Theologia Moralis Universa

발행: 1856년

분량: 420페이지

출처: archive.org

분류: 철학

181쪽

18a TRACT HI. DISP. I. Articulus Il. - De obligationibus Clericorum sperialibus et propriis in ordine hierarchieo.

Obligationes Clericorum speciales in Ordine hierarchico tot sunt quot in ipso Cleri oriam gradus; ita ut suae sint 3 Ponιifiei: 2 Cardinalibus et Legatis: 5 Patriarchis, Primatibus. Metropolitis et Archiepiseopis: 4 Episeopia: 5 Vieariis Generalibua ol O-yiIularifut e si canonicis: T Vicarii raneis: 8 Parothis: 9 Presbyteris simplieibus: 10 denique e teris Clemeis. Nostriim non est de omnibus agere; sod, nonnullis traditis de Episcopis, Drit de ceteris lauru in. g l. - De obliquιionibus Episeoporum. s. l. Ouaenam sunt Episcopi obligationes' B. Plurimae ac pravissimae sunt Episcopi obligationes: cum ipsi commissa sit gubernatio pt cura lolius Dioec sis i).Unde merito ajohat d. Augustinus: Episcopatus nomen est oneris, non honoris i 2J. Nos praecipuus hisce versibus indicabimus obligationes ex s. Alphonso di, quom Pius Villuppellabat illustre episcopalis ordinis decus:

Sanctorum ad Saneιa, ad curas, sacrum-ique Tribunni Delige promeritos, expellas fortiter, sudi, Mise Dioecesim, incoliιo, sol esto jubarque. . Nempe oportet ut Episcopus ad altaris ministerium dignos dumtaxat eligat , qui Sint bonitate positiva praedili uc debita scientia instructi. Aeeurate invesιigandum, vit Augelicus 4 , num videliceι Dei eausa

tantum. aut potius suse commoditas is grasiand Ordines capessendos aspirenι, quaerentes quae sua sunt, non quae Iesu Christi, Saeris,nhiantes, et honores ab hominibus expetenses: quisquis talis est. non Dei fiIius, neconitis Christi idoneus possor futurus, sed

reeta eandidatorum intentions. de eorumqua in

mercenarius est ib). a vobis summoperea cavendum ita Episcopos alloquitur Pius X B sua prima Encyclica crit pluribusdata dies v nov. 1846 ne cuipiam juxta Apostoli prae-n ceptum, ito manus imponatis 6 ; sed eosis tantum sacris initietis ordinibus ac san- , ctis iractandis admoveatis mysteriis,qui, a accurate exqui Siteque ex Ploriati, ae vira tutum omnium ornatu et sapientiae lauden spectati, vestris Dioecesibus usui et or-2 numento esse poSsint;atque ab iis omnibus a declinantes quae Clericis vetita, et alte . dentes lectioni. exhortationi, doctrinae,s eae mplum sint fidelium in verbo, in eo B versatione, in charitaιe, in fide, in easti-ntate T) cunctisque asserant Venerationem, v et populum ad christianae religionis in-n stitutionem fingant, excitent atque in- η nummoni: melius enim profecto eui ut san pientissime monet immortalis memoriae

a Benedictus XlV 8 , pauetores habere mou nisι ros, sed probos, sed idoneos atque uli- Ies, quam plures qui in aedificationem Com' poris christi, quod est Ecclesia, nequid v quam sint vaIituri P. 2 IJt bonos Consessarios et Parochos eligat. ipsis continuo invigilando: Unus confessarius, qui sit ignarus avi moribus pravis potost totam regionem perditam facere,

ait d. Alphonsus f. Quod magis, currit de Par bis, ut patet 10j. Loquendo autem claeorum electione, pro eσιο habendum Paro-ehum probum uno mense utiliorem esse populo, quam Paroehus docιior, sed minus probus toto anno iii . 5. Ut omni sollicitudine vigilando in custodia gregis Christi oves proprias a venenatis pascuis avertere Satagat: et quoniam hac in re tacere ex s. Hilario Picta viensi) dissidentiae signum est, non modestiae rasis licti; eι veritas eum minime defen

rum aeneum, et columnam ferream sese

constituat pro domo Dei contra vaniloquos et seductores i1ιὶ .

eee.. n. 4 : . in questa terra di tenebre Unutiosa. the dagli uomini non pud Operar i. the a modo umano. Della della huona intentione non polr, a tersi si evrta fistea; ma hen pu aversi la morale .e questa hasta per quietare la tose lenta de'Veseo-vi. Lo stosso dirasi della perse eranta . .

182쪽

DE OBLIGATIONIBUS 181 . Ut continuo meminerit se pro bono Dioecesis, non pro se ipso positum esse E-yiscopum, nempe omnium patrem atque magistrum. Ideoque aecessum ad se patentem assidue tenere debet subditis, verba sunt S. Alphonsi, et praecipue Paraehis et Heartis Foraneis, quos statim ad sui praesentiam admittere tenetur il . - item et ceterorum de Ciero sollicitam curam gerere, ne verificetur illud cl. Bernardi: insolantiae Clericorum mater est negligensia Episcoporum 2J. Ipsi autem Episcopi provideant

non macte, sed spontanee secundum Deum,

neque lumis lueri gratia, sed voluntarie pneque ut cominantes in claris, sed formabaeti gregis eae animo 5). Hi ne d. Hieronymus ad No potianum, posquam sic Clericum est allocntus : esto subjeetus Pontifici tuo es quasi animae parentem suseipe, addit: iIIudetiam dico, quod Episeopi Sacerdotes se esse

noverint, non dominos '. honorent clericos,

quasi clerisos, uι eι ipsis a clericis, quasi Episeopis, honor deferatur. 5. Ut lolius Dioecesis visitationem frequentius quoad poterit, et cum debita diligentia persolvat, prout districis praecipit

Tridentinum M. O quot perturbationibus

eurritur a Praelato circumeundo, eι pr

'riis oeulis res inspiciendo 5 ; et personaliter oves suas cognoscendo, paScendo, eo rigendo, ad servorem excitando, earumque necessitatibus auctoritate, consiliis, eleem ynis prospiciendo l6ὶ

