장음표시 사용
151쪽
vel illam excommunicationem esse validam. Addit tamen ibidem Sua reg et bene ἔ a Nunquam tamenn existimo e xpedire, immo nec posse absque Scanu dato et imprudentia fieri , ut aliqua Indulgentian particularis , quam constat esse a Pontifice conisu eessam , publice denuncietur esse nulla aut superis flua : quia id moraliter loquendo est inutile , et v eon ra reverentiam Pontifici debitam , etc. v Si militer obedieridum legibus e L praeceptis, etiam sub excommunicatione latis , et qui non obediret , pee- caret et incurreret excommunicationem , lieet in iis serendis .possit errare Pontifex eo modo quo diximus, nee sit proinde de Fide , non errare ; quia alia est regula Fidei , quae a Uallibitis debet esse , et est ;alia regu a Legunt , ad quas sere udas ut obligent , Ilaec infallibiti lata non requiritur : sola sussicit a uinctoritas in praecipietile rem quam judicat esse honam, etc. Immo probabile ad hoc judicium susscii ι juxta ea . quae sunt relata ex VasqueZ : et generaliter deserendum esse plurimum in omnibus , superiorum tum iudicio , tum voluntati , cuivis cordato et prudenti constat ratione ipsa naturali hoo clictavie, cumprimis vero ipsa Scriptura Sacra, Matth. 18. 7. Hebro 3. II. ete. At amen , cum iustituti no stri sit solum devios a Fide Catholica ad illam reducere , haud nobis est in. his enucleandis immora um. Solam secretiovem doctrinae Fidei a quavis alia instituimus saciendam.
Seeretio doetrinae Fidei a quapis alia in parti-etilaribus materiis controper ι1.
IIN Regulae generales secretionis exactae laetendae doctrinae Fidei Catholi eae a Theologia Scholastica et quavis alia doctrina. Jam ex ea secernamus ius ingulis materiis , quid sit de Hia, praesertim Catholiea; et quid non sit tali Fide credendum. Quidquid sit, cui sit in singulis maleriis inter opiniones Scholasticas potius assentiendum , quid etiam certa moraliter tenendum, utpote nou utcumqud
152쪽
probabile , sed tanquam ex communi doctrina ratum , aut cui tanquam conclusio ut Theologica a sit inhaerendum ; nihil enim horum moramur , qui so-
Iummodo devium a Fide Catholica ad illam reducere conamur ῆ reliquis omissis , quae miscenda non sunt , ne dissiciliorem devio reddamus reditum , t eere de his praestat. Quin et si devius petat de talibus . quod irequenter iacturat , seu Sum nostrum ., salius est illis respondere ; Eeelesiam nihil in hi, quae petit respondisse : magistram illam nos sequi , non praeir : ii hil horum contineri in Prossessione Fidei Catholicae , cujus solius a Mensum et, subscriptionem ab, eo requirimus, quo illum in Ecolesias Catholicae membrum, cooptemus : Paulum monere, Non Plus sapere . quam ορortet svere , sed sapers ad sobrietatem. Boin. I a. b. Postquam fuerit eoo - ptatus in Ecclesiam , nos et , si curiosus Seholastiis corum fuerit , sensa varia pansuros: si nolit, nihil horum unquam dicturos , sine quibus et sanctus , et salvus esse potest: interim his non implicet animum. . ne multitudine , aut varie ale ant subtilitata
implice tun , obruatur : relinquat haee Theologorum susselliis , in quihus aliquot annos sedere , opus eSt doctrinis hi, extra fidem enodandis. Ergo ad singula descendamus ad amussim et regulam praecutam Fidei expendenda et secernenda. Deduetio hae oolara et evidens sussiceret cuilibet materiae applicata: fulcimus lamen applicationem hana vel siciis gula de quibus pronunciabimus , non esse de R de, Doctorum aliquot auolori tute , ne temerarii alicui sequi quae non vovit, facile clamnat , saltem in aliquibus materiis videamur , aut ne quis carpat vel aliis insusurret, aut palam blateret.
