Theologia Moralis Universa

발행: 1856년

분량: 420페이지

출처: archive.org

분류: 철학

241쪽

arioni, nae suoi seritti e discorsi familiari ara stato vn essetio di vani tu, di rispetio v-mano e per placere a certe persone: mathenon era mai stato incredulo per convinci .

mento.

Marmoniel ha implegato gli ultimi annidi sua vita in ritim ed in efercietii di virlii,

torminandola con una morte cristiana nei

per la mano data alta RivoluZione. - M. de Lumgkι nella sua lunga malattia che lo con .dusse ulla morte net 1807, si ravvede, si converte, Si pente, pubblica it suo penti mento, chi ede perdODO.

M. Lareher, morio nel 18l2 in elli di anni 86, molli anni prima delia sua morte suilluminato dat calti vi effettiosella nivolueti ne o dat stulti di quella filososia che la pro- dusse. Nel giorno 5 maggio 3792segno unari traliaetione Bella quale consessa sincera

mente a ch'egii si era legato con alauni dei pretesi filososi, e che avea risoluto unita mente a loro di distrumere, Per quanto a vesse poluto, la Religione Cristiana, e chequindi nelle sue note Sopra Εrodoto avea avantate delle massime e proposietioni tendenti alla fovversione di ogni Religione s. M. vertier, famoso pel Tableau de Paris,pubblieato net 1782, e per altri paradossi, si convorti molli anni prima di sua edificante morte 18sιὶ con effusione dicuore, e sidipde in braccio alla Religione. - Cosi null815 sere l' abbate Mulante nutore delle memorie di Richelieu, di Aiguillon, di Mas.

sillon. Come ancora Cario Palis Οι, conservatore della hiblioteca Maetiarina, che negliultimi anni di sua vita si ravvide, chiese i Sacramenti con espressioni edificantissime e mori nel 13lb con sentimenti eristianissimi.

A fronte di questi e tanti altri ancta dei presenti giorni, dei quali la foverchia prolistilli non permette di sar menZione. i nostri silmosi troveranno un solo cattolico, dici amoto pure, anche di corrotti costumi, che sedete alia sua Religione in vita, l'abbia abiurata alia morte7s-V. Grillo,Novelliere, Gρ nova 1850. - Lucchesini. Lineredulita nuinta da'su i stersi sequaci, Lugano.

in Gregoriano videlicet, vel Ambros mo juxta proprium Ecclesiae ritum: ille sie apia pellatur a Gregorio M. quia antiquum in Ecclesia Romana existentem reformavit; hic sic nuncupatur a d. Ambrosio,qui ipsum ex variis jam item existentibus pro Sua cons eii Mediolanensi Ecclesia. V. Richard e Gi-raud, Digionaris ece. x'. Canto. - Qui cantus ob ejus gravitatem valde confert Eeclesiasticis iunctionibus: cum autem sit et gravis et unius soni, ideo et planus, seu simpleae eanendi modus appellari consueviti vulgo canto-sermo . Sicque diseriminatur ab illo, qui varius est atque multisonus, et dicitur harmonicus seu musicus vulgo eanto figuraιo . Hunc etiam profanum appellant. - ν. Bergier, Digionario me. V. Ganto Ecclesiastico. - Dialonario delis originiere. P Canto. Ipse harmonicus in Ecclesia cantus in usu est: et revenu ubi non Sit more theat mali exercitus suas et in sacris lanctioni hus habet utilitates. Non tamen illum Ecclesiasticis commendari posse illico existimamus, ut nempe nisi per se ei incumbant; cum ideo de facili propria munia negliganti et maxime quia occasionem inde soleant, ut plurimum, arripere et profanos musicales conventus frequentandi , et festis clietin, potissimum solemnioribus huc illucque quasi mimi cursitandi: quo sit, ut proprio cleo

ro et characteris gra ita ii, non Sine maximo fidelium scandalo, desiciant. - De cantu, moletis, atque organo et musicis in iastrumentis vid. Benedictus XlV, Encyclica Annus 1749. Huc faciunt pro nonnullis illa d. Bernardi: eantanι, uι plaeeant postula mostis quam Deo: si ale cantas, uι ab aliis laudem quaeras, vocem luam vendis eι facis eam non imam sed suam. Habes in potestate vocem tuam

hobeto eι animum; frangis vocem, frange eι

τ oluntatem .... cave ne steut delectaris αιιi

tudine vocis, delecteris elaιiona menιia i Dai uteriori domo, cap. di).

Mirandum Sane eSSet, imo lugendum maxime, si legis doctores ac custodes scientiarum studia negligerent hae aetate, qua non solum lateos homines se ignorantiae incusari puderet, sed eι debilis sexus hune ean-Om notam male audireι an se jactam e inque nulla alia re tantum insudare videntur saeculi homines politiores. quam vel ab i-

242쪽

ADNOTATIONES 24 ipsis tuIsti personis inseisiae ealiginem depρllere eι ubique selemiae radios diffundere. uanit AequPusis Epis opus Epist. Kalendarion n. 18,7 pra fixa. Muls pariter pronuntian-

tum est de illis, qui toti sunt in profanis studiis, ac, quae sua Sunt,floccisaciunt. Istis aptari potest illud Tullii: etiamsi longa homini vita suppeleret tempus parce dιν-- sandum esseι, uι s picereι necessariis; nunc autem quae dementia esι supernaeanea discere in tanιa egestate temporia2 V. Frassi ne t-

Usque ad saeculum vi nulla idetur suisse distinctio quoad vestes inter laicos et Clericos extra iunctiones. Sed dicto saeculo illa distinctio coepit, postquam harbari u Sum brevioris vestis induxere Cleriei enim longam vestem nigri coloris retinuerunt gravitatis et modestiae causa. Postea vero id ipsum in terestntis et amplius Conciliis constitutum est. Audiant ham Clerici vestium laicalium amatores: nullus Claricus vestimenta veι ealeeamenta saecularia induere

praesumat No ilium Agalliense): lateorum habiιum non portenι clerici Ely rilanum :nemo Oerieorum indumenta Ialealia induat MediolanenSE). Ceterum Concilium Trid ntinum Episcoporum quidem judicio reliquit di finire in

mam habitus pcclesiastici. sed addita clausula . ut Clerieorum ordini eι digni toti eon

i ιum, ei Benedictus XIlI Const. Cathbli e LeeIesiae quoad usum vestis talaris in sacrarum iunctionum exercitio omno Episcopis arbitrium sustulerunt, ideoque nemo amplius eam mutare potest praeter Summum Pontificem.

