장음표시 사용
111쪽
Eorumque se. Quam suavis sit , quae viri uti amicitia irinititur,
ricitas ex Bea. Virosque Probos Pari voluntate , morunque simili torum et Ange- tudine iungit , nemo est qui ignoret: nam de ejustorum consor utilitate consenti fini omnes , atque in humanis re- κλ. hus nihil est tam naturae apium , tam Conveniens ad res vel secundas, vel adversas. Nihilominus , quum omnium paria nota sint studia , non iidem aD sectus , ac non pauci utilitate Potius sua. quam honestate res di inentiantur, fit ut haec inter pauces adinveniatur , atque non raro ipsa mei sive nostra sive aliorum imbecillitate , claudicet, et vacillet. Pace so animi ira uillitate nihil est hao in vita dulcius , tamen , etsi eam exoptat quilibet , frui raro nobis est concessum. Quod si ita est , quis digne percipere possit, quanta in coelis sutura sit externa felicitas , ubi Deus sanctissimos illos cives
Teget, a C mutuo amore, ac Persecta caritate singuis
Ios copulabiti Quale Regnum ' Quales Civest Qualis fortunatissima ac iucundissima societas i Ihi Aa gelorum Do bilissimi Chori ; ibi Beatorum selicissima multitudo; ibi pax ac tranquillitas nullis' inquam fluetibus turbanda ; ibi livoris , odii , zelotypiae ,
Inalesanae cupiditatis nomen ignotum est; ibi omnes veluti nu ins Patris concordes filii communem honorum cuncrorum , aeternamque haereditatem obtin Bunt; ibi par voluntas , paria studia . unus sinis Deo Placendi , amandi , ao summis laudibus celebrandi. Inde exurgere nisessario debet mutua beatorum conis 8'nsio , ae arctissima vitae necessitudo, in qua Divinam Providentiam , ae admiranda naturae et grχ-liae opera admirabuntur , dignisque laudi hus extollent. Ο Amor i o Pax t o Gaudium t o Beatitudo lScuoLI N. Quisquis haec serio recogitet, ad honores, divitias, humanasque delicias, quae umbra sunt, ac sumus inanis. cor suum minime apponet; sed mente ad coelum elevata illa ardenter desiderabit gaudia summa, quae Deus diligentibus se praeparavit.
Beatitas tua Deus aequissimus jud x est , cuique secundum o- lorum gradua Pera mercedem repsto deuo S. CCCCXX. ). Jam ve- Dissiliroes by Gorale
112쪽
ro , quum alii aliis intensius ipsum amaverint et habebit pro meis eo luerint; aliis alii plus in Ecclesia ad laboraverint; ritorum dive ac non pauci etiam suerint , qui proprium sangui- 'hisis nem pro Dei gloria ac Evangelii propagatione libenti animo fuderint: hinc Divinae justitiae exposcit ordo , ut in ipsa Iustorum beatitate gradus ad- Sint , uberioremque gloriam obtineant ii, qui Divinae gratiae auxilio sussulti majus sibi meritum eo misPararunt. Quam veritatem a nonnullis denegatam fuis- Se miror, adeo perspicue illam tradunt sacrarum lit-t rarum oracula. Chritus Dominus inquit Ioan .
XIV. 2. : In domo Patris mei mansiones multae sunt. Paulus I. ad Corint. III. 8. : Unusquisqus
propriam mercedem recipiet secundiam suum labo
rem : item ib. XV. 4 i . ) . Alio claritus Solis , alia
claritas Lunae , tilia claritas Stellarum ; Stella enim disseri a stella in claritate; sic et resurrectio mor tuorum. Il. ad Cor. IX. 6.): Qui parce seminat , Parce et metet. Quantum ad Patres altinet, daeorumdem conserisione Dullum dubium est ; id enim persuasum suti Polycorpo ιn actis Passionis ariae. ),
Iraeneo lib. IV. cap. 13. ) , Tertulliano in Scorp.