De meritis gratiast et gloriae. De meritis Cone ilium Tridentinum habet , sessis
6, nan. 32. , Si quis dixerit hominis justifica Libona opera , ita esse dona Dei , ut non sitit boua ipsius justificati merita, aut ipsum iustificatum bonis operibus, quae ab.eo per D si grati m. et JESu
153쪽
CHRHm meritum , cuius Vivum membrum est. sun , Don vere mereri Bugmentum gratiae , Fitam aeternam, et ipsus vitae aeternae , si tamen in gratia decesserit , consecutionem atque etiam gloriae augmentum,
anathema sit. B in Et ean. 26. is Si quis dixerit,
instos non debere bonis operibus, quae in Deo suerint sacta expectare et sperare aeternam retrihulionem a Deo per ejus miserico id iam , et JEsu C aisTrmeritum , si bene a pendo , et divina mandala custodiendo usque ad finem perseveraverint , anathema
sit. M J En quid cavendum sub poena anathemalis, tanquam haereticum. Sed et en , quid ex regulanos ira Fide Catholica sit credendum de meritis , se ilieet . quia est propositum a Concilio universali
Ex qua a conirario sequitur , non ess8 de Fide Catholi ea , nec dari meritum de congruo. I. ri dari de condigno. 3. Deo merita essct ex justilia , potius quam ex fidelitate. 4. mullo minus dari ex justitiae rigore. Probatur, quia nihil horum est in Cone illo Tridentino . nec in ullo Coticilio generali Propositum. Probatur a. quia non omnes Doctores hoo tenent , reserente ipsomet Bel 'rmino : , Quale sit meritum , tres sunt quaestiones , inquit ille. Tom. 3. eont. lib. 5. da Iustificat . eap. ID. ) n. Una ,
sitne meritum iustorum dicendum ex condigno , a Dex congruo. Altera , sitne Condignum ratione promissionis lanium, an eliam ratiotae operis. 3. Nun Deus remuneret opera justorum sit Pra condignum , et impiorum citra condignum. Quod attinei ad primam quaestionem, Catholici omnes agnoscutit opera bona justorum essct meritoria vitae aeternae ; sed tamen aliqui censent . non esse utendum his ver-his . de condigno et congruo , sed absolute dicendum , opera bona justorum esse meritoria vitae aetervae ex gratia Dei. lia docet Thomas Waldensis, etc. Alii volunt opera bona justorum esse de condigno largo modo, ita ut hoo condignum respectu condigni proprie sumpti , possit diei congruum. Ita docent Durandus et Gregorius , et e. Communis au - tem sententia Theologorum admittit simplieiter meritum de condigno. Durandi sententia . si nihil aliud vellet, nisi merita nostra non esse ex condigno, Dissilirso by Gorale
154쪽
sive ex iustitia absolute, sed tantum ex hypothesi , id est , posita liberali Dei promissione , non esset
reprobanda. Caeteri in videtur omnino velle , merita. nostra ex gratia Dei procedentia , et posita promissione . adhuc tion esse talia . ut x iustitia dὐ-heantur meriti, sed ex sola Dei liheralitate. Et cap. i I. Altera qua 'sito sequitur Uirum operah ina sint meritoria ex condigno , ratione pacti tantum , an ratione o Peris taritum , Bn ratione utrius. que. Non desunt qui censeant . Opera hona esse meritoria vitae aeternae ex condiguo ratione operis,