Verus Ecclesiasticus suum habitum amat, ut miles sua insignia. Et quidem hic quantum faciat ad mores, res ipsa loquitur; est enim nobis juge incitamentum ad animum ecclesiastica virtute imbuendum. Unde sicuti qui mollibus vestiuntur,molliter vivunt, ita et qui vestiuntur sanctis vestibus, Sancte vivunt. Sane qui sunt Clerici proprium habitum erubescentes scrutare illos: sunt vanitosi, Superbi, procaces, disciplinae impatientes, qui erubescunt proprium statum, illumque velare student. ut libere commi-

Reeri pos in t Aa cularibuR. set Omnibus prο- sanis lusibus indulg0rs. Unde sane ad romnit s. Bernardus Apol. ad Guil. e. 9 a mollia indumonta animi molliti m indicetini. - V. Burgier, Dialonario. eee. V. Abito Pt mu-xime Notificatio Lxxi Benodioli xiv.

Sixtus V Constitutione Romanus Pontifer. omnibus praecipit Patriarchis, Primatibus Archiepiscopis Episcopis ut, antequam con- Secrentur , pallium assequantur, de una in aliam Ecclesiam transferantur, licet sint Cardinales, singuli jurent se satis tempori-hus Limina M. Apostolorum personaliter visitaturos; et si impoditi fuerint. hoc se impletusos esse per aliqu0m de sui Capituli gremio, vel per alium Ecclesiastica dignitate aut beneficio praeditum, qui interim

faciet fructus suos. Quod pluribuA commendatur: decet sane quod om nos orbis Episcopi Romam veniant. ιum ut tineres SS. A M.

Stolorum venstrentur, tum ut Omnium velorum rationem reddunt; ιum ut R. Pontifici submissionem profiteantur; tum ui Prinei - pem Sedem dignoscant. catholicae unitatis centrum, Episcopatus apicem, unde ipsuEpiscopatus ac tota ejusdem nominis auctoritas emersit, ab ea quo Sede Opem, auxilium praesidiumque implorent. Habita lomon fuit rutio distantiao: sic Itali singulo triennio: Galli singulo quadriennio; Asiae vero et Hiberniae Episcopi satis est, ut Limina visitentsingulo decennio etc.

- item hodio polita licentia passim benigne conceditur, ut Episcopi justo quolibet impedimento detenti, Limina visitent per

procuratorem, etiam, per sacerdotem Romae degentem; qui tamen de rebus Ecclesiae et Dioecesis sit probe instructus V. Benedictus XIV, De Syn. Disee.l. xl Il.c. 6.

Distri hullonos quotidianae sunt certi redditus, qui dantur iis qui Choro intersunt. Dahentur uti praemia, quae singulis diebus et horis adscripta suut, ut facilius ac stequentius huc illocebra ducit ad chorum conveniant canonici. Tridontinum statuit, ut ab Episcopo constituantur, ubi nondum sunt receptae; atque ut amissae ab absentibus inter priues 'ulus dividuntur, si canonici habent communes redditus; vel fabricae Eeclesiae, aut alio loco pio, arbitrio Episcopi adscribantur, si absentes habent praebendam a communi mensa distinetam. Sess. file. 3; et ses. 22. e. 5. de R. Il

243쪽

Tridentinum etiam vult, ut absentes distributionibus careant, quavis collusione, out remissione emissa; unde canonicus absens si eas accipiat, invalide accipit, ut de- elatavit Bonifacius Vili. Est eollusis, quando choro adscripti invicem convoniunt de non notandis absentiis , est remissio, quando pars una sponte, et sine ulla conventione jus suum ad lucrandas distributiones il-

Iins qui absuit, illi remittit. Adhuc tamen

licita est donasio, quae tunc fit, cum Canonicus distributiones jam perceptas et POS-sessas non interessentibus donat, nullo omnino pacto Praecedente.

Etsi magni habeamus Parochi dignitatem, absit ut ejus institutionem dieamus de jure

divino. Id unum habet a Deo Parochus, Sacerdotium; sed hoc illi cum ceteris presbyteris est commune. Hinc in hierarchia Eeclesiae Catholicae divina ordinatione insti tuta nulla sit Parochi mentio Trident. sess. 23. e. 5l. Merito ergo d. Thomas ait, Paroelium talem fieri per sim ieem injunctionem Episcopi 2. 2. q. 384 a si). Neque ideo

mirum, quod aliquibus in locis, uti in Gallia, Pur hi sint amovibiles-V. Mario Lupi, De Par his, ante armum Christi millesiamum, Romae Nardi, Dei Parochi, Pesam, 1850, 2. I. in 4, ubi solido id dΡsenditur. Parochia vel Paroecia vi nominis graeci idem est ac partitio, id est partitio eurae: inde Parochus dicitur, cui cura illa commitistitur, vel etiam Curatus. De Paroeliis V. Lignori, Opuseoι. flevertimenti ai Paraehi;

ehiamato alla eura diale anime. Brima vol. 4. Metodo per Iadiregione deIle anime. . . . e

