장음표시 사용
191쪽
1so 'Acr. m. DISP. I. mstns 's a Tridentino concessos, ad nullam ipse teneatur restitutionem fructuum. Id
non videtur nobis improbabile omnino; quia Concilium jus naturale interpretando, illud
temporis spatium non ropulat grave cum causa: cum ad id revera non requirat cau-
d. l. Ouae Par hi obliqvilones relate ad Ecclesiam Hr hialem pn. Quoad Eeclesiam suam Parochi haec
. Ut decorem domus Dol squam deeti
omnis sancιitudo in Iongitudinem die
rum in impense curent 5ὶ: ideo efficiant,
ut templum, altaria, supellectiles, et ceteravd usum sacrum pertinentia congruo decore niteant; ac reparpntur quae reparatione indigent. Quod quidem de omnibus Ecclesiis
Oratoriis ac Capellis quae in Paroecia fiunt, dicendum. De novo autem sine Episcopi licentia non permittant excitari; item curent, ut erecta decenter et juxta Leclesiae
2. Ut inventarium honorum Dd Par tiam pertinentium confietant; Libros, in-Elrumenta omnia, reliquias sacras, indulgentiarum literas, Superiorum decreta, et similia in apposito archivio clave munito conserveni. id enim multum interest Ecclesiae, ne communi bono. I. Ut dona et jura suas Paroreias diligenter lupantur; sciant pnim etiam hac de causa in beneficii consecutione juramentum omisisse. Neque aegre serant, si ideo aliisquns ex Mnsas debeant; id enim est de natura rerum humanarum, ut identidem vel hominum vel temporum injuria deficiant. Unde si expensae prvdsenti judicio extrao clinariae non sint, non ideo videtur onerum Par elast postulanda imminutio; sicuti neque onera augeri solent, etsi augeantur
sa V. Benedietus XIV. Noli teatione e. i l In Synodo Novariensi. pag. ms. 5ὶ Probrosum , si Par hus diligens esset lalemporalibus defendendis , deses in spiritualibus
custodire sed Paulum imitentur, qui tollectra et
nistratores seu aedituos vulgo subbrieteri qui sint probi ac providi viri, qui utiliter
negotia gerant. Praescriptam regulari talem in omni administrationis ossicio attente ac sollicito servent; opportunas habeant convocationes ; et invigilent, ut nihil de bonis Ecclesiae distrahatur et maxime ut thesaurarius reditus fideliter notet, alque cu
Quae omnia Synodus Novariensis confimmat, addens haec specialiter: -l ut novae imagines in Melstsia etiam Regul irium publicae venerationi non proponantur sine Episcopi licentia, et nisi praemissa consueta benedictione; 2 ne quid novi veris v l --dificationis sine ea licentia in sacris aedibus fiat. Quae item permissio requiritur. si quaa proveniant Ecclesiae bona, ut de illis utiliter disponatur; -3 ne in templum segetres, ligna. aut res alias saeris usibus non addictae inserantur. item ne ibidem, aut in atrio vel portim ulli stant profani coetus: nec res Venales exponantur, licet nomine Ecclesias endantur: 4 ut viri seorsim a mulieribus quantum fieri potest, ex antiqua conSuetudine,in templo consistant; S ut scamna seu subsellia in Ecclesiis non collocentur, non obtenta facultate ab Episcopo; - 6 ut, excepta nocte Nativitiatis ac commemorationis Defunctorum, conventus nocturni in Ecclesia penitus interdicantur. Sed fores lex ipsa S. C. Congregatione) claudantur desinente die, nec mane aperiantur, nisi lue
ficente ipsa aurora; et ut identidem Parochi Sermonem habeant fidelibus de cultu locis sacris exhibendo, minas in protinatores alta memorantes l7 . u. 2. Ouanta esse debet Par hi cura quoad sumtiones saeras R. Si cupit Parochus populum suum Enn-ctis iunctionibus ad Plutaria excitari, baec
maxime curare debei r . In omni Ecclesiast suppilectili dre imitam ; nimis enim nideιur absurdum in sacris sord a n gligere, quae dederarenι etiam
in profanis 8); et quomodo ea potest po-
em Inas 2 Corinth.8ὶ ab aliis retineri voluit. Pro
192쪽
pulus revereri, quast non reveretur Saceris dos Neque inopiam sua Ecclesiast accuset Parochus: nos, ait Benedictus X i V Constitutione Amus, die is seb. 1749, ctem.
tiam et munditiam desideramus. quas nemiani detrectare licit, quia eι iam eum pauperintale bene eonvenire et eomponi possunι κλ2. In cantu religiosam observantiam;
hic enim in divinis officiis semper luit in usu sit,illi usque efficaciam vel ipse lassus
est Plutarchiis, dum ait: eanere pium est elyraeeipuum hominum munus erga Deos l2).-Nequaquam igiιur mirandum, ait d. Gregorius. si sanetissima Dei Ecelesia hoe quoque alumento a natura ipsa commentato,eι diuiniιus insιituto, filiorum morum animos ad Dei ministerium cum voluptate pe
nam quantumvis dura sim corda merularium hominum, staιim ae dulcedinem psalmorum audierint, ad amorem pietatis eomverιuntur is. Neque ollieit, quod non omnes intelligant quae cantantur: intelligunt tamen, ait Angelicus i 5 . propιer quid eam tantur, scilicet ad laudem Dei ; eι hoe inseu ad devotionem eaecitandam 6ὶ.3. In omnibus coeremoniis diligentiam; his enim rite peraclis, quasi signis, ait B
na I , Geiιαι ur animus od rerum sacra rum veneraιionem, mens ad superna elevatur, nutritur pietas, fovetur eliaritas, ere
4. Parocho etiam cordi esse debent religiosae laicorum Sodalitates, earum Zelum excitando, concordiam fovendo, illasque yatienter Sustinendo ; per eas enim mirifieo Dei cultus augetur et propagatur. In esse,
ad rem Scotti, si rossoreta quel uineola di
lum gravem. et Mabilem , amiat a modulas quo-3diam, quibus euer antur animi. Hoc non turant; tertum est, ipso latente Tullio. I. 2 de leg. n. d. ninil tam saetis in animos teneroa atque m l-les insiuere, quam varios eanendi loris r et narrat, quod Graeei ad mollitiem sunt immutati eum ean-ιrbM. - Musteam huju1 generis a templo prorsus
hamo una maniore escaeia a monere iι more di Dis; e ιυιti unanima mente eon unia borea ladano ii Signore, it the rissct a sua magqior glaria, ed a nostra maniore utiliata. Si recitano Dieendreolmente i 'deli alia frequenaa de'Sacramenti preseritis ordinariamenta dalie regole. Si desta quella sanια
esempi di probitu, di modestia, di ea ita et
la disciplina st. Hinc nil mirum si Concilia
μas ubique erigendas curiaverint, Si GS Ss.
