장음표시 사용
451쪽
Im asse causam pereati actualis. Sequela patet: Lilectus enim proveniens ab aliouo ut elevato
proveniens ab aliquo ut elevato, attribuitur elevanti, ut in effectibus Omnium
in1 tumentorum videre licet: Ergo si peecatum Mami phrace essicienter ex elevatione divina ad peccati Originali seu praedicti habitus, in quo
Λdversarii peccatum Origutae sermaliter consistere docent, translationem eo urreret , Deo ut causae speciali ejus trassusio tribueretur.
Tettia vero pars suadetur, Actus ille ex vi pacti non fuit immutatus physee, sed ad sumrnum moraliter .' Ergo quoad phys eum influxum aeque impotem mamat, supposito pacto, ac erat ante pactum a transitus enim de non potente
phys e in physice potentem , eum phnicua dc Bintrinsecus sit, physicam dc intrinsecam varia tionem exposcit. Ex hoe consutata manet solutio aliquorum . qui dicunt peccatum Adami habere quod sit causa illius habitus, i linantis animam in bo num commutabile, ex eo quod es peceatum ea. pitis , habentia proinde vim insectivam totius naturae. Nam peccatum Adami, ex eo quod su
rit peccatum capitis. nihil physeum habet, quod non haberet, si esset ab illo patratum ut a frigulari per mi o At hcie secundo modo pereatum ab ipse non haberet vim ad physice produce dum praedictum habitum in nisis : Ergo neque illum habet , heci ab ipse ut a capite naturae
committatur. CSecundo probatur eadem prima para Minoris principalis.Peccatum actuale Adami non existit modo physee : Ergo nequit physiee et icienter
influere in praedictum hahirum ad bonum commutabile inclinantem, in quo Adversarii peccatum originale constituum. Diees, quod licet peceatum Adami non existat formaliter in se, existit tamen virtualiter in semine eorruptra , quod est instrumentum productivum naturae, A peeeati originalis conie-
Sed eontra : Illud peceatum nihil physeum produxit in semine, per quia in ratione instrumenti physice in praedictum habitum influentisaonstituero ur: Ergo nequit virtualiter existere
in semine. Consequentia, patet, nam agens prin. D lautiimum snem s enim Adamus in La pt
denti ratione monstravimus : Ergo ex peccato
Adami nihil physeum potest produci in semine per duod in ratione instrumenti se ei ad rro.
ducendum praedictum habitum , in quo Aciversarii peccatum originale eotas era docent. constituatur. Dices, ex hae ratione sequi, quod etiam juxta
nostram sententiam , constituentem peccatum
originalem priuatione . semen non possit per modum instrumenti physet ad ejus producti
nem concurrere, cuyus oppositum supra art. l. docuimus.
Sed negatur sequela, nam j ta sententiam
constituentem peeeatum originale in privati, ne, non requiritur ad us emcentiam superadinditio altequa virtutis positiva an semine , sicut necet aria est justa constituentem 1Iud in habitu : sed sufficit vis quaedam privata, seu uel ctus vigoris ad communicano umJustitiam Crisi natem , quo pollebat in statu innocentia, .Laodem declaravimus.
Meunda pars M ori principalis, in qua lix,
mus, Adamum per suum peccatum non poste esse causam e scientem duntaxat moralem praedicti hahirus,ia honum commutabile inclinantis mquo Adversarii peccatum originale constituunt γh. eviter suadet . I iam quia causa moralis non praebet ex , i sua susscientem in setixum in essectum quo illum executioni mandet, sed tantum ad id movet & excitat alienam voluntatem e constat autem Adomum non hoe modo ad pecteatum originale, quod in no his transmittitur , concurrere, cum nulla si alia voluntas quam moveat di excitet ad ejus productionem. 1 uni etiam quia eausa moralis alicujus essectus sentia per debet habere comitem causam ejus phys eam , nempe illam voluntatem quam allicit&movet ut illum executioni mandet: Ergo qui qυ id sit de eausalitate morali Ad mi in niamum peccatum, debet recessarid concedi aliqua usaph sea, quae ail illud executive concurrat. Laee sententia magis consutabitur ex dicendis disputatione sequenti ubi ostendemus peccatum habituale personale non cons stere inhabitu in-elinante voluntatem in bonum eo ut bile uteipale scillam exi stit virtualiter in alio, vel quanado es virtus illius ex natura sua , seur ealor est virtus ignis vel quando aliquid in illo producis, ratione cujus illud sibi ivbordinet: At semen ex natura sua non est virtua peeeati Adami. sed s Ilus naturae humanae : Ergos in semen nihil ph seum ex peccato Adami derivetur, non potest
tala peccatum in eo virtualiter remata ere. Antea
cedens autem probatur primo ex jam dictis dinam illud ph cum nequit ex peccato Adami ex sua natura, & attontis tuis quae ab intrinsecti in B peceato competunt, e scienter eausari edmatienia physaea entitate illius, si ejusdem rationis ae s capitale non esseti nec ex elevatione dia vina, neque ex vi pacti , ut jam osten/imus. F
go nihil physeum ex illo potest derivari in semen &e. Me Id i dem Antecedens suadetur ex dicti, supra ari 3. Vel illud physicum per peeea. um Adami productum in semine, esset qualitas
morbida permanenter l, sin haerens, ut volue
runt Gregoriuet,Richar. vi &alii antiqui Theologi: vel qualitia fluida . seu motio iditention lis, semen subordinam precato Adami ut causae
neipali. seuet aliqui ex nostris Thomistis existimani' Neutrum diei potest , ut ibiaem eviis
allogpria volunatis non produxit talem habitum quanto Aeliquit, neque illum producunt alii ecatores, non est cur ab ipso Adamo produei debeat in voluntate parvulorum, in quibus non plura requirenda sunt pro constituendo originali peccato , quam in eodem Adamo A in reliquis pro conitituendo habituali peccato petis. Ii, ut de se manifestum est.