merito definiverunt Patres Florenti Di in decreto unionis ) Sanctorum animas mox in coelum recipi , et intueri clare ipsum Deum Trinum , et Unum promeritorum diversitate alium alio persectius. ScROL oN. Jovinianus , sicuti in meritis discrimen Bguoscebat nullum, ita parem in omnibus beatitatis gradum esse decertiebat , ut videre est apud S. Hieronymum lib. I. adoerous eumdem. Lutherani, quem admodum assirmat Buddaeus lib. II. c. III. f. XI. operibus nostris nos Promereri posse certum gloriae gradum negant ; beatitatem , quatenus in Dei visio-Ne , ac fruitione consistit aequalem in o mullius Statuunt at quantum ad corporis claritatem , ac do Da , quae vocari solent acciuencalia, tuaequalem es-Disiligod Coral
113쪽
se admittunt. Eadem milii esse videtur Turre lini Calviniani sententia Loc. XX. quaest. X. quamquam tamen non paucos esse assii met , qui neque qua uintum ad ipsa accidentalia , graduum diversitatem in beatitate admittere velint. Catholici vero Theologis leuti inaequalia merita. ita inaequale praemium in ipsa Dei visione ac fruitione constituunt. Etenim , quamvis Beati omnes Deum iniuitive videatit, amentque, nihilominus Deo per lumen gloriae illorum mentes magis vel minus suffulciente, fit , ut ii , qui excellentioribus meritis insigniti sunt , majori intelligentiae vi Dei naturam contemplentur, ac majorie aritatis gradu eumdem diligati t. Caele ruiti Buali omnes satiantur Penitus , quia Deum vident, eoque
fruuntur secundum menSuram , quam a ceperunt.
Ita luminaria singula in ordine suo persecta suat , et lamen alia aliis magis Splendent , corruscantque I. ad Cor. XV. 41. ita , si irae inaequalis magnitudinis sunt vasa , omnia quidem adimplentur , sed majora plus recipiunt, minora minus.
Qui ad vineam Domini excolendam , uti liabet Parabola Evangeliea nati. XX. conducti erant ,
sive multum , sive parum ad laboraverint, aequalem singuli mercedem receperunt. Jarn vero , quum Chri stus Dominus ea sub figura praemium , quod in eoelis obtinebunt iusti , designare voluerit ; manifestum est, justorum beatitatem suturam esse in omni-hus parem. Cui dissicultati reponimus : tu parabolis haud omnia esse anxie perscrutanda, non enim cum rebus , quas significant, perfecte semper congruunt. Quod de hae ipsa procul dubio dicendum est: Se rus in coelorum Begno murmura , ac invidiam , quod absit, quaerere oporteret ib. per. II. seq. . Nihilominus asserimus, in hae parabola voluisse nos Christum edocere , parem fore in omnibus mercedem , quantum ad ipsam aeternam vitam , non Vero
quantum ad gaudii intensionem; quemadmodum Praeclarissimi Ecclesiae Patres exponunt. Verum
S. Ambrosius lib. . in Lucam ait Nam et undecima Com eii hora et aequalem dignaris mercedem ιMMene, mercedem
114쪽
eum Gregorio Na Ei anteno respondere etiam possu
mus Oro t. fio. , quod si , eadem quantum ad gradus ipsos beatitas suit ibi praesignata , ii , qui
serius ad Deum se converterunt, minusque quam alii , quantum ad tempus laboraverint . doloris magnitudine , diligentia , ac ardentiori caritate aliorum meritum adaequaverint.
Beatissimum justorum statum deploranda sequitur, Damnatorum nec coloribuβ sat letris pingenda illorum cotiditio poenae aeter qui ob proprias gravesque culpas Judioe aequissimo Μης ad aeter uas poenas dum nati sunt s. CCCCXX. J.
