장음표시 사용
121쪽
sive impiorum apocatastasim Saneta Seriptura non diciι , et epertιι penitus timorem Dei, dnm Deile homines labuntur ad Mitia putantes etiam Diaboliam , qui auctor malorum est ac a Poenitentia posse salpari , de nostris mentibus abjicia iamus , et sciamus peccatores mitti in ignem aeternum, qui praeparatus est υι abolo et Angelis ejus , et de his Aloi , permis eorum non morietur , et ignis eorum non exStinguetur. .. - . Alioquin si Omnes rationabiles creaturae aequatia sunt. . . . . atque
Iongo post circuitu , atque insinitis saeeulis omnitim rerum restitutio siet. . . . quae distantia erit in eryirginem, et Postribulam 3. . . . Idem ne erit Gabriel , et Daemones r idem Prophetae , et Pseudoprophetae Z idem Mur res , et Perseetitores 3 Finge quodlibet , cinnos et tempora diaplica , et inflnitas ctetates congere cruciatibus , si sinis omnitim sImilis est, praeteritum omne pro nihilo est , quia non
quaerimus , quia clinando fuerimus , sed quia
aemper futtiri sinitis. Concludit S. Doctor contrariam sententiam esse dogma Perversum , et συμφραγμ α dt holicum. Accedit his , Origenianam doctritiam dam
natam fuisse a Theophylo Patriarcha tu Synodo eongregata ex Provinciis Aegypti , Lybiae , eb Pentapolis Vid. Vallarsium ed. op. S. Hier. Coll. 537. γ, tum in quinta Generali Synodo Vid. Ni - . Cephorum lib. 17. hist. , quod septima oeca mem- ea Iaudavit, confirmavitque ). Scirotram. Ex his manifestum sit, S. Dieronymum
Poenariam aeterni latem in omnibus damnatis agnovisse , atque si nonnulla habet in suis operibus , quae huic dogmati videntur contraria, id ex eo ruis Petendum esse , quod ipse nonnumquam haereticorum recenseat dogmata , quin ea refellat, ut ex Comment. in epist. ad Ephesios , et ex Vologi adpersus Rusiniam innotescit. Augustinus vero in Aef. I. Sancro oenerabilis , ajunt , quintae Sy
122쪽
Ench. ad Laurentium c. 2II. verba Ps. 6. I uoblioiscetur miserari Deus , aut eontinebit in ira misericordias suas , ad electos pertinere assirmat. Quod si quis ad omnes referre velit : Etiam sic
quine i et teli gi potest, manere in illis ira Dei, hoe
est iρsa damnatio. . . . Hoc est mariente ira sua, non tamen conlineat miserationes Suas , non afflernos Alleio finem dando , sed lepamen adhibendo, . oel interstonendo cruciatibus. Quod ipsum Versans de Cio. Dei lib. XXI. e. 24. n. 3. Postea Coum
eludit: Quod quisem non ideo coni mo , qu α non resisto. Confer L' Ilerminier de peccas ιs , Patuetetide futuro impiorum stalia lib. 3. Gervasio de PO
In dubium prudens ac sapiens nemo vertere po. Nec est Cori-test, esse Deum omnipotentem , id enim admiνanda trama rati. Creationis opera aperte demonstrant , tum in sinite sapientem ac iustum certum non minus , humanam animam spiritalem esse , liberam , ae immortalem
s. CCCC. CCCCII. CC. ). Jam vero justarum
animarum felicitas , si aeterna non esset, haud censeretur persecta : i inmo nec Deo dignum Esse Vide - retur , ut animas immortales , quae ipsum ardenter diligunt , ac sunt ipsius amore dignae , destrueret, ac tu nihilum redigeret. Sed nec melius concipimus, quod Deus illorum animas , quae voluntarie . ac Iibere Divitiam legem violaruni , debeat destruere , quoniam hae non mitius sunt ex sua, constitui Ione immortales. Immortales , criminibus oppletae , odi Divino dignae , quaenam erit, earum in aeternitate sors , nisi perpetuo infelix l Sed neque satiν ratio Nostra Percipere valet , Deum iudicem aequissimum ubsque Uero ac si ero criminum patratorum dolorct Parcere velle. At enim poenitentia sincera in vita altera possibilis non videtur , quum ob poenarum
magnitudinem , impii jam in malo obfirmati , in
earumdem auctorem odio potius semper sere utar.