Ponti fiees iodulgentiis cumulavserint: imo si vel ipsa civilis auctoritas eas defendendax susceperit.
Hac de re haec habet specialius Synodus
Novuriensis: - No in sodalium numerum reseruntur fidei rudimentorum nescii, --
lorie criminosi aut infames; item neque qui ost de aliena Paroecia sine venia Episcopi;
item neque adolescentes nondum decennes.
Ante 16 autem annum nemini sit juq serendi suffragia in comitiis. Habitum de ritii hen dictum, praesento Parocho vel ulio Sacpr- dole ab illo deputato, accipiat candidatus solitis preeibus; -2 sine Episcopi facultato
nullus Sacerdos Capellani munus assumat apud quamcumque confraternitatem. Semel autem ac legitime electus. ne benedictiones aliasque lanetiones Parochiales exerceat sine Parochi licentia; item laniis ne comiteliae licet Confratrum ad sepulcrum cum stola; I piae exercitationes in propriis oratoriis n habeantur tempore quo iunctiones
Par hiales habentur. Quod si in Par hiali
Ecclesia convenire soleant confratres, sine cantu ossicium persolvant, si ideo porturbentur consessiones excipientes .aut Sacrum agentes: et hac de re contumax 15 libsellas monetae novae Pedemontanae Parochiali Ecclesiae solvere compellatur. Sacras fune lin-nes rite peragant, ac processionibus sex decim saltem confratres cum habitu inter-
eliminandam nemo non videt: euret ergo Paroeliu diligentissimo. ne eretesiae suae illud unquam possit aecomodari, quod eanebat christianus poeta: n reatral rondo. ι'at egregeta darizareella ratem risuona. e qisella impura
mustea inella, Onde arros a natura,
diol. v. Ll Appendix 2 in sine voluminis.
193쪽
sa TRA . III. Sint, non Pompulatis qui sint, im tinnis minoros simi; - 4 in electione osticialium, Priorum, Ot Administratorum ut assistut Parochus, ab Episcopo jam delegatus est, si altori xpresse hoc munus non sit comis missum. llum in Dioecesi proprius Parochus ost speein liter deputolus, ut administroto. rvm bonorum rationes accipiat ac cogno
Q. 5. In Par ho Iieωι in templum imilucere verilla profana, ibique celebrare so- omni tu ιes elamorosas ad solum finem talebrandi festa saecularis, atque in rebus pure politicis.lI. S. Congogatio Episeoporum si R 'gu
Vicarium Cnpilular m IanusnSem Pulnil m- quo admonuit, ut prudenter suis Ecclesia Aticis persuasum lac 'rel: quanto dis mensta
0. 4. Quomodo se gerere di beι Par hvarirea publieos preeta ob auetoritate eirili proeseriptas i v. g. Te DPutn, proeession ssol innus, ra similiaὶ ob habitam a Prinesperiatoriom, rei aIlom pub/icum popularis lae-ιiιiae eausam R. Bonodictus X lV Btilla Ouemadmodum 1 45, Pxpresse prohibuit, ne iis por Paro. rhum sui locus sine Episcopi consonsu dini larvnς nullius pondoris hac in re Mugistratuum Civilium ordinationes, iisque nequa quum obi in randum; quia Deus imperium Prinemi eo inmisit, Episcopis autem quae sunι Melesine, eoneredidiι 2). Hic duo ex Synodo Novarieti si notanduti 'ag. 204.374. III, 383.
2J Episeopi Pro inelao Vercellensis Lill. 1R nox. 1Mu monenda eensuerunt hae de re: a 1 Non licero Parophis quidpiam ad res erelesiastieas non pertinens publiee populo in Eeclesia dentinetare Ah-sque Episeopi venia. Meeptis east huq extraordinariiq. in quibus eius lem impetrandae tempus non Suppe ai. quod prudenti Parothorum judicio tune relinquitur: - 2 nee posse illos ob eausaq mere ei- viles religioςa omela extraordinaria pelebrare ah-sque impetrata simili xeni a. nisi sorte de solemnibus ossiciis spatur . quae ob eandem eausam jam fuerint in Feelogia Cathedrali eelebrata; a nee etiam posse in sulpere . ut in Eeelesiis Paroeliiali-hus nitis e in quibus Ss. Eutharistiae Saerampn
- m Parorbi novas supplieationρs sin liconlia Episcopi neant; nunquam Das hal ant noctu, n e longior 's Sine Causa , ii 'quo Oxtra Puro cino limites; - 2 ne uliquem o- remitarum habitum induere Permittant sine ordinurii licentia quotannis, Vel qua sto
me Si fiat musicis contentibus b). N. IV. - De Parothi eura relate
Q. 1. An debeat Parochus oves suas cognoscere.
n. Tenetur ulique Paroelius vi praecepti
divini oves suas agnoscere, nympe indolem. Statum ne nores,itvlem, si velit illud sibi necomodari: Ego sum pasιor bonus et eo Oreo ores meas; llo. 20 Pa tot sex verbis Tri-dontini: tum praee pro divino mandatum siι omnibus, quibus animarum rura commis aest, Ores suas aqnoscere, ele. Sane quomodo ipsis pol orit providere, si eas nesciat30ua .r0 Paroelius delist cum Suis par hianis pa- tWrno offectu colloqui; patres ne matressa milias prudonter interrogare cima liberos sorvos, antillas, Drerrarios; ne vidore utrum singuli pra copio paschali satisfaciunt et distin festum svnctificent ele. Ca VPut lamen, ne audiat an illarum dicteria et fastidiosus aliurum lasem inurum loquacitates; sed ita scigerat, ut omitus oves suas Prrs cle v gnoscat, quin ullum vel l moritatis v l impru
R. Maxima prosi clo psi obligatio in Paro his pinaedicandi vorbi Dei, quemadmodum deducitur ex Tridentino: mandaι s. nodus prestoribus et pingulis curam animarum sterentibus, ut frequenser inter Misrurum celebrationem rei per se vel per ullas eae iis quae
permittunt ob gravem ei tarpentem eausam. Ri r gatur de aliis Ecelestis et Oratoriis, dummodo, eum primum lieuerit, totius rei tertiorem Episeopum
laetant . . laὶ Pag. 192.14ὶ Obligationes praeeipuas sequens exhibet
emus: Corripe, Nosee. doee, solare, preeare, ministra.
