장음표시 사용
161쪽
quilla o libera discussione pronunci ii suo gluditio ulla luco dei sole. L questo ii procedero dei cospiratori ' Rispelluno essi la
pia solliato I' iustondio che invade te nugi ni3 l socialisti di Francia , dyltulia e dui. 'Europa tutia avevano consultat 1 la nugione primu ut lunularia nul golso appare hiulodulla rivoluetion ,' Essi sono como it fasso delia montagna, cho si Danae precipitando solii accia gli tithori e tu casu, i pastori e lugryggi . Di reste aliora cho lo groggie od iv stori, te case o gli albori surono consultati e schiaeciali liberam ulti' Tale e t 'opera delist insurregioni: osse Selinaeciano te na-χioni, illa in quanto ut scire te rivolutioni, lo naetioni non vi en trano quasi per nulla ;l' urio di pocili te ira sporta, non Sann Odove. 0uesta o la storia di pressoche tui te
insisti amo ancora su questo tribunalod ita ian Zione. Quale furebbe ii delitio por ut la nazione polrebbe cfautorare it fourninno, D te Varsi in armi contro di tui o di chino sos liene te parti3 Pi:rche, olire te rugionidet diritto, qui si hanno da bilanciar te con- segu nZo d'una lotta civile sta chi sostioneo chi ripudia it principe; non ossendo lementi d' uia qualche Stato si lactimente ametirdabili come surono i sensi della picoeta Roma n sella caeciata dei pi colo re Tarquinio; ne polendo te politiche tantasie trovaruqusili' accordo di spirili, in cui vennem inomani contro quella superba e disones las amiglia.... Per quulo culpa dei principe sarudunque giusto e conveniente alia naziouet' insorgere a mano arintila contro di tui, o precipitur sh flossa negli orrori d unani serra cilicidinu2 Qui impullidiscono i pub-hlicisti; o quogli stussi che propugnano lasox runila dot populo, discendundo dalle loro sp cutagioni, si accordatio coi propugnatoriclol diri ito divino dei principi, negando nella prahi a l onesta e la convenienZa delle ur- male insurreaioni. S. Tommvso. il vel larmino e Suarer On-Sentorio vii 'inlura nagione ii diritio di riti-rarsi dati 'obb dire vi principe, che violas0stanetia linente it patio sondamentale delios lato od os rella in ii rannide, ma ne essilisi alcun teologo di valore liene per lecitele armato insurretioni. SuareZ, interpretando it Dellarmino, consentu ni populo ildiritto della disesa negli est romi Si, e noumai de trossosa Suar. , Defens. sidet, lib. m. c. o). Ε s. Tommaso concede pure cho Perna Ei natu decreto si destitui sta ii tiranno, e ricorda Tarquinio it superbo, e Domi Ziano i cui alti surono anelie rescissi dat sh nato;
ma non consente talse diritto se non nulla disthiarata tirannide, alta sola naZione, ' nonagi' individui illi allu fusioni. Avulsa che lelaguanete si portino li gal mente dati inferiorent Superiore, mino gli Ebrui deseri rono ad Augusto i gravanti di Archolao imitatore delia paterna si Alerat eam. E Se ciis non si P0ssa o non sta it caso, negio vi la gius tigia umana, S. I seminaso, iungi d ili' auten licae r uso delle urini. ci consiglia di ricorroroal Re dei regi, nolle cui inani h il citore dei principi. Egli piego a mansui tudine la crudelia di Λssuero; ogli caceio dat trono edat coiisOrgio degli uomini it superbo Nabucco: egii vide vult' Egitto i gu ii dei suo
h abbreviata. Dio manda i catlixi principi a castigo dei popoli: si tolga dunque in colyadai populi, perclid cessi tu pitig i dei tiranni ..Cosi argon qnta e conelitudo S. Tomma-so, De B qim. Princ. l. l, c. 6. Ne altro insogna monto ita in Chiosa di Cristo, ii quale stabiliva i due vertici sociali in s .esare e in Dio. S. Pietro romandat 'obbedionga at principi' propιer Deum; S. Paolo propter conscientiam, o pure vi cat-tivi, clove it comando non si a cattivo. t.'autore delle Costituetioni apostoliche chiam a questa tu li)gge di Dio: huee enim est D tkae. Tertulliano, lumpeggialido sui cristi: ni tu Sp .da clui tiro viii, scri vova a Scapi lare it cristiano non e nsemico di neSSurio, eneppur deli' imperatore, it quale sapstudo essergli custituito dat suo Dio. gli h sor a
Ma da ni uno moraio che dat graude ΛgOSlino ci vi nne ri tralia la condulta sublimede' primi cristiani, e la sapienZa che la in- Spirava: u Giuliano, tali uice, sit uii imperatore insudele, su apostata, iniquo, idolatra. Orai militi cristiani obhecli vano ali in peratore in sedete; ma net culto di Cristo non
nitro imperatore conoscevano se non quello
162쪽
ADNOTATIONES 16 ignore dat signor temporale, o Per cogionudul Signore eterno obbedi vano e s0ggiace vano at signor temporale: Dissinguet int D minum aeternum a domino temporali; et tamen subditi eranι propter Dominum aeternum domino temporali De civ. Dei xviii, 55 . Meovi la dot trina e la pratica dei cristianesimo, esposta dat pili grande inge ocho illustrasse la filosofia ed ii Vangelo; ob- hedire net hene, tollemare it male n.
