장음표시 사용
201쪽
IM TRACT III. DISP. I. tibus liborum est quoad haee emolumenta et onstra lomporalia Secum una convenire si .
0. 2. Quinam dicuntur Viee-Puroehi 2ὶ8 R. Vicarii Paro liorum, seu inconomi Parochiales dicuntur Presbyteri illi, qui Parochorum vices in Paroeciis gerunt. tali vel ab ipsis Parochis constituuntur de Sui voluntate; cum nempe, o illicia per se sua non valentes implere, Coadjutorem sibi ipsi adsciscunt, Ordinario consentiente et approbanto; et mercenarii appellantur ex pallam resede: - vel con Stituuntur ub ipso Ordinario; et Viee-Parochi dicuntur.
De Vicariis Parochialibus priori spnsu acceptis hoc dicendum occurrit: et Paroelios ad eos sibi adjungendos teneri, si per se non valeant omnia munia implere id), et ipsos adjunctos leneri sub gravi ot ex justilia Parochos juvare in iis, de quibus con-ΥΡntum cSt; cum ideo stipendio conducti
Il. Duplici modo Vice-Parochi ab Episco-Po constituuntur: . Si Parochi imperiti cognoscant, vel si ob vitae turpitudinem et scandala potius destruore, quam aedificare aperte judicentur, tunc ordinarii, etiam tamquam Sed is Λpostolicae delegati, illis Vicarios depulant, qui ossicia Paroelii alia impleant, et depraebendae Parnchialis reditibus vivant: ita Tridentinum l4);-2 Vacante quocumque modo Ecclosia Parochiali, debet ordinarius, ex
out in Tridentino, vix nuntio vacationis accepto, id On 'um in ea ricarium eum eonis
9rua ejus arbitrio fructuum portionis as-Fignatione eonssiluere, qui onera ipsius M. etesiae sustineat, donec ei de Rectore pro via
Ossicia autem omnium Vicariorum Parochialium sunt pone omnia quae luna Supra de Parochis explanata suerunt; cum eorum vices gerant. - Hoc insuper qui vices tenent defuncti Parochi advertant: caveant ne pro-Prio numini potius quam religionis hono
1ὶ Si Paroelius moritur, non ideo Coadiutor in ipsam Ordinariam Paroelii jurisdietionem suecedit;
neque enim per alterius mortem natura ejus he
nelicii mulatur; sed Episcopi delegatione opus habent. i2ὶ V. Devoti, Inst. Canon. Par. 1. 3ὶ Tridentinum, Sess. 21. e.4. de R. Vid. Benedi eius X lV, Notisieatione xc IV.
4ὶ Sess. 21, c. si de R. 5ὶ Sess. 24. e. 18 de R.
studeant; ne ut sibi populum benevolum sa-ciant et ideo propriam cauSam agant, uret cum eo indecore consocientur, vel ei ni inium indulgeant, vel nova ac uidem placentia tentent : maxime caveant , ne de
ipso Parocho venturo parum reverentor
loquantur: nam inde divisioneS, coni utiones et schismata. Vae illis, per quos tantum scandalum venit Si Paroecine vacatio contingat ob Parochi obitum, Vicarius Parochialis ex Synodo Novariensi: - indicere debet preces suadendas ab universo populo, ut Deus beatam requi in defuncto elargiatur, et alium fidolem Pastorem mittat; -2 die, quo Pro novo Parocho eligendo habehitur concurSus, tonetur Oxpunere M. Sacramentum, et Populum hortari ad preces coram eodem tanden
S V. - De oblιgationibus Presbyterorum
simplicium ac ceterorum clericorum inferiorum.
Qui titulo patrimonii ad Presbyteratum
promoti nullum possident Beneficium, quo munus p uliare iisdem imponatur, dicuntur simplices Presbyteri. Qui nondum S icerdotes sunt, Gerici instri .His,praeter g nerales obligationes iTὶ, et proprio ordini congruentes, aliae specialius inhaerent Η). U. I. An simplices Presbyteri ιeneamur Delesiae, cui addicii sunt, inservire, atque ad salutem fidelium incumbere. R: Tenentur certissim se; idque probatiar: . Ex Scriptura; Apostolus scribit: omnis namque Pontista eae hominibus assum-pιus pro hominibus consιiluitur in his, quae sunt ad Deum, ut ol erat dona et sacriscia pro peccatis; qui condolere possit iis, qui ignorunt eι errant l9 . Christus ipso de S i-cerdotibus omnibus ait indiscriminatim: sicut misiι me Puter,et ego miιιο vos 0 .Ergo si Sacerdotes constituuntur a Deo, ut ad gloriam ipsius et ad salutem animarum incumbani; si a Christo missi Sunt, ut suo
tur les earaeterea ereletiasti ea, etc. Lyon 1 Ras ta vita det Sacerdote, vita di sede, Torino 1κl4. ' Etiam Synodus Novariensis his omnibus sua
munia aperit, atque urget: districte praecipit, ut Omnes Sacramenta frequentent - Mentali orationi ineumbant Studiis valent Eetlesiae , cui addieli , Sedulo inserviant . maxime vero in doetrina fidei pueris tradenda e publicam contionem haheant sine Episcopi licentia , si nondum sint dia-eoni-Ne in hili occupatione versentur; sed ab omnibus caveant, quae eorum Malum dedeceat. Vid.
202쪽
DE OBUGATI BIIs 201 dant in ejus omelum , certum eSt hanc eis obligationem inhaerere. 2. Ex Tridentino; quod declarat Sace dotes non ordinari, nisi propter Ecclesiae ne ressitatem et utilitatem . Atqui nullam prorsus utilitatem Ecclesia perciperet a Saeerdotibus, nisi tenerentur gloriae Dei et
unimarum saluti operam dare, unusquisque pro modo sibi convenienti: nempe praedicando, Sacramenta ministrando, consessiones excipiendo, fideles instruendo, corrigendo, pro iis orando etc. 3. Ex peculiaribus e uScumque Di cesis Statutis , cum nullus sit Episcopus, qui suis Ecclesiasticis districte non P aecipiat, ut utiliter in operibus ministerii occupentur. Si autem omnes fideles Episcopalia mandata revereri debent, quanto m2gis Sacerdos' Ηine s. Ignatius genuina epistola ad Smyrnaeos ait: omnes Episeopum sequimini, ut Iesus Christus Patrem. . . Sine Episcopo nemo quidquam Deiaι eorum, quae ad Ee etesiam spectanι ... Ubi comparueriι Episcopus, ibi et multiludo sit. ..; quodcumque ille probaverit, hoc et Deo est beneplaciιum ... Qui honorat Episcopum, a Deo honoratus est: qui contra Episeopum aliquid agit, diabo. O praestaι obsequium. Et CF prianus ad dur-Sel Ses : revereamur omnes Episcopum ut
Iesum Christum. 4. Ex ipsa lege charitatis: sane spiritualis populi indigentia hisce maxime temporibus
Percrebuit, et universalis est. Λdde Scundalum in sidelibus, si Sacerdotes deSides viderint, aut parum curantes quae sunt Deim: Ne simus ex iis, quibus, ut ait d. Be nardus, magis placet quies Propria , quam utilitas aliena 2l; nos enim sumus ad alios.