5ὶ ltein ea vere debet Paroelius, ne se immiMeat in privatarum familiarum negotiis, vel communiis latis ἰ eum hoe seri non poAqit, quin a se multos avertat. Studeat lanien .quoad potes Suorum componere liles atque dissidia , ut monet P. Segneri . It Parroen iuruiιο , e. 1 O. - Si vero Ruhoriantur lites inter Parotho et Communitatem vel Srnua- eum. eurent Paroelii rem paei nee ae privatim inon per litteras' eomponere: quod si non aleant, Episeopuin eortiorem satiant, nequν Hilrn progrediantur. lin synodus Novaritimi . pag. '
194쪽
DE Obl.IGATIONIBLs sua in Missa Iequntur, aliquid exponant; atque inter coelera sanctissimi hujus Sacrificii mysterium aliquod declarent, diebus praesertim dominicis et festis ). Et merito sano; fidus sicut illisutiditur . ita conservatur
praedicatione duxta illud: sides eae audit I).
Unde Apostolus Timothi um Suum militu-hat ibi: praedica verbum, insta Opportune, importune sol. Illuc commvno est ni quid re-eeptum a moriali non excusari 4 :1. Qui per tres menses etiam discontinuatos vel per se vel per alios non pracdicant. Imo rationabiliter dicunt Barbosa , non ca glia et Salmantieenses eum quoquclgraviter peccare, qui per integrum meus in non concionatur s3 . imo etiam minus temporis spatium sussicit profecto ad constit u n- dum mortale, Si populus praedicatione graviter egeat. - Ex quo patet quam v bsurda sit et Canonum dispositioni contraria illa quorundam consuetudo, qui serias sibi sit. munt certo anni parte svulgo vacanete etiam
2. Qui praedicationem rigunt capaeuati audientium minime proportiouulaui, uilhi-hendo nempe eouciones ita ornatus, ut major audientium pars eas non valent in tolligere. - Hinc Tridentinum Parochis expresse praecipit, ut plebes pascant pro earum capacitate. - Hinc regnans Pontifex Pius lX
Encyclica. Qui pluribus 18lii, diu 9 noveni-
bris, ne Dei sermo, qui vivus et ossicax ot
nimarum salutem esι institutus, hoc visio in. fructuosus ecadat, vult ut omnes divini Vertit pryecones iterum atque iterum commoneantur. Hac de re quot damnabuntur Parochil uos Avita proditores vocat animarum,
qui Se ipsos praedicant 8 .et quorum prae
l) Sesq. 22, e .R. - Ποe iterum exprimitur. s 's. 24. e 4 do R., ubi habetur praedirandum osse etiam tempore duadragesimae et Adventus, si ila portere duxerit Episeopuq. De eonrionatoribus Ouadragesimalibus vid. Benedi eluq X lv. Notisse. xxvii; et Synodus Novariensis, pag. 32 et wqq.
4ὶ V. I.iguori: opus. Mor. . I. a, n. 269. 53 . Si Paroelius transitorie infirmatur, excusa ri potest. Si vero infirmitas videatur perpotua, onneio cellere . vel eoadjutorern ab Episcopo petere lebet.-Mahenda est ratio majoris , et minoris ii ressitatiq juxta omiti uin vel timorunda in ignorantiam au vitia. Lbi autem non reperiuntur qui iniali sint spirituali iudi gentia r a Bouvier. si) Synodus Novariensis Paroelium prohibet aecedere ad solemnitatem, si inde eoneto et ealhe-ehesis omillenda sit. Hae de re nullam seriam permittit: pag. 102 et 42. Nolat autem Gu . Paruchum, qui pias lecti nes habet, non obire munus suum; quia lectio non est praeditatio : nisi quis sit adeo labilis me- Theologia Moralis. Tom. I.
5. Qui, nullam uus sere nullum pra purationem praemittentes, ita loquuntur. ut, omnia sinu Ordine, multa inutilia, tilia solsa proserentes in auditoribus fastidium, in S:inctum ministerium contemplum excitent. Imhis ui plurimum reri catur,in Aequensis Episcopus, quod quidam de suoParocho ebul,
referente perdocto Riceardi: Curatus noster, dum super ambonem asccndit. nescit quid e
riι dicturus: dum dicit, nescit quid dicat: et sinita oratione, ignorat quid dixerit l0J Sa.
ne requiritur magnus labor in concionibus isormandis, ut perspicuitatem, ordinem Vt Evangelicum simplicitati in valeant pra 'Suferre ne fructus sacere Hl. Eleganter dolos
praedicatoris numerat Augustinus: oportetigitur eloquentem ecclesiasticum , quandissuadeι aliquid quod agendum est, non solum docere, ut instruat, et decliarare ut teneat,
II. Alsrmalive: Parochi omnos sub gravit 'non tur catechietaro. IIabet Tridentinum: Archipresbyteri quoque Plebant, et quicumque Purochiulas vel alias curam animarum habentes Ecclesias quocumque modo obtinent,
per se rei per alios id in os fit legitima impediti fuerinι diebus saltem ominicis et festis
solemnibus , plibes sibi commissas pro Νut et earum eo pacitate pascant salutaribus verbis docendo ea quue omnibtis scire necessarium est ad salutem, annuntiando quoque eis cum brevitute et Deilitate sermonis vitia, quae eos declinare, et virtutes quas Secturi oportet, νι poenam aeternam eradere, et coelestem gloriam consequi valeant 13l. Signa utor quoad Puerorum instructioncm habui ili),
moriae ut aliter lae re non Po sit. Tunc vero identidem per alium de hst populo germone' habere , vel Episcopum de impedimento mouere
rio anni 18 17. ii in v. Andisio. Lerionidi saera eloquenzu-Av- visi interessanti sulla predientione delia parota di Dio, Roma 1Rla, Tip. della Propag. I.erioni di sacra predicatione per la seuola det Seminario d'Oristano, CGliari 1Ν l - Segueri. It Par eo t-str ito. 12ὶ De Doctr. Christ. l. 4. e. la. 13ὶ Sess. 5. eap. 2. de R. Dicente Concilio, satequime impediti fuerint, docet ei. Alasia . curam animarum tin herilem teneri per se ii quin ad expli-randam Doctrinam eliristianam . et solo legitimis impedimento supervenient . excusari. Quod ait nouila rigorose eurrere de explicatione Evangelii: iramur hae Conei lium simpliciter dieit per se, veI peratios. sa) Sess. m. c. l. de R.