Roma linquit Fenelonius e Ia patria eo-
. Gli nomini politici ad rem episcopus Parisis, Della Chiesa e deIlo Statoὶ aecogite-
ctascheduno di no i in tutio quanto abbia modi piu personale, di piu intimo; poiche co-
munda alle nostre menti colla Sua parola, comanda alle nostro coselenete colla sua vOlonta .-Cotale fourantia it Papa laesercita Sempre Psopra tutio, sia per sd medesimo,sia per l' intermeazo de' Pastori, dei qualie gli domina tu ita la gerarchia. Quella SO-vrantia si estende non meno sui cristiani dispersi ne' paesi idolatri, che sui sedeli ag- glomeriali nelle cattoliche contrade , michel uiti, malgrado ogni distanta ed osta Olo, mulgrado la diserepaneta de' costumi e la rivalila delle naetioni, tuiti, qualunque lingua partino, a quaistasi sociale classi sicagionesuppartengano, sono eguaimente i membridi uno stesso corpo , i citiadini di una stessa
patria, i sudditi di un stesso Copo visibile,
preposto at governo di una societa medes imo, la quale, spirituale net suo oggetto. en ullam eno partecipe necessariamente nella sua esisteneta di tuite te conditioni delle u-
Concordata nihil aliud Sunt, quam c9nven. tiones, ae quaedam reIuti foedera contraeta inter potestatem civilem et potesιatem e etesiastieam. Licet enim discrimen utriusque
innitatur jure naturali et divino positivo ;non potuerunt tamen linus proprii ita unicuique ad Signari, ut nullae unquam orirentur peculiares factorum circumstantiae, in quibus nil tollondum quodcumque discor-
diae periculum non oportu rot aliquando eae bono et aequo componere. Huc igitur pertinent foedera illa, quae ubi ritu percussa sint, Concordalorum nomine nuncupamus, et pirtes secum contrahentes ita Obligant. ut eorum violatio sit contra ipsum jus naturale praecipiens paeta lagitime inita semper esse religiose servanda. Eph merides Gallicae, quibus erat titulus ira remi, cum anno 1853 ousae fuissent docere Concordata non esse ovigatoria, S. Pontifex Gregorius XVI eam cito doctrinam n perte reprobavit et diris devovit. V. Della natura e carattere essenetiale de' Concordati, Parigi, Didot. 1850- Audisio, Inlrodutione agit studi Gel. Lib. Iv. Si res mutuo finienda, reprobandae vΡ- pellationes sic dictae ab abusu, quas Ianu nulli juristae tuentur cum Natali Alexandro Hist. adsuee. iv . Has tunc dari asserunt, quando in causa Ecclesiastica sit appellatio ad principem saeculetrem ob pulatum abu- Sum potestatis EcclesiaSticae. Quas tamen venerandae antistiitati ignotas , Omnium perturbationum sontem, vexationum in Clerum Scaturiginem, ac manifestum jurium EccleSiae usurpationem appellavit Leo xii
Epist. ad Galliae negem die 44 jun. Ν24. Vel ipse Fleuo in hac re minime Suspectus
2jebat: les appellations eomme d' abus ontaeheτε de miner Ia jurisdietion ecclesiasιique. - F. SalZano, Corso di Storia Mel. l. VI, B. I -- It. Animadversio in Natalem Aleaeandrum, loe. cit Cisilia Cattolica, ol. i, p. 580. - Proeesso di Nuita, ubi inter cetera haoc habentur: a Basta un po' di buon senso per ri levare tutio it ridicolod' una dot trina che est ge it polere civile agiudice d'una materia che non conosce. Pubegit lo stato diffinire i limiti delia pol sta
SO, Sua Origine, suoi progressi e suo stato presente. . . . Tutin via giova qui riserire unhreve squarcio dolia lotiera ussiciale seritia
dinale Caprara at si g. di Tulli j mmd per os-Sere presentata at Govorno Francese. Si sache Nopoleone aveva aggiunto at Concordato
conelii uso col Papa nel 180l per appendice una serie di articoli conoseluti solio it nomodi arιleoli organiel. II 6.' di quosti articolidiceva: e Si avrli ricorso ut Consigito di Stato per tuiti i casi d' abuso v. li Cardinule, anome det Papa , riget tando . late arti colo, Seriveva: αuuali sono questi casi' L'articolo
163쪽
non Puo conoscere deli' abuso eccessivod' una cosa, che essa non pub accordare.