rara retentia explieatis, s Misistrare D. Thomastiis F. LIext in hae quaestione dissicile non si arim Ios. rum impugnare placita , dc ostendere quid
non sit originati recatum, veram tamen proferre sententiam, & explicare quid illud sit , &in quo ejus ratio sermalis eo itit disseillimum apparet, eis quia hujus peccati natura obsevisti stim a se, & humanae mentia aetem plane transieendat. Attamen ea opinio videtur probabilior , ae menti Ac doctrinae D. Thomae eons Ormior, quae d et rationem formalem constitutivam paccati oriainalis, esse privationem justitiae om
452쪽
ginalis, voluntariam nobis ex vi pereati Ad, Α mi , non ut tollit omnes qua effectus, sed ut a seit praecipue ipsius essectum primarium, commmunem tali justitiae X stratiae auctificanti. quies sancti sieare di tectitieare animam in ordine ad Deum. Ita communiter sentiunt nostri Gomistae, & plures ex Recentionbus, favetque D. Anselmus lib. de eone tu Virg. cap. 26. ubi ait: Peccatum originati alaad reteiluere neqties in ipsis infani bas per inοιedient ιam ns nacturamia ilia. Sed prae omnibus hane sententiam Harissime d et S. Thomas hie qu sa, artig. ubi expresse dieit quod prisatis originati. iastitiae , per quam νalantas sabdebatur Dra , es formati in peccata ori nati. Et dei e se concla. dit : Peccatum originale materiatilis ottim es vconcapsentia , formaliter Hr. est iasinis originaltitonia. Similia habet qu. 3. de malo art. 7. dicens , In peccata oririsali est aliquid formale, scituιι carentia oris, natu iustis,a : quod etiam repetit P. 4. art. I. inco . & ad Io. N pluribus ahis in locis, quae brevi upia causa praeteImitin
Nec valet responsio Gregorii de Martiner, di-eentis D. Thomam Iocis citatis non sumere V formale, pro eonstitutivo,sed pro consequenti & completivo quemadmodum nos ipsum exposuimus supra disp. 3. art. I. l. 3. dum assirmat privationem & Marsionem habere se formaliter in CPeccato actuali. Non valet, inquam, haec inter. pretatio aum q uia D. Thomas ita assignat pro formali peceati originalia privationem justitiae originalis ut nullius alteriue formalis , neque in eisdem locia, neque alibi , mentionem saciat dis autem sentiret dari aliud constitutivum forma. 1e & primatium , qua procul dubio expresse RIormaliter aliquando meminisset Tum etiam, quia loeis eiratis adaequale explicat totum quod ad constitutionem peccati originalis concurrit, per privatronem qua mappellat formale , &per illud quod voeat ma teriale; R ideo ratio forma. Iiteonstitutiva i Ili debet in uno es istis duobus contineri : sed non continetur in illo quod am DPellat materiale, ut patet et eum nihil aliuA si praeter concupiscentiam, quam omnes Catholisci debent a formali peccati orionalis excludere, ut I. i. ostendimus : Ergo includitur in eo quod
appellat Armale, quo test privatio justitiae originalis. Nee hute evasoni favet id quia ge peccato actuali subditur nam pro hujus eonstitutivo habemus plura D. Thomae testimonia, I Ocbrato adducta, quibus expresse Ermae dari iti peccato actuali malitiam positivam & contrariam , illudque specificari in ratione peccati, pertendentiam positivam ad objectum dissonum rationi & legi . eum quibus stare nequit quod constituatur per privationem : R ideo quando hane appellat formale, jure optimo id exponi- Emus de formali consequenti & completivo: sed pro peccato originali nullum est testimonium,in quo assi et constitui per positivum , aut dari in ecialiquid aliud pro formali, praeter privationem Originalis justitiae, imo in omnibust laeti in quibus hine quaestionem pertractati tale Ia exelugitiunde testimonia adducta non nisi de sordiali &primario ae essemisi eonstitutivo intillisi possunt. Non valet etiam quod alii dicunt, nimirum D. Thoenam locis citatis, ubi pro sermali eonstituistivo Peccati originalis , privationem justitia originalis assignat , non loqui de tali Meeato ut
peccatum est , R ut habet rationem mali mor iis, sed prout habet rationem mali simpliciter. Non inquam valet, nam manifestum est S. D ctorem locis eiratis , & praesertim hic tota quaest. 82. agere de peccato originali secundum sibi propria, R ut culpa & malum morale est, asinordinata dispositici naturae humanae, speeis que ratione justitiae orginali oppositum , non vero ut est malum simpliciter, & prout cum aliis
malis etiam non moralibus convenit.
Rationes Thealogica evenant F.
PRAETER testimonia jam adducta, pluressu
rationes Theologicae , quibus hae sentensia ars suaderi potest. Prima est Culpa originalia non est peccatum actuale, sed habituale, cum peris maneat in anima pueri, donee per gratiam baptismalem deleatur, Atqui peccatum hahit lentiti consistit sotmaliter in positivis, sed in pria vativo , nimirum in privatione gratiae sancti Gcantis . ut disputatione sequenti ex S. Thoma ostendemus e Ergo & peccatum ciripinate. Secunda ratio: Peccatum originale se Miter& essentialiter eonsistit in eo quod per se primo
tollitur per baptismum; eum noc sac ramentum ad delendam culpant uriginalem institutum sit: Sed per baptismum per se primo tollitur priva tinjustitiae riginalis, quantum ad effectum primarium , cum per illud per se primo conseratur gratia habitualis, mentem Deo coniungens οῦ Ε go peccatum originale consistit formaliter in privatione insitiae originalis, ut aufert essectum apsus primarium communem tali austitiae, &sratiae sanctiseanti, qui est rectis care animam,& ipiam Deo ut ultimo sini conjungere. Tertia ratio Illud in unaquaque re se habet las.
ut ratio constitutiva, a quo tanquam a radice &Origine caetera ad illam pertinentia dimanant Rconsequuntur : s. d a privatione iustitiae origi natis, quantum ad Fimum eius effectum , eQnjunctionem se ille et mentis ad Deum, dimanantaliae de dinationes ex peccato Adam ad n transsuta per generationem : Ergo talis pris tio est ratio constitutiva peceati originalis. --jor patet, Minor probatur. Ex peccato Adami derivantur in posteras iamea, seu coneupiscem ita, & rebellio appetitus inferioris contra superiorem, menalitates corporeae, ut morbi, dolo. res , Aesatigatio eo oris, necessitas moriendi aliaeque miseriae quas quotidie experimur , &cidae naturae vulnera appellaris lent, ut declarat S. Thomas insta qu. s s. art. 3. ubi docet quatuor este vulnera naturae ea peccato consequentia , nempe infirmitatem, ignorantiam, malitiam, re concupiscentia in omnea autem illa deordinationes & vulnera, ex privatione justitiae origianalia quantum ad primum qua effectum proeedunt, ut ibidam explicat S. Doctor hia verbis: Per iustulam originalem persecti ratia ιontinebar inferiores animae mus , O ipsa ratio a Deo persciebasar es subiecta. Hac autem ori ratis liasabtracta o per μιιatam primi parentis . o M a
νιrriarem , se ipsa vistuaris , radieratu dicitarnatura. Idipsum fuse R eleganter exponit opusc. 3. cap. 19a. ubi sic discurrit : Quia ricti
453쪽
sta stilicet justitiae originalis) tam ordinista A
Quibus verbis S. Doctor aperte declarat, Omnes deordinationes & miserias per Adami peccatum ad nos transfusas, ex privatione justitue originalis, quantum ad primum ' praeeipuum ejus esse ctum, qui erat mentem Deci ut ultimo tim perfecte subjicere, veluti rivulos a sente, di ramor axadice, procedCre. Idem dicendum de poena damni peccato originali debita r nam pueri ratione privationia Pa- c
hiae, vel f quod idem est quoad praesens ) origi
nalis justitiae. quantum adessectum primarium, ut ortae ex Adami meeato, quovis alio secluso, sunt indieni floria seu visione beatifiea , R h bene com ignitatem ad poenam damni, quae in carentia divinae visionis erinsistiti seue in statu integritatis & innoeentiae justitia Originalis eoa s viset dignos vita aeterna per modum haereditatis iunde cum dignitas poenae sit prDprietas eiani e quem culpam, in privatione justitiae originalis. quantum ad primarium ejus eisectum , peceatiotionalis ellentia debet e cinsistere, Quarta ratio: Privatio voluntaria gratiae, seu
ctitudinis habitualis aes debIta sed privati justitiae originalis est carentia voluntaria bustitiae seu rectitudinis habitualis animα debita Ergo in parvulis est peeeatum habituale. Minor prohatur r In primis enim hare carentia est volunta ria v luntate primi parentis, in qua omnium pinsterorum voluntates ut in eapite continebantur; est etiam eatentia justitiae seu rectitudinia nobis
debitae, eum Adamus M lege & pacto cum Deo inito , justitiam originalem nan sibi soli. sed
etiam ut posteris transfundendam aeceperier Erom talis privatio est carentia voluntaria justitiae seu rectitudinis habitualis mimae debita: subinis deque habet omnia requisita ad rationem peccata hasitualis. Ullima ratio : Peccatum originale noncon. sistit in peccato actuali Adami praeterata, ut ex trinseee parvul Oa peccatorea denominante, sed est aliquid ex Adami peccato ad nos traductum. reeeptum in anima vel potentiis. & aheia distinctum: Athoenon pores esse aliquid poscivum, neque ex privationibus potest esse alia quam privatio gratiae, seu justitiae Originalia quoad esse. ctum primarium t Ergo in rati privatione pecearum originale consistit. Mator supra L a. contra P hium, Catharinum, R Salmeronem demommata est Minor etiam quoad primam partem patet ex supra dictis r ostendimus enim peee tum originale non posse formaliter eonsistere inconcupiscentia , neque in qualitate morbida &sibilo serpentis causata , neque in reatu poenae. Me denique in habitu animam ad bonum eom. mutahile inclinante, seu in conversone habituali ad erraturam; vix autem aliud positivum. in quo consistat,assignari vel imaginari potest. Pt batur veto quantum ad seeundam : Tum quia sola privatio justitiae originalis est omnino priama, radixque A origo caeterarum; quae ad peccautum oristinate spectant, ac proinde ipsa dunctae potast iuud constituere. Tum etiam quia eo proportionali modo debemus in peecato originest