Q. 2. An simpleae Saeerdos teneatur se aptum reddere ad eaecipiendas Sacramentales fidelium eonfessioneου. R. Non est dubium, quin etiam simplex
Sacerdos teneatur se aptare ad conse Mionem, si in loco versetur, ubi incolae gravi laborent necessitatu spirituali, ut sere tibique laborant, hodie praesertim , cum Religiosorum Instituta temporum iniquitatum in Orata Sint; cur enim Sacerdotes duplicem illam potestatem et sacrificandi et upeccatis absolvendi in Ordinatione consequuntur nisi ut et Eucharistiae et Poeni-
1in m Meramento Ordinis. 2) Epistola ad Ogetium , eujus quidem impro' bat abdieationem eurae pastoralis, etsi piae qui e
iis amore satiam. 3ὶ V. Liguori. 9p. mr. I. 6. n. 625- areno . Della restola a restamente amministrare a rieεν re i Meramenti, Mame xviii.
tentiae Sacramenta ministrent' i5ὶ - Ergo,
ne dicantur in vacuum gratiam Dei recepisse, in gravi sallem populorum necesitate qualis aetate nostra ubique inveni tuo soliabiles reddere tenentur ad hunc quoque
Hinc non videmus quomodo Sacerdotes , qui ob desidium ab hoc onere se Subtrahunt, possint esse tuli in eonscientia, et excusari ab exprobatione Domini, ct a Supplicio in- nicto servo illi otioso, qui talentum ameo dit i l: nolenι hoe . inquit a Lapide,qui inst8nio, taetrina atitaque dolibus sibi a Deo datis non utunιuraci suam aliorumque salutem
ob desidiam vel metum pereandi; ab his enim rationem reposeeι Christus in die judicii M. --Εt Benedictus xlv aperte cloeet,
non esse immunem a stravi eu*a eum Saeerdotem qui, semeι probatus ad Sacramentum
Poeniιentiae, deinde postquam desiit facuι-
talis aeceptae designatum tempust recusat Confessarii munus eXercere, ne coctatur ad Horum Mamen secedere lη.
u. I. An simpleae Sacerdos delevi sub graui Missam eelebrare. n. Sunt qui negant teneri simplicem Sacerdotem ad celebrandum , praeciso scandalo vel alia uocessitate l6); cum nullum adsit hac de re positivum praeceptum neque divinum neque humanum. Sed s. Thomas ussirmat ἔquia unusqisque ιenesur uti oratia sibi dasa, cum fuerit opportunum, juaeta illud Apostοιi l Cor. 6: eaeorsamur, ne in Pacuum gratiam Dei reeipiatis tr). Confirmatur illis
Christi verbis: hoe faelle in meam comme moraιionem 8 : quae verba Tridentinum declarat veru ui continere praeceptum 9 Nos huic sententiae, uti longe communiori et
tutiori, subseribimus , maxime cum Eventro non possit, ut Sacerdos negligens Missae ce-lρbrationem in unuo non det aetatis nostrat
fidelibus gravo Scandalum l0J.
Quoties vero in anno Sacerdos Simplex
teneatur celebnare, Benedictus Xlv ait dari obligationem sub peccato singulis dominicis ac sesiis celebrandi; sed non vult definire , an sit sub veniali, vel mortali ill).- Ligorius noster habet multo probabiliorem Sei tentiam docentem, Sacerdotem , per se lo quendo non teneri sub mortali pluries, quam ter aut quater in anno, id est in solemni s4ὶ Nati. 25.
203쪽
ribus sesiis celebrare : at neSciret a culpa levi excusare Sacerdolem, qui quotidie celebrare posset uno die tu hebdomada excepto ob reverentiam , tamen Sine justa causa inempe tantum ob desidia mi abstineret;
Sacerdos enim non tantum pro Se celebrat, sed etiam pro bono totius Ecclesiae et popoli christiani, cujus minister ei intercessurest constitutus. Juverit autem duo proferre decreta S. C. C. is). - Primum, lulum mei Se BOV. aut 1696, habet, mortaliter I ccare et ab Episcopo posM puniri, qui saltem tur vel quuler in toto anno non celubraverit.- Λliud, latum mense seb. anno 1717, dicit, Episcopum non p0SSe Obligare Sacerdotem ad culu-hrandum omnibus diebus dominicis ei festis solsem uioribus, alia rati0ne Praeclusa. Sed adhuc unum est, cui omnino studeredi, heut Ecclesiastici omnes, si velint proprii ossicii partes rite implere, nempe Secum ipsis concordia. Praestat, Sane, ut quos uua simul in defensione Sui Nominis adunavit Deus, unam colant et sidum mentium tit piu- talem actionum, scilicet eandem charitatem hobentes, unauimes, idipsum sentientes, nihil per eontentionem, neque per inanc in si
rit quae sunt Chri Sti, non quae Sua Sunt, ceteris Se conSuciat, cum agitur de divina gloria tuendat neque pertinaciter Suum Sensum Sequitur, qui debet sanctam unitatem curare.Quomodo enim Stabit populorum religio i ρjus ministri se invicem mordent3 Deprimis ipsis clesiae tomporibus Chrysostomus Gebal: si dιssensio fuisseι in discipulis illis, omnia peritura erunt l .
