Axiomata theologica sancti patriarchae Augustini S. Romanae Ecclesiae doctoris maximi de angelis quibus explicantur difficiliora, quae de illis controuertuntur in scholis. Dubijs ex illis ortis breuiter disputatis, & resolutis. A p. Benedicto a S. Ia

발행: 1676년

분량: 476페이지

출처: archive.org

분류: 철학

331쪽

. AXIOMA SEPTIMUM.

An ti Sancti de lege ordinaria nonpdsent deficere, nee proficere

- in zeatitudine.

. . . in . . . . - .

Ex Enchiridione ad Laurentium Cap. 29.

P faruit Universiuat 3 CreMeri, atque moderatori. Dest, is quoniam M. istata multitudo Gemeorum Deum deserendo perierat, ea quae perterat rn re pus μἀuomerem a. en qua aracem cum Deo illa Moerinceperstiterat,de sua eretissime rogusta perfu- felicitaresecura gauderet.

Ex Lib. de Fide ad Petrum Cap. 2 3. Habetur inter opera s. P. remo Tertio, sed est S. Fulgentis Ruspensiet Episcopi eiuryncerissimi discipuli.

Firmi mὲ mori se multatevus dubites omnem erraturam maturiatur muta d bilem a Deo incommutabis actam; nee tamen posse quemliser Maeares Oengelorum in deterius mutari. I uta sie acceperunt atonam beatiturinem. qua Deostibiliter'fruuntur, Ut ea carere non86 L

Vtrum Angeli S. possint proficere

in Beatitudine.

Vplicem beatitudinem in San Theologi: essentialem unam: aecuctis agnoscunt communiter dentalem ineram. Prima constitu, Pp Iur

332쪽

tur in Visione clara Dei. Amore bea sit. Maior communiter admittitur. tilico, & gaudio, quod inde oritur.

Accidentales constituitur ex reuela-

tionibus, amore, & gaudio de quacumque alia te extra Deum: quo. polito duae circa propositam quaestionem circumseruntur sententiae. Prima tribuitur magistro sententiarum; quem dicitur docuisse, per quotidiana opera Angelos crescere

in beatitudine essentiali usque ad diem iii dicij.

. Secunda est comunis inter Theologos, qui unanimiter cum S. I lio. prima parte qu. 62. artic. 9. docent oppositum; ita ut Valentia Tomo I.

disp. quarta quaest. a 3. ubi agit doperiectione Angelorum in esse Gratiae, ri Gloriae. Puncto quarto S. Tertium quoque dicat qtiod contrarium asserere merito censetur esse temerarium: Propterea.

Dico primo: Angelos Beatos n5 Posse proficere in Beatitudine essen 'aiali supra explicata. Prob. haec a sertio primo. Quia secundum lege Dei ordinariam eodem modo Angeli sunt destinati ad Beatitudinem , quo ipsi homines, ut Epra cum S. P. explicaui. Sed ex fide habemus iscudum legem ordinariam homines in Beatitudine essentiali postquam illam consecuti sunt non posse pr ficeret Ergo idem de Angelis die

dum erit si non ex fide saltem cunia tanta certitudine, ut appositum a nota temeritatis vindicari non poL.

Minor probatur ex E. cl. II . siue ad L .stram, fise ad sequitinem ceu dent tignum iti erit, quod comm

niter PP. interpretantur de imulabi. litate hominum in suo terminoe, sue ille sit Beatitudinis; sive damnatio- . nis:ad quem post hanc vitam perue-- niunt. Hoc idem habetur in Ecclesiastico cap. I A. V. I T. Ante otitsim tuum operare rustitiam; quoniam ames apud inferos inuenire libum: Et ipse Dominus noster in Evang. IO cap. st. Uemi nox quando nemo 'tegopera . & Paulus Apostolus ad Galat. cap. 6. Dum tempus halemus operemur bonum. Probari potest se. cundo Quia pretemium non: crescit nisi crescente merito. Sed in stitia Beatitudinis non crescae meritum; Ergo nec praemium.