Un se condocaso di abuso e la contravven-χionc ullo leggi e regolamenti de Ita repub. blica. Ma Se queste leggi, se questi regola menti sono in opposiχlone colla dotirinacriustiana, bisognera che ii preto li osservi piut. losto elist la logge di Gesu Cristo3 Tale nonsu mai l ' intengionu det governo. Si metieeaiandio nella classu degit abusi Pinfra zione delle regole consuerate in Francia Disanti ea noni. Ma queSte regole dovellero emanare dulla Clitesa, e tocca a lei sola prOnungiare sulla loro in tragione, perche esSasola ne conosce tu spirito e tu disposiZioni. Si dice in sine cho v ' ha i ullo ad appello es me di abuso per lutio cioche tende a compromet tere l' onore dei citiadini, a turbarola loro coscien Za e che degenera contro di Ioro in oppreSsione, ingiuria o Scandalo. Mase un cotale reo didivorgio o eretico, e conosci uto pubblicamente si presenta per rice veru i sacramenti, e che se gliri fiutino. pretendera che gli si a stata recata ingluria, gridera allo scandalo, m vovera laguunZe, la legγ lo assistera; eppuro ii prete accu-xato non avra esst ilo che ii suo vere,perchδ i sacramenti non delibono mal esS re amministrati a persone notoriamente in-
Agendo de suprema Ecclesiae potestate quaestio recurrit adeo vehementer agitata olint,at sermo Semper imperfecte discussa: quid nempe sentiendum sit de anteactis saeculis, in quibus aliqui Pontifices nonnumquam res ipsas civiles cxterorum moderabantur γ Nostrum non est hic immorari. id unum scire salis sit, veritatem suos hodio habuisse vindices, atque adeo, ut vel ex ipsis protestantibus nemo sit cui, vix a limino genuina historia salutata, palmare non sit, illa temporum iniquitate SS. Pontifices haud fines suos excessisse, sed ipsos ea PS-Su potestate usos, quam cis tribuebat universalis ConSenSus.
gi, Ssoria di Papa Gregorio Xll e dei suci
contempsranei precedula da uri'Introdurione det Cun. Iager, Mil. ιψ. Bonfanti F40, etc. etc. - P. Sal Zano, Corso di storia E elesiastica, Napoli NM. v Ol. 4, lib. Mil. Audisio, La Reale Busiliea di Superga, Lib. iv, d. 2, ete. ubi haec ad rem: vi rechem in meZZo it pensiero di quel supremo intellet-to che su it Leibnil χ: o appunto Perche Supremo, ii meno protestante che vi abbiate. Accennando eglial tribunale immuginato dat Salial. Pi rre pel mantenimento delia paca universale, ecco quel che ne asserina: a Perme, io l' iunaleterei a Roma quel tribunale, o ne vorrui presidente ii Papa, como quegliche in realia gia altro voltu cfercita va l 'unsidio di giudice tra i principi cristiani. ... Vedi progetto che avruriuscimento pari a quoldoli' abat o di San Pietro: ma pol chli non cison vietate te singioni , percile non laremoquella che ci ricondurrobbo I ela deli' oroYa Cosi pensava ii gran Leibnita di quello spirito di conciliaetione e di pace , per latranquillitae uropea, gia adoperato dat ponte sici di nonia. Dopo tui, Sprecherei tempou latica nelci lar ultri nomi. v
Quoad mortem civilem haec pro nostris temporibus habeto, ut notat Giurispruden-ra degli Stati Sardi, Genova 18 , t Dι-
a l. In nessun Mese d' Europa la morte civile trovasi stabilita nolle condigioni, allequali esiste in Francia. Fra Ie narioni, presso te quali essa era stata introdotia col Co
mento la morte clxile. - La naviora e ru-nico Stato Germanico , chu abbia uitiineSSala morte civile, ponet idola come coiis gil n-
- in inghil terra, e net resto d' Europa lamorie civile non Si Couos Q. 2. Cho la mortu civile Siu uguale ulla na-
164쪽
ADNOTATI0NES 163lurale, non o e satio. . . Finchy vive ii condan. nato, gli pilo sempro sonidere la spera madi una grugia o di un a venimento qualun-que che lo ridoni ni godimento dei perdiu id tritii civili. . . Una ecceZione unica comandata dei pari dat pili elementari principii didi ritio, che dalla multa dux essem ammessa circa gli essetti deli 'amnistia, lycceptioneci oh nascente dat diritii logalmente acqui- stati dat tereti i quali devono conservarsi inalterati ed illes i. a
Circa prudentiam in evellenda consili lii-dine audiendus inter ceteros BenedictusXl V, qui constitutione Paternae charitatis, qu ad mercatus, qui sestis diebus alicubi agebantur, ait: et Quia malum universale est, ac alte radices egit, opus est prudentia et maturitate, ne fructu careat medela ac vulnus exasperet: quod possumus, e Tigendum est, non quod optamus. Admonitionibus proinde uti satius videtur, quam minis ; Ot si minae quandoque intententur , servandum est 2xacte monitum sapientissimum f. Augustini, Epist. xxii ad Aurelium Cartim ginensem Episcopum , qui agens de auferenda conviviorum licentia totam passim Λ-sricam foede occupante , sub inani Ohisen luliouorandi sesta martyrum , scripsit : Non
aspere quantum eaeistimo, non duriter. non modo imperioso ista ιolluntur: magis docendo quam iubendo; massis monendo quam minando; sic enim agendum est cum multitudine; sereritas autem eaeercenda esι in peccata paucorum. Et si quid minamur, cum dolore fiat, de Seripturis e minando rin. dictam futurorum, ne nos ipsi in nosιra νο- testate , sed Deus in nostro sermone timea
