장음표시 사용
461쪽
Atqui ini mea eam nunquam habuertini, elim Α aliquid ipsi periptium , Ic eonnaturaliter debi
peccatum originale non sit ei. ψoluntarium vo- - -L: -r-
Iuntate propria, sed tantum aliena: Ergo non ara uehunt in inferno. Ex his sanctorum Patrum testimoniis, Jc una. nimisere Theologorum Seholasticorum eonfer su, hoe argumentum emeri in favorem nostraesententiae potest deduci. Damnatio infantium adasnem aeternum, tam repugnans videtur clementiae Dei. Jc rationi, ut non si asserenda, nisi ob denter ex divina traflitione habeatur: sed nullam mille talem traditionem manifeste ostendunt i
m Innocentii III. Eugenii IV. Nariana ni, N istent, Chryse mi, de Bernardi i tum : Ereo licet justum δc rationabile st, posteros Adae privari gratia δc visῆone beati se a itipoeriam originalis peccati, quamvis non sit propria cujusque voluntate eommissumi injustum ramen δc irrati nabile videtur, eos combusti ne ignis aeterni, quae integritati naturae, de bonae ejus habitudini opponitur, propter illud pecca. tum puniri. Tertia ratio : illa eulpa quae non reduit uitu perito & inerepatione dignum, a sortiori non
reddit dignum poeni aliqua sensibili & positu a.
eum haec acerbior & durior st : Sed percitiein
ni, milleni, Chrysostomi, de Bema ijam addi te peeeatum nemo si dignus repreheu sone Eclinanimis sere consensus Theolog B vituperio Ergo nee poena sensibili de postiva, rum Seholameorum, qui a quingentis ciuiter an nu seripserunt: Ergo &c. f. III.
Rati es Theologicis expendunttin. ra desunt etiam rationes Therilotieat, quibus nostrae conclusoni, veritas suade tur. Prima de praeeipua, quam D. Thomas lociscitatis insinuat, potest sie proponi. Poena debet proportionari culpa Sed prena sensus non est proportionata eulpat originali r Frpo eulpa cri- seu eruciatu ignia a terni. Major patet: Minor probatur ex Augustino lib. de duabus animabus cap. II. ubi aperte docet, eum qui non Deit quod sacere non poterat, non esse reprehens ne ulla dienum, Jc subdit hoc ira esse cuilibet notum 3c pervium , ut illud decantent O in monIιlus Di res, truanti paria, O india i in intulis. O iam is biblivitiis, O marso in si holis, O Int/stiua in
sacra Iriis, o in orbe tor ram genvis hama ηum 1 geinfantes ita contraxerunt peccatum originale, ut non potuerint ncin contrahete o Ergo ex Au
stino nulla increpatione dc retrehensone sunt di ni. Unde inatissitum est in Ecclesa, quem- .mnalia non punitur poena sensus. Major patet, D emam argui quod nascendo contraxerit peccatum Nanor probatur primo : quia poena sensus con originale . tangit per passionem huius particularis personae;
Peccatum autem originale non est per volunta tem personae, sed per voluntatem naturae r At
qui puniri per passonem personalem. non est
Droportionatum cum hoc quod est peti altivo. luntate naturae , & non personae : Erg. poena sensus non est proportionata culpae Originas seeundo, Poena semus correspondet rectato secundum eonve ionem ad bonum commuta bile: Ilati enim talis poena etiam aversoni in re eam personesi repertae debeatur, hoc tam rro venit ex eo quod talis aversio non est pura .
originale . Quarta ratio : Eeolina in imponenda poenarescatis dei sta, imitatur ordinem de modum praeseriptum a divina sectitia in punitione Aelictorum Sed Ecclesia nullam poenam postivam imponit pro peccato orionali et Ergo nee divina justitia ullam sensibilem romam pro tali peccato
sio, sed filiquid eonvarsonis participat, quia est D Ilitii extremo iussie Aeetur illud Matthi
voluntaria per actum propriae volunt eis, λα- ae. Iti mredicti in m .... μνασι. r sed nominetione hujus participationia debetur illi mena seniseus: sed in peccato originali non est eonverso ad num commutabile etiam perparticipationem, , cum tale peccatum no sit x oluntarium peractum propriae voluntatis, sed solum per voluntatem e pilis : Ergo poena sensus non est proportinaracia pae origines i. t Probatur tertio e Paena sensus eorrelpon.
det eulpae pro delectatione quam causat, Iuxta illud Apoeia. Ig. Qvntum sariscat se, se in vilicia fuis , rantam dare sera tormentam O la Gm : Sed in culpa orainali nulla delectatici invenitur e Freo poena sensus non respondet ainali peccato, nee habet proportionem cumseeunda ratio assertur e D. Thoma qu. s. demuoart. a. ubi sic Asturriti Ad ea quae sunt naturae sua propria unaquaeque persona per se. ipsam immediate ordinatur , non om ad ea quae sunt supra ejus naturam, unde nihil est ruidi, si aliquia patiatur detrimentum in his quae sunt supra naturam , propter peccatum quod non eommist; sed non esset justum quod illud pateretur in his quae sunt naturae suae propria, propter peccatum alterius 1 Atqui graii, , visio Dei sunt supra naturam humanam,
bona autem disposito dc habitudo naturae est
ignis poena seruus intelligitur: Deo tuam parvinti sustinebant. confirmatur primo: Apocal. D. dieitur: rLdi a se ais magnum O candia m. Os entem si poeum; θ νidi mortuos magnas o ptistis, flanιas in camspectu thrani, O libri aperi, sani, O a pretia est liber vita, o qui non es inventus an illo, in is es m sa-gnamirnu. Sed parvulus non bapti ratus non reo petitur in libro vitae e. Ergo mittitur in sagnum
Ignis. lconfirmatur seeundo : Matth. is. Qui non congregantur in horreum ut tritieum, id est non admittuntur in coelum, sunt aronia comburenda igne: sed parvuli non baptia ali non admittuntur incretum : Ergo igne inserta eo
confirmaturisteid ιι Parvuli ratione peccati originalis dieuntur inseriptura Ili ira a Sed ita Dei , cum sit tantum metaphorica 3c per esse Rum, nihil est aliud quam inflictio poenae: non quidem damni, cum sis mera privatio . ideoque proprie non infligatur ; sed poenae sensus, uuae eum se positivus aliquis erueiatus. proprie Aper se infligitur': Ergo parvuli ratione Mecati originatu poena sensus puniuntur Ad objectionem sen, deo cum D. Thomais q. dist. q7. qu. 1-an. 3. ad 3. quod riori axu
462쪽
rabant:, non ut indis tur, sed ut vidians si . riam ludicti. Sicut enim non peccaverunt in se,
sed in suo capite , ita non oportet quirit judicentur in se, sed in suo eapite. Unde verba illa Christi, Ire multa,cti in ignem aternum , non dirigentur ad omnes reprobos qui asinistris Judicis erunt, sed solum ad adultos: non potest enim ad parvulos spectare causa quae ibi reddistur e Esuriri , o nan dedistu mihi manducarerstini, se non divisu mihi potum Oc. Quod saliquis contendat parvulos comparituros esse in judicio, non solum ut gloriam Judicis vi deant, sed etiam ut judicentu , sicut insinuare nvidetur D. Thomas a. ad Corinth. s. Iin. s. uverba illa Apostoli exponens , Omnes nos ma ni stiri variet ante trutinal Chri ii, & per eo sequens non solum ad adultos , sed etiam ad Parvulos, verba illa Christi. Ite ruatissiti, in ignem
