장음표시 사용
171쪽
Des solitas fuisse remitti popnns pilam in foro Dei. Sed usus Indulgentiarum postea extensus est ad Poe- Nilentias injunctas etiam in foro Sacramentali sti headem ratione , et ad similem esseclum introductus est. et ille est qui nunc durat in Indulgentiis concedendis : ergo etiam nunc per Indulgentias nihil aliud relaxatur , nisi poenitentiae iniunctae. Ita Sua .rez a ) Quorum anctorum retalorum araciori las , et rationes , etiam probant sententiam illam esse probabilem. Ex qua saei le Indulgentias hoc modo explicatas admittunt prolestantes : cum nihil sil aliud , quam relaxatio Cataotium antiquorum poenitentialium , quos ipsi met non observant. Adde , quod et saeire saepius poenas , quas infligit eorum disciplima , variis
ex causis relaxetit. Junge . quod censeant, quotiescumque ab eorum ministris remittuntur peccata , ministros, ut utamur verbis Molinaei in Erasin. ID. remittere peccata nulla remanente Poena luenda nee
in Purgatorio , nee in hac vita. Dant ergo Indulge D-tias et plenissimas , et singulis sere diebus , quibus Conveniunt in templis. Sequitur II. Ne quidem esse de Fide. loquendo de potestate , esse in Ecclesia potestatem concedendi Indulgentias , per quas remittuntur fidelibus poenae Pro peccatis remissis clebitos apud Deum, sive in hac vita , sive in Purgatorio ; seu , non estae Fide Catholica , posse Ecclesiam talem Indulgentiam concedere . ut per eam remittat reatum
Poenae temporalis spud Deum , immediate , ae per βe , per εolam relaxationem seu condonationem ipsius poenoe . luenda stoe in Purgatorio , stoe in hac pita. Probatur i. Quia Tridentinum hoc non proponit. D. Thomas tu supplemento. quaestionem5. art. I. Qui titulus est, mriam per Indulgentiam
possit aliquid remitti de poena satisfaetoria i sic habet : ,, Respondeo dicendum , quod ob omnibus conceditur , Indulgentias aliquid valere ; quia impium esset dicere , quod Ecclesia quid vane sa-eeret. Sed quidam docent , quod non valent ad ab . solvendum a reatu poenae , quam quis in Purgatorio seeundum iudicium Dei meretur, sed valent ad solvendum ab obligatiotie, qua Sacerdos obligavit poenitentem ad poenam aliquam , vel ad quam
172쪽
etiam obligatur ex Canoniam statutis. Sed haec opinio nou videtur veru , quis , set e. Ita D. Tlio
m RS , resereris , nec arguens haereseos lia DC opinio. Dem. 3. Probatur, quia nec Suar eZ , disp. 49. seci. . et dis '.. 5o. Sect, a. Deo quivis alius quidquam
asseri , quo sufficienter probet esse de Fide, praesertim Catholica . si bene quae profert expendantur ad Regulam Fidei , et ad ea quae ex illa supra deduxi natis. 4. ostenditur positivo ex ipso Concilio. Nam non agnoscit Concilium potestatsem coia serendi Indulgentias in Ecclesia , nisi eam , qua antiquissimis etiam temporibus illa usa fuit , scilicet in Concilio Ancyrano , cap. 2. 5. 9. 2I. Σ2. Neocaesar. cap. 3. dii caerio. cap. t. Iu Carthag. IV. Ca P. IS.
Agath. cap. 6o. At ipsemet SuareZ disp. 49. seel. I. , , Cum Trident in uiri , inquit , habet, hunc usu in sacrorum Conciliorum auctoritate suisse approba tum ; ad hoc citari solent Concit um Nicae n. cari. I. Carilia g. IV. cari. 65. Neocaes. cap. 3. Agath. Cn P. 6o. Laodie. cap. i. ot 2. SΡd in his solum legimus A semper licuisse Episcopis, ex Canonicis poenitent is publicis, quae pro diversis criminibus imponi solebunt , aliquid peccatoribus, et poenitentibus remittere si eorum vita et laudabilis conversalio id mereri videretur. Quod autem illa remissiose extenderet usque ad ablationem vel diminutionem reatus poenae apud Deum, ex illis Conciliis non satis colligitur. Ideoque non potest ex illis sumi argumentum efficax, seis ad summum conjectura quaedam , seu probabilis ratio a simili , fundata iti potestate clavium. ) Et paulo post , adductis testimoniis Cypriani , Basilii, Gregorii Nyssent , et diversorum Conciliorum. ,, Recte convincitur, inquit , testimoniis adductis , fui&se antiquum morem in primitiva Ecclesia remit letidi aliquando hujusmodi poenas lege Ecclesiastica taxatas vel condo.
