modio se voponexa i sondamenti ait 'incivili monto euro- Deo: dalla chiesa, da' suoi tribunali, dat lo Sue Iuggi mosse quella luce, cho poici obbe Sino ulla plene11a det suo inuri io. Per

155쪽

Italis primum Tridonii mim promitigatumosi, ab iisqtie lithontissime derepitim : ac primo a Vonolis , Noa politanis, ut quit Siculi R. - llem sere flutim noeeptatum fuit in Hispania, i usitania, Belgio et Polon in . In Cormania ilom promulgatum fuit, sed ro-nuontibus proles luntihus. - Quoad Galliam nulom audiatur Cabassultus Notitia Beel. saec. xvi ). Edictum eonfirmationis sacrosancti concilii publicaιvm Roma/ T Kalend. seb. 156,, tin inersus Gerus Galliennus iam ovincialibus, quae passim in tota Gntii et

possea coaeta sunt. Conciliis sique in gene, alibus saeri Cleri Comitiis, sacrosvnctiae

hujus Synodi merita ita eo lexus est. υι nefas sit ei refrogori. Similia profert ultorius ignis intor Gallos scriptor, ut nil nillil - ri. nempe Poni 2S. U Ben feter. Hoc porro in ullis quoque regionibus lubi primum non fuerat occeptulum Concilium in contigisSe, sep ra nempe Episeoporum por Synodales constitutiones, opinio ost DD. V. BaldnS- uri. Istoria compendiosti de' Coneuii Em. vi triet, Feneata 17 3- Et maximo, Soria dei ricerimento dei Cone . di nemo nes diaturai Stati castolici, ton do menti giustiβ-ctilivi, Amsterilam. e Purigi 1752. Coue ilium Tridoti limitia consi ut S ssionibus vigili ii quinque, Pt unaqua, quo sortia sessio duas bubet partes: Canones 330

complectitur quibus damnantur haereses oti ...iliolii uui Dogiua contra Protestantes fir- mutur: -2' coulinet plura Decreta, quae diasciplinam respiciunt ei morum rogulas, auproinde inscribitur de Res ornanti uno: quod in citandis Concilii oraculis diligenter prae

ulis lendre debemuS. Ejus historium ui curate, docte et elegan-lis, ime ita licu idio mutes conscripsit C irdinuli, Sserta i allaxicitii. cujus opus innumeris

ubique laudibus merito celebratur; muxim

qnia n pnlidis sab illis turpibuΝque monda. ii Pauli Saepi Concilium vindicavit. Η autem Opus contraxit paucis s. Alphon uxnorior libro, Opera dogmalisa esviro si e- restri preteri rtformati.

Pontificis jura sus' pro oquitur Sal Zam . Letioni di diritto pubbl., ere. F. 2, Lea. m, ι . - Il. Vid. Passa glia, Commensarius de praerogaιν is B. Petri Apostolorum Principis nuctoritate divinarum literarum com .

probatis, natisbonast 1850. - Bamici Sulmpet e suoi diritti religiosi. p. 2 et A. t,iguori, Dissertasto de insallibilitate Papae, Ost. Mor. l. 4, n. t 0 eis qq. Nobis Antiqsit cum f. Francisco Salesio I Delle restole cella Fedet adnotaro nomina praecipua, qΗihi ς n. Ponti sex a tota antiquitato dona ivssuit. Voccitur nempe: μιri eathedra, Melesia principalis . e-aeordium unitatis sacerdotalis .vinculum uni. talis, Eeelesia in qua e ι πι ntior prinei palitas. apostolico culmine sublimalus, G qnitate Aaron a s. Cypriano; sacerdosii publime μαι0ium a s. lienuseo: Ecclesiae τα dis et motrix a s. Ana leto Sedra super