Itaque aequissimus judex haud criminibus parcet , quae nec re Parata Sunt, nec possunt reparari. Quod si ad Religionis Christianae principia mentem con- Vertamus , absertioni S nostrae vegitas eluces- ma Diuitia Corale
123쪽
gis. Quod euim ipsa proponit nobis , ad infinitum
tondit. In Verbi incarnatione , quod Unigenitus Dei filius , factus est Legislator noster , sapientia resplendet , ac Misericordia infinita, in satisfactione, quam ipse pro peccatis nostris in cruce dedit, admiramur justiliam infinitam , noscimusque quanta esse debeat
peccati gravi ias f. LX ) , si ad illud expiandum
' opus fuit pretio infinito. Beligio nostra in culta labet objectum infinitum, ipsum scilicet Deum ;sique innititur tota infinitis meritis Christi. Virtutis, Eo bonorum operum praemium neus eat ipse intui-
ive visus S. CCCCXXVII. ), nee Beatorum se inlicitas finem umquam habitura est S.CCCCXXXII ).
Quis itaque amplius mirabitur , si ei rem impiorum Poenae erunt quantum ad duratiotiem infinitae λ Nam si Religio haec sauciissima ostendit nobis Deum in εua sapientia , bonitate , tu gratiis , ac praemiis infinitum cur ipsa aeque infinitum noti annutiliabit in sua severitate ac justitia i Itaque Christiana Re- igio proponendo nobis incarnationis mysterium , ejusdemque consectaria , nos edocet, ut Deum ado-Temus, qui pro salute vostra factus est homo ; sed, Mna mouet , ut tremamus coram Deo , cujus justitia est necessario in sinita , uti ipsius amor.
ScΗ0LION. IIaec argumenta sustus pertractata sunt in encyclopaedia art. Hine. Primum magis urget eos , qui Spiritus fortes vocantur , alterum egregie Premit, quotquot e Christianis Popnarum aeternii a tem denegarunt. Ilis adde, quod dogma hoc no-εtrum apud nationes omnes longe lateque Per Vaga tum suit. Nani Hebraei , AEgyptii, Persae , Graeci, Tartari , Iaanc veritatem agnoverunt. Vid. Iluetium de conc. yd. et ra . lib. II. c. nee hac Doliono caruerunt Brasiliat i , Caralbae . Mexicani , Ρeruviani, Virginienses , Si amenses aliique barbari populi. Conser Frances cati prine. Relig. nat. et reμ. ιοπι.2. c. 6. S. IV.