Verum ipso tu aditu importuna contradicentium turba uobis se offert, quae accitis undique armis verita intem lianc se facile piosteruere Posse , gloriatur. Quorum tamen conatum impetumque Divina sacro rum librorum auolori late reprimere, arduum non
est. Ac primum : Nonne Paulus de iis , qui Evangelio non credunt, asserit quod poenas l I. ad Thes. I. 0 dabunt in interiati aeternas I Nonne S. Iudas Epist. Cath. I. et I 3. ) malis Angelis Ginetilae erna , ac impiis hominibus procellam tenebrarum in aeternum manere fidem facit y IIuc etiam pertinet , quod Christus Dominus paleas , sub quarum imagine reprobi designantur, comburet igne inexcin
guibiti Lucae III. i 7.) ; item , quod damnatorum
autem effugium , qui has Scripturarum sententias , Puras putasque comminationes continere dicunt, Salvator ipse Praeclusit, de impiis , peracto universali judicio . ajμns : et ibunt hi in supplicium aeternum Matth. XXV. 46 . Quid plura Τ fiamus tormentoriam ascendere dicitur oc. XIV. pr. ἐις άιῶνι ἀωνων in saecula saeculorum, tum reprobi cruciandi
Maiae non gloriae. Hieronymus lib. II. aduersus in. Unus acniaritas Non unum est Praemium, sed una Mita, et u ut de gehenna liberalis. Augustinus triae . 57. in Mara. Denario, aiat, pria significatur aeterna ,, tibi alto amplius nemo Mi- νιι , quoniam stoendi non est dioersa in aeternitate mensura : seu multae mansiones diperras meritorum in una Mila
115쪽
saecula saeculoriam ; qua Phrasi , quum sacrae litterae Dei aeternitatem , quae finem habere nequit , nobis non raro describant , dubium manere potest nullum , quod Damnatorum poenae fine carebunt. MROLION. Poenarum aeternitatem insidias ivit Origenes , qui omnium Apocatastasim , sive restituit ouem defendebat. Laterem autem lavandum su-εcepisse , qui eum ab hoc errore purgare conati sunt ostentiit Iloetius in Origen. lib. II. c. II. Errorem hunc Joanna Leadia restauravit in opere, cui titulus : Eoangelium aeternum , cujus gententi Be patrocinium suscepit Ρetersenius pluribus hac de re
editis libellis , eique adstipulati sunt alii Proles tantes , uti Seehachius , Si egvolchius , sive ut verum ejus Domen est , Κle in Nicolai , Langius , ac praecipue Ludovicus Gerhardus , qui omnes ingenii sui
vires tu id iti tendit , ut hanc omnium sive Daemo. Dum , sive impiorum hominum restitutionem in meislius probaret , vindicaretque. Totam rei gestae seriem , nomina , ae opera illorum , qui hosce confutandi onus inter ipsos Lia hura nos si hi assumpse Tunt , recenset Walchios Bibl. Theol. ' torn. II. e. . seci. XVII. f. I. seq. Origenistis adhaeserunt
adhuc Burrietus de statu mori. et resur. Clericus
Parrhers. lom. l. Tillois artus Cantuariensis Archie Piscopus , Ringius , aliique. Sociniani poenarumneterni latom denegautes alia incedunt via ; nam judicutit infelices damnatos in nihilum redigendos esse: ita Crellius, Wolgogonius , aliique hujus sectae Doctores , quibus ex Academia Alt dorsina adstipulabatur Ernestus Mnerus , atque ex Anglis celeber
Lockius ιρι Christiana Religione rationi consona. Poenarum aeternitatem aggressi sunt Baetius dans lar Onse ouae question a' tiu Proo inciai tom. III. Q.