6. Ut in Dioecesi resideat; secus quomodo poterit recte gregi suo providere Et hoc quidem strictius debet ipso Parocho, cum sit principalis pastor Q. Hinc in ejus

ordinatione ipsi consignatur annuluS, ut illum g rendo consideret, se non esse amplius sui juris, sed Ecclesiae Suae sponsaΡ, ut perpetuo, dum vivit. et assislal Tridontinum trimen Episcopis conccdit, POSM 2b-

idὶ S. Alphonsus, L. cu. n. 60. 61. 6ὶ Liguori . Nom. Ap. D. via D. M. M. - v. Gavanti, Episeopus institutus-Crispino, La vis Ia Pastoral-Piaseeius, Praxis Episeopesis. πὶ u Episeopi temporibus a Trideulino praeseriptis, sellieet Adventus. Quadragesimae Nativitatis. Resurrectionis Domini, Penteeostes item et Corporis Christi diebus. enentur quidem apud suam cathedralem Melesiam residere, ita ut aliter suae o-hligationi non satissaeiant. nisi munia Episeopalia in sua Di emi eos alio voeent. Ceterum non inei dunt in poenas a s. SInodo e. q. eas. 6. ete. e. . seM. 23 M R.) Εpiseopis non residentibus instietas. Sie deelarasse S. Congregationem C. refert Famanus, Libr. S. Deer. m e. Pualiter q. da Cler. non

resid. n. D . . Iia Ferram, Bibliotheea eanonica,

esse tres menses a DioeceSi, ex caura tamen

aequa, ait Concilium Ergo animi levitas,obIectationum cupiditas , aliaeque futiIeseausae eaecluduntur, uti declarat Benedictus

I Ut eunctis in omnium virtutum genere bonum exemplum pCaebeat. Discopus enim est illa lueerna a Deo inper candelabro posita, ut lueeat omnibus qui sunt in domo Domini l M. Q. 2. Ouomodo se gerere debet Episeopus

cum suo clarita, qui declaret se ad aliquod religiosum Institutum rorari PR. Episcopus non poteSt hunc retinere, vel a preposito suo impedire, licet sit beneficiatus, canonicus aut parochus. Id Hare deducitur ex Urbani II rescripto ad Rufinum i9ὶ, ubi do Parocho religionem ingredi

volente ait pontifex: etiam Episcopo suo contradicente, eaι liber nosιra auetoritate lio - Τria tamen notat Benedictus XIV Bulla

quo dilaesus anno IQ, in qua id ipsum

confirmat: 1. Parochus tenetur certiorem lacera Episcopum de suo consilio antequam religionem ingrediatur ; ne grex sine custode

deseratur.

ligione revocare, Si ejus ingressus gravid trimento sit Ecclesiae derelictae. 5. Beneficium non vacat, nisi post professionem: et interim beneficiatus fruetus iacit suos ac si esset detentus legitimo impedimento.

Quid uero Uices) si ipse Episcopus uesiι

religionem amplaeιi 'id exequi non potest Episcopus sine grais vi causa il),et absque PontificiS consensu, tum ob juramentum perpetuum quo Se Di dem obstrinxit, tum quia Beclesiae suae,

uti maritus uxori, ligatus est 12ὶ.juridiea, moraIis, theologiea, aseetiea ete. Me. V. Episeopus. a. 3. 8ὶ Liguori, Π. Ap. D. Ni , n. 65. 9ὶ Deer. 2. p. eaus. 19. q. 2. e. 2. 1M Id. patet etiam ex eo quod regnante Bene dieto xiv. Cardinali Quirino Episeopo Brixiensi eontigisse narrat historia. eo nempe invito. discesserate Capitulo et Dioeeest Canonitus Archidiaconus ab que ad Societatem Iesu eonvolaverat. Conquestus est gravissime Episeopus, et edito in rem opuseulo postulavit a S. Potitiisee , ut declarare Cleriem sine proprii Episcopi litentia religionem ingredi non posse. Pontifex respondit, quod jam d. Gregorius alteri Episeopo : tales clarieos non modo non esse a proposito suo removendos. 1ed potius ad perseverantiam hortandos et eonfirmandos. li) V. Lignori, V. Ap. n. in . n. 28.

183쪽

g Il. - De Vicariis Generalibus Episcopi

ae Cupituli sit.

I. Vicarius Cenoralis Episcopi,qui et Om-cialis vocari solei 2), in iis quae jurisdictionis

Sunt, conSetur una eademque persona cum

Episcopo. Unde in arbitrio quidem ost Episcopi illum sibi non constituere, sed Semel ab ipso constitutus Vicarius per se loquendoliabet liberam potestatem gerendi quae Po- tost ipse Praptatus, et alios etiam delegandi. Hinc dispensat in proclamationibus matrimonii, sert censuras, v pprobat ad coit sessionem, absolvit percussorem Clerici etc. Diximus per se loquendo; nam excipiuntur ea, quae peculiare mandatum Postulant, et quac uni Episcopo jure servantur. II inu non potest sine speciali mandato cognOScere causas criminales in quibus gravius in reum est animadvertendum l5ὶ , nec conferre beneficia sit, neque in iis permutandis, uniendi S, erigendis consensum praehere 5 sed instituit praesentatos a patronis, et judicat causas beneficiarias de jurepatronatu deque ejus quasi possessione 6J. Non visitat Dioc-CeSin , neque Synodum cogit leti; non indicit collegium Canonicorum l8); Non absolvit a casibus quae in jure uni Episcopo reservam tur 9 ; neque tollit irregularitates ex delicto occulto 10 ;non concedit literas dimis- Sorias, nisi Episcopus diu in longinquo versetur 4 1); non dispensat in juramentis, nec in votis; item neque in statutis Episcopalibus et Synodalibus, quia, ut communiter dicunt . in generali commissione non includitur lacullas dispensandi, nisi specialiter committatur l2j. Demum nihil potest, uti

1ὶ Sunt etiam Viearii Apostolici, quos eo lituit

Pontifex pro regimine alicuius Dioecesis, sive cum metus est ne diutius Ecclesia Pastore careat, Sive eum dissidia lare perspicitur in Viearii Capitularis eleelione, sive eum Episcopus aliqua de causa recte munus suum non potest implere. Vid. Benedictus xlv, De Syn. Diaee. I. 2. c. 10.

2ὶ Osiicialis proprie est qui habet jurisdictio

nem tonientiosam.

carius Romani Ponti litis ex Beneditio xiv. De Syn. I. 2. e. 3.