quam Dominus unio resum eonstruxiι Ecclesiam n s. D imam: cardo et eastut omnium

Eeclesiarum n Marcellino i Disco'orrem refugium a Synodo Aloxandrina Summra Sedes Apostolica a s. Athanasio ; eapuι 'astoralis honoris, principalis apostoli et Sa-eerdotii dignitns, caput omnium Melesia. rum . prima Sedes omnium a s. Prosse 'ro ;eaput orbis eι mundi reIigionis, S ieerdos magnus nb imper. Valentiniano; ceιeris

praelata Eeclesia a Victoro Ulico mi ; Eeclesia praesidens db imper. Iustiniano; pri - ma S des a neminε judicanda. universatis

patriarcha a s. Leone M.; lusissimus communionis eatholieae portus a Synodo Romati fons apostolicus a s. ignatio; sonetissimus Eccle,iae catholicae Discostus,sanctiss. ac beatiss. patriarina a Synodo Sinuessana; corvi orbis Ecclesiae ub liuiocentim apostolicue cathedrae principatus beatissimus Dominus v s. Augustino; ναι er patrum, summus omnium praesulum ponι istae, summus Sacerdos, princeps se coporum, ordine Melchisedeeh a Conc. Culci don. rector domus Domini eι vin ae cussos dominicae , Chrisii vicarius ει μαι um confirmatio nCone. Cliariag.; prinops Sucerdotum n Ν. Si opliauxi; puιris cho u Abraham a s. λmbrosio; director discipulorum, conseroator

clarium tegili D i a s. Cyrillo; os discipulυ-

156쪽

Mira sane institutio Congregatio de Pro Daganda imirum Catholicae veraci talis praevidium ot decus quo ex universo, qua late patet orbe, vel ii juvenes excolendi con-iIuunt. Unde veluti a salutifero sonte puritas Doctrinae, erga Apostolicam Sedem observantia, studium Regni Dei plenius et securius hauriuntur: ubi quod, Stupentibus omitibus, infra Octavam Epiphaniae quadragi ulu el umplius idiomatum quotannis Exhibetur Specimen, illud Aetoriam ii in men-

quisque linguam nosιram. in qua nasi su

Quoad Congregationem S. Ossieii, contra

ece. ece. Ille sitis sit reserere verba LucOr

il solo che in ιreeento anni di durata non abbia versuto una stoeeia di sanguel Memoirepour te relabiissument des Fretes Pie-Clie urb). Attameia perditi homines quot contra ipsam couli Neruut, uolui opus Dercul. La

Huc etia in faciunt verba Archiep. Huglie,

Ma si necessario alla cristia uita, cli egii staindipendente, o se nou v 'ha slato di me eto

Potestas Ecclesiastica, ait a Lapide in cap. 15 ad Rom. est immediata a Deo; quia

Christus expresse proposuit Petrum, Aps Stolos et Sic successive: et Regnum Ecclu- Siau monarchi cuiu est, quia Summa Pot Stas uni Petro, ejusque successoribus tribula fuit. Sunt qui cum Bellar mitio lueu-

157쪽

V. t. lib. VI l.

Elium susteularis potestas a Deo procedit, quia natura Pt rocla ratio suadelli cimiis nibus, ut proponantur magistralias, quibus ipsi gubornentur. Sed mediate lanium; Deus

ouim dedit principia justitiae et ordinis politici, sod immediate non praestabilivit gubernii formam, neque gubernantium: roliquit ut id determinaretur laeto n liquo societatis, ex libera hominis voluntato, nempe vel per populo rom et clionem, Vol per Succession om linoreditariam, quae quidem a principio laudum illum habuit in utiquo Ox-prosso vel tacito societatis pacto. Hoc sΡ- mPl praestabilito. nccedit Dei auctoritas, quae paelum illud firmat, Plocto ductoritatem tribuens: sano auelori ius liberis hominibus praesidendi non nisi a D'o osse potest, a quo Dinnst dominatum ost. Hinc illud Da -

.ielis ud Nabuchodonosor: Deus tibi dedit regnum, sortitudinem, et imperium. Hinc illud Pauli: non est potestas nixi u Deo; in quem locum sit Chrysostomus: quid dicisp

Istud non dico; non enim de quovis Princi .pe mihi sermo est, sed de re ipsa, id est de ipsa potestate; quod enim principatus sint,

quodque non simpliciter et temere cuneta seronlur, divinae sapicntiae opus esse diso. Propterea non siicile non senim princ ps ostnisi a Deo ; sed de re ipsa disserit dicens: non est potestas. nisi a Deo-V. Larepub-flica italiana deι 849, suo processo. Torino, l850, cap. 26-Balmes, A proseu antismo comparato σι eat toIicis . cap. 48.