Iemam, esse dirigenda r responderi poterit ad objectionem, negando Minorem, nempe quod nomine ignis Herni paena sensus determinate intelligaturnam, ut infra ostendemus, juxta phr sim scriptura ncimine ignis. quaelibet poena designatur unde hoe nomine Chri stus poeriam damni pro parvulis, & poenam damni & sensus pro adultis senificavit. a 34 . Ad primam confirmationem dicendum,locum illum Apoeat ipsa objectum ab Assversariis, ma- cnifesto dolo ab illis mutilarit nam post verba in
objectione adducta, hec immediate sequuntur, It itiditati sani mortui ex his quas ripta erunt in libris, secun is vera os rata Oc. verba manifeste demon strant, Joannem loqui tantum de adultis, secundum cipera sua bona vel mala judicandis,
quando subdit, Et Di non hi inrinses in id. libro vi ) missis est in stagnum ignis. Nec obest quod
ait, marnas O pGrtis: nam ut recte notat Cornelius in hunc loeum, per puli intelligit non aeta. re aut statuta, sed aienitate & maduiscipuos, id est uitis &abjectos, ut sunt servi, nastici, an eissat &ι Ad secundam consi attam - a catur,rirania quae comburentur lino. ilia esse quae creverunt usi Dque ad messem, id est ter hos qui male operati sunt usque ad mortem, inter quos non sunt insantes, qui nulla mala Opera exercuerunt. Ad tertiam responde eum non tantum iram
suam ostendere insit endo poenam sens bilem,
sed qtiamexcludendo in ternum at suo rem . David enim x. Regum I 4. iram suam adversus Absalonem maxime ostendit, cum prohibuit a me ipsius e n spectu frueretur unde ipse Absa-- Ion diestat amieo suo Joab, Quare veni de G C stir φ melim erat ibi esse e obsecro ergo ut videam faelem ruris ; qasa si inemor est iniquitatis mea, interficiar me. Item Reges hujus taculi, nobiles a suo palatio exeludendo, suam adversus eos Eiracundiam satis superque masestant riade ueetiamsi parvuli, cum solo originali decedentes, non assciantur poenasensus, possunt tamen diei filii ira, propter privationem visionis, seu pe
is r objiciunt seeundd Adversarii quaedam testimonia sS. Patrum, quae aperte militare viden- eureontra nostram sententiam : nam D. Augu-Binus serm. I 4. de verbis Apostoli, assirmat pa . - vulos sinetbaptismo decedentes ituros in tenem aeternum, juxta sententiam Domina. Matth. 2s. Ite maled miri ignem urnam. Similiter Au
thor libri Hypnnos. dicit quod parvuli dece- Issass
deates sine baptismo, experiantur gehennam ignis. Item Fulgentius lib. de fide ad Petrum
cap. I . relatus in canone fimi me de eons erat. dis . a. se ait o Firmis me odia , o manunis dabius, non suam homines ratione alentes,
verum etiam parratis , si fine Miramenta bimi de hoc scati transeunt, ignis aterni supplicis p. Biradas. Denique D. Gregorius I. moratu dieit de his quos a culpa originali Sacramenta non liberant Inti ex proprio nihil egerina , tamen i IH ad tormenta perνeniant. Et lib. s. inquit quod Iaiax illa disrictis , ut sal animaiseris, tratidat qaos ca a propria actionis damnat; βι O
Rest deo primo, juxta phrasm scripeturae i & S8. Patrum, nomine ignis quamlibet poenam significari, ut docet Augustinus quaest. 9. 1n Josue, di patet ex illo Psalmi 6s. Tradimimis per senem se aquam, O edax si nos in refrigeriam a V de quando i3em s. Doctor, & alii Patres,doeene
puero, sine baptismo decedentes torqueri, metaphorice loquuntur, & nomine ignis, poenam damni fgnifieant. Ira assi ant S. Thomas qu. s. de malo art. 2. ad I. Rina. Aist. 3 3. qu. 2. art. I. ad i. RGlossa in eap. milia de consecr. dist ubi non aliam poenam assignans infantibus site haptismo decedentibus, quam tenebras, id est privationem visionis Dei, subdit: Ea hia carentia ostpoena ignis, de quis inussuendri es canis, firmis ridesumptus est ex Fauentio Hane vero interpretationem esse legitimare,& menti SS. Patrum consonam, suaderi potest rPrimo quia in his locis agebant contra Pelagi
nos, aserentea parvulas ii ne haptismo momeniates esse quidem excludendos a regno cog rum, non tamen a vita aeterna, sed beatitudine essedo anaos 1 unde intentum Augus ini loco eirato erat suadere, parvulos sine baptismo decedent ex non pervenire ad aeternam beatitudinem, sed ab ea exeludi , quod seruienter convincitur, nomine ignis , combusti Onia , R cruciatus inistelligendo aeternum supplicium , seu poenam deternam damni, cum qua aeterna scelieitas nequit
componi Seeundo quod SS. Patres adducti d eent de pona parvulorum sine baptismo dee dentium, id asserunt pertinere ad fidem, ut eonstat ex Ioeo ei tam Fulgentii, ubi ait, Firmissem erede O nullatenm dubius m. Nullus autem Memanifesto errore asserere potest Me esse si ei, quod praediai parvuli aeternum crueiabuntur paena sensus,sivmormento ignia, sed solum quod sine damnati, Raeternum puniendi poena amni. Tettios D. Augustinus in rigore aeeipiatur, secum conelliari non poterat: nam aliis in loeia, satis aperte doeet parvulos nullam patium sensua
Respondeo secundo . Augustinum valde Isosuisse anxium & dubium in hae materia, &modo in unam , modo In steram partem Melinasei quod patet. tum quia istolail. ad Hierony
mum suam hae in re haesitationem & dubitati nem manifeste deciam, his verbia r Cum ad poenas ventum est parvularam , magnis , mihi crevi , coarctor angas iu , nec quid res. eam prorsus inrinis : Tum etiam quia disputans comita Pelagianos, virtualiter oc per eonsequenatiam asserit se non audere dicere, quhd parvuli non baptirati attereo igne puniantur; ait enim Iib. s. eontra Juliam eap. s. Nan dica paristis
463쪽
I q. plectendos . si eti nan nasi parius expedires. Et Apaulo insta r Q ais dabitauhrit parratis nan bapti etatos, qui solum habent originale peccatam , in damnatrone amnium υνι ima laturos Z Qua, qua Iu , O quanta reis, quamvis definire non postim , non tamen audeo dicere , qaod eis , ut ntisti essent , quam aι ibi essent, νιιus expetret. Quibus ver
bis non solum suam hae in re dubitationem dc anxietatem declarat , sed etiam magia prope det Minclinat in nostram sententiam : docet
enim hane Christi Domini de proditore Iuda
sententiam , melius erat issi si natus non fuisset , mori posse parvulis accommodari : qu A salsum esset, si illi poena ignis torquerentur; nam licet non esse secundum se non sit appetibile , utpo- B te pura boni privatio , bene tamen inquantum est alleviatioumetuciatus& poenae, ut docet D. Thomas in supplem. qu. 98. art. a. Item subdit Augustinus , tales parvulos esse in damnatione omniam υν ima salaros a quoa non esset verum, si aliquam poenam sensus sustinerent: e contra vero Da poena sensus immunes lint; mitior proculdubio dc tolerabilior erit eorum damnatio.