- Audiendus Naalangenus : quis orationem hulaeolumiIati parem iuvenire queat 3 Iatro.
nes,quos scelus inter se deuinetu .pacem colunt ....tios autem nulla concordiae foedere ac vinculo constringi, nec unquam in unum coire
possumus M. ... Cur qui charitalem collismus, mutuis odiis sta9rtimus qui pacem .implacabile et ine labile bellum qerimus γ
caligamus3.... Prius nec Supervacaneum a
liquod verbum proloqui pericula carebul ;
nunc auιem etiam summa pietate praeditos conviciis proscindimus. . . . Neque id golum: verum etiam ipsorum profanorum aures mutuis in nosmetiysos probris et contumeliis pascimus; ac ne illud quidem per ieere possumus, minime lutum esse arma hosιi eommittere, nec ei qui christianos odit, sermo. nem adversus chrisι ianum. Nam quod hodie probo objicimus, idem nobis postero die Objicietur... Quae haec caligo esιῖ qui hic nocturnus conssicιus3 quae haec tempestas,amicos ab hostibus non inιernoscensi Cur vicinis nosιris opprobrium facti Sumus, subs-nalio et derisio his, qui in circvuu nostro sunι Τ Ouodque omnium gracissimum est, haec criminaιio non innctis consisιu,verum ad magnum et venerandum nostrum mini.
serre debent, ut Sacris Ordinibus digni ha. buuntur. Scientiam numim et bonitatem Ixl Sciens iam , ignorantia cnim in Ecclvi SiaSticis nim solum Sibi, sed aliis Otium nocet : et huic qui leui nullum remedium , ait Salesius, si tales ignorantes Clerici Sacer- Cerdotes flaul; nam, accepto Sacerdotio. cli Diti culter cogi poterunt ad studendum. Expericulia testis est lZ). Neque doctrinam i πι- test Supplere pietas: et elus absque scientia , uil d. luernardus, cum prodesse μειinat, invenitur obesse s8).2 Bonitatem: ubi notamus, quod Episcopus non debet tantum acquiescere soli bonitati negativae , nempe quod nihil sciat mali de Clerico; sed oportet ut ejus bonitatem positivam cognoscat is . Ilinc Tridentinum ait uos tantum debere assumi ad Sacros Ordines, quorum probata viιa senectus sit 10ὶ, nempe qui sint senes in virtute ril. Quuu bonitas sita est in frequentia Sacra-
lDe. ea . . parum lutus est ille Episcopus, qui alle- Mationilius Parochorum conlidit: hae plerumque nutit ob humanos respectus. . Propterea Episcopi rei ante, non firmare solent supplices libellos . tiis pilus seereio terii facti suetitit de eorum ni rum
204쪽
DE OB IGATIONIBUs mamentorum, in Zelo religionis, in servore do-votionis: sed maxime in cordis munditie ac castitato, jnxi:i illud Bernami: nullus administerium alι aris accedere debet, nisi m. jus castitas ante su se tum ordinem tuerit
opprobata li). Et illud Gregorii M. : ne unquam ii, qui ordinali sunt pereant , prius
aspiciatur. si rita eorum o tinens ab annis
Ad quae quidem conssequenda opp0rtunum remedium , ne dicam thac temporum calamitate necessarium, sunt ecclesiastica Smminaria. Sane, cum Omni tympori adolescentium aetas, nisi recte insιiluaιur, Prona sit ad mundi voluptates sequendas; eι nisi a teneris annis ad pietatem et religionem inforis metur santequam vitiorum habitus lotos homines possideati, numquam perfecte, no sine maximo ac singulari Propemodum Dei, omnipotentis auxilio, in disciplina sieclesiastica perseueret 3 quid hac nostra tempestate dicendum foret, in qua tot tantaque sunt ad malum incitamenta, si juvenes Clerici sibi ipsis relicti ossent' nonne mundus totus in maligno positus est Ilecto ergo Pius Papa lX hortatur Episcopos: perstite istitur. Uenerabilas Fratres, omnem impend2re indu striam atque Operam, quo sncrae militiae tirones a teneris annis . quoad fieri poterit, in eoelesiassim Seminaria reeipiantur: atque inibi tamquam novellae plantationes sucer feentes in cireuitu tabernaculi Domini, ad vitae innieentiam, religionem, modestiam eιeeelesiastieum spirisum conformentur. simul. que literas. eι minores majoresque disciplinas, praesertim sacras, addiscant a selectissimis magis ιris,qui rei Iicet docirinam sectentur ab omni e usque ecroris pericula ali nam, ete. 4 .llinc male de illis clericis omina ri cogimur quiSeminarium habeni uti terram devorantem habitatores suos, regulaS aspemnantur, atque, in terra Sanctorum iniqua a gentes, infinitos praetextus congerunt, ut a Moderatorum suorum oculis Sc Subdu
probitate a pluribus personis fide dignis, quae no-Neunt subjetium. Ad ertatur hoc altente; iluia hoc est medium valde esseax . imo necessarium Episeopo, ut tutam saeiat suam eouseiunitam in Ordia nationibus , quas habet. Ex his enim secretis e gnitionibus Episeopus potest certus fieri non solum si clericus Iudifi , insolentiis , pravis ennsuetudini-hus sit aliis scandalo et sed etiam si Pinitive vitam spiritualem agit. etelesias, orationem. Sacrame illa frequentando, Si Solitario vivit,aut saltem cum bonis Metis eomitetur , si studio dat operam, si modesto habitu et sermone ineedit, et hujusmodi. v Et si forsan nolitiam habeat de seandalo i Sitivo alicujus, lune non debet sibi Salis esse ordinariam
Sed i quaeres) quomodo se gerere Obet
Confessarius eum clerico in occultis perea
nes a Pirat, quin prius suspiciens exhibuerit emendasionis experimentum3 Ex communi sententia regulariter Clerico in poccatis luxurino habituato absolutio neganda est licet aliundu ad consessionem sit dispositus per cordis dolorem ae propositi firmitatem), si velit ordinari ante sume tentem probationem. Quars quia clamat reclaratio, clamat Pontificum ac peritorum auctoritas, quod Clericus iste non tantum n culpa mortali debet osse immunis , sed etiam honitatem vitae excollonlom et habitualem praes serre; atqui talem bonitatem
non habot poenitens, qui pravo illo habituri iam post ni,solutionum irrelitus existit. Ergo ubsolutionis ejusdem prorsus est judicandus indignus. Si tali sit animo compara. tus. ut volit ad sacros Ordines aScendere , quin prius sufficienti probetur experimento. - Aliud profecto est magnam possidem
bonitatem, aliud simpliciter essi in statu gratiae: magna videlicet illa vitae bonitas haberi non potest, nisi longo temporis spatio, juxta illud vulgure proverbium: nemo repense βι summus. Addo prudentem timω
rem, ne is se iterum peccato commaculet;
cum adeo illuni habitus proclivem secerit: cujus quidem ratio omnino habenda est in re tanti momenti. Diximus regulariter; quia potest casus contingere, in quo talis Clericus tanta comis punctionis gratia a Deo donetur, ut dignus
statim sucri Ordinis existimetur; nam gratia non ligatur tempore. Tempus enim ideo creditur signum sussiciens, quia creditur signum firmas voluntatis: at Deus unico in. stanti voluntatem nostram libere mutare potest omnipotenti gratia sua, atquo de sui abundant in supplere honitatem, quae Clerico deest . um tamen non ita facile croden dum ost;sed potius est praesumendum Deum gratiam suam couferre modo ordinarior
probationem pxigere. sed multorum annorum resipiseentiam observare debet; eum suspicio rationabilis tuue suboriatur, quod omne th eo simulation ual. ut Ordines a sequatur V. Speechio det Clero ele. pag. 53Ν.