195쪽
quod Discopi, saltem diebus dominicis et aliis fessis diebus, pueros in singulis Parochiissidet rudimenta et ob dient, am erga Deum et parentes diligenter ob iis ad quos spectabit. doceri curabunt.' et si opus fueris, etiam p reensuras ecclesiasticas compellant, non Oh-
stanιibus pririlegiis et consuetudinibus i J. lino hoc munere Parochis omnibus nil sanctius, nil inviolabilius esse polosi: semotenim hoc desperio, nulli in Par ostia mores, nulla religio, nulla fides; rum sin tali instructione noque ipsa christi una vita insit lui possit. Illud opus sanctissimum appellat s. Pius V const. Eaed bito; t Boiiudicius XIV Coust. Etsi nemine I seb. 1742 vocat
opus maae imi momenti, maxime necessarium, requirenR omnem curam et ditiqentiam.
dec. 38, 9. ut impiorum fraudes, quibus volipsum catholicum fidom landitus overtere conuntur, in irritum cadant, hoc praecipue inter cetera commendat et praecipit. ut omnes Ecclesiastici, illi praesertim qui sunt in
cura animarum, majori usque alacritate, prout temporum ratio postulat, in thristianae plebis instruesionem incumbant. - Ηuic ergo assidue insistendum ost, maxime quialidi i veritates ot multae et intellectu dinficiles sunt; quae nisi saepissime inculcentur, insigantur, re tantur, Satis animo non imprimuntur. Quilibet orgo Parochus illud Pauli sibi aptaro debot: neeessitas enim mihi ineumbit: rae enim mihi est, si non eran-
Neque instructionis locum tenet concio malia lina; sunt nim diversa mun rn, de duo potissima onera a Tridentina Synodo cura. toribus animarum imposita festis diebus, uti ait laudatus Benedicitis. Adde concion m jam supponere fidelem primis sidet rudimentis informalum; cum haec nonnisi leviter atque cursim in concione altingantur. Neque ab hoc gravissimo munere Par lius liberasti Proprie loquendo triplex est Parochorum
Nigalio circa verbum Dei: una praeditandi, nempe divinam legem populi enuntiandi: altera pueros instruondi: tertia fideles in christiana doctrina erudiendi. De prima loquitur Tridentinum sess.22. c. 8 de secundasess. m. c. . de R. : de tertia sess. 5. t. 2. de R.-V. Speeehio dei clero p. 3M.
lur ob exiguum numerum audientium, uti ipi rumque ex nectorum negligontia clima nai; etsi unus tantum ex suis nudiat, Paro lius imito tur Christum, qui pro una Samaritana sermon 'in halmit 5J. - Νeque Oxcusatur ideo quia alii supplent; nam ipse ordinarie ten tur, qui est Paroelius. - Neque valet proserpi immemorabilis consuetudo contraria; quae enim sunt d nocossitato Salutis , non praescribuntur: hinc Summi Pontificos hanc non sane eonsuetudinem, Sed corrupistiana set abusum dixerunt oliminandum omnino. Ita Benedictus X l V li).
Hinc pati)t gravissime precare Parochum, si negligens sit in pueris catechizandis, in scholis visitandis 5), in rudibus instruendis sIm: vol si, inutiore cui chian nisi nut con-riouandi aliis justa de causa commiSSO, Prudenti sollicitudine non vigilet , an Omnia convonionii modo fiant is). lino catechi Eandi necessitas tanta est , ut si Parochus acl-
vortat parentes aut dominos non curaro,
ut filii aut famuli catechesibus intorsini, t neatur cum Episcopo, ex ipso Tridentino , de Opportuno remedio consili iam copere γλ.
Tanta est, ut non solum Curiatorses animurum, sed ipsi Clerici ac simplices Sacerdotos hac in re operam suam ParochiS commodare teneantur: quod si neglexerint. ΡCniondi. -lmo tanta est, ut si qui parochiani ob longam loci distantiam ad Parochiam cori. v niro nequeant sestis diebus. teneatur Sacerdos in illorumOratoriis e loliraturus christiana do trinae summam illis tradere 8l. Quid dices) si adsint rudes. qui nequeant Gelasiam adire. quia custodiunt domum auι greges, si in grari neeessitate spirituali reperiantur2 Si Parocho maximae molestiae suturum sorset eo adire ob talium rudium multiplicitatem, curet saltsem eos instruere tempore praecepti paschalis, aut cum accedunt nil Confirmationem , aut Matrimo
an Clericos tum minorum, quam majorum ordinum ad ostietum I imagistri eaeereendum a communitatibus e dumos Episcopus gere possit, ut pueros rudesque geholares metrinam ehristianam edoeeant: 2 an idem cogere possit ludimagistro latens itidem a eommunitatibus eonductos ἔ 3 an ad idem cogere possit masistros sive cierisor, rive latens a neminst eo uetos; 4 qua paena prae satos ludimam tros e sera possit. - S.C. C. 17jul. 15M. respondit, pone prius hortando. postea pra eipiendo.