Addo quod idem S. Doctor lib. a de lib. arbit. cap. χῖ. ait quod Sicus νisa 6se μι is media inter recte fucium atque petiatum , seu O potest dari sententia Iadicti media inuri prumiam atque sarshium: Sed si parvuli paterentur poenam damni Asensus, illorum sententia non esset media cinter praemium & supplicium, ut de sep tA: E go ex mente Augustini, parvuli sola poena dam ni puniuntur. Nec valet si dieas , sententiam parvulorum ideo ab Atigustino mediam inter praemium Jc supplicium constitui, quia mitiori poena quam
adulti puniuntur. Non valet, inquam, nam etiam inter adultos unus mitius alio punitur, Je homines mitiori poena quam Daemones regulariter
loquendo sunt puniendi 1 S tamen nemo diacet adultum mitiori poena puniendum, vel auditurum mediam senten iam inter praemium &supplicium : Ergo si parvuli poenam sensus &damni paterentur . male Augustinus assereret D mediam. esse inter praemium & supplicium pat-vulorum sententiam. Objietes tertio b Parvuli in hae vita puniuntur poen4 sensus : Ergo S in alia. Antecedens constat ipsa experientia, qua videmus parvulos in hane lucem prodeuntes, morbis, dolori bila, molli , aliisque placentis vitae miseriis esse obia noxios. . Consequentia vero probatur. Si parvuli poena sensus in hae vita punirentur , N post mortem essent ab illa immunes, sequeretur eos esse melioris eonditionis post mortem, quam an te mortem : Sed hoc videtur absurdum : Ergo& illud. Respondeo distinguendo Antecedeens: Pa
vult in hac vita puniuntur poena sensus, per acci- ndens, coneedo Antedens : per se, nego Ante-eedens, de Consequentiam. Explieatur solutio a Mors 3c alii corporales desectus non sunt poena per se taxata pro euis originali , sed tantum earentia originalis justitiae , quae immortalitatem de impassibilitatem praestabat, ae proinde illa sublata, sequuntur mois re aerumnae temporales seu eorporalis, in
virtute agentium naturalium . in alia autem vita
nihil aut virtute natuis , sed secundum ordinem divinae justitiae , sue in animam, sive in corpus r quare ut poena sensibilis responderet in alia vita Originali peccaR, Aeberet hoc seri Te m. III. ex ordinatione divina, praedictam poenam in xante , 3c destinante per se ad illius puniti nem Unde ad probationem consequentiae , neganda est sequela M oris : licet enim parvuli
in hae vita eorptirales aerumnas sustineant . de post mortem sint ab illis immunes, non tamen sequitur eos esse melioris condit ion s post mortem, quam ante mortem ; quia melius est Omnes sustinere miserias cum aptitudine ad viadendum Deum, Jc illo fruendum, quam omniealamitate posJtiva carere, sne hujusmodi aptitudine.
O ieies quatici : si tantum poena damni Iss.
debetur originali peccato , sequitur quod adultus , qui decedit ex hac vita cum mecato origina-3i de actuali mortali , non meretur plus poenae, quam ille qui moritur cum solo actuali mortalit Ned hoe videtur absurdum : Etho R illud. Seiaquela Majoris probatur : Per peccatum actuale amortale adultus incurrit totalem privationem visonis beatae : Ergo si peccato originali poena tantum damni, seu privatio visoni ς beatae, de beatur, non plus incurrit poenae, qui cum peccato originali re actuali mortali decedat, quam qui motitur eum solo originali. Respondeo morientem eum peccato Originali Zc actuali smul , mereti pl as poenae damni imiensve quodammodo , 'uia meretur poenam damni duplici titulo torali, dc poena da mihi intentitur moraliter, quando ex multipliei titulo tanquam causa turali debetur: quemadmodum, ut ait D. Thomas in dist. II. qu a. ara. in fine, 'magis excommunicatus est qui rem mittit plura Raiversa peccata, quorum singulis annexa est major excommunicati Q, quamvis quaelibet m jot exeommunieatici si totalis privatici hono- , rum communium Leelesiae. 'ietes ultimo : veniale peccatum, quod Is . leuius est originali, in altera vita punitur poena sensus r Ergo multo magis originale eadem
Md nego consequentiam, δέ paritatem nam . . H ecatum veniale , quamvis sit levius Originali, est tamen voluntarium voluntate propria, & habet xliquam conversonem & delectationem imoidinatam , sectis autem peccatum originale iunde eum poena sensus eorrespondeat propriae voluntati, 3c conversoniae delectationii notis dinatae, non mirum s illud in altera vita poena . et
sensus puniatur, istud vero sola poena damni. I. IVRUBritur opinis Bellariam. tu DIco secundo, pueros eum ori nati ex hae uita migrantes, nullo assiti dolore, vel tri stitia interiori, ob earentiam beatifieae visionis. Ita D. Thomas locis sutra citatis. . Probatur primo es M. Patribus nam Grego rius Nissenus supra relatus ait , quod immatara mors infunιiam δε-Urat neque ,n doloriba. O ma stitit. μιανοι est e ras, qui se Hrire destreum. Et Augustinus loco supra eitato asserit poenam , qua punitur originale peccatum, omnium mi titissimam esse; quod esset salse , si ratione bea- itudinia amissae parvuli dolorem Je tristitiam in . teriorem sentirent e ut enim docet Chrysost mus homil. 24. in Matth. fle homil. - . ad populum Antioch. dcdor quem damnati sentiuna ob amissam beatitudinem, major est dolore sensibili ab igne inferni causato. Lii Conin
464쪽
io confrmatur : Augustinus ibidem profitetur Ase non audere asserere, ρarvulos sine baptisma m mentes tanta pana esse plectentis, ut is non nasci potius axpedires : Nam si illi ex amissa beatitudine dolorem & moestitiam interi rem sentirent, melius i s esset omnino non ese, cum talis dolor non possit non esse gravis, imo teste chos stomo citato, maior si dolore sensibili per po nam sensus incustra . Ergo juxta go nam M.
Patrum, pueri eum originali ex hae v ita migrantes , non assiciuntur dolo te aut tristitia interiori, ob amissam beatitudinem. φφ' Ratio etiam id suadet: nam ut discurrit D. Thomas in 1. dist. s 3 qu. a. Ex hoc quod caret ualiquis eo quod sum proportionem excediι , non asi/titur , si fit retia rationis , sed tantum ex ιο quod aret ea ad quod aliquo modo proportionatus fuit. Si cur nullis sapiens homo Gigitur de hoc quia non possi νοlare sicut ais, vel quia non est rex vel Imperatari' tammi non ili vibi rumias geretur ahum pri re tur eo ad quod habendi aliqua mori aptistidinem baluit. Quia erra Omnti homo astim liberi arbitrii habens , proportionatus es ad vitam auream consequandam , quia potes se ad gratiam praeparare , γνquam visam aeternam merebisar a ideo s ab hοι δεμ rat , maxamus erit dolor , quia amittet illud , suum esse ρο ibile fuit. neri autem nunquam stiearunt proportionata ua hoc quod vitam aeternam habe reni : quia neque ιυ debebatiar ex prim ιυ natura , Uri ni amnem facultatem nutara excedat , nec actus proprias habere potuerunt, quibus tantum bonum coma seqvi rentur: σ ideo nihil innina dotibant de carentia νιβηυ dirina ; imo muti Passibunt δε hoc quod pare lipabans multum da dipina bonitate , O persectionibus naturalibus.
Diees 1 Tales parvuli habuerunt ad ipsam
' beatitudinem , proportionem ,& ordinationem in Adamo, in quo eorum voluntates Interpretative continebantur: Sed hoe sussicit ut de illiti, jactura doleant: Ergo hae ratio D. Thomae non
io,. Confirmatur : Si quis patrimonio privetur ob parentis delictum , non minus dolet, quam Ds propria culpa exhaere/etur; & tamen tunc patrimonium non suit in illius potesate, scut nee culpa parentas e Frm amissici boni non existen. iis in subjecti potes late , dolorem rationabilem
ac 3. Ad obiectionem respondeo concessa Majori, negando Minorem: Sapientes enim , qui a passionibus non moventur, sed sola ratione ducuntur cujusmodi erunt pueri illi non dolent de
amissione, vel de non adeptione honorum, quae sibi gratis promissa sunt, quando per ipsos non sat quominus ea recipiant a reputant enim illa .e s promis, ibi non fuissent. Undes.Thomas
ibidem in a. argum. Dd connu . sic ait ἰ Recta ν eis nan pati ν ut aliquvi perturbetur de ea quod in ipshen sau ut νuaretur . propter quia Seruca probat , ε .dpinturbatio in sapientem non cadis r Sedra pue νω es raιio recta , nulla actaala peccato obliquora iErgo non turbabantur de hoc quia talem paream se
tentiam se ilieet visonis Deio sustinent, qaam M.
M. Ad confirmationem, eoneesso Antecedente, nego Consequentiam & paritatem : Ratio disictiminis est , quia ad proprium patrimonium quilibet est ordinatus , habetque naturale j ad illud , re ideo sive aliena, sive propria cultiva , aliquia e haeredetur, rationabiliter doleti ad gloriam autem habendam nullum justrae cessit in parvulis, vel f praecessit, dependebat
omnino ah extrinseco; & ideo Cham illam hea. titu linem non possit ni iti stari rati onabiliter.