133 Iloe etiam habet Capitulum Cathedrale,ut sit aenalus Episcopi, quem pioii de adju are tenetur ,

patet, eorum quae sunt ordinis Episcopalis. q. Vacante sede Episcopali, nativo et proprio jure ad Capitulum Ecclesiae Calhe

dralis 15ὶ venit ordinaria Episcopi jurisdi

ctio, utque ejus cst judicare, Condemnare, log S serre ac celera Igere, quae ordinariae

sunt jurisdictionis. Sed Capitulum tenetur intra octiduum eligere Vicarium Capitula rem 14ὶ: et recte eligitur etiam extraneus a Capitulo, si nemo Ox Canonicis habeatur aptus. Minel Bute in clectus amplius dimoveri non potest, nisi a Congregatione Epi-κOPOrum, Probata Causa; totamquo Ordinariam Episcopi jurisdictionem accipit sculus nullam omnino partem sibi Capitulum

dicat causas matrimoniales, cognoscit de haeresi, absolvit a censuris, concursus indicit, vota ac iuramenta dispensat, visit ut Dioecesim elapso anno ab ultima visitatione, et celebrat Synodum post annum luctus,

Quamvis vero jurisdictio Vicarii Capitularis latius pateat jurisdictione Vicarii Generalis Episcopi, attamen multa et ipso Capi.tularis non potest,uel quod non habet potestatem, vel quod ei Sacri canones modum constituerunt. Hine non visitat Monasteria exempta si T);non consuri beneficia quae uni Episcopo reservata Sunt 18 ; non concedit non arctatis dimissorias, nisi post annum

luctus 0ὶ; non das indulgentias 20l; neque

polust sacore quae sunt ordinis Episcopalis, etsi ad ea gerenda vocare possit exteros Episcopos. Item prohibetur aliquid innovare: ideo non potest aliquid de juribus Ecclesiae detrahere, bona Ecclesiastica permutare,

quoad potest, tum opere tum sermone. Imo jure nonnulla sunt, ad quae agenda de necessitate Episcopus Capituli modo eonsensum, modo eonsilium haberi debet: si e requiritur Capituli consensus, eum agitur de alienatione bonorum Eeclesiae, Vel beneficiorum unione; requiritur vero ejusdem lantummodo consilium . si agatur de eleetione examinatorum prosFnodalium, de Seminarii administratione ete. V. Bouvier, Inst. Teol. ele. De ordine, ubi Iustus de juribus et oneribus. 14ὶ Trident. ses . 24. e. 16. de R.-si tamen Ε- piseopo datus sit ab Apostolica Sede Vitarius, is etiam illo mortuo. Ostitium retinet: v. De Petra, Const. Apost. ad Const. 2. Leonis Ix seci. 5, n. 2. 13ὶ Benedictus xlv, De Syn. Disee. I. 2 c. s. 16) V. Ventriglia , Praxis rerum notabilium praesertim fori Ecelesiasti ei Marchetii. Praxis inarii Capitularis-Ferraris. Dibl. Contion. Vo-eab. Vistariis Capitularis. IJ Trident. x ss. 25 de Rogul. e. s.; si Cap. Illa 2, de sede vae. 19ὶ Cup .eum nullus S de temp.ord. Ceterum v. De Ordins e. t. n. 2. D. 17.

20ὶ Benedictus xiv. L. cit.

184쪽

carius futuro Episcopo de sua administrationi, rationem reddere; et si deliquerit, Pin

test ob ipso pu uiri M.

6 Ili. - De obligaιionibus Canonicorum. Q. l. Ouaenam sunt canonicorum Obliga. liones' Il. Canonicorum obligationes tres sunt praecipuae:

U Ut resideant in propriis Ecclesiis.

cum revera tulis Sit canonicalium beneficiorum natura. Non liceat, ait Tridentinum. rigore cujuslibeι statuti aut eonsueιudinis, ultra tres menses ab iisdem Ecclesiis quolibeι anno abesse, salvis nihilominus earum Gelasiarum consιilutionibus, quae longius

servitii tempus requirunι sal ; et postea in non residentes poenas dueernit 4j. Ubi

notandum non omnes simul Canonicos abesse posse, diebus permissis, sed tantum tertiam partem; num vocationes conceduntur Canonicis, non vero Capitulo: unde Ecclesia convenienti Servitio nunquam est deluenda.

2' Ut Missam unam quotidie celebrent pro laudatoribus et clesiae honesucioribus in genere, a qua quidem neque immemora-hilis consuetudo excusat: idque Sane subgraxi praeceptum eSt, cum res gravis Sit. Ita Benedictus XIV Constitution , Cum semper. Ita pluries Sacra Congr gutio statuit; ac ultimo Leo Xll a Capitulo CenomanonSi

consultus eo sensu rcSpondendum esse jussit, res rente Bouxier. Missae porro OmneS

3' Ut omnes choro intersint ad psallendum, statis horis : omnes compellantur, inquit Tridentinum , in choro ad psallendum instituto hymnis et eantieis Dei nomen reverenter, distincte devot que laudare F). Unde mortaliter peccant qui absunt notabiliter; nam ossiStentia est de primaria institutione beneficii ipsius. ESt lamen commune,

desinitur: praesentia personae . seu commoratio

assidua in loco benefleti, seu apud Eeelesiam. adesseetum illipersonaliter desertiendi duod quidem est ipsi Tridentino sano tonso ius ; supra enim ritat is verbis duo videntur absolute Canonicis Prae seribi: et residentia in Ioeo et interessentia choro. Sunt tamen qui eum Scarfantonio tenent Canoni- eos curam animarum non habentes posse diu noctuque moram trahere extra locum proprii ben elicii, modo horis congruis aecedant ad Ecclesiam pro

tres vel quatuor dies non eou Stituere maleriam gravem. Canonici vero, qui Sino justa causa non intersunt choro , dis tributiones lucrari non possunt, etiamsi consociis casiisdem condonent; hanc poenam expreSSe

statuit Tridentinum lUJ.

Insuper in delinquentem statuit: primo anno prireιur unusquisque dimidia parte fructuum, quos raιione etiam praebendae ac residenιiae fecit suos. Quod si iterum eadem usus fueriι neqligenιia, pricetur omnibus frucιibus, quos eodem anno lucratus fueriti

crescente Mero e sumacia, eontra eos juala sacrorum canonum constitutiones procedatur, nempe exspolientur tertio annu ipsis honesiciis. Ubi notandum, esse quidem Poenale, quod debeant privari dimidiis vel omnibus fructibus, et iduo non ante sententiam solvendis: sed distributiones, et fructus ab Sentiae respondentes, statim amittuntur; nam residentia est conditio, Sine qua nemo

R. Praeter menses unicuique Canonico a Tridentino vel consuetudine permissos, i Ssunt constitutae causae a Bonifacio Vill les, quae excusant a chori a Ssistentia, tuin fructus amittantur aut distributiones :η. Infirmitas, ψ nempe Sit gravis, vel

gravis fieri possit pser accessum ad Ecclesiam ; - 2 rationabilis corporis neceSsisas, sub qua intelligitur timor, Sed prudens, gravis damni in vito, honore, vel bonis; - bEcclesiae utilitas, modo sit gravis judicio Episcopi vel Capituli, et sit Ecclesiae propriae vel universalis, aut totiuS Dioecesis.