-Ahreu, Institutis Parochi, seu speculum Parochorum. Manuale EcclesiasIsto pro

Valda praestat, ut Parochi ac celeri Ε elesiastici aliquam catholicam ephemeridem seu diarium sibi procurent, tum ut

sciant novas impiorum machinationes, et Se ac suo3 muniant; tum ut ad evulgandam

corro di giornalismo cattolico P Dunquo ilgrande, it nobile privilegio della parota si lasci a ' nostri nemici; alibi a l 'errore tutio da sh it campo delia flampa periodica, e la

hie sa che, secondo la sentenra di molo, deve lovare la sua Voce opportu , imporis tune. la Chima tareia o si riduca a partaro a que' pochissimi, che ancora si stringono intorno alle suo catledre; ometta la Chiesa

questo nobilissimo genere di predicarione. il giornalismo; ed abbandoni a se stessique ingliuoli ira viati, cui potrubbe sarsi per tal guisa sentire Oh solle configlio. pμr mia in Ma, ei si dice, i glarnali ealιοliei meeano spessos spesso se laro redarione edi μιιο-3o. St, Stu piare; Ma, di graetia, laseiando a parte te facili sevis, che porgono in dissi- colla della professiono, te colpe, gli errori personali varrunno sorse a diminui re i van-taggi, a togliere la nocessita dei glornalismo 2 Dunque sarci ad incolparsi it sanio ministero sacerdotale , perche ii sacerdolospesso nelI' esemigio di tui preca ' Nli alte icr da men occoncio it paragone. li giornalismo religioso agit occhi nostri e una spes cie di apostolato, un' opera indispensabile alla salute delle anime; o sebbene accada, che spesso chi vi mpllo mano non levi si alto

lo dimos trano a chlare note insatti it glor-nalismo cattolico ha per Oggetto di combal tore l'errorue disendore ii vero, Synciat mento sn vero divino. Quindi pare petersi vol- gero at giornalismo religioso quelle parole, ehu gili dirige va lddio. avvegnache in un ordino di cosee pili nobile a piu vasto, a' Suoi proseli: Mee eonstitui te hodie super gentes

eι super regna, ut Gellas eι destruas et

di redas et dissipes et aeditiees et plantes aer. l. 0 . Smascherare l' ingius tigia, distruggere abusi, infrenare prepotengel; pol promuovere, accrescere, in vigorire ogniguisa di religioso istituetioni coli' autoritae' una pamia generosa, pubblica. inlaticabile o , quel cho piumonia, veruce. . . tuitis eth non δ oggetto e scopo di vero apostola

244쪽

Seminarii i prinei pii e gli elementi di questa

dei bisnui. dello de ieette, delle miserie, dei dolori della povera umalitia. Qui udi lacompletiamo osservando it movimento dolio ideo uel secolo, studiando te in anoure del-l' Prrore, raccogliendo i satti cliu pongono in miglior luce la veritu, la belleaga, la se- eoudith dei cattolicismo. Per questi motivici e necessario un giornale; altrimenti igno-reremo, eon dativo delia nostra Seleuga edet nostro ministero, una solla di cose, che, Sapendole, a umentano ii nostro vigore per operare ii bene n. Ηue autem faciunt optimornm librorum collectiones, quae in dies evulgantur, quarum quidem unam vel alteram quisque doclero sine gravi dispendio vel etiam solummodo parcendo inanibus ac superfluis sibi procurare potest. Sunt praecipue: La civit.

En tessera, qua catholici pastores ab heterodoxis maxime discernuntur. Ad rem Orsini, I flori δει eielo, e. I: a I VeMovicaltolici d' Inghil terra vendevano perlino illoro unico cavallo per darne pol ii denaro aipoveri; i vescovi protesta uti, perconsessione dei protestanti stessi, muriono vetas-ςnosamenιe ricchi, e si allonia nano con unaedificante prudeneta, allorche ii contagio sas trago dei loro fregge. Noi Io chi ederemmoardita mente ad un tureo quali sono i pastori2 quali i mercenarii Euvi, dice un antico Padre della Chiesa , una eosa, che non hupo tuto mai congiungersi colla eresia: questa cosa h la carith n. In nota aulem pddit: et Nel mandam nludet vescovo protestante di Dublino neli' ὐ-

sa, e in obbligo di non esporre it suo pasto re αἰ perseolo di eontrarre questa malaιι iacol ehiamarla presso di se. Annali di Filo sotia Crisιiana, t. In P. Et de ipso Luthero Audin in ejus vita narrat: et La peste era a Wittemberga , egit amici det dotiore lo sconglura vano ad

imitarii ed a suggire: a Fuggire' dissu tratu

Martino, nol Per un monaco, ii mondo nousin ira; sono a l mio posto ; vi ri mango perobbedieneta, sino a tanto che I ' obbedientam' imponga il dovere di allonianarmene :non gia cli' io ubbia nessun timore delia morte, che non sono I' apostolo Paolo: ma

anime che verranuo a ricoverarsi presso lata vola uella communione contro l' Angelo della morte. Basta bene, egii dirb, ehe esse rice vano pubblicamente quastro volte villan

schisua: amministrare ii Sacramento a ehi-unque si an vicinasse alia sacra mensa, prin-eipulmente in ι ρο di peste, sarebis un pesstrono graue pei ministri v.