Dices si Angeli non possent pro ficere in Beatitudine essentiali, nec, etiam pessent profieere in beatitudine accidentali; sed hoc est falsum:

nam ex illa D. Lucae cap. Is . Guinyerit iu Cato coram Goselis Dei fuer

um peccatorepanitentia agente'. com

munitet, Theologi admittunt pringressum in huiusmodi Beatitudine

aecidentali, & in nouis gaudijs; νt docet S. P. Augustinus lib. 3.de Gen. ad licteram cap ist. S. Hieronymus cap. 3. ad Eph. S. Ambrosius lib. de his qui myst. initiantur. c. 7. S. Tho.

prima parte qu. 62.atet. 9. ad 3.117. art. 2. ad primum. BLoetuo

333쪽

falsum erit: quod non possiat prois Charitatis ex Charitate erga pro cereia Beatitudine essentiali. SN mum, vel ex illa proficiscuntur; Vnquela maioris prob. quia ideo dic, de qui dignus est praemio essentiali,

tur Angelos Sanctos non posse am- est etiam dignus pismio accidentali. psilis proficero in Beatitudine essem -i: Ad argumentum S. Bonauem tiali, quia no Possunt ulterius m. ree. Respondetur quoad rationem reri, cum stat in termino: Sed haec meriti Angelos Sanctos esse in te

ratio convincit,etiam eos non posse ulterius Neresi beatitudinem accudentaleωὴ ergo: conuincit etiam eos

no pol stulterius proseere in Be, titudine se accidentalii Respondeo huic difficultati persequentem assertionem.& , Dico secundo: Angelos SS. de facto proficere in Beatitudine accidetali idest in varijs reuelationibu , di gaudis extra Deum,non tamen ista eos nune mereri: sed haec illos promeritos fuisse ab initio . . Prima. Pars probata manet ex adductis in hac obiectione immediate praec denti. Secunda pars in Controue .sia apud Doctores,nam S. Bonauem tura in secundo dist. II. qti. a. artoa. de Gabriel ibi docent Angelos M. posse illa accidentalia mereri, cum ire spectu talium donorum non sint adhuc in termino; cum illa omni . de facto non possideant. Nihilom, inus cum S. Thomas doceat illos de facto ista non mereri, ut supra dixi: propterea plobatur praedicta pars

assertionis ex eius doctrina: Quia . ,

huiusmodi praemia accidentalia sunt idebita beatitudini essentiali tamquastaeus eius: Nam vel suat

mino omnino tam quoad essentiale. quam quoad accidentalem Beatitudinem: nec ossicit quod omnia spectantia ad istam de ia D ab eis non possideantunsuificit enim si haret dentur debito tempore, & data oppo tunitatem etiam in alijs praemijs sepe contingit; nam etiam SS. PP. defuncti ante Aduentum Christi D mini promernerunt Beatitudinem tictentialem, quam accidentalem, dotamen eas cosequii sunt solum post mortem eiusdem saluatoris nostri Meruerunt igitur Angeli Sancti ix

Beatitudinem essentialem, quam a s .cidentalem; cum essent in via, non

vero in Patria: ae proinde hoc ipso, quod sunt in termino, quoad Beati- . tudinem essentialem, sunt etiam intermino quoad beatitudinem accidentalem,ut pote fructum illius,que licet non recipiant statim cum praemio Es entiali, sed decursu tempo- .ris; nihilominus iam eonnaturalis

est statui, & quasi debitus ex vi meritorum,quae praecesserunt in via. ,

Dices primor multis hominibus datur Gloria Essentialis, quam ipsi numquam promeriti fuerunt in viis:

334쪽

pto bapri sisto ante visu rationis;eo. Iolumi hominum; di est expositio go saltem isti merebuntur dinia acci. dentalia in Patria per propria Op ra; ergo etiam Angeli Saueti, cam se par ratio de virisque. P. quod si- cu t praedictis infantibuSi confertur gloria essetitialis ex meritis Christuita etiam propter eadem merita facitempore confertur illis huiusinodisruclus; quod non militat in Angelis: qui si ut meruerunt in via Si

riam euentialem ira etiam meruer gloriam aceidentalem.