Hinc communiter 9 habentur uli praesentes Vicarius Capitularis; item Canonicus curatus, dum tamen in Paroeciae curra Vena

tur ; item Poenitentiarius , dum in Sua ecclesia consessiones audit; item Theologus die, quo fidelibus Sacrum Scribtum EX9Onit : cujus quidem expositionis necessitas hodie maxime percri buit ad rMundendam

servitio. Et Zamlu, ni hae de re refert dees onem S. C. C. 28 lah. 1795. dὶ V. Lignori, DP. Mor. l. 6. n. 311. 6ὶ Sess. 24. c. 12. de R. Duoad modum priva

tionis vid. de non residente Paroelio. .iT v. l.iguori, ορ. Mor. l. 3. n. 675; et t. l. α129. Et II. Ap. Traei. Mil. n. 51. Νὶ cap. unie. de cier. non resident. in s. si Hac in re sunt etiam inspicienda uniuscujusque loci statuta, eonsuetudines, vel pri ilegia V. Benedictus xlv, De Syn. I. Mai. e. s. et Notis exii , Pavone Spiritestio ere. n. 113, 225- L. Ferraris, Bibliot. eee. v. Canonicatus, Canonicus.

185쪽

malorum audaciam, qui dicente Pio lX Encyclica Ouibus quantisque Napr. 1849)haeretisorum hominum testigiis inhaerentes , suprema aueloritate omnino despecta, Nesne non dubitant Merarum Serimurarum verbo, testimonia, sentenιias privaιο proprio pravoque sensu invocare, interpretari, invertere, detorquere. Idque alibi laudatus Pontifex expresse tuetur.

d. I. An suae obligationi faciant satis canonici, qui choro quidem intersunt, sed mi

nime canentes, vel eanentes voce tantum submissa

D. Canonici, qui cum aliis non psallunt,

etsi recitent psalmos submisse non satisfaciunt choro, nec luerantur distributiones neque fructus praebendae respondentos. Servitium enim chori in eo consistit, ut Clelici conveniant simul ad psallendum l. ld- quo definitum est a Benedicto X lv 4741Bulla cum semper; et Iz48 2lio Brevi declaravit contrariam consuetudinem abusum e

se et eorruptelam σὶ. Aliter esset, ut docent valde probabiliter

et communius concina, Lessius, SalmanticenSes, Sancher, Suarez, etc., siquis choro non addictus suam partem Submisso reeitaret, alteram partem canentem audiendo.

Quia, loquendo in generali, non requiritur

ut recitantes in uno choro audiant voces omenium recitantium in altero; cum jam Per Se una pars unum corpus cum altera constituat, et sic invicem omnes communicent, neque adsit positiva lex contraria.

Foraneorum.

Q. I. Quinam ditantur Hearii Foran ipn. Vicarii Foranei sunt Presbyteri illi, quos in oppidis Dioecesis Episcopi solent

constituere ad certos actus, certusque Vices pro bono Dioecesis rogimine. Foranei

autem dicti sunt quasi foris constituti. De iis d. Carolus haec habet: ut Episeopus in

urbe etiam externum gregem facilius quasi Praesens intueri et eurare possit, deligat aliquot probatos Sacerdotes, quibus singulis, imposito Viearii Foronei nomine, ιribuαι cirtas rasiones Dioecesis mcle 3 . 'Q. 2. Quuenam sunι obligationes Vicari

rum Graneorum pDISP. I.

B. Ex actis Ecclesiae Mediolanensis, ex Conciliis Provincialibus, ex Synodis Di -

sanis atque ex natura rei ipsius obligationes Vicariorum Foraneorum praecipuae sunt:

. Ut diligenter in omnes Clericos Vi

cariatus inquirant, utrum ea quae de vita et honestate Clericorum praescripta sunt, observentur ', utrum Parochi muneri suo satisfaciant; utrum altaria et Ecclesiae rite ac decore ubique teneantur; bona Ecclesiastica, beneficia et legata bene administrentur, et onera impleantur, etc. Quotannis

vero omni post habito respectu) Episcopum

certiorem faciant.

2. Ut delinquentes, siquos invenerint, admoneant et corrigant; ac si de re gravi agatur, neque monitiones et correctiones profuerint, Episcopo vel ejus Vicario Generali rem totam significent. I. Ut Sacerdotes ac Clericos inferiores Vicariatus lato iunctos Curiae Episeopali

denuneient. Et ubi Parochus aliquis supremum diem expleverit, cito Vicarius Foraneus in eam Paroreiam se conserat; ejus curam committat idoneo Samidoli audiendis Consessionibus adprobato , donec rei certior eisciatur Episcopus. Dein inventarium bonorum ac rerum Ecclesiae mobilium rite conficiat ; scripturas, libros et alia ad Paroeciam pertinentia in tuto reponat. a. Ut dissidia, si quae sint in vicaria-lu, maxime si inter viros Ecclesiasticos, componere studeant, si possint. Si vero nequeant, judicis perSonum agant, servatis

tamen in jure dicendo limitibus , quibus

coercetur eorum potestas s).5. Ut suo tempore Congregationes indieant, iis praesint, atque Omnia Praescripta adimpleant, tum quoad functiones celebrandas, tum quoad casus resolvendos, tum quoad res tionem sumendam, et . s. Denique ut, cum ad octiduum abesse voluerint a Vicaria tu, si animarum Curam gerant. discessum et absentiam Pro icario, vel antiquiori Vicariatus Parocho significent.

1ὶ Clement. I. 3, t. G eel. Nisa. , e. 1. Et Trident. . Sess. 2 l. c. 3: et 22. c. 3 de R. 2ὶ V. Synodus Novariensis, pag. 173 et Seqq. , quoad speetales obligationes. 3ὶ Aeta Med. Eeel. p. l. h. t. - Et SInodu No

variensis, p. 181, etc.

43 Ubi notandum ex C. 3. de appelι. in es.ο a Vitario Foraneo ad Episeopum dari appellationem. non item a Vieario Generali. ηὶ Quod disputatur de Parochis, idem sere.

et de aliis omnibus in tura animarum , ut de Visoriis perpetuis , seu eoadjutoribus titularibus . ut ulique animarum habent euram, eum depenentia a Paroelio.