. - - Ε- eoordinare privationes ad illud pintinentes, quo
originalis justitiae secundum essectum prima- N eoordinantur in originali justitia posectiones II
rium, ut est in nobis voluntarius terminus pec
cati actualis Adami, habet quicquid requiritur ut sit formaliter peceatum habituale: Ergo cum non se peccatum personale, ut patet in pueris, qui ante omne personati delictum tali privati ne maculantur, oportet ut sit ipsum peccatum originale. consequentia manifesta est. Antecedens probatur proh r 'uia talis privatio, ut ex Adami peeeato oria, nihil est aliud nis habituatis N voluntaria avetito a Deo sine ultimo & Ω- pernaturali; sicut enim gratia sanctiseans est ipsa unio & eonverso habitualis hominis ad Deum ut finem supernaturalem, ita ejus privatio, quatenua praedicto modo voluntaria. est habi. inuis avemo A separatio ab illo r Sed recatum mortile habituale, non ess aliud quam nututa di aversiu& separatio, ut disp. sequenti patebit Ergo talis privatio, ut ex Adami peccato orta, est formaliter pereatum habituale in parvulis. Secundo quia sicut gratia est supernaturalia vim animae, ejusciue eum Deo amicitia, sanctitas, munditia, & cleeor: ita privatio voluntaria gratiae est ejusdem animae mors , inimicitia cum Deo, iniquitas , immunditia, di maeula, quod di nihil amplius peceatum habituale importat, ut ibidem
Addo quod , peceatum habituale nihil est
ativis quam carentia voluntatis justitiae seu r quae per tale peccatum auferuntur: Sed inher has sola illa persectio quae resῖdet in inima. R illam restiseat in ordine ad Deum. est prim, & eonstitutivaesentiae ipsus originalis iustitiae. ext rae autem habent se vel materialiter. vel ut propthiates consequentes : Ergo pariter in peceat originali privatio illius prima persectionia erit essentialis & constitutiva e reliquae vero inde subsecutae, vel materialiter, vel per modum proinprietatis ad illud pertinctum. Addo quod, cum peccatum O inalest peecatum naturae, in illa privatione eonsistere debet, quae prius & immediatius ipsam naturam assieit: hae autem est privatio Justitiae originali, secundum effectum primarium: sicut enim iste essectus erat immediate inessentia animae, quae est propria hominis natura, ita eius privatio ima mediate di primario eandem naturam a meit, ipsa ergo erit propria & formalia ratio ratis p eati eonstitutiva; reliquae vero, ouae sunt in v Iuntate & aliis potentiis, pertineLunt ad illulseeundarid&exeonsequentissicut ipsae potentiae
Dices eum Curiete ex pereato Adami derivari in posteros privationem habitualem eonformia ratis ad legem ouam transgressis est, haneque privationem videri aptiorem 'Omathus aliis ad peccatum ordinale constituendum . quia cum
454쪽
de ratione pereati sit contrarietas & opposito ad Alegem, omne peccatum debet constitui per ave sonem ab illa et illa quidem ut si peceatum sit
actu se, constituatur per aversionem actualem,
quae est privatio consormitatis in ipso actu ; si vero sit habituale, sicut est originale, constitua tur per habitualem aversionem, quae est privatio eonformitatis habitualis debitae haberi a supposito. . Sed contra primo 1 Ex peceato Adami solum derivatur in posteros privatio formae debitae ex vi pacti in paradiso initi : Sed ex vi talis pacti nulla alia forma erat debita , praeter justitiam oti inalem, & persectiones in ea inelusia b Ergo nuIltu, alterius formae seu habitus privatio ex speeeato Adami derivatur in posteros. Major paret, Minor probatur : Tum quia Deus nihil promist Adamo pro suis posteris, praeter justitiam originalem, A persectiones in ea inclusis. I umetiam quia sola illa forma seu persectio elat debita parvulis , quam Adamus transsudiset eum natura, si non peceaset: Sed si non peccasset, nihil traduxisset in posteros, praeter Originalem Iustitiam , neque isti ab illo aliquid aliud haeredia enti Freo nihil aliud erat eis debitum.11, Contra seeundo e Sicut in nobis habitualis conformitas ad legem, non est aliqua forma, vel habitu, distinctus a gratia & virtutibus, quae manent in eo qui legem adimplet,& per quas est habitualiter dispositus , atque in praeparatione animi ad eam servandam, quoties aliqua ejus praecepta occurrerint; ita nee in Adamo, s le-pem oti servasset, habitnalis eonsorinitas ad ipsam, suisset alia forma vel habitus, quam ipsa justitia originalis, di persectiones ac virtutea in ea inesuta, per quas ad legis observationem suisset habitualiter dispostus: Ergo privatio habitualia consoracitatis ad legem, nec in Adamo, nee in
ejus posteris, aliud esse potest quam privatio oris ginalia justitiae. . VI
isil v v et in primis Advertitii quae
dam testimonia D. Thomae, in quibus peccatum originale in aliquo positivo videtur constituere. nam hic qu. a. art. a. ineorp dicit Od
ecatum originale est habitus, sicut aegritudo, &in soluti ad 1. inquit quod non est privatio pura, sed habitus corruptus : habitus autem ex ipso nomine aliquid possivum importat. Denique in eodem articulo, tum in corpore, tum ad ar-mmental, appellat peccatum originale lanιu a rem naturae, qui etiam aliquid postivum sonare
24 Respondeo D. Thomam appellasse peccatum originale habitum smilitudinarie & metaphorice, quia habitui assimilatur, non solum in eo quoci habitualiter permanet, sed etiam quia eum de ratione habitus sit disponere bene vel male in ordine ad naturam, ut ex ejus definitione constat, quicquid praedicto modo disponit, Iarge A improprie dieitur habitus unde eum
pes privationem justitia originalis partes humanae naturae male se habeant, sintque inordine ad ipsam naturam prave dispostae , talis privatio a D. Thoma habitus appellatur. Cum vero suta diti peccatum originale esse ae iudinem &tinis Morem naturae, loquitur insensu causali, non
formali, R intendit solum qu g sicut sublata sanitate sequitur aegritudo corporalia, ita sublata justitia originali, di subjectione animae ad Deum quae erat perseeta ejus sanitas, sequitur languor Rinordinatio potentiarum animae,& concupiscem tia seu sumes peccati, quae ad materiale peccati Originalia pertinent, ut supra ex Divo Thoma
objiciunt secundo. Si peccatum originale in is privatione justitiae originalis consisteret, non tolleretur par bapti sinum c Sed hoc dici nequit. cum hoc sacramentum ad sollendum originale peccatum institutum sit: Ergo nee illud. Sequela Majoris probatur Originalis justitia non rostituitur per baptismum, quia post illum adhue in nobis remanee concupiscentia, & vires inseriores rationi resistunt: Ergo si peccati in originale in talis justitiae privatione constat,sequiti illud non tolli per baptismum. Respondeo eum S. Thoma qu. q. de malo arti iria. ad a. qkod sustitia inriae alti rest tittar is , - ριψmo, quantum ad hoc qaad superior pars anam
ν fas caltae, Ied non aurum ad hoc qώod ν - tiani sab amantur infer, ores vires r ex lvio madire in defecta es concupis entia , qaa manet fobaptimam. Ex quo Patet quam a. metitem irsus supra dixerimus, 1ormale constitutivum peccati originalis esse privationem originalia justitiae, non ut tollit omnes ejus essectus, sed ut a sert praecise ipsus efflictum primarium, comminnem tali iustitia & gratiae sanctificanti, qui est sinctificare animam, eamque Deo ui ultimo λni conjungere 1 nam talis essectus nobis per baptismum restituitur, cum in ipso eratia habia tualis nobis infundatur, per quam anima sancti- Mattir, & Deo ut fini ultimo habitualiter eo jungitur. Objicitur tertio PMeatum originale non sta Iarium Ateit aversonem a Deo ut ultimo sne, sed etiam conversonem as bonum eommutabile, tanquain ad finem ultimum: Atqui talis conve , so est aliquid positivum e Eixo peccatum originale non consistit adaequa te in pravatioue gratiae seu originalis justitiae, sed ejus esentia seu ratioso alis ex postivo & privativo constatur. Minor videtur certa, M or vero suadetur Parvulus in peccato originali existens habet aliquem ultimum snem : Sed non habet Deum prra sne ultimo, eum sit aversus ab illo: Ergo est eonve sui habitualiter ad creaturam tanquam ad ultismum snem. Confirmatur r Non patest dari recessus a te mino a quo. sne accessu ad terminum ad quem: Ergo neque averso a Deo, sine conversone al
Respondeo primo. peccatum originale, ad
aequale sumptum, tam aversonem a Deo ut ultitimo sine, quam conversionem ad bonum commutabile tanquam ad finem ultimum Importarea eum hoe ramen discrimine, quod averso agrationem ejus formalem spectat, converso vero est extra totum formale originalis culpae, & ad summum de materiaIi ad illam pertinet, seut de concupistentia supra dicebamus. Et in hoc sensu explicari potest S. Thomas. dum ait M. f. de m Io artic. a. quod in peetato originali non est eon. versio, sed sola aversor non enim excludere intendit eonversonem ad ianum e mmutabile a peccato Orieinalia quate sumpto, sed solum
ab qua quid tale & ratione formali.