Dices secundo: D. Paulus Epistola prima ad Corm. cap. 6. ait N Ititu quoniam Angelos suduasIm s. Hoc circa Angelos Sanctos non . sutest intelligi nisi propter custodiam animarum sibi commiliarum:& primium, quod per illum sunt accepi ri; cum iam de actibus viae merir xijs sint praemium assecuti; Ergo de pMmio accidentali ibi est sermo, uod illi custodiendo, & gubernamo homines promerentur non istante statu beatitudinis essentialis. Respondeo praedictam expositionetreyci, & merito a S. P. N in expositione Psalmi 86. ad illa verba Fundamenta eius in montibus Sanctis exponit ea de Apostolis,& descendes ad S. Paulum alta vsse maecaturum dixit non homines tantum, sed σ -- ros, rivos velos isse Aposta asse eos ρ & merito cum enim hi peccauerint: conuineendis di redar.

guendi sunt per honestian vitam S

consormis contextu, Epiliolae Apastoli,qui reprehedebat ibi FidelesCo rinthios, qui Ielictis Christianis et, gebant in iudices arbitrarios Genti. les: contra quos sic arguit. Nescitis

xo magιs iacularia. id est si inter Chri-stianos lunt plures, ex quorum vita innocenti ta sanctitate redarguem tur Angeirmati in iudicio;&colspa ratione eoruin condemnabuntdsi qui tamen sunt substantiae pure it, tuales, & aeuiternae: quanto magis inter illos inuenire poteritis, qui de termitient de velitis litibas circa m

'Dicta tertior eum D. Thouis lato citato hoc aug mentum beatimssinis accidenpalis in Angelis Sanctis, sicut & in alijs Beatis dura urum esse inque ad diem irasci Udi non ultra. Probatur quia pom illum diem non

fiunt amplius noua mysteria gratiae, aut gloriae, de cdsequenter nulla erit amplius necesseas nouarum reuelavtionum: Et quia tunc erit completus numerus Praedes maloruin in ca lis; ideo no erunt amplius noua gaudia propter conuersiones hominum, θconsequeter nec etiam ulterius gaudium accidentale ι Sed in aeternum

manebit Gaudium de beatitudines essentiali eum gaudio de beatitud, ne accidentali sibi correspondente semper in uariata. et Dico quar to: Angelos Beatos

335쪽

non posse excidere a tuo statu Bea. quae de hoc puncto msuit S. P. lib. utudinis: vet docet S. P. Iib. de Cor- . . undecimo de Ciuitatς in 7. direptione,&Gratia cap. ro. ubi ex- Iib. q. de Geaesi adsitietavi capas. presse docet:,Summ ευ beatisavinia is 26. & de . at etiam lib. plenitudinem tamaam rami stem lib. 63. QQ. qu. deniqne mansionis 18seruis et x Minere et L M. 3 3.Cons cap. 1 alibi Veni ivvus amaxo non possent, in Bede β quia de hoc puncto eo in Contro-orris vasem.& cap. 1 α fugeli uersia de Imaompreheasibilitate, a -- se a i s a*sper hiaram Visione Dei in dubio ad Axioma arbutism ineridem liberum aroria nanum, de in Controuersia Quinta steterum ossist issma ionis GH- huius operis in dubio ad Axiomagam mercedem rei remer crunt. -- Tertium. Propterea ad ibi dicta meram scilicet beaetisvinnis plenitudiM. remitto. Videantur S.Thomas pri- qua eis certissimum sit semper se in il- ma parte quaest. 3 3. art. sexto, & Sela esse manGros. An hoc proueniat mimo, ubi acute exponit mentem, ex solo Dei beneplacito a ex natu- - -6n am S. P. N. & Noster Leora beatitudinis, in Tractatu de Berse nardus Coquaeus in Commentariis titudine disputatur. ad prςdicta loca de Ciuitate Dei sed in cognitione Matutim &. V Praecipue ad caput as. Libri vadespertina Anqelorum disputant hic cimi. plures Thecilogi occasion eorum,

CONTROVERSIA

De Peccato, & Paena Daemonum.

ais erat adlatarism.qMd de se mei. eum vellet, quo permaneret sive Me non Posseret, ut velut M. Pussit ergo permanere si vellet ia

336쪽

mn deerat Historiumere quadrasset qua munuser perseuerasteriacunere, quod vellet. Sed quia nosiuit permanere, rofecto eius culpa est; euias M. ritu et spremanere νε-6su. t Hucusque loquitur S. P. de primo M.tuinem statu innocentiatita quo Statu illum aequiparat Angelis viatoribus quoad gratiam,& auxilium sine quo,& quoad potentiam peccandi,proptorea subiungitur Sicutβα-- veri qui radentibus Hys per liberum arbi. trium, per sdem tiberum arbitrium terunt i , ct huius mansioris debitam mercedem recipere meruerunt, tantam scilicet beatitudinis plenitudinem, νε eis certissmum Asemper se in illa esse mauguros. Si autem Mo adiatori-, vel aveo, velhomini, quam primum Lamfαπι defusset; quoniam mos tan rurafacta erat, ut sine diuino adiutorio posset permanere si inuet, non umque Aa eripa ceci ent. O iutorium qu ' risesset M quo moere vis possent. Num autem quiam de s rade adistorium, iam lanareccati

Vtrum Angeli possint peccare, tam

contra legem Scripturalem, quam

contra naturalem.