344. et IIb. ium Nobhesius, Spinosa, Collinsius , T Olandus , Wisitio Dus, Tiud alius , Marcilio de Argento in litteris judaicis , Voliatrius art. infernz ,
Auctor du bste ne de Ia nature not. P. 2 6. , ac generatim omnes ii , qui spiritus forces se vocari Amant. Rousseau , etsi eo etiam incliti et, in suo ta
116쪽
est; immo in quodam opusculo ad Genevenses suos, qui a dogmate de poenarum aeternitate jam recede re videntur, eosdem iacete perstringit. Ex Purgatorii doctrina , ait, vos occasionem inde arripuistis, ut vos ab Ecclesia Romana seiungeretis i itaque si Poenas aeternas negatis, ae ad tem Pus tantum statuitis , ita Purgatorii dogma reciditis.
Asserant Iieet sacrae litterae impiorum poenas suturas esse aeternas.leve tamen est , ac infirmum , quod inde depromebatur argumentum: quisquis e- ex S. Litteris. nirn in his vel parumper tinctus est, haud ignorat, aeternitatem pro diuturna tantum accipi temporis duratione. Ita Deus Hebraei, promittet, at, se iis daturum terram Chanaan , qua a diuturno tempore carent , in Possessionem aeternam Gen. XVII. 8.ὶ ; a ceremoniae Iegales dicuntur in aeternum dura. turae Ex. XII. 1 . a . XXVIII. 29. ac alibi sae- Pe); quas tamen jam ahrogatas esse, Christianorum ambigit nemo. II. Poenam inter, et culpam proportio esse debet , quae profecto esset nulla, si peceato , quod temporis momento Patratur, aeternae poenae rependerentur. Et vero legimus Apoc. VIII. 7.): Quantum glorificapit se , et in deliciis ι , tantum date illi tormentum et Mettim. II l. Pauli doctrina poenarum aeternitali repugnat. Inquit enim I. cd Corint. XV. ra. seq.) quod, Stetit in Adam omnes moriuntur , ita in Christo qmnes oloificabuntur. Christi itaque meritis ad vitam meliorem omnes revocandi sunt. Addit: Moissima autem inimica destruetur mors: quihus secundam moristem designavit , quae damnatorum propria est, ignisque poenam denotat Apoc. XX. 6. 34 ; haec vero
eum in finem. sutura docet. ut sit Deus omnia in omnιbus. Unde ostenditur tam magna in esse Dei misericordiam , ut eiusdem Omnes omnino esse parti
ei pes aliquando debeant. Quid plura ' Apocatasta
sim , sive restitutionem omnium in flatum meliorem
docuit Petrus Act. III. 21. de Christo Domitio
seribens: oporιet quidem coelum suscistere usque in
117쪽
S. CCCCXLI. . Tternitatis vocem in veteris testamenti libris pro
diuturna temporis duratione non raro aecipi lateor Vel unti tamen quandonam sensu minus proprio inistelligi debeat, ipsi sacri libri nobis aperiunt. Nempe , si quod uno loco aeternum dicitur, in altero habuisse sinem legamus; aut saltetia sinem aliquando habiturum fore praenuntiet ur , ampliori tunc signiscatione aeternitatis Domen intel ligendum est. Jam vero audaeos ex terra Chanaan expulsos fuisse ipsi sacri libri nos edocent , ac legis Mosaicae cere monias abrogandas fore Prophelae annuntiarunt s. CCCCI.). At quum de aeter uis impiorum poenis Serinnio institui iur , lautum abest , ut earumdem praemuntietur sinis, ut potius iis circurn vestiantur adjunoctis , quibus ipsa Dei a ternitas Mobis in saeris litiat seris exhibetur 9. CCCCXXX l X. . Proportio autem , quae Peccatum inter et Poenam adesse gehet, tomporis haud respicit diuturnitatem ; sed inter magnitudinem peccati , ac Poenae tota versatur. Ita secundum civiles leges, qui graViter , licet temporis momento , in Civitatem deliquit, ejusdem societate vel morte, vel perpetuo exilio privatur. Accedit his: offensam dignitati Personae ossensae common urari; porro, quum peccatum Dei infiniti ossensi sit, aeterna poena delicti proportionem minime ex-eadit. IIue etiam pertinet, quod gravi delicto quis ah nilimo fine prorsus recedit, ac in creatis rebus constituit; itaque legibus aequitatis consentaneum est, ut qui a Deo recessit penitus , eodem in perpetuum careat I id vel eo magis , quod damnati voluntatem ha boni iii malo obfirmatam , et odio perentii erga Deum exardescunt. Qua de causa in Psalmis legimus Ps. LXXIlI. 23. ὶ superbia eorum , qui te odertint, ascendit semper ; atque alibi