186쪽

guntur tum quoad eorum mores 't residentiam. lum quoad studium sacrarum sit notionum, tum quoad propriae Ecclesiae,nc populi curam. et Neque vere ignoratis sic Episcola pos ulloquitur Pius IX immortalis gloria ,

n Encyclica Oui pluribu majori diligentia

B vobis in illorum praecipue mores et scien- v lium esse inquirendum, quibus animarumn cura et regimen committitur, ut ipsi lam-Μ quam fideles multiformis gmatiae Dei cli-n'Spensatores plebem sibi con reditam Sa-B cramentorum nil ministratione, divini Verbiis praedicatione ac honorum operum Xem

i, plo continenler pascere, juvare, eamque ad n omnia religionis instituta ac documenta is informare, atque ad salutis semitam per- ,, ducere studeant. Intelligitis nimirum ,h Paroeliis ollicii sui ignaris vel negligenti-2 hus, continuo et populorum mores Pro h labi et christianam laxari disciplinum et v religionis cullum exsolvi utque convolli,. nc vilia omnia et corruptelas in Ecclesiam n saeile invehi a. Ex quibus palet, lanium onus a nemine in consideratu udsmnsendum esse, quippe qu0d tot scateat obligationibus, totquoc Sectariis: ne tauro se oneret qui non potest Porta re capellam: ne quis majora conetur quam valitur sua facultas 3J. Et si tamen Paro. chorum ollicium salebrosum sit, non ideo eos nimium terreres debet, qui recta inten. tione, susscienter instructi, ac superiorum consilio illud suscipiunt. Et puluinus aeque culpandam Et illorum temeritatem, qui indebito vd hoc munus se vccingunt 2); et illorum nimiam limiditatem, qui Sutis apti prudentum judicio, pedem subducunt. Qui ' Orgo sunt Dei, animum addant; dabit enim virtutem qui impoSuit onus. Neque Sane Christus illos deserere vult, qui itu propius vjus Personam gerunt, et diu noctuque insudant in dominico campo, tot adversa in

Dei gloriam continuo sustinentes la).

met. , e. 2: necessita di una vocatione speciale Per entrare net ministero Pastorale. - Segueri, Il

s2J Contra eos . qui ad curam quam rupiunt. non eliguntur, et ideo iniquiter superiores de injustitia ineusant, audiatur niceat di: tin Sueerdote dispirito e di vero merito non si erede mai degrinuella promotione vi punio di lumentaria detrest lusione. It Superiore troppo solente si trova es' loni risentimento dei mondo per fura Ia Dolontis di

dura i suoi dise9ni. Iaὶ Sciant ex omni sere regione esse Parriebo' vitae sancitiale percelebres liollaudia quatuor eo-lit animarum Curatores gloriois martyrio e Dinna Theolostis Murulis. Tom l.

N. l. - m Parothi moribus. 0. Quaenam sunt Parothi obligationes

relate ad suos mores

Il. Par hi obligationos quoud personales ejus mores colligimus ab Aelis Ecclosia o Mediolanensis plex ipsa ossicii natura. Sunt: . Ut Parochiis secum quotidie in animor pulet se onus sustiner Angusicis inuneris formidandum. Nec lamon animo concidat cfod Dro se tolum submittat eique placero Studeat, ob oculos sibi proponens mercedem quam paSloribus laboriosis pollicetur Pastor pastorum Christus Domitius, qui sic in litie bat: siquis mihi ministraueriι, honorificabit eum Pater meus. qui est in eoelis. 2. Ut sciat, se bovi nectoris ossicio haudp0SSe Satisfacere, si quam aliis inculeat piu-tatem, ipse non exprimat in Se factus forma gregis eae animo 4 l. Ut enim observat Couellium Urcellense : mugis Oculis, quam auribus credunt homines. Et d. Th0inas; ei usi ita despicitur, restat ut ejus praedicatio

contemnatur, et omnia spiritualia ab eo exhia

tibi premst, nutritor tuus est; si malus fue

5. Ut constantem studiis sacris operam impendat, ne erraro contingat cum lanio ovium Suarum detrimento R. Item Congregationibus a Vicario Foruli eo indictis semper intersit: atque in sua etiam Paroecia, si quatuor saltem sint Sacerdotes, eas teneat de reriam sacrarum studiis exercitaliones, de quibus tam gravis si)rmo usi in

Aesis Ecclesiae Mediolanensis T).lsiae enim mirifice insorviunt si rite habeantur ad

mutuam in Domino charitalem fovendum, ad favorem augendum, v bustis tollendos ut disciplinam incorrupte servandam; nodisi-cationi populo sunt, ipsis Ecclestiasicis ma

ximo profectui 8 .

4. Ut in otii ui ugendi ratione ilia xi yiam Prudentiam Praebe sertait, Sciens nou Umniatos: Gallia habet s. Ivonem CarnolensenKFlandrias. Ual rium: Veneliae h. Joannem inini; Neapolis h. Grimualdum: Hetruria h. Alberium: FOΝ - uum b. Udinum. et No arie usis Dioecesis humile

Dei servos cia bini, Arista et amsi urea. - v.

Miulii. I Parrochi sumi. vol. 2 iubi quatuoreeuluitheirciter enumerantur Parochi tu Sanctitatis odore defuncti, quorurn quidem tercentuin curam auimarum allu gerebant, tum mortui sunt.

gina 35 et seqq. 8ὶ S. Alphonsus id quoque valdo toti ni dat.

187쪽

186 TRACT. III. Dis. I. semper expedire, quae licent ei in sc bona

sunt. Unde sit caulus ac modum SerVet, tum in abusibus evellendis, ne cos Volens

auferre, augeot l); lum in propriis juribus

defendendis, ne dum minimum curat, quod est majus et substantiale deserat ac pessun del; ιum in novis atque extraordinariis pietatis operibus inducendis, si promovendo quod persectius est, certo periculo Pxponat quod est de necessitat . item maxima cautela opus habet in re sua familiari; cum enim in eum sint omnium oculi, rem submdomesticam ita instituat ut nec tenacitatis nec prodigalitatis vel incuriae accusari que-vt. Domesticis praesertim si mulieres sint, quae 2 deo sunt loquaces ne sdat, nee eum illis sumiliariter utvlur. 5. De nullo sinistre loquatur, sed omnibus bene velit: omnes sine ulla acceptione, divites ac pauperes paterne uudiat, patienter sustineat. cum iisque, quoad res tulerit, leniter agatu . Caveat autem toto coelo, ne Suum auleeeSSorem quoquomodo incuset vel notet: Omnes ecclesiasticas setiam sibi subditas) ac civiles potestates, clerum univer- Sum ae maxime viciniores Pur hos plurimi

faciat: honoret et honorabitur II . Sicquudemum siet ut sibi omnes conciliit animos; adeo ut liberrimo postmodum valeat bono Paroeciae providere. 6. Denique ut continuo recordetur e rum, quae agit, conscctaria; etenim neque bonus neque malus Parochus, ubi ex hac vita decedit, totus moritur; sed i jusdrna operia quasi viva quaedam seminatu novos Semper multiplicatosquo fructus eonse nitunt. laec nunc non eurantur; ast ultima judicii die omnia coram omnibus aperta erunt. Hinc qui Parochus non inlime commovetur, dum lanii spectaculi, quod certe impendet, ab

lente meminerit t. γ - Ηaec obligationes

hisce versibus clauduntur: Impiger atque pius, studiis ineumbe, tuorum Prudens, detrahe nunquam , posι sua μια

eorusca.