etiamsi nulla extaret divina conventio. Ita doeentCajetanus . Soto , etc. Alii contra existimant A bona opera ex gratia procedentia non esse meritoria et condigno ratione operis, sed tantum ratione pacti et acceptati otiis divitiae. ita docet Scotus et alii . te. Distat autem haec opinio longissime ab haeresi Lutheranorum non enim Scotus censet . Opera L na non esse vere bona , sed peccata , si ad legeni divinam examinentur , ut Lutheratii censent. Sed existimat, opera ju torum esse hona vere et proprie, sed non tam excellentia, ut proportionem ha boant cum vita aeterna , et ideo acceptari quidem a Deo ad justam et dictam mercedem Vitae aeternae, sed ex pacto et promissione , Boii e X operis dignitate. Nobis media sententia probabilior esse videtur , quae docet , opera bona ius lorum meritoria esse vitae aeternae , ex condigno ratione pacti et operis simul ; non quidem quod sine Pacto vel acceptatione notitia beat opus bonum proportionem ad vilam ne ternam, sed quia non tenetur Deus acceptare ad illam mercedem opus bonum, quamvis par et aequale mercedi, nisi conventio intercedat, et . Et cap. 39. Postrema restat quaestio. Num Deus hona opera remuneret, ex mera liberali late supra condignum. Communis enim Theologorum sententia id constanter assii mat , etc. Contrarium docuit Vega. Prohatur breviter Deum remunerare ultra Vel supra condignum , etc. Utrum autem operibus malis Deus poenam reddat citra condiguum non videtur ita esse certum , etc. Haec BAlarm. et Vasquea l. 2. di-
P. 2 3. cap. 3 Tametsi scholastici omnes et Ca-
155쪽
.sset Regula Fidei Catholicae.
tholi et scribentes contra haere istos huius tempndiis, aperte Prouuia olent , OPeribus juStorum inesse ratio- 'em meriti vitae aeternae ; nihilominus cum agitur de ratione meriti simpliciter aut meriti eo digni vitae aeternae , Variant inter se. Et sane B. Tlaom. art. I. quaest. II . affirmat nostri apud Deum non esse meritum simpliciter. Ratio vero illius est, quia ubi non est simpliciter justitia . Deque simpliciter aequalitas , nou potest essct meritum simpliciter, nostri autem ad Deum non est justilia , neque aequalitas simpliciter ; ergo neque nostri apud Deum erit in rigini simpliciter. In eadem sententia videtur esse Durandus. ubi docet, nostris operibus in gratia sactis non inesse rationem meriti simpliciter et proprie. Addit praeterea Durandus , merita nostra apud Deum nou esse condigna mercede gloriae , sed ea dumtaxat ratione dici meritoria , qnia Deus Iese et ordinatioue sua postulat opera nostra , ut ipsam gloriam tribuat. Assirmat , id quod redditur ex promissione , non reddi meritis condignis , inter
glorinii et opera meritori a justorum non esse aequa inlitatem condignitatis , . adhuc instar illius, quae est inter semen et fructum ejus. Quocirca concludit , merita justorum comparatione Vitae aeternae , solum esse merita congrua , tametsi dicat meritum , quod justi habent vitae aeternae , medium esse inter meritum congruum existetitis in peccato , et meritum simpliciter condignum , quod est ex iustilia , ei ita partim dici posse meritum congruum , partim me-xitum condignum. Et dι5ρ. ulli. etianx in DItilis capitum sic habet : opera iustorum ex se sine pacto et acceptione Dei , cotidigna non esse vitae aeternae, non pauci Catholici docuerunt: cap. I. OPera justorum aliquam ex se dignitatem , magnam autem ex meritis et gratia Christi habere , alii etiam Catholici existimarunt : cv. a. opera justorum ex se habere lotam diguitatem , rationem tamen meriti in ipsis ex promissione compleri , recentiores alii Theologi autum aut . Et disp. 2 i5. quid ipse sentit pro meus ) , , Nos , inquit, qui diximus , inter
Deum et nos non posse esse justitiam Proprie , sedeommuni quadam ratione, non uos tribuimus Deo