Apoc. XVI ) . quod ii , in quos iusta Dei ira se
se manifestat nomen Domini sitit blasphematuri ;hi Dc mirum noti est, quod a Deo in aeternum pu- miri more lur. Pauli frustra praesidium quaerunt
Origenis nssectae. Quandoquidem de sola iustorum vivificallane sermonem habet: de illa scilicet, in cui jacii by orale
118쪽
qua Salvator locum Principem obtinet, sive ut Doctor gentium ait: primitiae Christus : de illa , iaqua claritas , ac resurgentium gloria resplendet: de illa , in qua Christo seciando homini caelesti simi. les erimus: de illa quae ad eos pertinet: qui sunt Christi, qui in auo entia ejus credideri αι I. ad Corinth. XU. 23. et seq. . At vero impii Christi non erunt. Nam testo eodem Apostolo : Si quis spiritum Christi non hasiet, hic non est ejus ad Rom. IlI. 9. . Itaque vivificatio , de qua Paulus loquitur , ad omnes ac solos justos attinet. Mors etiam Secunda , quantum ad solos justos destruetur ; linamque in gratia confirmati , a sumeso bono excidere amplius nequeunt, nec mortis Secundae miser rimam conditionem experiri Vid. Augustinum lib. VI. ορ. i . . Post Universalem Bulem corpor amresurrectionem , Deus erit omnia in electis omnibus, eo quod honis omnibus ac felicitate perpetua eos
replebit, cumulabitque Lib. XXII. de Civ. Dei
cap. XXIX. . Apocatastasis tandem , sive Omnium restitutio , quam Petrus commemorat , universalom Tesurrectionem designat , Post quam Christus visibili in forma secundo adveniet judicaturus Vivos et mortuos ; at tantum abest , quod eo tempore reprobi omnes in gratiam recipiendi sint; quiu immo audient sententiam : Discedite a me maledicti in ignem
ScuOLION. Unde apparet hallucinatum fuisse Baelium asserentem , i inpios in inferno momento quolibet Posse ad Deum converti. Nam praeter adducta jam argumenta , quibus assertionis hujus salsitas Osteuditur , certum est , neminem tantas habere vi res , ut sine auxilio Divinae gratiae sinceram suo rum delictorum poenitentiam agat. Hae Vero procul
dubio impii ea rebunt; quandoquidem, si Deus hao
adhuc in vita excaecatos ac obduratos Peccatores
nonnumquam deserit S. CC IX. quanto magis
assirmandum est in altera vita , in qua non misericordiae , sed iustitiae tempus est, Deum eos , qui eum deseruerunt, penitus deserere ' Prosecto ipse Salvator Mann. III. 36. super incredulum iram
Dei manere , iidem facit, manente autem indigna-
119쪽
lione Divina , damnatio maneat necesse est is immo cum magnum Chaos justos inter da innatosque firmatum sit , ita ut ab uno in alterum locum quis amplius pertransire nequeat Lucae XVI. 26. apparet reproborum tu melius restitutionem suturam fore nullam.
Loctius resu. Lockius magni nominis Philosophus Apocatasta-iatur. sim omnium sive Daemonum , sive impiorum hominum nullo satis solido argumento defendi posse probe intelligens , Socinianorum doctrinae adhaesit g. CCCCXXXIX. Soli. ), eamque illustrare conatus est. Praecipuum suae sententiae robur ex iis deia promebat sacrorum librorum testimoniis , quibus Damnatorum poenae nomine mortis Apoc. XXI.