Dim euitales Quam habemus de Deo Dolionem , ea infinite bo non nul Re Fes num , ac misericordem nobis eumdem exhibet. A Vu tur. bonitatem influitam ae misericordiam osteuderet, i
124쪽
CAPUT II. FOI pro culpa gravi poenis atrocibus , ae finem mimis quam habituris hominem puniret I immo crudelia potius TFrannus esset, qai partem hominum maximam damnaret , et exquisitis suppliciis torquere Nine etiam necessario consequeretur , quod plus ab illo timere , quam sperare deberemus ῆ unus enim Salvatur , mille autem pereunt: si lusus esset, in quo
unicum adesset praemium , poenae autem essent
mille , quis nisi stultus ludere vellet ) r Poenarum itaque aeternitas cum sanae ratiouis principiis consistere minime potest. Atiam δε his etsi prima fronte gravissimis argumentis, necdum causam Spiritus sortes evicerunt. Quamobrem , quod attente ponderandum est , peceant ita eo gravi Ssime lucr culi , quia attributum unum Dei ata aliis separant', quum tamen sejungi nec possint, Deo debeant. Rem diligenter examinemus. Bonitas ae misericordia divi Da , est voluntas infinita bene faciendi , uti esse
Potest , ac debet in illo , qui eodem tempore infi-Dile sapiens, est, justus , ac sanctus. Quo sit, ut divina bene aliis iaciendi voluntas a sapientia dirigi debeat , secus imbecillitas potius , quam bonitas esset: justitiam insuper habere debet comitem; alias
Pura Putaque esset itiordinationum omnium , ac Uitiorum tolerantia ; cum sancilla te est non minus unienda , cujus proprium objectum est , virtutem Bitiare , vili unique odio habise , et aversari. Jam Vero Dei erga humanum g onus bonitas ac miseri Cor
dia quantum non sulge v coruscuique i In creatio uis beneficio splendeb illa , ae in variis pulcherrimisque naturae bonis unde nos cumulavit, splendet tu sublimi sine , ad quem nos ordinavit , ac in mediis liberaliter concessis , uti da illum consequi facile valemus : splendet quam maxime in 'dono Unigo ii,
filii sui, qui saeius est legislator noster . LXXX lil. ,
splendet tu luminibus , iustructionibus , uberrimisque gratiis , quibus aperitur, ac sternitur nobis ad saltatem via : splendet hae in vita , dum patiet via summa nostra crimina sustinet, dum uos mouet, In libello eui titulus , militoris Philosost a cui goneiuuat increduli reliqui. Diuitia Corale
125쪽
ao ad poenitentiam invitat: splendet postremo in aeterno praemio, quod justis Praeparavit, summaque Iiberalitate largitur. Sed , dicant increduli , debebi ineadhuo in universali omnis inordinationis cunctarum ahominationum ac Scelerum tolerantia perpetuo talia gere Τ eordatus ae sapiens Vir asseret nemo. Dei itaque honitas ergo hominem se insiuite procul dubio manifestat; at si homo libertate donatus divina misericordia abutatur , eam negligat , SPem atque pquis amplius mirabitur , si Deus justitiae suae , quo enon minias, quatis ipsius bonitas, infinita est, impium relinquat y Ex his percipiet lacile quilibet ,
quantum hallucinentur ii , qui statutis aeternis poenis Deum crudelem tyrannum appellare audent. Et vero Tyranuus est, qui absque culpa punit, Deus vero aeternis poenis addicit neminem , qui gravi culpae oh noxius non sit , nec ipse vindictae spiritu, vel animi impotentis levitate , sed aequitate ac justi tia Poenas aeternas fauoivit. Lusus autem , quem Confingunt Increduli , pro iis tantum est , qui satocuncta regi dicunt , qui Dei providentiam , animae immortalitatem, revelatam Religionem denegant: Pro iis , qui legem divinam non cura ut , Spe ruuntque : sed pro illis ludi exemplum non valet , qui Deum ama ut, venerautur , ae credunt , quod Potens sit salutis nostrae depositum usque tu sitiem zonservare Vid. II. ad Tim. I. 32. in , non pro illis , qui Christi Domini promissionibus inhaerente. , Vitam aeternam, quam rogantibus Promisit, P 3xulant , non pro illis , qui compertum habentes