N. Il. - De Purochorum residentis. Q. l. An Parochi leneantur ad residenistium' R. Assirmativet Par hi tenentur ad rosidentiam , et quidem sub gravi. Constat apertissime ex Tridentino; postquam enim des niit residentiam esse graviter Episcopis

praescriptam, declarat idom esse assirmandum de curalis inferioribus eι aliis quibus eumque, qui beneficium aliquod Melesiasticum curam o nimarum habens obsineant 5 . Praeterea Paroelius, eo ipso quod spirituale Parochiae regimen in Se Suscepit, strictam contraxit obligationem per se ipsum incumbendi in salutem animarum,quae sibi commissae sunt; quod asSequi non valet sine personali residentia. Quare ex pluribus decretis S. C. C. uno ore definiunt Canon istae, Parochum teneri ad residentiam, etiamsi haberet Paroeciam tenuem . et quamvis tres tantum, vel quatuor rema nerent incolae. lino neque abesse Posse ob intemperiem, vel auris insalubritatem; neque ut grammaticam doeeat in civitat . licet aliunde idoneum relinquat Vicarium lol. 0. 2. Quo jure tenentur Par hi residere γn. 0uamvis adsint qui dicunt Parochos ad residentiam obligari dumtaxat de juro

Ecclesiastico; nos tamen dicimus cum communi. Parachos obligari etiam de jure naturali et divino. Probatur ex Tridentino, in quo si non expresse definitum, suppositum tamen vidQ-lur uti certum his verbis: eum praecepto dii ino mandatum siι omnibus, quidus anima

rum cura commissa est, Ores guas aquosce

re, pro his sacri ieium offerre, verbique dieini praedicaιione, Saeramentorum administratione ac bono um Omnium Operum γxemplo pascere pauperum aliarumque miserabilium personarum curam paιernam stere

re, et in cetera pastoralia munia ineumbere quae omnia ab iis nequaquam praestari et

impleri possunt, qui gregi suo non invigilant

V. de eonsuet. evellenda, Treet. De Legibus

3ὶ optime Siapri S Ta: praeserιim ab initis

muneris pastora ιia in eausia dilieatioribus nullus nimium sibimes ipsi innitatur. Eliam praeelarissima theoria, tibi per a ieientem experiemiam nondum subaeta et firmata fuit. Nost saepe vel ianopes relinquit,vel subdolo quodam apetu insiee

ri solet. Item nuperus Paroelius urbanitatis leges servet erga illos, qui in auetori tale fiunt eonsilluti, iis primiam suam eleellonem signi stans, ae de

hine eos in i sens. in sua prima eoneione Bmorem et reverentiam sibi eontili et maximam, atque usi- hus Paroeeiae studeat, ne quid insuetum a prinei pio propone . animos avertat, etc. - V. Soelier . Monita ad Paroehor ab Emin. Mororio edua,

188쪽

DE OBLIGATIONIBus nequε assiu-ι, sed mereenariorum more deserunt); saerosancta Synodus eos admonetra hortatur ut dirinorum Praeceptarum memores, faetique forma gregis, in judieio et Neriιate pascanι et rigant il). - Ηve facit illud d. Petri : pascite. qui in vobis est. yr gem Dei isti . idquμ clarius declaravit Bene-uietus X lV Bulla mi primum, in qua nitresidsentiam vi muneris esse Servandam l5, Sub qua poena squaeres tenenIur Par hi ad residentiam' Praeter precatum mortuist, quo Paroelii contra residentiae legem graviter delinquentes coinquinantur, amittunt etiam ipso tacto et obsque praevia judicis Sententia omnes fructus, qui irregulari corum vbsentiae respondent 4l. nos porro fructus, Tridentinum erogari jussit vel si . Liricas ecclesiae propriae, vel pauperibus loci l 5 : fructu enim heneficiorum d iniurvi pacti impliciti Parachos inter ei Et ele-hiam, vique sub tacita conditione residentiae, qua non impleta, illi nequeunt ullo modo eos sibi vindicare 6 . - Crescente vero Parochi contumacia lGarcias vult ad sex

Tridentini) per rensuras Gelasiasιicas et aequestrationem et subtraeιionem fruciuum,eιiam usque ad miration m eos euere i8J. Poena autem privationis olim obtinebal ipso facto; sed post Tridonii num fieri debet Per Sententiam serrato ordine juris.

Ouinam ergo Nicost eriι hie juris ordo in

benefleti privatione serti Induspominem hunc Pragmatici sic notant; ut i Parochus contumax citari debeat vel personaliter, vel etiam per edictum larbitrio Episcopi ; 2 si

citato sat per edictum, ires citatione1 suc-ressive laetendae sint ad j inuas Ecclesiae Paroclitatis, et sub poena nulli talis, si ali. ter pro datur; 5 post factam teritam citationem sex adhuc mensium intervallum con-eodi debeat; iis olapsis sententia privationis pro soro pronuntietur, a qua nulla datur appellatio quoad ellectum suspensivum, il) L. et t. 2ὶ Ep. l. e. 1.

Iai V. Liguori, Op. Mor. I. 4, u. 121. 4ὶ Tridentinum Sess. 23. de R. e. l.

s6 S. Congregalio ait quod haee restitutio fieri

debet, alia Melarationa noνι 1ecula . ae quatum. que eompolutona remota; utule dedueere est. resti ivii em illam seri non posse per Missae celebratio nem in suffragium animarum Paroeeiae; quia istae

non amplius fiunt pauperes illius Ioel ad sensum Milii. De Beneficiis, p. 3, eap. 2. n. 154.i8ὶ la sententia Gareiae IM Benebis. p. d. t 2 in. 43s potest Episcopus pro arbitrio suo . etiam posthil ilia censuris, sequestratione ei subtractione

care.