455쪽
seeuna responderi potest distinguendo Ma
i rem peccatum originale dicit conversonem ad num commutabile , sormalem de post .vam, nego Ma)orem : virtualem& interpretati tam, eoneedo Maborem. Similiter distinguo Min rem : conversio ad ereaturam sordiam &postiva aliquid positivum est concedo Minotem viris tualis 3c interpretativa, nem Minorem r haec
enim converso licci ad modum alicubus positivi concipiatur, tamen sermaliter nihil est praeter privationem: est enim sola averso a Deo ut ut
timo sne, quae vocatur converso interpretativa,
quia praebet sussciens fundamentum ut possimus
interpretari voluntatem pueri in peccato originali existentis, Je dieere eam magis ad creaturam quam ac Deum esse assectam. Unde ad probati
nem Majoris dicendum est, parvulum existentem in peccato Oilei nati, habere quidem Deum ut est primum existendi principium pro ultimosne naturali eo modo quo ereaturae irrationao Ies in Deum ut ultimum finem Oadinari dicumtur, inquantum aliquam ejus smilitudinem de
persectionem participant) sed nullum habere ultimum finem moralem, nisi virtualiter &inte
prelative, uti ina explicatum est.
;o Ad confirmationem dicatur, quod licet non possit sati recessus a termino a quo postivus, sine aceessu ad terminum ad quem , bene tamen rivativus , ut patet in Anaelo , qui potest ree ere ab Mno loco, non accedendo ad alium, quia non re edit per modum positi'um, sed per negationem operationis, qua in ipsi ratio locandi, di . ut ostera dimus in tractatu de Angelis: unde eum averso , quae est de essentia peceati originalis non sit postiva. sed tantum privativa est enim pura earentia subjectionis ad Deum tanquam ad ultimum snem tale peccatum Inon importat
conversonem ad erraturam, rus virtualem &
lai Objicitur quatili : Ets primus parens non a
cepisset justitiam originalem in posteros transissundendam , si ii ejus originale peccatum contraherent i Sed tunc peccatum Originale non eons steret in privatione originalis justitiae :Ergo nee modo in tali privatione eulpa originalia consstit. Minor patet. tunc enim e tentia justitiae originalis non esset privatio, sed pura negatio , cum in eo casu debita non
esset talis justitia. Major vero suadetur Eis Adamus non accepisset justitiam originalem in
posteros transfundendam, potuisset tamen caput illorum morale constitui: eum hoe ex solo bene. placito divinae voluntatis dependeat, de ex supremo dominio quod habet in nostras volunta
aes, ut supra docuimus; subindeque Deus tune potuisset nos in Adamo ad observantiam alicujus praecepti obligare: Ergo, illo peecante, posteri
ejus peccarent, & consequenter peccatum ori ginale contraherenti Respondeo quod s Adamus non aecepisset ju-
in stitiam Originalem, vel aliam formam sibi eonia servandam, R in posteros traducendam, pecca intum originale quod transfunderet in posteros. esset alterius es lentiae R. rationis ae modo est: tune enim cum nihil intrinsecum evipsi ad posteros posset traduci , quod haberet rationem peccati, culpa originalis in sola extrinseea d. nominatione , sumpta a peccato actuali Adami praeterito & non retractato, se aliter eons steret siquidem nune talem denominationem a
j eonstitutione peccati originalis ideo r icimus, Tam. III.
bemus tale peccatum ese aliquid manens in no- his, 3e intrinsece nos assciensa aut etiam, quia
tam pro peceato originali, quam pro aliis hahi malibus eonstituendis , habemus de facto priua,tionem gratiae intrinsecam & volu tariam , in tua, ut supra ostendimus, Omnia ad talem ess
tum constituensum renuista concurrunt: ubi
autem pra aliquo essectu constituendo adestra tio intrinseca sussciens, non licet ad denomina
Haee solutio illustrari potest exemplo peerati
habitualia personalia, quod ex actu precamin se resultat inanima , dc in ea habitualiter perisa manet, donec per poenitentiam retractetur, de per gratiam sanctificantem in austis eatione insulam deleatur. Theologi enim communius d cent, eum s. Thoma insta reserendo, tale pe eatum in olivatione gratiae sanctifieantis Iiter consistere: ὁe tamen s Deus hominem ad ordinem gratiae non elevasset, sed in puria nais turalibus ipsum condidisset 3e ille tune more liter peccasset, peccatum habituale ex ami illo peccaminoso resultans, non eonstitisset in pluvatione gratiae, sed in denominatione extrin ea desunt pia ex actu peccati praeterito, vel in privatione naturalis recti tu sinis rationis, aut in alia quo alio intrinseco vel extrinseco. Cur emo pa- C riter nobis non lieebit asserere quod si Adamus non aecepisset justitiam Originalem , vel aliam sermam sibi conservandiae, R in posteros traducendam, precatum originale in illo easu. aut statu , scret alterius essentiae 3c rationis aemodo est, & in sola mirinseca denominatione, sampta a peccato actuali Adami praeterito , -- maliter eosisteret' objicitur quin or Pectatum nostrum originale debet esse nusdem rationis. erademque sp mei cum peccato Adamia idem enim saltem ip
cie peccatum quod ille eommisit, in nos transfundit i Sed peeeatum Adami eonsistebat inpositivo : ERO A me datum originals quod Innos
D transfunditur. Major patet Minoe probatur. Peccatum Adami suit pereatum eommissonia contra praeceptum negativum non edendi de lidino vetito, aut non superbiendit Sed peccatum Disp. . commissionis in postivo eons stit, ut supra fuse an. ι ostendimus i Ergo de peccatum Adami. Respondeo gistinauendo Maiorem .. peeea tum nostrum originale Aebet esse ejusdem specier eum ecato Adami, habituali concedo , a. ctuali nego. similiter disti u Minorem:pecca. tum Adami actuale consisteb1t in postivo,eoncedo Minorem peceatum habituale, nego Minoin rem , de Consequentiam. In Adamo igitur duplex Lit peceatu, unum actuale, quod fruit actua 'Ε itinerbiae, inobessientiae, aut gulae . a quo ipse
Adamus dictus est peceana, Je nos,prout eramus in illo, Ateimur in eri pecease raliud vero habituale, quod sitit terminus talis actus, denomis navitque Adamum peccatorem. Primum quiadem fuit postivum, sicut eaetera peccata actualia i quoad seeundum ver non fuit pro sorma. .
Ii, niti privatio gr tiae vel originalis justitia, ut patebit ex dieendis disputatione sequenti, ubi Ostendemus pereatum habituale in privatione
gratiae sancti heantis consistere. Unde quia pec catum nostrum Originale non se hahet per m dum actus , sed per modum termini, ut antea deelatavimus, neque ab eo dicimur peccantes ,
sed peccatores, aequiparandum 3c assimi luditum
456쪽
potius est peceato habituali Adami, eonstanti Ain pravatione. quam peccato Hua actuali, impo
tanti de sotmali aliquid postivum.