205쪽
2M TRA T. III unde, si quod citatur exemplum, Ex d. Beria nardo, non tam eae plum dicendum est , quam miraculum. - Quare concludimus, quoad proxim, quod magna semper cautela est adhibonda in istis Clericis absolvendis. quorum frequenter malus exitus deploratur cum maximo Ecclesiae detrimento. Ideoquo cum ipsis potius rigorosius est agendum l): et sane deliberandum est diu quidquid statuendum est semel. Utinam qui continera
non valent, ad rem. d. Bernamus, perseerionem temerarie profiteri, aut e libatui dare nomina vererentur: sumptuosa siquidem turris est, et rerbum grande, quod non omnes capere possunt. Esset autem sine du-MO melius nubere. quam uri; et saluari in
humili gradu fidelis populi, quam in Chri
sublimitate et deterius vivere et districtius
Sed linquies) quanto temporis spatio eae tra casum eaetraordinarium prohandi truntreeidiei PNon una regula sest . uti notat Ben dictus XIV Il: id quippq a multis pendet Pircumis
Stantiis. a frequentia relapsus. ab inclinatione, indole, a conatibus Olc. - Sanctus Noster gonoratim roquirit Ionsti temporis. sal. rem plurium mensium, probationem I). B. Lo nardus, de rigore minime Suspectus, requirit unius anni vel duorum spatin m 5).-Εt Bouvier in eo, qui in Secreta incontinentias secum ipso quandoquo relabitur si vo in Seminario si vo tompore seriarum otiamsi ontea non adeo involoratam rplabendi onn- suetudin m habuerit, orbitratur spatium
duorum annorum perseetae continentiae communius nimium non esse. Infausta enim
eaeperientia eωνιαι junenes preeato ineontinentiae olim habituatos, in illud Deillime. DISP. I.
iterum atque iurum prolabi, etiam posι n talilia inter palla N . An saddes quod dieuur de vitio turpi,
idem sit alprmandum da aliis vulis saneti tali ermeari opposuis. Assirmativo, servata proportione; nam et per alia vitia somperilla positiva bonitasPxcluditur. quae ordinibus praerequiritur: Iuvenes igitur, ait ad rem Bouvior, ebriosi.
uperbi. elati, iracundi, leves. rebus exterianis dediιi. raro bene remilaeti, circa pieta tem indisserentes , in studiis negligenιes , scientias eoelesiasticas fastidientes . libros profanos magis amanιes, Mem monili et non emendati, nunquam ganeti erunt Sarar tear ab Ordinibus maneanι reclusi. . . . Ideo Seminariorum Diraetores enim a Deo ν tere debent auxilium, quo in re lanti m menti reete judicent: item sortitudinem, qua indignos perseveranter repellant, eos in an-lec Ssum praemonentes, ut sibi opportuno ac tempestive provideant. Ne verbis Credant. quae transeunt; sed inquirant sacta, quae permanenti en peritorum consilium : r dant orgo expPrtis, et salsa ens pietas non decipiat cum tanto catholicae Ecclesiao
rantur prout Cloricali sunt insigniti digni late, sed prout ip a Monachorum qualitate sunt praedili. Undo sit: Λrl. l , De natura. origine et praestantia status religiosi. 0. l. Quid est Status ReIigiosus p
bati. ad ra ordines. et Cleriealem militiam inepti. Dissertatio. Taurini 178 .l23 De Convorsione ad Clerieos, cap. 20 34 Da Syn. l. xl. r. 2. εὶ mmo Apost. Traet . ult. n. 16.sIJ V. Diqeorso mi lieo, morale. eee. n. g i Dhide igiis habitualis habet: a prima di essere Promosso aI Suddiaeonalo. e molio pili Se soste Diacono , prima di rie vore it tarattere sacerdotale, pro vale vi un anno o due a vi ver casto. . . Senti temtheno:ge non vi da l 'animodi viver easti, la vita eeclesiastica non per vot: e quel eollarino di ferro che portateal eolio Rara per uoi nn tollarino di serro insuorato per lutta relernith neli inferno : pensateti henel n 6 Trael. De ordine. ubi de sanet itate. De hoc praeeuo earu haee seribit Cardinalis Gousset Dei' ordre n. 658J: α si te sulet aerat retombε qu uno Dis ou deut plutot par sal blesse que de propo o lib8rε. et qu' li gest viventem touehh de M saute. nou ppnpons que t expaee de vix mois enim Ia deris nihre reehule et te Musdiatonat, peut absolument ussire. Nais gfine palment. il laudrail au motas unan, κ' il fitait retombε saei lement, sans avolt salid efforis pone ro ister. Diximus de hoe praeelso easu; si enim agitur de eo, qui inveteratam habuit consuetudinem relahendi , et maxime si eum aliis precata luxuriae tonsummavit.vel omnino eum a sacro ministerio excludunt. vel non admittitur nisi post longissimam probationem omni exteptione majorem. It Ben tiunt duo illi sapientes ae peritissimi Epiqeopi. I V. Rotari u . νεοι. moralis Regularium III e. Donatus, Rerum Regularium Praria resolviatoria. 1691. - Liguori. De Malu raligios . in Mor. . 4, nn. 1, ci 1eqq. - Suarer, M ltatu reiι-ylobo, etc. ete.