Origine dei potere - Salanno, Elementi di Soria antea, lib. 2, S 6 ivi illi cattolica,

Ser. 2. , t. 3, pag. 320.

Quaeri potest; an aliquando Iiciat in

conseientia e tra auctoritatem semel legitime constitutam insurg re.

Audiatur Baulain, La Religione e M liberta eonsiderata nei toro rapporti, Conse

l' insurreZione in nossun caso d0l mondo; tanto melio pol eccitu it populo ad essa: pu a Pero scusaria qualelie Voltu, ed e Sempro misericordiosa vorso quelli cho hannongilo in hianna sede, sincera mente, Per l in-d gnagiono, pol violato diritio, o per sortenmoro di lihorla. Εssa ha Oguor aceeitato come un salto compluto ogni gi verno nu0VO he si e mostrato giusto, moderato, P

teggitore dei diritti di tuiti, o principalmento dolia religione o det suo culto. La Chiosa raccomanda a lutti quolli checrstdono nolla sua parota di vhhidire alia pudes tu stabilita sino a tanto che sarii loro POS- sibile di sopportare tutio cio che o sopportabile, Onχiche provocaro di si si onapi gli,

necessurio: poscia di resistote, ubbidendo tulta via, vale a dire di metiere in opera tulit i morti legali e morali per attraversare od impedire to mi suro tirannielie delgOVerno, Seneta Opporglisi collo armi; ed in fine di non aver ricorso a questo meZEU

Stremo, suorchh netllas trema necessitu, cioli come a me2go di disesa naturale, quando it potero adopera egit flosso la sorZa per violara i diritti dot clitudini, o loro impe

Ed anche in questi est remi ella configliani cristiani Ia pili grande prudenZa, la piu

.' Nulla lotta dei citiadini col governo ocosa disti ilissima it distinguere nulla mentei limiti dei diritto, sin dove it potere pii Oandare legat mento, ed ii punio preciso in cui si deve arrestare. cd in cui gli si puo

resistere. Si richi derobbo un arbitro imis paratale per determinario , ed in queste malaugurate contingenZe te passioni concitate sono ordinari amente giudici nella loro propria causa; -2.' B sem pre cosa gravissima l' insomero contro ii gov rno dui pro-yrio paeS'. qualunque esso fiat perocchoe ben dissicile ad uti individuo l' assegnare precisa mente ii momento in cui questo gO-

s uelle di quella che pare la pili giusta. sono incalcolubili: esse possono ol sin dei contitornare troppo pili sun este alla cosa publilica, che non it dispotismo rho si vitote ab hallere troppo mugito lasciar mori rei' am malato da sh stesso, allorquando i medicamenti non possono altro che a Deltar lasua sino, o renderia pili dolorosa. Per la qualcosa, diotro lutio queste ConsideraZioni, eho si sondano sulla dottrina Esi illo spiri io della Chiosa cattolica, noi cre-

158쪽

ADNOTATIONES 1 Idia modi poter assermare, che in una societapolitica eum posta di veri cristiani non visarebbero mai rivoluχioni. I catagia mentida sarsi nulla costiiugione, neti r isti tu Zioni,net governo se questi son necessau col tyln-po psel continuo rin novellarsi degit uominio di ite cose). si opererebbero gradu lamen.