Instabis r Peeeatum habituale Adami erat 3 ejusdem speeiei eum actuali, alias transacto actu non mansisset idem mecatum secundum spe. et emi Ergo si peccatum actuale Adami consistebat in postivo, idem dicendum erit de habituarilia subindeque de meeato originali quod in nos transfunditur, cum illud, ut jam ditebamus , peceato habituali Adami assimiletur. 337. Respondeo distinguendo Antecedens r erat ejusdem speciei in genere moris , concedo An tmedens e ir esse physeo, nego Antecedens, & B
consequentiam. Explicatur solutio exemplo peeeati commisssionis ' omissionis. Licet enim peccata commissionis & omissionis ex eodem motivo procedentia, sint ejusdem speciei inese ... Inoris, ut supra ostendimus: 'uia tamen physed aut metaphysice loquendo pIusquam specie in- ter sedisserunt. hujusmodi convenientia specifiea in i se moris non impedit quod unum sit positivum, & aliud privativum. Ita similiter, quam vis peccatum oria inale , ' peceatum actuale Adae, R universaliter peceatum habituale & actuale ex eo relinquitur, sint ejusdem speciei inesse morali, & prudenti aestimatione hominum,
tum quia habituale, cum sit terminus actualis, re- cducitur ad illud: tum etiam quia sunt contra ean-Aem legem.& ex eodem motivo procedunt; hoe tamen non obstat quominus in esse physico speeie ' plusquam ecie inter se differant, di unum
in politivo, aliud in privativo consistat.
OBJIe I rs ultimo : Privatici justitiae diri . nalis est poma peeeati originalis 1 Ergo in
tali privatione nequit essentia culpae originalia consistere. Anteeessens expresse docetur a s. Thoma insta quaest. I r. a re s. ubi alti sui tractis Dorionsa iustitia haber rationem panae , βαι etiam stiliracto gratia Item qu. s. de malo art. l. sic crinis eludit r Conrentem pana petrari oris alis est μι tractio gratia, o per in oras risionis dima', ad
quam homo per gratiam ordinatur. Ratio etiam
id suadet : nihil enim est magia commune R decantatum, quam quod iustitia originalis I damo R ejus posteris ablata si in poenam peccati. Consequentia vero prohatur : ν ena supponit in subjecto culpam , cum idcirco poena induca tur, quia subjectum est illa dignum ratione culis Daei item poena est a Deo, utpote simplicitet bona, & seeundum ordinem 3ivinae justitiae R. sapientiae, non vero eulpa, cum sit mala mora
liter Ergo s privatio justitiae originali, sit pe
na preeati originalis , non potest esse ipsa eulpa oripi natis formaliter, seu ratio formalis eonstitutiva illius. Hoc argumentum valde torquet & exereet
Theologorum ingenia, unde ut ab illo se expediant, varias solutiones&dicendi modos excogitarunt. In primis aliqui negant absolute Antocedens, & die uni privationemjustitiae origiti
Iis esse duntaxat effectum peccati Originalis, non vero poenam illius.
Sad his solutio displicet: Primo quia manifeste repugnat doctrinae D. Thomae loeiseitatis. SecunAo , quia supposito quod Deus statuetit conferre mutibusjustitiam Originalem, illosque ad ordinem supernaturalem per gratiam evehere, non potest illis justitiam vel gratiam auferre, nisi in poenam alicujus peceati; sicut supposito quod alicui gratiam eontulerit, non
potest suspendere concursum ipsam eonservantem, nisi propter indignitatem subjecti ratione
eulpae Ergo quod Deus justitiam originalem vel
aratiam non conserat, poena est alicujus peccati.
Tettili, Non esse gratiae vel justitiae originalia in parvulis, est illis disconveniens &malitin, Raliunde est a Deo o Ergo obtinet rationem poenae; omne namque malum quod est a Deo, eum prout se culpa esse non possit, necessario habet rationem piae n. Denique, dato, & non concesso,
Iod privatio gratiae aut jussitiae originalis stes
dictus. & non poena originalis peccati, non staritur dissicultas argumenti proposti: cum esse a culpa non minus eam praesupponat, quampi
Respondent alii, privationem gratiae aut justi tiae originalis in parvulis esse poenam , non qui- vdem eulpae originalis ipsis intrinsecae, eum stea posterior, sed peccati originalis originantis, mope peccati actualia, quo Adamus in persona omisnium deliquit; unJe tale peccatum Draesupponit,& nin eonnituit. Ita Varquea hic disp. I gr.e r . sed haec etiam solutio eommuniter re)icitur, quia negari nan debet esse intrinsece in pueris peccato Originali insectis poenae condignitaterni non enim propter solum peccatum actuale quod Adamus eommist, sed etiam propter originale, Juod ad eos traduxit, excluduntur a regno Dei,c pravantur gratia ' originali justitia; quamvis hujusmodi poenae utrique preeato diversi mori correspondeant, peceato stilicet actuali Ad tanquam demerito, peceato veri, originali seut termino ejusdem peccati actualis, in quoi uademeritum virtualiter permanet.
His ergo solutionibus rejectis, dicendum est,
privationem justitiae originalis , quantum ad priniariumjus essectum, qui est subjicere memtem Deo ut ultimo fini, non esse poenam pecca ii originalis, sed potius rationem formalem con stitutivam illius; quantum vero ad alios effectus secundarios, qui sunt subsecto corporis ad animam , R appetitus inferioris ad superiorem, esse illius poenam , ex privatione enim horum esse ctuum justitiae originalis, oriuntur in homine
concupiscentia, somes peccati, necessitas mo
riendi . morbi, & aliae hujus vitae poenalitates, quae sunt poenae peccati Originalis, Nessectus ibi ius. Vel ut dicunt Salmantieenses: privatio gra
tiae seu justitiae originalia potest consderari uti Ihciter; primo inquantum est mala Deo & tollitubjectionem ipsi debitam: Reundo ut est mala homini & quatenus tollit persectionem ipsi pro
missam di debitam, illumque in seipso perficien tem quemadmodum ipsa gratia sanctificans. quae tali privationi opponitur. potest eonsiderari vel ut est bonum hominis , re quaedam forma dans e s animae maximam persectionem , sellia ςet participationem divina naturae, qua redditurin 1eipsa bona, sancta, persecta, & veluti dei- rmis; vel ut est bonum Dei, di quatenus ani mam Deo ut sponso tradit,& ut ultimo fini subjicit Si privatio gratiae aut justitiae originalis primo
modo spectetur, habet ratione culpae, eum si averso moralis & volutaria aDeo ut sine ultimo: fiseeundo modo,habet rationem poenae,cum se mala & distonveniens homini, & a Deo ordinata contra deor rationem & de semitatem culpae.
457쪽
Nee obstat quod illa formalitates non realiter, A rum assici privatione aratiae ut poena, quam amised virtualiter tantum inter se dis inguantur: privatione illius ut euha.
quia ut ait D. Thomas qu. I. de malo art. q. ad
Dices primh: culpa non est a Deor sed privatio justitiae originalis, ut si ieiens mentem Deo
ut ultimosni, ab ipso causatur Ergo non habet Tationem culpae. Minor probatur : Justitia origis natis, ut sub ieiens mentem hominis Deo ut ulti mo sni, est habitus pendens a Deo in seri& con. serva ri: Ergo carentia illius est a Deo subtrahente auxilium, quo producatur vel conservetur.
Respondeo quod quamvis carentia iustitiae originalis ut si ieientis mentem Deo, physcEsumpta, seu ut proveniens ex subtractione auxilii divini, sit a Deo, quia sub hae ratione est tantum p cena, cum propter culpam Deus subtrahatrale auxilium. carentia tamen justitiae originalia ut subjicientis mentem Deo, moraliter spectata.& ut volita voluntate eapitis, sub qua tantum ratione potest diei culpa, non est a Deo, quia ut v Iuniaria sequitur ad a flum voluntatis Adami, non prout ille actus erat a Deo essiciente, sed inquan
tum erat a voluntate Ada deficiente.