Dando illas, postquam impositae suerunt, vel aliis quando etiam condonando delicta in externo Ecclesiastico soro , nullam , vel leniorem Poenam imponendo ; dissicile autem Videtur e X plicare , quomodo ex illo modo remissionis satis probari possit, tunc consuetum usum Indulgentiarum , Pro ut nun
illum probare intendimus. Nam licet hujusmodi Peu-
173쪽
eatores hanc Veniam a Phaelatis Ecclesiae accipe. rent , ut sine tali , vel tali Canonica poenitentia admitterentur ad pacem et Communionem curn aliis fidεlibus , vel ut liberar titur ob otierΗ exhibendi talem poenitentiam publicam ; nihil minus hape rΗ- missio vel condonatio praecise sumpta . nihil ab eis au serpbat de reatu poenae pro tali peccato debitaeo pud Deum : quin praelatus Eoclesiae rocipiens hujusmodi peccatorem ad paceni et unitatem Ecclesiae absque onere talis Poenae , uoti propterea liberabat illum ab eadem purgatorii poena ; sed necessarium erat , ut peccator ille alio modo satisfaceret Deo .
vel certe supponebatur et eredebatur ex modo et
servore conversionis , vel alia via , illum plene satisfacisse. Et paulo post : His similibus rationibus videtur convictus Cajeianus , ut diceret por Indulgentias quae sunt in usu Ecclesiae, solum rρ mitti poenitentias per ministros Ecclesiae impositas non
vero poenas ipsas in judicio Dei debitas. Quod quidem licet salsum sit de praesenti statu Ecelesiae, de
illis tamen temporibus ante Gregorium magnum, de quibus nunc inquirimus , non videtur impo sibile ;tion quod positive , ut sic dicam , .nobis Cori stet, tunc non fuisse eumdem morem et usum Indulgentiarum qui nune est , hoc enim nullo historiae tes-atinio Dio , aut ratione ostendi potest ; sed tantum
negative , quod ex his, quae de illis temporibus
legimus , non satis convincitur hic usus , et hoci apud me suadent omnia , quae adduxi , nihil enim occurrit, quod omnitio satis luctat s solum ergo pol est aliqua coniectura fieri ex illo antiquo usu.
Haec Suareet : ex cuius admissione , juncta cum mi noxe ex Tridentino accepta , induco conclusionem.
5. Notandum diligontissime , non defuisse doctissimos Theologos in Concilio , qui Probe nosse ut ,
quod talia agitabantur in scholis ; sciebant etiam quod Protestanies de hac remissior e coram Deo , litem praecipue intenta haut Indulgenitis. Ergo Concilii reiicentia de hac re, nou.est minimum argu mentum positivum , quo probatur Concilium censuisse non esse de Fide, talem potestatem in Ecclesia conserendi Indulgentias , quae serent Remis-alones Poenae len Oratis coram Deo debitae , seia Di ilia si by Corale
174쪽
in purgatorio . seu in hoc otia. 6. Nec Bella rimistius iraciatis de hac difficultate . lib. I. de Indul. cap. I. Pro'. 4. relata dicta opinione , damnat eam ha presis , sed solum dicit: Et quidem adoersias Cαι holicos in hac re minias recte sentientes, 'robatur, etc. Nec ipsempi Suareet locis citatis sani dem dam-tiai haereseos . Denique nec ullum Doctorem gam
sic da intiatilem legimus : ergo non est de Fule Cα. tholica . de qua sola loquimDr. . . Nec Praxis Prae-spns Indulgetitiarum, aut sensus fidelium ex ea praxi manans , evincit id quod quaeritur , esse de Fide e tum quia non omraes praxes Ecclesine etiam ravi Gerstilis sunt stifficientes fiaudando artieulo Fidei Catholicae'. yrοι tibi DLn oyin ouem alι quando in Pra-' xi secusa Ecclesia aliquid faciι . tiam etsi non tanquam certum dogma Fidei dyclaret, ut suse su-Pra probavit VasqueZ ; et ne quidem constat, quod Ecclesia liabea voluntatem remittendi has poenas, cum concedit Indulgentias. Quomodo ergo ex praxi constaret, esse de Fide hanc potestatem , de qua - quaerimus ΤSubscribimus lamen iis, quae addit S. Thomas loco citato supplementi , relata praedicta opinione. Sed haec opinιο non Midetur pera. i. Quia ebi ex- Presse contra PriWilegitim Petro datum, cui dictum est Matth. 16 i9. ut quod in terra remitteret, in caelo remitteretur : unde remissio , qtiae polet gurantum
ad foriam Dei. Eι praeterea Ecclesia hujusmodi Indulgentias faciens , mag/s Aramniscaret, quam tituo uret , qυια remitιereι ad majores ρoenos . sci. licet purgatorii ab ,οloendo a poenitentiis injunctis. Eι iciso alι ter d.cendum , quod Mulent et quantum ad frum Ecclesiae, et quantum ad iudicium Deι.