196쪽
ll. Assirmative: praestat sane, ut Parochus interdum uissionarios v et: ad spiritualeo uim fidelium bonum magnopere conserunt
Sacrae Missiones il) ; nam vix dici potest,
quum fructuosa sit assidua verbi Dei praedicatio, frequentes ad Ecclesiam con enlus, tot preces in quas universus populuS erumpit, ad divinam gratiam emagitandam, ad mores in melius commutandos, ac scandala extirpanda fol. lino, cum in regione reperiuntur, ait Alphon siis Noster l2 . notabiles morum dissolutiones, quibus nullum occurriι remedium, Parochus tenetur curare, ut Missio eo adveniat. Ille Purochus qui missionem non curat, suspicionem ingeriι suorum mo
Merito ergo a Pio Vl, Bulla Auctorem ti- dei, propositio n. 65 Synodi Pistorionsis
enuntians irregularem strepitum norarum insιiιutionum quae dictae sunι Merciιiaret Missiones... Rrιe nunquam ouι saltem per-riam eo perlingere, uι absolutam conversionem operentur; et exteriores illas eommoιiο-nis actus qui apparuere, nil aliud fuisse quam ιranseuntia naturalis, concussionis fulgura, damnata fuit uι temeraria, male sonans, perniciosa, mori pis salutariter per Ecclesiam frequentato eι in Verbo Dei funduιο injuriosa. Q. 5. Quid de Puroeliorum oblisaιione corrigendi oves suasPII. Paroelii tenentur sub gravi corrigere oves Sua S in peccato mortali, vel in proximo ejusdem periculo existentes, etiam cum di-Scrimine vitae propriae: et nou solum in extrema, Sed in gravi quoque earum necessitate spirituali. si quae adsit spes emendationis, juxta illud bonus pastor animam suam dat pro ovibus suis 43. Qui tu hoe deficit Parochus, timeat illam Domi ui exprobatioueui: si non fueris locutus, uι se emtodiaι impius a via sua; ipse impius in iniqui
sion segneri. Iι Parraeo istruito e. 26 Rieea di, Mereti da promtiovere redue. relis. e. 1 Audi- io: Lerioni P. 2. Ler. 25-cis. ωιιοιiea Ser, 2. V e. viri. : gli egere ii spirituali e la eiv. moderna. 23 Mom. A'. n. via n. 31. 33 Si Paroehus velli lauetus Ni-sionum perdur re, eucet, ut Populus assidue oret. Saeramenta Ir quentet. Decasiones iugial, et gravibus verbis interdum ostendat, quam grande malum sit gratia abuti. promissis delirere, ad vomitum redire. Item
aetat. ut quos lune fideles didicerunι cantus, numquam intermittant. Piae et sanetae eantiones non modo haereticas , sed et impudieas oxterminant :
manu tua requiram ib). Quae gravissima obligatio oritur l6) sum ex ossicio, quo par hi praedili sunt; tum ex stipendio quod recipiunt; ideoque est obligatio justitiae. ita communissime: unde negligentos tensentur de restitutione. Neque tantum obligantur ad impedienda gravia, quae vident peccata; sed etiam ad inquirendum , nuin aliquis in iis versetur. Parocho enim commissa est salus uniuscujuSque Ovis: illud, quod debetur alicui determinataeeι certae personae si re sit bonum corporale sine spirituale, oporι et quod ei impendamus, non expectantes quod nobis occurrvi; sed debitam sollieitudinem habentes. uι eum tu qui ramus. Unde sicut ille, qui debet pecuniam creditori, debel eum requirere. cum tempus fuerit. ut ei debiιum reddat; ita qui ha bet speetaliter eurum alicujus, debeι eum quaerere ad hoc quod eum corrigat de peccator ita Angelicus cum communi ). Si quis vero sit incorrigibilis , et pravo suo exemplo sit aliis occasio ruinae spiritualis, Parochus talem non ideo corriperct desistat: diaetali semel, eι non audivit 7 ait Chrysostomus 8ὶ,die his et ter et toties, donec persuaseris. Saltsem inserviot correctio ad hoc, nuParoclius ab aliis subditis male audiat: cum videant Scandalum durare. et pastorem obdormiscere. Ex quo etiam evenire PoteSt.
ut alii quoquc in peccata inducantur; cum sciant Se id posse impune. - Quod si Parochus videat, Se nihil prosicere, ut malum sit grande, contumaeos Episcopo indieet lut etiam monet Synodus Noxari fusis is)); nihil
enim intentatum relinqui dobet ad bonum animae curandum. Neque valet dicero id lieri plerumque inutiliter, cum nequeat ΕΡi- Scopus malo occurrerse; id namque nostrum non est iam facile judicare: plures etenim illi suppetunt corrigendi modi, et quod Subito non potest, poterit agere tempore Dy- portuno: saltem haec notitia inserviet Epi-vari non potest, dum oecupatur piis cantibus. eontemnat et obliviseatur impios et vanos. IVotalia aeridisse in Indiis P. Turcellinus in Vita A. Frau-tisei Xaverit: quippe, inquit, hic mos ita perere-buit, ut passim in scholis, in viis. in eompitis. interiis, in astris. in navibus, pro in8plis et sordidis eantilenis, ehristianas disciplinae rudimenta ju- eundissims et audiantur et eanantur. Ita BeyerliuckMagnum theatrum Voeab. Eeel . cantus.
197쪽
scopo pro regimino Ecclesiae suae. et ipsi Parocho inserviet pro conSilio ac securi
Haec antem Parochi obligatio extenditur quam maxime ad Sacerdotes et Clericos, si quos habeat in Paroecia. Circa eorum mores videlicet tenetur attente invigilare, et si quem viderit minuS recte se gerere,eum cito debet
corripere in spiritu primum lenitatis; quod
si monitiones non prOSint, ne communi et peccatis alienis et graves IIuli astrumnas in .