Si dieas secundo. poenam debere praesupponere culpam e respondetur quos etiam privatio physea iustiti originalis, quae est poena peccatiori ei natis, praesupponi a --vosuntariam, sub qua Rem culpae e prius enim est nostro modo intellisendi privationem illam voluntariam ese volui te nostri eapitis, quam illam infligi a Deo; ideo namque Deus nobis nascentibus subtrahit auxilium justitiae originali 3 productivum, quia voluntate primi parentis voluimus Justitia originali privari. Ε, hi, inferes, ad recte concipiendum totum eulpae Originalis proeessum, quatuor esse distinguenda 1 na seu instantia rationis. In primis enim concipere debemus puerum sub debito habendi erat iam es pacto in paradiso inito inter Respondeo in tali tigno nihil eoncipi de Deo, sed ab eo praescindi ; unde neque conelpimus iulum ut negantem concursum gratiae , neque ut
illam influentem,sed selum eoncipimus ici quod ex parte pueri se tenet. R quod ex peceato domi accepit; quod vero propter hoc Deus den get gratiam, & hae denegatione seu privationapuerum puniat, pertinet adsigna sequentia.
ἀmus, peceatum Adami respicere hunc puerum tanquam membrum ipsus Adami. R eausa te in il aversionem voluntariam a Deo ut ultimo tine, seu voluntariam privationem subjectionis
. a Abiis ipsi Deo, in qua originalia culpa ma- Ilier consistit Tertio intelligendus est taem puer,
ratione utriusque precati, tum Adami, tum prospiti, indignus ut Deus ipsi gratiam promissam eonferat, subindeque dignus ut denegetuteli si gratia, quatenus est bona eidem puero, ordinaturque ad illum perficiensum Denique intelligere debemus, Deum, utroque peccato ad punitionem pueri provocatum, genegare suum concursum collativum gratiae, & hae denegatione causare ipsius gratiae privationem , non
proue haec privatio tollit subjectionem debi. tam Deo, sed ut tollit persectionem promissam R. debitam puero, illumque in seipso persietem tem , qum pacto talia privatio habet rationem
Diees t In illo secundo instanti, seu signo rationis, in quo intelligimus peaeatum actuale Α-dami causare in puero pravationem subjectionis
ad Deum, etiam intelligimus Deum ut negantem eoneursum collativum gratiae , atque adehut punientem puerum per talem negationem; alias deberemus tunc concipere Deum gratiam infundentem : Ergo tam tito concipimus pu Tom. III
Nox ANnu M primo, quod aliquid potest
esse in alio tripliciter : vel se ut m cauta principali, ut stius in patre : vel sicut in ea usa instrumentali, ut filius in semine patris di vel si .eui sorma in subjecto, ut albedo in pariete, aute cecitas in oculo , eo modo quo privatio dieitur habere subjectum. π Notandum secundd, peceatum originale posis, praesupponit eandem privationem ut C se considerari duplieitet , nempe sormaliter &iam, sub qua formalitate habet ratio' quoad euentiam culpae, seu quantum ad malitiam primariam & constitutivam; S essectivd quantum ad proprietates, & essectus ex ipso derivatos, qui in ipso ge materiali & secundatio importantur. Hia praemissis. Dico primo, peccatum Originale esse in Ad mo sicut in causa principali, & in semine scutio eausa instrumentali. Ita D. Τhomas hie qua
omnium hominam Dit qaliam in 's. Adam fiexa iaprima caasa principali, seandiam ii ad iapostoli ad ara,
man. In qua omnes peccaseruar. In semine Mem
citur peccatam originati in prolem fimal cum natura humana Ex quibus sumetenter probata manet nostraeoneluso. Unde Dico secundo, peccatum originale prius & immediatius reeipi in essentia animae, quam in eius potentiis a imo si quoad esentiam & rationem tormalem culpae consideretur, reeipi in sola essentia animae; in potentiis vero solum ratione proprietatum, vel effectuum ex ipso procedet,. tium inveniri. Prima pars est D Thomae cu. q. de malo art. 4&hic qu. 83. an. a. ubi eam cluplici ratione demostrat. Prima quam habet in corpore se potest proponi. Peccatum originale per originem seueenerationem ex Adamo traducitur in postero si Sed origo seu generatici prius attingit animam ut terminum, quam potentias illius: Ergo prius h peccatum inhaeret animari quam ejus potentiis. Haec ratio D. Thomae dispIieet Varquerio: Tum quia anima rationalis, eum non edueatur 4 suu materiae sed a Deo immediate procedatinon est terminus generationis, sed creationis. Tum etiam, quia si peccatum Originale, eo quod per generationem traducet ear, deberet esse prius in eo quod immediatius generationem terminat, sequeretur illud immediate reeipi in toto com posito: hoe enim, & non anima, immediate per
458쪽
sed haec stiuola sunt, & vim rationis D. Thm Amae non infimant, sed confirmant. Ad primum enim facile respondetur, quod quamvis anima
non terminet generationem ut terminus per trulam productus, eam tamen terminat ut terminus per illam corpoti unitus , alias homo non generaret hominem , si sua actione nec essective, nec unitive animam rationalem attingeret.
Ad secundum dicatur, D. Thomam non secisse comparationem inter primo& secundo terminans generationem absolute, sed interi jecta quae culpae capacia sunt: λ quia compositum
secundum se totum non est capax culpae, sedi cundum partem principalem, quae est animara- tionalia, ut probavit art. I. ubi carnem excludita contractione culpae originalis secundum est.ntiam culpae, ratio adducta probat peccatum originale recipi immediate in essentia animae , non vero in toto composio , vel in potentiis eius.
Unde se proponi & illustrari potest rati , D.
Thomae. Inter pates hominis, quae sunt culpae capaces, illud prius recipit in se eulpam raripianalem,quod prius per generationem corpori uni
tur Sed prius unitur corpori per generationem anima rationalis secundum essentiam i quam secundum potentias: cum inter corpus & animam nulla mediet potentia, inter potentias autem Scorpus mediet anima ut subjectum A principium cpotentiarum : Ereo culpa originalis prius & im- inediatius reeipitur in essentia animae, quam in Mus potentiis. Confirmatur: Parvulus qui concipitur, prius natura intelli itur habere animam quam potentiast Sed in illo priori anima est infecta peccato Originali, cum sit actu pars siti Adae; undὰ s de
potentia absoluta ab essentia animae potentiae non resultarent, ille parvulus non pronterea a culpa originali esset immunis, sed eo ipso quod per generationem lseret membrim Adae , tali peccato inficeretur : Ergo prius natura peccatum originale recipitur in essentia animae, quam in ejus petentiis. CSecurula ratio D Thomae sumitur ex resp. ad 1. di sic potest formari. Idem est subjectum privationis , di sormae qua privat. nam v. g. coec itas est in oculo. in quo subrectatur potentia visua: Sed anima est immediatum subjectum fornix, qua privat peeeatum originale, nimirum Originalis justitiae: Ergo & peccati ori inalis. Minor
probatur e nam ut ibidem ait S. Doctor, ODI -n iis instilia mi nebat primordialiter ad essentiam animae, erat erum Antim δνinum diatum humana nasura, Pam per prius rasti il essentia anima quam
lentia. Addo quod justitia originalis, ut supra dicebamus, essentialiter & in recto gratiam sanctificantem immite bit: Sed gratia sancti scans in
ad aequale consistit; alias forma nos justis eam non esset una, sed multiplex, eontra id quod definit Tridentinum sess. c. cap. 7. ubi ait quod unica causa j .mnatu nostra iasti iurionis os in trami, hon quae ipse iustus si sed qua nos iustus facit c. Ergo pariter, quamvis anima S potentiae ins-eiantur per eulpam Originalem. essentia tamen illius adaequale in animae insectione consistit ;insectiones autem seu deordinationes potenti rum, secundario tantum ad illam veluti ejus prinprietates pertinent.