et remissionem Poenae rebi duae post contricionem et confessionem . si Me sit 10iancta , ει Me non, etc. Vide
probationes hujus potestatis in Ecclesia susissime apud Suarium , Toua. 3. disp. 48. seci. i. et 2. Petitas Praesertim ex usu praeseuit , et Plurium retro seculor uni , Ρo uti ficu in Romanorum Bullis pluribus , quae reser , concedentium Indulgentias, per quas remittantur fidelibus poenae pro peccatis remissis ι debitae apud Deum : quas probationes concedimus
esse bouas. Sed non placet , quod hahe ι ibidem
175쪽
Saareg seet. illa I. hanc doctrinam esse de Fide. Nec haec praxis . ut jam diximus , et it rum di cr-mus contra Suarium , sufficit ad fundandum harro doetrinam esse de Fide. Sicut nec praxis similis sufficit ad statuendum , satisfactiones. Pro aliis . arit
Thesaurum Ecclesiae , constantem ex satisfactioni-hus aut meritis Sanctorum rase de Fide , quae duo
pliam supra negavimns, ebse de Fide . maximo de
Fidρ Catholiea , de qua sola loquimur. Imo sola probabilitas opinionis sui scit reotae et prudenti praxi statuendae in Ecclesia , ut supra docte probavit Va-squeZ r ut in variis materim , ita et in istis iri bim suffieerct posset, Satisfactionis pro aliis , Histriburionis Thesauri , et Indulgentiarum Pro olois , ut et , pro defunctis , de quo in Sequela 3. mox ; et certum est sufficere pro multis Iu dulgentiis in par tieulari . ob causas non ita gra Ves datas, ut disto tu rin sequela 4. In quibus etiam elargiendis Potitisse emprudenter, et proinde bene operari , pro certo est habendum.
Sequitur III. Longius ab objecto Fidei Catholi-
eae, seu non esse de Fide. Ecclesiam posse concedere destinetis , quae sit pera Indulgantia , id est, remissio poenae , multo minus de Hile est , Ecclesiam habere poluntatem remittendi has poenas , nisi per. modum suffragii. Probatur i. Quia nihil horurn ha bet nec professio nostra , nee Tridentinum. 2. Quia Variant in hao re Doctorum explicatio' es. Alii Ca
xerunt , Ecclesiam posse concedere indulgentiam, non autem defunctis. Et disP. 53. seci. I. Inter Catholicos Hostiensis negavit simpliciter . Indulgentias prodesse desunctis : quem secutus est Gabriel : idemque tenuit Gerson. Quia indulgentiae, ait Gerson , ordinatae sunt pro his , qui submittunt se curiae miser ordine , quae durat usque ad mortem ,
non vero post mortem. Et confirmatur; Nam crin.