obligationem dandi gloriam in remunerationem ho-
156쪽
norum operum ex justitia accepti , quasi ipse eo m- pensare debeat ex justitia bona opera quae a nobis accepit; sed dicimus ex solo promissionis Verbo, ac proinde ex sola fideli late debere dare vitam aeternam in remunerationem operum ; quare si eam
non uaret quod fieri nequii) esset quidem insidelis , quia non servaret veritatem propositionis ; noutamen injustus proprie, quia non faceret contra iustii iam proprie , diceretur nihilominus injustus , quatenus fi)elitas est justitia quaedam , nempe Pars potestativa justitiae , et lia infidelitas haec , communicatione injustitia dici potest . a Haec Vasquez. Nihil ergo supra diciorum , de Fide . sed Scholastica sunt varia placita , et opiniones diversae, cum Doctorum Catholicorum in hac re nutent sensus. Facile doctrina0 Fidei de meritis suscribent Ad Versi . si haec a Fide semoveamus. Subscripsit Mest Zatius , tract. de gratia , Contra Praetensa meurita , p. 25. ,, Agnoscimus , inquit , bona opera
esso Deo graia , eaque obtinere Uitam aeternam , et solum volumus , quod eam obtinent ex benignitate , gratia , bonitate , et m sericordia Dei : et sic tiomen meriti et merendi , sensu quem ex latina habet. Α, En ergo Mestretatius Catholicus in doctrina 'dei de meritis. II. Sequitur Deo esse de Fide, omnia bona opera justoriam esse aeternae ollae meritoria i Seu quaenam in Urcle ostera mereantur gloriam , an vertare erantiae , Ueι , fidei, et alia praeter charita tenι. Quia Tridentitium non proponit talia opera iaspecie mereri, ut patet. a. Probatur. quia in hoo ipso Doctores variant , reserentibus iisdem Bellar mino , et aliis. Vasqueet , loco citato, disP. a P. cap. i. Inter Scholasticos, inquit, in Contro-
Versia positum est, utrum sola charitate , et bonis operibus a charitate imperatis , an quocumque ope re hono , etiamsi a charitat non imperetur , justi mereantur aeternam vitam Prior sententia est, quid Per sola bona opera , quae Procedunt ex imperio charitatis mereatur homo justus aeternam Vitam. Quam sententium tradiderunt Scotiis, Gabriel , Durandus , etc. Beuarminus ipse hanc sentenitam
sequitur , lib. 5. de justis cap. IS. , , mihi Vero , inquis coP. α, semper visum est, quodlibet
157쪽
opus hominis iusti honum , et secundum Virtutem
moralem, meritorium esse vitae aeternae. Hanc sententiam tradit Bonaventura . Capreolus , Solus. ,, Quam longe ergo absumus a Deviorum communi calumnia , Catholicos ponet e persectionem in jejuniis , coelibatu , votis Monasticis , etc. non in e haritate ἔ cum nec de Fide sit, prima opera esse meritoria vitae aeternae, nisi a cliaritale imperΘntur et quam facit , Scholasti eis istis semotis, Fidei nostrae doctrinae subscribent Mesi regalius ostendit meritum vitae aeternae agnoscere in operibus lib. de grat. ac toto illo libro agnoscit id in omnibus operibus honis . nullaque eorum distinctione. Credit γergo Plus quam oportet credere. quo sit Catholicus. Il. Sequitur, non esse de Fide, justum posse mereri pro alιis quocumque merito , ne quidem de congruo , nec conpersionem peccatoris , nec aliam gratiam. Probatur i. quia Tridentinum meriti pro aliis non meminit, nee proinde proponit credendum. a. Quia variant in hac re Doctorum opiniones Catholicorum. Cerium quidem istud est: s , , Gratia adoptionis , inquit bene VasqueZ, 3. parte, at P.