206쪽
DE OBLIGATIO IBΠs md generatim aecipiatur,non aliud indicat quam illum quemcumque vivendi modum, in quo
homines voluntarie Se ollarunt divino cultui, se ipsos nempe erga Deum obligando ad aliquam consiliorum observationsem. Sic nomen istud complectitur eos omnes fideles, qui sex aliqua tantum parte, V. g. per Solum votum castitatis, Dei servitio specialiter consecrantur. Usus tamen invaluit, ut hoc ipso nomine stricte sumpto quasi per an tonomasiam indicaretur solum illud stabita vitae institutum ab Ecclesia approbatum pro suis iis fidelibus utriusque sexus, qui
eerta lubregula, sub proprio superiore eι in data eommunitate tendere volunt ad perastetionem ehristianam per tria vota perpe tua paupertatis, castitatis et obedientiae. His
verbi g continetur status religiosi definitio
Dieitur 1 atatile uuae institutum, ut In dieetur illa animi constantia, quae iis ne
cessaria est. qui vivore volunt in flatu pe sectionis 2 ab Gelasia approbatum; Status enim religiosus est Sacra quaedam communitas, in qua debet esse jurisdictio spiritualisi hane porro sola Ecclesia tribuit. Licet autem haoc approbatio olim concederetur ab ipsis Episcopis pro Diore si propria. nune non potest nisi a n. Pontifice obtineri, ut statutum est in Lateranensi Concilio sub Innocentio Ili habito; a pro fide
Iibus utriusque remus; nam tam ipsos Viros, quam ipsas Meminas eomplectitur; 4 eerta sub regula, sub proprio superiore et in data
communitate: secus non haberetur status
ille specialis qui a se existit: - 5 tende nolunt ad perseetionem ehrisιianam per tria vota: quibus verbis et finis et modium habetur peculiare quo fideles utuntur in illo
Ex quibus colligitur tria haec requiri: l vota praedieta ; neque refert quod sint simplicia, quia adhuc homo per illa potest
se mo porpetuo mancipare. Hine Gregorius Xlli Bulla Asemonte declaravit veros religiosos in Societato Iesu etiam illos, qui haec vola solum emittunt l);-2 Gelasiua
1ὶ Hodie in Gallia Nonialium vota non habentur ut solemnia , prout respondit S. Poeniten-liaria ad Episeopum Bouvier 2 jan. 13as. Si e voluit Eeelesia oh oeeurrentes perturbationes. II lamen non turrit quoad viros , qui adhue pinsunt in illo regno vota solemnia emittere: neque obstat eivilis lex. qua omnes ei ves sunt habiles ad possidendum. Lex enim civilis non potest per Re solem vitali votorum obstare. Sie a Gregorio XVl ivid. am. da la Relig. I sem. 1840ὶ vota religiosorum as. Benedieto ibi fuerunt declarata solemnia.
η naee notaui habemur Mailh. 12, 16, 21. approbationem: unde qui vovent tantum coram Consessario vel Episcopo stricto sensu non erunt religiosi; I traditionem suo superiori faetam, qui eam aeeeptaverit; sic enim ha tur perfectus contractus.
Q. 2. Quaenam origo Salus Reliqissipn. Cum distinctione: ueι Status Religiosus accipitur generatim pro quocumque vivendi modo. quo homines Dei specialiter se offerunt obsequio: Mι stricte pro vero coetu ac stabili instituto peculiari. Si , sententia est omnium catholicorum, uti ait Suarer, illum suisso ab ipso Christo immediate traditum; patet enim ipsum non semel ac tria illa vota exhortatum esse l23. Unde sub hoc respectu status ille est a divino jure non quidem priaecipiente,sed consulente , et ab ipsa Λpostolorum aetate viguisse tradunt ornditi. Si 2, varias quasi illius aetatos nobis pandit historia. Primo
videmus Aseetas sic dictos a graeca voceaseeo, quae indicat eaeereitationem,quia durioribus regulis ex cerbantur.
Ab istis Monaehorum origo deducta est: ipsis enim fideles non pauci adhaerendo ucivium societato se subducere caeperunt et vitam agero solitariam sub certa r gulane superiore in coelestibus occupati; quibus porro Anachoritarum. Haeremitarum, Monachorum et Caenobitarum nomina adhaeserunt i5 suerunt praecipui auctores
Paulus, Pacomitis, Macarius, Antonius, Hilarion, etc. in Syria pra sertim ac Pala stina, quos omnes jampridem Ecclesia venerata est .S. Basilius Monachorum institv tum a mera contemplationo ad ministeria spiritualia fidelibus impendenda traduxit. S. Athanasius ab oriente in occidentem invexit saeculo tu: et sic in totam Italiam, ceterasque Nationes pstrmeavit: sicque Pe- detentim venere Benedietini a s. Benedicto, Dominieam a s. Dominico, Franeiseani as.
Francisco, etc. 4 l. Demum temporum decursu factum psi ut Religiosi, qui prius extra urbes et oppida morabantur in ipsa loca frequentiora inducerentur; quod quidem ob fidelium bonum tradit evenisse Doctor Se-
da , venda quaa habes - Sunt eunuehi. qui sae traverunt Propter regnum Caelorum. Si quia vult post ma venire, abnuet emetipsum, et aequatur m .
3) Anaehor ita est a graeeo anae reo. Apparari: Haeremita a graeeo heremos solitudo: Nonaehus a monos , solus, ei eeho habere , quasi solus vitam habeat: Coenobila vero a euinqu commune, ae bios vita.