cessio Indulgentiae est actus jurisdictionis , sed Pontifex noti habet jurisdictionem in purgatorium , quia non est iudex illarum animarum , sed a Christo in mediate judicatae sunt, et ad illas poenas ligatae: ergo non possunt ab illis solvi ab alio judice quam auo. Idem Suarea, secl. 3. Putant aliqui, quod i Diuitiaco by Corale
176쪽
Regula Fidei Catholicae. I 3dulgentia per modum suffragii non est omnino' in- fallibilis , sed pendens semper sex libera acceptatione
et misericordia Dei. Et confirmatur; nam ctiam Privata sussragia pro defunctis non habent tantam efficaciam , ut in lallibiliter acceptentur. Imo aliqui putant ipsum sacrificium Missae illam non habere. neque esse aliquod opus . quod ex opere operato
liberare possit antinas destinctorum ab illis poenis lege certa et insallibili. Devique de hoc necdum habemus divinam promi sionem , in qua sola possit hape insallibilitas fundari. I ano sententiam docuit
Cajelanus . et eam secuitas est Canus , et ea in et ammagis probat Corduba. Hucusque Suares , et Va-Fquea , 3. piar. disp. 228. Cay. 4. Sotus , Canus , ei Corduba censent , sacrificium Missae circa vivos certa loge sevi per operari remissionem poenae i circa desunctos vero existentes tu purgatorio , non item ι sed illis solum . ad hunc essectum valere per modum
suffragii ; voca ut autem per modum suffragii idem quod instar suffragii r ui quemadmodum, inquiunt ,
orationes vivorum de iunctis Solum Prosunt, prout Deo placuerit eas acceptare , Deque certa lege sta
uerit , propter illas, de iunctorum poenas remittere, ita etiam sacrificium Missae defunctis prosit. Idemque de Indulgentiis , quae defunctis conceduntur, olfirmant. Imo ex eo quod existiment IDdulgetitiarum/effectum circa defunctos non esse ita certum sie ut
circa vivos , idem de effectu sacrificii Missae arbitrum ur. η
Diximus porro , nisi per modum a fagii ; quia
res non est certissima , Dotat bene Bellar minus , de Indulg. lib. i. cap. 34. et apud Catholicos indubitata : Indulgentiis jupari Posse animas , quae in Purgatorio Paenas muni. . Sed quis Proles latilium non facile admittet indulgentias sic explicatas per modum bt fragii , seu per modum oratiouis , si concedat purgatorium Z Nam admittunt, sideles posse orare Pro se, et Pro aliis viventibus, et impetrare quae petunt: sic habet eorum forma precum lem Pore pestis : au impetrandam peniam utendum hac orationis forma ; quod est suffragium illis ferre , et Deu in intuitu talium orationum misericorditer quae petunt e largiri. Propter Duo id serDum tuum , nonaMerlas Iaciem Chrιali tui. Psal. 13 I. Io. Cur Ec-
177쪽
clesia osse ronte Deo merita Christi, et Sanctorum Vitam Piam , et pet-nie , propter verum David Christum, et Pro 'ter hanc Sanctorum vitam Piam, sicut propter Daoid dicebat Sa lomon Deo, remissionem poetiae dehitae defunctis , quod est Ecclesiam largiri Indulgentias per modum suffragii . ani fidelibus pro defunctis privatim orantibus , Deias misericorditer non elargiretur quod petitur , qui exaudit alias preces . tum Ecclesiae ejusdem , tum aliorum fidelium y Repete memoria , quae de mitiistris retulimus, remittentibus peccasa fidelibus pleno, et
cum remissione lotius, poenae debita' : et miraberis,
quo modo audeant Iiidulg lias denegare Potiti fiet Romano , cum plura sibi arrogent quique vel infimi ministri. Sola ergo. superest difficullos , an detur
Pursatori utri, et maneaι saeva temρoralis remisso
peccato luenda. Quae est diversa clissi cultas. Hoc porro solum est de Fide i rQliqua solum sunt probabiles opiniones. inter quas , ut pro habiliori adhaerem ris i. ηHunc essectum remissi otiis poenarum tum defunctis viventibus virtute sacrificii Missae semper concedi , et certa quadam lege a Deo ita eonstitutum esse : u quae est communis, et oena sententia, inquit Vasque a loco citato : a 2. Suffragia , quae a fidelibus pro de suo et is fiunt ceria lege illis prodesse. v Quin et cum Suario . disp. 53. se et 3. a verbis