Qui catholici cultus praestantiam flocci faciunt aut parum curant, audiant de eo quid senserint vel ipsi Protestantes. Leibni .

mio io non so persuadermi che Iddio, comst par echi Bella superlativa loto semplicillisi piacciono d'immaginare, abbia a schisole dolet armonie, i canti sublimi, l' incenso, e illieto suono delle campane, e in generalatuito cib cho un pio desiderio di religiosampanSione seppe invenlaro a gloria di Diov. Et Menethl Geuhiete der Deuι schen)r a laChiosa cattolica e in possesso di un culis sublime, che ς impadronisce deli' anima, di un' estetica dogna delia divinita. nella quala si ristellono la vita, la civiliametione, la prosperita di tutio un popolo v. Et FilZ

ulla Chiesa Romana, alle sue immense eon qui ste, agit splendori det maestoso Suo culto; quando io contemplo gli edifirii magni

bile disciplina, ehe si direbbe instituita cla

245쪽

una SapienZa sOprunnaturale aliora io vincialibus et omnibus seri ne Synodis Diue. resto maravigilato ultumente, mi Smarri- Cesanis praescripta Sunt diligi'nter impleve. sco e mi consondos. Hinc ajebat Federicus rit. Nempe -lut quotannis censum seu Sta.

Negligentem Parochum describit Manua.

Ia ecclesiastico pag. 399. a Entrate in una cura, dove vi sta un uomo Senga Zelo a Pres ledere; un uomo che attenda a tuiti isuoi comodi; un Parroco, a dire in breve, irascurato. Date unlacchiata ulla Chiosa paris Tocchiale, e vectete lo stato delia Parrocia

chia: oh Diol quanto h mal tenuia colat Chie- Aa per la colui negligenZa, che ben puo ad

una stalla paragon arsit Le mura ricoperte

di potvere; te tele di ragno pendono da tuitote parti; il pavimento e sordido e puZZolente; i consessionarii merita no di essere sospesi; la eustodia deli' otio sanio indecente e non ben chiusa ; l' altare det Santissimo con tovaglie sucide e lacere; gli ornamentit ut ii male in ordine; la sagra Pisside colle

Parii cole sagrosante dentro un tabernaeolo solvermo, con un corporiale annerito, conun conopeo che va in peχχi; le Particolostesse adorabili non rinnovate, se non chedom iunghissimo tempo, sino at peri colo dicorromperet. Se entra te in Sagrestia, tutio h confusione e sordideZZa 2 . V. Riccardi ,

Dei doneri e dino spirito desii Gelasiasti.

et e. 6. Hic non abs re pro Parochis notamus quoad sacras aediculas: Capellae et imagines piae populi devotionem maxime fovent; unde ait s. Carolus Conc. Pro . IV: Orato-xia, ubi Missae sacrificium non fit, eaeι ruantur non in campis, sed invia publiea, uι iter faeientes eorum locorum prospectu pie com --ιi paullulum precando consissant. Et d. Gregorius Ep. 9: quod lagensibus scriptura, hoe idioι is praestat picιura cernenιibus quia eliam in ipsa cernentes vident quod sequi debent, in ipsa legunt qui literas nesciunt. Quamquam et literatos pictura movet: uude de quadam imagine Λbrahae Sacrifi-rium ad vivum reserente, riebat Nissenus: Didi saepius inscriptionis imaginem eι sine lacrymis transire non potui, eum tam escaciter ab oculos ponaι historiam.

Facilius cognitionem ovium Suarum Pa .roch us consequetur, si quae a Conciliis Prorum ac mortuorum nomina in libris distinetis, de vice in vicem, absque mora et nitide scribat iis verborum formulis, quae Praescriptae sunt. S.Carolus jussit expres-Se, ut Parochi omnes exemplaria dictorum librorum singulis annis ad Curiam Episco. palem diligentissimi transmitterent. Quam legem,ut poteTridentino maxime conformem Saepius et etiam recentissime confirmavit ejusdem Coneilii Congregatio atque Prareepit Vid. pro Regno Subaudiae, Regolamento per is tenula dei restistri, 20giugno 3837. Huc de rρ Par hi Regni Lombardi-Venuti vid. Elementi di diritto Ecclesiastico, ag giunsevi se norme politiehe e civili austria che intagetti misti, deli' Abate Nardi, Vo-nsthia - Parochi Siciliarum 1,ib. Lerioni cidiriιto Canonico, pubblico e privato considerato in se sιesso, e secondo P altuat poli-

Haec expedit, ut Paroebus Saepe in coniscionibus inculcet, ut ait s. Almonsus m-mo Apost. Tr. VIl. nn. 37, eι seqq. inculcet, quod ad emendationem non sunnuit peccatum sugere, sed etiam oportet sugere occasionem peccati - Adurgeat homines, ne tabernas adeant ob innumera Pereata, quae inde eveniunt Saepe declamet in vitium loquendi inhoneste in campis et in officinis. Quot inde depravantur iuvenest instet in eorumaenormitatem, qui P cata reticent in consessione. Hac de re ex inpediens est, ut interdum vocet consessa rios exteros propter animas verecundas Insinuet necessitatem doloris et propositi Pro conseSSione uortetur, ut in irae motu caveant abblasphemiis; sed bonis verbis assuescant In horrorem ponat SuperstitioneS - Inculcet, ut parentes sedulo in filios animadvertant, cum blasphemant, surantur, etc. - Hortetur auditores Persaepe, ut arceant tentationes nominissus Iesu et Mariae; et si in mortale prolapsi, illico contritioncm eliciant Potissimum insinuet, ut orationi assuescant - ΗOrtetur populum ad visitan dum SM Sacramentum, ac B Virginem: zd

Congregationes frequentandas, etc. - ΤΛvdom in fidelibus singulari studio foveat

246쪽

LD OTATIONES 243 devotionem erga Virginem, ut Bosarium quotidie reeitent , ut Novenas celebrent: seliae illa Puroelius, concludit, qui suas O ves seruentes lenet erga devotionem M. Mariae . a vivus religionis sensus, filialis timor Dei, Sanctaque morum integritas eo magis iget, quo major viget devotio erga B. Vt

ginem . addit Staps S 252, in contestationem huius asserti ipsos provectiores Par hos teStes provorans.