Neque etiam hic extra rem esse putamus genuinam iduam signare tolerantiae et in . tolerantiae, de qua hodio tot verba faciunt politici ni nempe licita ab illicitis secernamus. Dil hac porro praestat proferre verba praeclarissimi Balmos in celeberrimo suo opere, II Protestanti O eomparato aI Gι- tolteismo nelle suerelarioni eossaeivilium-ropea, ubi cap. xxxv ha c notat: a I 'intollera n Za r ligiosa o leol0gica consisto inquet convinci mento de Cutiolici, runica re. ligione veraco ossero la Cattolica. I 'intolleranZa civile consiste net respingere dat lo Stalo te religioni luite cite non sono la Cat. tolica Queste dosinietioni devono hastare achi non o desti tuito dei senso comune a PP
non sono separabili, Sendo corta mente Possibilo the uomini sermaniciatu convinti dulla Cattolica verita sosfrano coloro che hanno divorsa religione, o che Pur anche non ne Prosessano at cuna. L'intolleranga religiosae un alto deli' intelletio insoparabile dat la do; perci cho chi crede sermamente usis
servera la propria religione,deve di necessita ritonere cho sola essa o vera , essendo necusaria mente una la verilli. - Ι 'intollera niseta civilse se uti alto delia volonta, che ribuit agit uomini, i quali professano una religiona
diversa, e produce vario risultato, Secondo the s alligua neli' individuo o net governo. At contrario la tolleranga religiosa b la credeneta che tui te te religioni s0n vere, it che, hen intoso, viciae a dire non emorne ulcunache lo sia; non cssendo p0Ssibile che si an vero at tempo Stesso cose cho si contraddi- Ono. - La tolleranZa civile o it consentire
che vivano in pace uomini di religione diversa; c, at pari dei Pintolleranaa, ha vario esse ito secondo the si ritrovi o neli' indivi
Studii silosofiei intorno αἰ eristianesimo, P.
De jejunio Ecclesiastico iii ter ceteros P0-lerit vid. Natalis Alexander, Hist. Gel.
- Virringli Medicus, De jejunio et abstinentia medico-ecclesiasticis. - Gaume, Catechismo di perseveraneta, par. l. Iez. 33.
165쪽
164 soave ii mangi aru quanto mi glior l' appe- illo Tulli gliesempi di longe vita vanno sem- prs uniti ad una foverchia sobrieta net vitato. Ricordiamo i piu celebri monaci dei deserti, Λntonio. ROm ualdo , Sabba , Patau-Zio, Arsenio, Eulimio, Giovanniit Solitario.
linui digiunt, olt repassarono it secolo. Sisa che dat Certosini non si sa uso delle ca ni neppure nelle piu gravi malatile. Quando la Sede Romana trovavasi in Avignone. uno di que' Papi mando a dire at priore delia Gran Certosa di Parigi, che licenaiasse i suot cenobili ad usare te carni in occasione di malatile. Quolla liceneta su sentita con tale dispiacere , che i monaci decreta
rono una deputa2ione da mandarat at Papa, per pregario a permetiere loro che manteis nessero nelle proprie costituetioni un precello tanto antico. La deputarione eracomposta di venti selle monaci, uti pili glo-
vano contava olian Panni, e Ve ne erano pa- recchi che ne avexano novanta inque. C
me it Pontefico li vide in queli 'et a gravissima , cogi passilii e bene stanti . non insisto Piu, e rimandolli a continuare la loro vita mortificata. Se gli osempi de' frali non lassero bene accotti, ne abbiamo in eguai copia di medici, che praticando l' astiaenga vissero vi. a iungitissima. ippocrate mori di conlo- nove anni; Galem, comeelle di temperamento gracilissimo, sini decrepito, perchli avea
Quoad dispensatio m in id unio habemus ires Bullas Benedicti XIV: nulla Non ambia
stimus ait, dispensare cum into a civitato, populo vel Comi mini tale circa qualitat m ci horum Sedi Apostolicae reservatum eSSe. Bulla Prodiit jamdudum ait, OSSe communiorem et magis in ratione fundatam opinionem quae docet Episcopum non posse neque pro particulari causa. neque una vico pro tota communitate neι dispensaro vel
mutare jejunium , quamvis periculum sit quod non observetur. Si tamen jejunium caderet in sestum Patroni, tunc dicit jejunium esse transferendum in praecedentem diem. - Tandem Bulla Libentissima docti Episcopum petere non debere ab Apost lica Sedo dispensationem circa qualitatem ciborum, nisi gravissima et urgente nece sitate, et toties quoties. Nec valere quod sit usus eam impetrandi etiam a pluribus annis; aut quod pisces vel ova caro pretio vendantur; aut quod milites permanentes abstinentiam non servent: aut quod deliciant oleum et pisces, si ova et lacticinia haberi possint. Sed esse causam susscientem morbum untiaversalem, vel deiicientiam earum rerum, sine quibus jejunium observari nequit. In Literis concessionis, quae ad Ordinarium mittuntur per congregationem S. Os licii, facta nonnullorum dierum reservatione, additur: si eompiaeera di diehiarare iι potere apulone diala S. Sede, in reara
autem visitationem injungunt Episcopi, alii declarantes eam Sub levi tantum obligare , ut legere est in Epistola Pastorali Episcopi Montis-RogalenSis anno 1844; alii vero eam simpliciter imponunt nihil declarando, uti passim sit. Ille non abs re erit, Si notemus haec duo opuscula : I Breve Istruetione sopra iι digiuno Ouadragesimale, Venegia iip. Tondelli; 2 Ormioni pen Ia Visita seltimanais da farsi in una Chiesa uel eorso della Quaresima, Venezia tip. Merio. Ie unium occurrens in diebus Festis Τi tu . laris vel Patroni vel nundinarum conceditur anticipari arbitrio Episcopi, uti in Papiensi ,MediolanenSi,Cremonensi,Derihonensi, in