Ouid uero linquies) si eontumaae ille Pa

roehus siι simuι etiam canonteus' cum nempe contra cimonicos non residentes ita ex jure sit procedendum, ut citatio fiat pomo naliter, si locus domicilii non ignoretur, etsi penes indos Idummodo facilis haberi possit accessus : ac primo anno privandus me dietate fructuum, secundo sequatur privatio alterius, nee ipsa tandem canonicatus possessio tollatur . nisi tertio vnno completo s); nonne erit eadem indulgentia procedendum etiam contra Parochum contumacem, si iste sit simul Canonicus 2 Nobis videtur contra hunc procedendum osse perinde ac si esset simpliciter Parochus, nulla habita ratione Canonicatus adnexi, dumm do Cunonicatus non distinguatur ab ipsa praebenda parochiali, sed sit unum et idem cum eo. nalio potens est, quia Tridentinum non loquitur tantummodo de Parochis simpliciter, sed loquitur etiam de illis omnibus, qui beneficium aliquod ecelesiasti m curam animarum habens Obιinem; est enim idem omelum et eadem obligationis natura, sive beneficium parochiale sit etiam canonicale, sive non; ergo sub eadem juris dispositione censeri debet: nee jus divinum eι naιurales inquit ad rem laudatus Garcias 3 attendit subtilitalas, sed Upeetum eι subasta Murmi 0 .Q. 5. Ad quamnam residentiam Pur hi tenentur 'Il. Parochus, ex natura sui ossicii, et ex S. C. C. il), debet habitare in domo suae Ecclesiae, si ibi adest; si non adest, debet residare in alia domo, quae sit intra limites Raroceiae, et ita propinqua Ecclesiae parochiali, ut commode ei possit inservire, etior iliani facile possini ad ipsum reeurre

l. Vi hujusmodi residsentiae, uti communiter docent, teneri Parochum, quoad Flebi, per se ipsum exercere munera priu-

Dueluinn, cito procedere ad privationem , servato tamen juris ordine . el hoe dieit jam fuisse a s. ipsa Congregatione C. definitum. s) Tridentinum, Sem. 24, e. 12 de R. : vid. fiu-Pra Pag. 292. 10ὶ De Benefietis, p. 3, c. 2. n. 164. illi V. App. 2 io line Volum .voeab. Residentita.

ratione vel ei reumsistitiarum vel legitimae eo fur ludinis, semper eurare debet . uι parochiani saei lem ad se aecessum habeant. Sciat autem ipsos Regre ferre petulantiam domesticorum, qui euriOS us laquirunt, uolauti Scrutaui ur omnes gis Parochum accedentes.

189쪽

18R TRA . tu. DISP. I. cismilior: , nii sunt praedicatio vorbi Dei ottidministratio Sacramen lorum; ideo enim ex Tridentino ad y rsonalem obligatur residen liam. Potest quidem pro meliori Parochin-lium ossiciorum implemento non nutem pro majori sua Pomm ditato et libρrtat unum sut plures habere Vicarios seu Coadjutoros,

quibus munera MI S laboriosa commilint, uti esset v. g. diVinorum Ostigiorum celu bratio in Oratorii S. Sed, legitimo cessanto impedimento, omui a principaliori, quoad potest, debet DraeStare perfie ip um. Quoties vero nominatim atquct rationabili. ter a Pur hianis voletur. statim ira tone. lur; cum ipse sit eorum rector. Sectis, si pisusscit quod per ullum laboret, sumestro quoque debet quod per vlivm mandiae it qui per Vicarium servit, per Uicarium remune. rahituri ait ad rem x. Bemardus l . Soni iluuriodus non esse tutum in conscientia Pa. chum, qui degens in Par ei a por duos

menses sacramenta per S ipsum non ministreret, nisi in ea constitutus psset alius Vicarius perpoluus. ut dicunt Salmanticon. ses cum Barbosa et C. arcias q).2. Paroelium illum grnviter peccaro ac toneri ad fructuum restitutionem. per indonegi non residμept. qui resideret quidem in Par hia, sed inutiliter atquct olimo. Num ei fruetus non dantur, nisi sub conditione residentias utilis ot fructuosae ipsi mot Ecet sino. Adde: ipsum Tridentinum, potsqitam doctaravit Parochos ad personalem rosiden tiam tonori, sic ait: ubi injuneis sibi ose fungi teneantur: ergo, si injuncto sibi ossicio minime iunguntur . non censentur impleroresidentiam praescriptam, ideo nec lacero fructus suos ; cum non de materiali residentia concilium sit allocutum, beno vem dolorinali, quae nempe cum proprii muneriqimplemento jungatur. Adde: Benedictus XIV, tu, la Grave a porto declaravit non effri V ram si proprio dictam residentiam, nisi casti somniis, mu utilis. 0. 4. An qui non residet, vel mat rialiter

tantrum, teneatur ad integram fructuum parochialium restitutionem obsentiast respon. dentium , eIiamsi alis munia implere curet.

munere aliquo donatus animum aliquando relaxet, ae suas serias habeat. ut sic vires resumat. Neque deo violatur jus divitium renidentiae: residere e. niti est praereptum amrmativum, quod ideo non oblix l empor et pro semper,ut observat Benedic tu' xiv. Noli lientione x xiv. n. 15.

s t refert sarcias apud Ferrari . Sic in No arie usi, pag. 183.

Il. Qui non residet, : ut nonnisi residet materialitur. teneri ad integram fructuum restitutioncm, si alia munia impleat, pro habiliter negunt Birbosa, Bonarina et Vivacum communi, ut hic asserit. Nam fruetus non dantur pro Solo roideuii: Q onere, sed etiam ob alia, n mye ob Iluras, Missam etc. Unde videtur juci naturali conSentaneum, quod qui duplici onere gravatus est, non cle.b at privari me: redde utrique adsignata, oo quod unum omisit. Si tamen aliud adimple. vit. Neque sanu Tridunt inum clare coniciarium expressii: unde est benigna interpreio licino donandum. Q. 5. Quaenam causae eacusant a residen ιia' Ii. Tridentinum ob quamlibet honestam cclusam Parochis omni hus ti ram saeuitu tom facit discedendi ii propria Par eiadum rum mensium Syatio l3 . his adnexis conuitionibux et quidem sub gravi . cum agatur dia praecepto gravi: 1 ut cavsa discμssus tib Episcopo cognomitur et approbetur , 2 ut Vicarius idomus ab ipso Ordinario approbandus cum debila mercedis adsignatione

relinquatiar Si tamen gravis occurrat causa, quae dilationem non patiatur. Parochus

relicto semperVicario illo idoneo discedem poteri t etiam absque Episcopi licentia; quia

necessitas non habeι ιegem. Sed, quam primum steri poterit. lolius rei certiorem ει ciet Episcopum, nisi brevi temporis intervallo sit revorsurus. Ita desinit s. Congrega

tio Concilii i4l.

item excusari poterit Paroelius saltem a mortali ex parvitate materiae, si inconsulto Episcopo discedat per modicum lemyuS, V. g. per unam hebdomadam, et juxta alios mi iam per duas; modo tamen non relinquat infirmos in articulo mortis, Pt Vicarium subis stituat. Episcopi tamen complures in Synodis 5) consuevere praescriber'. ut Pa

Chus ultra triduum abesse nequeat absque licentia Vicarii Foranei: Rem 'ur autem idoneo Sacerdote relicto. Vicarius usero Fora neus ultra ocliduum non poterit liceotiam

hane elargiri; ghil sta erit ab Episcopo vel

Vicario Cenerali in scriptis impetranda 6 .