207쪽
raphicus sit: Sedes Apostolica. uti, inearunos in adjutorium tam cleri quam populi uι per ollicium praedicationis eι eonfessionis
subventumus animabus . el Onus pastorum
sublevando alteriemus la). Origo autem Montalium cum ipso Religiosorum ortu conjuncta ost. Et constat exprimis Ecclesiae saeculis suisse Virgines , quae se Deo consecrabant per consiliorum exstentionPm, quaeque Sancιimoniales antonomastice dici coeperunt ibi. Q. 3. Ouaenam est status Religiosi prae-1ιantia atque uιilitas BBὶ γn. 0uanta sit, vel al, ipso fine palol status Religiosi: Monasteria. ad rem nit Slapsi Tli mi. I 551, 555), non tantum hominibus,
qui se ad sublimiora vocatos sentiunt, temtum perfusum praebent; ... sed eιiam mundontea identidem vitae sanctioris eampla pro-mnum, atque suis tum preeibus tum sacris functionibus publieae saluti insignem plane Operam navant. Ne quid de illis dicam quorum praecipuus labor est erudire juventutem, assisιere insirmis, aliisque tum spiritualibus tum eorporalibus operibus miseri. rdiae insudare. Ipsi adversarii negare nequeunt quam Praeclare Monachi. . . depo-sseritate meruerint si, u Oιe quorum indosessis conaturus non lanιum christianam religionem, sacras aeque ae profanas sciemias, artes liberales: sed ipsam quoque terrae sertiliιαι em debemus, uι adeo ipso opere eomprobaverint quod apostolas inquit: plotas ad omnia utilis est,promissionem habens vi-lae quase nunc est et sutumae I Tim. 4 . Est ergo pessima eorum illatio qui, dum t
Num alterumve monachum dessenerem vident, totum moae collegium, vel omnino universum Regularium statum contemnendum ducunt.
Probrosum Rano, ut catholici nonnulli a protestante Leibnitio veritatem ediscant;
lὶ In istis lis. 2ὶ Unusquisque ordo loeum elegit juxta prinpriae vocationis indolem. Hiue illud:
Berna ritu valles, tolles Benedictus amabat, oppida Franciseus, magnas Ignatius urbes. Religiosi proprium ordinem Opere teneant, eo teros eliaritate: quid ad vos de aliis servis' ait d. Bernardu tontra derogantes aliis Ordinibus Ap Iog. ad Guili. Abihal. in suo domino stant aut nt: quis vos eonstituit judieea super eos' ... gui in Regula gloriamini, eur eontra Regulam detra
ait enim: fateor mihi semper religiosos ordines, qui in sola catholiea Melesia reperi .untur, mire probatos misse 5 . Hinc nil mi rurn, Si, contra nefanda Pspud philosopho rum et politi orum impropstria. quibus inroligiosos de bucchati stant, innumeri apologiam invincibiliter toxerint. Inter cetor
Articulus it. - De vocatione divina ad flatum religiosum. 0. l. An deιur ad Salum Religiosum
i. Certum cst dari vocationem Dei nil Statum religiosum, plerumque per internas inspirationes, aliquando setiam exterius ;quomodo Christus vocavit adolescentem illum divitem in Evangselio: si Dis perseeι useMe, vade, vende quae habes, et da pauperibus si a). Sane constat omnia in ordine nΛturali a Deo gubernari modo singulis ontibus proprio , ergo a sortiori in ordine supernaturali. Imo Sancti censent ,vocationem istam Semper esse a Deo: religionis propositum ait Seraphicus) nec earne nec sanguine sust seritur, sed ab illo inspiraιur. de quo diciι Ioannes: non potesι homo aeripere quidpia m,m si datum fueriι ei de eoelo. Accedit ratio:
haec vocatio non ost a natura, cum abhorreat a castigatione carnis: non a daemone,
eum neminem ad bonum ex bono sine inducat. Restat ergo, ut sit a Deo. Q. 2. Quaenam sunι signa hujusmodi -- cationis Pn. Ordinaria signa vocationis haec sunt praecipua: Primum signum consistit in fine: primum signum lait s. Bernardinus Senensis est m-
208쪽
DE OBLIGATIONIBUS NIIuntas bona lin. - Secundum in amitudine, quae sita est in indutu recta, in animo O dientiae jugo submisso, in scientia relative sussicienti, et in carentia delectuum, qui imstituto eligendo repugnet. Tertium in inclinatione naturali, constanti ac recta, ut palet: non tamen obstaret aliqua titubantia praeterita ex daemone, vel naturae repugnantia orta. Alia signa sunt a posteriori, ellectus nempe vocali Olli S ipsius: V. g. jucunditas mentis ex consideratione religionis, pro Silum cavendi a circumstantiis peccatorum, Sacra mentorum frequentia et , Sunt enim voluti praeludia illius Status. imo et occasio mala potest esse, aliquo Sensu, vocationis indu livum, ut deli0noratio , cgeStaS quaesita, ecc. Deus enim Scit ex malis bona sacere. Ita plurium Sanctorum vocationum contigisses legimus: saepe evenit,ait Mach:irius il),uι Deus tribulationibus hominem exagiteι, ita uι si qui omnia sibi infeliciter procidere rideι, isa secum ratiocinari incipiale quandoquidem in mundo eonsequi non possum quae volabam, rece mundum relinquo et ad Deum accedo o .
Quid quaeres) si voratio dubia sit P Si
dubium circa vocationem Sit gerave, est diutius examinandum, serventius orandum, ac donec majus lumen effulgeat exspectandum; nemo enim ad Statum superiorem temeri ascendere de hel. Diximus, si dubium sit grave; Secus despiciendum, ut docul Ange
Λrticulus Ill. - De ingressu in religionemae nouitiatu.