H Hoe axiomate S. P, utor tria nam ut ait Apostolus ad Rom.

praesenti,quia in eo explic at, ULinon est is παρrauaneatio . pro di casum Angelorum, & potentiam pi ea videndum est, an Angelicon peccandi,idest liberum arbitrium; & tra quamcumque legeris peccare pinauxilium, quod acceperant, ut pos tuerunt: Sunt enim lege, siuE prae sent in bono permanete si vellent a cepta in duplici diCretra. Quaedam quod auxilium si non accepissent, , enim sunt supernaturalia, quibus non utiquet sua culpa cecidissent: na creatura Intelleolis diruitur ad ut ait ipse, non talis natura acta erat, finem supernaturalem. Alia natura' insine diuino adiutorio posset perma- lia quibus ordinatur ad finem natu neresivinet: quia vero peccatum oralem Ex 'qua doctrina' libetur: 'quodlibet in contra aliquam legem a nos posic dupliciter peccarea pr

337쪽

.-- DE A rueontra finem, & praecepta naturalia; secundo contra finem, & praecepta supernaturalia. Et quidem Angelos peccare potuisse est de fide:cum

ex Sacra Scriptura constet aliquos de facto peccasse habetur enim in s Epist. p. IO. c. 3. Ab muro Diaboqius peccat. &in Evang. cap. 8. rue homicida erat ab anitio, sero inmate nonpetit: quia non est verasas in eo;& IOb c. q. v. 1 S. Inia geos fuisreperat prauitatem . Ex quibus Omnibus patet: Angelum absolute lis quendo posse peccare: & ratio est malaifesta fundata in his duob' prineipiis. onnis creatura quae habet liberu n arbitrium pote bsoluth,&nulla facta suppositione peccato Vbi est Lex ab alio praescripta cui subiectum sit liberum arolirium; nulla fini liter facta suppositione 'potest peccare. Sed Angelus nulla facta suppositione Vision 1s Beatificat: Vmonis hypostati ae,aut alterius si mi i is impedimenti est talis. Ergo potest absolute loquendo peccaro. Cum polst libe, ε praestare, vol Oinmittere illud, quod ita lex, vel praescribit; vel prohibet; Sed an possit

peccare contra utra nque legem, sicut nos possumusἰ non est certum

apud Theologos: sunt enim variae

de hoc DD. sententiae. .

Prima est Scoti in secundo Dist. 23. Vbi probat generaliter nullam creaturam esse posse ullo modo imo

cato contra legem naturalem, siue de peccato contra legem supernaturalem.

Seeunda sententia distinguit, &asserisi posse produci creaturam im- peccabilem quidem respectu finis naturalis, & talem esse AngelummStamen respectu finis supernaturali siquam sententiam tenet Ca:etan uxPrima p. qu. 63. art. r. cui fundamentum praebuit S. Thomas ibi in Resp. ad 3. quod etiam docet ident Ang. D. in m. Disputatis qu. t

de malo art. 3. in corp. & ad 6. art. s. ad primum, & in sequentibus,nec non, & in secundo dist. F. qu. x. art. primo ad primum,& 4. Durandus in secundo Dist. 6. qu. t. nu. 2 6.& a Io& 3. Gabriel ibi qu. r. art. p. & a Maior qu. a. Concl. q.& . ovamus in ptimo Dist. qq. qu. prima ad secundum.Capreolus in secudo Dist. λδ. qu. prima. art. 3. Noster Ferrar in lib. 3. contra Gentes cap. IO9. Bannez,& Zumel in Primam partem ad quaest. D. Conclus. z.contra Scotum: his politis. Dico primo Angelum ex natura sua posse peccare contra pnecepta naturalia,sive ea sint a natura indita; siue sint positiva superaddita, dummodo spectent ad finem naturalem: Haec affertio est sententia S. P & propterea: Primo illam eius Auch. pr bo sic. S. P. lib: r a.de Ciuitate Dei