Hinc laudanda devotio quae, labente Saeculo XVIII indueta, mirum in modum ere vit , Virginem onorandi specialius singulis annis per mensem integrum.

. Quoad Catechismum v. d. Augustinus, De eatechizandis rudibus Boudon, L ob-bligarione cte hanno i Pastori d' animad'insegnare, ed i mpoli d'imparare Ia μι- trina di G. C. - Ceila, Le roglie dei eontudini cristiani Gaume, catechismo diperseveraneta - li catechista istruito, Roma, 1835 - M. Evoque Devie, Diverses es- suis mur enseigner Ies verites fondamentalas de Ia religion auae person nes qui ne Peu-vent pas apprendre la Iesire catechisme, et furtout quanaeellis ne favent pas lire , .yon 1845- Riceardi, Dei merri di promu ere ι'edueagione religiosa, Cay.3: deul importanta o insegna mento dei catechismo Audisio, Daiori ' Hoquenta, pari. 2, Lea. Vill et seqq. - Liguori, Instiιutio ιh. ad populum: monitum ad Instructorem. Pro pueris informandis industrium modum edocet Careno, caleehismo elementare dei foneiulti, ehe si fa nella Quares ma, Milutio 1842 - couturier, catectismo dogmalim e morale, vοι. 6 Cremona 1848-Abrate, Spirito det Puroco, not.2. Roma - Sed prae ceteris vid. tum Metoo perta diretione delis anime, Mil. art. Catechismo; tum Mari noni, Beectio dei clero art. Delia vigilaneta dei Paroco sopra te seuolee Sopra i catechismi. Ubi praeclarissima

hac de re.

2. Boni pastores adnotatos tenent pueros, ut Sciant quis eo m desit instructioni. Item valde confert inducere congregationes puellarum hac de re a sexdecim annis et infra. Tales enim collectiones causant honum Summum nam si puellae .quae illis interveniunt, I Stea nubent, facilius docebunt filios, sicque integrae sanailao sanctificabun- ur- Huc Spectat Congregatio ita dicta s. Dorollistae, quae pluribus in locis non sin

ingenti utilitale indueta est. - V. Annalidella pia opera di a. Dorolea per ι' edueaxione cristiana deue giovinetle δει pomis,

I. Q ad Verbi Dei praedicationem pra ter jam dicta in textu, hoc etiam nota mufi,

nempe cavendum est a prolixitate: sermonis quippe satietas non minus auribus inimica est, quam immodicus cibus eorpori, ut ait NaaianZenus, Oratione 40. a Doman

no net suo paese. face vano bene ebbe in rispostu: disono deue cose grandi, ma son

tinto eis ehe ei si versa di piu, si perde e

vitatem sermonis Sanctus hortatus Est Et d. Thomas in Apostoli verba: perpaucis scripsi vobis, uit: sermones breves valde ae-eepti sun ι; quia si sunt boni,auidius adiuntur; si vero mali, parum gravant. Id. etiam habet s. Alphonsus ad suum Clerum in suis

Notitieationibus - Cavendum etiam , ueverbis incautis populus offendatur, vel ne aspere illico objurgetur ob aliquod inconveniens ; Zelus enim non eSSet Secundum charitatem. Multo magis cavendum,ne quis redarguatur expresse: quod Lateranense V . prohibet sub excommunicatione reServata.

Episeopi, ait Laterianense IV, viros idoneos ad sanctae praedicationis ollicium salubriter eaeequendum assumam, polenιes in opere eι sermone, qui plebes.... verbo aedi.

Aemi et erampla minc factum est, ut in omnibus sere Dioecesibus electorum Sacerdotum Congregationes erectae habeantur , quorum quidem id muneris est Exercitia et Missiones agere. Hi diu noctuque revera insudant; sed quid in tanta populorum necessitate' Optimum ergo consilium, ut illis jungantur consortes et adjutores ceteri in Dioecesi Sacerdotes : apostolicum ministerium est, quo fideS et docetur et propagatur et sustinetur; quos ergo Superior judicat idoneos, si charitas Dei urget illos, simius domus Dei illos comedit, non dubitandum quin ejus desiderio sint responsuri. ac quidem non obiter, sed studio et oratione ad opus Salutare se praeparando. Prae

247쪽

a Perche mal le conversioni operate diale sanie missioni o per attre occasioni Straordinarie sono molle veste di si corta dura-la' 1 Perche ii medico cho ha curato Ia malattia, it pili delle volte non puo curare laeonvalescenta. Il penitente, abbandonato ash medes imo o a chi non ne conOSee appleno lo Stato, non paventa quanto dourebbela sua interm illi, si es ne a cimenti sproportionati alle sue large, crede di aver satio tutio coli' aver .detestato is passato o alpiti allonianati quegli oggelli, it cui distacco era indispensabile per avere t 'assoluZione: d'altra parte in poco di tempo la salutare impressione,che I'aveva mosso at Pen- timento, si dissipa o smarrisce; l'amor del ne e ii sentimento det timor di Dio si tro-va nacco a petio delle passioni che, dete- blate, ma non spente, risorgono; at cui rigoglio inaspellato i uomo o cede Senza contrasto, o deden'animo, sta che s'im magini di non essere useito datio stato di peccato, perche ancora ne prova te tentagioni, Sia cho lo spaventi it petistero d' una lotta, alla quale non era Stato appare hiato. Quanti datio stato di coscicaza IasSa, dormi gliosa o stupida passano agit Scrupuli, alle desolaetioni. atridea straaiante d'un ab bandono di Dici 2 Perchi molli consessori quanto sono solleciti deli' integrita ed em-cacia della consessione quani'δ a sanare lamalietia dei passato, attrettanto son traSeu