Quaeres: quomodo citantur Ioca eae eorpore Iuris ei uilis Romani PR. 1: Si loca citanda sunt ex II Tomo, qui continet Institutiones, et Digestum si v Pandectas, haec regula isenenda est Instia tutiones cum dividuntur in libros quatuor, set libor qui libot contineat suos titulos, citabuntur indieio libri et tituli cum verbis, quibus titulus ipse concipitur, adhibitis

breuiaturi prout in usu sunt penes auctores: v. g. Inst. l. 2, t. t de rer. dis., id ostInstitutionum libro secundo, titulo primo, de rerum divisione. -In Digesto aut in Sive

Pandectis citabitur item liber et titulus, sed vddito signo quo indicatur Digestum ipsum Signum autem istud est lituras duplicata et simit conjuncta is v. g. Sie: ν l. 2l, t. l. de usure et fruet. id est Bigesti libro vigesiamo primo, titulo primo de usura et fruelibus. Si quis vero originem quaerat illius signi duplicatae litterae Τ, historia sum dorsebit,

inde hoc ortum misso, quod Graeci Pan declae nomon solebant breviare duplici littera pp ; latini duplex illud py accepi runt pro duplici Τ, sicque Dig stum semper in

n. 2: Si citanda sunt l0ca ex Tomo 2.', qui continet Codieem et Authenticus, sive Constitutiones Iustiniani, quas vocant Λο- vellas, eadem est methodus; ponitur signum, quo tam indicetur Codex, quam significentur Novellae, addito numpro libri et tituli in Codice, numero vero Novellae in Novellis cum primis verbis; v. g. Sie: C. l. 4, t. 64, de rer. permul. id est Codicis libro quarto. titulo sexagesimo quarto, de rerum per- musation . Item Λ. plurimae quidem V 22,

t. 1, de Nupt., id est Iuthentica, quae incipit plurimae quidem, Nocella vigesima secunda, tisula pν imo de Fum is.

Ut quaestio de legis sui octo diversis regnis 'plari possit, non abs re erit referre quae habet Bouvier, De diuisione societatis

poIiticae, Institui. Philosophicae, Parisi. is 38 l . . Monarchia la duobus verbis graecis

monos, solus ; et arche, dominaιio, principatus sic dictat est societas, in qua unus

totam habet auctoritatem, Et vocatur rex, imperator, princeps, duX, COMES etc. -Duplex est monarchia, absoluta Pt temperatu. Absoluta ea est, in qua Sola Munarchae VO-luntas vim logis habet, et subditos tenet obStrictos. Temperata , quando Monarchau voluntas intra quosdam limites do terminat S coercetur, ut nunc apud nos. Rex enim Plenam non p0ssidui auctoritati in condendi leges, tribula sexigendi Pic.; sed iusta per ru-quiritur consenSus, per majoritatem Suffragiorum expressu S, utriusque conventus, si ilicet conventus Parium regni et conventu SDelegatorum popuIi vulgo la chambre des

rappresentativi, Aristorealia :i vocibus aristos, Opsimus; et eratos, potestas est societas in qua pri mates Supremam auctoritatem habent, Sive nobilitate sive opibus si vo capacitate celeris praecellant. Tale diu fuit gubernium Venetiarum. - Si in hoc regimine quidam irrepant abusus, v. g. Si primateS P0pulum Opprimant, si dignos a concilio avertant, Si indignos vel incn paces udmittant, tunsi xubernium istud vocatur oligarehia a vocibus oli99s, paueir et arche, potestas. Democratia, quae citam tu usu vulgari appellatur It spubliea, illa est societus, tu qua Suprema auctoritas penes generali a populi comitia residet. Nomon accipi l n vorbo demos, populus; et eratos, Potestas. unc gu bernii forma usi sunt Lac daemon S, At lienienses, Romani et c. - Gubernium democraticum malo constitutum. in quo plebs inlima praevalet, dicitur Ochlocratia a vocibus Oelas, multitudo; et cratos etc. Sunt adhuc gubernia, quae voeantur Rederata, et coalescunt ex pluribus societatibus a se divisis, aliquo lamen vinculo unitatis inter se conjunctis, et sub hoc roSpectu unicam societatem politicam constitue uti-hus. Talia sunt foedera inter respublicasu luetiorum, inter Principes Germaniae ,