Religionem ingredi alii prohibentur, alii
tenentur. Prohibentur indigni; non vocati; qui non sunt sui juris, ut conjugeS matrimonio consummato, servi, domini servitio mancipali 5 . - Tenentur qui sunt vocati, secus frustra daretur vocatio ; item qui Beligionem voverunt, ut promissa impleant. 1ὶ Finis hujumodi duplex: unus veneralis, qui
ot fuga a mundi illecebriμ ileMi timuin sane litalis. Alter pariteularis, idest proportioniqHis ordini. qui eligitur. Ordines xides ieei distinguuntur in activis, eonιemplativis. ae mistis: in primis eminet eliaritas ne studium in proximos; in seci indis amor S litudinis: in aliis eomplexus uiriusque. in omnibuR tamen semper est amor Dei- Iniquum Tamburi ni Starum systema quoad instituta Religiosa suit damnatum Bulla Aue Orem Fidei sub n. Ν . et
u. l. An peerat qui voeatus ad Religionem
- ιionem negligit. n. t mn distinctione; vel iste persuasum liabet fore ut. si contemnat vocationem, de qua est moraliter certus, damnationem incurrat tam oti cognitam fragilitatem, quam ob carentiam mediorum peculiarium ; vel credit Se aeque serme poMe in Saeculo salutem assequi. Si l, non poterit a mortali excusari; cum scientur Salutem suam in tantum periculum conjiciat. Si 2, dicimus eo in casu vocalionem negligere non eMe Per se Puc- Catum,cum consilia non obligent ad culpam: ratione tamen periculi aeternae salutis, cui
ille se exponit negligendo divinum beneplacitum, videtur non posse cxcusari ab omni culpa. Quod autem ejus discrimini se committat, non videtur nobis dubitandum; quia in saeculo non habebit illa peculiaria auxilia , quae in Religione praeparaverat illi
DeuS: verum non audemus absolutum proferre judicium quoad peccati gravitatem 6 . u. 2. Ad quid teneιur qui Religionem
υonu pn. Tripliciter potest quis religionem vovere: vel in genere, id est quamcumque religionem ; vel in specie, v. g. religionem Praedicatorum; vel in indi viduo, v. g. tala Monasterium in particulari. I. Qui vovit religionem in genere, lenetur diligenter aliquam inquirere, in qua vigeat disciplina, ut vota sua μmino reddat ir). Quod si invenla, ab ea rejiciatur, probabilius aliam inquirere debet, medim crem adhibendo diligentiam, si spem habeat quod recipiatum, quia votum illius est generale de aliqua religione Px opprobatis RSSumenda; 2 qui vovit religionem in specie, aliquam illius Ordinis tenetur ingredi: et ubi ab una repellatur, alias domus tentare debet, quamdiu Spes aliqua effulgeat, et agatur luti communiter dicunt i do monasterio Silo in propria natione vel provincia ρο) ;
tune enim non est exorbitans et extraordinarium illuc petore: porro qui aliquid promisit, tenetur mediis Ordinariis curare Pro-
aere alieno gravatos de Rest .disp. l. e. 5.-Quoad eos, qui a religione alios avertunt, vel ad eam adindueunt. ii. de Rest. disp. 2. e. q. sol V. Liuiloth. IIovio Apost. H. xiii. n. m.
esse extraordinarium . quod debent quaerere monasterium extra patriam longe a suist ita 'alnus , ueher, Toleivue. Salmani ieense . Garei me.
209쪽
missum 3 qui eam vovit in individuo ita
determinando locum, ut alium non intendat, si in domum praefixam non posset admitti, liber esset; quia sub hac tantum conditione
Sed quaerest an vovens reIigionem pee eet graniler, 3i post ingressum egrediatur. Amrmative, si non habeat gravem causam
tu probabilius valet, licet animum proia
i non habuerit : nam votum religionis non tam respicit ingressum, quam prolassionem ; haec enim est illius complementum, illius vera ratio. Si vero a religione ejiciatur uti ineptus,v. g. b inscitiam, infirmitalem etc. tunc si adhibet susscientem diligμntiam, ut se reddat habilem, eum probabilius liberant ab omni obligatione sed mediocrem diligentiam adhibere debet, juxta quod supra dictum est, in alia religione inquirendat; eo enim in casu sit votum impossibile. Si secus est, cum sit in culpa , non
liberatur a voto.Q. I. Ouid de probatione ante professionem 'll. Audiatur Tridentinum: in quaeumquerelisione tam virorum quant mulierum professio non fiat anse decimum Sextum annume Iesum; nec qui minore tempore, quam per annum posι suscepsum habitum in probatione sιeterit. ad professionem admittatur; professio auιem ante faeta siι nulla, nullamque indueat oblisationem 2). Haec autem probatio Novitiatus nomine appellatur, qui incipere solet ab eo puncto, quo quis in statu novitiorum admittitur ad probationem ἔ tune enim celebratur quidam veluti contractus inter futurum religiosum et ipsam religionem, per quem mutuo conveniunt de sumendo experimento de so invicem. - Communiter sentiunt Novitiatum incli ari posse ante annum aetatis 15: quod obiter Tridentinum videtur insinuasse, cum prolassio debeat esse continua ac conjuncta cum probatione. Haec quoad viros: quoad mulieres vero ex declaratione S. C. statutum est , ut ipsae habitum non suscipiant ante annum 12
Quaeres: Oualis esse debet annus proba tionis Uti certa tenenda est sententia quae requirit annum integrum ac continuum. Licet enim Tridentinum has particulas non posuerit in suo decreto, putandum est lais
inen fuisse locutum juxta jura antiqua ; atqui jura antiqua loquuntur de anno integro ct continuo s). Articulus IV. - De professione religiosa. 0. l. Quid est professio religiosa pNovitiatum rite completum sequitur pro lassio, quae vox communi usu significat iι-
Ium actum, quo is qui xvlι sieri religiosus istatum istum publice, solemniιer, ac si i-
3ὶ Aliente hie recolatur Constitutio Merae congregalionis Regular. . sic inseripta : meretoclellu Sacra Congregarisne fora to stato de Re- solari risDardante Pammissione de Noviij ali' bito e la professione, promulgato per comando di S. Santitis iι nostro Ponte sice Pio ri. Dat . in Roma 25 gemn. 1848; ubi videre erit leges Sapienti imas.-V. It Cattolleo, mor te Religioso orater Lugano, 1848, Tom. xxx, pag. 232. 253.- lt. . meo Cattolles, Mil. vol. xvr, pag. 17, et 158. nie satis Sit adnotare praecipua: 1 tu quocumque ordine, Congregatione, Monasterio, institulo. ele.. eisi non emittantur vota solemnia, nemo nil habitum est admittendus ahqque testimonialibus Ordinarii , tum originis . tum loci, in quo P slulan post expletum 111 annum aetatis ultra annum moratus fuerit. Testimoniales literae eruul de aetate, moribus. ita, fama. educatione, Feientia, etc., etc.- 2 Qui duplici scrutinio. modoraestabilito agendo, non fuerit probatus, ad ha-itum nullo prorsus modo amittatur in quocumque ordine, Congregatione. etc.- a Superior rei gionis quolibet semestri ad S. Congregationem super statu regularium summarie reserat de singulis Novitiis ad habitum receptis, de aetate, Palr a. --ribus, neenou de aetis consectis pro receptione, a te. - 4 Prope lei minum euiuscumque trimestris
novitiatus magister Novitiorum Provinetali egendi
rationem eujusque No illi scripto reserat; 5 - cluo-hus mensibus ante professionem Provincialis Noviiii voluntatem diligenter exploret, et per secreta suffragia interroget ceteros de domo an ad professionem admitti possit; haneque relationem examinatoribus communitet, ut et illorum Suffragia habeat. Quae omnia sicut et cetera in praefato Decreto praeseripla sub poena gra i sunt observanda.