Nee displieet quod aliqui Theologi addunt,
nimirum admisceri ibi divinae providentiae suavitatem, quα parvulos illos in suo statu sub tran. quillitate conservat. Quam providentiae suaviatatem quotidie experimur e videmus enim pauperculos seu sto panis contentos, & in rigida etiam hyeme , licet seminudos S fidore algentes, alacres tamen re pacatos esse , dum vident nobiles ejusdem naturae , divitiis R deliciis tedundantes.
l. V. narratia Carbarini confutatari
DIco tertiti : Parvuli cum peeeato originaIi decedentes, post diem judicii, non aiunt δ'
beati beatitudine naturali. Probatur primo eone lusor Beatitudo natur iis non est compossibilis eum aversone a Deo 'ut conditore naturae ; scut nee supernaturalia eum aversione a Deo ut authore supernaturali di Atqui parvuli ratione eulpae Originalis sunt a. verit a Deo. nedum ut authore gratiae, sed etiam ut naturae conditore: tum quia una aversosne alia niquit subsistere, ut frequentius Theologi docent; tum etiam quia peccatum capitale Adami , quo parvuli sunt inquinati , utramque aversonem continebat. R tonsequenter utraque sit per originem traducta : Ergo non sunt beati beatitudine naturali. Dice, i D. Thomas in a.dist 3 3. v. a.art. a. χα. ad s ait : Quamνu paris non bapti tisnt sparuisti a Dea , quantam ad illam comtinctianem qua esper stiriam , non tamen ab eo penitis sunt separari, o ipsi coniunguntur per partiti rionam vaturaliam bono tim , ct iιa vi ipse Iaadere poterunt nataraci cognitione o ditis M : sed eum dilectione naist arati non potest stare averso a Deo ut eondiatore naturae r Ergo parvuli ratione eulpae Originalis non sunt aversi a Deo ut auctore natu
Respondeo D Thomam non loqui de Aile.
ctione naturali amieabili, essicaci,& persecta, 'quae sola cum aversione a Deo ut authore naturael ompossibili, est, sed de dilectione naturali,
quae sertur in Deum, prout est essendi naturale principium . quae cum aversione a Deo ut fine ultimo naturali stare potest, ut patet in Daem rebus, qui Deum, prout est essendi naturale pri n. et pium, plusquam seipsos diliguntdicut demonia strat D. Thomas I. p. qu. g . art. s. & tamen ab ipso ut fine ultimo tam naturali quam supere tu tali avem sunt Probatur secundo eone luso. Parvuli ex hae vita eum peccato originali migrantes, manebunt perpetuo inclus in Ioeo tenebroso, nempe in limbo eique alligati: Sed cum tali detentione& alligatione stare non potest naturalis isticitas et illa enim omnium bonorum naturalium aggregationem. Ν omnium malorum & ineom. moditatum exelusonem importat Ergo illi pati vult non erunt naturali seelieitate beati. Minoe patet, Major autem prhhatur primo ex Auρ stino se . 4. de verbis Apostoli. ubi expresiaed et non esse locum medium interregnum
ti infernum : Sed parvuli post iudicium non
465쪽
Erunt inlaeo regni scilicet in eoelo em reo Fr- A ranta bona debentur hominibus in puHa naturali.
go erunt in in serno, seu in limbo, qui,ut supra an- Potavimus, nomine inferni in Scriptura&SS.
Patribus nuncupatur. Confirmatur ex concilio Florentino supra eitato , asserentea nimas qui in solo peccata mutuati, vel moriati uctuati dei edunt, mox in infer-mtim defendere , paenu tamen dissurastis puniendas:
Ned nulla est ratio cur ex eo Ioeo post ultimum magni judicii diem liberandae sint, eum post hane vitam non si loeus misericordiae, sed austitiae:&ricli. 11. seriptumst, Ubicumque cetiderit lignam, fise ad Austram, si is ad I itinem, ibi erit; quem locum Hieronymus in commentario, & alii BCommuniter exponunt de hominibus, qui in eo statu perpetuo erunt, in quo illos mors invenerit : Ergo parvuli ex hac vita cum peceato origi nati migrantes, post diem judieii in limbo m nebunt inelus, & hule tenebroso loco in perpetuum erunt alligati Unde Anselmtis lib. de eon. ceptu irgin. cap. χχ. versus snem ait, post dismiadiis naeus erit A estis aut homo, nisi aat in regno Dei, aut in inferno.
Seeundo Maior principalis suaderi potest exeommuni domina T heologorum, asserentium quod post universale judicium Omnia elementa suum situm naturalem possidebunt, ita ut ignis supra aerem, aer supra aquam , & haee supra Cterram si, terraque aquis omnino cooperta maneat. Cum enim sinquiunt) aqua initio mundi
totam ambiret terram, ut natura eius postulare
videbatur, ac deinde jussu Dei in locum unum
congregata suetit, ut superesset locus in terra generationi animantium & plantarum, guneratione ista cessante cum motu corporum coelestium, ratio ipsa & natura rerum postulat, ut aqua ad locum pristinum revertatur, totamque
supersciem terrae cooperiat. Ergo insantes post universale judicium non habitabunt super sa-ciem terrae, ut docent Adversarii nis in aquis ad instar se seium natare dicantur , quod ridicu- 1 rure est j sed in loeo subterraneo & tenebroso in elusi manebunt. Tertio probatur ea gem Major Ex eommuni Theologoriam sentetia, judicium particula recu.juslibet, &judicium universale, eandem sentemtiam continent . Sed anima parvulorum cum peccato originali decedentium, in particulari judi-eio destinantur ad limbum: Ergo post universale iudicium in eodem loco manebunt. Denique suaderi potest conclusio ex dupli et inconvenienti & absurdo , quod sequitur ex Catharini sententia r Nam s verum esset quod ipse scribit, pamulos, cum originali peccato decedentes post diem judicii non solum carituros Omni dolore, tum interno , tum exteIno, ssed etiam fore beatos ae se lites: & in quodam
veluti terrestri paradiso perpetuo vitam acturos, plenos sapientia & virtutibus , sua sorte optime contentos, Deum toto eorde diligentea& laudantes, Angelorum deni ove consortio&revelationibus saepe fruentes; si haec, inquam, vera essent , sequeretur in primis illos parvulos in universali judieio: transituros de non beatis in beatos beatitudine naturali 1 eum enim ante illud in tenebroso limbi eareere essent inclusi, beatitudine naturali, quae eum detentione ' abligatione ad hune locum stare nequit, fiui non poterant. sequeretur deinde illos melioris ecinditionis elli quia peeeaverunt in Adamo, quam si in puris naturalibus aecelsissenes non enim Dis III. bus in insantia decedentibus t unde parvuli ist; praemium & commodum ex peccato originali rea ferrent: At his non solum videntur absurda, sed etiam Pelagianorum errori affinia: Ergo die.