rati dei premunire it peni lento contro glicssetti delle passioni o dei mali abiti, ehe laconsessione non di Strugge, d inspirargii ladimenta di so medesimo, di persuaderioche non ta satis pili che it primo passo della Sua conversione, e se non uuiae tantostoricader nella prim iera sehia vitia, dee star preparato ad una dura battaglia; che se claduovero ama la sanith, di iunga e paetiente cura abhisogna per togliere i principii della mala lita; d' obbligario quindi ad uno che gli sta medico o scorta sollecita me. ecc. 3. Percth molli consessori si persua- dono che in tali circosianae it missionario o l'accidente abbia tutio satio, e non restia loro' che di dar Ι'assoluetione; e quindi usi di sis conoscere at penitente ii vero suo stato moraist, nΦ di assi curarae la perSe

sita. 4. Perche i pastori o non lavorano ax tenere i huoni incominciamenti operati in tali circostants o si contentano di declamare contro ii presto rameddamento e contro i disordini risorgenii, aneticth instruiare, esortare, incoraggire, SMVentare, e, quel che importa assa issimo, procaccia frequente comodita di diligenti e gelanti consessori, e possibit mente que i stessi cliemsero ii principio della Santa opera a.

Missae sacrifieium a pastoribus anima. rum applicari debere pro populo ipsorum curae commisso , uti ea divino praecepto descendens. a Tridentino diserte exprimi. tur, sess. 23. c. 1. de Res, per haec notabilia verba: eum praecepto divino mandatum sit Omnibus , quibus animamm cura commissa est, Opes suas cognoscere, pro iis

saerificium OFerre. Circa haec nulla dissicultas: dubium esse potest quoties ad id teneantur Parochi: in quo olim non una erat sententia. Alii docebant ad hoc toties teneri Parochos, quoties celebrant; alii omnibus sestis diebus; alii diebus singulis si divites essent V. A. Montaeto. De causis piiε, L. 2, e. 4 . Benedictus XIV Bulla cum semper Omne dubium Sustulit decretorie declarando, illud divinum praeceptum he. ne impleri applicando Sacrum omnibus,qui tunc erant, sestis diebus, idque Observandum mandavit. V. LuciuS Ferraris, Bibl. Coneton. V' Missae sacrificium, art. 3. Ex hactenus dictis colligitur :l. Quia populus in aliquo sesto disponsatur ab audiendo, non ideo etiam disponsari Paroelium a Sacro applicando; neque Q-nim haec duo sunt eormiata; Sane praeceptum applieandi est a Deo , qui illud reliquit determinandum ab Ecclesia; cum P ro Ecclesia per Benedictum XlV declaraverit , satis illud impleri per applicationem quas sit diebus sestis qui tunc erant de

praecepto); ideo etiam nunc satis impletur, Si hodie nunc Parochorum applicatiose restringeret ad dies sestos, qui nunc vigent. Praeceptum vero audiendi est immediato ab Ecclesia , quae illud protulit ad hoc, ut melius diem festum fideles sancti sicarent , sive ad exhibendum Deo cultum debitum; cum vero alia media Sint, quibus id possit a fidelibus praestari, ideo illud Praeeeptum suppressit, injungendo, uti apud nos, alia pietatis exercitia, jejunium scilicet tempore Adventus Illud autem ιο- tisa teneιur Parochus applicare, quoties ιε-netur populus audire nihil probat ; ne iurio uim illud fuit disciplinaris norma ab Ecclesia praestabilita, sed regula erat tune morito vulgo inducta, cum tune illi dies sibi

248쪽

ADNOTATIONES NIessent correspondentes. Haec regula vvlottantum pro simplicibus bone sciatis, qui a fundatione praeceptum habent celebrandi diebus de praerepto, in quibus fidelses tonentur ad Sacrum, eum revera landatoris mens haec sit; non vero pro Paroelio, cujus obligatio altiorem habet rationem. Ε go Parochus tenetur Sacrum pro populo applicare etiam illis sestis diebus , qui post Benedictum X l V suppressi fuerint ; nam haec suppressio liberat tantum fideles ah audiendo. Et ita pluries pro variis orbis partibus declaravit. S. Congregatio, Specialiter ad id a Pontifice deputata , nempe 28

fert Guryὶ R. P. Tinnei S. I. in collegio

Romano professoris, circa Obligationem relebrandi Miasnm pro populo,in festia a Piora pro toto orbe suppressis. a Eminenaa moerendissima: Un consessore trovandosii nella necessita di sapere

con certerga, se i parrochi fiano obbligatino applicare la messa pro populo nello seste levate, nelle quali i sedeli non sono o bligati ad aseoltaria, ricorre alla EminenZavostra Reverendissima, allincho voglia complacersi di dichia rare : - 1' Se ol presente SSuaver lungola regoiadala da BenedeDto XIV, ciol che i Parochi toties ιenemur applicare pro popula, quoties popuIus ιmetur audire; e quindi: - 2' Se dom la ridu-κione delis seste satia da Pio VI, sieno onon sieno obbligati i parochi ad applicarela messa pro populo in quelle seste levate Delle quali ii popolo non e obbligato ad a-

enitentiaria, perpensis expositis.

Gilectissimo in Christo, respondendum cen- Suit, prout respondet juxta responsionem et lias datam, nempe per Apostolicum Indultum suppe imminutiono sestorum diornm quibus sublatum est etiam praeest plum uu-

cliendi Missam, nihil derogatum fuisse obligationi parochorum applicandi missum pro populo eliam in iis sestis diebus, prout alias a S. Congregatione Concilii declaratum fuit in Camerinen. 28 mari. 180 .

sebr. 18m a. 2. Hanc obligationem neque tonsuetudine , neque u u contrario posse ubrogari; nam contra divinum praeceptum nulla currit praescriptio. Hoc adeo verum est, ut

Pontifex pro Missis ex errore et bona fide longi temporis omissis, unam injungat, et pro ceteris de thesauro Ecclesiae suppleat: quod non ageret, si per consuetudinem illam esset extincta obligatio. Ergo Parochi recte monentur de hac obligatione, licet sint in hona fide v. Dissertatio hac de re Ver-li ven Lovaniensis Prosessoris, qui hanc quaestionem scite solvit Gur , G-mdium nees. Mor. T. 2.