currat, eundem Episcopo denuntiabit lil. Nemo enim ita in Ecclesia sanctu Dei nocet, ut mali Ecclesiastici, qui exemplo suo alios ad malum trahunt: quidquid feceris, ait d. Hieronymus ad ustliodorum Ecclesiasticum, id sibi omnes faciendum putant. 0uod si tanto malo radicitus occurrere velint Parochi, invigilent quam maxime in omneS, qui Sunt in Paroecia, clericos: Per gloriam Dei, ac Suam, Populorumque Salutem caveant, ne bo
ni testimonii fidem faciant pro Ordinibus iis,
quoS nec graviter nec honeste vitam agere deprehendunt; eosques in anteceSSum moneant, ut videant quid agant, ne postea inaniter conquerantur rejecti. Maximo, quo
possumus studio ad rem Benedictus XIV 2J),
Viciarios foraneos ae Parochos hortamur, ne testimonia ordinandis temere impertiant; ut Deum solum , non hominum gratiam, ac benerolentiam sibi ante oculos ponant, cum de virIute illorum testantur .... Rei gravitas
ac magnitu , Sacerdotis dignitas, qua ipsi praedili sunt, munus quo funguntur, et jus
jurandum, quo sidem polliciti sunt Episcopo
Ordinanti ae ceteris in ejus locum subrogandis. id postulare omnino videntur la). Q. 6. Quaenam Parochorum obligationes quoad Sacramenta P
lj Est etiam gra, o Synodi Novariensis monitum, ling. 189. η Noli tiratione tinxit
i l) Ille audiendum etiam gravissimum monitum s. Alim si min. Ap. D. vii. n. 33: α Debet Parochus apud Episcopum impedire, ne habitus ele ricalis conseratur adoleseeutulis aut pueris, qui suis moribus non sunt aliis exemplo , aut saltem indolem ecclesiasticam non praeReserunt. Nam si ipsi tarent, et sinunt eos induere habitum plerieal m. illi postpa adolescerent in otio. et exui ha hiluerulis centes, per las Pl tipsas, quamquam vitiis tiusti, Diterentur ordinari. et religioni magnae e sent perniciei, cui in prineipio Deile Pari rhuq Ρ tuisset orcurrere; post hero desperabitur rem dium n. Velle onim vos postmodum eurrigor Ret lapidem 1erberare in aqua Νcribere,opud limum nromata spargere. dormiduli loqui, surdo cavere , aethiopem lavare, stagellare mortuum Si lupi si ut .mulabunt pilum, uisti m Diem - Quid miserius, iterum S. Alpho istis . PSRe P lesl, quam cernere Clericos qui ix ia, aut ter iun. Parochi tenentur Sacramenta sub gravi ovibus suis ministrare : quoties urget Commune praeceptum illa Suscipiendi; 2 quando idipsum exigit priVata alicuj iis necessitas, vel utilitas; ideo enim Parochi constituti sunt, ut prospiciant bono Spirituali saluti ac profectui suarum ovium. Quod quid ni melius assequi non Valent, quam sanctissimis Ecclesiae Saeram' ntis , per
quae sex Tridentinoi omnis rem justitia uel
Hic, Spe iatim loquendo de Poenitentia , dicimus, quod Parochus tenetur illam mini strare totius quoties poenitentes confitericliam sex devotione petunt, ni Si intempestive et nimis frequenter vellent audiri ; aut nisi essent otii conlessarii , et ipse esset legi lime impeditus. - Quoad communionem , Pariter commune mi, Parochum tonstri ad illam ministrandam quoties ratio-biliter et opportune postulatur; dum paStor non solum debet prospicere, ut ejus ovos praeest pia impinant, Sed etiam ut in virtute, ac robore proficiant. Hinc ex Deerelo Sacrae C. C. 4679 approbato ab Innocentio XI pastores ob justas causas p0ssunt quidem
communionem laxare alicui Subdito in particulari, non lamen praescribere dira communionis pro omnibus generatim. Quare
patet delinquere Parochum illum, qui aegro seri, si qui intra hebdomadam velint communicari , et diu eos expectare facit, Sic
que a sacra mensa SenSim sine sensu aver
Sed quaeres an parochus teneatur omnia Sacramenta administrare suis parochianis tempore pestis. Rogante d. Carolo, S. C. C. respondit: Parochus suis parochianis pe-
anno consessi sunt et communieaverunt, Parochi sides audacter praesentare qualibet hebdomada aut his in mense suis e consessos et communieatos' De hujusmodi Paroeliis dieendum est defecisse a fide; nam certe de omnibus stagitiis.quae committunt i ii Sic sine Dei voratione promiti, et de omnibus iis,
quoriam ipsi aliis enum sunt, Parothus sibi Dei in uulicem facit n. Quare, ut securius in sarris D uiuatiouibus proeedat Episcopus. mone: Satirluq. ut praei r atto talion Parochorum . alias habeata pluribus personis fide dignis: Vid. infra ubi iti
Dotibus inferiurum Clerieorum. De eliam mouendi Parochi, quoad proclamati nes quae pro Ordinibus liunt, ut eas nempe non agant persuntlorie: sed de gra itale rei semper fidelio praemoneant , deque obligatione Strictimima . qua quisque obstringitur . ut si quid grave sciat contra ordinandos, id in Domino manifestet. Vidue ordine, ubi do ordinaudoruin probitate.
198쪽
DE OBLIGATIONIBUS 197ste laborantibus teneri administrare dum- nis simul publice oret in Ecclesia; lum quia ot duo Meramenta, nempe Baptismum illud obtinebitur, ut fideles addiscant quomo et Poenitentiam: posse autem ministra- do orandum Sit; tum quia tibi plures fuerint re vel per se vel per alium idoneum, ut Pa- in Christi nomine congregati, Christus eri tinrochus possiι audire Confessiones sanο- medio eorum illi. Sane modus orationis eom-rum; quia alias eum reformidarent, si vi derent ipsum accedere ad pestilentes. Hanc
Sponsionem confirmavit Gr0gorius X llI , die 12 octobris annis 1576. Imo ipsa Congregatio declaravit mentsem Pontificis suis- Se prohibendi, ne Paroelii per se ipsos etiam volentes dicta Baptismi et Poenitentiae Sa- ramenta ministrarent, idque ad commodum et lavore Parochianorum , qui ad buesani extarent i l .
verum est opinio valde gravis complurium, Parochum per Se vel per alium teneri tempore pestis, etiam eXtra casum absolutae ac particularis necessitatis, etiam cum vitae periculo, non solum Baptismum et Poenitentiam, sed ipsum Viali eum et Extremam Unctionem suis Parochianis administrare ; eum ob periculum corporis non videantur tanto bono privandae animae. Λdde scandalum oriri, si in his Paroelius renuat: Hinc merito notant,quod in citati Decreti renovatione loco dumtaxat, appositum fuit omnino ; ne scilicet viderentur cetera Sacramenta excludi 2). imo censet Benedictus XIV cum Ballerint supradictum S. Congregationis responsum,nequaquam sui Se transmissum, cum nullum Dxtet hac dero indicium; frustra ergo illud ab adversariis citatur. Unum tantummodo sexcipiunt CaSum, Si nempe Paroelius sit solus, et sani Baptismi et Poenitentiae Sacramentis ominnino indigerent, neque inveniri posset qui ipsis ea ministraret. tu hoc siquidem tenore rescriptum fuisse ojunt Vicario Aposto
Q. T. Quid de Paroelii obligatione orandi
pro ovibus suis Τn. l. Certum ret leneri Parochos pro ovibus suis orare lac lustrater, ut supremao M. nedictionis effusio in illas pro sua cujusque necessitate descendat: neque, uit Apostolus,
qui plantat est aliquid, neque qui rigat; sed qui inerementum da ι Dctιs ll. lino expedit
Summopere,ut Parochus cum suis Parochi tiὶ Sie refert Fagnanus: T. S, in c. cImeos de
2ὶ V. Liguori, in. Mor. I. g. n. 233.