ginalem nulla tristitia assciuntur , ut praeeedenti ostendimus : Sed si in pcinam illius naturali Delicitate privarentur, non possent non tristari de ejus privatione; cum eam ut sibi possibilem cognoscerent: Ergo ob culpam originalem non privantur naturali beatitudine. Respondeo eoncias a Majori , negango MD mnorem e nam licet Aemus quhd parvuli coen stant naturalem beatitudinem, ut sibi pombilem, non tamen cognoscunt se suisse ad illam ordinatos; eum ordinatio ad aeternam talicitatem naturalem non sit homini ab intrinseco debita, sed ex gratuita Dei voluntate provenia οῦ nullus autem, si si rectae rationis, amicitur ex hoc quod caret aliqua persectione sbi indebita, R ad quam ab intrinseco, & ex sua natura non est ora inatus, ut docet D Thomas loco supra
O ieies secundo 1 Devi in resurrectione, non obstante culpa originali, concedet infamibus plura dona gratuita, ur immo reditatem. impas. sibilitatem, & quantitatem seu magnitudinem quam habituri euent, si ad adultam aetatem per venissent : Ergo non denegabit illis naturalem
sed nego consequentiam, & paestatem .' nam gona illa non sunt eum pGeato originali imeomposΓhilia, naturalis autem Matitudo eum illo flare non potesta quia, ut in prima probatione dicebamus, beatitudo naturalis importat
eonversonem in Deum, ut authorem naturae, peccatum vero originale a Deo negum ut autho. renatiae, sed etiam ut conditore naturae avertit,
ut ibidem ostensimus. objicies hereth contra secundam probationem nostrae conclusonis : Si parvuli ex hae vita eum fleccato ortilinati migrantes, manerent
post diem judicii perpetuo inelusi in limbo, ei aque alligati, poenam sensus paterentur : Secthoe Atei nequit, ut I. a. fuse ostenaimus: Deo me illud. Sequela Majoris prohature nam ut d uimus intractatu Ae Angelis L . t 4. art. 2. poena sensus, quam daemones &anuram separatae patiuntur, est per alligationem ad ignem
Ergo si parvuli limbo alligati sint, poena sensus
Respondeo primbnegando sequelam Maioris. Ag cujus probationem , distinguo Antee
dens e plena 'ensus, quam daemones & animae separata patiuntur 1 est per alligationem ad iunem, ut active detinentem spirituales substantias, di occupantem eontrarie, concedo Anie. cedens r solum ut formaliter locantem, nego An tecedens, & Consequentiant, Nam parvulorum animae, etsi in limbra detineantur ut formaliter
locante , non tamen contrarie occupantur ab
illo ne Deum videant, nec active detinentur tali loeo, sed a Deo n ante concursum ad exiseundum , R ideo non sustinent poenam sensus. qua in i ne cruciantur Daemones re animae
466쪽
adultorum, conssiente non in hoc quod ignis Iocet sorinaliter, sed in eo quod contrarie occupet, re active detineat. Solutio est D. Thomae quaest. 2ς. de vetit. art. i. ad ii. ubi ite aio: Diiendum quod in p eiu propter desectum gratia est sola tarentia virina ν si .u , fine aliquo eani trama ibi uiante amν ; sed damnari in insertio non sessivi privantur dimna visi e proptιν δε- sectum gratia , sed impediuntur quasi per contrarium , 'r bo. quia cirra parnas corporalis sicupantur. Ponderanda sunt illa verba , sine aliqua eontrario i μὰ ente actiνὰ, quibus aperte india eatur, parvuliarum animas non pati poenam sentius, quam damniti sustinent in interno, quamvis detine intur in limbo i quia locus iste non detinet active animas parvulorum: ignis autem active detinet Jc contrarie occupat animas adultorum&daemones. Ignis ergo eruciat, non
quia locat quod illi naturaliter convenit,) sed
quia active aetinet animas in se Ioeatas, ut divi-mae Justitiae in itrii mentum limbus autem non torquet animas parvulorum , quia solum habet illas locare, non active detinere, nec occupare
Secundo cum eodem s. Doctore ibidem intesp. ad s. dici potes , quod etsi animae parvu-Iorum in peccato Originali decedentium detineantur in limbo , eique alligentur, ex hoc lasmen nullam poenam se Das patiuntur: quia non apprehendunt illum locum, & talem detentionem Je alligationem, ut sibi disconvenienistem, de nocivam, subindeque ex illa non tristantur, nee ei reluctant : econtra vero Daemo- . nes, de animae adultorum, poenam sensus p xiuntur ab igne tartareo cui alligantur, quia cum talem alligationem apprehenaant ut nocivam,
re ipsorum libertati eo nitariam Jc di sconvenientem, ex ea valde tristantur 3c affliguntur, Ut eleganter explicat C eranus tomoa Opuscin oratione de hae materia, habita coram Iulio It Summo Ponti siee.
Lir TX dictis in hoc articulo habetur in primis,
II insantes eum peeeato originali ex hac vita migrantes, nulla poena positiva punienacis esse, sed tantum poenis privativis , carentia scilicet gloriae, de beatitudinis naturalis, absque eo quod ex duplici illa privatione dolorem aliquem internum seu tris itiam patiantur. Habes etiam ex dictis, tales parvulos suturos quoad corpata integros, nee aliqua persectione eorpori connaturaliter debita carituros , subim deque eos in generali resurrectione accepturos a Deo quantitatem seu magni iussi nem, quam habitisi essent, s ad adultam matem pervenissent, ut de omnibus etiam damnatis adultis do-eet D. Thomat in 4. dis . D. M. 3. art. I. quae stiune. ι & probat ex eo quod eorporum resedirectio est opus diuinae virtutis: Dei autem persecta sunt opera.
et Chia E, hereth , illos parvulos post resurre-
es triti hin fore immortales δέ incorruptibiles, non qui qem ab intrinseeo, sed a hextrinseeo rati ne Aivinae providentiae 3c justitiae, quae illorum
resurrectionem ae reunionem animae eum cor
pore ordinabit ad hoc ut totum suppostum,quria orioinalem eulpam eontraxit, poenam
aeternam damni sustineat; ex hoe enim solo sine
A immortalitate donabuntur. Illis etiam eompeiaret impassibilitas, nciri ratione dotis , qua corpora Beatorum fruentur, nec ex desectu potem iii ad patiendum, ut docet D. Thomas quaest. s. de malo art. r. ad s. sed ex desectu eqterioris agentis: nam p si resurrectionem nullum colpus aget in alterum ad corruptionem inducendam. sed solum erit actio ad puniendum ex ordinatione divinae justitiae, & quia parvulorum corporibus non debetur poena sensibilis, nullum codipus aget in illa. Interes quarto , quod illi parvuli erunt im- 1i Ireceabiles, non ab intrinseco ratione alieujus iupernaturalis doni, sed ab extrinseco, nempe B ex Dei providentia, subtrahente concursum ad omne materiale peccati , ratione status in termino: in quo ait D. Thomas quaest. s. de maloart. 3. in Ctirp non mutatur voluntas a dispositione quam habuit in via, atque adeo eum insantes mortui ante rationis usum, nullam inoris
dinatam dispositi anem actualem habuerint , ad suavem Dei providentiam spectat, ut non sinat illos post mortem in allectus inordinatos prin
1nsetes quinto, quod animae illorum parvulo- 1i; tum aliqua objecta naturalia cognoscent per spe ete, a Deo infusas in statu separationis: nam Omnium cogniticinem animabus illis denegare, im- in probabile censuit D. Thomas in a.dist 33. qu. 2.art. a in cQrp Dei etiam ut condit iris naturae alia
quam cognitionem hebebunt; non tamen adeli per ara, quod ad beatiscandum illas beatituis dine naturali susticiat. Inseres aerimo, quod illi parvuli Deum natu- 11.rae a uinorem diligent dilectione naturali, non
quidem an eisili , emeaei, & persecta hae
enim stare nequit cum averti ne a Deo conditore naturae, inclusa in pecca1o originali) sed dile,ctione quaesertur in Deum picut est essendi naturale principium ut antea exposuimus.
plures quaestiones de eauss peccati , tam interioribus, quam exterioribus. quaest g s.& duabus sequentibus disputat de ejus essecti, hus, qui sunt diminutio boni naturalis, desectus
E naturales, macula, R reatus poenae r de quibus in hae disputatione nobis ineumbit agendum. ARTacutius PRINua..An inclinatio natur sis ad bonum minua-rtir , vel totatiter corra Natur per fersatum t
Myrono primΛ naturae rationali, o eo quod rationalia est, inditam esse non modo capacitatem, sed etiam inclinationem 3c pro pensionem ad honum honestum , quod est bonum rationi consonum Ratira est, quia unamquamque naturam cosssequitur per se inclinat; o
467쪽
,a bonum i eonsonum & proportionatum :Sed naturae rationali , quo: ratione regitur ,er se consensi bonum ipsius rationis , quod onum honestum dieitur : Freo natu iae rationali indita est inclinatio & propensio ad honum honestum.