Neque obstat,quod nonnulli Episcopi Ruibus demandata fuit executio Brevis Pontificii pro sestorum reduetione, ab applicatione illa deobligaverint Parochos: nam in

hoc fines mandati transgressi sunt; cum illud tantum de sestorum observantia loqueretur, ac dispensaret fidoles a Sacro audi. endo, sed ne verbum saceret de applicatione Paroeliis injuneta. Hinc cum Episcopus N Variensis Romae quaereret, an Parochi Suae Dioecesis ad hanc applicationem adhuc infestis suppressis tenerentur, humiliter exponebat ad R. Pontificem, quod jamdudum

in sua moeresi invaluit opinio eos, qui euram habenι animarum, non teneri Missam

pro populo applicare diebus sestorum, quas

I 8l4. Eo magis praedicta opinio vim Minbuit, quod Cardinalis Costa Arehiep. Tuu risun is, cui mecutio primae reducitonis e mmissa fuerat, aperte declarauiι sub dia2l jun. 786 dietam obligation m in diebus

fesιis suppressis in Regno Pede mans non vigere. S. C. C. de sex presso Pontificis mandato declaravit 9 jun. 3848, Par hos ad illam applicationem teneri. Sed eum ex mente multorum haec re- Sponsio non omnes dissicultates de medio auferre videretur pro Novariensi Dioecesi, ut ipsorum votis annueret Episcopus, novo ad R. Sedem reeuran, exposuit: -al quod non pauci ex suis Parochis tenues habent redi tus; 2 quod Episeopus antecessor Vict.

lificando reductionem festorum, Apostolica auctoritate qua se praeditum deelarat, conceptis verbis ait, quod in sestis, quibus populus dispensatur a sacro audiendo, etiam Paroelius remanet solutus ab eo applicando; - 5 quod ab eo tempore, spatio annorum circiter quinquaginta, ea semper viguit iuParochis consuetudo, scilicet non applicandi, quin ullus reclamaverit Episcopus, vel dubium de oblimtione in illis exsurgeret; -

quod in Novariensi Dioecesi nulla est obli.

249쪽

gutio audiendi Missam in sesiis suppressis; 5 quod die 9 nov. l814, Sede Episcopali

vaeanto, Vicarius Capitularis, publicans Breve Pii VII datum 9 nov. eiusdem anni, quo se ilicol nonnulla festa reducta in pristinum vigorem resti tuebantur, express d clarat in iis sestis restitutis cle novo ΡX ur.

gore obligationem Sacrum applicandi pro populo; ergo pro adhuc suppressis pa obligatio non est B. Quid ad haec S. C.' En responsum, cujus autographum est in Secretaria Episcopali: e Die I decembr. 1849. S. Congregatio v Emm. S. Ι . E. Cardinalium Concilii Tri- . dentini interpretum, vigore lacullatum as Sq. Domino Nostro ipsi specialiter tribu a larum, Episcopi oratoris precibus annu-n pns, facultatem fidem impertita est, utn firmo remanente Parochis onere appli-n candi Missas pro populo diebus sestis den Praecepto, onus applientionis diebus sestis v reductis ad quatuor lantum in singulos B annos, et pro iis Parochis dumtaxat, quos

. congruae tenuitate laborare censuerit, pern trienvium proximum tantum pro suo ars hi trio et conscientia gratis reducere pos- η sit et valeat. - Subscriptus A. Card. Ma- η jus Praefectus v. 5. Hic etiam notanda est responsio S.

nituum Congregationis data 22 tulit 1848. in qua dicitur, posse quemlibeι Parochum,aecedente justa eι legitima causa, adimplementum missae pro populo opplicandae alii Meerdoιi eommillere, seu per alium Sacerdotem hane Missam celebrare facere. Ubi advertendum quod non omnes causae, etsi Videantur talos, sunt habendae ut justa 3 ac legitimae. Hinc. S. Congreg. Concilii in Fesulanu 26jun. lTI ad dubium: - an Paroehi in Dominieis aliisque festis diebus,

Praesente eadavere, possint eelebrare Mis.

sam pro defuncto, et ad alium diem transferre Missam pro populo applicandam. in

easti, etc. Et qunt nus negative;-2 An saltem applicationi Missae pro populo supplere possinι per alium Sacerdoιem, in casu, etc. Respondit: nd nessalire, ad 2, negatio . uuare Missam pro defuncto transferat cum ejus humatione: vel si adest. alii Sacerdoti missam decantandam committat, ut quidem tribuat eleemosynam, quae Solet pro manua

libus. et aliquid amplius pro incommodo. Non lamon Siriclo jure totum quod accipit, tenetur dare Parochiis; cum Pi ipse gaudere S sit privilegio ceterorum B ne siciniorum, dum Missus proprii beneficii ultori tribuunt relubrandas, Ox dicendis De Sacrifieio ubi

de stipendio.

che pel me Zeto della amministraχion civile senZa intervento della Cristiana Carua lNelle retarioni, che si porgeranno at pubblico, la stant pia vantera olim misura te cure da ossa prodigale ali' infortunio. ma veramPnte non sara stato cosi. I 'amor de nostri sta elli, se non e da principii religiosi,nhbonda tanto di parole, quanto ha penuriadi satti. I ' aspelto d' vn povero, d un insermo, d un verebio impotente Φ cosa troppoingrata, perelist possi amo Iungamentst tolleraria, so motivi superiori non eo la impongano. Non h quindi sperabile che te cur Penoso, umilianti, continue. delle quali ebisogno at socoorso di questi infelici, possa nessere quat si convinne, eccitate da un vago sentimento d' umanitu. No, dove manca lacari tu Cristiana puli essere punt ualita, P- Salte2Za; hquanto abhiam diritto di pretendere da gente pagata per servire, se r umministraetionρ dello stabilimento e buonama Sempre una cosa manchera cui nulla sup-Misee, una eosa che non si paga, ι' amore.