censeo Indulgentiam concessam pro defuncto in fallibiliter hahere in illo essectum , sicut habet in vivente , qua udo Pro illo conceditur. Nane sententiam
inagis probat Soto , el fuit opinio S. Thoinae : qui supposita forma Indulgentiae . sufficiente , ita dicit
prodesse illam defuncto sicut vivo. n) Sed cum Do stri instituit solum sit, quae sunt de Fide secernere ab aliis : et haec sola proponere Deviis Credenda : cum sufficiat, quo fia ut Catholici , subscribere iis solis, quae sunt de Fιδε Catholica , Omissis aliis, quorum ne quidem cognitionem ullam habere
Sequitur , Nullum sibi tu eum , nullam indulgentiam , datam a Pontificibus , aut a Conciliis , sive
plenariam sive aliam tot vel tot annorum in specie ;aut Partιcularem , Ob hanc Oel illam causam , haec Diuiliaco by Corale
178쪽
oel illa opera praestando , esse de Fide, seu certi. ludine Fidei ceriam ; plurimae sunt tantum Proba in biliter validae ; aliquae quae circumseruntur , sunt ob Pravos quaestus essectae , et scandalosae , proindeque eliminandae. Quod nulla sit de Fide , prohatur. I . Utila Dulla ιn Uecie ut particulari credenda Proponitur in Prosessione nostra, in Tridentino , aut alio Concilio ; a. et quae dantur a Conciliis, vel Pontificibus . piaxes sunt : jam aulem diximus non seria per praxes Ecclesiae sussicere probando articulo
Fidei , sed posse sun dari in opinione probabili. 3.
Longius a certi iudiue Fidei absunt, quae dantur a Pontificibus , cum dixerimus , quae proponuntur a Pontificibus , tanquam puncta doctrinae , multo mi Dus praxes Pontificum esse de Fide. 4. Nunquam est de Fide, quod sequitur ex duabus propositionibus , quarum una est extra verbum Dei , multo ini. nus si una sit tantum probabilis ; at talia sunt Iu-hilaei et omnes Indulgentiae , ut mox probabimus.
Tertio itaque sic probatur auctoritate nostrorum Do-Clorum : Quιa conoenit inter omnes, inquit bene
Beliarm tuus , de Indulg. lib. I. cap. ia. a Siue
jusla causa Indulgenti Am non esse ratam , quod attinet ad expiandum realum poenae coram Deo , vel
in hac vita , vel in alia , docent Thomas , Bonaventura , Durandus , Gabriel et recentiores omnes :Sed quaestio est , an ad iustam causam requiratur Prostor ιιο aliqua operis injuncti eum indulgentia ita ut pro mutori indulgentia major causu requira. tur , an Vero possit pro opere minimo dari Itidulgentia maxima s de qua re duae sunt opiniones. Prior est eorum qui docent, non requiri proportionem ulis Iain , sed satis esse si causa sit pia , id est, modo non concedatur Indulgetitia pro opere malo , vel pro OPere mere temporali , aut pro opere vano et nihil
ad divinam gloriam pertinente, sed pro quocumque opere quod ad honorem Dei vel Ecclesiae utilitatem cedat , indulgentia rata erit Ita docuit Sanctus Thomas , Durandus, Paludatius, Valentia et alii. ΡΟ-
sterior seu tentia est aliorum 2 qui contendunt ad justam causam requiri aliquid non solum pium et utile , sed etiam quoi proportionem habeat cum Ici-dulgentia , ita ut non sit ratum , si detur pro causa
179쪽
levissima, Indulgentia maxima : ita docent Bona v n. tura , Richardus. Gerson , Gabriel, Caietanus, Major , Soto et alii. Quoniam Si pro quacumque pia
causa concessae Itidulge utiae ratae essent , nullae diei possent Superfluae vel indiscretae , cum sempersit in promptu aliqua Pia causa quae allegari possit. et alias posset Summus Potiti sex in momento liberare omnes animas purgatorii , quia posset dici , non deesse piam causa m. cum ad gloriam Dei pertineat , ut tot animae citissime volent in Coelum. Posterior sententia , ut est communior ; ita etiam verior milii videtur ; ut ex. g. Si detur Indulgentia plenaria iis, qui semel recitant orationem Dominicam pro conversione Haereticorum , causa non videbitur justa ; quomodo etiam si detur Indulgentia