4. CV. 5. , quae nune communicatur Purae crctatu Tae suapte natura solum est principium merendi cori indigne vitam aeternam, et incrementum sui ipsi u
habenti illam , nee est principium eo digne mereri di alteri primam iustificationem ex minimo gradu , nee minimum auxilium gratiae ad illam : ob quam causam Apostoli , nec Beata Virgo , qui habitualem justitiam et gratiam adoptiostis in gradu perse-eto habuerunt. non fuerunt coud igne promeriti alicui minimum auxilium gratiae. 'Non alia ratio fuit, nisi quia gratia habitualis solum est principium me rendi tale genus praemii, nempe gratiae et gloriae, illudque sibi et non aliis , quantumvis augeatur , semper enim manet ejusdem Maturae. , Proprium id Christi est. Et Suareχ, iom. 4. disp. 48. seo . a. refert. cum approbatione : ,. Meritum gratiae aut gloriae ita est personale , ut nemo possit alteri suum meritum praestare , ut alteri valeat ad gloriam obtinendam, et sit quasi praemium illius mercedis, sed illud pretium esse debet proprium Personale opus, quia per illud solum fit homo dignus vita aeterna. , , Hoc certis imum est. is Dicamus igitur , conia Diqitigod by Corale
158쪽
dit bene Vosquea loeo citato , gratiam adoptionis solum esse pri Deipium mei iti et semen gloriae ei qui illam habet et incrementi sui ipsius , non autem eonindigne merendi alteri gratiae auxilia aut justificationem. Ac proinde unam Puram creaturam non potuisse pro aliis condigne et persecte satisfacere. ,, Solius enim Christi id proprium est, quare ad eum ηnem necessaritim fuit Christi incarnatio. Sed uirum de congruo possit aliquis mereri pro alio, dico, id non esse 2e R de . Probatur i. quia Tridentinum id non proponit. dum dixi, aliquibus Theologis meritum illum dici de congruo , ne quidem pro se , multo minus pro alio. 3. Quae dicemus de satis sa et ione, istud etiam probabunt, quia satisfactio est Ier modum meriti : et Tride ultuum eodem modooquitur de merito et satisfactione. Si tamen bene intelligatur . quid nomine meritide congruo significent Doctores , tale meritum non potest rejici nec pro alio, ne quidem a Protestanti
bus. Quia , idem dicimus, docet bene Vasqueg,
3. par t. q. 94. art. I. dub. 4. ) meritum de congruo , quod impetratorium meritum , quod de congruo dici solet; meritum de congruo illud est, quod impetrat illud cuius est meritum : meritum congruu in sola impetratione consistit. ,, At quis ignorat ,
orationem impetrare a Deo pro se et aliis multa bona , et avertere multa malar In formula ipsa pre-Cum Deviorum nostrorum tempore pestis habetur , tunc exhortandum populum precari Deum ad im- Petrandiam miserationem , et cur orarent pro aliis,
et pro tot generibus hominum , siugulis diebus Dominicis publice ex formula, nisi impetraturos Sesperarent i en meritum de congruo. Sed et satis con stat, honis.operibtis diversis fideles bona spiritualia et temρoralia pro se et pro aliis obtinere a Deo , seu eius misericordia. Quod ad reliqua , probabilius
esse censemus opera mereri de condigno, condignitate oria partim ex opere ipso, partim ex promissione , nee sola opera charitatis , sed et reliqua manantia ab homine justo , . esse meritoria uitae ae
159쪽
s. z. De Iusti ea ne. Tridentinum sic habet , sess. 6. can. xi. u Siquis dixerit. homines justificari vel sola impulatione iustitiae Christi . vel sola peceatorum remissione , exclusa gratia et charitate , quae in cordibus eorum per spiritum Sanctum diffundatur , Rom. 5. 5. atisque illis inhaereat : aut etiam gratiam qua justificavimur, esse tantum savorem Dei, anathema sit. Et
can. ro. Si quis dixerit, homines sine Christi justitia , per quam nobis meruit justificari, aut per eam ipsam forrnaliter justos esse , anathema sit. n )En quid rejiciendum ut haereticum , et proinde quid eredendum de Fide , quod etiam sustus explicatur , cap. 7. quia propositum Per Concilium universale.