a. suppono secundo , ine linationem illam esse
duplicem : unam remotam & radiealem, quae
est ipsas stantia animae rationalis , ut habet rationem naturae , R principii radietilis x mediati operationum rectarum: aliam proximam,
quae invenitur in potentiis quae ab illa dira a Nant, ut principia proxima re immediata talium Operationum. Hujusmodi autem potentiae sunt praecipue intellictus & voluntas r quamvis etiam in ipso appetitu sensitivo, ut participante aliquid rationis, ob eo qui ctionem quam ha het cumparte rationali juxta dicta disp. s. art. a. impei secte talis inclinatio reperiatur; u de ut sit completa tu persecta , adduntur habitus virtutum moralium, qui in tali appetitu stib-jectantur. l3- suppono terti A. 9uplie;ter seri posse ut in elinatio alicujus p entiae diminuatur : primo intrinsece&ex parte sub tecti, subtrahendo ab eo aliquid Oritutis , vel intens nis, sJcut ain: Truuntur habitus quando remittuntur : secun to extrinsece re ex parte termini , integra manente subjecti entitate , quatenus superve. nientibus aliquibus impedimentis . potentia Cremovetur ab attingentia uel conseeutione termini in quem erat inclinata : quo enim potentia ratione impedimentorum mugiet suerit ab
aliquo actu impedita & remota , eo si minor inelinatio & habilitas ejus ad talem actum. His praemissis.. Dico primo. inclinationem naturalem haminis ad bonum honestum minui per peccatum . non quidem intrinsece & quoad entitatem, sed extrinsece, ponendo scilicet obstaculum & impedimentum , ne ita prompte & expedite ad tale honust perveniat. Ita D.Thrmas hic arti . ubi sic ait : uis pecca in sit contrarium viris ιαι, , ex bo. 0μ ιν-d houo pricus, di inuitur bo- --,4 uararae , qaod est inci aris ad νιnaum. Et
ait et loquens de inclinatione hominis ad honum honestura . dicit quod da diuiso antes a
s. Probatur etiam concluso ratione. Et in primi, quoa inelinatio naturalis ad virtutem, seu ad honum honestum, non minuatur intransece . per peccatum, manifestum est: cum neque se h- Estantia animae, neque ejus proprietates, intellectus & voluntas , possint diminui intrinsecedi quoad entitatem , utpote immortales & incorruptibiles. Quod vero minuatur extrinsecὰR ret appostionem impedimenti , non minus evidens est, quia per peccatum acquiritur prava disposito ine linans ad bonum inhonestum sed ista dispositio est impedimentum seu Ohsὶaeulum . quo modo impeditur ne de saeili seratur a I h Inum honestum, & rationi consonum: Ergo inclinatio naturalis ad bonum honestum, peccan o minuitur extrinsece , & perappositi nem impedimenti. A Haee ratio solum procedit de deceato a sua li, quod in aliquo postivo consistit. De origin ilivero, quod supra ducimus in sola bustitiae originalis privatione eo stere, rotest se ostendi. Peccatum originale, auterendo juctitiam originalem , avertit hominem ab ultimo sine i sed homo se aversus non est ita promptus ad tecto operandum : Ergo per peccatum crisinale mi . nuitur promptitudo . habilitas , R inclinationaturae rationalis ad honum honestum ot patet, Minor probatur. Eodem modo te habet ultimus suis in operabilibus , quo prima principia in speculata via, ut passim docent Arist te es& D Thomas : Ma intellectus carensas. sensu praemisitum , non est ita habilis ' promptua ad assentiendum conclusonibus, su ut δumasensu in missarum instructus est, utpote cum per illum ultimo compleatur ad asseruiendum conclusoni : Ergo nec volumeas aversas, ultimo fine, Ita prompta & ex edita ea ah ecum prosequendum, 1icut dum ultimo sita
Contimatui : Peccatum originali auferendo 7. justitiam ori inalem, cuius sarn maeritiae hinmini. ab inordinatis movibus compescebantur,& a malo prohibebantur, indirecte, & sicut removens prohibens , causa est ut tales pratenti x e; taenate in sua objecta tendant. & in motus illicitos prorumpant , maneamque proin-δe debilitatae. & miniis habiles ad bonum honestum . ut do e D Thomas supra quatit 81.
art. i. ad 3. ubi retentet quatuor vulnera naturae ex peccato oriet nati eautata , nimirum ignora aliam in intellectu, malitiam in voluntate , insimitatem in ira ibili,& eoncupi emiam in concupistibili; de quibus egimuη in tractatu de homine & variis statibus naturae ii manat,
dispi bart. a. ahique art. 3.ostendimus hominem in natu naturae lapsae minores habere vi reet ad prosecutionem boni honesti, cuam habuisset in natu naturae purae , si in eos iiss t consitus Ergo peccatum originale , in directe saltem , A tan. quam removens, prohibens, minuit inclinatimnem naturalem hominis ad bonum honestum, Arationi consonum.
Dico seeundo: Per peeeatum, sis originale, 8. sve actuale , non tollitur omnino inclinatio naturalis ad bonum honestum. Ita D Thoma. hieart. a. & omnes Catholici, e nina Hateticos huis jus temocris , asserentes ho inem per peccatum originale libertatem ad bene Vendum , subindeque omnem ad Mnum honestum & rationi consonum inclinationem amisse , & Ium remansisse potentem ad peceandum & malearendum. cui error in traliatu de actibus humanis sese impuenatus est , potestque adhue
magis eon tari ratione D. Thornae loco citato.
Inesinatio ad bonum honestum, & rationi eon. sonum, homini convenit ex hoe ipso quod ra-hionalis est c& ad ipsam rationem sequitur tamquam proprietas illius : At per peccatum non
potest ab homine tolli quod sit rationalis , alioquin peceati capax non esset Frso nec naturaris ejus inelinatio ad bonum limestum totaliter desitui. Unde videmus quo hullus est homo quantumcumque barbarus & insdelis , etiamsi adhue eesistat in pereato originali, qui ex pro
pria natura non inclinetur naturaliter ad aliquod bonum honestum, puta ad colenssum parentes , ad educandos silios , ad diligenatima eos ἡ & qui non approbet virtutem , ac non
468쪽
sentiat remossum eon tentiae, quando quid iiD A Thomahleare. s. contra Pelagianos, qui ut re
Hi ne sequitur quod in ipsis etiam Aamnatia
maneat naturalia tine ad honum honestum imelinatio, quamvis ex desectu divini auxilii numquam in actum reduci possit, ut docet S. Τhomas hac art a. ad Talis enim inclinatio, ut discebamus, quaedam est creaturae rationalis & intellectualis proprietas , quae ipsam necessario consequitur , divinaeque imaginis radius , qui gehenna tene combur 3otest, sed non exuri, ut . eleganter declarat D. Bernardus his verbis : Ad imaginem Ofimiue ad nem factus est hamor imuro in Iibertate, simitiiviri in vir tibus. Similitari quid perit e veruntamen in imagine pertransit homo. Imago II 4-m in gehenna ipse uri poterit, non exuri; ardere , sed nan d Ieri. me tunica inconlatilis honscinditur , o quacumque pervenerit anima , ibi
9. Potest etiam suaderi concluso hae ratione , quam i A eodem articulo insinuat S. Doctor I iiscet quando aliqua inclinatio minuitur intrinsece& ex parte subjecti , possit totaliter corrumpi,
quia cum qua entitas sit limitata. oportet quod percontinuam suhtractionemrartium aliquota rum tandem tota destruatur; secus tamen quan
do minuitur solum extrinsece, di propter imp dimenta quae continuo superveniunt, quia nul- Ium ex his impedimentis viseret aliquid entitatis: cSed inclinatio naturalis hiariminis ad bonum non minuitur per peccatum primo, sed secundo mo do, ut praecedenti eonelusone ostensum est. Ergo per illud non potest totaliter destrui. Argumenta, quae eontrahas conclusionee seri solent, nullius sunt roboris, & ex principiis statutis saeue dirui possunt: ideoque praetermi,
A et Icti Lua II. Dum mors , morbι , ω eaetera aliae miseriae
RAetio dubitandi est primd, stalamor est
homini naturalis ; provenit enim ex condiotione materiae appetentia alias formas, & hoc a in
petitu formae hiatiae infidiantis a unde homini
conveniret in statu purae naturae, in quo nullum praecessisset peccatum: Sed quod naturaliter homini convenit , non est essectus vel poena peccati : Ergo nec mors secundo: Sublata causa tollitur essectus At sublato penitus pet baptismum originali peceato , adhuc remanent in homi ne moriendi necesistas, morbi. &aliae miseriae corporales: Ergo illa non sunt effectus aut poenae originalis pecca es , sed conditiones naturales humanae naturae, quae in ea esse non desiissent , etiamsi Adamus non Peccasset. Tertio: Cana aequalis aequalem producit ess ctum : Sed eulpa originalis est qualis in omnishus Adae postem, R tamen morbi & emotae miseriae corporata in ipsis non sunt aequales, ut exisperientia eonstat e Ergo illa non sunt essectust Originalis peccati .His tamen non obstantibus. Dieci, mortem, & alias aerumnas quas patimur in hae vita , esse essectus seu poenas originalispeecati. Ira docent omnes catholiei cum D. serunt Augustinus lib. de hares cap. 8 & Alphonsus a Castro lib. r. adversus haereses, ver ho Idam , haeresi q. asserebant Adamum motivum fuisse non in poenam precati , sed ex ne eessitate naturae. His adjungit Sixtus Senensis lib. s. hibliothera sanctae, annot. q6.& sa. Augusti num Chisami Episcopum, sentientem peccatum Adae non intulisse homini corporis mortem, sed animi duntaxat: R Josephum lib. I. antiquit. docentem primorum parentum delictum non imtulisse illis necessitatem moriendi, sed vitae brevitatem , & aecelerationem senectutis ac mortis. Hoc praemisso. Probatur primo concluso ex scriptura die ἱ- ia.