159쪽

inter provincias A mericae lis Elats- Unis

eham absolutum, celeri omnos legislatores letiam regnorum foederatorum in iis, in quibus simul haec regna consociantur suis legibus tenentur; quia iis in societatibus legislator non est homo singularis, sed com

. Quod Melesiastici jure divino exempti

sint a potestate saeculari quoad materias xpirituales vel mere ecclesiasticas, ut sunLOrdinationes , electioneS praelatorum etc., est certum; siquidem Ecclesiae, non Saecularibus haec suit tributa potestas. Quoad

loca vero atque personas Ecclesiasticas, utrum exemptio a certis oneribus sit non

tantum de jure humano, sed divino, quaestio est: multi negant cum Lessio , Cajeta. no, Decano et Salmanticensibus; sed alii multi assimant cum Suareet, AZorio, Laymon etc. - Quidquid Sit, negari non potest naturali aequitati, et per consequens divinae ordinationi consentaneum esse , ut qui Sacris mysteriis sunt deputati, non omnino in omnibus ceteris aequiparentur lium ini-hus; quos enim in omnibus pares habemus, eos non tanti facimus, neque etiam eorum

ossicium.

Verum Pnim vero vel in ipsa ni publica ejus repraeSentalor pluribus gaudet supra ceteros; idque merito , nam illius dignitas vilesceret. si ab aliis non distingueretur. Nonne apud ipsos gentiles eorum Sacere leS Semper magno in onore habebantur 'nomast ipsi erant a juramento liberi, in E-gypto a tributis soluti, in Graecia negotiorum consultores, in Asia praesides judiciorum in Gallia praeceptorum magistri etc. - V. Liguori, Hom. Apost. Tr. XL, D. 18. a Mentre non e punio vero lad rem, Sargio intorno at Socialismo ecc., pag, stil),cio che per rincalgare te suo teorie Si con-dusse a diro ii Gioberti, che la morale evam geliea d essenetirimente demeraclea, perchdsondata neι domma deIι'ugutalianeta naturale Apol. dei Ges. Mod ., cap. 4) ; memtre ahzi it Vangelo melle nella Soeleta spirituale, sola che egit costituisco, te pili ri-eiso di sugua gliante ira clero e lateato, tracorpo docente e corpo discente; non entra pero a configliare nelle societa umaue unordine a preserenga di ultro, nessuna forma

ge naturali se civili, senga dello quali non pud esistere societa pubblica. La morido evangeliea, data per complere teloggi divine anteriori di tempo. e per ris lorare la natura Madula, h essenZial mente conservativa diiuiti i dieitti, e di lutti i loro limiti, comunatura e gi tizia li pretinisce, o come lalegge umana con legittima regione ii distri

bui secti ordina e Scum parte. v

Et in nota haec addit: is Se l' Evangelio

rarchico nulla divisione dei sessi o nella propagaetione dei si gli; gerarchiconell.i Successione dolle generaZioni, che reditano dat

maggiori heni spirituali e temporali, D dot triue di ogni manteriit; gerarchico uel tu dinserenhe di ela, di uiti ludiui e capacita fragii individui e nolle gradaχioni d' iugegno. Tulli questi lineamenti o elementi di gerarchia , che svariatissisa mente soli ordinario

in diversi rispelli gli uomini, gli uni agit altri, it Vangelo o gli accrebbe o sublimo

creando tuti a nuova la geratchia sacra Delia societa religiosa, santificando l' uni ouu SO-cie vole dei sessi, cosi chela santi ludet matrimonio rende sacra per la donna I'autorita dei marito, suo capo , come Cristo lo bdella Chisesa, o sucra sa l 'autorita dei genitori sui si gli: oli suuElono ordinandori spe t-to ed onore ad ogni podesta e autor ita legittima,a ogni tituloris peltabile disci unga, di ela, e ad reni diritto; cosi che ove multi