1 IlI, 7 jun. 17 12. Sed tam n recurrendum in casibus particularibus. S. C. R. I septin n.
166쪽
Em ae pse emis Premisiane hun Perio homisum . ntia Pe PPII. . A legibus, ut effretus a eausa, diversae oriuntur obligationes , quae hominem ametunt in quae umque eonditione consideretur : seu quaedam praecepta particularia dimanant, quae eerto hominum statui propria sunt. Hine , postquam da aeιibu3 humanis . emacientia et de testibus geni rati iii peraelum est, elamat ipse per se rerum ordo, ut nune de Obligationibus, seu de praeeeptis particu laribus dispuletur.
Q. I 0uid esι obligatio 2B. Obligatio sic dicitur quasi ligatio obiid est ob aliquam causam , justum nempe Superioris praeceptum. Potest autem deliniri: vinculum accommodatum naturae intelligenti. sviis vaIidum et internum, quo aistringimur ad aliquid faciendum vel ad alia quid omittendum. Dicitur vineulum, ut sic indicetur vis illa maxima qua praedita est lex ad ligandos subditos A):-2 aecommodatum naturae intelligenti. Si enim creaturae irrati nates ad actum trahuntur pulsu exteriori et Per impressiones corporeas, naturae intelligentes et rationales trahi debent modo si-hi convenienti, videlicet rationabili superioris ordinatione ; - 1 ωιis validum , quod nempe gravibus rationum momentis moraliter certis innitatur, ut valeat nos determinare ; - 4 inιernum, quo nempe ipsa conseientia assiciatur; -5 quo adstringimur, etc.; obligatio enim ita moraliter agit in homine, ut clare ipse perspiciat se debere aliquid facere vel omittere, ne cogatur Se reprehendere et poenis dignum judicare, si
Q. 2. Ouomodo generatim diriditur obligatio n. Homo quilibet duplici sub respectu
hic a nobis consideratur : vel quatenus est membrum Ecclesiae, vel quatenus est membrum Reipublicae. In quacumque Vero S cie tale homo sit, non debet certe ignorare quae sui muneriS Sunt: unusquisque, ait. S. Augustinus, scire tenetur Iegem eι xιasum,
Fem profitetur l . Unde Apostolus : videministerium quod accepisti in Domino, ut illud impleas 2). Hoc posito, dicimus obligationem generatim acceptam aliam ligare hominem in societate Religiosa; aliam cumligare in societate civili.
167쪽
cum obligatio assiciat ipsas hominum personas, patet tot ejusdem esse genera clistinguenda in societate religiosa, quot in ipsa distinguuntur genera personarum; atqui in ipsa duo distinguuntur genera personarum . nempe Laici eι clarisi. Cleri ei autem Vel sunt Saeculares, et clerici simplicii et dieuutur; vel regulares, et Ruttilissi appellautur. Hoc posito , jam sit.