εἰ u Invaluit usus, ait Bouvier, uι quandoque

eoncedatur viva voce . et haec' eoncessio sumete. modo de voluntate Episcopi eo tet. Ferraris, Rei se tuel. aliiqiis uolant nou sullicere . ut lieetilia tueri petita, nisi sit obtenta, atque Episeopo eam negante. ad Superiorem est recurrendum , vel re insidentia leuemla n. Coninthius vero eum aliis di eii susticere licentiam laetiam , saltem si talia ο - verant Sigua , in comtei Episcopum actu reveraco euilue.

190쪽

sere nulla Paroechia nei giorni di domenimo di sesta di precetis; e duopu esserui tuti ii glor ni morat mente partando. percilli tuitii giurni vi h qualcho cosa da sare pei Pa rocchiani: tuiti igiorni ii iiiiiii stero det pro-

te Puo essere necessario a qualchst sudele.

Non basta neppure it passar vi tu nolle, ouua partu della mattina: citi sunga motivo legit limo si alloniana tuiti i gloriat, o quasi tuiti i giorni, o tro o quattro voltu la futtiniana. partendo Ia inattina per non rilorna re che la sera, non Puo essere sicuro in coinscienta: olire it pericolo di lasciar morim de linsermi senga sacramenti, perde it tempo, si inelte suori di stato di adumpi re esarulamente i suoi doveri, o scandalizeta i popinti. Una vita cosi dissipata e incompatibilucoii lo Spirilo ecclesiastico, con llamore delri tiro, della preghtera o dellia studio neces in Sario a qualui que prete, o specialmuntu aquelli, che sono incaricati della direZione

delle anime s Thoologia Moralis, De Ordine,

cap. r. n. 725ὶ n.

Sed lquaeres an sint legiι imae causae, quibus ea Discopali Istentia Paroehus M.

esse possit a Paroreia ultra bimestre. Tridentinum statuit, Par hos non posSe abesse ultra bimestre, nisi eae gravi causa

centia e ressa, ut ait S. c. Congregalio. Pro causa a Concilio adsignatur: 1 chariιas christiana, uti si agatur de componendis litibus, praesertim inter potentus ; aut deliberiando aliam Melesiam ab haeresi, vel ab aliis enormibus sceleribus: - 2 necessitas ursens, nempe ipsiusmet Par hi: v. g. Si imminoat periculum mortis, sed particularuillius I 2); vel si ab inimicis vexetur, quo casu S. C. Congregatio concedit sex menses: -5 obedientia debita, si v. g. Parochus ab Epi,copo vocetur Ob gravem causam in casu aliquo particulari. Declaravit lamen Sacra Congregatio, ipsum sumi non posso in Visitatorem, urque in Vicarium Generalem, nisi sit Parochus civitatis: - 4 euidens Ees1ὶ Qui ultra himestre abest etiam eum e u a , sed ea non sit ab Episcopo approbata, adhue habetur uu transgressor a Tridentino et Benedielo XIV. qui inde non meu fruvius suos, ut Munt. Ceterum metrem to demnare Paroctum, qui ex tama e videnter justa diseederet, et Meonomum idoneum. alias jam approbatum ab Episeopo, et qui aeti jam reperiretur, in Parochiae servitio relinqueret. ita ait s. Almonsus. Homo Apost . . Tr. u. v. 214 2ὶ S. Thomas, 2. 2' q. 185, a. 5.i3 v. Liguori, Homo apost. Tr. vii, n. 19.

clesiae uel reipublieae utilitas, si nempe contingit abesse uel ut Synodo assistat: neι ut s. Scripturam, Theologiam aut lus Canovi cum doceat, prout probabiliter tenent Baris Sa. Gonλules, Roucaglia etc. vel ut se aut suos aut Ecclesiam in negotio gravi npud Regium Tribunal de fondat. Attamen Beneia

dictus X lV Bulla Ad Universae anno 1746 dieit, si ogatur dia lite propriast familiae,

res O . nempe duos tantum. Quid idices) de tempore pestis' Cum aetate Gregorii xl l l nonnulli docuissent Parochos tempor pHstis uxu usuri a residentia ;ιum quia Sani Por hos fugerent, tum quia etiam Parochi omnes morerentur, saeta hujus doctrinae relationa ad Pontificom Maximum, ipse decrevit is dec. 157M: Par hos

tempore pessis omnino teneri residere in suis raelestiae et si non resederint, contra eos

procedendum, servaιa forma Tridentinis4 . Quae verba, uti notat Benedictus XlV, dusormali residentia, sive utili sunt accipienda 5). Sanc tunc maxime suarum o tum urget necestitaS Ε): unde omni modo eniti debent Parochi. ut ipsae visitation in Dei patientor ac salubriter sustineant lo . Die autem 18 idem Gregorius declaravit: decretum factum in Parochis multo magis proce dere in Episcopis, qui mastis otii guli sunt tamen posse Episcopos, in Ioeis ιutiori a Di oesis manere, eι inde providere. Et sane Episcopi Se hallent uti causae uuiversales, qui per subblilvios, scilicet Par hos

operantur iIl.

Q. 6. Ouais absentiae tempus requirisur in Paroeho ad inducendam gravem resιiιu-ιionis obligatiovem ι R. Si Parochus abeSt sino causa, commv.

niter Doctores lex quibus in moralibus r est resolvenda censent absentiam ultra l5vel 20 dies materiam gravem constituere ;Ideoque tunc obligationem udesse roti tu tionis sub gravi. Si vero Parochus abest cum causa, sed absque Episcopi consensu, tum ceu,ut Viva, quod Si tantum abest per duos

obligatio non urget pro Vice Parochis, at probr sum sane. si ipsi fugerunt, vel Meramenta mini in sint. renuerem; tharitas urget sinues, maxime illos, qui deputati sunt.

SEARCH

MENU NAVIGATION