uomini si trovassero assieme non classi sicali, OSServando colla virlii e luce evangelicata ragione delia natura, si classisicherebhero tosto da is. Ε percio, a vero dire, la d mocra Zia assoluta st impossibile in natura :sra uomini ragiovevoli e retti non duromat,

nuit: di salti uelle repubbliche stessele pili

democratichst, per poco che sieno ordinatua ragione, Sol tanto ulla Superficie, secundum Ouid, e ancora in poche cose regna ii principio democratico e la gerarchia artisi Eluluche h nato a produrru , munire la vita sociale Si aggira Sempre come Sul suo peruo pili stabile Sulla gerarchia naturale,che penetra colla sorχa della autorita tutia l'umana sumi glia e limita tutae te liberta , riuga-gli ardita pol ancora soavemente Dellu nu LiOni catloliche dulla gerarchia religioSa D. V. Thomassin, De nova et veteri Eccles.

160쪽

Quid squaores si regni usurpator iusto

obedientiam, Adelitatem, ete. . exiga ιρ n. Hac in rct pro norma sit instructio data a Pio Vll , 22 mreji 380s quis subditis in

civili R. Ecclesiae Principatu' invasione en Con pssn is truχione lita refert Bercaslet,

v logi ii imo govorno. Assentiva mi , he sosSea dulci no limiti di ob dieneta passiva; hsenn in ipso, ehe quosta di tui permissione nons si potesso gium mai interpretare per un's abdieagione della murani ui temporale. n Proseri voa la sermola dol giuramento

m ne nascesse ii riconoscimento duli' usuroa pn Zione: anzi avea stabilito, che coloron cha no accellassem di tal satin, incorros. v Sero nelle censure. Quanto agit impiegbi,n che non portassem riconosci mento, ac- , consentiva it Pontesce, che lassero ae-n cellati, sem pre per altro con dispensa, det Diocesano. B Finalmen le vietava a ' Veseovi o ad alo tri Pastori Ecclesiastici di prestaret niis ranio deliunno ambrosiano, it quale pern te circostange dei tempi diveniva piuv un insulio a Dio, che un atto religiosos.

Ad rem, quoad populorum insurroelionem. haec. leguntur in libro, La repubbliea italionu del 1849 cap. 45: A partar propria- mente, nivno h Sovrano si ila torra, e la pa- rota deir Alfieri suona vera e solenno: In nanet a Dio ehi Rερ La sola gius liZia e so-vrana: Ia sua luco h la norma dei diri iti odei doveri, la sua spada lampeggia Sui popoli e tui troni, at suo gludi Zio converranno i principi eis narioni. M a seni tanto, primache venga quel di della giustitia, chi chia mera n sindaeato i principi prevaricatoridi quella giustigia a danno dei popoliΤ Εccola questione elle agita la Francia, I' Italia. ' Alcmagna ed ii mondo. Cerchiamo Ia So

Λd ogni aceusato vuolsi concedere iantribunale competento, un processo e una d liberata sentenZa. Ad un privato non si torcoun capello seneta un giuiligio ponderato o

piis maturato edaulentico. Ordunque dou 'o

locava quel tribunale net Pontesce e negliassessori della Chipsa cattolica; e it gran ibnit Z ne su rapito di moravi glia, per hhin quello i principi a vovano vn is no una guarentigia i popoli: e durando quella dittatura, landata Milo pure rogioni della moralitu e dsella ginsti hia, ly umunila sarei, stata libera dat due sommi flagelli, tho conole guerre e te rivolligioni, ne ite quali si sacombattimento como dat te fiere, di agilitae di sorga, non di giustigia nis di rogioni.

Sciogliere i popoli dat giuramento di se lena,

per esempio at quarto e ait' ottavo Enrico, non era una guarent uia di liberta contro latirannide γMa quella giurisprudenZa quani unque spontaneamente suggellata dat principi cdai populi, quasi lampo di suprema civilla

nulla suprema barbarie, non era inerente

alta Chiesar stra un pallo accidentale di quellam , ede passata. Restu pero it principio

SEARCH

MENU NAVIGATION