a Nel nostro Stato propria mente non sipubblico alcvna logge universale su queSloometto nempe de sepeliendo omnes juxta

antiquam consuetudinem a Rituali commen.

datam in publicis coemeteriis impensis Communitalis construondis); ma te RR. patenti det 25 novembre 1 III, o la Lettera Pastinrale di Mons. Arcivescovo dello steSSOpior-no, e Manifesto Senatorio deli' 1 successivo dicembre scol quali surono abolite te se pol- iure sumi gliari gentilixie nelle chiese cli T rino, e si h ris iret to la saeolia de Ire leaeione delle medesi meai laudatarii nelle chiese dei loro seudi, ed ni patroni nolle chisese loro patronali, ed inibita Ogni ultra eleZione),

ghi de ' R. Stati, e diedero regula in questa materia; talchstit Reate Senato con sunt. 24ottobre ITT8 decisse cho pel solo salto dolio stabilimsento det cimitero nella comunit, di Sommariva dei Boseo stra tollo a' Padri Serviti it diritto diseppellire nelle loro clite-

250쪽

Ne permittantur inscriptiones, quas aliquando videre est, Sive in parvulis capellis,

sive in coemeteriis, quae risum movent aut Ptiam scandalum. Sed Pae sint ad artis atque veritatis regulas compositae et ab ecclesiastico superior adprobata . - Vid. Nolari,

Hic obiter notamus sapientissimam illam legem semper prae oculis habendam, quaeramnium populorum fuit, ut scilicet desini-lum temporis intervallum scrupolose adsit inter mortem et sepulturam. Uuia plurimi narrantur casus eorum, qui videbuntur, nec tamen defuncti erant; sed celeriter sepulti morte teterrima obierunt. Hinc in Regno Neapolitano lex est art. 82: non si Ora sepol tura se non previa autorizza:ione dele ulpatale de Ilo stato civile...a riserva

gia. Vid. etiam ari. Seq. Et in Regno Pe. demontano: α non Si dura sepol tura .che do-B PO scorae almeno ventiquailr' ore dat las morte, e dopo quarant' otio se la medesia ma sta accaduta improvvisamente per m causa interna, uvutoriguardo in Ogni ca-

Ex his deducere est, quid de illis Presbyteris sit pronuntiandum qui, Breviarium recitandi ac Missam celebrandi contenti , in reteris de ope roganti Parocho respondent,su nullum obituere Beneficium, quo opem illam suppeditaru cogantur: sic Iuu Oti OSevitam aguut, inutilum aliis , noxia in sibi; Otium enim docet Omnem malitiam. Si non hi uesicium, ordinum habent, quem vacuum lonoro prohibentur: habunt dominicum prae-

TIoXES 2 sr plum, quo mittuntur ad opus ministerii habent universale praeceptum charitatis, quo unusquisque tenetur honum proximi,

maxime animae, curare. nosce cum Iuda Apostolo nuneupare fas eSt nubes sine aqua, quae a venιis eircumferuntur; arbores autumnales, infructuosas, bis mortuas, eradi-eatas; trucius feri maris. . . e sidera erran ita, quibus procella tenebrarum servata esι

in aeternum.

Sacerdos ne etiam obliviscatur solemni. tatem promissionis in sua Ordinatione emis-Saei ponens enim manus suas junctas inter

manus Episcopi dicentis: promiιtis mihi eι

successoribus meis reverentiam et obedientiam' respondit vix communione resectuS, vestibus sacris indutus, noviter Sacerdos, in templo Domini, in faciem Ecclesiae, Coram Deo et hominibus: promitιο. Quae Porro Episcopo reverentia, si illum parvi faciat, vique apud ipsos saeculares homines dehonestetur 2 Quae obedientia, si infinitis stu-ueat praetextibus, ne obtemperet vjus mandatis, cum ad excolendum Dominicum gregem mittitur Mee mundus totus Sacerdo-ιibus plenus, et ιamen in messe Dei rarus et sude indenisur operator, ajebat d. Gregorius, Hom. I. Videamus ne ista de nobis etiam dici possint, qui, ut Ordinaremur, promisimus, ordinati renuimus. Ceterum hac nostria tempestate non parum juverit haec etiam verba referre cl. Riccardi, Dei meaxi di promovere ι'edueaz. religiosa, c. 8: a La subordinaZionecte as-

sicura la diseiplina, che consolida i autori la, che forma la gloria della Chiosa, comincia nei Preti verso i Parochi , e Segue net Parochi verso i Vicarii Foranei; continuanui Preti, net Parochi e net Vicarii at Vescovo; quindi dat vescovi ai Metropolitani:

via non li persutia, se non sinisce nulla SOminissione di tuiti ai supremo Cerarca, vi

Vicatio di G. C., at Ponte sice Romano. inquesto capo risitae la vita di tutio it corpodet SacerdoZio. o da questo Capo partu lo spirita di luttu tu Clite su n.

Ad scientiam Moralis Theologiae addi

Scendam retinendamque notum est, Plurimum conferre Congregationibus casuum conscientiae interesse. Hoc vel ex eo solum

quisque intelliget, quod tunc moralis Tli 'ologiae scriptoreS von Ddi sunt, pensitandi ac simul consoreudi. Hinc S. C. Congressatio censuit, Episcopum emere possi ad iis

interessendum Par hos tam saeculares,

SEARCH

MENU NAVIGATION