OBi Ie Ira primd contra primam partem
hujus conclusionis cum Scoto in 1. dist. 32. Anima secundum se non est sus eptiva culpae, sed solum media voluntate e Ergo culpa orieinalia prius & immediuius non recipitur in essentia animae, quam in ejus potentiis. Consequentia manifesta est, A ntecedens probatur tum quia omne peccatum eisentialiter est voluntarium tum etiam quia dicit deformitatem a lege , quae non potest inesse animae, nisi media' voluntate, eum non nis illa mediante, legis obligationi su
Respondeo eum Ccletano, Antecedens esse vorum de culpa actuali, non autem de habituali: cum enim anima secundum suam essentiam rationalis & spiritualis sit, & radix omnium actuum moralium, honorum & malorum, non est eur ex hae parte repugnet illi esse immedi tum subjectum alicujus quod si moraliter malum i unde si est aliquod peceatum, quo3 in ipsa non possit immediate subjectari, provenit non ex eo quod est culpa seu malitia moralis, sed ex eo quod est operatio, R ide Oblata ratione opeia rationis a culpa, scut aufertur in peccato habituali, sve originali, sive personali, nihil obstat quominus culpa immediate se ectetur in essentia animae. Ad prima probationem in contrarium, dicendum est peeeatum habituale esse volunt rium per modum termini, non per modum actus: lieet autem id quod est voluntarium terminative, Aebeat animae competere media voluntate pro pria, vel capitis, ut causa essesente, non tamen media voluntate eoncurrente in ratione subjecti.
Ad secundam probationem eadem distinctione utendum est i quando enim dicitur quod de so mitas a lege habitualiter permanens post pecea. tum, non inest animae nisi media voluntate, hoe salsum est,s sensus si no ii iesie nisi media volum
tale concurrente in ratione subjecti a verum au
essentia animae immediate reeipitur: Ergo &oci. E tem, si intelligatur eam non in esse nis media v
Ex quo probata manet secunda pars eonclusinia , Nam gratia habitualis se udum suam es.sentiam solum in anima residet, in potentiis au tem secundum proprietates & virtutes ab ipsa di, minantes existit: Ergo pariter essentia culpae originalis in essentia animae recipitur: in potentiis autem, ratione proprietatum, vel essectuum eYipsa procedentium invenitur Consi matur & magis illustratur haec ratio Qtiam i, in justiseatione infundantur gratia redona, ut per illam anima exornetur, &per hie eleventur potentiae; esentia tamen formaejusti ficantis in gratia habituali animam exornante
iuntate ut causa esse iente; ex eo enim quod vO-
Iunias devieta divina lege per suum actum, re sultat praedicta deformitas in anima permanena habitualiter. o ieies seeundo 1 Ex D. Thoma hie . gr. Ioart. 3. Privatio originati iustisti, per quam Hluntri sata batur Dea, s sermale in peccato originali. Sed privatio justitiae originalis, ut se ieientis volun.
ratem Deo, res det in voluntate: Ergo peccatum originale, quantum ad formale, in voluntate re sdet, non vero in essentia animae.
Responde D. Thomam non Ioqui hie de subjectione sormali voluntatis ad Deum ut uutimum finem , quae est a eharitate , sed desu,
459쪽
Jectione primaria & radieali, quae est a gratia
sancti fieante, existente inessentia animae, in deque medici habitu charitatis influente volum tali re istitudinem, qua illam Deo ut ultimo finisul ieit. Unde ibidem observat Cajetanus, D. Thomam nunquam dixisse, quod formale peccati originalis sit privatio rectitudinis aut subjectionis voluntatis, sed dixit esse priνation/m originatis iustitia , per quam voluntas subdi.itur Deo, ut instruaret talem locutionem transtivam esse,& se loqui de subjectione eausali&radieali voluntatis. quae est a gratia sancti scante , non ve/rd de proxima de sitim ali, quae est ab habitu chamitatis: quapropter in aliis loeis supra adductis , S. Doctor, loco voluntatis, ponit mentem, qua: B primatio dicit ipsam animam. A RTreti Tua VII.
- pueri eum solo originali de edent/s sub
licos , insantes decedentes sine baptismo, Fc cum selo originali peeeato ex hae vita mi grantes , poena damni , consistente in carentia visonis intuitivae Dei, de facto puniti. Id enim apertu ex Scriptura colligitur , Joan. 3. Nisi
quia renasas fuerat ex aqaa in Stiritu Sancta , non tot introire in regnum Dei r Et I. ad Corinth. a. Si l in Idam omnes moriuntών , ita in Christo omnes νιν ι tantaν di id est , nemo a morte
crantracta per Adamum liberatur, nis Christo ut capiti uniatur; quae unio non si nis per baptismum, per quem Christo incorporamur, R
A eontra Pelagianos. Sed dissieultas est ' eonti
versa inter Theologos . an patvuli eum solo originali peccato decedentea, praeter poenam itilam damni, in carentia visonis Dei conssen. tem, poenam aliquam sensus patiantur, aut salistem an ipsa poena damni , quam patiuntur , sit illis causa alieti us moestitiae vel doloris y In cujus dissicultatis resolutione quatuor invenio diis
Prima Aserit parvulos deeessentes sine baptis mo , & eum selo peccato originali ex hae vita migrantes, non sesum in perpetuum Dei visi ne privari, sed etiam poena ignis aeterni puniri, minus tamen quam aduhos damnatos, eo quod leviori culpa adstringantur. Ita Hocent Greg riue Ariminensa in a.dast. go & ai. Draesolib. 1. de grat a & lib. arbiti tract. g. cap. 2.& pr habile reputat Albertus magnus in sumnaa tractui s. Pro hae etiam sententia acriter pugnat FI rentius Conrius Minorim , in tractatu edito ad
ea leem libri Jansenii , De flatu pareatiram si nabaptisma drierint iam ex hae vita , secundum me tem B. Irivs i , & ab eodem Jan senio approbato atque laudato lib. h. de statu naturae lap-ine eap. ae. insiae. Quo is tractatu conten fit Austor ille'Oppostam sententiamquam a quinis genti sere annis omnes sere amplectuntur Theologi , esse Pelagianam, & peccatum ori ginale penitus evacuare. Secunda docet parvulos in peeeato originali decedentes , nulla quidem poena senius fore electendos, aliquam tamen tristitiam de amisitione suae beatitudinis habituros quae tristitia pertinet ad ipsam poenam damni. Hanc tenent Ahulensa super cap. as. Matth. qu.c66 &673. Bollarminus tomo I. lib4 6. de amissione gratiae& statu peccati , cap. 6 R I. valentia toreo 2. disp. c. qu. I . Puncto & probabilem censent
solo, Eumer, Curiel, & alii Tertia existimat quod illi parviat privantur quidem in pcenam peccati ori inalis beatitudine supernaturali, ita clara Dei vis te eons stente , non tamen heatitudine naturali, sita in cognitione & dilectione Dei ut Authoris naturae:& addit quod post diem Judieii illi superseiem
membra ejus esseimur. Idem definivit Θω- et Y--- Μν -
dus Palaestina , seu Dio spolitana , ut testatur D terrae veluti in paradiso quodam terrestri habiS. August. lib. de gestis Pelagii eap. g. R Epist. tabunt, pleni sapientia, virtutibus moralibus I 6. Synodus etiam Carthaginense R Mile- vitana apud eundem Epist. m. & 0r. & Tri. dentinum seir in decreto de peccato origimcan. .& s. Favent etiam SS. Patre , illi principue qui restiterunt haeresi Pelagianae , cujus unum ex praeeipuis dogmatibus hoc erat e Inis fames , tametsi non baptiora , vitam aternam habens.I enimae id ratio suadet: Nam sine graia instructi , & quod Angelorum consortio, ac visitationibus , Ex quibus magnum percipient latium, saepestuentur. Ita Catharinus libro de statu parvulorum decedentium sne baptismo, Albertus Campensa controv. I. de peeeato Origin . proxime ad finem, Hieronymus Sava relam libro de triumpho elucis. tamque sentem fiam probabilem putant Salmeron in cap. s. agria gratum faciente nemo potest videre Deum : E Roman. disput. qs. Salas , & alii es Recentio-Atqui parvuli cum peccato originali decedem ribus.