Christum pro ii stra salute esse mortuum , . tu me-xitis ejusdem infinitis spem suum o niuem repoti urit
Inferni poenae haud dubie pro iis constitutae non uut , qui Deum proponunt adjutorem sibi , qui
Buam legem pro norina ae regula , Sua in omni Potentem manum pro fulcro assumunt. Quamobrem
ii soli plus timere habent , quam sperare , qui Sua Ponie , ae propria incuria in eo se collocaut statu, quo suam aeteruam salutem amittant. Distiir Coral
126쪽
23 Poenae, quas aeternas futuras fore diximus g. Tinti damnr, CCCCXXX lX.), duplicis generis erunt, damni se i- tum seu uo. Iicet et sensus. Prima , quae in summi boni privatione perpetua , ac bonorum omnium quae in coelis sunt , carentia consistit , clarissimis sacrorum libro . Tum oraculis eonstabilitur. Salvator in die iudicii reprobis omnibus dicturus est: Discedite a me ma
ledicti in ignem aeterni m f. CCCCXX. ) : item
ais cedite a me omnes operarii iniquitatis ....... cum
.ideritis Abraham et Isaac, et Iiacob , et omnes Prophetas in Regno Dei , pos autem expelli foras Luo. XIII. a .) Paulus Corinthios monet Ι- ad Cor. VI. 9.), quia iniqui regnum Dei non possi debunt. Hujus poenae gravitas tauta est, ut nullaei possint, quemadmodum docet Augustinus Encho. c. I l a. ), tormenta comparari s eo ne itiit Chrysostomiis scribens nom. XXIII. in Maith. et XLVII. ad pop. Antioch.): Nooi, quia plurimi pertimescunt gehennam. Ego tamen illius gloriae amissi nem multo a marivi dico esse, quam ipsius gehennaσsvplicium. Augebitur autem non parum ex maximae Beatorum gloriae conspectu Sap. V. a. seq.), atque ex bonorum ac voluptatum , quibus hac ita vita anhelabant , carentia. At huic gravissimae poenae alteram nempe sensus consociandam esse , du-hium non est. Enimvero non tantum a Deo , Angelis , Matisque separandi dic tur , Verum elia in ignem aeternum mittendi , ubi vermis rodens
erit Marci IX. 43. ), seius et stridor dentium Mait. XlΙΙ. 5o.) , tribulatio , et ad Rom. II. 9.
luctus , clamor, dolor, angustia , cruciatus, quihus Poetiae omnes, unde animuS, ac corpus cr ciantur , graphice describuntur. Scu DLior . Quamobrem errarunt Jaquelotus conoenientia fidei et rationis p. 217. et Franciscu
tidam forte boni aeterni privationem omnes damna in in una poenas absolvere dixerunt , aut saltem sensus poenam pro iis tantum , qui impietatis et crudeli- rubis inυunia sueruut , es4e co titulam.
127쪽
Quod si eatholica fides tam acerbas , aeternascpie
poenas nobis annuutiat, dum tempus est, operemur bonum , torporem ac Socordiam nostram aliquando excutiamus; recogitemus serio , quo malesana eu piditas ac noxiarqm voluptatum amor certo nos
trahet, si vitam divinis Praeceptis haud consonam ducamus: perpendamus quam grave malum sit in manus Dei viventis , punientisque incidere. Hi ne si in manu nostra electionem Deus posuit , ut ad gau. dia aeterna vel tormenta per Veniamus , quid amplius haesitamus 3 Quid in faciendo delectu haeremus I Deum O. M. enixe deprecemur, ut poetii ten-liae tempus nobis concedat , Verum dolorem tribuat, gratia sua ita nos suffulciat , ut in honis sanctisque operibus perseverando ad ipsum Deum facio ad faciem contemplandum , amandum , si uendum pervenire valeamus: ubi cum Angelis ac Beatis perpetuum ei laudis ac gratiarum actionis Sacrificium
128쪽
130쪽
Es opusculum de Fidei regula, Pria
mo ab eximio Viro Francisco Ver Dio editum, ac a Reverendissimis DD. Walem burgicis tanto postea in pretio habitum , ut hi in Fidei controversiis tam exercitati, hoc sibi deligere et a
doptare maluerint, quam DOVum Concinnare.
Sane fatendum est hanc regulam eruditam admodum esse et aCCuratam, in qua et singulari diligeritia et exa-Ctissima cura discernuntur ea, quaQPido Catholica tonenda sunt ab iis , quae tantam in Ecclesia auctoritatem
Ea itaque utere, Lector benevole, et ex illa disce Ecclesiae Fidem, quam Contra haereticos propugnare debes. Disco pariter, quae sint dogmata, quae