cap. primo ait: Dιcimus itaque ι- mutabile bonum non esse, nsi unu is

338쪽

.a a

Deum, Verum, Beatum ea diem qua

fecit bona quidem e quod ab alio: U

rumtamen mutabilia,quod non de ιIo,

Deo: quoniam omne mi um nasura n

cer, satu man festatu Deum tam Anaeo um creasse naturam, cui ποκωm sis

non esse eum Deo. Similiati ab et cap. 6 eiusdem libri, ubi per extensem de peccato, & miseria malorum An. gelorum disserit: cum S. Psensit eius

distipui s S. Fulgentius lib. de Fιde ad Putrum cap. 3. Similia habet S. Gregorius lib. 23. Moralium Lap I. Et ex hoc principio tam S. Fulgentius in dicto lib. c. 2 3.quam S.P. lib.

3. contra Miximinu colligunt, quod cuicumque creaturae rationali praestatur, ut peccare non possit, non est naturae propriae, sed graisaei quod SP. ibi sic primiti L coerite ad eum, Or tuum namιῶ, ni F qaia hoc memo

si s donaueris: Immor itine- --iem Deus habere aecisur seus, Dis eu immutibilis fias dis omm enim se mutabili natura nounulla mors est apissa mutatio, quia rarit al,quid in ea noesse quod erat: eamdem doctrinam

habent S. Ambrosius lib. 3. de .Fide ad Gratianum cap. a. S. Hieronymus in Comminiariis magnis Epistolae ad Galatas cap. 6. & in Episto Iar. 6. ante finem loquens de An.

gelis, & laminibus, & versitis illud

tuo o-οιs inuens. I ait Vlus Deus est, in quem peccatu π non cadit, calera casnt Mera arbis. κta quod horio ad imaginem, o uisa em Dei μί- et in utramve parism possi sam ectere viduvialem, S in hthiae adsum explicat illud Epistolae prias ad Tim cap.primo bi Deus dicitur Immortalis. Sic, di Elias Cretenta in orat. 3. tandem S. D. Dama scenus lib. a. de Fide cap. ἐ.MZuz. quae est prima Apologia in Iuliam an illa verba. adhaec quomadu duis mi-uid enim creatam es amaasiam subsit necesse ea, id enim a-- cxtra mutationu aleam est. Pod nihil b bet in o sit exsatum : ex hac S. P. Raliorum PP. Doctrina, sic arguo.Om V nis creatura Intellectualis ex is natura est mutabilis, & ita utramquυ partem stam potest flectere voluntarem: Sed Aqgelus tam circa finem,& legem sepernaturalem. quam cis ca naturalem est mutabilis, & suam potest in utramque partem .flectere Voluntatem: Ergo tam est peccabi Iis circa finem. se pernaturalam, qua circa finem naturalem. Dicos hos 4PP. loqui decreatura rati ali libera; non Mero de creat a rationali, quae ex sua natura sit determina .

ad unum, qualem posse produci Deo, non videtur implicare: &Φlliusmodi esse Angelum ex natura istaordine ad finem, & legem natura leM. Respondetui cum S Hierou

339쪽

nuritieiς eis. Creaturam rationales hoc ipso quod est rationalis I debere elac libera arbitris: nam idea talisereatura ab eo dicitur facta ad imaginem, & similitudiaemi Dei, quia libero arbitria dotata est v Praeter a communiter docetur impossibile e se produci creaturam rationalem, quae necessario alligata sit ad unam

Partem eκ natura rei circa sua obiecta, quae illi propcini passur. Si enim

non est animal irrationale,debet e se libera ex natura sua ad quo inti que genus obiecti ; ac proinde hoc ipso quod minimam habet liberta iis partem non potest circa virtut vel vitium,seu naturaliter, seu super naturaliter loquendo esse determinata ex natura tiar sed solum, ve, ratione status, & terminiι; et ratione alicuius doni, & magni benefieii Dei. Nec dicas Deus est liberi arabitrii, & tamen circi Virtutem,de virium, seu bonum, & malum morale . non habet libertatem. Nam, ut dixi cum PP. supracitatis,est dispar ratio de Deo, & de creatura . Deus enim est immutabilis, & eum sit e sentialiter bonus, & Sanctus, nor potest transire de bonitate at mali-riam, & de Sanctitate ad Uitium, de peccatum,& praeterea nullum habet superiorem, nec potest habere.cuius