tes, gratia gratum faciente praediti non sunt , sed ea in poenam talis peccati privantur : Ergo puniuntur poena damni , in earentia visioni ei tuitivae Dei eonsistente. Minor est certa, Major probatur. Viso Dei est actus supernaturalis perfectus imA & omnium perfectisumus: Sed actua pernaturalis non potest,connaturaliter saltem, elici sine natura ejusdem ordinis. ut in tractatu de gratia ostendomus et Ergo sine gratia gratum faeiente, quae est natura ordinis sumernatura is, quae in illo ordine eerit vices sed stantia , &ptine ipii radicalis actuum supernaturalium , nemo potest videre Deum. In hoc, ut dixi, conveniunt omnes Castolici Ultima & vera sententia defendit parvulos in peccato Originali decedentes , poena quidem damni, in carentia notitiae intuitivae Dei , naturalisque beatitudinis consistente, puniri; non
tamen poena semias , aut interiore dolore seu tristitia , ex earentia boni amisseausata. Hane quoad Omnes partes tenent communiter Seho lasti ei eum Magistro in a. dist. ι .RD.Thoma ibidem qu. I. art. I.&χ. ad Annibal. dist. et 4. qu. unic. art. q. dc qu. s. de malo arti 1. Unde sis
460쪽
A parrato iam. Isim maris supra est , ἐκ qua estenebra quantum ad earentiam Urina risionis , sed non quantum ad carentiam patia , neque est ist
aena sensibilis a ct his es infernis Sanctorum Pa-
Prima sementia rethitin testimoniis Striptara O
primh, ParisIi cum solo originali do eedentes non subibunt poenam gehennae s& eombustionis inemae..cr. Probatur primo ex Scriptura , dicitur enim Apocal. I p. de Babylone mittenda in stagnum ignis i Quantum se sini'arit, O in delibis Iait, sanai m date His tormenrum o lactum : Sed pa vult nunquam se glorificaverunt, nec deliciosὰ vixerunt: Ergo non pertinent ad Bahyicinem , quti sola mittenda est in astgnum ignis. Item Marei 9. de his , de quibus dicitur . ignis e
eum non extinguerar , dicitur quoque quod νο- ω πω remm non moritaν : Ergo non torquehit eos lania , quos non torquebit vermia, seu remo
Ius conseientiae : At parvuli , qui nunquam peceaverunt, nihil habent quod eorum com scientiam remordeat r Ergo nee eoa torquebit ignis. Probatur seeundo ex Innocentio III. in cap. Maiorem extra de baptismo R ejus effectu, ubi dicitur, quod pena originalis peetati est carentrari nis Dei ; amalis Hia peccati poena , gehenna perpetua cruciatis r Prior autem pars vigetur omnino intelliaenda de earentia visonis Dei cum exclus ne cruciatus gehennae; alias eaedem poenae corresponderent peccato Originali, quae actuali Fodem modo poenam peccati originalia poenis actuali hus Histinguere videtur Euaenius Iv. in litteris unionis Graeeorum , cum oesnieatiνum a imas , qai in amati mortali peccata πιι sti originati iacedant, defendine mox in infernum,
poenis tamen δέ fibri puniendus , disparibus sci- Ite et , pro disparitate peccatorum , ita ut qui in pereato mortali actuali decedunt , punia aure uentia divina visonis, atque insuper poenia iensibili , lania & aliorum suppliciorum , s eundum illua Psa I. Io. Hari luo peccatores la meas e ignis, O sa phar , O stiritis prausturam pars calicis raram , illi vero qui in solo originali deeedunt, non patiantur poenam aliquam sen- D sibilem, sea solam poenam damni, videlicet ea rentiam divin visonis : non enim intelligi potest de disparitate poenarum feeundum intensiorinem quia sic etiam pectata actualia poenis disparibus puniuntur. ara. Nec te movere debet quod Pontifex ait, ani. mas parvulorum, qui eum solo originali δαedunt, in infernum descendere e nomine enim 'inferni exprimitur limbus infantium , seut &Iimbua sanctorum Patrum ante Passionem
Chiisti destinctorum , juxta illud Genes 3 . quod Iaeob mortem filii sui Ioseph deploran,
, a Metat e msendam ad filium meam luans in infe nam. Unde s. Thomas in g. dist. a a. qu. I ast. I. in responso ad a. quaestionem , sive ad I. quaestiune. ait draia quadruplex est infernis dum. natarum , anus in stia sani tenebrae O quanttim ad carentiam dirina vi nis, ct qaaniam ad earentiam
gratia , O est ili 3ana sensibilis , O hie infriam es
iactis damnarisam. Atiis est infernae sana istam, in γε sunt tenebra , O pra ιν carentiam dirina sese nis, se prepto carentiam gratia : sed non es ibi νε- a sensibila : O dicitur limbis pareorum Atim δε-rra hanc est , in quo sunt tenebra quantam ad cais rentiam dimκ visionis , sed nan qadmum ad cais
Probatur terith eoneluso ex M. Patribus, qui iri aperte savent nostrae sententiae. In primis enim Gregorius Narianaenus eujus, Aueustino ipso teste, tanta fuit authoritas, ut quoci ipse dicit, tota Eeelesa censenda sit ipsius ore pronuntias se ) orat. O in sanctum lavacrum , ait pareatis decedentes Ma Dp UM , nec sorsam nec sani ιia habituras. Hod testimonium aded elatum
est, ut Nieetas, antiquus ejus commentator, in hane orationem dieae Melamini periis misnifestum esse , sata huiusmoda insanies nallis panis
Deinde Author eommentarii in Epist. Pauli, a rustii inseri bisur nomine Ambrosii , exponens
illud νὰ Roman. s. peν anum hominem peccatum intrarit in maiatim , ct per peciatam mors , se habet di Mors antem dissolatia corporis est , ιam anima se aristar a so ore. V o alia mors , qua secanda Hiitar . in gehenna , quam non pere uada patimur , sed eim otiosue rvrsis petiatis a Disitar. Ubi particula, Dam , resertur ad umcem, Iebenna, proxime antecedentem, sensu que est , gehennam live cruciatum ignis aeterni non ineum vi sotius originalis peccati, sed proprio cujusque peccato. N tamen enim gehemna in scriptura eruciatum tuum significat, ἡ sumiturque ex Hebraeo Gebennan , id est vasis Ennom, in qua valle filii Israel saeiebant filio. suos transire per ignem, id est eomburi in manibus Idoli, inhia interim & tympania perstreis pentibus, ne parentea eorum ejulatus audirent Unde Jerem T. Dominus ait careravi
excelsa Tveth , qua es in valle II. Ennom , arintentirent filios μοι o filias savi igni ροι. Nee vim hujus testimonii essulit comitia, 3 rtes cindens Auctorem illius commentarii sivisse Pelagici di peccatum originale cum illo ne gase. Nam hie Ruthor scripsi priusquam Pelagii haeress nasceretur r squidem explicans his
verba i . ad Timoth. g. in domo Des , qua est et se, ite ait: Est quidem mundus latin damus Dei, sed Dιi d. s. steriaiis eg Eril a , euias hodis rectis est Damasi e Sed Damasus fuit tertius summus Ponti sex ante Innoeentium I. sub cujus
pontifieatu haeress Pelagii e cepit i Ergo non potest ille Auctor Petiaianus ese, R ad.
haerere errori Pelagii: nec etiam peccatum orio ginale negavit , eum teste Augustino lib. de peceat. meritia ' remiss nullus ante Pelagium evacuaverit vim peccati originalis, seu illud negaverit.
Hi, adjungi potest Gregorius Nissenus, qui x7
in oratione de infantibus . qui immatura morte abripiuntur, habet tae verba: Immatara mara infantiam dem strat neque in doloritas ct m
Da falaros esse eas Di δε νisera visoana di Mas illi prenam gehennae & combustionis aeter me suibrent , essent in doloribus & moestitiai Et o die. Addi potest chrysostomus in Panopha Euthim ii, quae eontexta est sere ex solia tentiis chrysostomi r nam lib. a. cap. 22 dusem asseritur , insantes mortuos sine baptismo non esse erueiandas poena ignis. Denique D.
Bernardus se . 3. de resurrect . ait r Tale na. priam Muntatem, o non erit inferam , nihil a d bis in inserna pruin proprium istam rem r