Unde etiam sequitur a contrario , non esse de F
de , justitiam hanc inhaerentem esse habitualem, seu quod justitiα nobis inhaerens , qua justificamur , ut jorma sit habitus aliquis. Probatur i. quia de haere nihil habet Tridentinum , nec aliud Concilium
universale. Probatur a. M In controversia positum est , inquit Vasque 2 , I. a. disp. 2 3 cap. I. utrum
Ecclesia definierit , vel ad fidem Catholicρm pertineat , iustitiam qua impii justifizantur , esse qualitatem et habitum permanentem in anima , an aeque bene fieri posset iustificatio , per affectum dilectionis erga Deum, et contritionis de peccato, et omnia, quae de justitia nostra in Scriptura , et Conciliis , atque a Patribus dicuntur, recte constare Possent, si , aliquis diceret , justitiam inhaerentem esse asseclum dilectionis erga Deum , et contritionem de peccato In qua controversia vega , et postea recentiores aliqui existimarunt, iam esse ab Ecclesia definitum homines iustificari per qualitatem et habitum permanentem; et ea quae de justitia nostra ab Ecclesia dicuntur, in solam qualitatem permanentem et habitum convenire. Probabilis tamen senientia mihi viasa est, inquit cv. 3. hactenus ab Eoelesia definitum non esse adultum extra Sacramentum solo ha
ctenus desiuitum non esse, utrum solo habitu iust Diuitired by Cooste
160쪽
seentur adulti extra Sacramentum , Scholasticorum auctoritate probatur. Et paulo post; Expresse dicitur , definitum hactenus non esse , justitiam nobis inhaerentem habitum esse. Ita Sotus et Canus i at inqus ideo die utit Concilium Trid. sess. 6. cap. 7. dum definivit inesse justificatis formalem iustitiam
ipsis intrinsecam . data opera abstinuisse . a nomine
habitus . ne de habitu aliquid definiret ; ac proinde
eius definitione declaratum solum fuisse. justi sinari hominem non favore et justitia aliena , lan quani sor-ma , sed iustitia inhaerente: hue enim institutum Concilii spectabat , ut contra haereticos ostenderet , homines justificari non extrinseca iustitia , ut illi dicebant , sed intrinseca sibi et inhaerente. Et Sia pleton dicit . non esse minutissime sibi discutiendum ,
quid sit illud proprie et praecise quo nobis inhaerente sor maliter primum iustificamur , vel justi manemus . Dempe utrum Sint habitus certarum virtutum infusi a Deo , et fixi in nobis manentes : au Veis
ro non habitus infusi , sed motiones tantum animae rectae et continuae. Alias etiam quaestioohs, quas ibi Proponit, discutere nou curat ἔ inter quas alia similis est , virum justitia , qua Sumus sormaliter justi , sit ipsa observatio legis ex Fide lacla , et ope. ratio virtutum an sit novitas intus operans y Red dii autem rationem quod sint quaestiones Scholaiasticae potius , quam hodie controversiae cum haereiaticis ; ac proinde de illis nihil in alteram partem Ecclesia olim , aut nunc demum in Concilio Tridentino desinierit. Subdit deinde ; nam quod unumquemque suam justitiam in se recipere secundum mensuram, quae ei iam singulis inhaeret propter dona infusa, Patres Concilii docent, illud in quacumque praedictarum opinionum sententia aliquo modo veri sicari potest. Quin et cap. 6. dicit idem Vasia ques : Ecclesia expresse non declaravit parvulorum justificationem , et eorum , qui virtute Sacramenti , cum sola attritione justificantur , fieri per habitum , sed in universum solum definivit . omnem justificationem fieri per inhaerentem iustitiam. Habet tamen et recte , cap. a. Communis et Vera Theologorum sententia est homines justificari, non solum creata justitia ipsis inhaerente , verum etiam hanc justitiam . et sanctitatem e se qualitatem permanentem in ani-