B. ), interitus ad Bom. IX. 22. , perditionis Ioan. XVII. ia. 3 , designari solent. Iam vero , aiebat, quod moritur , interit, perit , illud finem
labeat , ac in nihilum redigatur , necesSe est. Ve- Tum lamen, si vir clarissimus Perpauca haec ac sub obscura testimonia, cum iis Perspicuis, quae poe-Narum aeternitatem statuunt , comparasset , quam
Parum ponderis illa habeant , ipsemet perspexisset rat de objectis locis nonnulla dicamus. Mors secunda, de qua in Apocalypsi sit sermo, vitae finem noli denotat, sed ingentes signi sicat , quas infelices illi
Pallentur , miserias ac calamitates. Sit Joannes suripsius interpres : Pars , inquit , illorum erit in stagno ardenti , igne , et sulphure , haec CFt mors se-eranda. Quid autem nomine inferittis Doctor gentium significare voluerit , ipsemet D planat njens
aeternas. Quamobrem si poenae aeternae impiis manent , et quidem in iramma ignis ut paulo ante exposuerat ib. ver. B. J: non erunt itaque damnati destruendi , ao in nitidum redigendi. Jam vero , cur mortis ac interitus vocibus ina Piorum Poenas sacri libri describant, aperit nobis sapientissimus Augustinus Serm. 3o6. de Diocrsis ). In cruciatibus, in tormentis , in ignibus sempiternis nottiis appellares
120쪽
mors est, non aliqua pila. Multo minus nos urget vox perditionis ; enimvero Scripturarum consuetudine dicitur Deus nationem, integram perdere , quum severam de ea ultionem sumit : atque quotidiano usu affirmare solemus . virum moribus dissolutumbe perdero, aut periisse. Imino Tiberius Imperator ad Senatum scribens, Tacito auctore, inquiebat Illa me Dia Deaeques 'utis perdone . 'uem Peri quotιuιe sentio. Quibus graves , unde assi ictabatur , angores itinuere volebat. Itaque mortis , interitus ,
nc perditionis Domine sacri libri impios in nihilum fore aliquando redige udos , haud i significant. ScisoLION. Si rem bene accipias , nomen mortis haud innuit , sublectum , cui illa competit, in nihilum redactum fuisse. In ipsa enim naturali hominis morte corpus quidem vivere cessat, et dissolvitur 3 at tu nihilum non redigitur.
Poenarum aeternitatem agnoverunt , praedicarunt- aeternitas poe-que celeberrimi Ecclesiae Datres. Quorum agmen narum ostendi iuuat JUStiuus martyr, quem nonnulli origenistis tur tr.ditione. Praelusisse , Perperam dixerunt. Cum Omnium , in
ι alium Corpora excitabit , atque u gnos quidem in. lues natura corruptibilitatis e erte , injustos autem ιu Persectuo Sensu una cum malis geniis in ignem mittet sempiternum. Consonant Theophilus aia Au
moria ad Demel. ) , Ambrosius De bono mortis n. a. ) , Chrysostomus uom. IA. in I. ad Cor.), Uilarius C. V. ire Mati. , Cyrillus Hierosolymita ius Cate. 18. ), Basilius Serm. ae fui.
Mai. ), Augustinus , qui haud de omnium in meli res litutione doctrinam , seanissimam imρietatem s lib. cle Uaer. ad QuououIl. vocat. Hieronymus Plura bubet, quae veritatem hano confirmant: Prudens, Rit in c. 25. Mati. in lector auseerio , quod ci uratιcia aeterna sint , et pita porI Gua metum dein-σγs non habet minarum : i leni in c. III. doliae , quia hoc nempe futuram omnium sive Daemouum, Divitigeo by Cooste