tur enim Sapient. 2. Devis crearit hominem inem
terminabilem id est immortalem ) sed laridia
masiere factam est initium peccati, o per iliam amnes remimar. Idem saepe docet Apostolus in Epist.
ad Roman. nam cap V ait : Per unam hominem peccatum intra νit in miandam, O per peccatam mars. Et cap. c. stipendia peccati mors. Et cap. 8. Corpia morsuum est propter μccaium
Probatur secundo ex sS. Patribus t Augu- istinus enim lib. de peccato originali cap. a 4. & α' sequentibus docet mortem , & alios desectus
corporales , in nos venire de damnatione peccati.
- Et lib. m. de civit cap. i s. Constat inquie) inter
Christianos νευι ιιν Canaticum tenentes Idem, etiam psam nabis mortem corporis , non Iue natu a , sed meγιιο inflictam es peccati. Idem Is lotu et in I ib. etymolog.docet quod mors a mordendo dicituri quia cum primus parens fructum vetitum m mordit, per motium mortem incurriti similia
habet D. Iulianus Archiep Tolet. lib. I. de Orig. mortis cap. 4. Mors inquit amissa primi hominis est anceatis e num cum priarem humani genero parens Iignum Hritum pre i obedientiam contigit , per morsam mortem in
Probatur tertio ex Tridentino sessi s. decreton de peccato origis. ubi expresse desinitur primum parentem peccando , in se & in omnem suam
pasteritatem, mortem vel necessitatem moriem
di invexisse. Idem prius fuerat desinitum in Mib
Denique suadetur concluso ratione : Licet 1 s. diciis, morbi, ' aliae miseriae corporales natura. 1iter eontingant homini , utpote ex quatuor et mentis, subindeque quatuor primis qualitatibus contrariis inter se pugnantibus composio; quia
amen justitia oricinalis , perfecte su telam resibordinans torpus a mae , hos desectus impediebat , non minus quam palus, qui navem in medio flumine constitutam retinet, ne inmara ad quod naturaliter tendit devolvatur: ideo Guii E qui palum auferret, causa es et per accidens , .χ
tanquam removens prohibens, descensus navis
in mare; ira & peccatum Oristinate, quod sust hi originalem austitiam , est causa per accidens mortis, & aliorum desectuum corporalium, qui sunt megia ad illam Ex quo patet solutio ad primum argumentum is in ratione dubitandi propositum. Esto enim colla
cedamua mortem , & alios desectust corporales esse homini neturales ex parte corporis, ex quas tuor elementis composti, quia tamen per pe earum Adami jactu tam fecimus illius cloni gratuiti, quod mortem arcebat, tale peccatum dicitur causa mortia , & consequenter aliorum aes
469쪽
aefectuum qui sunt media ad ipsam. s non per A ab bene & dctenter avngum perseitur. Unde
se, saltem per accidens, ut diximus. Unde in io D A H o Hina, concessa Majori,distinguo Minorem : quod naturaliter homini convenit, non est essectus aut poena peccati, si non supponatur impeditum per gratiam, concedra Minorem : s impeditum supponatur, nego Minorem, & Consequentiam. Ad lecundum respondeo veram ese Majorem de eausa per se , falsam autem de causa per aeci, dens r peccatum vero Originale, ut diximus, non est causa per se mortis, & aliorum desectuum eorporalium, sed per accidens tantum , di tanquam removens prohibens : unde illo dimissi, in baptismo, potest perseverare in homineno essitas moriendi, non restituta per illum ori- B co sit in mota ad ipsas res, pinali justitia, quantum ad effectum us seeun- amata ansmam conglutinaldarium , qui erat persecte subjicere corpus animae, illudque per talem se ectionem reddere impossibile R immortale. Ad tertium similiter distinquo Majorem causa aequalis aequalem producit essectum sst eau si per se, concedo Majorem: s st eausa tantum raccidens, nego Majorem. Solutio est D. Thomae hie art. s. ad i. ubi se ait 1 Dicendum
Augustinus ab eodem s. Doctore opust. c . cap. I 3. relatus ) ait quod anima media inter
Deum O creaturas , convesone ad Deum stam natur, metioratur, o perfitur e conrisone ad creaturas obtenebratur , detorio utar, o carra--
Hane rationem consimat & magis illustrat s. Doctor hic qu. sis. art. I. resp. ad 1. ex disseremita quae inter intellectum & voluntatem reperitur 1 Nam ama inretictas inquit in per ισαν se candum quod res intelligibilis stim in intellicta pomodam ipse inutictua, ct idia inreddictis in eunam in=itar , sed magis perfittar. Sed actis νaiant in
illud os a s. facti sunt abominabitis, fiat ea qua d,
Suppono secundo, hane maeulam remanere in homine, d nee pereatum a qua causatur saeistit rem istum, & infusa ammae gratiajusta sicans, ut patet ex illo Iosue dia. peltastis in Bulpberar, o que in presentem Lem maιati halia staris in vobis
Suppono terti maculam precati mortalis,aequa solum agimus in praesenti, esse idem omnino quod peceatum habituale. 3c solo nomine
Quid β maeula peccati, seu peccarum
SUPPONO primo, ex peccato praeterito re linqui quandam maculam in anima peccato ris, per quam habitualiter dicitur maculata, imo munda, Deo invisa, &e. Ita collisitur ex Scria plura, in qua peccatum frequenti stime appella tur macula. immunditia, sordes,3ce. Item)um. ficatio, qua homo transfertur a statu peccati, ablutio 3c mundatio dieitur . ue patet ex illo Eaechiel. as. Effandam saper vos aquam mandum , ct mandabimini ab arandis iniquis mana, ristris. Praeterea , ut discurrit D. Τhomas hic art. I. macula in rebus spiritualibus dicitur ad stirilitudinem maeulae in rebus eorporalibus. Sicut ergo corpus aliquod maeulari dieitur, quando ex contactu 3c eommixtione alterius, naistivum amittit splendorem s. nitorem, ut vestis, eum inficitur Iut vel oleo : ita anima maculam spiritualem eontrahit. dum inordinato voluntatis assectu, qui est veluti quidam animae
tactus, ereaturae adhaerens , perdit nitorem dc
splendore mi, quem habet ex resulgentia divini luminis, scilicet sapientiae di gratiae , per quam enim quod est exprimere Dei ostensam, adhuc
per poenitentiam non retractatam, videtur ant cellere hoc nomen, pectatum habitaese r in hoc
vero quod est 1 niseare turpitudinem & priva, tionem nitoris debiti subjecto, videtur quod hoe
nomen, macula, excedit. Ratio hujus suppositionis evidens est r nam esse maculatum N im
mundum eoram Deo squod est essectus formalia maeulae ) nihil aliud est, quam esse peccatis eoi quinatum, & esse Deo injuriosum &ossensum; quod est effectus formali, peceati habitualis rubi autem essectus sormalis est idem, eadem deinbet esse sorma vel quasi forma tribuens talem essectum. Unde Theologi his temporibus macu- Iam peecati, & peccatum habituale, pro eodem indisserenter usurpanti apud antiquos uer comoplexum illud, peccatam habituale , non erat in