Q. Quaenam sunt Laicorum obligaliones in societate religiosa II. Omnes Laicorum obligationes in societate religiosa eo reducuntur , ut praecepta Dei et Ecclesiae fideliter observent, Si velint ad socleis lis ipsius Scopum pervenire, qui cst salus aere a. Primo prataepta Dei, quast Decalogo continentur; Christus enim cuidam ab eo sciscitanti quid agendo vitam aeternam ha ret, hoc dedit responsum: si vis ad uuam ingredi, serva mandata sit. Nomine autem mandatorum vocabantur pra cepta Dei. Secundo prae opta Ecclesiae ; aperta cnim sunt illa Christi verba ad Ecclesiae antistites: qui vos spernit, me spernit N. Et iterum: si autem Ecclesiam non audierit. sit
tibi sicut ethnicus et publicanus 3). Et Tridentinum definivile si quis dixerit hominem .... non teneri ad observantiam manda
torum Dei et Melesiae.... anathema sit. 4 Uude ad rem Augustinus: nee habebit Boum Patrem qui Ecclesiam noluerit habere Ma
textus maturius expendit, inter alia haud parum mirabitur, qua ratione fiat, ut praeeopta Ecclesiae a viris cita in cnitioribus et ceteroquin bonae ind0lis tam parum attonduntur, ct vix non contemni caeperint Qui autem Christi Ecclesiam vexare, ejus aspernari praecepta, ministros irridere, constitutiones proculcare, eique bellum intentare non eru Seunt, audiant nunquam satis laudata verba pereelebris Montalem-bert l: et permetietumi un paragone fami-gliare. Quand'un uomo o condan nato a lot-tare con una donna, se questa non sta lyultima delle creature, ossa Puo bra vario impunemente colla fronte alta, o dirgii: feri. sci, ma tu ti disonori, e non mi vinei. Ebb ne la Chiosa non δ una donna, essa e benpiu che una donna, sessa h madre. Si, ossa o madeo i L madre deli ' Europa, o madredella socima moderna, o madru della moderna umanita. Un figlio puli esserie ingrato,snaturato, rihelle ; ma sem pre te resteras glio; o vieno ii momento, in cui questa lotta parricida contro la Chiesa diventa insopportabile at genere umano, o chi l' haprovocala, cade schiacciato, annientato, si aper la dissalla, si a per la ri provagione concorde deli' umanita v l Cl.
Q. q. Undenam oriuntur Clerieorum obli- sationes II. Duo sunt sontes, ex quibus obligationes hauriuntur clericis peculiariιer impo- εὶ Mait. 19 2) Lue. 10. taὶ Matth. 18. si) Theolog. IIor. S 62. Cum liaee praeee pia
168쪽
DE OBLIGATIONIBLssitae; 1 excellensia status, el eonditiones, quam profitentur; unuSquisque enim, naturali iuro clamante, tenetur ea Peragerct, quae propria Sunt sui status. Atqui status Clericalis sest apud omnes status sanctitatis
et persectionis, juxta illud Hieron 3 mi ad No. polianum: propterea clerici distinιur, quod de sorte Domini sint, vel quia Dominus sor8, id est pars Clerieorum est lil ,-2 ratio boni exempli laicis exhibendi ex illo Apostoli ad Titum: in omnibus praebe te ipsum Memplum bonorum operum 2 . Diximus Clerieis peeuliariter impositae;
nam per has Clerici non liberantur a mandatis unicuique christiano communibus, Si haec ipsis conveniant. Neque enim qua Clerici, christiani esse desinunt: imo sortius obligantur ex eodem duplici memorato capiti'.
0. 2. Ubinam eontinentur obligationes clerieorumΤR. Obligationes Clericorum continentur: implicite in ipso jure naturae et publico , quatenus utrumque praecipit, ut Omnes proprii status omela fideliter impleant; -2 explicite, praeter quam in Scriptura et Traditione, continentur in Corpore Iuris Canonici, in Bullis Pontificum, in Conciliis generalibus et maxime in Tridentino. item in Synodis Provincialibus et Dioeresanis, quae ideo praecipuo conditae Sunt. Uno verbo, in Omnibus superiorum statutis et in ipsa consuetudine legitime praescripta. 0. 3. Quomodo clerisorum obligationes dividunιur n. Clericorum obligationes aliae sunt g nerales et communes ; aliae sunt speciales et propriae. Quilibet sane Clericus dupliciter accipi potest: eel prout est sollem per Primam tonsumam generali et communi Cl ricatus nota insignitus: et sic generalibus et communibus ligatur obligationibus; veι
prout est speciali munere donatus in ordine hierarchico: et sic nanciscitur obligationes syeciales et proprias. in his nutem omnibus sita est illa vita eι honestas Claricorum, de qua Sacri Canones tam gravia verba faciunt. 0. 4. Cujus est clericorum vitae eι hone-sιati generaιim inuigilare' B. Cura Clericorum vitae ol honestati invigilandi Episcopis incumbit, ut tradit Tridentinum: Statuit sancta Synodus, ut quae alias a Summis Pontilieibus eι a sacris 16 Conriliis de Clarinorum vita, honestate,
eultu doci rinaque retinenda ; simul de luati, eomessationibus, ehoreis, aleis, ludiabus ae quibuscumque criminibus , nemon saecularibus negosiis fugiendis eopiose ac salubriter sanetla fuerint; eadem in posterum iisdem poenis rel majoribus arbitrio Ordinarii imponendis Observentur. Nec v-pellatio eremtionem hane, quae ad morum eorreclionem pertineι, suspendat. Si quae uero eae his in desuetudinem abiisse eompererinι, ea quamprimum in usum revoeari, et ab omnibus accurate eustodiri studeant, non obstantibus eonsuetudinibus qui eumque; ne subditorum neglecιae emendo tionis ipsi eondignas, Deo vindice, poenas persoι-
Qua in re decretoria quoque sunt verba
bus ad omnes Episcopos, ubi item ait: sum ma cura eι studio. θsis esse elaborandum. υι in Clem morum grauitas, uuae in ιegritas, sanetitas atque doctrina eluceat, et ecclesia stiea diseiplinam Sacrorum Canonum pra seripto diligentissime servetur, et ubi eni-
lapsa fuerit, in prisιinum splendorem re
Articulus i. - De obligationibus eIerieorum generalibus eι eommunibus M. In duas quasi classes dividuntur communes Clericorum obligationes: videlicet respicit quae generaliter praescribuntur: et revocantur ad saneιitatem animi; ad morestium ministerii eι Ecclesiae eultum; odeaeterius sese gerendi methodum; tandem ad habitum elerieulam: ae respicit quae generatim prohibentur: et sunt aeιiones, artes eι
S l. - De iis, quae clericis generatim aceommuniter praescripsa sunt.