legi possit subdi, & eam transgredirnon sic est de creatura rationali, que

eaque illa sit: nam haec eo ipso quod est creatura, est facta ex nihilo; de

implicat contradictionem esse creaturam, & non esse ex nihilo factam; ac proiad ε non esse ex natura sua . mutabilem circa quamcumque i gem vel fiaem: ae posse peccare tacirea legem supernaturalem, quam circa naturalem. Veritas haee cla tior fiet infra ex sellationibus obie-' , etionum Aduersariorum. Prob. 2. Moratione illa supra in principio huius dubii posita: Quia Angeli in statui

suo uaturali, ςciso quocumque alio habent liberum arbitrium subiectu legi naturalis ergo pollunt libere, vel transgre vel obtemperare. Cons. Quia si Angeli non possent contra legem, aut finem naturalem peccare.

Etant determinati omnino ad faciendum illud. quod lex naturalis di ctat: Sed omne id quod est omniano determinatam ad aliquid faciendum non est agens liberum ut patet in omnibus illis quae agenti naturalia idcirco nominamus, quia sunt determinata omnino ad unum ac proinde non libere. sed neces rio operantur. Ergo Angeli non estent agentia libera in statu suo naturaliin in ordine ad legem naturalem. Prob. 3. quia Angeli in statu stnaturae poterant deficere a suo fine naturali; cum haberent posse tendere per actiones liberas in illum, de posse non tendere Ergo poterant contra illum peccare. Probatur 4. quia sicut ab ageute naturali aquir, tur eius finis per actionem necessa-

340쪽

riam, ita ab agentibus liberis debet ad finem naturale in per legem par iacquiri per actionem liberam: Cum ter naturalem: & in eo casu potuisVnaquςque creatura tedat in si iem sent transgredi illa n leg in, & op sibi proportionatum, &o Deo prin rari contra illum finem non dolum fixum: per actiones proportionatasi mediate, & concomitanter; sed di per quas est apta nata operari cir- etiam primo, & immediate; sed perea illum: Ergo si Angeli sunt agen- hoc quod Deus condeus naturam tia libera, libere debent acquirere , simul largitus sit ei gratiam non suum finem naturalem, & posse illa struxit,neelabstulit ab eo potentia conseqae, vel ab eo deficere, quod Iam naturale; sed illam perfecit Ese est idem, ac contra illum peecaro. go adhuc potest id, quod sol se 6 Probant vltimo communiter Theo- siae gratia supernaturali, α codsi ' Ιogi, qui hanc assertionem tuentur; quenter cum non impIicet mimp cyria Cacodemones de facto incitari tuisse in puris naturalibus, si in illi

homines ad omne peccatum etiam creatus fuisset, immediatctran te icontra legem naturalem. Ergo ex legem naturalem nec etiam impi,

se ante lapsum habebat poteutiam, cabit, quod hoc posset in statu vis, ad peccandum contra huiusmodi teri esto haberet gratiam. Praeterea,vel s gcm: Respondent Aduersarij huic Angelus ratione suae naturae habuit argumento; posse quidem Angelos potentiam peccandi contra legem peccare contra legem naturalem me oaturalem, vel no habuit si habuit: diatri & concomitanter, non tamen Ergo potuit illa uti, nisi impediretur primo, & immediate; quod cxplicat, ab aliquo itatu, vel termino: puta, a&. probant hoc modo. Finis natura- sua beatitudine: non solum medi lis Angeli est Deus, qui etiam simul tri sed citam immediate, & directe

est finis supernaturalis eorum. Non faciendo contra aliquod prςceptum, possunt autem Angeli recedere a quod constat lumine naturali est Deo, ut fine supernaturali, quin ει serum dum; v. g. . non faciendi alte-mul recedant ab eo, ut fine naturali, ri, quod tibi no vis fieri:in hoc enim cum utraque ratio finis sit in ipso; Em nullum est in conueniens; Si non ha-go quoties peccant contra legem tu buit: Ergo numquam potuit illa

pernaturalem, peccant etiam com uti, nec in via,nec in termino, & co-tra legem naturalem. Hoc tamen . sequentet nςc mediate, nec . imme-

effugium non soluit dissicultatem: diate: quod nec etiam ipsi Aduella. Quia si Deus. creasset Angelium in ris admittudi . Nec omcit quod in 'paris naturalibus, quod non impii, Deo identificentur duae illae ratiocat, iam tunc illum ordinasset solum nes finis naturalis, & finis supernutura' l

SEARCH

MENU NAVIGATION