usu ideoque apud S. I homam nusquam reperitur, nee Bergomensis in sua tabula aurea Huamenti nem saeti) sed nomen peecati ad solum iactuale uel originale restringebant , di quod nospeecatum habituale dicimus, illi non nisi pereati maculam appellabant. Suppono ultimo, pereatum habituale aliud esse originale, quod per generationem transsunditur , & resultat in nobis ex peccato actuali Adami, quo Dei praeeptum in paradisi terr stri violavit, de quo sese egimus disputatione praecedenti r aliua personale, quo 1 resultat ex peccato actuali 4 nobis eommisso, R in nobis remanet, gonee per eontritionem & infusionem gratiae auferaturi: & de isto in praeserui disput
inus.& inquirimus qui illud sit, sive in quo sedi maliter eons stat 'Varie elaea hoe opinantur Auctores. Seotus in 4. dist. iq. qu. I. asserit maeulam peccati eo sistere in ordinatione passiva ad poenam ut dis e venienti anima, seu in relatione rationis r sultante in anima, pr pter culpam commissam ;
470쪽
sensam, diversa ratione 1 Nam quatenus respicit animam, R est illi disconveniens. dicitur macuisti; quatenua refertur ad poenam, appellatur re ius seu obligatio poenae , quatenus veto provenit ex actione divinae voluntatis ordinantis peccat rem ad poenam, vocatur offensa. Scotum sequum
tur Gabriel, Major, Almainus, & alii Nominales , quamvis in modo explicandi talem doctrinam, nonnihil dividantur. Alii doeentcum Varque hie disp. r*9, cap. s. hominem transacto actu peceati non denominari habitualiter peceatorem ab aliquo sibi intran seco, sed ab extrinseeo , nempe a peccato actuali praeterito, quod etsi physice traii stetit, moralis ter tamen perseverare censetur, donee per poenitentiam retractetur, de per infusionem gratiae Biollatur 1 unde illi Authores maculam peccati, seu peccatum habituale, in sola denominatione
extrinseca, proveniente a peccato praeterito non tetractato, eo stete asseverant.
Alii vero illud ponunt in aliquo habitu, quo
anima & voluntas manent eonversae habitualites ad bonum commutabile scut ad finem ultimum, de a Deo aversae. Ita Lorca, Martiner, Nunno, di alii, qui docent peccatum originale coni; stere inconversione habituali ad creaturam: eodem enim modo, servata proportione, de peccato ha.
hilis,li personali philosophandum existimant. Denique S. Thomas hie ait. a.& 1 3c alibi cpastim asserit maculam peccati non esse aliquid positivum, sed sormaliter consistere in privatio. ne nitoris animae in Ordine ad suam causam, quae est peccatum actuale. Unde sit
Constantur tres prima senuntia, O quana flatu ιιών.
DI eo primis, maculam peceati non esse oris
dinationem passivam ad plenam peccatoahbitam Probatur concluso multipliciter. In primis Denim prius intelligitur in homine macula ex peccato relicta, quam deputatio ad poenam et ideo enim quis deputatur ad poenam . quia est culpabilis seu peccator, Jc peccati macula in Aus rErgo deputatio seu ordinatio passiva ad poenam non est ipsa macula peccati, sed ipsam prius saltem natura supponit. Unde D. Thomas in a dist.
42. an e P sit. textus ait quia macula est,mium
nro actam peccati O reatum, qaas lectis actus, O
Probatur eundo e Ets Deus statuisset nullam inserre poenam peccato, adhuc Het anima post actum peccati maculata, immunda, de in natis peccata : Ergo maeula proprie non est oldinatire gad paenam. Tettio o Damnati in inferno novas maeulaseontrahunt ex peceatis quae ibi continue eom. mittunt; δέ tamen eum non sint amplius in sta- in demerendi, utpote in termino existentes, non ordinantur a Deo ad novatipoenam , Ergo idem
Quarto Remi si I eulpa, δe ablata maeula, adhue remanere potest ordinatio ad poenam, quia in justiseatione non semper poena omnino remittitur, sed mutatur aeterna in temporalem, iuxta illud Augustim e Ne culpa pararetur par si cum ea finiretur O parna , prolixiorem esse Mui1 panam , quam culpam et um rarito enim
detinet poena, qaem iam ream ad damnat anem non ὀ tinia culpa Ergo macula peccati non eo stit in ordinatione ad poenam. Denique macula apud omnes est de genere mali cultae, cum si ipsum habituale peccatum, atque adeo nequit ab aliquo Dei actu. sive per modum essectus, sive per modum denominationis provenirer ordinatio vero passiva peccatoris
ad poenam, procul dubio est de genere honi; nam num δέ iustum est peccatorem ad poenam de simari, imd est essectus vel denominatio ipsus
actus diuini destillantia r igitur ratio maculae consistere nequit in tali ordinatione. Hae rationes adeo convincentes sunt ad do is monstrandum peccatum habituale non cons stere in deputatione passua ad poenam, ut Scoti suum Magistrum interpretari conentur, &as rant ipsum per ordinem seu Aeputationem ad poenam intellexisse poenae eondignatatem, de in ea collocasse ellentiam peceati habitualis. V rum haec interpretatio non juvat, nee sentem iam scoli probabiliorem reddit . Nam condignitas poenae est proprietas consequens culpam,1i est condignitas praemii eonsequitur honitatem moralem actus meritorii : Ergo essentia peceati habitualis consuere nequit in reatu seu cleputa. tione ad poenam, accepta pro condignitate
confirmatur Non laedaliqus est peceator. quia est dignus poena, sed potius econtra dignus est poena, quia est peceator : Ergo peccatum habituale non consistit in eo ignitate panae. Uaeo secundo, maculam peccati, seu pecca tum habituale. non esse solam denominationem extrinsecam, desumptam a peccato actuali prae
Probatur primὼ ἐν Peexatum habiiciale orietia innale est aliquid nobis intrinseeum, δα distinctum
a peccato actuali Adami, atque ab eo derivatum, ut contra Pighium, di citharinum disputatione praeeedenti ostendimus i Ergo similiter peccatum habituale personale erit aliquid nobis imuin seeum, distinctum a peccato actuali praeterbis, 3c non sola denominatio extrinseca ab illo petita. Conse uentia patet rΤum quia peccatum hiruale perionale non minus debet esse intrinsecum , nec minus assicere physice peccatorem adultum, quam peccatum habituale originaleameit paruulum: Tum etiam, quia si peccatum actuale Adami vim habet transfundendi in posteros aliquid habitua se intrinsecum , quod veredi proprie peccatum sit, vereque R intrinsece illos denominet peccatores, a sortiori relinquere debuit in Adamo aliquid habituale intrinse- eum, per quod vere dc proprie peccator dicere. tur r eumque eadem sit ratio de precato actuas aliorum hominum, dicendum est ex eo aliquid intrinsecum derivari quo peccatores denominantur, 3e quod macula peccati, seu peccatum Habituale dicitur. Probatur secundo e ncluso : Denominatio exprimens permanentiam & statum. seu modum
essendi fixum ' quietum, non potest sumi ab eo quod est transenti Ex se habet per modum tenderatim & motus; nam inter denominaticinem desormam denominantem debet esse proportio quantum ag modum essendi : sed denominatio injusti & peceatoris dieit aliquid permanens, &fixum ac quietum: peeeatum vero actuale estruid transiens, de dicit taxum de tendentiam in liud: Ergo denominatio peccatoria non sumitur