N. l. De Gericorum Sanetitate. Q. l. An Clerici teneantur ad viιae Sun-
n. Assirmative: Clerici tenentur ad vitae
Sanctitatem: Prob. 1: Scripturis: - Iu voturi Tesia mento Dominus de suis ipso Ministris iu- litiebati sancti erunt Deo sus, eι non pistια -
Cierini nomen est a greea voee eleros, quae eos malos plectentes nimiae severitatis audent m- sortem significat. 2ὶ Cap. 2. Simulare.
iaὶ Sess. 22. e. 1 de n. IJ V. Specthio dei clero, eomaniunta di uns in Ex quibus constat, quam dura et atrox iat in- esame sui ni ineipali siveri destit ecclesiuatici . iustitia eorum, qui Episcopos debilis poeuis Cleli. Mil. 1S50. Et Appendiae ix in suo Volum.
169쪽
3M TRACT. III. DISP. I. ent Nomm ejus; ine 'nsum enim Domini et panes Dei sui offerunt , et ideo ganeli erunt iij. I:i in vero, innuit Bellarminus 2), si tanta vitae sanctitas requirebatur in illis, qui sacrificabant boves ot oves, quid requiretur in iis, qui sacrificant Divinum Agnum2-Εx novo autem Testamento sussiciat gmavissimum illud monitum Apostoli ad Tim theum: manus euo nemini imposueris,neque eommunieaveris peccatis alienis δ), id est non ante exorcitium virtutis et experimentum Sanctitatis, ut exponunt Patres et Inte preteS, et ratio Suadet. 2. Patribus: Hieronymus moiorem in Clerico sancitialem requirit, quam in simplici religioso; seribit pnim ad Rusticum: sic Sive in monasιerio, ut Clericus esse merearis. Sane status religiosus est status ad perseetionem; at status Clericalis est status persectionis. Augustinus habet: clerieus duo professus esι, sancillatem et elericatum l . - Εt d. Thomas: ad idoneam emcutionem ordinum non sulpeu bonitas qualiscumque, sed requiritur bonitas eaecellense ut si-euι illi qui ordinem suseipiunt, super Plebem eonstituuntur gradu Ordinis; ita et superiores sint merito sanelitatis 5).5 Conciliis: sussietat Tridentinum, cujus hoc est decretum gravissimum, ab omnibus alta mente tenendum: sie deeet omnino Clerieos in sortem Domini voeatos ri-
tam moresque suos omnes componere , ut habiιu, geltu, incessu, sermone aliisque
nibus rebus nihil, nisi grave, moderatumae religione plenum praeseserant 6 . 4 nationet cur in Ecclesia Ministri sunt constituti Teste Evangselio, non alia sane de causa, quam ut sint sal terrae et tuae mundi; atqui tales esse non possunt sino insigni et praeclara morum sanctitate. Deinde Ecclesiastici sunt metores pietatis,
ut pos vocat Chrysostomus: sunt Salvatores mundi, ut eos vocat Hieronymus: Sunt januae populis Civitatis aeternae, ut EOS vocat s. Prosper. Sed inles Pssct non poterunt, si sancti non sint. Unde morito concludere
n. Clericorum sanctitas sita est in eo formitate voluntatis propriae cum voluntate divina: l per fugam vitiorum; 2 per viri tum exercitium.1 Sita est in consormitate voluntatis propriae cum voluntate divina per fugam vitiorum. Vocabulo vitiorum hic intelliguntur vel ipsa peccata levia ; quomodo enim dici poterit filius persecte diligere patrem, si a gravibus tantum, non vero a levibus injuriis ei irrogandis se abstineat γ - Adde tam excellentem esSe Ecclesiasticorum electionem, ut verba sunt Leonis M. quae in aliis Gelasiae membris non vocamur ad eulpam, in illis tamen hubeantur illieita. Λdde: qui sperni ι modica, paullatim deci
2 Vitae sanctitas sita est in consormitato voluntatis propriae cum voluntate divina per virtutum exercitium. Et Drausertim: - l eassitatis; magna sane cordis munditios in eo requiritur, qui minister ost Agni immaculati qui pascitur inter lilia il0);-2 humilisatis; quia, dicente s. Bernardo, tanto quisque debeι esse humilior, quanto est sublimior illi; -5 obedientiae; quia hac decet illum esse praeditum. qui Sacerdotio perfungitur pro Christo Iesu, qui factus est obediens usque ad mortem, mortem autem