IIJ V. Benedicius XIV, De Syn. I. xui. c. 19, hi etiam more suo huius administrationis modum erudite tradit. - Εt Muratori. Det smerno uella Pesto, em. 4 I. Cor. 3.
.οὶ L. G de erat. et allel. c. b. munis praestantior est, ut scribit s. Cyprianus et upicacior partieulari; quia majori in nititur eharitati, et unioni amoris cum omnibus proximis 6). Mimus in coetum, habet Tertullianus, ut Deum quasi manu faeta precationibus ambiamus , Deum Orantes thaee cis Des grata est Tl. Multi animi, ait
d. Ambrosius,dum congregantur unanime ,
bile est contemni 8 .R. 2. Speciatim vi praecepti divini, ut
Tridentinum docet, qui curam animarum habent, tenentur pro populo Sacrificium OL sdrre. juxta illud: Omnis namque pontifex. ..
pro hominibus consιituitur in iis quae sunt ad Deum . ut olserat dona et sacrificia propeetatis s).-0uoties vero id debeant, controversiam definivit Benedictus X lV Bulla cum semper, 30 aug. 174ι, ubi sancitiam
est omnes Paroth0S si Ve Sasteulares, sive
regulares, etsi deputati sint nd tempus Victi Parochil, teneri applicare Missam pro populo saltem dominicis, ae eetoris sestis de praecepto Iieet congruis redditibus destituantur, Iieet adsit immo morabilis consuetudo contraria , imo licet ipsis diebus permissum sit opera Servilia exerceri 103. Unde regula nata est: toties tenetur Parochus applicare quoties tenetur populus audire. Verum tunc temporis. Praeter eos, qui
nune eelehrantur, dises alii festi erant, qui postea a Pio VI 1786, et Pio Vll 18l4 sup pressi fuerunt lil).uine quaestio, an adhue pro iis sestis reductis vigeat obligatio Missam populo applicandi. Pluries interrogata S. C. C., pluries respondit nostris et alienis ultimo Episcopo Novariensit obligationemtidhuc vigere saeta gratia a Pontifice, ut propraetori lis omissis celebretur ab unoquoque una Missa, Supplente ipso Pontifice de thesauro Ecclesiae pro ceteris. Quae quidem obligatio ex ipsis reductionis urevibus colligitum, cum in iis habeatur, nihil quoad co-tera esse innovandum, uti eadem S. Conci-
11ὶ Quaenam ista sint, notantur in Calendario
199쪽
lii Congregatio a Pontifice speciali lor do pulata declaravit, signanter l8 t. 818 lRJ. Ouid quaeres resolvendum, si Parochus
infirmetur,et nequeaι per se Missam Pro popula in festis relebrare. tenebitur per alium' NOS cenSemus assirmandum; nam ista Obligatio applicandi populo Missae fructum est simul personalis squia si potest per Se,
nequit celebrare per alium. cum Sit i me Parochus , et realis, cum sit una ex SutS Obligationibus a Τridentino indicatis. Sicut ergo Parochus impeditus praedicare vel Sa-Crumentu administrare per se tenetur haec
agere per alium; ita impeditus Missam per Se ipsum applicare, tenetur per alium set quidem praescripta dieὶ applicare Sacrificii fructum , qui est pabulum utilius, quod fideles juvare potest i l . Quid addes si mrocho exhibeatur eleemosyna pro Missae applieatione in sesto p Si
Parochus ita pauper est, ut congruOS ad Sustentationem fructas non habeat, potest cum Episcopi consensu eleemosynam acceytare,
celebrando pro populo in hebdomada et tunc etiam anticipando cum jam sit dispen- suta dies l. Ita citata Encyclica Benedicti XIV, et nescriptum S. C. C. 28 nori 170 l. Q. 8. Ouaenam Parochorum obligationes
erga pauperes n. Ex Tridentino hoc unum est ex ParOcbi muneribus, pauperum aliarumque miserabilium per onarum curam paternam stem rere 2J: Parochus ergo necesse eSt, prout illum monet Sanctus Carolus, ut inquirat sιudiose de pauperibus suae Paroeciae, praeserιim puellis, aegrotis, senio eonfectis aliisque personis temporali. vel Mium spirituali misericordia indigenιibus, quibus ipse pro Miribus opitulari, eι alios suo eampla eι horιatu ad id ollicium incitura sιudeat 5 . Maximam autΡm curam gerere debet eOrum, qui mendicare rubore impediuntur; alioquin non erit pater pauperum. Videat, ne illud Cregorii M. verisicetur: mirandum sane, si is qui vestes habeι. argentum habet,
cellaria habet, quod pauperibus debeaι dare non habeι iij. Vix autem dici potest, quam
Parocho noceat nola tenacitatis.
d. s. Quaenam Parochorum Oblictalionesersa infirmos'
1ὶ V. Bergier. Ditionario Appen. V ah. Noe M.-Liguori. Op. Mor. I. 6, n. 325.i2ὶ Sess. 23. e. l. de R. i 33 In Aet. Eeel. Mediol. P. 1. ill L. a. ep. 30. 53 Praestat, ut Paroebus t maxime si alius non fiat in Paroeeia Meerdos 3 suis indicet quo ei rei ter persit dum exit domo, ut in necessitate, Statim vo-DISP. I.