iis . qui nummum unum exponent Pro recuperanda Hierosolyma , non videbitur justa causa latitae In dulgμntiae v ). Haec Bellar mitius. At Duri quam conis
stat Fide , hanc vel illam causam , seu hoc vel illud opus , cujus intuitu datur Iubilaeum vel Indulgentia , esse justiam caudam , et opus habere ρrOportionem cum Indulgentia , ergo de nullo dubita eo vel indulge uti a constat esse valide datam. Quae ratio probat etiam se claudam partem hujus illationis , plerasque imo fere omnes esse solum Pro habiliter onlidias ; quia vix constare Potest, quae Sitis la proportio requi, ita, et quo levior est causa sive opus , quales sunt plurimae quae conceduratur, dicendo , v. g. Orationem Domitii cam et eleemosF. Dam aliquam elargiendo , eo probabilitate mitiori valida est indulgentia. Porro uoti est culpa udus , sed potius laudandus Potiti sex tu earum conceSsione , eo quod sufficit ad praxim legitim in opinio probabilis , qualis est x. quam retulimus. Etsi taless Itidulgentiae , Si sententia secunda sit verior , DOD sunt ex toto validae , nullum ex Da Indulgetitia damnum sequitur , imo inde sideles ad pia opera induc utitur. Denique u justa semper causa requiritur , inquilibidem Sellarvianus , sed Dora est subditorum iudi-Care , utrum causa sit justa vel injusta ; debent enim simpliciter existimare justam esse ; sed veteres Potitifices parcissimos suisse in Indulgentiis conserendis notissimum est v . 2 eo talis citaui certi ludo retaris
180쪽
Regula Fidei Catholieae. Id, re debet fideles ab Indulgentiis c sequendis ; quia
Iere in omnibus rebus humanis homines prudentere optui oue Probabili varia aggrediuntur; praescribit
Meclicus medicitiam prudentissime . cum probabiliter putat profuturam , licet non certo , sed certum non esse obnituram. Litigans , Mercator , etc. e X Syepi obatim lucri, licet etiam nos constet illi damnum
non inde secuturum , naufragio , aut causa cadenuo crgo prudenter et Pontifices elargiuntur . et si is deles conatitur , luerari tales Indulgentias. Et addit Idem . auctor ibidem: u i. Nullum inde esse ut plurimum deceptionis populi periculum ; quoniam
sicut potest fieri, ut aliquando Indulgentia non sor liatur effectum , ob desectum ejus qui eam .suscipit: ita nec debet videri absurdum . si aliquando idem accidat ob desectum causae, et Christianus populus non Iguorat ad Fidem pertinere , quod sit in Ecclesia potestas Indulgentias concedendi , non autem quod m particulari non possit fieri, ut Indulgentia vel non sit rata , Vel non prosit et et ideo sic accipiunt prudentes Christiani Pontineias Indulgentias ut simul etiam studeant dignos poenitentiae fructus Ierre , ac Pro suis peccatis Domino satisfacere u J. Lertiam partem nostri illati habet etiam Bellar mitius . tu Non desurit, inquit eu 9. qui negent Inculgentius , quae coniiueut condotiatioiae in poenitentiae , multorum millium annorum esse a Pontifici. us Mas , sed a Quaestuariis confietas dicant. Ila se uti uni Gerson et Solo. Pontifices enim non sole Dant Indulgentias concedere, nisi tot an uorum, quota Duorum poenitentiae injungebantur ; poenitentiae vero non solebant injungi ; nisi unius, duorum. tum , quinque, Septem, decem, viginti annorum
aut ad summum per totam vitam , quae ultra Centum annos porrigi nou solet. D tib. a case. uocii quis nosse cupit veras historias do Indulgentii nomauis non eas petat vel ab hosti hus Ecclesiae. neque ab obscuris quibusdam libellis, qualem unum Keiliatilius se vidisse dicit editum Nor imber ae, Germanice scriptum, et amplisi ea tum de atationum Romanarum Indulgentiis , cum aut ea latitae et brevius editus Romae fuisset, sed a Politisse una diplomati.
Du ab aut heuticis Ecclesiarum labulis, aut Teol. Dogm. Pars IV.