erueis lict);-4 patientiae; quia Ecclesiasticus verus est Minister illitis. qui cum mala direretur, non maledicebat; cum paleretur, non comminabatur 45l;-5 deniquo charita - αι; in Deum quidem, ita ut possint in desinenter Clerici Omnes clamaro: quid enim mihi esι in eoela 2 et a te quid volui super terram l4J2ln proximum vero:quia Clerici supremum illuni Pastorem debent imitari, qui in chariιale perpetua dilexit nos illi . 0. 3. Quaenam Funι media ad vitae san- et italem γR. Media ad vitae sanctitatem in Clerico haec sunt praecipua: I Εst frequens ad Deum oratio, a quo omnis persectio dimanat: tnroseret, eι venit in me spiritus sapientiae s 6).2 Quotidiana rerum spiritualium ac coplestium meditatio: hasse, dicente S. B nardo, regiι οβecιus, dirigit aeιus, corrigis eaecessus N .5 Quotidiana lectio spiritualis; ait enim
170쪽
idem nernardus l : per eam discimus quid
Deere, quid eo vere, quo tendere debeamus. Et Staps: Meerdos sine utili laetione non in-eongrue militi sine armis, dui sine pennis eι equo sine sta nis comparatur 3 5t,9,et 56 l).4 Quotidianum conscientiae exameti, ium generale quo omnes, tum particularo, quo uliquem Specialom de seclum illa diu Commissum studiosius inquirimus ad eorrectionem. Hujus exercilii utilitatem vel ipsi
gentiles agnoverunt: hoe nos pessimos facit, ait Seneca, quod nemo iram suam respicit, nemo se ararum esse intelligit. nemo rupidum, nemo elatum. t Indo de so ipso dilebat: tisor hae pol flaιe et quotidie apud me ea ullam dies: eum ablatum est lumen, tolum diem mecum serutor,sacta et diesa mea remetior e . 5 Sacramentorum frequentia; consus sione enim peccatorum avertimur a creaturis et convertimur Id neum. Per sacram
vero Unaxim sumitur qui plenitudo est, sons et origo totius sanctitatis. 6 Custodia cordis ot sensuum DPr Cogitationem praesentiae Dei. Die mibi, per Delle nit Chrysostomus, si tibi sempi r prope
principem standum esset, an non cum limoare adstares' Adeoque quando tona dis eogita praesentem Dium , adest enim. Quando dormiturus es, quando irasceris quando deli-eiaris, et guidouid tandem feceris, eogita adesse Deum bl. Exercitia spiriinalia saltem singulo quoque triennio , quibus quidquid sordidumae mundono pulvere contractum est, comm . de detersitur, ecclesiasticus spiritus repara . tur, mentis aries ad divinarum rerum cou- templationem extollitur, recte sancteque virendi norma vel i lituitur rei comprobatur, uti ait Clomons xl fncyclica nunci 3730. Salii laro hoc opus valdo etiam urget immora
tulis gloriae Pontilax Pius lX Eneyclica Oui
pluribus ι . Ille autem notandum, Omnes qui residentiae lege et chori servitio tenenis
Manutile mel aias isto propolio uI Claro Nolarkυ dat Cora Moroaro. Meditationa Melesiastiis ques ete . . Lyon 1836 - Croust. Meditationes de praeeiptiis Fidei mysteriis ad usum clerieorum, Parisiis 1836.
l) Ille eminent Icem pig. De imitatione Christi.
tur, semel in anno per id temporis, quo, Ε -
8. Denique pia vc servons devotio in D. Mariam Apostolorum veginum s: in qua, dicente s. ustr nardo, totius boni plan ludinem posuit Deus, ut proinde si quid spei nobis est. si quid gratiae, si quid salutis, ab ea noverimus redundure p). - Ηinc
Ad pia seeedas, Divam venerare Parentem. N. ll. - De minisιerii Cloricalis meret. 1io, et Melesiae cultu. d. 0uaenam sunt clerisorum obligationes relate ad ministerii Clericulis eaeerellium,etracteriae cullumst
R Obligationus ericorum hac de re pra elpuae sunt sequentes: Ut singuli ordinis proprii munia re te cognoscant, et exerceant, ne dicanturi uanitur ordinati.q Ut Melasiae, cui Iddicti sunt, e animo inserviunt. Et operam praest ni assio duam tum in doctrina Christiana explananda, tum in ceteris lanctionibus die praesertim sesto celebrandis; nam luri essot lucrosa quid'm ossicia libonior obire, cetera
Constit. Eae quo B nedicti XIV, siue li sentia Episcopi potost Eccli sui in derelinquere , cujus sμrvitio suo rit addictus. I tit in sacris ipsis stinctionibΠs, PraΡ-lPr latarem vostem, induat etiam mundumpi decens superpellicolam; ot praediti sint clericuli hirrelo ut rite ac dee'nter mutastri