R. Nullibi potest splendidius probari Pastoris eliaritas et sollicitudo, quam ubi quis e suis insirmetur 5); dicit enim Rituales,
hanc esse praecipuum eius munerum Partem: quare vult, ut etiam non accersitus infirmum adeat. Neque Semel, Sed crebro infirmum debet invisere s6 ; benevolis suasi nibus conSolari; piis etiam,quoad potest, atque opus Sit, eleemosynis recreare; tempestive Sacramentis munire; ceterisque officiis juvare. Idque eo magis. quo ingravescit morbus, ac perieulum mortis imminet irin, nam tempore mortiS, a qua Salus aeterna pendet, infirmi vires debiliores sunt . inferni vero sortiores: tunc enim venit diabolus habens iram magnam, sciens quod modicum tempus
habet 8 .Si quod autem in Paroreia hospitale
Sit, non pigeat Parochum crebrius visitare infirmos qui in eo morantur, ut videat Siquid eis desit, ac, quoad poteSt, provideat. Tenerrimae erga illos charitatis viscera induat sciens. fortasse non unum adesis qui consoletur illos ex omnibus caris eorum: et sorte qui cis subveniunt, ad id non christiu-na charitale ductoS ESSU, Sed Sola merce
Quoad funera in Novariensi Synodo haec habentur is): - 1 ante solis ortum et post
occasum ne mortuus esseratur, inconsulto
Episcopo. In defuncto autem ducendo via Procedatur, quae recta et brevior sit, nisi forsan admodum brevior; tunc enim jussu concessuve Parochi licebit paulo longiori via lanus dueere; 2 si defuncti aedes procul ab Ecclesia distent, et asperis aut aquosis itineribus sit incedendum, non tenetur Parochus eo ire: si aedes plus milliarii dimidio ab Ecclesia dissitae Sint, cadaver ad aliquod Oratorium deseratur: vel ad alium non incongruum locum juxta consuetudinem ubi defunctus levetur; - 1 Ecclesiastici adsunus acciti veste talari et superpelliceo sint induti nec super illud pallium gerant, nisi sorte frigus aut pluvia id cohonestat, tunc ipsi pro bireto galerum adhibeant. E templo autem nemo degrediatur, aut sibi oblatum cereum extinguat, nisi exequiis solutis; 4 caveat Paroelius Sub gravibus poenis ab Episcopo ei instigendis, ne lanus deneget vel disserat ob dilatam eleemosynae Solutionem
200쪽
DE OBLIGATIONIBIIS 199 aut praecognitam illius oblinendae dissicultatem l . Desuneli autem pauperes sine Sumptibus, duabus saltem candelis, et gratis omnino sepeliantur, nisi usus sit, ut aliqua societas pro ipsis solvat;-5 si quis in villa,
ad quam rusticandi causa se contulit, moritur, ibidem tumuletur: si autem ex accidenti seu repente in aliena Paroecia occubuerit, poterit ad domum propriam imansferri. quin aliquod emollimentum solvatur.
Quod si in Parochia, ubi sic mortuus est, sit sepeliendus. proprio Paroco dimidium motu monti tradatur: qui tamen si laneri intersit, jus stolae non habet. Attentis vero hodiernis moribus, si aliqua Sacramenta in Paroecia ubi decessit, defunctus recepstrit, tunc non polost transferri illius eadaver, nisi lanus utroque Parocho comitante et divisione spolii peracta 2l. Defuncti autem
Parochi laneribus praesitui carius Foraneus, eoque absente, Provicarius: ubi lamen sunt Paroelius et C lutor Τitularis, is qui superstes fuerit, id munus obire poterit. Omnes illius Vicariatus Parochi ad hoc lanus conveniant, nihilque exigant; - 6 insantes sine baptismate defuncti in loco prosano ideo Parato sep 'liantur; at pueri baptizati sep.
tennio nondum exploto in communi memeterio, sed speciali in loco; in utero vero matris obeuntes insanies, idem cum ea, cujus sunt partes, sortiantur sepulcrum, quo nec
privandi sunt ii, de quorum baptismi valore dubitari contingat: - I si quis a legitima
auctoritate oblineat, ut in Ecclesia sepseliatur T) M, haec ea ullo adhibeatur, ut os
Sepulcrale ab altaris scabello tribus saltem cubitis distet, duplici integro solidoque lapide, qui strato bene colla reat, claudatur, calce etiam ad rimas adhibita obstruatur; 8 sine Episcopi licentia. ne stat funebris laudatio in Ecclesia; neque in ea vel coemelerio natur monumentum, vel inseriptio C;-s Parochi tum ipsi se, tum oves SuaS Saepius excitent, atque accendant ad orandum pro defunctis; hoc enim Sanctum si salubre
1ὶ Taxa pro sineribus in ei vitate ae suburbiis habetur in Synodo pag. 37s. 23 V. Ferraris , Bibl. Vorab. Sepultura. 3ὶ Begulae pro loto sepulturae v. io Synodo
p. 387. μ) Praestat porro, ut, qua par est roverentia a gravitate, defunctorum Osneia persolvantur : si F
0. 1. Ouid de Paroeliorum coadjutoribus γ
jutores: - qui vel ex benhficii landatione, vel alio nomine habent, ut Par hos eoadjuvent, quin curam animarum habeant: et dicuntur etiam Capulani. Hos, praeter ea quacecclesiasticis omnibus sunt communia, re Sidentiae lege merito adstrictos vult Synodus Novariensis ibi, ut sic Conlutoris munero rite langi possint;-2 qui etiam animarum curam habent, licet lota in uno Parocho sit ministerii principalitas; ideoque et tota ratio reddenda in casibus occurrentibus. isti appellantur Coadjuιores Titulares, qui generatim iisdem, quibus ipsi Paroelii, obligationibus tenentur : et insuper reVerentiam et obedientiam suis principalibus prae
Titularium Coadjutorum ossicia sic ex PO-nit ultima Synodus Novariensis M:
l. Quod pertinet ad animarum curam, obli pantur in solidum una cum Parocho, acilius nutu omnino pendent. Eadem res delitiae lege tenentur, neque possunt vel una die abesse, quin monsant principalem. 2. In absentia Parochi, absque alio mandato, jure proprio omnia munia sex'rcere debent; semper tamen una excepta Matrimonii celebratione, et Missae applicatione pro populo. Poterit tamen Parochus alium vocare Sacerdotem; sed absque laesione aliorum jurium Coadjutoris. Et iam Paroelio
aequiparatur in Congregationibus , excepto insigni diverso. 5. Coadjutores concurrere debent inlertiam partem impensarum visitationis Dpiscopalis; sed gaudent tertia parte emolumentorum a baptismis, laneribus, ossiciis, aliorumque e stola provenientium. Si tamen
plures sint Coadjutores, dimidium erit Parochi, dimidium inter ipsos Titulares dividendum. uic quoque excipiuntur quae titulo matrimonii proveniunt vel attestati num vel aliarum iunctionum, quae uni Pa- cho cedunt, cum obligatione tamen libros Parochiales procurandi.-Ceterum comparinnim praeeipilanter, distraete ae negligenter, nedum suffragio sint , fidelium eontemptum pro Oeant. ae Dei maledietionem. - Quoad funera vid. Benedieius xlv. Noli ieatione xxxvi, es QI. u. Ain