Ad rem Coue ilium Provineiale Vereellei se habitum 18 nov. 1849. X I: atestimoniales literas, qua SN. D. N. Pius PP. IX decreto diei 2I jan. elapsi
anni ab aspirantibus ad religiosam proseSsionem impetrandas praescripsit, Praesules Summa curn circumspectione elargiendas esse censent. GPropter ad uniformitalem servandam constituunt. ut una saltem proclamatio in cujusque Paroelia Praecedat, periculum vero super scientia tu scriptis simul ne herbis exigatur, et literae ipsae expediantur juxta formam, quam hisce aetis adjectam communi ealculo proba erunt . .
philosophiea: Legulis, quia eommune est inter jurisperitos . quod quando lex laxat vel tempus Dei pretium veι quidquam aliud hujusmodi, ceusetur
tonstituere talem mansuram praeelse ae sine divi
sione. Philosophica, quia etiam philosophi volunt mensuram tonsistere debere in indivisibili.
210쪽
DE OBLIGATI0NIBUS 20ster assumit. -- Conditiones praecipuao ad vulorΡm professionis ex Tridentino et juro canonico sunt: . Aptitudo voventis: nempe ut sit bap-linatus: nam cum religio sit Ecclesiae pars, nemo ei potest incorporari, si non sit istius membrum ἔ uι non sit alterius juris, Secus non posset se religioni tradere; uι compleverit annum 16, et per annum integrum cum
habitu religioso in probatione fuerit; ut nullo i mpedimento ligetur, quod ordini substantialiter opponatur; - 2 Iibertas; nemo enim invitus perpetuis et gravibus obligati nibus est adstringendus; - 5 eonsensus, id est acceptatio expressa vel tacita Superio. ris Ordinis juxta statuta; ita enim perfectus habetur atque firmatus contractus 1 .Q. 2. An professu3 possiι reelamare de nullitate suae professionis. R. Qui credit jus habere, debet intra quinquennium reclamare: quo et amo, non amplius auditur, nisi a Sede Apostolica restituatur, ut vjunt, in inιegrum i2 Articulus V. - De es etibus professionis religiosae d. 3. Ouinam sunt religiosae professionis esseelua Il. Εsseclus hujusmodi plures sunt: alii
gratiosi,alii onerosi. Inter gratiosos adnumeratur: - remissio precatorum quoad culpam et poenum, si professus sit in statu gratiae; nam hic est actus se totum divinis obsequiis mancipandi, qui excedit omne genus
satisfactionis μ);-2 extinctio votorum ante emissorum l.); - 5 cessatio irregularitatis ex desectu natalium η; - 4 solutio Sponsalium, ac matrimonii rati l6l; -5 et quidem praecipue numeratur exemptionis
Unus autem est essectus praecipuus ex
erosis, nempe obligatio tendendi ad pedi sectionem. Erit de his duobus ultimis. u. 2. Quid de privilegio exemptionis 'st. Hoe privilegium in eo consistit, quod Regulares a iurisdictione Episcoporum sint exempti, et Sedi Apostolicae immediate sub jecti. Hoe jure factum esse nemo catholicus insici ari potest; nam habent quidem Episcopi completam in propria Dioecesi juris. dictionem,sed D. Pontifici subordinatam l8 . Ceterum animadvertere est quae Tridentinum praescripsit 9 , pro quibuscumque abusibus praecavendis, quos tamen buccina ac sesquipedalibus verbis canonistae nonnulli e schola Wanespeniana exaggerant mo
. Ut Episcopus tamquam Sedis Apostolieae delegatus Monachos extra claustra visitet, corrigat Si deliquerint, et, ubi opus
sit, puniat; -2 ut Sacramentorum admini- Strationem, curam animarum et alia id genu S, quae regulares habent cum exteris, Episcopus dirigat; - 5 ut nemo Religioso- rum consessiones fidelium excipere audeat.
nisi prius ab Episcopo probatus fuerit; -4 ut neque in suis sine Episcopi benedictione, neque in aliis Ecclesiis sine Episcopi licentia ad populum praedicent Verbum Dei; 5 ut in censuris evulgandis, servandis se-stis et eorum ritibus custodiendis, ceteri que ad publicam divini cultus politium speetantibus Episcopo Dioecesano Regulares omnes omnino pareant i 0). 0. 5 Quantanam en obligatio perseetionis in ReligiosoγB. Etsi Religiosus vi professionis non teneatur actu esse perfectus, tenetur tamen actu ad persectionem tendere per media Dpsi in sua religione ordinarie exibitae cum teneatur servare statum suum , qui status est tendentium ad persectionem. Hi ne graviter peccat qui de ea nullo modo curat, ac Inulto magis si suo exemplo ullos religiosos inducit ad disciplinae relaxationem. Quod si ita animo sit affectus, ut intendat quidem Servare mandata sub gravi obligau-
1ὶ Quoad mulieres deelaravit insuper S. C. ut
nemini detur habitus ante 1 2 annos: item ut antequam suscipiatur habitus et antequam emittatur prusessio, debeat Episeopus aut ejus delegatus v luntatem uniuseujusque puellae explorare; Meus gra iter peetaretur. etsi prosemio esset valida. V. Liguori, Op. Mor. I. 4. n. 4.
simul et ab Ordinario Dioecesis eum assistetitia defensoris professionis: professus autem lieet habeat in sui favorem primam sententiam uou ideo potest egredi; sed expectare debet appellationem laetendam a defensore; quod si jam fugam arripuerit, a judieio repellitur, donee resumat habitum.Ita Benedi eius XIV Bulla Si datam hominibus. Theologia Morali . Tom. l. 3) S. Thom. 2. 2. q. 189. a. a. i4ὶ Deer. I. 3. t. 34. c. 4. ete. id in V. De irrestia. 6ὶ V. De matrimonis.s in V. Pa one. Spirilegis , eee. nn. 262 et seqq.- Bouvier, De t me. praecepto. - Liguori, in. Mor. I. 4. un. 60, Me.-Gury, De Statibus partie.
8ὶ V. Thomassinus. Due. Mel. I. I. p. l. - ghellius, Italia sacra. i. 4. s) Sem. 6 de R. V. Liguori, Op. Mor. I. 4. n.
10ὶ Quod pertinet ad Ordinationem,uid . de Omdine, ubi de subaeelo. l . quoad Confessio es e. xeipieudas rid. de Poenu. ubi ea approbae me.